Atharva Veda Anuvaka 2
Kanda 158 Suktas91 Mantras

Anuvaka 2

अस्य अनुवाकस्य मुख्यविषयः—व्रात्यः साक्षात् ब्रह्माण्डीय-याज्ञिकः पुरुषः इति; बन्धु-सम्बन्धानां (उपमान-सम्बन्धानां) द्वारा सीमास्थितः बहिर्भूतः अपि सम्यग्-परिज्ञातः सन् समृद्धेः, पुण्यस्य, ऋतस्य च कारणं भवति। उपविषयाः—वाचः शक्तिः तथा स्वाहा-आदि याज्ञिकाह्वानानां तत्त्वं यत् ते जगत्-निर्माणकारिणः; अतिथि-यागः तथा भयङ्कर-शुभस्य नियंत्रित-स्वीकारः; सम्यग्-मान्यता, आतिथ्यं, विधि-पालनं च द्वारा पुण्य-प्राप्तिः; प्राण-अपान-व्याण-आदीनां सिद्धान्तः ब्रह्माण्ड-व्यवस्थायां नियोज्य तेषां लोक-क्षेत्र-सम्बन्धः; कालस्य (समयस्य) ऋत-क्रमेण सह सम्बन्धः।

Suktas in Anuvaka 2

Sukta 11

अथर्ववेदस्य १५.११ सूक्ते व्रात्यविचारः प्रवर्तते। अत्र व्रात्यः शक्तिमान् याज्ञिकः पुरुषः परिकल्प्यते, यस्य वाक् एव समृद्धिं, अनुग्रहं, प्राणबलं, चेष्टितसिद्धिं च ‘सत्यं करोति’ इव। अस्य सूक्तस्य प्रभावः क्रियात्मकमन्त्रेषु निहितः—व्रात्येन यद् उच्यते (यच्च विद्वान् अवगच्छति) तदेव प्रियस्य (लोकानुग्रहस्य) निकामस्य (कामसिद्धेः) च साधनं भवति।

Rishi: Vrātya-speculation section (traditional attribution varies; often treated as Atharvanic/brāhmaṇa-style prose-verse without a single fixed ṛṣi in later lists) | Devata: Vrātya (as empowered ritual persona); efficacy grounded in ‘speech-as-power’ | 11 Mantras

Sukta 12

अयं गद्यसूक्तः गृह्याग्निषु समुद्धृतिषु चाग्निहोत्रप्रवृत्तौ च, घोरशक्तिमन्तं शुभातिथिं च व्रात्यं यथाविधि प्रतिग्रहीतुं नियमयति। सम्यग्ज्ञानं सत्कारश्च यज्ञदोषं निवारयतः, हविषां देवस्वीकृतिं साधयतः, अस्मिँल्लोके च स्वस्यायतनं स्थिरीकरोतः इति शिक्षयति। एतत्सूक्तं सामाजिक-याज्ञिकं “सुरक्षाविधानम्” इव, व्रात्यशक्तिं भयहेतोर् रक्षण-समृद्धिहेतुत्वे परिवर्तयति।

Rishi: Vratya dossier tradition (anukramaṇī-dependent) | Devata: Vrātya (as potent personage) / Agni (contextual) | 11 Mantras

Sukta 13

अथर्ववेदस्य १५.१३ सूक्तं व्रात्यचक्रस्य सoteriological-सामाजिक-याज्ञिकं च न्यायं प्रवर्तयति—शक्तिमन्तं बहिर्गतं अतिथिं सम्यग् अभिज्ञाय यथाविधि सत्कृत्य च पूण्यस्योपार्जनं, तथा ‘पुण्यलोकान्’ (पुण्याः लोकाः) प्राप्तुं साधनं भवति। अस्मिन् सूक्ते पुण्यलोकाः पृथिव्यादिषु, अन्तरिक्षादिषु च, विश्वप्रदेशेषु विन्यस्ताः प्रदर्श्यन्ते; ते च सम्यगनुष्ठानेन जेतव्या इव ‘धनानि/सम्पदः’ इवोपलभ्यन्ते। अपि च अतिथेः तीव्रां साकल्यशक्तिं नियन्तुं परिरक्षितुं च जलयाचनं परितश्च परिक्रमणं (परिवेष्टनं) इति विधिरूपं रक्षणात्मकं क्षणं निर्दिश्यते।

Rishi: Atharvanic tradition (Vratya-cycle; specific ṛṣi not explicit in the given excerpt) | Devata: Loka/puṇya (merit-realms) as the effective object; implicitly the Vratya as merit-conduit | 14 Mantras

Sukta 14

अथर्ववेदस्य १५.१४ सूक्तं ब्राह्मणप्रायम् आथर्वणं निरूपणम् अस्ति। अत्र यज्ञीयोच्चारणानि—विशेषतः ‘स्वाहा’ इत्यादयः—‘अन्नाद’/‘अन्नादी’ इव विश्वव्यापिनः शक्तयः परिकल्प्यन्ते, येन पोषणस्य लाभः पाचनं च सिध्यति। दिक्-भूत-देवताभिः सह मन्त्रसूत्राणां बन्धु-सम्बन्धं विन्यस्य, सम्यग्ज्ञानं सम्यगुच्चारणं च समृद्धिं स्थिरां पुनःपुनः साध्यां च करोतीति उपदिश्यते।

Rishi: Traditionally treated as brāhmaṇa-style anonymous/collective Atharvanic exposition within AV 15 (often not assigned to a single ṛṣi in the manner of RV hymns). | Devata: Agni (as annāda) and the svāhā-formula personified as efficacious speech. | 24 Mantras

Sukta 15

अथर्ववेदे १५.१५ सूक्ते व्रात्य-विश्वविज्ञानं प्रवर्तते। अत्र व्रात्यः विश्वपुरुषत्वेन निरूप्यते, यस्य प्राणाः (जीववायवः) महतां लौकिक-सामाजिक-शक्तीनां सह बन्धुभिः समीकृताः। एतैर्बन्धु-परिचयैः सीमास्थितो व्रात्यः पवित्रीकृतः, तथा तेजः, सार्वभौमत्वं, प्रजनन-समृद्धिं च सुव्यवस्थिते समुदायजीवने समावेशयितुं धर्म्य-याज्ञिकं न्यायं प्रदर्श्यते। अस्य सूक्तस्य सामर्थ्यं याचनाप्रार्थनायां न, किन्तु प्रामाणिके निरूपणे—सम्बन्धानां नामकरणमेव कर्म, येन स्थितिः प्रमाणीकृता भवति, समृद्धिश्च जन्यते।

Rishi: Traditionally associated with Atharvanic seers in the Vratya book (specific r̥ṣi attribution varies by anukramaṇī tradition). | Devata: Vrātya (as cosmic person) / bandhu-identifications to follow | 9 Mantras

Sukta 16

अथर्ववेदस्य १५.१६ सूक्तं व्रात्यविचारं प्रवर्तयति—व्रात्यस्य अपानं (अधोगतं प्राणवृत्तिम्) यज्ञीय-कालगणनात्मक-तत्त्वेषु समारोप्य, शरीरक्रियामेव विश्वव्यापिनीं ब्रह्माण्डव्यवस्थां करोति। अमावास्या, यज्ञः, दक्षिणा च इत्यादीनि व्रात्यस्य “अपानाङ्गानि” इति घोषयित्वा, सीमाकालं, कर्मकाण्डं, तथा नियतदानं च स्वयमेव विश्वधर्मरूपेण पवित्रीकरोति। अस्य सूक्तस्य बलं समन्वयात्मकम्—ब्राह्मणीययज्ञव्यवस्थायां व्रात्यस्य स्थानं प्रमाणयति, तथा च श्वास एव यज्ञस्य सामाजिकवैधतायाश्च प्रेरकयन्त्रं इति प्रतिपादयति।

Rishi: Vratya (mythic/cosmic subject; traditional attribution varies in ancillary lists) | Devata: Vratya / Prāṇa-functions (here Apāna) as cosmic principle | 7 Mantras

Sukta 17

अथर्ववेदे १५.१७ सूक्तं व्रात्य-बन्धु-स्वरूपम्। अस्मिन् व्रात्यस्य सर्वव्यापिनी प्राणशक्तिः (व्यानः) पृथिव्यादिभिः विश्व-क्षेत्रैः समीकृता, तथा च ऋतुपर्याय-नियतता (आर्तवम्) पर्यन्तं प्रसार्यते। प्राण-व्यापारान् जगति आरोप्य देश-कालौ पवित्रीकरोति, व्रात्यं च सार्वभौमं सङ्घटक-तत्त्वं स्थापयति; यस्यैक्यस्य परिनिष्पत्तिः ‘अमृतत्वे’ (अमृतत्वम्) रक्षार्था सहायता (ऊतिः) रूपेण भवति।

Rishi: Vratya (subject of the hymn; traditional r̥ṣi attributions are ancillary and variable) | Devata: Vratya / Vyāna; Earth as correlated manifestation | 10 Mantras

Sukta 18

अथर्ववेदे १५.१८ सूक्तं व्रात्यविषये कल्पनात्मकं, यत्र सीमास्थितं व्रात्यं विश्वरचनासु निरूप्यते—सूर्यचन्द्रमसौ तस्य नेत्रे, अहोरात्रे नासिके, संवत्सरः शिरः इति। एवं तस्य द्विधाभावयुक्ता शक्तिः बोध्या, नियन्त्र्या, रक्षिणी च भवति। कालप्रकाशयोः सुव्यवस्थितचक्रैः व्रात्यस्य तादात्म्यं कृत्वा, यत् सामाजिक-याज्ञिकदृष्ट्या ‘बहिः’ इव, तत् प्रभुत्वस्य स्थैर्यस्य च स्रोतः क्रियते। अन्त्यसूत्रे अहोरात्रपर्यायेन दिशाकालपरिवर्तनेन व्रात्यः व्यवस्थाप्यते, येन वैरभावो न, किन्तु नमस्कारः प्रतिष्ठाप्यते।

Rishi: Traditionally associated with Vrātya-speculation in AV 15 (exact r̥ṣi assignment varies by anukramaṇī tradition). | Devata: Vrātya (personified liminal sacral power). | 5 Mantras

Read Atharva Veda in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.

Continue reading in the Vedapath app

Open in App