Adhyaya 27
Shukla YajurvedaAdhyaya 2745 Mantras

Adhyaya 27

Supplementary sacrificial mantras.

← Adhyaya 26Adhyaya 28

Mantras

Mantra 1

समा॑स्त्वाग्न ऋ॒तवो॑ वर्धयन्तु संवत्स॒रा ऋष॑यो॒ यानि॑ स॒त्या । सं दि॒व्येन॑ दीदिहि रोच॒नेन॒ विश्वा॒ आ भा॑हि प्र॒दिश॒श्चत॑स्रः

అగ్నీ! ఋతువులు మరియు సంవత్సరాలు (సమాః) నిన్ను వర్ధింపజేయుగాక; సంవత్సర-చక్రాలు మరియు ఋషులు—యేవి సత్యమో—అవాటిని సమృద్ధి పరచుగాక. దివ్య రోచన (ప్రకాశం) తో ఏకమై నీవు దీదిపించు; నాలుగు దిక్కులన్నింటిలో, సమస్త ప్రదేశాలలో ప్రకాశించు.

Mantra 2

सं चे॒ध्यस्वा॑ग्ने॒ प्र च॑ बोधयैन॒मुच्च॑ तिष्ठ मह॒ते सौ॑भगाय । मा च॑ रिषदुपस॒त्ता ते॑ अग्ने ब्र॒ह्माण॑स्ते य॒शस॑: सन्तु॒ मान्ये

హే అగ్నీ! నీవు నిన్ను సమ్యక్‌గా ప్రజ్వలింపజేసుకొని, అతనిని జాగృతం చేయి; మహా సౌభాగ్యార్థం నీవు పైకి లేచి నిలువు. హే అగ్నీ! నీ సమీప సేవకుడు (ఉపసత్తా) హానిని పొందకూడదు; హే మాన్యా! నీ బ్రాహ్మణములు (పవిత్ర మంత్ర-ప్రార్థనలు) యశస్సుతో ప్రకాశించుగాక.

Mantra 3

त्वाम॑ग्ने वृणते ब्राह्म॒णा इ॒मे शि॒वो अ॑ग्ने सं॒वर॑णे भवा नः । स॒प॒त्न॒हा नो॑ अभिमाति॒जिच्च॒ स्वे गये॑ गागृ॒ह्यप्र॑युच्छन्

హే అగ్నీ! ఈ బ్రాహ్మణులు నిన్నే వరిస్తున్నారు; హే శివ అగ్నీ! ఈ సంవరణ (పరిసరము/ఆవరణము) లో మా పట్ల కృపాళువుగా ఉండు. మా కోసం నీవు సపత్నహా (ప్రతిద్వంద్వి-నాశకుడు) గాను, అభిమాతి-జిత్తుగా గాను ఉండు; నీ స్వగృహంలో మా మంగళాన్ని దృఢంగా పట్టుకొని ఉండు, అది జారిపోనీయకు.

Mantra 4

इ॒है॒वाग्ने॒ अधि॑ धारया र॒यिं मा त्वा॒ नि क्र॑न्पूर्व॒चितो॑ निका॒रिण॑: । क्ष॒त्रम॑ग्ने सु॒यम॑मस्तु॒ तुभ्य॑मुपस॒त्ता व॑र्धतां ते॒ अनि॑ष्टृतः

ఇక్కడే, ఈ స్థలంలోనే, హే అగ్నీ! ధనసంపదను స్థాపించు; పూర్వచితంగా (పూర్వనిర్మిత యుక్తితో) ఏర్పడిన ఆ నికారిణః (దమనకారులు) నిన్ను కిందకు తొక్కనీయకుము. హే అగ్నీ! సుయమమైన క్షత్రం (అధికారం/రాజ్యం) నీదగుగాక; మరియు నీ సమీప సేవకుడు (ఉపసత్తా) అనిష్టృతః—అక్షతంగా—వృద్ధి చెందుగాక.

Mantra 5

क्ष॒त्रेणा॑ग्ने॒ स्वायु॒: सᳪ र॑भस्व मि॒त्रेणा॑ग्ने मित्र॒धेये॑ यतस्व । स॒जा॒तानां॑ मध्यम॒स्था ए॑धि॒ राज्ञा॑मग्ने विह॒व्यो॒ दीदिही॒ह

క్షత్రం ద్వారా, ఓ అగ్నీ, స్వాయు (శ్రేయస్కరమైన ఆయువు)ను దృఢంగా పట్టుకో; మిత్రం ద్వారా, ఓ అగ్నీ, మిత్ర-ధేయ (మిత్రుడు స్థాపించిన నియమం)లో ప్రవృత్తి చెందు. సమజాతుల మధ్యలో నిలువు; రాజుల మధ్య, ఓ అగ్నీ, వివిధంగా ఆహ్వానింపబడేవాడా, ఇక్కడే ప్రకాశించి జ్వలించు.

Mantra 6

अति॒ निहो॒ अति॒ स्रिधोऽत्यचि॑त्ति॒मत्यरा॑तिमग्ने । विश्वा॒ ह्य॑ग्ने दुरि॒ता सह॒स्वाथा॒स्मभ्य॑ᳪ स॒हवी॑राᳪ र॒यिं दा॑:

హే అగ్నీ! శత్రువుల కేకలను అధిగమించు; గాయాలను అధిగమించు; అవివేకాన్ని అధిగమించు; దురభిప్రాయాన్ని కూడా అధిగమించు. హే అగ్నీ! నీవే సమస్త దురితాలను సహించి జయిస్తావు; అందుచేత మాకు వీరులతో కూడిన ధనసంపదను ప్రసాదించు.

Mantra 7

अ॒ना॒धृ॒ष्यो जा॒तवे॑दा॒ अनि॑ष्टृतो वि॒राडग्ने॑ क्षत्र॒भृद्दी॑दिही॒ह । विश्वा॒ आशा॑: प्रमु॒ञ्चन्मानु॑षीर्भि॒यः शि॒वेभि॑र॒द्य परि॑ पाहि नो वृ॒धे

హే జాతవేదసు! నీవు అనాధృష్యుడు, అనిష్టృతుడు, విరాట్ అగ్ని—క్షత్రభృత్—ఇక్కడ ప్రకాశించు. అన్ని దిశలలో మనుష్యుల భయాలను విడిపిస్తూ, శివమైన శక్తులతో నేడు మా వృద్ధికై చుట్టూరా రక్షించు.

Mantra 8

बृह॑स्पते सवितर्बो॒धयै॑न॒ᳪ सᳪशि॑तं चित्सन्त॒राᳪ सᳪ शि॑शाधि । व॒र्धयै॑नं मह॒ते सौ॑भगाय॒ विश्व॑ एन॒मनु॑ मदन्तु दे॒वाः

హే బృహస్పతే! హే సవితృ! ఇతనిని జాగృతం చేయి; పదునుపెట్టబడినదైనా, సురక్షిత పారగమనార్థం దీనిని సమ్యక్‌గా సర్దుబాటు చేసి స్థిరపరచు. మహా సౌభాగ్యార్థం దీనిని వృద్ధి చేయి; సమస్త దేవతలు దీనిలో ఆనందించి దీనిని అనుమోదించుగాక.

Mantra 9

अ॒मु॒त्र॒भूया॒दध॒ यद्य॒मस्य॒ बृह॑स्पते अ॒भिश॑स्ते॒रमु॑ञ्चः । प्रत्यौ॑हताम॒श्विना॑ मृ॒त्युम॑स्माद्दे॒वाना॑मग्ने भि॒षजा॒ शची॑भिः

అతడు అముత్ర (పరలోకంలో) యథాకాలంగా క్షేమాన్ని పొందుగాక; ఎందుకంటే, హే బృహస్పతే, యముని హానికరమైన అభిశస్త (శాప) బంధనంనుండి నీవు అతనిని విముక్తం చేశావు. అశ్వినౌ మా నుండి మృత్యువును ప్రతిహతం చేయుగాక; హే అగ్నీ, దేవానాం భిషజ (వైద్యుడు), నీ శక్తిమంతమైన శచీలతో (మమ్మల్ని రక్షించుగాక)।

Mantra 10

उद्व॒यं तम॑स॒स्परि॒ स्वः पश्य॑न्त॒ उत्त॑रम् । दे॒वं दे॑व॒त्रा सूर्य॒मग॑न्म॒ ज्योति॑रुत्त॒मम्

మేము తమస్సును దాటి పైకి లేచాము; ఉన్నతమైన స్వర్గాన్ని దర్శిస్తున్నాము. దేవుల వైపు, దేవమార్గంగా, సూర్యదేవుని చేరాము—అత్యుత్తమమైన జ్యోతిని చేరాము.

Mantra 11

ऊ॒र्ध्वा अ॑स्य स॒मिधो॑ भवन्त्यू॒र्ध्वा शु॒क्रा शो॒चीᳪष्य॒ग्नेः । द्यु॒मत्त॑मा सु॒प्रती॑कस्य सू॒नोः

అతని సమిధలు పైకి నిలుస్తాయి; అగ్నியின் ప్రకాశవంతమైన జ్వాలలు కూడా పైకి ఎగసుతాయి. సుప్రతీకమైన పుత్రుని ఆ జ్యోతులు అత్యంత ద్యుమత్తమమైనవి.

Mantra 12

तनू॒नपा॒दसु॑रो वि॒श्ववे॑दा दे॒वो दे॒वेषु॑ दे॒वः । प॒थो अ॑नक्तु॒ मध्वा॑ घृ॒तेन॑

తనూనపాత్—అసురుడు, విశ్వవేదా—దేవుల్లో దేవుడు—అతడు మా మార్గాలను మధువుతోను, ఘృతంతోను అభిషేకించుగాక.

Mantra 13

मध्वा॑ य॒ज्ञं न॑क्षसे प्रीणा॒नो नरा॒शᳪसो॑ अग्ने । सु॒कृद्दे॒वः स॑वि॒ता वि॒श्ववा॑रः

హే నరాశంస అగ్నీ! మధురసంతో ఆనందించి నీవు యజ్ఞాన్ని చేరుకుంటావు. సత్కార్యకర్త, విశ్వదాత దేవుడు సవితా (మాకు) అనుగ్రహించుగాక.

Mantra 14

अच्छा॒यमे॑ति॒ शव॑सा घृ॒तेने॑डा॒नो वह्नि॒र्नम॑सा । अ॒ग्निᳪ स्रुचो॑ अध्व॒रेषु॑ प्र॒यत्सु॑

నెయ్యితో, బలంతో ఈ వహ్ని (అగ్ని-వాహకుడు) ఇక్కడికి వస్తాడు—నమస్కారంతో స్తుతింపబడి, ఇళా (ఇడా) ద్వారా పూజింపబడి. అధ్వర యజ్ఞాలలో, ముందుకు సాగే కర్మలలో, స్రుచులు (హవిష్ చెంచాలు) అగ్నిని లక్ష్యంగా సాగుతాయి.

Mantra 15

स य॑क्षदस्य महि॒मान॑म॒ग्नेः स ईं॑ म॒न्द्रा सु॑प्र॒यस॑: । वसु॒श्चेति॑ष्ठो वसु॒धात॑मश्च

అతడు ఈ అగ్నియొక్క మహిమను యజించాడు; అవును, అతడు—మంద్రా (ఆనందకరుడు), సుప్రయస్ (ఉదార దాత)—(యజించాడు). అతడు వసు-శ్చేతిష్ఠ (అత్యంత తక్షణంగా స్పందించువాడు) మరియు వసుధాతమ (ధనాన్ని అత్యధికంగా ప్రసాదించువాడు).

Mantra 16

द्वारो॑ दे॒वीरन्व॑स्य॒ विश्वे॑ व्र॒ता द॑दन्ते अ॒ग्नेः । उ॒रु॒व्यच॑सो॒ धाम्ना॒ पत्य॑मानाः

దేవీ ద్వారాలు, ఆయనను అనుసరించి, అగ్నియొక్క సమస్త వ్రతాలు/విధులను ప్రసాదిస్తాయి. అవి విశాలంగా వ్యాపించినవై, తమ ధామం (స్థానం) మరియు శక్తితో అధిష్ఠించి పాలించేవై.

Mantra 17

ते अ॑स्य॒ योष॑णे दि॒व्ये न योना॑ उ॒षासा॒नक्ता॑ । इ॒मं य॒ज्ञमव॑तामध्व॒रं न॑:

ఆ ఇద్దరూ, దివ్య స్త్రీల జంటవలె, రెండు యోనులవలె—ఉషా మరియు నక్తా (రాత్రి)—మా ఈ యజ్ఞాన్ని, ఈ అధ్వరాన్ని (పవిత్ర కర్మ) కాపాడి అభివృద్ధి పరచుగాక.

Mantra 18

दै॑व्या॒ होतारा ऊ॒र्ध्वम॑ध्व॒रं नो॒ऽग्नेर्जु॒ह्वाम॒भि गृ॑णीतम् । कृ॒णु॒तं न॒: स्वि॒ष्टम्

ఓ దైవ్య హోతృ-యుగలమా, మా అధ్వరాన్ని (యజ్ఞాన్ని) పైకి ఎత్తండి; అగ్నియొక్క జుహ్వా (ఆహుతి చెంచా) పై స్తుతిగానం చేయండి. మా కోసం స్విష్టం (సుసంపన్నమైన) ఆహుతిని సిద్ధం చేయండి.

Mantra 19

ति॒स्रो दे॒वीर्ब॒र्हिरेदᳪ स॑द॒न्त्विडा॒ सर॑स्वती॒ भार॑ती । म॒ही गृ॑णा॒ना

ఈ పవిత్ర బర్హి (కుశాసనం) మీద మూడు దేవీలు ఆసీనులగుదురు—ఇడా, సరస్వతి, భారతి—మహత్తరులు, స్తుత్యర్హులు.

Mantra 20

तन्न॑स्तु॒रीप॒मद्भु॑तं पुरु॒क्षु त्वष्टा॑ सु॒वीर्य॑म् । रा॒यस्पोषं॒ वि ष्य॑तु॒ नाभि॑म॒स्मे

అద్భుతమైన తురీప (వేగ సహాయకుడు), అనేకులలో వ్యాప్తుడైన త్వష్టా, మా కోసం ఉత్తమ సువీర్యం (శ్రేష్ఠ పురుషబలం) విస్తరింపజేయుగాక; మా మధ్య నాభివలె (జీవనకేంద్రంగా) ఉండి రాయస్పోషం—ధనవృద్ధిని—ప్రసరింపజేయుగాక.

Mantra 21

वन॑स्प॒तेऽव॑ सृजा॒ ररा॑ण॒स्त्मना॑ दे॒वेषु॑ । अ॒ग्निर्ह॒व्यᳪ श॑मि॒ता सू॑दयाति

ఓ వనస్పతే! నీ స్వయానందంతో, దేవుల కొరకు దీనిని క్రిందికి విడిచిపెట్టు. అగ్ని—హవ్యమునకు ‘శమితా’ (సంస్కారకుడు/వధకుడు)—హోమ ఆహుతిని దాని యథోచిత ఫలమువరకు ముందుకు నడిపిస్తాడు.

Mantra 22

अग्ने॒ स्वाहा॑ कृणुहि जातवेद॒ इन्द्रा॑य ह॒व्यम् । विश्वे॑ दे॒वा ह॒विरि॒दं जु॑षन्ताम्

ఓ అగ్నే! స్వాహాతో, ఓ జాతవేదా! ఇంద్రునికై హవ్యాన్ని సిద్ధం చేయి. మరియు విశ్వే దేవులు ఈ హవిస్సును ప్రసన్నంగా స్వీకరించుగాక.

Mantra 23

पीवो॑ अन्ना रयि॒वृध॑: सुमे॒धाः श्वे॒तः सि॑षक्ति नि॒युता॑मभि॒श्रीः । ते वा॒यवे॒ सम॑नसो॒ वि त॑स्थु॒र्विश्वेन्नर॑: स्वप॒त्यानि॑ चक्रुः

అన్నములు పీవో (సమృద్ధమైనవి), ధనవృద్ధికరమైనవి, సుమేధా (సుయోజితమైనవి); శ్వేత తేజస్సు వాయువు యొక్క నియుత (రథ-యుగం) తో కలుస్తుంది. వాయువుకోసం సమమనస్కులై వారు తమ తమ స్థానాలలో స్థిరపడ్డారు; ఈ నరులందరూ నిజంగా తమకై ఉత్తమ స్వామ్యమును మరియు సంపత్తులను సంపాదించుకున్నారు.

Mantra 24

रा॒ये नु यं ज॒ज्ञतू॒ रोद॑सी॒मे रा॒ये दे॒वी धि॒षणा॑ धाति दे॒वम् । अध॑ वा॒युं नि॒युत॑: सश्चत॒ स्वा उ॒त श्वे॒तं वसु॑धितिं निरे॒के

ధనార్థమే—ఈ రెండు లోకాలు (ద్యావా‑పృథివీ) యెవరిని జన్మింపజేశాయో; ధనార్థమే దేవి ధిషణా ఆ దేవుని స్థాపిస్తుంది. అనంతరం, ఓ (వాయువు) స్వకీయ నియుత్‑యుక్త బృందాలారా, వాయువును అనుసరించి సంలగ్నమగుడి; అలాగే ప్రవహించే ధారలో శ్వేత (దేవుడు)‑నూ—వసు‑ధారకుడు (నిధి‑ధారి)‑నూ—సేవించుడి.

Mantra 25

आपो॑ ह॒ यद्बृ॑ह॒तीर्विश्व॒माय॒न् गर्भं॒ दधा॑ना ज॒नय॑न्तीर॒ग्निम् । ततो॑ दे॒वाना॒ᳪ सम॑वर्त॒तासु॒रेक॒: कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

నిజముగా, మహత్తరమైన ఆపః సమస్త విశ్వమంతటా వ్యాపించినప్పుడు, అంతరంలో గర్భాన్ని ధరించి అగ్నిని జనింపజేసినప్పుడు,—అప్పుడే వాటి నుంచే దేవగణము ఉద్భవించింది. ఆ ఏక దేవునికై—ఏ దేవునికై—మేము హవిషాతో యజనం చేయుదుము?

Mantra 26

यश्चि॒दापो॑ महि॒ना प॒र्यप॑श्य॒द्दक्षं॒ दधा॑ना ज॒नय॑न्तीर्य॒ज्ञम् । यो दे॒वेष्वधि॑ दे॒व एक॒ आसी॒त् कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

యెవడు నిజముగా, తన మహిమచేత ఆపఃలను చుట్టూ పరిశీలించాడు—అవి అంతరంలో దక్షం (శక్తి) ధరించి యజ్ఞాన్ని జనింపజేస్తున్నవి; దేవులలో అధిష్ఠితుడై ఉన్న ఆ ఏక దేవుడు,—ఏ దేవునికై మేము హవిషాతో యజనం చేయుదుము?

Mantra 27

प्र याभि॒र्यासि॑ दा॒श्वाᳪस॒मच्छा॑ नि॒युद्भि॑र्वायवि॒ष्टये॑ दुरो॒णे । नि नो॑ र॒यिᳪ सु॒भोज॑सं युवस्व॒ नि वी॒रं गव्य॒मश्व्यं॑ च॒ राध॑:

హే వాయో! నీవు ఏ నియుత్ (జతచేసిన రథదళాలు) తో దాశ్వాంస్—ఉదార దాత—వద్దకు, గృహంలో, ఇష్టి (కాంక్షిత యజ్ఞాహుతి) కొరకు వచ్చెదవో, ఆ నియుత్‌లతోనే రా. మాకు సు-భోజ (ఉత్తమ పోషణ) కలిగిన ధనాన్ని ప్రసాదించు; మాకు వీర్యవంతమైన పుత్రసంతానాన్ని, అలాగే గో-అశ్వ సమృద్ధి రూపమైన రాధస్‌ను కూడా ప్రసాదించు.

Mantra 28

आ नो॑ नि॒युद्भि॑: श॒तिनी॑भिरध्व॒रᳪ स॑ह॒स्रिणी॑भि॒रुप॑ याहि य॒ज्ञम् । वायो॑ अ॒स्मिन्त्सव॑ने मादयस्व यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒: सदा॑ नः

హే వాయో! శతశతాలుగా, సహస్రసహస్రాలుగా ఉన్న నియుత్ (జతచేసిన దళాలు) తో మా వద్దకు రా; అధ్వర (యజ్ఞం) సమీపానికి, యజ్ఞానికి రా. హే వాయో! ఈ సవనంలో (సోమ పీడనంలో) ఆనందించు; మరియు మీరు (దేవగణం) స్వస్తి (క్షేమ) ఆశీర్వాదాలతో మమ్మల్ని సదా కాపాడండి.

Mantra 29

नि॒युत्वा॑न्वाय॒वा ग॑ह्य॒यᳪ शु॒क्रो अ॑यामि ते । गन्ता॑सि सुन्व॒तो गृ॒हम्

హే నియుత్వాన్ వాయో! ఇక్కడికి రా; ఈ శుక్ర (దీప్త) సోమరసాన్ని నేను నీకు సమర్పిస్తున్నాను. నీవు సున్వత్ (సోమాన్ని పీడించే యజమాని) గృహానికి తప్పక వచ్చెదవు.

Mantra 30

वायो॑ शु॒क्रो अ॑यामि ते॒ मध्वो॒ अग्रं॒ दिवि॑ष्टिषु । आ या॑हि॒ सोम॑पीतये स्पा॒र्हो दे॑व नि॒युत्व॑ता

ఓ వాయో, ప్రకాశవంతుడా (శుక్ర) దేవా! దివిష్టిషు (దివ్య నియమాలలో) మధువు యొక్క అగ్ర (శ్రేష్ఠ) భాగాన్ని నీకు నేను అర్పిస్తున్నాను. సోమపానార్థం ఇక్కడికి రా; స్పార్హుడా దేవా, నీ నియుత్-యుక్త యుగాలతో రా।

Mantra 31

वा॒युर॑ग्रे॒गा य॑ज्ञ॒प्रीः सा॒कं ग॒न्मन॑सा य॒ज्ञम् । शि॒वो नि॒युद्भि॑: शि॒वाभि॑:

ఓ వాయువా! నీవు అగ్రగామి, యజ్ఞాన్ని ఆనందింపజేసేవాడవు—మనస్సుతో కలిసి యజ్ఞానికి రా; శుభమైన నియుత్‌ (రథ-యుగాలు) తో నీవు శుభుడవై యుండుము.

Mantra 32

वायो॒ ये ते॑ सह॒स्रिणो॒ रथा॑स॒स्तेभि॒रा ग॑हि । नि॒युत्वा॒न्त्सोम॑पीतये

ఓ వాయో! నీ సహస్ర రథాలతో ఇక్కడికి రా; ఓ నియుత్వాన్! సోమపానార్థం రా.

Mantra 33

एक॑या च द॒शभि॑श्च स्वभूते॒ द्वाभ्या॑मि॒ष्टये॑ विᳪश॒ती च॑ । ति॒सृभि॑श्च॒ वह॑से त्रि॒ᳪशता॑ च नि॒युद्भि॑र्वायवि॒ह ता वि मु॑ञ्च

ఒకటి మరియు పది తో, ఓ స్వభూతా! రెండు తో ఇష్ట-లాభార్థం, మరియు ఇరవై తో; మూడు తో వహించుటకు, మరియు ముప్పై తో—ఓ వాయువా! ఇక్కడ నీ నియుత్‌ (రథ-యుగాలు) విడదీయి; వాటిని విముక్తం చేయి.

Mantra 34

तव॑ वायवृतस्पते॒ त्वष्टु॑र्जामातरद्भुत । अवा॒ᳪस्या वृ॑णीमहे

హే వాయూ, ఋతాధిపతీ! హే త్వష్టృ యొక్క అద్భుత జామాతా! నీదైన ఈ రక్షణ-ఆశ్రయాలు; వీటినే మేము వరిస్తాము.

Mantra 35

अ॒भि त्वा॑ शूर नोनु॒मोऽदु॑ग्धा इव धे॒नव॑: । ईशा॑नम॒स्य जग॑तः स्व॒र्दृश॒मीशा॑नमिन्द्र त॒स्थुष॑: ॥

ఓ శూరా, మేము స్తుతులతో నీ వైపు నొక్కి వస్తున్నాము—పాలు దోపబడని ఆవులు గోశాల వైపు (పరుగెత్తినట్లు)గా. ఈ చరాచర జగత్తుకు ఈశానుడు, స్వర్దర్శి, అలాగే స్థావర జగత్తుకూ ఈశానుడు—ఓ ఇంద్రా, నీవే (ఆ) అధిపతి.

Mantra 36

न त्वावाँ॑२ अ॒न्यो दि॒व्यो न पार्थि॑वो॒ न जा॒तो न ज॑निष्यते । अ॒श्वा॒यन्तो॑ मघवन्निन्द्र वा॒जिनो॑ ग॒व्यन्त॑स्त्वा हवामहे ॥

హే మఘవన్ ఇంద్రా! నీతో సమానుడు మరెవ్వరూ లేరు—దివ్యుడైనా కాదు, పార్థివుడైనా కాదు; ఎవడూ పుట్టలేదు, పుట్టబోడు. అశ్వాలను కోరుతూ, వాజం (విజయ-బహుమతి) కోరుతూ, గోవులను కోరుతూ, మేము నిన్ను ఆహ్వానిస్తున్నాము.

Mantra 37

त्वामिद्धि हवा॑महे सा॒तौ वाज॑स्य का॒रव॑: । त्वां वृ॒त्रेष्वि॑न्द्र॒ सत्प॑तिं॒ नर॒स्त्वां काष्ठा॒स्वर्व॑तः ॥

వాజ విజయం కోసం (సాతౌ) మేము గాయకులు నిశ్చయంగా నిన్నే పిలుస్తాము. హే ఇంద్రా! వృత్ర-యుద్ధాలలో సత్పతి (సజ్జనుల అధిపతి)గా నరులు నిన్ను పిలుస్తారు; పందెం లక్ష్యస్థానంలో (కాష్ఠాసు) కూడా నిన్నే పిలుస్తారు.

Mantra 38

स त्वं न॑श्चित्र वज्रहस्त धृष्णु॒या म॒ह स्त॑वा॒नो अ॑द्रिवः । गामश्व॑ᳪ र॒थ्य॒मिन्द्र॒ सं कि॑र स॒त्रा वाजं॒ न जि॒ग्युषे॑ ॥

హే చిత్ర, వజ్రహస్తా! హే ధృష్ణు, అద్రివః! నీ మహా ధైర్యశక్తితో, మహాస్తవంతో స్తుతింపబడి, మా కోసం గోవు, అశ్వం, రథ్యం (రథం)లను ప్రసరింపజేయి; హే ఇంద్రా! ఎల్లప్పుడూ, జయించినవానికి ఎలా అయితే అలా వాజం (బహుమతి)ను చల్లివేయి.

Mantra 39

कया॑ नश्चि॒त्र आ भु॑वदू॒ती स॒दावृ॑ध॒: सखा॑ । कया॒ शचि॑ष्ठया वृ॒ता ॥

ఏ ఉపాయంతో, ఓ చిత్ర (అద్భుత) దేవా, సదా వృద్ధిచెందే సఖుడైన నీ సహాయం మా వద్దకు వస్తుంది? ఏ అత్యంత శక్తిమంతమైన శక్తిచే నీవు వరణీయుడవై (ప్రాప్తుడవై) పొందబడుతావు?

Mantra 40

कस्त्वा॑ स॒त्यो मदा॑नां॒ मᳪहि॑ष्ठो मत्स॒दन्ध॑सः । दृ॒ढा चि॑दा॒रुजे॒ वसु॑

హే వసు (ఉదార) దేవా, సోమరస మత్తుల మధ్య నీకు ఎవరు సత్యుడు (నిష్ఠావంతుడు)—అత్యంత మహాబలవంతుడు, సోమసారంలో ఉల్లసించేవాడు—దృఢమైన బంధనాలనైనా చీల్చివేయగలవాడు?

Mantra 41

अ॒भी षु ण॒: सखी॑नामवि॒ता ज॑रितॄ॒णाम् । श॒तं भ॑वास्यू॒तये॑

మా సమీపానికి రా—సఖుల రక్షకుడా, స్తోతృల సహాయకుడా; సహాయార్థం నీవు శతగుణుడవు.

Mantra 42

य॒ज्ञा-य॑ज्ञा वो अ॒ग्नये॑ गि॒रा-गि॑रा च॒ दक्ष॑से । प्र-प्र॑ व॒यम॒मृतं॑ जा॒तवे॑दसं प्रि॒यं मि॒त्रं न श॑ᳪसिषम्

యజ్ఞం తరువాత యజ్ఞంగా, గీతం తరువాత గీతంగా, అగ్నికోసం మరియు పవిత్ర దక్షం (దక్ష) కొరకు—మేము మళ్లీ మళ్లీ ప్రకటిస్తాము—అమృతస్వరూపుడైన జాతవేదసును, ఆ ప్రియుణ్ణి, మిత్రుని వలె స్నేహితునిగా, మేము స్తుతిస్తాము.

Mantra 43

पा॒हि नो॑ अग्न॒ एक॑या पा॒ह्युत द्वि॒तीय॑या । पा॒हि गी॒र्भिस्ति॒सृभि॑रूर्जां पते पा॒हि च॑त॒सृभि॑र्वसो

అగ్నీ, ఒకటి (ప్రథమం) ద్వారా మమ్మల్ని రక్షించు; రెండవద్వారా కూడా రక్షించు. ఊర్జాపతే, మూడు గీర్భులతో రక్షించు; వసో (ఉదారుడా), నాలుగుతో రక్షించు.

Mantra 44

ऊ॒र्जो नपा॑त॒ᳪ स हि॒नायम॑स्म॒युर्दाशे॑म ह॒व्यदा॑तये । भुव॒द्वाजे॑ष्ववि॒ता भुव॑द्वृ॒ध उ॒त त्रा॒ता त॒नूना॑म्

ఊర్జో నపాత్—ఆ ప్రేరకుడు, మనకు అనుకూలుడైనవాడు—హవ్యదానార్థం మేము ఆయనను పూజించుదుము. మా వాజాలలో (విజయాలు/బహుమతులు) ఆయన అవితగా ఉండుగాక; ఆయన వృద్ధికర్తగా ఉండుగాక; అలాగే మా తనూనాం (శరీరాల) త్రాతగా కూడా ఉండుగాక.

Mantra 45

सं॒व॒त्स॒रो॒ऽसि परिवत्स॒रो॒ऽसीदावत्स॒रो॒ऽसीद्वत्स॒रो॒ऽसि वत्स॒रो॒ऽसि । उ॒षस॑स्ते कल्पन्तामहोरा॒त्रास्ते॑ कल्पन्तामर्धमा॒सास्ते॑ कल्पन्तां मा॒सास्ते कल्पन्तामृ॒तव॑स्ते कल्पन्ताᳪ संवत्स॒रस्ते॑ कल्पताम् । प्रेत्या॒ एत्यै॒ सं चाञ्च॒ प्र च॑ सारय । सुप॒र्ण॒चिद॑सि॒ तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रु॒व: सी॑द

నీవు సంవత్సరము; నీవు పరివత్సరము; నీవు ఇదావత్సరము; నీవు ఈద్వత్సరము; నీవు వత్సరము—అవును, నీవే వత్సరము. ఉషస్సులు (ప్రభాతాలు) నీకు యథావిధిగా సర్దుబాటు కావాలి; అహోరాత్రాలు (పగలు-రాత్రి) నీకు సర్దుబాటు కావాలి; అర్ధమాసాలు (పక్షాలు) నీకు సర్దుబాటు కావాలి; మాసాలు నీకు సర్దుబాటు కావాలి; ఋతువులు నీకు సర్దుబాటు కావాలి; మరియు సంవత్సరము నీకు సర్దుబాటు కావాలి. ‘ప్రేత్య’ మరియు ‘ఏత్య’—ఈ రెండింటిని సమ్యక్‌గా కలిపి ముందుకు నడిపించు. నీవు సుపర్ణుడవు కూడా; ఆ దేవతాశక్తితో, అంగిరస్వత్, ధ్రువుడై స్థిరంగా ఆసీనుడవు.

Frequently Asked Questions

It continues the Puruṣamedha-oriented sequence through offering and invitation formulas that interpret the yajña as a cosmic act, where multiple divine functions cooperate to uphold ṛta and complete the rite.

Vāyu embodies the swift, prāṇa-like movement that brings Soma and momentum to the sacrifice; his yoked niyut-teams are invoked to secure arrival, protection, concord, and the rite’s unhindered progress.

Dvāraḥ sanctify and open the yajña-space, Uṣas–Naktā ensure temporal continuity of the adhvara, and Iḍā–Sarasvatī–Bhāratī stabilize inspired speech and correct offering—together enabling the sacrifice to be rightly voiced and accepted.