Sukta 14
Rishi: Traditionally treated as brāhmaṇa-style anonymous/collective Atharvanic exposition within AV 15 (often not assigned to a single ṛṣi in the manner of RV hymns).
Devata: Agni (as annāda) and the svāhā-formula personified as efficacious speech.
Chandas: Mixed/prose-like brāhmaṇa cadence (AV 15 frequently departs from strict metrical regularity).
अथर्ववेदस्य १५.१४ सूक्तं ब्राह्मणप्रायम् आथर्वणं निरूपणम् अस्ति। अत्र यज्ञीयोच्चारणानि—विशेषतः ‘स्वाहा’ इत्यादयः—‘अन्नाद’/‘अन्नादी’ इव विश्वव्यापिनः शक्तयः परिकल्प्यन्ते, येन पोषणस्य लाभः पाचनं च सिध्यति। दिक्-भूत-देवताभिः सह मन्त्रसूत्राणां बन्धु-सम्बन्धं विन्यस्य, सम्यग्ज्ञानं सम्यगुच्चारणं च समृद्धिं स्थिरां पुनःपुनः साध्यां च करोतीति उपदिश्यते।
Mantras
Mantra 1
स यत् प्राचीं॒ दिश॒मनु॒ व्यच॑ल॒न्मारु॑तं॒ शर्धो॑ भू॒त्वानु॒व्यचल॒न्मनो॑ऽन्ना॒दं कृ॒त्वा
स यत् प्राचीं दिशमनु व्यचलत्, मारुतं शर्धो भूत्वानुव्यचलत्; मनोऽन्नादं कृत्वा।
Mantra 2
मन॑सान्ना॒देनान्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
मनसान्नादेनान्नमत्ति—य एवं वेद।
Mantra 3
स यद् दक्षि॑णां॒ दिश॒मनु॒ व्यच॑ल॒दिन्द्रो भू॒त्वानु॒व्यऽचल॒द् बल॑मन्ना॒दं कृ॒त्वा
स यद्दक्षिणां दिशमनु व्यचलत्, इन्द्रो भूत्वानुव्यचलत्; बलमन्नादं कृत्वा।
Mantra 4
बले॑नान्ना॒देनान्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
बलेनान्नादेनान्नमत्ति, य एवं वेद।
Mantra 5
स यत् प्र॒तीचीं॒ दिश॒मनु॒ व्यच॑ल॒द् वरु॑णो॒ राजा॑ भू॒त्वानु॒व्यऽचलद॒पोऽन्ना॒दीः कृ॒त्वा
स यत् प्रतीचीं दिशमनु व्यचलत्, वरुणो राजा भूत्वा ततोऽनुव्यचलत्, अपः अन्नादीः कृत्वा।
Mantra 6
अ॒द्भिर॑न्ना॒दिभि॒रन्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
अद्भिरन्नादिभिरन्नमत्ति—य एवं वेद।
Mantra 7
स यदुदी॑चीं॒ दिश॒मनु॒ व्यच॑ल॒द् सोमो॒ राजा॑ भू॒त्वानु॒व्यऽचलत् सप्त॒र्षिभि॑र्हु॒त आहु॑तिमन्ना॒दीं कृ॒त्वा
स यदुदीचीं दिशमनु व्यचलत्, सोमो राजा भूत्वा ततोऽनुव्यचलत्; सप्तर्षिभिर्हुतः, आहुतिमन्नादीं कृत्वा।
Mantra 8
आहु॑त्यान्ना॒द्यान्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
आहुत्या अन्नादीं कृत्वा य एवं वेद स अन्नमत्ति।
Mantra 9
स यद् ध्रु॒वां दिश॒मनु॒ व्यच॑ल॒द् विष्णु॑र्भू॒त्वानु॒व्यऽचलद् वि॒राज॑मन्ना॒दीं कृ॒त्वा
स यद् ध्रुवां दिशमनु व्यचलत्, विष्णुर्भूत्वा ततोऽनुव्यचलत्; विराजमन्नादीं कृत्वा।
Mantra 10
वि॒राजा॑न्ना॒द्यान्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
विराजान्नाद्यान्नमत्ति, य एवं वेद।
Mantra 11
स यत् प॒शूननु॒ व्यच॑लद् रु॒द्रो भू॒त्वानु॒व्यऽचल॒दोष॑धीरन्ना॒दीः कृ॒त्वा
स यत् पशूननु व्यचलत्, रुद्रो भूत्वा अनुव्यचलत्; ओषधीः अन्नादीः कृत्वा।
Mantra 12
ओष॑धीभिरन्ना॒दीभि॒रन्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
ओषधीभिरन्नादीभिरन्नमत्ति य एवं वेद।
Mantra 13
स यत् पि॒तॄननु॒ व्यच॑लद् य॒मो राजा॑ भू॒त्वानु॒व्यऽचलत् स्वधाका॒रम॑न्ना॒दं कृ॒त्वा
स यत् पितॄननु व्यचलत्, यमो राजा भूत्वा अनुव्यचलत्; स्वधाकारम् अन्नादं कृत्वा।
Mantra 14
स्व॒धा॒का॒रेणा॑न्ना॒देनान्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
य एतद्वेद स स्वधाकारॆण अन्नादेन अन्नमत्ति।
Mantra 15
स यन्म॑नु॒ष्या॒३ननु॒ व्यच॑लद॒ग्निर्भू॒त्वानु॒व्यऽचलत् स्वाहाका॒रम॑न्ना॒दं कृ॒त्वा
स यन्मनुष्याननु व्यचलदग्निर्भूत्वानुव्यचलत् स्वाहाकारमन्नादं कृत्वा।
Mantra 16
स्वा॒हा॒का॒रेणा॑न्ना॒देनान्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
स्वाहाकारॆण अन्नादेन अन्नमत्ति—य एवं वेद।
Mantra 17
स यदू॒र्ध्वां दिश॒मनु॒ व्यच॑ल॒द् बृह॒स्पति॑र्भू॒त्वानु॒व्यऽचलद् वषट्का॒रम॑न्ना॒दं कृ॒त्वा
स यदूर्ध्वां दिशमनु व्यचलत्, बृहस्पतिर्भूत्वानुव्यऽचलत्, वषट्कारम् अन्नादं कृत्वा।
Mantra 18
व॒ष॒ट्का॒रेणा॑न्ना॒देनान्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
वषट्कारॆण अन्नादेन अन्नमत्ति—य एवं वेद।
Mantra 19
स यद् दे॒वाननु॒ व्यच॑ल॒दीशा॑नो भू॒त्वानु॒व्यऽचलन्म॒न्युम॑न्ना॒दं कृ॒त्वा
स यद् देवान् अनु व्यचलत्, ईशानो भूत्वा तदनु व्यऽचलत्, मन्युम् अन्नादं कृत्वा।
Mantra 20
म॒न्युना॑न्ना॒देनान्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
मन्युना अन्नादेन अन्नमत्ति— य एवं वेद।
Mantra 21
स यत् प्र॒जा अनु॒ व्यच॑लत् प्र॒जाप॑तिर्भू॒त्वानु॒व्यऽचलत् प्रा॒णम॑न्ना॒दं कृत्वा॑
स यत् प्रजा अनु व्यचलत्, प्रजापतिर्भूत्वा अनु व्यचलत्, प्राणम् अन्नादं कृत्वा।
Mantra 22
प्रा॒णेना॑न्ना॒देनान्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
प्राणेनान्नादेनान्नमत्ति—य एवं वेद।
Mantra 23
स यत् सर्वा॑नन्तर्दे॒शाननु॒ व्यच॑लत् परमे॒ष्ठी भू॒त्वानु॒व्यऽचल॒द् ब्रह्मा॑न्ना॒दं कृ॒त्वा
स यत् सर्वानन्तर्देशाननु व्यचलत्, परमेिष्ठी भूत्वानुव्यऽचलद्, ब्रह्माण्नादं कृत्वा।
Mantra 24
ब्रह्म॑णान्ना॒देनान्न॑मत्ति॒ य ए॒वं वेद॑
ब्रह्मणान्नादेनान्नमत्ति—य एवं वेद।
Frequently Asked Questions
It means the uttered formula svāhā is treated as an active power: when spoken correctly with offering-intent, it ‘consumes’ the oblation through Agni and converts it into tangible nourishment and welfare.
The hymn works by correspondences (bandhu). Different cosmic domains—space (directions/Viṣṇu), measured splendour (Virāj), and ancestral order (Yama/svadhā)—are each shown to generate the same outcome: stable nourishment and continuity.
Recite it near a clean household fire, with a small ghee or food offering, focusing on clear pronunciation of svāhā (and svadhā when honoring ancestors). The rite is aimed at securing livelihood and the capacity to assimilate gains.
Ask anything about Sukta 14 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.