Sukta 112
Sukta 1.112
Gautama Rāhūgaṇa (traditional attribution for RV 1.112)
Aśvins (with invocations to Dyāvā-Pṛthivī and Agni as preparatory supports)
Jagatī (probable for RV 1.112; refrain-like structure suggests longer meter; confirm by syllable count in full scan)
ऋग्वेदस्य १.११२ सूक्तं विस्तीर्णम् अश्विनोः स्तोत्रम् अस्ति, यत्र दिव्यौ नासत्यौ पुनःपुनः आहूयते—“ताभ्यां सहाय्यैः आगच्छतम्” इति—यैः सहाय्यैः पूर्वेषु युगेषु ऋषीन् नृपांश्च त्रातवन्तौ, आरोग्यं दत्तवन्तौ, समृद्धिं च प्रापितवन्तौ। आरम्भे द्यावापृथिव्यौ तथा अग्निं च यज्ञस्य विश्वाधारत्वेन उपह्वयति; ततः अश्विनोः उपकार-प्रसङ्गान् (शीघ्रयानम्, रक्षणम्, कल्याणस्य पुनःस्थापनम्) अनुक्रमेण निबध्नाति, येन त एव शक्तयः अस्मिन् वर्तमानयज्ञेऽपि सन्निहिताः स्युः। अन्ते व्यापकं शुभाशंसनं करोति—अहोरात्र-रक्षणं प्रार्थयन्—तथा मित्रावरुणाभ्याम्, अदित्या, सिन्धुना, पृथिव्या, द्यावा च वरस्य अधिकं दृढीकरणं याचते।
Mantras
Mantra 1
ईळे द्यावापृथिवी पूर्वचित्तयेऽग्निं घर्मं सुरुचं यामन्निष्टये । याभिर्भरे कारमंशाय जिन्वथस्ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
पूर्वचित्तये द्यावापृथिव्यौ ईळे; यामन्निष्टये घर्मं सुरुचमग्निमपि ईळे। याभिरूतिभिः कारमंशाय जिन्वथः, ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्।
Mantra 2
युवोर्दानाय सुभरा असश्चतो रथमा तस्थुर्वचसं न मन्तवे । याभिर्धियोऽवथः कर्मन्निष्टये ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
युवोर्दानाय सुभरा रथ आ तस्थौ, यथा वचः मन्तवे भवेत्। याभिरूतिभिर्धियोऽवथः कर्मन्निष्टये, ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्।
Mantra 3
युवं तासां दिव्यस्य प्रशासने विशां क्षयथो अमृतस्य मज्मना । याभिर्धेनुमस्वं पिन्वथो नरा ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
युवां दिव्यस्य प्रशासनेन, अमृतस्य मज्मना, विशां क्षयथः। याभिरूतिभिर्धेनुमश्वं च पिन्वथो नरा, ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम्।
Mantra 4
याभिः परिज्मा तनयस्य मज्मना द्विमाता तूर्षु तरणिर्विभूषति । याभिस्त्रिमन्तुरभवद्विचक्षणस्ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिरुपेत्य परिज्मा तनयस्य मज्मना द्विमाता तूरषु तरणिर्विभूषति । याभिस्त्रिमन्तुर्विचक्षणः स्पष्टदृगभवत् ताभिरु षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
Mantra 5
याभी रेभं निवृतं सितमद्भ्य उद्वन्दनमैरयतं स्वर्दृशे । याभिः कण्वं प्र सिषासन्तमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभी रेभं निवृतं सितमद्भ्य उद्वन्दनमैरयतं स्वर्दृशे । याभिः कण्वं प्र सिषासन्तमावतं ताभिरु षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
Mantra 6
याभिरन्तकं जसमानमारणे भुज्युं याभिरव्यथिभिर्जिजिन्वथुः । याभिः कर्कन्धुं वय्यं च जिन्वथस्ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिरन्तकं जसमानमारणे भुज्युं याभिरव्यथिभिर्जिजिन्वथुः । याभिः कर्कन्धुं वय्यं च जिन्वथस्ताभिरु षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
Mantra 7
याभिः शुचन्तिं धनसां सुषंसदं तप्तं घर्ममोम्यावन्तमत्रये । याभिः पृश्निगुं पुरुकुत्समावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिः शुचन्तीं धनसां सुषंसदं तप्तं घर्ममौम्यावन्तमत्रये दत्तवन्तौ, याभिः पृष्णिगुं पुरुकुत्सं चावन्तौ—ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना इह गच्छतम्।
Mantra 8
याभिः शचीभिर्वृषणा परावृजं प्रान्धं श्रोणं चक्षस एतवे कृथः । याभिर्वर्तिकां ग्रसिताममुञ्चतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिः शचीभिर्वृषणा परावृजं प्रान्धं श्रोणं चक्षस एतवे कृथः, याभिर्वर्तिकां ग्रसिताममुञ्चतम्—ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना इह गच्छतम्।
Mantra 9
याभिः सिन्धुं मधुमन्तमसश्चतं वसिष्ठं याभिरजरावजिन्वतम् । याभिः कुत्सं श्रुतर्यं नर्यमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिः सिन्धुं मधुमन्तमसश्चतं, वसिष्ठं याभिरजरा अवजिन्वतम्; याभिः कुत्सं श्रुतर्यं नर्यं चावन्तौ—ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना इह गच्छतम्।
Mantra 10
याभिर्विश्पलां धनसामथर्व्यं सहस्रमीळ्ह आजावजिन्वतम् । याभिर्वशमश्व्यं प्रेणिमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
हे अश्विनौ, याभिर् ऊतिभिः सहस्रमीळ्हौ धनसामथर्व्ये आजौ विश्पलां अजिन्वतम्; याभिर् वशं चाश्व्यं प्रेणिम् अवतम्—ताभिर् एव सत्याभिर् ऊतिभिः अस्मान् प्रति गच्छतम्।
Mantra 11
याभिः सुदानू औशिजाय वणिजे दीर्घश्रवसे मधु कोशो अक्षरत् । कक्षीवन्तं स्तोतारं याभिरावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
हे सुदानू अश्विनौ, याभिर् ऊतिभिः दीर्घश्रवसे वणिजे औशिजाय मधवः कोशोऽक्षरत्; याभिर् ऊतिभिः कक्षीवन्तं स्तोतारम् अवतम्—ताभिर् एव शुभाभिर् ऊतिभिः अस्मान् प्रति गच्छतम्।
Mantra 12
याभी रसां क्षोदसोद्नः पिपिन्वथुरनश्वं याभी रथमावतं जिषे । याभिस्त्रिशोक उस्रिया उदाजत ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिर् ऊतिभिः रसायां क्षोदसोद्नः पिपिन्वथुः; याभिर् अनश्वं जिषे रथम् अवतम्; याभिस् त्रिशोकाय उस्रियाः उदाजत—ताभिर् एव दीप्ताभिर् ऊतिभिः हे अश्विनौ अस्मान् प्रति गच्छतम्।
Mantra 13
याभिः सूर्यं परियाथः परावति मन्धातारं क्षैत्रपत्येष्वावतम् । याभिर्विप्रं प्र भरद्वाजमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिः शक्तिभिः युवां सूर्यं परावति विस्तीर्णेऽन्तरिक्षे परियतः; ताभिरेव क्षेत्रपत्येषु मन्धातारम् अवतम्। याभिर्विप्रं भरद्वाजं बलसमृद्धिं प्र भरितुं सहायं कृतवन्तौ; ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना इह नः आगतम्।
Mantra 14
याभिर्महामतिथिग्वं कशोजुवं दिवोदासं शम्बरहत्य आवतम् । याभिः पूर्भिद्ये त्रसदस्युमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिः शक्तिभिः युवां महान्तम् अतिथिग्वं कशोजुवं दिवोदासं च शम्बरहत्याय अवतम्। याभिः पूर्भिद्ये त्रसदस्युम् अवतम्; ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना इह नः आगतम्।
Mantra 15
याभिर्वम्रं विपिपानमुपस्तुतं कलिं याभिर्वित्तजानिं दुवस्यथः । याभिर्व्यश्वमुत पृथिमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिः शक्तिभिः युवां वम्रं विपिपानम् उपस्तुतं दुवस्यथः; याभिर्वित्तजानिं कलिं च सम्मानयथः। याभिर्व्यश्वम् उत पृथिṃ च अवतम्; ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना इह नः आगतम्।
Mantra 16
याभिर्नरा शयवे याभिरत्रये याभिः पुरा मनवे गातुमीषथुः । याभिः शारीराजतं स्यूमरश्मये ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिर् नरा शयवे याभिर् अत्रये याभिः पुरा मनवे गातुम् ईषथुः । याभिः शारीराजतं स्यूमरश्मये ताभिर् ऊ षु ऊतिभिर् अश्विना गतम् ॥
Mantra 17
याभिः पठर्वा जठरस्य मज्मनाग्निर्नादीदेच्चित इद्धो अज्मन्ना । याभिः शर्यातमवथो महाधने ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिः पठर्वा जठरस्य मज्मना अग्निर् नादीदेच्चित इद्धो अज्मन्ना । याभिः शर्यातम् अवथो महाधने ताभिर् ऊ षु ऊतिभिर् अश्विना गतम् ॥
Mantra 18
याभिरङ्गिरो मनसा निरण्यथोऽग्रं गच्छथो विवरे गोअर्णसः । याभिर्मनुं शूरमिषा समावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिर् अङ्गिरो मनसा निरण्यथोऽग्रं गच्छथो विवरे गोअर्णसः । याभिर् मनुं शूरम् इषा समावतं ताभिर् ऊ षु ऊतिभिर् अश्विना गतम् ॥
Mantra 19
याभिः पत्नीर्विमदाय न्यूहथुरा घ वा याभिररुणीरशिक्षतम् । याभिः सुदास ऊहथुः सुदेव्यं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिरू शक्तिभिर्विमदाय पत्नीर्न्यूनुहथुः, याभिररुणीरश्वान् सुकर्मणि शिक्षयथुः; याभिः सुदासे सुदेव्यं दधथुः—ताभिरू शीघ्राभिरूतिभिरश्विनौ नः समीपं गच्छतम्।
Mantra 20
याभिः शंताती भवथो ददाशुषे भुज्युं याभिरवथो याभिरध्रिगुम् । ओम्यावतीं सुभरामृतस्तुभं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिः शक्तिभिर्ददाशुषे शान्तातीं भवथः, याभिर्भुज्युं रक्षथः, याभिरध्रिगुं धारयथः; ओम्यावतीं सुभरां ऋतस्तुभं च याभिरनुगृह्णीथः—ताभिरू शीघ्राभिरूतिभिरश्विनौ नः समीपं गच्छतम्।
Mantra 21
याभिः कृशानुमसने दुवस्यथो जवे याभिर्यूनो अर्वन्तमावतम् । मधु प्रियं भरथो यत्सरड्भ्यस्ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिः शक्तिभिः कृशानुमसने दुवस्यथः, याभिर्यूनोऽर्वन्तं जवेऽवथः; यत्सरड्भ्यः प्रियं मधु भरथः—ताभिरू शीघ्राभिरूतिभिरश्विनौ नः समीपं गच्छतम्।
Mantra 22
याभिर्नरं गोषुयुधं नृषाह्ये क्षेत्रस्य साता तनयस्य जिन्वथः । याभी रथाँ अवथो याभिरर्वतस्ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिर् ऊतिभिर् अश्विनौ गोषुयुधं नरं जिन्वथो नृषाह्ये, क्षेत्रस्य सातौ तनयस्य च जिन्वथः। याभिर् रथान् अवथो याभिर् अर्वतस् ताभिर् ऊ षु ऊतिभिर् अश्विनौ गतम् अस्मान् प्रति॥
Mantra 23
याभिः कुत्समार्जुनेयं शतक्रतू प्र तुर्वीतिं प्र च दभीतिमावतम् । याभिर्ध्वसन्तिं पुरुषन्तिमावतं ताभिरू षु ऊतिभिरश्विना गतम् ॥
याभिर् ऊतिभिर् अश्विनौ कुत्सम् आर्जुनेयं शतक्रतू प्र तुर्वीतिं प्र च दभीतिम् अवतम्। याभिर् ध्वसन्तिं पुरुशन्तिम् अवतं ताभिर् ऊ षु ऊतिभिर् अश्विनौ गतम् अस्मान् प्रति॥
Mantra 24
अप्नस्वतीमश्विना वाचमस्मे कृतं नो दस्रा वृषणा मनीषाम् । अद्यूत्येऽवसे नि ह्वये वां वृधे च नो भवतं वाजसातौ ॥
अप्नस्वतीं वाचम् अश्विनौ अस्मे कृणुतं, कृतं नो दस्रा वृषणा मनीषाम्। अद्य ऊत्यै अवसे नि ह्वये वां, वृधे च नो भवतं वाजसातौ॥
Mantra 25
द्युभिरक्तुभिः परि पातमस्मानरिष्टेभिरश्विना सौभगेभिः । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥
द्युभिः क्तुभिश्च परितः पातं रक्षतं नः, हे अश्विनौ, अविच्छिन्नैः सौभाग्यैः। तच्च नः मित्रो वरुणश्च महयताम्—अदितिः, सिन्धुः, पृथिवी उत द्यौश्च।
Inside Sukta 112
How it unfolds
- Where it opens
The hymn begins by establishing the cosmic and ritual supports—Dyāvā-Pṛthivī and Agni—so the sacrifice is rooted in order and luminous aspiration.
- Development
A recurring invitation to the Aśvins unfolds through remembered instances of their aid, presenting them as swift benefactors whose powers operate in distant spaces and in human affairs alike.
- Climax
The concentrated appeal: ‘with those very helps’ by which they once saved and prospered others, may the Aśvins arrive now—turning mythic precedent into immediate ritual efficacy.
- Where it settles
A protective benediction spans day and night and widens to allied deities (Mitra-Varuṇa, Aditi, Sindhu, Earth, Heaven), stabilizing the requested good fortune as a universal safeguard.
The deity: Aśvinau
- In the VedaThe Aśvins are youthful twin horsemen, swift as thought, radiant and beautiful, famed as physicians and rescuers who arrive at dawn to aid devotees. They are invoked as bringers of safe passage, restoration, and auspicious fortune, often through remembered ‘old deeds’ performed for seers and heroes.
- Cosmic functionThey mediate the transition from night to day and from danger to safety—guardians of journeys, restorers of vitality, and conveyers of boons into the human sphere at the liminal hour of dawn.
- Inner significanceThey symbolize the paired powers of prompt help and healing discernment: the capacity to ‘arrive in time,’ restore wholeness, and guide the aspirant from obscurity to clarity (the dawning of awareness).
The seer
- Gautama RāhūgaṇaGautama gotra; connected with the Rāhūgaṇa line in later tradition · Counted among the early Gautamas; remembered in the RV tradition as a poet who frames Aśvin praise through ‘ancient consciousness’ (pūrvacitti) and a catalog of their saving acts, emphasizing practical help—healing, protection, and successful passage.
Famous verses
tābhir ū ṣu ūtibhir aśvinā gatam
tābhir ū ṣu ūtibhir aśvinā gatam
द्युभिरक्तुभिः परि पातमस्मानरिष्टेभिरश्विना सौभगेभिः । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥Attributes of the deity
- Twin deities
- Swift arrival and rescue
- Divine physicians (healers)
- Dawn-associated beneficence
- Protectors of travelers and sacrificers
- Bestowers of prosperity and good fortune
- Respond to praise and remembrance of past deeds
Also by this seer
- Tradition associates the Gautamas with multiple hymns in Maṇḍala 1 (Aśvin/Agni-oriented praise and invocatory poetry) and with shaping early RV liturgical diction; specific attributions vary by śākhā and anukramaṇī.
The rite, step by step
- Prepare the sacrificial space and kindle/brighten Agni as the luminous support of the rite.
- Open with salutations to Dyāvā-Pṛthivī (cosmic foundation) and Agni (gharma/surúc—heat and radiance), aligning the rite with ‘ancient awareness’ (pūrvacitti).
- Recite the hymn with its refrain-like summons, repeatedly inviting the Aśvins to come ‘with those aids’ known from their former rescues.
- Mentally ‘recollect’ exemplary Aśvin deeds (healing, saving, granting prosperity) as a niyoga (directing intention) for present benefit.
- Conclude with protective and all-encompassing blessings, extending the boon through Mitra-Varuṇa, Aditi, Sindhu, and Heaven-Earth.
- Seal with a final oblation and silent prayer for ariṣṭa (unbroken) well-being through days and nights.
Offerings
- Ghee/ājya into Agni
- Milk or mixed oblations appropriate to dawn offerings
- Soma (where integrated into soma liturgy)
- Simple food-offerings (havis) with Aśvin invocation
Frequently Asked Questions
The Aśvins are twin Vedic deities linked with dawn. They are praised as swift helpers and divine physicians who rescue, heal, and bring good fortune to those who invoke them.
Heaven-and-Earth and Agni are invoked as the stable cosmic and ritual foundations. This prepares the sacrifice so the Aśvins’ help can be received in an ordered, luminous way.
The hymn asks the Aśvins to come quickly with the same powers by which they helped people in earlier times, and to protect the worshippers through day and night with lasting well-being.
Ask anything about Sukta 112 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
