Sukta 79

Mantra 1

अमावास्या। यत् ते॑ दे॒वा अकृ॑ण्वन् भाग॒धेय॒ममा॑वास्ये सं॒वस॑न्तो महि॒त्वा। तेना॑ नो य॒ज्ञं पि॑पृहि विश्ववारे र॒यिं नो॑ धेहि सुभगे सु॒वीर॑म्

Nów. Co bogowie ustanowili dla ciebie jako udział przy nowiu, przebywając razem w twej wielkości, tym napełnij naszą ofiarę, o wszystkodający; daj nam bogactwo, o szczęśliwa, bogata w dzielnych synów.

Mantra 2

अ॒हमे॒वास्म्य॑मावा॒स्या॒३ मामा व॑सन्ति सु॒कृतो॒ मयी॒मे। मयि॑ दे॒वा उ॒भये॑ सा॒ध्याश्चेन्द्र॑ज्येष्ठाः॒ सम॑गच्छन्त॒ सर्वे॑

Ja, właśnie ja, jestem Nowiem: do mnie przychodzą dobrze czyniący mieszkać, ci tutaj we mnie. We mnie bogowie, oba rodzaje, Sādhyowie i wszyscy, których Indra przewodzi, gromadzą się razem.

Mantra 3

आग॒न् रात्री॑ सं॒गम॑नी॒ वसू॑ना॒मूर्जं॑ पु॒ष्टं वस्वा॑वे॒शय॑न्ती । अ॒मा॒वा॒स्याऽयै ह॒विषा॑ विधे॒मोर्जं॒ दुहा॑ना॒ पय॑सा न॒ आग॑न्

Noc nadeszła, zbieraczka skarbów, przynosząc bogactwo, wlewając kwitnącą siłę. Nowiu z ofiarą oddalibyśmy cześć: doiąc pożywienie mlekiem, niech przyjdzie do nas.

Mantra 4

अमा॑वास्ये न त्वदे॒तान्य॒न्यो विश्वा॑ रू॒पाणि॑ परि॒भूर्ज॑जान । यत् का॑मास्ते जुहु॒मस्तन्नो॑ अस्तु व॒यं स्या॑म॒ पत॑यो रयि॒णाम्

O Nowiu, nikt inny jak ty, wszechprzewyższający, nie zrodził wszystkich tych postaci. Czego pragnienia tobie składamy, niech to nasze będzie: stańmy się panami bogactw.