
कौशल्याया मङ्गलविधानम् — Kausalya’s Benedictions and Protective Rites for Rama
अयोध्याकाण्ड
अयोध्याकाण्डे पञ्चविंशे सर्गे कौशल्या शोकं निगृह्य रामस्य वनगमनाय मङ्गलविधानं करोति। सा आचमनं कृत्वा मङ्गलकर्म प्रवर्तयति, स्मृतिधृतिधर्मादीन् अमूर्तान् रक्षकान्, स्कन्दसोमबृहस्पतिवरुणसूर्यकुबेरयमान् देवतान्, सप्तर्षीन् नारदं च, दिक्पालान् तथा पर्वतसमुद्रनदीताराग्रहादीन्, अहोरात्रसन्ध्यर्तुमाससंवत्सरमुहूर्तविभागांश्च सर्वान् रामरक्षणाय समाह्वयति। राक्षसपिशाचमांसादभक्ष्यकीटसर्पवन्यपश्वादीन् वनदोषान् निर्दिश्य, तेषां कश्चिदपि रामं न बाधतामिति प्रार्थयते। सा देवतान् माल्यगन्धानुलेपनैः पूजयति, ब्राह्मणेन पावकं स्थापयित्वा हवींषि जुहोति, श्वेतमाल्यं श्वेतसर्षपांश्च समाहारयति, स्वस्त्ययनपाठान् च कारयति। दक्षिणां दत्त्वा इन्द्रस्य वृत्रवधं, गरुडस्यामृताहरणं, विष्णोस्त्रिविक्रमं च मङ्गलोपमानरूपेण उच्चारयति। चन्दनं रामेऽनुलेप्य, हुतशेषं शिरसि निधाय, विशल्यकरणीं औषधिं रक्षासूत्ररूपेण बध्नाति। अन्तर्दुःखेनापि हृष्टेव वदन्ती तं पुनःपुनरालिङ्ग्य प्रदक्षिणं करोति। रामः तस्याः पादौ गृहीत्वा सीताभवनं प्रति प्रस्थितः।
Verse 1
साऽवनीय तमायासमुपस्पृश्य जलं शुचिः।चकार माता रामस्य मङ्गलानि मनस्विनी।।2.25.1।।
सा मनस्विनी माता तमायासं निगृह्य शुचिः जलमुपस्पृश्य रामस्य मङ्गलानि चकार।
Verse 2
न शक्यसे वारयितुं गच्छेदानीं रघूत्तम।शीघ्रं च विनिवर्तस्व वर्तस्व च सतां क्रमे।।2.25.2।।
न शक्यसे वारयितुं गच्छेदानीं रघूत्तम । शीघ्रं च विनिवर्तस्व वर्तस्व च सतां क्रमे ॥
Verse 3
यं पालयसि धर्मं त्वं धृत्या च नियमेन च।स वै राघवशार्दूल धर्मस्त्वामभिरक्षतु।।2.25.3।।
यं धर्मं त्वं धृत्या नियमेन च पालयसि, स एव राघवशार्दूल धर्मस्त्वामभिरक्षतु।
Verse 4
येभ्यः प्रणमसे पुत्र चैत्येष्वायतनेषु च।ते च त्वामभिरक्षन्तु वने सह महर्षिभिः।।2.25.4।।
येभ्यः प्रणमसे पुत्र चैत्येष्वायतनेषु च। ते च त्वामभिरक्षन्तु वने सह महर्षिभिः॥
Verse 5
यानि दत्तानि तेऽस्त्राणि विश्वामित्रेण धीमता।तानि त्वामभिरक्षन्तु गुणैस्समुदितं सदा।।2.25.5।।
यानि दत्तानि तेऽस्त्राणि विश्वामित्रेण धीमता। तानि त्वामभिरक्षन्तु गुणैः समुदितं सदा॥
Verse 6
पितृशुश्रूषया पुत्र मातृशुश्रूषया तथा।सत्येन च महाबाहो चिरं जीवाभिरक्षितः।।2.25.6।।
पितृशुश्रूषया पुत्र मातृशुश्रूषया तथा। सत्येन च महाबाहो चिरं जीवाभिरक्षितः॥
Verse 7
समित्कुश पवित्राणि वेद्यश्चायतनानि च।स्थण्डिलानि विचित्राणि शैला वृक्षाः क्षुपा ह्रदाः।।2.25.7।।पतङ्गाः पन्नगास्सिंहास्त्वां रक्षन्तु नरोत्तम।
समित्कुशपवित्राणि वेद्यायतनानि च। विचित्रस्थण्डिलाः शैला वृक्षाः क्षुपह्रदास्तथा॥ पतङ्गाः पन्नगाः सिंहास्त्वां रक्षन्तु नरोत्तम॥
Verse 8
स्वस्तिसाध्याश्च विश्वे च मरुतश्च महर्षयः।स्वस्ति धाता विधाता च स्वस्ति पूषा भगोऽर्यमा।।2.25.8।।लोकपालाश्च ते सर्वे वासवप्रमुखास्तथा।
स्वस्तिसाध्याश्च विश्वे च मरुतश्च महर्षयः। स्वस्ति धाता विधाता च स्वस्ति पूषा भगोऽर्यमा॥ लोकपालाश्च ते सर्वे वासवप्रमुखास्तथा॥
Verse 9
ऋतवश्चैव पक्षाश्च मासा स्संवत्सराः क्षपाः।।2.25.9।।दिनानि च मुहूर्ताश्च स्वस्ति कुर्वन्तु ते सदा।
ऋतवश्चैव पक्षाश्च मासाः संवत्सराः क्षपाः। दिनानि च मुहूर्ताश्च स्वस्ति कुर्वन्तु ते सदा॥
Verse 10
स्मृतिर्धृतिश्च धर्मश्च पातु त्वां पुत्र सर्वतः।।2.25.10।।स्कन्दश्च भगवान्देव स्सोमश्च स बृहस्पतिः।सप्तर्षयो नारदश्च ते त्वां रक्षन्तु सर्वतः।।2.25.11।।
स्मृतिर्धृतिश्च धर्मश्च हे पुत्र, त्वां सर्वतः पातु।
Verse 11
स्मृतिर्धृतिश्च धर्मश्च पातु त्वां पुत्र सर्वतः।।2.25.10।।स्कन्दश्च भगवान्देव स्सोमश्च स बृहस्पतिः।सप्तर्षयो नारदश्च ते त्वां रक्षन्तु सर्वतः।।2.25.11।।
भगवान् स्कन्दश्च देवः सोमश्च बृहस्पतिश्च, सप्तर्षयो नारदश्च—ते त्वां सर्वतः रक्षन्तु।
Verse 12
याश्चापि सर्वतस्सिध्दा दिशश्च सदिगीश्वराः।स्तुता मया वने तस्मिन्पान्तु त्वां पुत्र नित्यशः।।2.25.12।।
याश्च सर्वतः सिद्धा दिशश्च सदिगीश्वराः, मया वने तस्मिन् स्तुताः—ते नित्यशः, हे पुत्र, त्वां पान्तु।
Verse 13
शैलास्सर्वे समुद्राश्च राजा वरुण एव च।द्यौरन्तरिक्षं पृथिवी नद्यस्सर्वास्तथैव च।।2.25.13।।नक्षत्राणि च सर्वाणि ग्रहाश्च सहदेवताः।अहोरात्रे तथा सन्ध्ये पान्तु त्वां वनमाश्रितम्।।2.25.14।।
शैलाः सर्वे समुद्राश्च राजा वरुण एव च। द्यौरन्तरिक्षं पृथिवी नद्यः सर्वास्तथैव च॥ त्वां पान्तु सर्वदा॥
Verse 14
शैलास्सर्वे समुद्राश्च राजा वरुण एव च।द्यौरन्तरिक्षं पृथिवी नद्यस्सर्वास्तथैव च।।2.25.13।।नक्षत्राणि च सर्वाणि ग्रहाश्च सहदेवताः।अहोरात्रे तथा सन्ध्ये पान्तु त्वां वनमाश्रितम्।।2.25.14।।
नक्षत्राणि च सर्वाणि ग्रहाश्च सहदेवताः। अहोरात्रे तथा सन्ध्ये पान्तु त्वां वनमाश्रितम्॥
Verse 15
ऋतवश्चैव षट्पुण्या मासास्संवत्सरास्तथा।कलाश्च काष्ठाश्च तथा तव शर्म दिशन्तु ते।।2.25.15।।
ऋतवश्चैव षट्पुण्या मासाः संवत्सरास्तथा। कलाश्च काष्ठाश्च तथा तव शर्म दिशन्तु ते॥
Verse 16
महावने विचरतो मुनिवेषस्य धीमतः।तवादित्याश्च दैत्याश्च भवन्तु सुखदास्सदा।।2.25.16।।
महावने विचरतो मुनिवेषस्य धीमतः। तव आदित्याश्च दैत्याश्च भवन्तु सुखदाः सदा॥
Verse 17
राक्षसानां पिशाचानां रौद्राणां क्रूरकर्मणाम्।क्रव्यादानां च सर्वेषां मा भूत्पुत्रक ते भयम्।।2.25.17।।
राक्षसानां पिशाचानां रौद्राणां क्रूरकर्मणाम्। क्रव्यादानां च सर्वेषां मा भूत् पुत्रक ते भयम्॥
Verse 18
प्लवगा वृश्चिका दंशामशकाश्चैव कानने।सरीसृपाश्च कीटाश्च मा भूवन्गहने तव।।2.25.18।।
कानने तव गहने प्लवगा वृश्चिका दंशामशकाश्चैव । सरीसृपाः कीटाश्च मा भूवन् ते विघ्नकारिणः ॥
Verse 19
महाद्विपाश्च सिंहाश्च व्याघ्रा ऋक्षाश्च दंष्ट्रिणः।महिषा श्शृङ्गिणो रौद्रा न ते द्रुह्यन्तु पुत्रक।।2.25.19।।
महाद्विपाः सिंहाश्च व्याघ्रा ऋक्षाश्च दंष्ट्रिणः । महिषाः शृङ्गिणो रौद्रा न ते द्रुह्यन्तु पुत्रक ॥
Verse 20
नृमांसभोजना रौद्रा ये चान्ये सत्वजातयः।मा च त्वां हिंसिषुः पुत्र मया संपूजितास्त्विह।।2.25.20।।
नृमांसभोजना रौद्रा ये चान्ये सत्त्वजातयः । मा च त्वां हिंसिषुः पुत्र मया संपूजितास्त्विह ॥
Verse 21
आगमास्ते शिवास्सन्तु सिध्यन्तु च पराक्रमाः। सर्वसम्पत्तये राम स्वस्तिमान्गच्छ पुत्रक।।2.25.21।।
आगमास्ते शिवाः सन्तु सिध्यन्तु च पराक्रमाः । सर्वसम्पत्तये राम स्वस्तिमान् गच्छ पुत्रक ॥
Verse 22
स्वस्ति ते ऽस्त्वन्तरिक्षेभ्यः पार्थिवेभ्यः पुनः पुनः।सर्वेभ्यश्चैव देवेभ्यो ये च वै परिपन्थिनः।।2.25.22।।
स्वस्ति तेऽस्तु पुनः पुनः—अन्तरिक्षदेवताभ्यः पार्थिवेभ्यश्च नृपेभ्यः। सर्वेभ्यश्चैव देवेभ्यः, ये च वै परिपन्थिनः ते निरुपद्रवाः स्युः॥
Verse 23
गुरुस्सोमश्च सूर्यश्च धनदोऽथ यमस्तथा।पान्तु त्वामर्चिता राम दण्डकारण्यवासिनम्।।2.25.23।।
गुरुः सोमश्च सूर्यश्च धनदः कुबेर एव च। यमश्चार्चिताः सर्वे, पान्तु त्वां राम दण्डकारण्यवासिनम्॥
Verse 24
अग्निर्वायुस्तथा धूमो मन्त्राश्चर्षिमुखाच्च्युताः।उपस्पर्शनकाले तु पान्तु त्वां रघुनन्दन।।2.25.24।।
अग्निर्वायुः तथा धूमो मन्त्राश्चर्षिमुखाच्च्युताः। उपस्पर्शनकाले तु पान्तु त्वां रघुनन्दन॥
Verse 25
सर्वलोकप्रभुर्ब्रह्मा भूतभर्ता तथर्षयः।ये च शेषास्सुरास्ते त्वां रक्षन्तु वनवासिनम्।।2.25.25।।
सर्वलोकप्रभुर्ब्रह्मा भूतभर्ता तथर्षयः। ये च शेषाः सुरास्ते त्वां रक्षन्तु वनवासिनम्॥
Verse 26
इति माल्यैस्सुरगणान्गन्धैश्चापि यशस्विनी।स्तुतिभिश्चानुरूपाभिरानर्चाऽयतलोचना।।2.25.26।।
इति माल्यैः सुरगणान् गन्धैश्चापि यशस्विनी। स्तुतिभिश्चानुरूपाभिरानर्चायतलोचना॥
Verse 27
ज्वलनं समुपादाय ब्राह्मणेन महात्मना।हावयामास विधिना राममङ्गलकारणात्।।2.25.27।।
महात्मना ब्राह्मणेन विधिवत् ज्वलनं समुपादाय, रामस्य मङ्गलकारणात् कौशल्या नियमेन हविर्होमं कारयामास।
Verse 28
घृतं श्वेतानि माल्यानि समिधश्श्वेतसर्षपान्।उपसम्पादयामास कौशल्या परमाङ्गना।।2.25.28।।
घृतं श्वेतानि माल्यानि श्वेतसर्षपसमिधश्च, परमाङ्गना कौशल्या विध्यर्थं समुपसम्पादयामास।
Verse 29
उपाध्याय स्सविधिना हुत्वा शान्तिमनामयम्।हुतहव्यावशेषेण बाह्यं बलिमकल्पयत्।।2.25.29।।
उपाध्यायः सविधिना शान्तिमनामयं हुत्वा, हुतहव्यावशेषेण बाह्यं बलिमकल्पयत्।
Verse 30
मधु दध्यक्षतघृतैः स्वस्तिवाच्यद्विजांस्ततः।वाचयामास रामस्य वनेस्वस्त्ययनक्रियाः।।2.25.30।।
मधु दध्यक्षतघृतैः स्वस्तिवाच्यद्विजान् ततः, रामस्य वने स्वस्त्ययनक्रियाः वाचयामास।
Verse 31
ततस्तस्मै द्विजेन्द्राय राममाता यशस्विनी।दक्षिणां प्रददौ काम्यां राघवं चेदमब्रवीत्।।2.25.31।।
ततः श्रीमती राममाता यशस्विनी तस्मै द्विजेन्द्राय काम्यां दक्षिणां प्रददौ, ततश्च राघवं प्रति इदं वचनमब्रवीत्।
Verse 32
यन्मङ्गलं सहस्राक्षे सर्वदेवनमस्कृते।वृत्रनाशे समभवत्तत्ते भवतु मङ्गलम्।।2.25.32।।
यन्मङ्गलं सहस्राक्षे सर्वदेवनमस्कृते वृत्रनाशे समभवत्, तदेव ते मङ्गलं भवतु।
Verse 33
यन्मङ्गलं सुपर्णस्य विनताऽकल्पयत्पुरा।अमृतं प्रार्थयानस्य तत्ते भवतु मङ्गलम्।।2.25.33।।
अमृतं प्रार्थयानस्य सुपर्णस्य विनता यन्मङ्गलं पुरा अकल्पयत्, तदेव ते मङ्गलं भवतु।
Verse 34
अमृतोत्पादने दैत्यान् घ्नतो वज्रधरस्य यत्।अदितिर्मङ्गलं प्रादात्तत्ते भवतु मङ्गलम्।।2.25.34।।
अमृतोत्पादने दैत्यान् घ्नतो वज्रधरस्य यन्मङ्गलं अदितिः प्रादात्, तदेव ते मङ्गलं भवतु।
Verse 35
त्रीन्विक्रमान्प्रक्रमतो विष्णोरमिततेजसः।यदासीन्मङ्गलं राम तत्ते भवतु मङ्गलम्।।2.25.35।।
राम, अमिततेजसो विष्णोः त्रीन्विक्रमान् प्रक्रमतः यन्मङ्गलं आसीत्, तदेव ते मङ्गलं भवतु।
Verse 36
ऋतवस्सागरा द्वीपा वेदा लोका दिशश्च ते।मङ्गलानि महाबाहो दिशन्तु शुभमङ्गलाः।।2.25.36।।
ऋतवः सागराः द्वीपाः वेदाः लोकाः दिशश्च ते। मङ्गलानि महाबाहो दिशन्तु शुभमङ्गलाः॥
Verse 37
इति पुत्रस्य शेषांश्च कृत्वा शिरसि भामिनी।गन्धैश्चापि समालभ्य राममायतलोचना।।2.25.37।।ओषधीं चापि सिद्धार्थां विशल्यकरणीं शुभाम्।चकार रक्षां कौशल्या मन्त्रैरभिजजाप च।।2.25.38।।
इत्युक्त्वा पुत्रस्य शेषांश्च कृत्वा शिरसि भामिनी। गन्धैश्चापि समालभ्य राममायतलोचना॥ ओषधीं चापि सिद्धार्थां विशल्यकरणीं शुभाम्। चकार रक्षां कौशल्या मन्त्रैरभिजजाप च॥
Verse 38
इति पुत्रस्य शेषांश्च कृत्वा शिरसि भामिनी।गन्धैश्चापि समालभ्य राममायतलोचना।।2.25.37।।ओषधीं चापि सिद्धार्थां विशल्यकरणीं शुभाम्।चकार रक्षां कौशल्या मन्त्रैरभिजजाप च।।2.25.38।।
इत्युक्त्वा पुत्रस्य शेषांश्च कृत्वा शिरसि भामिनी। गन्धैश्चापि समालभ्य राममायतलोचना॥ ओषधीं चापि सिद्धार्थां विशल्यकरणीं शुभाम्। चकार रक्षां कौशल्या मन्त्रैरभिजजाप च॥
Verse 39
उवाचातिप्रहृष्टेव सा दुःखवशवर्तिनी।वाङ्ग्मात्रेण न भावेन वाचाऽसंसज्जमानया।।2.25.39।।
उवाचातिप्रहृष्टेव सा दुःखवशवर्तिनी। वाङ्ग्मात्रेण न भावेन वाचाऽसंसज्जमानया॥
Verse 40
आनम्य मूर्ध्नि चाघ्राय परिष्वज्य यशस्विनी।अवदत्पुत्र सिद्धार्थो गच्छ राम यथासुखम्।।2.25.40।।
आनम्य मूर्ध्नि चाघ्राय परिष्वज्य यशस्विनी। अवदत्पुत्र सिद्धार्थो गच्छ राम यथासुखम्॥
Verse 41
अरोगं सर्वसिद्धार्थमयोध्यां पुनरागतम्।पश्यामि त्वां सुखं वत्स सुस्थितं राजवर्त्मनि।।2.25.41।।
अरोगं सर्वसिद्धार्थमयोध्यां पुनरागतम्। पश्यामि त्वां सुखं वत्स सुस्थितं राजवर्त्मनि॥
Verse 42
प्रणष्टदुःखसङ्कल्पा हर्षविद्योतितानना।द्रक्ष्यामि त्वां वनात्प्राप्तं पूर्णचन्द्रमिवोदितम्।।2.25.42।।
प्रणष्टदुःखसङ्कल्पा हर्षविद्योतितानना। द्रक्ष्यामि त्वां वनात्प्राप्तं पूर्णचन्द्रमिवोदितम्॥
Verse 43
भद्रासनगतं राम वनवासादिहागतम्।द्रक्ष्यामि च पुनस्त्वां तु तीर्णवन्तं पितुर्वचः।।2.25.43।।
भद्रासनगतं राम वनवासादिहागतम्। द्रक्ष्यामि च पुनस्त्वां तु तीर्णवन्तं पितुर्वचः॥
Verse 44
मङ्गलैरुपसपन्नो वनवासादिहागतः।वध्वा मम च नित्यं त्वं कामान्संवर्ध याहि भोः।।2.25.44।।
मङ्गलैरुपसपन्नो वनवासादिहागतः। वध्वा मम च नित्यं त्वं कामान्संवर्ध याहि भोः॥
Verse 45
मयाऽर्चिता देवगणाश्शिवादयोमहर्षयो भूतमहासुरोरगाः।अभिप्रयातस्य वनं चिराय तेहितानि काङ्क्षन्तु दिशश्च राघव।।2.25.45।।
मयाऽर्चिता देवगणाश्शिवादयो महर्षयो भूतमहासुरोरगाः। अभिप्रयातस्य वनं चिराय ते हितानि काङ्क्षन्तु दिशश्च राघव॥
Verse 46
इतीव साऽश्रुप्रतिपूर्णलोचनासमाप्य च स्वस्त्ययनं यथाविधि।प्रदक्षिणं चैव चकार राघवंपुनः पुनश्चापि निपीड्य सस्वजे।।2.25.46।।
इतीव साऽश्रुप्रतिपूर्णलोचना समाप्य च स्वस्त्ययनं यथाविधि। प्रदक्षिणं चैव चकार राघवं पुनः पुनश्चापि निपीड्य सस्वजे॥
Verse 47
तथा तु देव्या स कृतप्रदक्षिणो निपीड्य मातुश्चरणौ पुनः पुनः।जगाम सीतानिलयं महायशास्स राघवः प्रज्वलित स्स्वया श्रिया।।2.25.47।।
तथा तु देव्या स कृतप्रदक्षिणो निपीड्य मातुश्चरणौ पुनः पुनः। जगाम सीतानिलयं महायशाः स राघवः प्रज्वलितः स्वया श्रिया॥
The pivotal action is Kauśalyā’s acceptance of Rāma’s irreversible exile: she cannot dissuade him, so she transforms maternal grief into dharma-aligned support through vows of auspicious speech, ritual protection, and exhortation to follow the path of the virtuous.
The sarga teaches that dharma is both inner discipline and social-ritual order: Smṛti (moral memory), Dhṛti (steadfastness), and Dharma (right conduct) are invoked as guardians, implying that ethical stability is the primary protection amid uncertainty.
Culturally, the chapter highlights ācamana, homa/oblations, svastyayana recitations, dakṣiṇā, pradakṣiṇā, and protective rakṣā-tying with Viśalyakaraṇī; geographically, it frames Rāma’s movement from Ayodhyā toward forest life, explicitly anticipating residence in Daṇḍakāraṇya.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.