Anuvaka 1
முதன்மை கரு: அரசாட்சிப் புனித சக்தி—அன்னம், பிராணன், விரதம், அவசேஷம் (மீதம்), மற்றும் வாக்கு—இவை வாழ்க்கை, சந்தானப் பெருக்கம், பாதுகாப்பு, வெற்றி ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்தும் சக்திகளாக விளங்குகின்றன. துணைக் கருக்கள்: (1) சந்தானப் பெறுதலும் பாதுகாப்பான கர்ப்பநிலையும் பெற ‘பிரஹ்மௌதன’ இல்லச்சடங்கு. (2) பாதுகாப்பிற்காக அலைந்து திரியும் தெய்வக் கூட்டங்கள்/தேவ-சேனையை சமாதானப்படுத்தி அவர்களின் அருளும் துணையும் பெறுதல். (3) பிராணனை பிரபஞ்சத்தின் ஆண்டவனாகவும் நிலையின்மையைச் சீர்செய்யும் வைத்தியனாகவும் போற்றுதல். (4) பாப-மோசனம்: முழுமையான ஆவாஹனத்தின் மூலம் பாபம், அசுத்தம், துரதிர்ஷ்டம் ஆகியவற்றின் கட்டுகளை அவிழ்த்தல். (5) பிரஹ்மசரியத்தை தபஸ்-சக்தியாகக் கருதி, அது சமூகமும் அரசியலும் நிலைபெறச் செய்வதாகக் கூறுதல்.
Suktas in Anuvaka 1
Sukta 1
AVŚ 11.1 என்பது புகழ்பெற்ற பிரஹ்மௌதன ஸூக்தம்—இல்லறச் சடங்கில் மந்திரத்தால் புனிதப்படுத்தப்பட்ட அரிசி/கஞ்சி (பாயசம் போன்றது) சமைக்கப்பட்டு, மந்திர-சக்தியால் அது மகப்பேறு, பாதுகாப்பான கர்ப்பநிலை, மேலும்—மரபுப்படி—ஆண் சந்ததி பெறுதல் ஆகியவற்றிற்காக ஆற்றலூட்டப்படுகிறது. இதில் இல்லத்தின் செயற்பாடுகள் (சமைத்தல், மத்தனம்/கலக்குதல், தெளித்தல், பங்கேற்பாளர்களை அமர்த்துதல்) பிரபஞ்ச மற்றும் முன்னோர் அதிகாரங்களுடன் இணைக்கப்படுகின்றன—பிறந்த அக்கினி, அனைத்தையும் காக்கும் தாய் அதிதி, மற்றும் வம்சத் தொடரின் உத்தரவாதிகளான ஏழு ரிஷிகள் மற்றும் பித்ருக்கள்—அதனால் உணவு ‘ப்ரஜா’ (சந்ததி) மற்றும் ‘உபஜா’ (வளர்ச்சி) பெறும் ஊடகமாகிறது.
Sukta 2
இந்த ஸூக்தம் ஒரு பாதுகாப்பு-அபயகரமான, சமாதானப்படுத்தும் லிதானி; அலைந்து திரியும் தெய்வீக சேனைகள் (தேவ-சேனா) மற்றும் அவர்களுடன் இணைந்த கணங்களை மீண்டும் மீண்டும் ‘நமஸ்’ என வணங்கி அழைக்கிறது—தீங்கு விளைவிக்கக் கூடிய இருப்புகளை காவல்-சக்திகளாக மாற்றும் நோக்கில். இதில் கண-ப்ரோபிதி (கணங்களைப் பிரீதிப்படுத்தல்) மற்றும் ருத்ர-சாந்தி நாதம் இணைந்து வருகிறது—எங்களுக்கு தீங்கு நேராதிருக்க, பாதுகாப்பு வட்டத்தால் சூழப்பட இருக்க, மேலும் ஸ்வஸ்தி (நலன்) மற்றும் அபய (அச்சமின்மை) பெற வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதன் வலிமை முழுமையான, மரியாதைமிகு பெயர்ப்பட்டியலிடுதலில் உள்ளது: இச்சக்திகளைப் பெயரிட்டு வணங்கி, சடங்குமுறையில் அங்கீகரிப்பதன் மூலம், ஸூக்தம் அவர்களின் பகைநிலையைத் தணித்து, அதை உச்சரிப்பவரின் இடம், உடல், சமூகத்தின் பாதுகாப்புக்குத் திருப்புகிறது.
Sukta 3
அதர்வவேதம் 11.3 என்பது அதர்வண மரபின் நீண்ட உரைநடைப் பாணியிலான அபிச்சார (கட்டாய/மந்திரச் செயல்) வரிசை; இதில் வாக்கு செயற்படுத்தக்கூடிய சக்தியாகக் கருதப்படுகிறது: துல்லியமான சொல்வினைகளால் அது எதிரியைப் பிணைக்கவும், அவன் திசை/நடையை மாற்றவும், சேதப்படுத்தவும் முடியும். குறிப்பிடத்தக்க ஒரு ஓட்டம் எதிரியின் ஶ்ரோத்ர (கேள்வி) சக்தியை இலக்காக்குகிறது—செவிடாக்கும் வெளிப்படையான சாபவாக்குகளுடன்—மேலும் அருகிலுள்ள பகுதிகள் அதே நுட்பத்தை கட்டுப்பாடு/தடையாகக் காட்டுகின்றன: இலக்கின் நோக்குநிலையைப் பூட்டி, அவன் திரும்பவும் முடியாதபடி, தப்பவும் முடியாதபடி, எதிர்செயல் செய்யவும் முடியாதபடி செய்வது. இந்த ஸூக்தம் பிராண–அபான ‘உயிர்வாயு தொழில்நுட்பம்’ என்பதையும் இணைக்கிறது; இங்கு கட்டாயப்படுத்தலும் நிலைப்படுத்தலும்—இரண்டும்—‘முன்னைய ரிஷிகள்’ என்ற முன்னுதாரணத்தின் ஆதாரத்தால் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட விளைவுகளாக வடிவமைக்கப்படுகின்றன.
Sukta 4
இந்த சூக்தம் பிராணன் (உயிர்ச் சுவாசம்) என்பதைக் கீர்த்தித்து, எல்லா உயிர்களும் அவன் ஆட்சிக்குள் நிற்கின்றன என்றும், அவன் அருளால் தான் உயிர்வாழ்வு, மீட்பு/நலமடைதல், நிலைத்தன்மை ஆகியவை அமைகின்றன என்றும் கூறுகிறது. இதில் பைஷஜ்ய (சிகிச்சை–பாதுகாப்பு) நோக்கத்துடன் பிரம்மவாதப் பாணியிலான தத்துவச் சிந்தனையும் இணைந்து, பிராணனை ஒருபுறம் உடலியல் உயிர்சக்தியாகவும், மறுபுறம் ஒழுங்கு (ऋत), காலம், அறிவுணர்வு ஆகியவற்றைத் தாங்கும் பிரபஞ்சத் தத்துவமாகவும் வர்ணிக்கிறது. குலுங்கும் உயிர்சக்தியை உறுதிப்படுத்த இதை ஜபிக்கின்றனர்—உயிரை உடலில் மீண்டும் நிறுவவும், மனிதனை உலகைத் தாங்கும் தாள-ஒழுங்குடன் ஒத்திசைக்கவும்.
Sukta 5
அதர்வவேதம் 11.5 என்பது பிரம்மச்சரியம்/பிரம்மச்சாரியைப் பற்றிய நீண்ட ஸ்துதி; இதில் அவர் ‘விரத-சக்தி’யின் மனிதரூபமாகப் போற்றப்படுகிறார்—அவரது தபஸ் பிரபஞ்சம், சமூகம், அரசியல் ஒழுங்கு ஆகியவற்றை நிலைநிறுத்துகிறது. இது மாணவர்–ஆசிரியர் நிறுவலைப் புனிதமாக்கி, ஒழுக்கமுடைய மாணவநிலையே பிரம்மவர்ச்சஸ், ஒருங்கிணைந்த பிராணவலிமை, மேலும் அரசன் நாட்டைக் காக்கும் ஆற்றல் ஆகியவற்றின் மூலாதாரம் என விளக்குகிறது.
Sukta 6
இந்த ஸூக்தம் ஒரு விரிவான ‘பாப-மோசன’ (தீவினை/அசுத்தம் நீக்கல்) மந்திர-லிதனி ஆகும். இதில் ऋतु, saṃvatsara, māsa போன்ற காலப் பிரிவுகள் உட்பட பல்வேறு பிரபஞ்ச, நாட்காட்டி, தெய்வீக மற்றும் இருமுக (நன்மை/அச்சம்) சக்திகளின் பெயர்கள் கூறப்பட்டு, அவை உச்சரிப்பவரை aṃhas—பாவம், மாசு/அசுத்தம், பேரிடர், துன்பம்—இவற்றிலிருந்து “அவிழ்த்து” விடுவிக்குமாறு அழைக்கப்படுகின்றன. இதன் முறை பெயர்-எண்ணிக்கையால் கட்டுப்பாடு: பருவங்கள், மாதங்கள், ஆண்டுகள், தேவர்கள், மூலிகைகள்/தாவரங்கள், மேலும் பகைமைச் சத்திகள் மற்றும் மரணத்தின் வடிவங்கள் வரை பெயர்களை சடங்காக உச்சரித்து, அவற்றை ṛta (சரியான ஒழுங்கு) யில் ஒருங்கிணைத்து விடுதலைக்கான கருவிகளாக மாற்றுகிறது. மீண்டும் மீண்டும் வரும் “te no muñcantu aṃhasaḥ” என்ற மறுபாடல், கட்டு-அவிழ்த்தலும் தூய்மைப்படுத்தலும் செய்யும் வாக்குச் ‘முத்திரை’ (seal) போல செயல்படுகிறது.
Sukta 7
அதர்வவேதம் 11.7 ‘உச்சிஷ்ட’—அதாவது புனிதமான ‘மீதம்/எஞ்சியது’—என்பதைக் கீர்த்திக்கிறது; அதிலிருந்தே தேவர்கள், உயிர்சக்திகள், காலம், மேலும் யாகத்தின் மறைமுகமான அமைப்புகள் தோன்றுகின்றன என அதை பிரபஞ்சத்தின் ஆதாரமாகக் கூறுகிறது. வழக்கில் அற்பமாக அல்லது ஓரமாகக் கருதப்படுவது, இச்சூக்தத்தில் உலகைத் தாங்கும் மற்றும் உருவாக்கும் மூலமாக உயர்த்தப்பட்டு, பிரஹ்மவர்சஸ் (புனித ஒளி/தேஜஸ்) மற்றும் சடங்கு-அதிகாரத்தின் அடித்தளமாக்கப்படுகிறது. இதை ஜபிப்பதன் மூலம் அந்த அடிப்படை சக்தி சடங்குவழி கைப்பற்றப்படுகிறது; பிராணன், இந்திரியங்கள், மற்றும் யாகத்தின் பலன்/செயற்பாடு உறுதிப்படுகிறது—அதன் ‘ரகசிய’ அல்லது அவ்யக்த வடிவங்களில்கூட.
Sukta 8
அதர்வவேதம் 11.8 ஒரு அத்யாத்ம (உள்நோக்கு) ஊக-விசாரணைச் சூக்தம்; இதில் மனம்–உடல் தொகுதி, பல்வேறு தன்மைப்படுத்தப்பட்ட சக்திகளின் ‘குடும்பம்’ போல வரைபடமிடப்படுகிறது—மன்யு (கோபம்/இயக்கும் உந்துதல்), சங்கல்பம் (திடமான தீர்மானம்), இந்திரியங்கள், மற்றும் பிராணவாயுக்கள்—அவை அறியப்படவும், ஒழுங்குபடுத்தப்படவும், அடக்கப்படவும். வம்சாவளி-வினாவிடை மற்றும் மனோ–உடலியக்க எண்ணிக்கையிடல் வழியாக, உந்துதலும் உயிர்சக்தியும் உடலுக்குள் புரிந்துகொள்ளத்தக்க தெய்வங்களாக மறுவடிவமைக்கப்படுகின்றன; நோக்கம்: சுய-ஆட்சி, பிராணங்கள்/இந்திரியங்களின் நிலைத்தன்மை, மற்றும் மங்களமான ‘வர்ண’ (ஒளிரும் நலநிலை)-இன் மீள்நிறுவல். இதன் வலிமை உள்சக்திகளை பெயரிட்டு கட்டமைப்பதில்தான்: பெயரிடப்பட்டது எல்லைக்குள் வரும்; எல்லைக்குள் வந்தது ஆளத்தக்கதாகிறது.
Sukta 9
இந்த சூக்தம் அர்புதனை அழைக்கிறது—ரதிதா மற்றும் தேவர்-கூட்டம் போன்ற துணை அழிக்கும்/காக்கும் சக்திகளுடன்—எதிரியின் மறைந்த ஆயுதங்கள், நோக்கங்கள், மந்திரவாதச் சூழ்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தி, செயலிழக்கச் செய்து, திருப்பி வீழ்த்துவதற்காக. இதில் ‘வெளிப்படுத்தல்’ (சதிகளைத் தெளிவாக்குதல்) மற்றும் கட்டாயப்படுத்தும் எதிர்மந்திரம் ஆகிய இரண்டும் இணைந்து, பகைமைச் சக்தியை உடைத்து, தாக்குதலாளர்களை அழிவிற்கு ஒப்படைத்து, வெற்றியை உறுதிப்படுத்துகின்றன. முடிவில், போருக்காக இணை தெய்வ சக்திகள் திரட்டப்படுகின்றன; வெற்றி பெற்ற பின் அவை தத்தம் உரிய உலகங்களுக்கு மீண்டும் அனுப்பப்படுகின்றன.
Sukta 10
இது ஒரு கடுமையான ஆத்தர்வணப் போர்-மந்திரமாகும்; செய்பவரின் தரப்பிற்கு ஆதிக்கமும் வெற்றியும் வேண்டி, எதிரிப் படைகளை அழிவுக்கும் வெளிப்படை அவமானத்திற்கும் தள்ளுகிறது. இதில் திரிஷந்தி, சரவ்யா, க்ருத்யா ஆகிய மனிதரூபமாக்கப்பட்ட சக்திகள் ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு, எதிரியின் பாதுகாப்பு (கவசம், வரிசை/வ்யூகம், அடைக்கலம்) செயலிழக்கச் செய்யப்படுகிறது; மேலும் அவர்களின் உடல்கள் பூமியில் ‘அர்புத’ (நசுக்கும் பேரழிவு) மற்றும் சடலத்தை உண்ணும் விலங்குகள்/நாய்கள் ஆகியவற்றிற்குப் பலியாக விட்டுவிடப்படுகின்றன.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.