इन्द्रः in the Ramayana

अगस्त्यवचनानुसारं रामः परमप्रीतः सन् ऐन्द्रं शरासनं जग्राह; तथा खड्गं च अक्षयसायकौ तूणी च प्रतिगृह्य।

तां पुरीं राजा दशरथो महाराष्ट्रविवर्धनः, देवपतिरिव दिवि, तत्रावासयामास।

रत्नविकृतैः प्रासादैः पर्वतैरिवोपशोभिता, कूटागारैश्च सम्पूर्णा, इन्द्रस्येवामरावती बभौ।

अयोध्यायां तस्यां पुर्यां दशरथो नृपतिः अवसत्— वेदवित्, सर्वसङ्ग्रहसम्पन्नः, दीर्घदर्शी महातेजाः, पौरजानपदप्रियः। इक्ष्वाकुवंशेऽतिरथः, यज्वा, धर्मरतः, वशी; महर्षिकल्पो राजर्षिः, त्रिषु लोकेषु विश्रुतः। बलवान्, निहतामित्रः, मित्रवान्…

सत्याभिसन्धेन तेन नृपेण त्रिवर्गमनुतिष्ठता, सा श्रेष्ठा पुरी इन्द्रेणेवामरावतीव सम्यक् पालिता।

तां सत्यनामां दृढतोरणार्गलाङ्गृहैर्विचित्रैरुपशोभितां शिवाम् । पुरीमयोध्यां नृसहस्रसङ्कुलां शशास वै शक्रसमो महीपतिः ॥

नाध्यगच्छत् स शत्रुं स्वात्मनः श्रेष्ठं नापि समं कञ्चन। मित्रसमृद्धो नतसामन्तो प्रतापहतकण्टकः। स जगद्राजा देवराज इव दिवि जगत् सम्यक् शशास॥

एवम् अङ्गाधिपेनैव गणिकाभिरुपायेन ऋषेः सुतः समानीतः; ततः देवो वृष्टिं पातयामास, शान्ता च तस्मै विवाहार्थं प्रदत्ता।

ततः सर्वे नागराः प्रमुदिताः तं द्विजं दृष्ट्वा। नरेन्द्रेणेन्द्रकर्मणा सत्कृत्य प्रवेश्यमानम्॥

ऐन्द्रो भागो विधिवद् दत्तः, राजा चानघः सोमोऽभिषुतः। ततः क्रमशः यथाविधि माध्यन्दिनं सवनं प्रववृते॥

स दुर्मतिः त्रिलोकान् उद्वेजयति, उच्छ्रितान् द्वेष्टि। शक्रं त्रिदशराजानं प्रधर्षयितुमपि इच्छति॥

तमुद्धतं रावणमुग्रतेजसं प्रवृद्धदर्पं त्रिदशेश्वरद्विषम्। विरावणं साधुतपस्विकण्टकं तपस्विनामुद्धर तं भयावहम्॥

तमेव रावणं विरावणं सबलं सबान्धवं हत्वा, अग्र्यपौरुषं निहत्य; ततः चिरं गतज्वरः, सुरेन्द्रगुप्तं, गतदोषकल्मषं स्वर्लोकं पुनरागच्छ।

ततः स राजा ताः स्त्रियः प्ररूढगर्भाः सम्यक् प्रसमीक्ष्य, प्रतिलब्धमानसो हृष्टो बभूव—त्रिदिवे सुरेन्द्रसिद्धर्षिगणैः समभिपूजितो हरिरिव।

वानरेन्द्रं महेन्द्राभम् इन्द्रो वालिनम् ऊर्जितम्। सुग्रीवं जनयामास तपनस् तपतां वरः॥

सूर्यपुत्रं च सुग्रीवं शक्रपुत्रं च वालिनम्। भ्रातरावुपतस्थुस्ते सर्व एव हरीश्वराः॥ नलं नीलं हनूमन्तम् अन्यांश्च हरियूथपान्॥

कौसल्या शुशुभे तेन पुत्रेणामिततेजसा। यथा वरेण देवानामदितिर्वज्रपाणिना॥

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सपुरोधाः समाहितो नृपतिः हृष्टः वासवो ब्रह्माणमिव तं प्रत्युज्जगाम।

“पुरा वृत्रवधे राम, मलेन समभिप्लुतं सहस्राक्षं क्षुधा चैव ब्रह्महत्या समाविशत्।”

तमिन्द्रं स्नापयन् देवा ऋषयश्च तपोधनाः। कलशैः स्नापयामासुर्मलं चास्य प्रमोचयन्॥