Sukta 4

Mantra 1

प्राणः। प्रा॒णाय॒ नमो॒ यस्य॒ सर्व॑मि॒दं वशे॑ । यो भू॒तः सर्व॑स्येश्व॒रो यस्मि॒न्त्सर्वं॒ प्रति॑ष्ठितम्

பிராணா!—எல்லாம் இதன் ஆட்சிக்குள் இருப்பவனாகிய பிராணனுக்கு நமஸ்காரம்; உருவெடுத்து (பூதனாய்) எல்லாவற்றிற்கும் ஈசனாக இருப்பவனுக்கு; அவனில் எல்லாம் நிலைபெற்றுள்ளது.

Mantra 2

नम॑स्ते प्राण॒ क्रन्दा॑य॒ नम॑स्ते स्तनयि॒त्नवे॑ । नम॑स्ते प्राण वि॒द्युते॒ नम॑स्ते प्राण॒ वर्ष॑ते

ஓ பிராணா, உமக்கு நமஸ்காரம்—கர்ஜிப்பவனாக; உமக்கு நமஸ்காரம்—ஸ்தனயித்னு (மேக-இடிமுழக்கம்/வஜ்ரஒலி) ஆக. ஓ பிராணா, உமக்கு நமஸ்காரம்—மின்னலாக; ஓ பிராணா, உமக்கு நமஸ்காரம்—மழை பொழிவிப்பவனாக.

Mantra 3

यत् प्रा॒ण स्त॑नयि॒त्नुना॑भि॒क्रन्द॒त्योष॑धीः । प्र वी॑यन्ते॒ गर्भा॑न् दध॒तेऽथो॑ ब॒ह्वीर्वि जा॑यन्ते

பிராணன், இடிமுழக்கம் (ஸ்தனயித்னு) எனும் துணையுடன், மூலிகைகளின் மீது உரக்க அழைக்கும்போது, அவை விரிந்து வளர்கின்றன; அவை கருக்களைத் தாங்குகின்றன; மேலும் பலவும் பல இடங்களில் பிறக்கின்றன.

Mantra 4

यत् प्रा॒ण ऋ॒तावाग॑तेऽभि॒क्रन्द॒त्योष॑धीः । सर्वं॑ त॒दा प्र मो॑दते॒ यत् किं च॒ भूम्या॒मधि॑

பருவம் (ऋतु) உரிய நேரத்தில் வந்தபோது, பிராணன் மூலிகைகளின் மீது உரக்க அழைக்கிறான்; அப்போது பூமியின் மேல் உள்ள அனைத்தும்—எதுவாயினும்—மகிழ்ந்து செழிக்கிறது.

Mantra 5

य॒दा प्रा॒णो अ॒भ्यव॑र्षीद् व॒र्षेण॑ पृथि॒वीं म॒हीम्। प॒शव॒स्तत् प्र मो॑दन्ते॒ महो॒ वै नो॑ भविष्यति

பிராணன் மாபெரும் பூமியின் மீது மழையால் மழை பொழிந்தபோது, கால்நடைகள் மகிழ்ந்து வளம் பெறுகின்றன; நமக்குப் பெரும் நன்மை நிச்சயமாக உண்டாகும்.

Mantra 6

अ॒भिवृ॑ष्टा॒ ओष॑धयः प्रा॒णेन॒ सम॑वादिरन्। आयु॒र्वै नः॒ प्राती॑तरः॒ सर्वा॑ नः सुर॒भीर॑कः

நல்ல மழையால் நன்கு நனைந்த ஓஷதிகள், பிராணனுடன் ஒரே சுரத்தில் உரைத்தன. ஆயுள் (வாழ்வு) நம்மை நிச்சயமாகக் கரை சேர்க்கட்டும்; அவை அனைத்தும் நமக்குச் சுகந்தமிக்கவையாகவும் அருள்மிகு நலவலிமை உடையவையாகவும் இருக்கட்டும்.

Mantra 7

नम॑स्ते अस्त्वाय॒ते नमो॑ अस्तु पराय॒ते। नम॑स्ते प्राण॒ तिष्ठ॑त॒ आसी॑नायो॒त ते॒ नमः॑

நீ முன்னே செல்கையில் உனக்கு நமஸ்காரம்; நீ விலகிச் செல்லையில் உனக்கு நமஸ்காரம். ஓ பிராணா, நீ நின்றிருக்கையில் உனக்கு நமஸ்காரம்; நீ அமர்ந்திருக்கையிலும்—ஆம், உனக்கே நமஸ்காரம்.

Mantra 8

नम॑स्ते प्राण प्राण॒ते नमो॑ अस्त्वपान॒ते। प॒रा॒चीना॑य ते॒ नमः॑ प्रती॒चीना॑य ते॒ नमः॑ सर्व॑स्मै त इ॒दं नमः॑

ஓ பிராணா! சுவாசிப்பவனாகிய உனக்கு நமஸ்காரம்; அபானனுக்கும் நமஸ்காரம் உண்டாகுக. வெளிமுகமாக இருப்பவனே, உனக்கு நமः; உள்முகமாக இருப்பவனே, உனக்கு நமः. எல்லாமாகிய உனக்கே—இதுவே நமஸ்காரம்.

Mantra 9

या ते॑ प्राण प्रि॒या त॒नूर्यो ते॑ प्राण॒ प्रेय॑सी । अथो॒ यद् भे॑ष॒जं तव॒ तस्य॑ नो धेहि जी॒वसे॑

ஓ பிராணா! உனக்கு அன்பான உன் தனு (உடல்) எது, ஓ பிராணா! உனக்கு மிக மிகப் பிரியமானது எது—மேலும் உன்னுடைய பேஷஜம் (மருந்து/சிகிச்சை) எதுவோ, அதனை எங்களுக்குள் உயிர்வாழ்வதற்காக நிலைநிறுத்து.

Mantra 10

प्रा॒णः प्र॒जा अनु॑ वस्ते पि॒ता पु॒त्रमि॑व प्रि॒यम्। प्रा॒णो ह॒ सर्व॑स्येश्व॒रो यच्च॑ प्रा॒णति॒ यच्च॒ न

பிராணன் உயிரினங்களோடு தங்குகின்றான்; அது தந்தை தன் அன்புப் புதல்வனோடு இருப்பதுபோல். பிராணனே உண்மையாக எல்லாவற்றிற்கும் ஈச்வரன் (அதிபதி)—சுவாசிப்பதற்கும், சுவாசிக்காததற்கும்.

Mantra 11

प्रा॒णो मृ॒त्युः प्रा॒णस्त॒क्मा प्रा॒णं दे॒वा उपा॑सते । प्रा॒णो ह॒ सत्यवा॒दिन॑मुत्त॒मे लो॒क आ द॑धत्

பிராணனே மரணம்; பிராணனே தக்மா-ஜ்வரம்; பிராணனையே தேவர்கள் வழிபடுகின்றனர். பிராணனே உண்மை பேசுவோனை உத்தம லோகத்தில் நிலைநிறுத்துகின்றான்.

Mantra 12

प्रा॒णो वि॒राट् प्रा॒णो देष्ट्री॑ प्रा॒णं सर्व॒ उपा॑सते । प्रा॒णो ह॒ सूर्य॑श्च॒न्द्रमाः॑ प्रा॒णमा॑हुः प्र॒जाप॑तिम्

பிராணனே விராட்; பிராணனே வழிநடத்தும் அதிஷ்டாத்ரி (நேத்ரி); அனைவரும் பிராணனை வழிபட்டு அதையே சார்ந்து நிற்கின்றனர். பிராணனே சூரியனும் சந்திரனும்; பிராணனையே அவர்கள் பிரஜாபதி என அழைக்கின்றனர்.

Mantra 13

प्रा॒णा॒पा॒नौ व्री॑हिय॒वाव॑न॒ड्वान् प्रा॒ण उ॑च्यते । यवे॑ ह प्रा॒ण आहि॑तोऽपा॒नो व्री॒हिरु॑च्यते

பிராணமும் அபானமும் ‘வ்ரீஹி’ (அரிசி) மற்றும் ‘யவ’ (பார்லி) என அழைக்கப்படுகின்றன; மேலும் ‘அனட்வான்’ (உழவு இழுக்கும் காளை) ‘பிராண’ எனச் சொல்லப்படுகிறது. உண்மையாக யவத்தில் பிராணம் பதியப்பட்டுள்ளது; அபானம் ‘வ்ரீஹி’ என அழைக்கப்படுகிறது.

Mantra 14

अपा॑नति॒ प्राण॑ति॒ पुरु॑षो॒ गर्भे॑ अन्त॒रा। य॒दा त्वं प्रा॑ण॒ जिन्व॒स्यथ॒ स जा॑यते॒ पुनः॑

கர்ப்பத்தின் உள்ளே உள்ள அந்த மனிதன் அபானம் செய்கிறான், பிராணம் செய்கிறான். நீ, ஓ பிராணா, அவனை உயிர்வலத்தால் ஊக்குவிக்கும்போது, அவன் மீண்டும் பிறக்கிறான்.

Mantra 15

प्रा॒णमा॑हुर्मात॒रिश्वा॑नं॒ वातो॑ ह प्रा॒ण उ॑च्यते । प्रा॒णे ह॑ भू॒तं भव्यं॑ च प्रा॒णे सर्वं॑ प्रति॑ष्ठितम्

பிராணனை ‘மாதரிச்வன்’ என்று கூறுவர்; உண்மையாகவே வாயுவே ‘பிராணன்’ என அழைக்கப்படுகிறது. பிராணனில் கடந்ததும் வரவிருப்பதும் நிலைபெற்றுள்ளன; பிராணனிலேயே அனைத்தும் உறுதியாக நிறுவப்பட்டுள்ளது.

Mantra 16

आ॒थ॒र्व॒णीरा॑ङ्गिर॒सीर्दैवी॑र्मनुष्य॒जा उ॒त। ओष॑धयः॒ प्र जा॑यन्ते य॒दा त्वं प्रा॑ण॒ जिन्व॑सि

அதர்வணீய, ஆங்கிரஸீ—தெய்வீகமானவை, மேலும் மனிதர்களிடையே பிறந்தவையும்—இவ்வோஷதிகள், ஓ பிராணா! நீ அவற்றை உயிர்வலத்தால் ஊக்குவிக்கும்போது முளைத்து எழுகின்றன.

Mantra 17

य॒दा प्रा॒णो अ॒भ्यव॑र्षीद् व॒र्षेण॑ पृथि॒वीं म॒हीम्। ओष॑धयः॒ प्र जा॑य॒न्तेऽथो॒ याः काश्च॑ वी॒रुधः॑

பிராணன் மழையுடன் மகத்தான பூமியின் மீது மழையாகப் பொழிந்தபோது, ஓஷதிகள் முளைக்கின்றன; மேலும் எத்தகைய கொடிகள்/தாவரங்கள் உள்ளனவோ அவையும்.

Mantra 18

यस्ते॑ प्राणे॒दं वेद॒ यस्मिं॒श्चासि॒ प्रति॑ष्ठितः । सर्वे॒ तस्मै॑ ब॒लिं ह॑रान॒मुष्मिंल्लो॒क उ॑त्त॒मे

ஓ பிராணா! உன்னைப் பற்றிய இதை அறிந்தவன்—நீ உறுதியாக நிலைபெற்றிருக்கும் அந்த ஆதாரத்தையும் அறிந்தவன்—அவனுக்காக எல்லோரும் அப்பரம உலகில் பலி (காணிக்கை/வரி) கொண்டு சென்று செலுத்தட்டும்.

Mantra 19

यथा॑ प्राण बलि॒हृत॒स्तुभ्यं॒ सर्वाः॑ प्र॒जा इ॒माः । ए॒वा तस्मै॑ ब॒लिं ह॑रा॒न् यस्त्वा॑ शृ॒णव॑त् सुश्रवः

ஓ பிராணா! இவ்வெல்லாப் பிரஜைகளும் உனக்கு பலி (காணிக்கை/வரி) செலுத்துவது போல, ஓ சுச்ரவ (நல்ல புகழுடையவனே)! உன்னைச் செவிமடுப்பவனுக்காக நீங்களும் பலி செலுத்துங்கள்.

Mantra 20

अ॒न्तर्गर्भ॑श्चरति दे॒वता॒स्वाभू॑तो भू॒तः स उ॑ जायते॒ पुनः॑ । स भू॒तो भव्यं॑ भवि॒ष्यत् पि॒ता पु॒त्रं प्र वि॑वेशा॒ शची॑भिः

அவன் ‘அந்தர்கர்ப’ (உள்-கருவை) உடையவனாய் தேவதைகளிடையே நடமாடுகிறான்; ஏற்கெனவே ஆனதையே ஆனவனாய் அவன் நிச்சயமாக மீண்டும் பிறக்கிறான். அவன் இருந்தவனாய், இனி ஆகவிருப்பதையும் ஆகிறான்; தந்தை தன் சக்திகளுடன் (ஶசீ) மகனுள் வெளிப்பட்டு நுழைந்தான்.

Mantra 21

एकं॒ पादं॒ नोत्खि॑दति सलि॒लाद्धंस उ॒च्चर॑न्। यद॒ङ्ग स तमु॑त्खि॒देन्नैवाद्य न श्वः स्या॒न्न रात्री॒ नाहः॑ स्या॒न्न व्युऽछेत् क॒दा च॒न

நீரிலிருந்து மேலெழும் ஹம்ஸன் (ஹம்ஸ) ஒரு பாதத்தையும் அசைக்கவில்லை. அவன் உண்மையாகவே அதை அசைத்தால், இன்று இல்லை, நாளை இல்லை; இரவுகளும் இல்லை, பகல்களும் இல்லை; எந்தக் காலத்திலும் விடியல் (உஷஸ்) உதிக்காது.

Mantra 22

अ॒ष्टाच॑क्रं वर्तत॒ एक॑नेमि स॒हस्रा॑क्षरं॒ प्र पु॒रो नि प॒श्चा। अ॒र्धेन॒ विश्वं॒ भुव॑नं ज॒जान॒ यद॑स्या॒र्धं क॑त॒मः स के॒तुः

எட்டு சக்கரங்களும், ஒரே நாபியும், ஆயிரம் அక్షரங்களும் உடைய சக்கரம் உருள்கிறது—முன்னோக்கி, பின்னோக்கி கீழ்நோக்கி. அதன் பாதியால் இந்த முழு புவனம் பிறந்தது; அதன் இரு பாதிகளில் எது ‘கேது’ (அடையாளம்/ஒளிச்சின்னம்)?

Mantra 23

यो अ॒स्य वि॒श्वज॑न्मन॒ ईशे॒ विश्व॑स्य॒ चेष्ट॑तः । अन्ये॑षु क्षि॒प्रध॑न्वने॒ तस्मै॑ प्राण॒ नमो॑ऽस्तु ते

எல்லாவற்றையும் பிறப்பிக்கும் மனத்தால் இதன் ஆண்டவனாகவும், அசையும்-இயங்கும் அனைத்திற்கும் அதிபதியாகவும் இருப்பவனுக்கு—எல்லா உயிர்களிடமும் விரைந்து தாக்கும் அந்த சக்தியான பிராணனுக்கு வணக்கம்; ஹே பிராணா, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Mantra 24

यो अ॒स्य स॒र्वज॑न्मन॒ ईशे॒ सर्व॑स्य॒ चेष्ट॑तः । अत॑न्द्रो॒ ब्रह्म॑णा॒ धीरः॑ प्रा॒णो मानु॑ तिष्ठातु

எல்லாவற்றையும் பிறப்பிக்கும் மனத்தால் இதன் ஆண்டவனாகவும், எல்லாச் செயற்பாடுகளுக்கும் அதிபதியாகவும் இருப்பவன்—சோர்வில்லாதவன், பிரஹ்ம-சக்தியால் திடமுடைய நிலைத்தவன்—ஹே மனு, உனக்காக, மனிதகுலத்திற்காக, பிராணன் உறுதியாக நிலைத்திருக்கட்டும்.

Mantra 25

ऊ॒र्ध्वः सु॒प्तेषु॑ जागार न॒नु ति॒र्यङ् नि प॑द्यते । न सु॒प्तम॑स्य सु॒प्तेष्वनु॑ शुश्राव॒ कश्च॒न

நிமிர்ந்தவனாகிய அவர், தூங்குகிறவர்களிடையிலும் விழித்திருக்கிறான்; நிச்சயமாக அவன் சாய்ந்து கீழே விழுவதில்லை. எல்லோரும் தூங்கும் வேளையில், அவன் தூங்குகிறான் என்று யாரும் ஒருபோதும் கேட்டதில்லை.

Mantra 26

प्राण॒ मा म॑त् प॒र्यावृ॑तो॒ न मद॒न्यो भ॑विष्यसि । अ॒पां गर्भ॑मिव जी॒वसे॒ प्राण॑ ब॒ध्नामि॑ त्वा॒ मयि॑

ஓ பிராணா, என்னை விட்டு விலகாதே; என்னுடையதல்லாத வேறொன்றாக ஆகாதே. நீர்களின் கர்ப்பம் (முளை/கரு) உயிர்க்காகப் பாதுகாக்கப்படுவது போல, ஓ பிராணா, உன்னை என்னுள், என்னிடமே உறுதியாகக் கட்டி வைத்துக் கொள்கிறேன்.