Sukta 5
Rishi: Atharvanic tradition (often attributed to Brahmacārin/Brahmacarya complex in AV 11.5)
Devata: Brahmacarya (personified vow-power) / implicit Brahman
Chandas: Anuṣṭubh (predominant in this section)
அதர்வவேதம் 11.5 என்பது பிரம்மச்சரியம்/பிரம்மச்சாரியைப் பற்றிய நீண்ட ஸ்துதி; இதில் அவர் ‘விரத-சக்தி’யின் மனிதரூபமாகப் போற்றப்படுகிறார்—அவரது தபஸ் பிரபஞ்சம், சமூகம், அரசியல் ஒழுங்கு ஆகியவற்றை நிலைநிறுத்துகிறது. இது மாணவர்–ஆசிரியர் நிறுவலைப் புனிதமாக்கி, ஒழுக்கமுடைய மாணவநிலையே பிரம்மவர்ச்சஸ், ஒருங்கிணைந்த பிராணவலிமை, மேலும் அரசன் நாட்டைக் காக்கும் ஆற்றல் ஆகியவற்றின் மூலாதாரம் என விளக்குகிறது.
Mantras
Mantra 1
ब्रह्मचर्यम्। ब्र॒ह्म॒चा॒रीष्णंश्च॑रति॒ रोद॑सी उ॒भे तस्मि॑न् दे॒वाः संम॑नसो भवन्ति । स दा॑धार पृथि॒वीं दिवं॑ च॒ स आ॑चा॒र्यं१ तप॑सा पिपर्ति
பிரம்மசரியம். தீவிரத் தவமுடைய பிரம்மசாரி, இரு உலகங்களான பூமி மற்றும் த்யௌ (வானம்) ஆகியவற்றில் தன் வழியைச் செல்கிறான்; அவனுள் தேவர்கள் ஒருமனத்துடன் இணைகிறார்கள். அவனே பூமியையும் வானத்தையும் தாங்குகிறான்; அவனே தன் தவத்தின் வெம்மையால் ஆசாரியரைப் போஷித்து நிலைநிறுத்துகிறான்.
Mantra 2
ब्र॒ह्म॒चा॒रिणं॑ पि॒तरो॑ देवज॒नाः पृथ॑ग् दे॒वा अ॑नु॒संय॑न्ति॒ सर्वे॑ । ग॒न्ध॒र्वा ए॑न॒मन्वा॑य॒न् त्रय॑स्त्रिंशत् त्रिश॒ताः ष॑ट्सह॒स्राः सर्वा॒न्त्स दे॒वांस्तप॑सा पिपर्ति
பிரம்மசாரியின் பின்னால் பித்ருக்கள், தேவஜனங்கள், தேவர்கள்—தத்தம் ஒழுங்கின்படி—அனைவரும் கூடிச் சென்று பின்தொடர்கிறார்கள். கந்தர்வர்கள் அவனைச் சூழ்ந்து உடனிருந்தனர்; முப்பத்துமூன்று, முந்நூறு, ஆறாயிரம்—இத்தனை தேவர்களையும் அவன் தன் தபஸால் நிறைவு செய்து தாங்குகிறான்.
Mantra 3
आ॒चा॒र्यऽ उप॒नय॑मानो ब्रह्मचा॒रिणं॑ कृणुते॒ गर्भ॑म॒न्तः । तं रात्री॑स्ति॒स्र उ॒दरे॑ बिभर्ति॒ तं जा॒तं द्रष्टु॑मभि॒संय॑न्ति दे॒वाः
ஆசாரியர் அவனை அருகில் அழைத்து, பிரம்மச்சாரியைத் தம்முள் கருவாக ஆக்குகிறார். மூன்று இரவுகள் அவர் அவனை வயிற்றில் தாங்குகிறார்; அவன் பிறந்தபோது, தேவர்கள் அவனைப் பார்க்க ஒன்றுகூடுகின்றனர்.
Mantra 4
इ॒यं स॒मित् पृ॑थि॒वी द्यौर्द्वितीयो॒तान्तरि॑क्षं स॒मिधा॑ पृणाति । ब्र॒ह्म॒चा॒री स॒मिधा॒ मेख॑लया॒ श्रमे॑ण लो॒कांस्तप॑सा पिपर्ति
இந்த சமிது பூமி; இரண்டாவது த்யௌ (சுவர்க்கம்); மேலும் சமிதினால் அவன் அந்தரிக்ஷத்தையும் நிரப்புகிறான். பிரம்மச்சாரி சமிதுக் குச்சி, மேகலா (இடைக்கட்டு), உழைப்பு, தவம் ஆகியவற்றால் உலகங்களை நிரப்பி தாங்குகின்றான்.
Mantra 5
पूर्वो॑ जा॒तो ब्रह्म॑णो ब्रह्मचा॒री घ॒र्मं वसा॑न॒स्तप॒सोद॑तिष्ठत्। तस्मा॑ज्जा॒तं ब्राह्म॑णं॒ ब्रह्म॑ ज्ये॒ष्ठं दे॒वाश्च॒ सर्वे॑ अ॒मृते॑न सा॒कम्
பிரம்மத்தின் முதற்பிறவி பிரம்மச்சாரி; ‘க்ஹர்ம’ (உஷ்ணத் தேஜஸ்) அணிந்து, தவத்தால் அவன் எழுந்தான். அவனிடமிருந்து பிராமணன் பிறந்தான்—பிரம்மம், மூத்தது; மேலும் எல்லாத் தேவர்களும் அமிர்தத்துடன் ஒன்றாக (அவனுடன்) உள்ளனர்.
Mantra 6
ब्र॒ह्म॒चा॒र्येऽति स॒मिधा॒ समि॑द्धः कार्ष्णं॒ वसा॑नो दीक्षि॒तो दी॒र्घश्म॑श्रुः । स स॒द्य ए॑ति॒ पूर्व॑स्मा॒दुत्त॑रं समु॒द्रं लो॒कान्त्सं॒गृभ्य॒ मुहु॑रा॒चरि॑क्रत्
பிரம்மசரியத்தில்—சமிதால் மிகுந்து எரியவைத்து, கருநிற (கடுநிற) ஆடை அணிந்து, தீக்ஷை பெற்றவனாய், நீண்ட தாடியுடன்—அவன் உடனே முன்னைய கடலிலிருந்து அடுத்த (வட) கடலுக்குச் செல்கிறான். அவன் உலகங்களைத் திரட்டி, மீண்டும் மீண்டும் ஒழுங்கான அனுஷ்டானத்தில் தன் பாதையை நிலைநிறுத்துகிறான்.
Mantra 7
ब्र॒ह्म॒चा॒री ज॒नय॒न् ब्रह्मा॒पो लो॒कं प्र॒जाप॑तिं परमे॒ष्ठिनं॑ वि॒राज॑म्। गर्भो॑ भू॒त्वामृत॑स्य॒ योना॒विन्द्रो॑ ह भू॒त्वासु॑रांस्ततर्ह
பிரம்மச்சாரி, படைத்தலை நிகழ்த்தி, பிரம்ம-தேஜஸ், ஆபः (நீர்), உலகம், பிரஜாபதி, பரமேஷ்டின், விராஜ் ஆகியவற்றை உண்டாக்குகிறான். அம்ருதத்தின் யோனியில் கருவாகி, உண்மையிலே இந்திரனாகி, அவன் அசுரர்களைத் தாண்டி அவர்களை அடக்கி வெல்லுகிறான்.
Mantra 8
आ॒चा॒र्यऽ स्ततक्ष॒ नभ॑सी उ॒भे इ॒मे उ॒र्वी ग॑म्भी॒रे पृ॑थि॒वीं दिवं॑ च । ते र॑क्षति॒ तप॑सा ब्रह्मचा॒री तस्मि॑न् देवाः संम॑नसो भवन्ति
ஆசார்யர் இந்த இரு நபஸ்களையும்—விரிந்தும் ஆழ்ந்தும் உள்ள—பூமி மற்றும் த்யௌ (வானம்/சுவர்க்கம்) ஆகியவற்றை வடித்தார். அவற்றை பிரம்மச்சாரி தன் தபஸால் காக்கிறான்; அவனுள் தேவர்கள் ஒருமனமும் ஒருசங்கல்பமும் ஆகின்றனர்.
Mantra 9
इ॒मां भूमिं॑ पृथि॒वीं ब्र॑ह्मचा॒री भि॒क्षामा ज॑भार प्रथ॒मो दिवं॑ च । ते कृ॒त्वा स॒मिधा॒वुपा॑स्ते॒ तयो॒रार्पि॑ता॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑
இந்தப் பூமி—விரிந்த பூமி—இதைப் பிரம்மச்சாரி முதலில் பிக்ஷையாகப் பெற்றான்; த்யௌ (சுவர்க்கம்/வானம்) அதையும். அந்த இரண்டையும் சமிதா (யாக எரிபொருள்) ஆகச் செய்து, அவன் உபாஸனையில் அமர்கிறான்; அந்த இரண்டின்மேலே எல்லாப் புவனங்களும், எல்லா உலகங்களும் உறுதியாகப் பதிந்துள்ளன.
Mantra 10
अ॒र्वाग॒न्यः प॒रो अ॒न्यो दि॒वस्पृ॒ष्ठाद् गुहा॑ नि॒धी निहि॑तौ॒ ब्राह्म॑णस्य । तौ र॑क्षति॒ तप॑सा ब्रह्मचा॒री तत् केव॑लं कृणुते॒ ब्रह्म॑ वि॒द्वान्
ஒன்று இப்புறம்; மற்றொன்று அப்புறம். த்யௌ (வானம்) பின்புறத்தில், குகையில், பிராமணனுக்காக இரண்டு நிதிகள் மறைவாக வைக்கப்பட்டுள்ளன. அவை இரண்டையும் பிரம்மசாரி தன் தபஸால் காக்கிறான்; பிரஹ்மத்தை அறிந்தவன் (பிரஹ்மவித்) அதனை முழுவதும் தன் உரிமையாக்கிக் கொள்கிறான்.
Mantra 11
अ॒र्वाग॒न्य इ॒तो अ॒न्यः पृ॑थि॒व्या अ॒ग्नी स॒मेतो॒ नभ॑सी अन्त॒रमे। तयोः॑ श्रयन्ते र॒श्मयोऽधि॑ दृ॒ढास्ताना ति॑ष्ठति॒ तप॑सा ब्रह्मचा॒री
ஒன்று இப்புறம்; மற்றொன்று இங்கிருந்தே (அப்புறம்). பூமியிலிருந்து எழுந்த இரண்டு அக்னிகள், இரண்டு உறுதியான வானங்களுக்கிடையிலான அந்தரிக்ஷத்தில் ஒன்றுகூடியுள்ளன. அவை இரண்டின்மேல் உறுதியான கதிர்கள் தங்கியுள்ளன; அவற்றின்மேலே பிரம்மசாரி தன் தபஸால் நிலைத்து நிற்கிறான்.
Mantra 12
अ॒भि॒क्रन्द॑न् स्त॒नय॑न्नरु॒णः शि॑ति॒ङ्गो बृ॒हच्छेपोऽनु॒ भूमौ॑ जभार । ब्र॒ह्म॒चा॒री सि॑ञ्चति॒ सानौ॒ रेतः॑ पृथि॒व्यां तेन॑ जीवन्ति प्र॒दिश॒श्चत॑स्रः
உரக்கக் கர்ஜித்து, இடியென முழங்கி, அருணன் (செம்மை நிறமுடையவன்), ஒளிரும் கொம்புகளையுடையவன், பெரும்-சேபன் (நீண்ட வால்/நீண்ட விரிவு உடையவன்) அதைச் சுமந்து வந்து பூமியில் வைத்தான். பிரம்மசாரி உயரிடத்தில் ரேதஸ் (விந்து/விதை) தெளிக்கிறான்; அதனால் பூமி உயிர்ப்படைகிறது; அதனால் நான்கு திசைகளும் வாழ்கின்றன.
Mantra 13
अ॒ग्नौ सूर्ये॑ च॒न्द्रम॑सि मात॒रिश्व॑न् ब्रह्मचा॒र्य॑१प्सु स॒मिध॒मा द॑धाति । तासा॑म॒र्चींषि॒ पृथ॑ग॒भ्रे च॑रन्ति॒ तासा॒माज्यं॒ पुरु॑षो व॒र्षमापः॑
அக்னியிலும், சூரியனிலும், சந்திரனிலும்—ஓ மாதரிஷ்வன்—பிரம்மச்சாரி நீர்களுக்குள் சமித் (எரிபொருள்) வைைக்கிறான். அவற்றின் ஜ்வாலைகள் தனித்தனியாகச் செல்கின்றன, மேகத்தில் உலாவுகின்றன; அவற்றில் நெய் ‘புருஷன்’, மழை ‘ஆபः’ (நீர்) ஆகும்.
Mantra 14
आ॒चा॒र्योऽ मृ॒त्युर्वरु॑णः॒ सोम॒ ओष॑धयः॒ पयः॑ । जी॒भूता॑ आस॒न्त्सत्वा॑न॒स्तैरि॒दं स्व॑१राभृ॑तम्
ஆசார்யன் மரணமாகவும், வருணனாகவும் இருந்தான்; அவனே சோமன், ஓஷதிகள், பயஸ் (பால்) ஆகவும் இருந்தான். அவர்கள் உயிரினங்களின் நாவுகளாக ஆனார்கள்; அவர்களாலேயே இந்த ஸ்வர்கம் கொண்டு வரப்பட்டு வெல்லப்பட்டது.
Mantra 15
अ॒मा घृ॒तं कृ॑णुते॒ केव॑लमाचा॒र्यो भू॒त्वा वरु॑णो॒ यद्य॒दैच्छत् प्र॒जाप॑तौ । तद् ब्र॑ह्मचा॒री प्राय॑च्छत् स्वन् मि॒त्रो अध्या॒त्मनः॑
வீட்டில் அவன் நெய் செய்கிறான்—அதுவே மட்டும்; ஆசார்யனாகி, வருணனாகி, பிரஜாபதியில் அவன் எதை எதை விரும்பினானோ—அதைப் பிரம்மச்சாரி அர்ப்பணித்தான். ஸ்வன்—மித்ரன்—ஆத்மாவின் உள்ளே.
Mantra 16
आ॒चा॒र्योऽ ब्रह्मचा॒री ब्र॑ह्मच॒री प्र॒जाप॑तिः । प्र॒जाप॑ति॒र्वि रा॑जति वि॒राडिन्द्रो॑ऽभवद् व॒शी
ஆசாரியரே பிரம்மச்சாரி; பிரம்மச்சாரியே பிரஜாபதி. பிரஜாபதி ஒளிவளத்துடன் வெளிப்பட்டு ஆட்சி செய்கிறார்; அவர் விராட்—இந்திரன்—வசீ, அதிகாரமிக்க ஆண்டவன் ஆனார்.
Mantra 17
ब्र॒ह्म॒चर्ये॑ण॒ तप॑सा॒ राजा॑ रा॒ष्ट्रं वि र॑क्षति । आ॒चा॒र्योऽ ब्रह्म॒चर्ये॑ण ब्रह्मचा॒रिण॑मिच्छते
பிரம்மச்சரியம் மற்றும் தவத்தின் மூலம் அரசன் தன் நாட்டை காக்கிறான்; அதை எங்கும் பாதுகாப்பாக நிலைநிறுத்துகிறான். ஆசாரியனும் அதே பிரம்மச்சரியத்தின் வழியே பிரம்மச்சாரியை (விரதமுடைய மாணவனை) விரும்பி நாடுகிறான்.
Mantra 18
ब्र॒ह्म॒चर्ये॑ण क॒न्या॒३ युवा॑नं विन्दते॒ पति॑म्। अ॒न॒ड्वान् ब्र॑ह्म॒चर्ये॒णाश्वो॑ घा॒सं जि॑गीर्षति
பிரம்மச்சரியத்தால் கன்னி தன் இளைய கணவரை வரனாகப் பெறுகிறாள். பிரம்மச்சரியத்தாலேயே வலிமைமிகு காளையும் குதிரையும் தமக்குத் தேவையான புல்-தீவனத்தைப் பெற விரும்புகின்றன.
Mantra 19
ब्र॒ह्म॒चर्ये॑ण॒ तप॑सा दे॒वा मृ॒त्युमपा॑घ्नत । इन्द्रो॑ ह ब्र॒ह्मचर्ये॑ण दे॒वेभ्यः॒ स्व॑१राभ॑रत्
பிரம்மச்சரியமும் தவமும் கொண்டு தேவர்கள் மரணத்தை அடக்கி அப்புறப்படுத்தினர். இந்திரனும் பிரம்மச்சரியத்தால் தேவர்களுக்காக ஸ்வரின் ஒளியை (சுவரின் பிரகாசம்) கொண்டு வந்து பெற்றுத் தந்தான்.
Mantra 20
ओष॑धयो भूतभ॒व्यम॑होरा॒त्रे वन॒स्पतिः॑ । सं॒व॒त्स॒रः स॒हर्तुभि॒स्ते जा॒ता ब्र॑ह्मचा॒रिणः॑
ஓஷதிகள், கடந்ததும் வரவிருப்பதும், பகல்-இரவு, வனஸ்பதியின் அதிபதி, மேலும் பருவங்களுடன் கூடிய ஆண்டு—இவை அனைத்தும் விரதம் கொண்ட பிரம்மச்சாரியிலிருந்து பிறந்தவை எனக் கூறப்படுகிறது.
Mantra 21
पार्थि॑वा दि॒व्याः प॒शव॑ आर॒ण्या ग्रा॒म्याश्च॒ ये। अ॒प॒क्षाः प॒क्षिण॑श्च॒ ये ते जा॒ता ब्र॑ह्मचा॒रिणः॑
பூமியின் மிருகங்களும், தெய்வீக (வானுலக) மிருகங்களும், காட்டினதும் ஊரினதும்—எவை எவையோ; சிறகற்ற உயிர்களும் பறக்கும் பறவைகளும்—அவை அனைத்தும் விரதம் கொண்ட பிரம்மச்சாரியிலிருந்தே பிறக்கின்றன.
Mantra 22
पृथ॒क् सर्वे॑ प्राजाप॒त्याः प्रा॒णाना॒त्मसु॑ बिभ्रति । तान्त्सर्वा॒न् ब्रह्म॑ रक्षति ब्रह्मचा॒रिण्याभृ॑तम्
ஒவ்வொன்றாக எல்லா பிராஜாபத்ய சக்திகளும் தத்தம் ஆத்மங்களில் பிராணங்களைத் தாங்குகின்றன. அவை அனைத்தையும் பிரஹ்மம் காக்கிறது—பிரஹ்மசாரிணி/பிரஹ்மசாரி இங்கே கொண்டு வந்த அந்தப் பிரஹ்மம்.
Mantra 23
दे॒वाना॑मे॒तत् प॑रिषू॒तमन॑भ्यारूढं चरति॒ रोच॑मानम्। तस्मा॑ज्जा॒तं ब्राह्म॑णं॒ ब्रह्म॑ ज्ये॒ष्ठं दे॒वाश्च॒ सर्वे॑ अ॒मते॑न सा॒कम्
தேவர்களின் இது—பரிஷூத (வடிகட்டி-தூய்மையாக்கப்பட்டது), அனப்யாரூட (யாரும் ஏறாதது), தன் வழியில் ஒளிர்ந்து செல்கிறது. அதிலிருந்தே பிராஹ்மணன் பிறக்கிறான்—முதன்மையான பிரஹ்மம்; மேலும் எல்லாத் தேவர்களும் அமரத்துவத்துடன் ஒன்றாக (அதனுடன்) உள்ளனர்.
Mantra 24
ब्र॒ह्म॒चा॒री ब्रह्म॒ भ्राज॑द् बिभर्ति॒ तस्मि॑न् दे॒वा अधि॒ विश्वे॑ स॒मोताः॑ । प्रा॒णा॒पा॒नौ ज॒नय॒न्नाद् व्या॒नं वाचं॒ मनो॒ हृद॑यं॒ ब्रह्म॑ मे॒धाम्
பிரம்மச்சாரி ஒளிவீசும் பிரம்மத்தைத் தாங்குகிறான்; அவனுள் எல்லாத் தேவர்களும் ஒன்றோடொன்று பின்னப்பட்டு நிலைபெற்றுள்ளனர். பிராணன், அபானன் ஆகியவற்றை உண்டாக்கி, அங்கிருந்து வ்யானன்—வாக்கு, மனம், இதயம், பிரம்மம், மேலும் மேதா (ஊக்கமூட்டும் ஞானம்) ஆகியவற்றை அவன் பிறப்பிக்கிறான்.
Mantra 25
चक्षुः॒ श्रोत्रं॒ यशो॑ अ॒स्मासु॑ धे॒ह्यन्नं॒ रेतो॒ लोहि॑तमु॒दर॑म्।२५॥ तानि॒ कल्प॑द् ब्रह्मचा॒री स॑लि॒लस्य॑ पृ॒ष्ठे तपो॑ऽतिष्ठत् त॒प्यमा॑नः समु॒द्रे। स स्ना॒तो ब॒भ्रुः पि॑ङ्ग॒लः पृ॑थि॒व्यां ब॒हु रो॑चते
எங்களுக்கு கண், காது, மேலும் புகழை அருள்வாயாக; உணவு, ரேதஸ் (வீரியம்), இரத்தம், வயிறும் அருள்வாயாக. இவற்றை பிரம்மச்சாரி முறையாக அமைத்தான்; நீரின் மேற்பரப்பில் அவன் தவத்தில் நிலைத்தான், கடலில் தன்னைத் தானே தபித்தான். நீராடி, பழுப்பு-மஞ்சள் நிறமாய், பூமியில் மிகுந்த ஒளியுடன் வெளிப்படுகிறான்.
Frequently Asked Questions
It praises Brahmacarya (disciplined sacred studentship) as a real power that produces tapas, radiance, and intelligence, while stabilizing the teacher–student institution and even strengthening protection of the realm.
It presents brahmacarya as an inner integration: regulated vitality supports speech, mind, and heart, culminating in medhā (inspired understanding) and brahmavarcasa (spiritual luster).
It is best used as a vow-affirming recitation before study or teaching—paired with ethical restraint, truthful speech, and calm breathing—so the recitation reinforces discipline, clarity, and steadiness rather than serving as a material-ritual spell.
Ask anything about Sukta 5 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.