Deity · Ramcharitmanas

Hanuman in the Ramcharitmanas

हनुमान्Named in 135 verses

Speaks in 45 verses

In this book

Named as
Hanuman, Tulsidas as narrator, Rama, Hanuman; the general audience of the narrative, Hanuman, then Vibhishana, Hanuman, Sita, Tulsidas as narrator, Hanuman and Ravana, Hanumana
Places
Lanka, Ayodhya
  1. Kanda 15
  2. Kanda 416
  3. Kanda 555
  4. Kanda 645
  5. Kanda 714

Key chapters

The chapters where Hanuman matters most.

  1. यह सोपान ‘एकाग्र-भक्ति’ का द्वार है: साधक-चित्त (हनुमान) को ‘राम-काज’ में स्थिर कर, अविद्या/विघ्न (सुरसा, सिंहिका, लंकिनी) लाँघकर ‘सीता-दर्शन’ (आत्म-शुद्धि व परम-लक्ष्य की स्मृति) तक पहुँचाना। सुंदरता

    Ramcharitmanas 5.1 · 17 verses

  2. This sopāna is the discipline of right alliance and right effort: the seeker’s scattered energies (vānar-sena) are organized under dharma for a single-pointed quest (Sītā-sudhī). Spiritually, it marks

    Ramcharitmanas 4.3 · 7 verses

  3. यह सोपान 'भक्ति की सिद्धि' का द्वार है, जहाँ साधक की साधना (हनुमान-चरित) से कृपा का प्रत्यक्ष फल निकलता है: दर्शन, चिन्ह (चूड़ामणि), और राम-कार्य की सिद्धि। सुंदरकाण्ड में भक्ति कर्म-रूप से प्रकट होती

    Ramcharitmanas 5.4 · 7 verses

  4. This Sopāna is the staircase-step of ‘Dharma-in-Combat’: the sādhaka’s inner war against māyā, moha, and ahaṅkāra reaches its fiercest pitch. Lanka is not merely a city; it is the fortified psyche whe

    Ramcharitmanas 6.6 · 6 verses

  5. यह सोपान ‘धर्म-विजय’ का नहीं, ‘अहं-क्षय’ का द्वार है। लंका काण्ड में बाह्य युद्ध के साथ अंतर्युद्ध चलता है: भय, करुणा, क्रोध, दर्प, इन सबका शोधन होकर ‘राम-शरणागति’ स्थिर होती है। प्रस्तुत अंश में (दोहा

    Ramcharitmanas 6.7 · 6 verses

  6. The Sopāna’s final ascent: not merely ‘after the war’ but the re-installation of Rāma as dharma’s living form, where personal grief (viraha) is transmuted into communal auspiciousness (maṅgal) and the

    Ramcharitmanas 7.1 · 4 verses

  7. यह सोपान ‘अहंकार-निवृत्ति और धर्म-प्रतिष्ठा’ का द्वार है। साधक-चित्त के भीतर ‘लंका’ रज-तम से घिरी दुर्ग-मानसिकता है; यहाँ राम-प्रताप का अर्थ बाह्य विजय नहीं, वरन् अधर्म (रावण-भाव) के गढ़ में विवेक (अं

    Ramcharitmanas 6.4 · 2 verses

  8. यह सोपान ‘धर्म-विजय’ का द्वार है: साधक के भीतर ‘अहं-लंका’ (अभिमान, भय, काम-क्रोध) पर सेतु-बंध के द्वारा विवेक-मार्ग बनता है। यहाँ भक्ति केवल भाव नहीं रहती, वह संगठन, अनुशासन, और ‘नाम-सेतु’ बनकर जीव को

    Ramcharitmanas 6.1 · 1 verse

  9. धर्म-विजय की सीढ़ी: अहंकार-रावण का क्षय और भक्ति-आधारित राज्यधर्म की प्रतिष्ठा। इस सोपान में 'जय' केवल युद्ध-फल नहीं, अपितु तीर्थ-दर्शन, ऋषि-संतोष, दान, स्नान, प्रनाम, इनसे शुद्ध हुई चेतना का 'घर-लौटना

    Ramcharitmanas 6.13 · 1 verse

  10. सोपान-समापन: ‘लीला-समाधि’ से ‘श्रवण-निष्ठा’ तक। उत्तरकाण्ड में रामराज्य-स्थापन के बाद रस का केंद्र बाह्य विजय नहीं, अंतःशुद्धि है, रामगुण-कीर्तन, साधु-संग, और मायाविमोह का खंडन। यह चरण साधक को ‘कथा-श्र

    Ramcharitmanas 7.6 · 1 verse

Every verse that names Hanuman

135 verses

  1. 1.1.15

    Gdy Stwórca udziela takiego rozeznania, wówczas umysł porzuca wady i oddaje się cnocie. Jednakże z mocy czasu, usposobienia i karmy nawet dobrzy, pod wpływem Prakryti, czasem ulegają i nie dochowują dobroci. Tak jak to naprawiają…

  2. 1.2.35

    Kłaniam się Widezie (królowi Dżanace) z całym jego domem, w którego sercu leży głęboka, ukryta miłość do stóp Ramy. Pośród jogi i królewskiej rozkoszy trzymał ją ukrytą; ale na sam widok Ramy ona lśniła objawiona. Najpierw pozdrawiam stopy…

  3. 1.2.36

    Kłaniam się Hanumanowi, synowi Wiatru, który jest ogniem dla lasu przewrotnych i skarbnicą prawdziwej mądrości; w pałacu którego serca mieszka Śri Rama, Niosący łuk i strzały.

  4. 1.3.53

    Z łaski Imienia Shambhu jest niezniszczalny; choć jego ozdoby są niepomyślne, on sam jest kopalnią pomyślności. Shuka, Sanaka i inni synowie Brahmy, Siddhowie, mędrcy i jogini dzięki łasce Imienia rozkoszują błogością Brahmana. Narada…

  5. 1.3.55

    We wszystkich czterech wiekach, w trzech czasach i w trzech światach istoty żywe wyzwoliły się z cierpienia, powtarzając Imię. To jest zdanie Wed, Puran i świętych: że miłość do Ramy jest owocem wszystkich dobrych uczynków. W pierwszym…

  6. 4.1.1

    Pan Raghuwów poszedł dalej i zbliżył się do góry Rishyamuka. Tam przebywał Sugriva ze swymi doradcami. Widząc zbliżających się dwóch, którzy byli samym przejawem niezrównanej siły, bardzo się zaniepokoił. W wielkim strachu rzekł…

  7. 4.1.2

    Czy jesteś przyczyną świata, tym, który przewozi przez ocean istnienia i niszczy ciężar ziemi? Czy też jesteś Panem wszystkich światów, który przyjął narodziny jako człowiek?

  8. 4.1.3

    Jesteśmy synami Dasharathy, pana Kosali, i posłuszni słowu ojca przybyliśmy do lasu. Jesteśmy dwoma braćmi o imionach Rama i Lakshmana, a z nami była delikatna i piękna kobieta. Tu demon porwał Sitę, księżniczkę z Videhy. O braminie…

  9. 4.1.4

    Przede wszystkim jestem tępoumysłowy, złudzony, o krzywym sercu i niewiedzący; a potem, o Panie, przyjacielu pokornych, ty, któryś jest Błogosławionym, także mnie zapomniałeś.

  10. 4.1.5

    Chociaż, Panie mój, jest we mnie wiele wad, niech sługa nigdy nie wymknie się z pamięci Pana przez zapomnienie. Panie, dusza jest omamiona twoją Mają, i przekracza na drugą stronę tylko dzięki twojej łasce. Dlatego wzywam cię, o Raghubir…

  11. 4.1.6

    On jedynie jest prawdziwie o niezpodzielonym sercu, o Hanumanie, którego przekonanie nigdy się nie zachwiewa: «Ja jestem sługą, a Pan, Błogosławiony, jest panem, który przybiera postać wszystkich rzeczy, ruchomych i nieruchomych».

  12. 4.1.7

    Gdy syn Wiatru ujrzał, że jego pan jest przychylny, radość napełniła jego serce i wszystkie jego cierpienia minęły. "Panie, król małp mieszka na tej górze; on jest Sugriva, twój sługa." "Panie, zawrzyj z nim przyjaźń; uznając go za…

  13. 4.1.8

    Wtedy Hanuman opowiedział całą historię obu stron. Uczyniwszy ogień świadkiem, połączył ich i umocnił ich przyjaźń.

  14. 4.2.38

    Tu Hanuman, syn Wiatru, rozważył w sercu, że Sugriva zapomniał o zadaniu Ramy. Zbliżył się i skłonił głową do stóp Sugrivy, i wyjaśnił mu sprawę, mówiąc o wszystkich czterech środkach. Słysząc to, Sugriva bardzo się zaniepokoił i rzekł…

  15. 4.3.40

    Angada skłonił głowę do stóp Lakshmany i złożył pokorną prośbę, a Lakshmana dał mu zapewnienie, że nie musi się lękać. Gdy król małp usłyszał na własne uszy, że Lakshmana był pełen gniewu, został wielce zaniepokojony i, ogarnięty strachem…

  16. 4.3.46

    Po odprawieniu obrzędów pogrzebowych dla młodszego brata na brzegu morza, rzekł: Słuchajcie mojej historii, o bohaterskie małpy. My, dwaj bracia, byliśmy kiedyś w kwiecie młodości; wznieśliśmy się w niebo i polecieliśmy blisko słońca. On…

  17. 4.3.47

    Mogę ją dostrzec, choć ty nie możesz, bo wzrok sępa jest nieograniczony. Stałem się stary; inaczej udzieliłbym ci jakiejś pomocy.

  18. 4.3.53

    Skłoniwszy głowę u stóp Pana, ze złożonymi rękami, Sugriwa rzekł: «Panie, nie mam żadnej winy.» «Twoja iluzja, o Panie, jest niezwykle potężna; zrzucana jest jedynie, gdy Ty, o Rama, okażesz miłosierdzie.» «Bogowie, ludzie i mędrcy, nawet…

  19. 4.3.56

    Słysząc rozkaz, wszystkie małpy natychmiast wyruszyły, każda do swojej strony. Wtedy Sugriwa wezwał Angadę, Nala i Hanumana.

  20. 4.3.57

    Słuchajcie, Nila, Angada i Hanumanie, a ty, Dżambawanie, niezłomny umysłem i mądry: wszyscy dzielni wojownicy, udajcie się razem na południe i wypytujcie każdego o wieści dotyczące Sity. Myślą, czynem i słowem rozważcie środki i…