Adhyaya 36

Verse 1

ययातिरुवाच । चंडिकाया द्विजश्रेष्ठ कथं तत्राश्रमोऽभवत् । कस्मिन्काले फलं तेन किं दृष्टेन भवेन्नृणाम्

ယယာတိ မိန့်တော်မူသည်။ အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်သူ၊ ခဏ္ဍိကာ၏ အာရှရမ်သည် ထိုနေရာ၌ မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။ မည်သည့်ကာလ၌ ထို၏ အကျိုးဖလ ပေါ်ထွန်းသနည်း၊ ထိုကို မြင်ရုံသာဖြင့် လူတို့အတွက် မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူး ရရှိသနည်း။

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । यां श्रुत्वा मानवः सम्यक्सर्वपापैः प्रमुच्यते

ပုလတ်စတျ မိန့်တော်မူသည်။ နားထောင်ပါ အို မင်းကြီး၊ အပြစ်ပျက်စီးစေသော သာသနာတော်ကထာကို ငါ ပြောမည်။ ထိုကို မှန်ကန်စွာ ကြားနာသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ ပြည့်စုံစွာ လွတ်မြောက်၏။

Verse 3

पुरा देवयुगे राजन्महिषोनाम दानवः । पितामहवराद्दृप्तः सर्वदेवभयंकरः

အို မင်းကြီး၊ ရှေးက ဒေဝယုဂ၌ မဟိသ အမည်ရှိ ဒိုင်တျ (အဆုရ) တစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ အပေးအမြတ်ကြောင့် မာန်ထောင်၍ ဒေဝအားလုံးအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 4

तेन शक्रादयो देवा जिताः संख्ये सहस्रशः । भयात्तस्य दिवं हित्वा गतास्ते वै यथादिशम्

သူကြောင့် အင်ဒြာနှင့် အခြားဒေဝများသည် စစ်ပွဲ၌ ထပ်ခါထပ်ခါ အကြိမ်ထောင်ချီ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသည်။ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့၍ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံကို စွန့်ကာ တတ်နိုင်သမျှ အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

Verse 5

त्रैलोक्यं स वशे कृत्वा स्वयमिन्द्रो बभूव ह

သူသည် လောကသုံးပါးကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်ကာ ကိုယ်တိုင် “အင်ဒြာ” ဟု ဖြစ်လာ၍ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အုပ်စိုးမှုကို လုယူခဲ့သည်။

Verse 6

आदित्या वसवो रुद्रा नासत्यौ मरुतां गणाः । कृतास्तेन तथा दैत्या यथार्हं बलवत्तराः

အာဒိတျယများ၊ ဝသုများ၊ ရုဒြများ၊ အရှွင်နှစ်ပါး (နာသတ်ယ) နှင့် မာရုတ်တပ်စုတို့သည် သူ့အား အမှုထမ်းရအောင် ချမှတ်ခံရ၏။ ထို့ပြင် ဒೈတျယတို့ကိုလည်း သူ၏အာဏာအောက်၌ မိမိတို့အဆင့်အတန်းနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ ပိုမိုအင်အားကြီးစေခဲ့၏။

Verse 7

वह्निर्भयं समापन्नस्त्यक्त्वा देवगणांस्तदा । दानवेभ्यो हविर्भागं देवेभ्यो न प्रयच्छति

အဂ္နိ (ဝဟ္နိ) သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ထိတ်လန့်ကာ ထိုအခါ နတ်အဖွဲ့တို့ကို စွန့်ခွာ၏။ သူသည် ဟဝိရ်အပိုင်းကို ဒာနဝတို့အား ပေးလှူပြီး ဒေဝတို့ထံ မပို့မပေးခဲ့။

Verse 8

उद्द्योतं कुरुते सूर्यो यादृक्तस्याभिसंमतः । यज्ञभागं विनाऽप्येष भयात्पार्थिवसत्तम

အို မင်းမြတ်အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ သူက ခွင့်ပြုသလောက်သာ စူရျ (Sūrya) သည် အလင်းရောင် ထွန်းလင်းစေ၏။ ထို့ပြင် ယဇ္ဉအပိုင်း မရသော်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မိမိတာဝန်ကို ဆက်လက်ထမ်းဆောင်နေ၏။

Verse 9

लोकपालास्तथा सर्वे तस्य कर्म प्रचक्रिरे । दासवत्पार्थिवश्रेष्ठ यज्ञभागं विनाकृताः

လောကပါလ (လောကကိုစောင့်ရှောက်သူ) အားလုံးလည်း ထိုသူ၏ အမှုကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ အို မင်းမြတ်အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ယဇ္ဉအပိုင်းမှ ပယ်ဖျက်ခံရ၍ ကျွန်ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရအောင် ပြုလုပ်ခံရ၏။

Verse 10

कस्यचित्त्वथ कालस्य सर्वे देवाः समेत्य तु । पप्रच्छुर्विनयोपेता विप्रश्रेष्ठं बृहस्पतिम्

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် နတ်အားလုံး စုဝေးကြကာ၊ ယဉ်ကျေးနိမ့်ချစွာဖြင့် ဗိပရရှ္ဌ ဘృဟஸ္ပတိ (Bṛhaspati) ကို မေးမြန်းကြ၏။

Verse 11

भगवान्किं वयं कुर्मः कुत्र यामो निराश्रयाः । तस्माद्ब्रूहि क्षयोपायं महिषस्य दुरात्मनः

အို မြတ်စွာဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ ကိုးကွယ်ရာမဲ့ဖြစ်နေသော ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်ဆီသို့ သွားရမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ယုတ်မာသောစိတ်ရှိသည့် မဟိသ (Mahisha) ၏ ပျက်စီးရာပျက်စီးကြောင်း နည်းလမ်းကို မိန့်ကြားတော်မူပါ။

Verse 12

एवमुक्तो गुरुर्द्देवैर्ध्यात्वा कालं चिरं नृप । ततस्तांस्त्रिदशान्प्राह जीवयन्निव भूपतेः

အို မင်းကြီး၊ နတ်တို့က ဤသို့ လျှောက်ထားသောအခါ ဆရာသခင်သည် ကြာမြင့်စွာ တွေးတောဆင်ခြင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အသက်ပြန်ရှင်စေသကဲ့သို့ ထိုနတ်တို့အား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 13

बृहस्पतिरुवाच । ब्रह्मलब्धवरो दैत्यः पौरुषे च व्यवस्थितः । अवध्यः सर्वदेवानां मुक्त्वेकां योषितं सुराः । व्रजध्वं सहितास्तस्मादर्बुदं पर्वतोत्तमम्

ဗြိဟဿပတိက မိန့်တော်မူသည်မှာ - ဗြဟ္မာမင်းထံမှ ဆုလာဘ်ရရှိထားပြီး ယောက်ျားစွမ်းအားနှင့် ပြည့်စုံသော ထိုဒါနဝ (Danava) သည် နတ်ဘုရားများအားလုံးအတွက် သတ်ဖြတ်၍မရနိုင်သောသူ ဖြစ်သည် - အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှတပါး။ ထို့ကြောင့် အို နတ်တို့၊ ဤနေရာမှ အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော အာဗုဒ (Arbuda) တောင်သို့ အတူတကွ သွားကြလော့။

Verse 14

तपोऽर्थं तत्र संसिद्धिर्जायतामचिराद्धि वः । शक्तिरूपां परां देवीं चंडिकां कामरूपिणीम्

ထိုနေရာ၌ အကျင့်သီလ ဆောက်တည်ခြင်းအတွက် အောင်မြင်မှုသည် သင်တို့၌ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်ပါစေ။ စွမ်းအား (Shakti) ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်ပြီး အလိုရှိသလို ပုံဖော်နိုင်သော အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားမ စန္ဒိကာ (Chandika) ကို ကိုးကွယ်ကြလော့။

Verse 15

आराधयध्वमेकांते यया व्याप्तमिदं जगत् । सा तुष्टा वै वधार्थं तु महिषस्य दुरात्मनः

ဤလောကတစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့တည်ရှိနေသော ထိုမယ်တော်အား ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်၌ ကိုးကွယ်ကြလော့။ မယ်တော် နှစ်သက်သဘောကျသောအခါ ယုတ်မာသော မဟိသ (Mahisha) ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းငှာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 16

करिष्यति समुद्योगमवतारसमुद्भवम् । तस्या हस्तेन सोऽवश्यं वधं प्राप्स्यति दुर्मतिः

သူမသည် အဝတာရအဖြစ် ဆင်းသက်လာခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ကြိုးပမ်းမှုကို စတင်မည်။ သူမ၏ လက်တော်ဖြင့်ပင် စိတ်မကောင်းသောသူသည် မလွဲမသွေ သေဆုံးခြင်းကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 17

अहं वः कीर्तयिष्यामि शक्तियं मंत्रमुत्तमम् । पूजाविधानसंयुक्तं भुक्तिमुक्तिप्रदं शुभम्

ငါသည် သင်တို့အား အထူးမြတ်သော ရှာක්တ မန္တရကို ကြေညာမည်။ ၎င်းသည် မင်္ဂလာရှိ၍ ပူဇော်နည်းလမ်းမှန်ကန်မှုနှင့် တွဲဖက်ကာ လောကီအာနန္ဒနှင့် မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 18

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्ताः सुराः सर्वे हर्षेण महतान्विताः । तेनैव सहिता राजन्गताः पर्वतमर्बुदम्

ပုလஸ္တျက ပြော၏—ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့် ဒေဝတားတို့အားလုံးသည် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ အို မင်းကြီး၊ သူနှင့်အတူ တောင်အာဗုဒသို့ သွားကြ၏။

Verse 19

तत्र स्नाताञ्छुचीन्सर्वान्दीक्षयामास गीष्पतिः । शक्तियैः परमैर्मंत्रैः सद्यःसिद्धिकरैर्नृप

အဲဒီနေရာတွင် အားလုံး ရေချိုးကာ သန့်ရှင်းသွားပြီးနောက်၊ ဂီဿပတိ (ဗృဟစပတိ) သည် အို မင်းကြီး၊ ချက်ချင်းအောင်မြင်မှု ပေးစွမ်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှာක්တ မန္တရများဖြင့် သူတို့ကို ဒီက္ခာပေး၏။

Verse 20

सार्धयामत्रयं तत्र परिवारसमन्विताः । बलिपूजोपहारैश्च गंधं माल्यानुलेपनैः

အဲဒီနေရာတွင် သူတို့သည် အဖော်အပါများနှင့်အတူ ည၏ သုံးယာမနှင့် ထို့ထက်ပို၍ ပူဇော်ဝတ်ပြုကြ၏။ ဘလိ (bali) ပူဇော်သကာ၊ ပူဇာနှင့် အလှူအတန်းများ၊ မွှေးရနံ့၊ ပန်းကုံးနှင့် လိမ်းသုတ်အဆီများဖြင့် ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 21

मंत्रेण विविधेनैव चारुस्तोत्रेण भक्तितः । प्रार्थयंतस्तथा नित्यं दीपज्योतिः समाहिताः

မန္တရမျိုးစုံနှင့် လှပသောစတုတ္တရများကို ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဆိုကာ နေ့စဉ်မပြတ် ဆုတောင်းကြ၍ မီးအလင်းကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

Verse 22

निर्ममा निरहंकारा गुरुभक्तिपरायणाः । अंगन्याससमायुक्ताः समदर्शित्वमागताः

ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကင်း၍ အဟင်္ကာရကင်းကာ ဂုရုဘက္တိကို အဓိကထားသူများဖြစ်ပြီး အင်္ဂနျာသ (aṅga-nyāsa) ဖြင့် ပြည့်စုံကာ တန်းတူမြင်သဘော၏ အခြေအနေသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 23

एवं संतिष्ठमानानां तेषां पार्थिवसत्तम । सप्त मासा व्यतिक्रांतास्ततस्तुष्टा सुरेश्वरी

အို မင်းမြတ်အထွဋ်အမြတ်၊ သူတို့သည် ထိုသို့ တည်ကြည်စွာ စောင့်ထိန်းနေစဉ် ခုနှစ်လ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်၊ ဒေဝီ—ဒေဝတားတို့၏ အရှင်မ—နှစ်သက်တော်မူလာသည်။

Verse 24

दीपज्योतिःसमावेशात्तेषां गात्रेषु पार्थिव । मंत्रेण परिपूतानां परं तेजो व्यवर्धत

အို မင်းကြီး၊ မီးတိုင်အလင်းရောင်သည် သူတို့၏ ကိုယ်အင်္ဂါများထဲသို့ စိမ့်ဝင်သဖြင့်လည်းကောင်း၊ မန္တရဖြင့် သန့်စင်ခံရသူများဖြစ်သဖြင့်လည်းကောင်း၊ သူတို့၏ အမြင့်မြတ်သော တေဇောဓာတ်သည် အလွန်တိုးပွားလာသည်။

Verse 25

द्वादशार्कप्रभा जाताः षण्मासाभ्यंतरेण ते । अथ तांस्तेजसा युक्ताञ्ज्ञात्वा जीवो महीपते

ခြောက်လအတွင်း သူတို့သည် နေတစ်ဆယ့်နှစ်လုံး၏ အလင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလာကြသည်။ ထို့နောက် အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ ဇီဝ (Jīva) သည် သူတို့ကို ထိုတေဇောဖြင့် ပြည့်စုံသူများဟု သိမြင်၍…

Verse 26

मंडलं रचयामास सर्वसिद्धिप्रदायकम् उपवेश्य ततः सर्वान्समस्तांस्त्रिदशालयान्

ထို့နောက် အရှင်သည် အောင်မြင်မှုအလုံးစုံကို ပေးစွမ်းနိုင်သော မဏ္ဍလကို တည်ဆောက်၍၊ ထို့နောက် သုံးဆယ်သုံးကောင်းကင်ဘုံနေ တေဝတားတို့အားလုံးကို တစ်နေရာတည်း၌ ထိုင်စေ하였다။

Verse 27

तेषां शरीरगं तेजः शक्तियैर्मंत्रसत्तमैः । आकृष्य न्यसयामास मंडले तत्र पार्थिव

အို မင်းမြတ်၊ အင်အားကြီးသော သက္တိများနှင့် မန္တရအမြတ်ဆုံးတို့ဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ တေဇောရောင်ခြည်ကို ဆွဲယူကာ ထိုမဏ္ဍလအတွင်းသို့ နေရာချ하였다။

Verse 28

ततस्तेजोमयी कन्या तत्र जाता स्वरूपिणी । शक्तिरूपा महाकाया दिव्यलक्षणलक्षिता

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ တေဇောသန့်စင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့သော ကန့်ယာတစ်ပါး ပေါ်ပေါက်လာ၍၊ မိမိ၏ အမှန်တကယ်သော ရုပ်သဘောဖြင့် ထင်ရှားကာ သက္တိ၏ ရုပ်ပုံဖြစ်၍ ကိုယ်ထည်ကြီးမားပြီး ဒိဗ္ဗလက္ခဏာများဖြင့် ထင်ရှား하였다။

Verse 29

इंद्रस्तस्यै ददौ वज्रं स्वपाशं च जलेश्वरः । शक्तिं च भगवानग्निः सिंहयानं धनाधिपः

အိန္ဒြာသည် သူမအား ဝဇ္ရကို ပေး၍၊ ရေ၏ အရှင်သည် မိမိ၏ ပာရှကို ပေး၏။ အဂ္နိဘဂဝန်သည် သက္တိ-လှံအင်အားကို ပေး၍၊ ဓန၏ အရှင်သည် စင်္ဟယာန—ခြင်္သေ့ကို စီးနင်းယာဉ်အဖြစ် ပေး하였다။

Verse 30

अन्ये चैव गणाः सर्वे निजशस्त्राणि हर्षिताः । तस्यै ददुर्नृपश्रेष्ठ स्तुतिं चक्रुः समाहिताः

ထို့ပြင် အခြားသော ဂဏာတော်အားလုံးလည်း ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိတို့၏ လက်နက်များကို သူမအား ပေးကြ၍၊ အို မင်းမြတ်အထွဋ်အမြတ်၊ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ သူမအား ချီးမွမ်းသီချင်းများကို ရွတ်ဆိုကြ하였다။

Verse 31

देवा ऊचुः । नमस्ते देवदेवेशि नमस्ते कांचनप्रभे । नमस्ते पद्मपत्राक्षि नमस्ते जगदम्बिके

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝမဟာဓိပတိမယ်တော်၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ ရွှေရောင်တောက်ပသော မယ်တော်၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိသော မယ်တော်၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ လောကမိခင် မယ်တော်၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 32

नमस्ते विश्वरूपे च नमस्ते विश्वसंस्तुते । त्वं मतिस्त्वं धृतिः कांतिस्त्वं सुधा त्वं विभावरी

သင့်အား နမස්ကာရပါ၏—ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်ရုပ်အဖြစ် ဆောင်ထားသော မယ်တော်။ လောကတစ်ခုလုံးက ချီးမွမ်းသော မယ်တော်၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ သင်သည် ဉာဏ်မြင်၊ သင်သည် တည်ကြည်ခိုင်မာမှု၊ သင်သည် အလှတရား; သင်သည် အမృత၊ သင်သည် ညအမှောင်ဖြစ်၏။

Verse 33

क्षमा ऋद्धिः प्रभा स्वाहा सावित्री कमला सती । त्वं गौरी त्वं महामाया चामुण्डा त्वं सरस्वती

သင်သည် က్షမာ (ခွင့်လွှတ်ခြင်း)၊ ဣဒ္ဓိ (စည်းစိမ်)၊ ပရဘာ (အလင်းရောင်) နှင့် စွာဟာ ဖြစ်၏။ သင်သည် သာဝိတြီ၊ ကမလာ၊ စတီ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဂေါရီ၊ သင်သည် မဟာမာယာ၊ သင်သည် ချာမုဏ္ဍာ၊ သင်သည် စရஸဝတီ ဖြစ်၏။

Verse 34

भैरवी भीषणाकारा चंडमुंडासिधारिणी । भूतप्रिया महाकाया घटाली विक्रमोत्कटा

သင်သည် ဘိုင်ရဝီ—ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ၍ ချဏ္ဍနှင့် မုဏ္ဍကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဓားကို ကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဘူတတို့၏ ချစ်ခင်ရာ၊ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမားသူ၊ ခေါင်းလောင်းကိုင်သူ၊ သတ္တိဗလ အလွန်ပြင်းထန်သူ ဖြစ်၏။

Verse 35

मद्यमांसप्रिया नित्यं भक्तत्राणपरायणा । त्वया व्याप्तमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

သင်သည် အမြဲတမ်း မದ್ಯနှင့် အသားပူဇော်သက္ကာကို နှစ်သက်သူ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဘက္တတို့ကို ကာကွယ်ရန်သာ အပြည့်အဝ အားထုတ်သူ ဖြစ်၏။ သင်ကြောင့် လောကသုံးပါး—လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင်—အားလုံး ပြည့်နှံ့လျက်ရှိ၏။

Verse 36

पुलस्त्य उवाच । एवं स्तुता सुरैः सर्वैस्ततो देवी प्रहर्षिता । तानब्रवीद्वरं सर्वा गृह्णंतु मम देवताः

ပုလஸ္တျက ပြောသည်။ နတ်တို့အားလုံးက ချီးမွမ်းကြသဖြင့် ဒေဝီသည် အလွန်ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် အမြတ်ဆုံး ဒေဝီက “ငါ၏ နတ်မြတ်တို့သည် ကောင်းချီးတစ်ပါးကို လက်ခံကြစေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 37

देवा ऊचुः । दानवो महिषो नाम पितामहवरान्वितः । अवध्यः सर्वभूतानां देवानां च तथा कृतः

နတ်တို့က ဆိုကြသည်။ “မဟိသ ဟူသော ဒာနဝ အဆုရတစ်ပါး ရှိ၏။ အဘိုးကြီး (ဗြဟ္မာ) ထံမှ ကောင်းချီးများ ရရှိထား၏။ သတ္တဝါအားလုံးကလည်း မသတ်နိုင်အောင်၊ နတ်တို့ကလည်း မသတ်နိုင်အောင် ပြုထားသည်။”

Verse 38

मुक्त्वैकां योषितं देवि तस्मात्त्वं विनिपातय

ထို့ကြောင့် ဒေဝီမယ်တော်၊ မိန်းမတစ်ဦးကိုသာ ချန်ထားပြီး သူ့ကို ချေမှုန်းသတ်ပစ်တော်မူပါ။

Verse 39

देव्युवाच । गच्छध्वं त्रिदशाः सर्वे स्वानि स्थानानि निर्वृताः

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်။ “သုံးဆယ်သော နတ်တို့အားလုံး၊ စိတ်ချမ်းသာ၍ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းကာ ကိုယ့်နေရာနေရာသို့ ပြန်သွားကြလော့။”

Verse 40

अहं तं सूदयिष्यामि समये पर्युपस्थिते । एवमुक्ता गताः सर्वे देवाः स्थानानि हर्षिताः

“အချိန်သင့်တော်လာသောအခါ ငါသည် သူ့ကို သတ်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် နတ်တို့အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ကိုယ့်နေရာနေရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 41

देवी तत्रैव संहृष्टा स्थिता पर्वतरोधसि । कस्यचित्त्वथकालस्य नारदो भगवान्मुनिः

နတ်မယ်ဒေဝီသည် ထိုနေရာ၌ပင် ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်လျက် တောင်စောင်းပေါ်တွင် တည်နေ၏။ အချိန်အနည်းငယ်ကြာသော် ကောင်းမြတ်သော မုနိ နာရဒ ဘဂဝန်သည် ထိုသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 42

तत्र देवीं च संदृष्ट्वा तीर्थयात्रापरायणः । त्रिविष्टपमनुप्राप्तो महिषो यत्र तिष्ठति

ထိုနေရာ၌ ဒေဝီကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ တီर्थယात्रာကို အဓိကထားသူဖြစ်သော သူသည် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ဆက်လက်သွားကာ မဟိෂာ နေထိုင်ရာအရပ်သို့ ရောက်လေ၏။

Verse 43

तत्र दृष्ट्वा मुनिं प्राप्तं प्रणम्य महिषासुरः । विनयेन समायुक्तो ह्यभ्युत्थानमथाकरोत्

ထိုနေရာ၌ ရောက်လာသော မုနိကို မြင်သော် မဟိષာသူရသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ နှိမ့်ချမှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ပြည့်စုံလျက် ထ၍ ကြိုဆိုအလေးပြုလေ၏။

Verse 44

ततस्तं पूजयामास मधुपर्कार्घविष्टरैः । सुखासीनं सुविश्रांतं ज्ञात्वा वाक्यमुवाच ह

ထို့နောက် သူသည် မဓုပရ္က၊ အဃ္ယ ပူဇာနှင့် ထိုင်ခုံတို့ဖြင့် ထိုမုနိကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်၏။ မုနိသည် သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်နေပြီး ကောင်းစွာ အနားယူပြီးကြောင်း သိသော် ထိုစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 45

कुतो भवानितः प्राप्तः किमर्थं मुनिसत्तम । अमी पुत्रास्तथा राज्यं कलत्राणि धनानि च

«အရှင်သည် ဤနေရာသို့ ဘယ်ကနေ ရောက်လာပါသနည်း၊ မုနိတို့အထွဋ်အမြတ်ရေ။ ဘာအကြောင်းကြောင့် လာပါသနည်း။ ဤတွင် သားသမီးများ၊ နိုင်ငံတော်၊ ဇနီးများနှင့် ဥစ္စာဓနများလည်း ရှိပါသည်» ဟု ဆို၏။

Verse 46

अहं भृत्यसमायुक्तः किमनेन द्विजोत्तम । सर्वं तेऽहं प्रदास्यामि ब्रूहि येन प्रयोजनम्

အကျွန်ုပ်၌ အမှုထမ်းများနှင့်အတူရှိနေပြီ—အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ဤအရာကို ဘာလိုအပ်သနည်း။ သင်လိုသမျှ အားလုံးကို အကျွန်ုပ်ပေးမည်၊ သင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပါ။

Verse 47

नारद उवाच । अभिनंदामि ते सर्वमेतत्त्वय्युपपद्यते । निःस्पृहा हि वयं नित्यं मुनिधर्मं समाश्रिताः

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်—“သင်၏အရာအားလုံးကို ငါချီးမွမ်း၏၊ သင်၌ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည် သင့်လျော်၏။ သို့သော် မုနိတို့ဖြစ်သော ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြဲတမ်း လိုချင်တပ်မက်မှုကင်း၍ မုနိဓမ္မ၌ တည်ကြည်နေကြ၏။”

Verse 48

कौतूहलादिह प्राप्तश्चिरात्ते दर्शनं गतः । मर्त्त्यलोकात्समायातो यास्यामि ब्रह्मणः पदम्

စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ငါရောက်လာ၏; အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် သင်၏မျက်နှာတော်ကို တွေ့မြင်ခွင့်ရ၏။ လူ့လောကမှ လာရောက်ပြီးနောက် ယခု ငါသည် ဘြဟ္မာ၏ နေရာသို့ သွားမည်။

Verse 49

महिषासुर उवाच । क्वचिद्दृष्टं त्वया किञ्चिदाश्चर्यं भूतले मुने । दैवं वा मानुषं वापि दानवा लंभिता विभो

မဟိရှာသုရ မိန့်တော်မူသည်—“အို မုနိ၊ မြေပြင်ပေါ်၌ အံ့ဩဖွယ်တစ်စုံတစ်ရာကို သင်မြင်ဖူးသလော—နတ်ဘက်ဖြစ်စေ လူဘက်ဖြစ်စေ—ဒာနဝတို့ကို ကျော်လွန်နိုင်သော အရာရှိသလော၊ အို အင်အားကြီးသူ။”

Verse 50

नारद उवाच । अत्याश्चर्यं मया दृष्टं दानवेन्द्र धरातले । यत्र दृष्टं क्वचित्पूर्वं त्रैलोक्ये सचराचरे

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်—“အို ဒာနဝတို့၏ အရှင်၊ မြေပြင်ပေါ်၌ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာကို ငါမြင်ခဲ့၏။ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော သုံးလောကတစ်လျှောက် မည်သည့်နေရာ၌မျှ ယခင်က မမြင်ဖူးသည့် အံ့ဖွယ်တည်း။”

Verse 51

सर्वर्तुपुष्पितैर्वृक्षैः शोभितः स्वर्गसन्निभः

ရာသီတိုင်း ပန်းပွင့်သော သစ်ပင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်၊ ထိုနေရာသည် ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ ထင်ရှားလှ၏။

Verse 52

बकुलैश्चंपकैश्चाम्रैरशोकैः कर्णिकारकैः । शालैस्तालैश्च खर्जूरैर्वटैर्भल्लातकैर्धवैः

ထိုနေရာ၌ ဘကူလ၊ စမ္ပက၊ သရက်၊ အရှိုက၊ ကဏ္ဏိကာရ သစ်ပင်များနှင့် ပြည့်နှက်၍၊ ထို့ပြင် သာလ၊ ထန်း၊ ချာဇူးရ (ဒိတ်ပင်)၊ ဗဋ (ညောင်)၊ ဘလ္လာတက၊ ဓဝ သစ်ပင်များလည်း ရှိ၏။

Verse 53

सरलैः पनसैर्वृक्षैस्तिंदुकैः करवीरकैः । मंदारैः पारिजातैश्च मलयैश्चंदनैस्तथा

ထိုတောင်သည် ဆရလ (ပိုင်န့်မျိုး)၊ ပနသ (ဂျက်ဖရုတ်) သစ်ပင်များ၊ တိန္ဒုက သစ်ပင်များနှင့် ကရဝီရ ချုံပင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ ထို့ပြင် နတ်ဘုံ၏ မန္ဒာရနှင့် ပါရိဇာတ ပန်းများ၊ မလယ စန္ဒန သစ်၏ မွှေးရနံ့လည်း ပါရှိ၏။

Verse 54

पुष्पजातिविशेषैश्च सुगंधैरप्यनेककैः । खाद्यैः सर्वेस्तथा लेह्यैश्चोष्यैः फलवरैर्वृतः

ပန်းမျိုးစုံ၏ ထူးခြားသည့် အမျိုးအစားများနှင့် မရေတွက်နိုင်သော မွှေးရနံ့များက ဝန်းရံထားပြီး၊ ထို့အတူ စားသောက်ရာတွင် စားရသောအရာ၊ လိမ်းလျက်စားရသောအရာ၊ စုပ်ယူရသောအရာတို့ အစုံအလင်နှင့် အကောင်းဆုံး သစ်သီးများလည်း ပြည့်စုံ၏။

Verse 55

न स वृक्षो न सा वल्ली नौषधी सा धरातले । न तत्र याऽसुरज्येष्ठ पर्वते वीक्षिता मया

အဆုရတို့၏ အကြီးမြတ်ဆုံးအို၊ မြေပြင်ပေါ်၌ သစ်ပင်တစ်ပင်မကျန်၊ လျှောပင်တစ်ပင်မကျန်၊ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တစ်မျိုးမကျန်၊ ထိုတောင်ပေါ်တွင် ငါမမြင်ခဲ့သည့်အရာ မရှိခဲ့ပါ။

Verse 56

पक्षिणो मधुरारावाश्चकोरशिखिचातकाः । कोकिला धार्तराष्ट्राश्च भ्रमराः श्वेतपत्रकाः

ချိုမြိန်သောအသံရှိသောငှက်များ—စကောရ၊ မော်ရ (ပီကော့) နှင့် စာတကာ; ထို့ပြင် ကုကူငှက်များ၊ ဓာတရားရှ္ဌရ ငှက်များ၊ ပျားများနှင့် အဖြူရောင်တောင်ပံ (သို့) အဖြူရောင်အမွှေးရှိသောငှက်များလည်း ရှိ၏။

Verse 57

येषां शब्दं समाकर्ण्य मुनयोऽपि समाहिताः । क्षोभं यांति त्रिकालज्ञाः कंदर्पशरपीडिताः

သူတို့၏အသံကို ကြားသော် မေတ္တာသမာဓိ၌ တည်ငြိမ်နေသော မုနိတို့တောင်—အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် သုံးကာလကို သိသူများဖြစ်သော်လည်း—လှုပ်ရှားကာ ကာမဒေဝ၏ မြားများထိသကဲ့သို့ နာကျင်ကြ၏။

Verse 58

निर्झराणि सुरम्याणि नद्यश्च विमलोदकाः । पद्मिनीखंडसंयुक्ता ह्रदाः शतसहस्रशः

အလွန်လှပသော ရေတံခွန်များနှင့် ရေကြည်သန့်သော မြစ်များ ရှိ၏။ ထို့ပြင် ကြာကန်အပိုင်းအစများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ရေကန်များသည် သိန်းချီသောင်းချီ ရှိကြ၏။

Verse 59

पद्मपत्रविशालाक्षा मध्यक्षामाः शुचिस्मिताः । विवेकिनो नरास्तत्र शास्त्रव्रतसमन्विताः

ထိုနေရာ၌ विवेक ရှိသော လူတို့ နေထိုင်ကြ၏—ကြာရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးကျယ်၊ ခါးသေးသွယ်၊ အပြစ်ကင်းသော အပြုံးရှိ၍—သျာစတြာအညွှန်းအတိုင်း ပညာနှင့် ဝတ္တရားများ ပြည့်စုံကြ၏။

Verse 60

किं चात्र बहुनोक्तेन यत्किंचित्तत्र पर्वते । स्वेदजांडजसंज्ञेया उद्भिज्जाश्च जरायुजाः । सर्वलोकोत्तरास्तत्र दृश्यंते पर्वतोत्तमे

အများကြီး ပြောရန် ဘာလိုသေးနည်း? ထိုတောင်ပေါ်၌ ရှိသမျှ—ချွေးမှ ပေါက်ဖွားသူ၊ ဥမှ ပေါက်ဖွားသူ၊ မြေမှ ပေါက်ထွက်သူ၊ သားအိမ်မှ မွေးဖွားသူ—အားလုံးသည် အခြားလောကများထက် လွန်ကဲအံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ ထိုတောင်မြတ်ပေါ်၌ မြင်တွေ့ရ၏။

Verse 61

दशयोजनविस्तारो द्वाभ्यां संहितपर्वतः । उच्चैः पंच च स श्रीमान्मर्त्ये स्वर्गो व्यजायत

ထိုတောင်တော်သည် ယောဇနာ ဆယ်ခန့် ကျယ်ဝန်း၍ အမြင့် ငါးခန့် ထောင်တက်ကာ၊ လူ့လောက၌ပင် ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 62

तत्राऽहं कौतुकाविष्ट इतश्चेतश्च वीक्षयन् । सर्वाश्चर्यमयीं नारीमपश्यं लोकसुंदरीम्

ထိုနေရာ၌ ငါသည် စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် လှုပ်ရှားကာ ဒီဘက်ဟိုဘက် ကြည့်ရှုနေစဉ်၊ အံ့ဩဖွယ်အလှတရားပြည့်ဝသော မိန်းမတစ်ဦး—လောကကို မောဟစေသော အလှရှင်မကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 63

न देवी नापि गंधर्वी नासुरी न च मानुषी । तादृग्रूपा मया दृष्टा न श्रुता च वरांगना

သူမသည် ဒေဝီမဟုတ်၊ ဂန္ဓဗ္ဗမိန်းကလေးမဟုတ်၊ အသူရီမဟုတ်၊ လူမိန်းမတောင် မဟုတ်။ အင်္ဂါလှပသောသူမရေ—ဤသို့သောရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ငါမမြင်ဖူး၊ မကြားဖူးလည်း မရှိ။

Verse 64

रतिः प्रीतिरुमा लक्ष्मीः सावित्री च सरस्वती । तस्या रूपस्य लेशेन नैतास्तुल्याः स्त्रियोऽखिलाः

ရတိ၊ ပရိတိ၊ ဥမာ၊ လက္ခမီ၊ သာဝိတြီ၊ သရஸ္ဝတီတို့—သူမ၏အလှ၏ အစိတ်အပိုင်းသေးငယ်တစ်စိတ်ဖြင့်ပင်၊ ဤအမျိုးသမီးအားလုံး မည်သူမျှ မတူညီနိုင်။

Verse 65

अहं दृष्ट्वा तथा रूपां नारीं कामेन पीडितः । तदा दानवशार्दूल वैक्लव्यं परमं गतः

ထိုသို့သောအလှရှိသော မိန်းမကို မြင်လျှင် ငါသည် ကာမတဏှာကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၍၊ ထိုအခါ ဒာနဝတို့အနက် ကျားသတ္တဝါကဲ့သို့ ရဲရင့်သူရေ—ငါသည် အလွန်အမင်း မောဟလျော့နည်းခြင်းသို့ ကျရောက်하였다။

Verse 66

ततो धैर्यमवष्टभ्य मया मनसि चिंतितम् । न करिष्ये समालापं तया सह च कर्हिचित्

ထို့နောက် သတ္တိကိုတည်မြဲစွာကိုင်စွဲ၍ စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားမိသည်— «မည်သည့်အခါမျှ သူမနှင့် စကားမပြောတော့» ဟု။

Verse 67

यस्या दर्शनमात्रेण कामो मे हृदि वर्द्धितः । तस्याः संभाषणेनेव किं भविष्यति मे पुनः

သူမကို မြင်ရုံနဲ့ပင် ကာမဆန္ဒက ငါ့နှလုံးထဲမှာ တိုးပွားလာသည်။ သူမနဲ့ စကားပြောလိုက်ရင် ငါ့အတွက် ဘာဖြစ်မလဲနော်?

Verse 68

चिरकालं तपस्तप्तं ब्रह्मचर्येण वै मया । नाशं यास्यति तत्सर्वं विषयैर्निर्जितस्य च । तस्माद्गच्छामि चान्यत्र यावन्न विकृतिर्भवेत्

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ငါသည် ဗြဟ္မစရိယဖြင့် တပသကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ အာရုံဝတ္ထုတို့က ငါကို အနိုင်ယူလျှင် ထိုအားလုံး ပျက်စီးသွားမည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်မကွဲပြားမီ အခြားနေရာသို့ သွားမည်။

Verse 69

नारीनाम तपोविघ्नं पूर्वं सृष्टं स्वयंभुवा । अर्गला स्वर्गमार्गस्य सोपानं नरकस्य च

မိန်းမသည် တပသကို တားဆီးသော အတားအဆီးအဖြစ် စွယ်ယံဘူ (ဗြဟ္မာ) က ရှေးကတည်းက ဖန်ဆင်းခဲ့သည်— ကောင်းကင်လမ်းကို ပိတ်သော တံခါးတံနှင့် နရကသို့ ဆင်းသည့် လှေကားတန်းတည်း။

Verse 70

तावद्धैर्यं तपः सत्यं तावत्स्थैर्यं कुलत्रपा । यावत्पश्यति नो नारीमैकांते च विशेषतः

သတ္တိ၊ တပသ၊ သစ္စာ၊ တည်ငြိမ်မှုနှင့် မျိုးရိုးဂုဏ်သိက္ခာတို့သည်— မိန်းမတစ်ယောက်ကို မမြင်သရွေ့သာ တည်တံ့သည်၊ အထူးသဖြင့် တိတ်ဆိတ်သော တစ်ကိုယ်တည်းနေရာတွင်။

Verse 71

एतत्संचिंत्य बहुधा निमील्य नयने ततः । अप्रजल्प्य वरारोहां तामहं चात्र संस्थितः

ဤသို့ အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားပြီးနောက် ငါသည် မျက်စိပိတ်လိုက်၏။ ထိုပေါင်လှသော မိန်းမအား စကားမပြောဘဲ ငါသည် ထိုနေရာ၌ ရပ်နေ၏။

Verse 72

पुलस्त्य उवाच । नारदस्य वचः श्रुत्वा महिषः कामपीडितः । श्रवणादपि राजेंद्र पुनः पप्रच्छ तं मुनिम्

ပုလස්တျ မိန့်တော်မူ၏။ နာရဒ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကာမဒုက္ခကြောင့် ပင်ပန်းနေသော မဟိဿသည်—အို မင်းကြီး—ကြားရုံသာဖြင့်ပင် ထိုမုနိကို ထပ်မံ မေးမြန်းလေ၏။

Verse 73

महिषासुर उवाच । काऽसौ ब्राह्मणशार्दूल तादृग्रूपा वरांगना । यस्याः संदर्शनादेव भवानेव स्मरान्वितः

မဟိဿာသူရ မေးလေ၏။ “အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် ကျားတော်၊ ထိုကဲ့သို့ ရုပ်ရည်အလွန်လှပသော မိန်းမမြတ်သည် မည်သူနည်း။ သူမကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် သင်တောင် ကာမစိတ် ထကြွလာသည်မဟုတ်လော။”

Verse 74

देवी वा मानुषी वापि यक्षिणी पन्नगी मुने । कुमारी वा सकांता वा ब्रूहि सर्वं सविस्तरम्

“အို မုနိ၊ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။ သူမသည် ဒေဝီလား၊ လူမိန်းမလား၊ ယက္ခိဏီလား၊ နဂါးမိန်းကလေးလား။ မင်္ဂလာမဆောင်သေးသော ကုမာရီလား၊ သို့မဟုတ် ခင်ပွန်း/ချစ်သူရှိသူလား။”

Verse 76

नारद उवाच । न सा पृष्टा मया किंचिन्न जानामि तदन्वयम् । एतन्मे वर्त्तते वित्ते सा कुमारी यशस्विनी

နာရဒ မိန့်တော်မူ၏။ “ငါသည် သူမကို ဘာမျှ မမေးခဲ့သဖြင့် သူမ၏ အကြောင်းအရာ အပြည့်အစုံကို မသိပါ။ သို့သော် ငါ့စိတ်ထဲတွင် ရှိသည်မှာ—သူမသည် ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသော ကုမာရီ ဖြစ်သည်။”

Verse 77

सोऽहं यास्यामि दैत्येश ब्रह्मलोकं सनातनम् । नोत्सहे तत्कथां कर्तुं कामबाणभयातुरः

ထို့ကြောင့် ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်တော်၊ အကျွန်ုပ်သည် အနန္တသော ဗြဟ္မလောကသို့ ထွက်ခွာမည်။ ကာမဒေဝ၏ မြားတံများကို ကြောက်ရွံ့၍ စိတ်ပူပန်နေသဖြင့် သူမအကြောင်းကို ထပ်မပြောရဲပါ။

Verse 78

एवमुक्त्वा ततो राजन्ब्रह्मलोकं गतो मुनिः । महिषोऽपि स्मराविष्टश्चरं तस्याः समादिशत्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ မုနိသည် ဗြဟ္မလောကသို့ သွားလေ၏။ မဟိဿလည်း ကာမစိတ်ကပ်လျက် သူမကို စောင့်ကြည့်ရန် စုံထောက်တစ်ဦးကို အမိန့်ပေး하였다။

Verse 79

गत्वा भवान्द्रुतं तत्र दृष्ट्वा तां च वरांगनाम् । किमर्थं सा तपस्तेपे को वै तस्याः परिग्रहः

“အဲဒီနေရာကို မြန်မြန်သွားပါ။ ထိုအလှတရားပြည့်စုံသော မိန်းမကို မြင်ပြီးနောက်၊ သူမက ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တပဿာကျင့်သလဲ၊ သူမ၏ အဖော်အပါး/ခင်ပွန်း (ပရိဂ္ဂဟ) သည် မည်သူနည်းကို စုံစမ်းပါ။”

Verse 80

अथाऽसौ महिषादेशाद्दूतो गत्वार्बुदाचलम् । दृष्ट्वा तां पद्मगर्भाभां ज्ञात्वा सर्व विचेष्टितम्

ထို့နောက် မဟိဿ၏ အမိန့်အတိုင်း သံတမန်သည် အရ္ဗုဒာချလ တောင်သို့ သွားလေ၏။ ကြာပန်း၏ အလယ်နှလုံးကဲ့သို့ တောက်ပသော သူမကို မြင်ပြီး၊ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို သိရှိကာ

Verse 81

तस्मै निवेदयामास महिषाय सविस्मयः । दृष्टा दैत्यवर स्त्री च सर्वलक्षणलक्षिता

သူသည် အံ့ဩလျက် မဟိဿထံ သတင်းပို့လေ၏—“အို ဒိုင်တျာတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ထိုမိန်းမကို အကျွန်ုပ် မြင်ခဲ့ပါပြီ။ သူမသည် မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်ဖြင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်ပါသည်။”

Verse 82

देवतेजोभवा कन्या साऽद्यापि वरवर्णिनी । त्वद्वधार्थं तपस्तेपे कौमारव्रतमाश्रिता

သူမသည် နတ်တန်ခိုး၏ အလင်းရောင်မှ မွေးဖွားသော အပျိုကညာဖြစ်၍ ယနေ့တိုင် အရောင်အဆင်းလှပမြတ်နိုးလျက်ရှိသည်။ သင်ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ကုမာရဝရတ (kaumāravrata) ကိုခံယူကာ တပသျာကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 83

एवं तत्र भवंती स्म पृष्टाः सर्वे तपस्विनः । सत्यमेतन्महाभाग कुरुष्व यदनंतरम्

ထို့ကြောင့် အဲဒီနေရာ၌ တပသီအားလုံးကို မေးမြန်းသောအခါ သူတို့သည် ထိုသို့ပင် ဖြေကြားခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်၊ မဟာကံကောင်းသူရေ—ယခုနောက်တစ်ဆင့် လုပ်သင့်သမျှကို လုပ်လော့။

Verse 84

तस्या रूपं वयः कांतिर्वर्णितुं नैव शक्यते । नालापं कुरुते बाला सा केनापि समं विभौ

သူမ၏ အလှအပ၊ လူငယ်ရွယ်နှင့် တောက်ပမှုကို အမှန်တကယ် ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်။ အရှင်ဘုရား၊ ထိုအပျိုကညာသည် မည်သူနှင့်မျှ တန်းတူသဘောဖြင့် စကားမပြောပါ။

Verse 85

पुलस्त्य उवाच । तच्छ्रुत्वा महिषो वाक्यं भूयः कामनिपीडितः । दूतं संप्रेषयामास दानवं च विचक्षणम्

ပုလஸ္တျက ပြောသည်—ထိုစကားများကို ကြားပြီးနောက် မဟိသသည် ကာမတဏှာကြောင့် ထပ်မံနှိပ်စက်ခံရကာ ဉာဏ်ပညာရှိသော ဒာနဝ Vicakṣaṇa ကို သံတမန်အဖြစ် စေလွှတ်하였다။

Verse 86

विचक्षण द्रुतं गत्वा मदर्थे तां तपस्विनीम् । सामभेदप्रदानेन दंडेनापि समानय

“Vicakṣaṇa၊ မြန်မြန်သွား၍ ငါ့အတွက် ထိုတပသီမကို ခေါ်လာလော့—ညှိနှိုင်းခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကွဲပြားစေခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ လက်ဆောင်ပေးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ လိုအပ်လျှင် အင်အားဖြင့်ပင်လည်းကောင်း।”

Verse 87

अथाऽसौ प्रययौ शीघ्रं प्रणिपत्य विचक्षणः । अर्बुदे पर्वतश्रेष्ठे यत्र सा परमेश्वरी । प्रणम्य विनयोपेतो वाक्यमेतदुवाच ताम्

ထို့နောက် ဗိစက္ခဏ သည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာ၍ ဦးချကန်တော့ကာ အာရ္ဗုဒ တောင်မြတ်သို့ သွားလေ၏။ ထိုနေရာ၌ အမြင့်မြတ်သော မဟာဒေဝီ တည်ရှိ၏။ ထို့နောက် ရိုသေသိမ်မွေ့စွာ ကန်တော့ပြီး နိမ့်ချသဘောဖြင့် ဤစကားကို မိန့်လေ၏။

Verse 88

महिषो नाम विख्यातस्त्रैलोक्याधिपतिर्बली । दनुवंशसमुद्भूतः कामरूपसमन्वितः

«မဟိသ ဟု အမည်ကျော်ကြားသူ တစ်ဦးရှိ၏။ အင်အားကြီးမား၍ လောကသုံးပါး၏ အရှင်ဟု မိမိကိုယ်ကို ထင်မြင်ကာ အုပ်စိုးလိုသူ ဖြစ်၏။ ဒနု မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားလာပြီး စိတ်ကြိုက်ရုပ်သဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနိုင်သော အစွမ်းရှိ၏။»

Verse 89

स त्वां वांछति कल्याणि धर्मपत्नीं स्वधर्मतः । तस्माद्वरय भद्रं ते सर्वकामप्रदं पतिम्

«အို မင်္ဂလာရှိသော မိခင်မ! သူသည် မိမိ၏ ‘ဓမ္မ’ ဟု ဆိုကာ ဓမ္မပတ္နီ အဖြစ် သင့်ကို လိုလား၏။ ထို့ကြောင့် သင့်အတွက် ကောင်းကျိုးဖြစ်စေပါစေ—ဆန္ဒအားလုံး ပေးစွမ်းနိုင်သော ခင်ပွန်းအဖြစ် သူ့ကို ရွေးချယ်ပါ။»

Verse 90

यदि स्यात्तव कांतोऽसौ त्वं च तस्य तथा प्रिया । तत्कृतार्थं द्वयोरेव यौवनं नात्र संशयः

«သူသည် သင့်ချစ်သူ ဖြစ်လာပြီး သင်လည်း ထိုသူ၏ ချစ်သူအဖြစ် အလားတူ ဖြစ်ပါက သင်တို့နှစ်ဦး၏ ယောဝနသည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံအောင်မြင်မည်၊ သံသယမရှိ။»

Verse 91

एवमुक्ता ततस्तेन देवी वचनमब्रवीत् । किञ्चित्कोपसमायुक्ता मुहुः प्रस्फुरिताधरा

ထိုသို့ သူက ပြောဆိုသဖြင့် နတ်သမီးသည် ပြန်လည် မိန့်ကြားလေ၏။ အနည်းငယ် ဒေါသရောနှောလာပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းသည် မကြာခဏ တုန်လှုပ်လေ၏။

Verse 92

देव्युवाच । अवध्यः सर्वथा दूतः सर्वत्र परिकीर्तितः । अवस्थासु ततो न त्वं सहसा भस्मसात्कृतः

နတ်မယ်က မိန့်တော်မူသည်— «သံတမန်သည် အခြေအနေအားလုံးတွင် မသတ်ရသူဟု အရပ်ရပ်တွင် ကြေညာထား၏။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ချက်ချင်း ပြာဖြစ်သွားအောင် မပြုလုပ်ခံရသေး»။

Verse 93

गत्वा ब्रूहि दुराचारं महिषं दानवाधमम् । नाहं शक्या त्वया पाप लब्धुं नान्येन केनचित्

«သွား၍ ဒုစရိုက်ပြုသူ မဟိဿ—ဒာနဝတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးသူအား ပြောကြားလော့— ‘အပြစ်သားရေ၊ သင်ဖြင့် ငါကို မရနိုင်၊ အခြားမည်သူမျှလည်း မရနိုင်’»။

Verse 94

वधार्थं ते समुद्योग एष सर्वो मया कृतः । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा महिषं स पुनर्ययौ

«သင်ကို သတ်ဖျက်ရန်အတွက် ဤကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို ငါပြုလုပ်ခဲ့သည်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် သူသည် မဟိဿထံသို့ ပြန်သွားလေ၏။

Verse 95

भयेन महताविष्टस्तस्या रूपेण विस्मितः । सर्वं निवेदयामास महिषाय विचेष्टितम् । तस्याश्चैव तथाऽलापानस्पृहत्वं च कृत्स्नशः

ကြောက်ရွံ့မှုကြီးစွာဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ သူမ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကြောင့် အံ့ဩသွားကာ၊ မဟိဿထံသို့ အရာအားလုံးကို တင်ပြလေ၏—သူမ၏ လုပ်ရပ်များ၊ ပြောဆိုပုံများနှင့် သူ့အပေါ် ဆန္ဒမရှိခြင်းကို အပြည့်အစုံ။

Verse 96

तच्छुत्वा महिषो राजन्कामबाणप्रपीडितः । सेनापतिं समाहूय वाक्यमेतदुवाच ह

ထိုသတင်းကို ကြားသော်၊ အို မင်းကြီး၊ မဟိဿသည် ကာမတဏှာ၏ မြားများကြောင့် ထိုးနှက်၍ ပင်ပန်းနာကျင်လျက်၊ စစ်သူကြီးကို ခေါ်ယူကာ ဤစကားကို ဆိုလေ၏။

Verse 97

अर्बुदे पर्वते सेनां कल्पयस्व सुदुर्धराम् । हस्त्यश्वकल्पितां भीमां रथपत्तिसमाकुलाम्

အာရ္ဗုဒတောင်ပေါ်၌ ငါ့အတွက် အလွန်ခိုင်မာ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်တပ်ကို စုစည်းစီမံလော့။ ဆင်နှင့် မြင်းတပ်တို့ဖြင့် စီရင်ထား၍ ရထားတပ်နှင့် ခြေလျင်တပ်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်စေ။

Verse 98

ततोऽसौ कल्पयामास चतुरंगां वरूथिनीम् । पताकाच्छत्रशबलां वादित्रारावभूषिताम्

ထို့နောက် သူသည် စစ်တပ်လေးမျိုးပါဝင်သော စစ်အင်အားကို စီမံတည်ဆောက်하였다။ အလံနှင့် ထီးတော်တို့ဖြင့် အရောင်စုံလှပကာ တူရိယာနှင့် ဒရမ်သံဟုန်းဟုန်းဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 99

ततो द्विपाश्च संनद्धा दृश्यंतेऽधिष्ठिता भटैः । इतश्चेतश्च धावन्तः सपक्षाः पर्वता इव

ထို့နောက် သံကာဝတ်ဆင်ထားသော ဆင်များကို စစ်သည်တို့ စီးနင်းထားသည်ကို မြင်ရ၏။ အဲဒီဆင်များသည် ဒီဘက်ဟိုဘက် ပြေးလွှားကာ အတောင်ပေါက်သည့် တောင်တန်းများကဲ့သို့ ထင်ရှားလှသည်။

Verse 100

अश्वाश्चैवाप्यकल्माषा वायुवेगाः सुवर्चसः । अंगत्राणसमायुक्ताः शतशोऽथ सहस्रशः

ထို့ပြင် မြင်းများလည်း အညစ်အကြေးကင်းစင်၍ လေမြန်နှုန်းကဲ့သို့ လျင်မြန်ကာ တောက်ပလှသည်။ ကိုယ်ကာအကာအကွယ်များ တပ်ဆင်ထားပြီး ရာချီကနေ ထောင်ချီအထိ ရှိလာသည်။

Verse 101

विमानप्रतिमाकारा रथास्तेन प्रकल्पिताः । किंकिणीजालसद्घंटापताकाभिरलंकृताः

သူသည် ကောင်းကင်ယာဉ်ကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော ရထားများကို ပြင်ဆင်စေ하였다။ ချိန်ချိန်မြည်သော ခေါင်းလောင်းကွန်ယက်များ၊ မြည်ဟည်းသည့် အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် လှုပ်ရှားလှပသော အလံများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 102

पत्तयश्च महाकाया महेष्वासा महाबलाः । असिचर्मधराश्चान्ये प्रासपट्टिशपाणयः

ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမားသော ခြေလျင်တပ်သားများ၊ မြားပစ်ကျွမ်းကျင်၍ အင်အားကြီးမားသူများ ရှိကြ၏။ အခြားသူတို့သည် ဓားနှင့် ဒိုင်းကိုင်ကာ လှံနှင့် စစ်ပုဆိန်ကို လက်ထဲတွင် ဆောင်ထားကြ၏။

Verse 103

लक्षमेकं मतंगानां रथानां त्रिगुणं ततः । अश्वा दशगुणा राजन्नसंख्याताः पदातयः

ဆင်တစ်သိန်းရှိ၏။ ရထားတပ်သည် ထိုထက် သုံးဆပို၍၊ မြင်းတပ်သည် ထိုထက် ဆယ်ဆပိုသည်၊ အို မင်းကြီး—ခြေလျင်တပ်သားတို့ကား ရေတွက်မရအောင် များလှ၏။

Verse 104

ततश्चार्बुदमासाद्य वेष्टयित्वा स दूरतः । संमितैः सचिवैः सार्धं तदंतिकमुपाद्रवत्

ထို့နောက် အာဗုဒသို့ ရောက်လျှင် အဝေးမှနေ၍ ထိုနေရာကို ဝိုင်းပတ်ကာ၊ ရွေးချယ်ထားသော အမတ်တို့နှင့်အတူ အနီးအပါးသို့ အလျင်အမြန် ချီတက်သွား၏။

Verse 105

ध्यानस्थां वीक्ष्य तां देवीं कन्दर्पशरपीडितः । ततोऽब्रवीत्स तां वाक्यं विनयेन समन्वितः

သမาธိထိုင်နေသော ဒေဝီကို မြင်လျှင် ကာမဒေဝ၏ မြားဒဏ်ကြောင့် နာကျင်တုန်လှုပ်ကာ၊ ထို့နောက် ယဉ်ကျေးနှိမ့်ချမှုဖြင့် ပြည့်စုံသော စကားကို သူမအား ပြောကြား၏။

Verse 106

श्रुत्वा तवेदृशं रूपमहं प्राप्तो वरानने । गांधर्वेण विवाहेन तस्माद्वरय मां द्रुतम्

«သင်၏ အလှတရားကို ဤသို့ ကြားသိ၍၊ အို မျက်နှာလှသူ၊ ငါ ရောက်လာခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဂန္ဓဗ္ဗ မင်္ဂလာဖြင့် ငါ့ကို ချက်ချင်း ရွေးချယ်ပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 107

षष्टिभार्यासहस्राणि मम संति शुचिस्मिते । कृत्वा मां दर्पितं कांतं तासां त्वं स्वामिनी भव

အပြစ်ကင်းသောအပြုံးရှိသူမေ၊ ငါ့တွင် မယားခြောက်သောင်းရှိ၏။ ငါ့ကို ဂုဏ်တက်တင့်တယ်သော ချစ်သူအဖြစ် ပြုစေ၍၊ သူတို့အားလုံး၏ အရှင်မဖြစ်လော့။

Verse 108

अनर्हं ते तपो बाले भुंक्ष्व भोगान्यथेप्सितान् । त्रैलोक्यस्वामिनी भूत्वा मया सार्धमहर्निशम्

ကလေးမေ၊ သင်အတွက် တပသ်ကျင့်ခြင်း မသင့်တော်။ သင်လိုသလို အာရုံခံစားမှုများကို ခံစားလော့—လောကသုံးပါး၏ အရှင်မဖြစ်၍ ငါနှင့်အတူ နေ့ညမပြတ် နေလော့။

Verse 109

एवमुक्ताऽपि सा तेन नोत्तरं प्रत्यभाषत । ततः कामसमाविष्टस्तदंतिकमुपाययौ

သူက ထိုသို့ ပြောသော်လည်း မိန်းကလေးသည် ပြန်မဖြေ။ ထို့နောက် ကာမတဏှာဝင်ရောက်သဖြင့် သူမအနီးသို့ တိုးကပ်လာ၏။

Verse 110

ततस्तं लोलुपं दृष्ट्वा सा देवी कोपसंयुता । अस्मरद्वाहनं सिंहं समायातः स साऽरुहत्

ထို့နောက် လောဘကြီးသောသူကို မြင်သဖြင့် ဒေဝီသည် ဒေါသပြင်းထန်လာ၏။ သူမ၏ စီးနင်းတော်မူရာ ခြင်္သေ့ကို သတိရခေါ်ရာ၊ ၎င်းရောက်လာသဖြင့် သူမ စီးနင်းလေ၏။

Verse 111

अब्रवीत्परुषं वाक्यं गच्छगच्छेति चासकृत् । नो चेत्त्वां च वधिष्यामि स्थानेऽस्मिन्दानवाधम

ဒေဝီသည် ကြမ်းတမ်းသောစကားကို ပြော၍ «သွား၊ သွား» ဟု မကြာခဏ ဆို၏။ «မသွားလျှင် ဤနေရာ၌ပင် သင့်ကို သတ်မည်၊ ဒာနဝတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးသူရေ!»

Verse 112

अथाऽसौ सचिवैः सार्द्धं समंतात्पर्यवेष्टयत् । प्रग्रहार्थं तु तां देवीं कामबाणप्रपीडितः

ထို့နောက် သူသည် အမတ်များနှင့်အတူ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဝိုင်းရံကာ၊ ကာမ၏မြားများကြောင့် ပူပန်နာကျင်လျက်ရှိသော ဒေဝီကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်း하였다။

Verse 113

ततो जहास सा देवी सशब्दं परमेश्वरी । तस्मादहर्निशं सार्द्धं निष्क्रांता पुरुषा घनाः

ထို့နောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်မ ဒေဝီသည် အသံကြီးဖြင့် ရယ်မော하였다။ ထိုရယ်သံမှ နေ့ညမပြတ် လူအစုအဝေးထူထပ်များ တပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာ하였다။

Verse 114

सुसन्नद्धाः सशस्त्राश्च रोषेण महताऽन्विताः । ततस्तानब्रवीद्देवी पापोऽयं वध्यतामिति

သူတို့သည် ကာကွယ်ဝတ်စုံပြည့်စုံ၍ လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကြီးမားသော ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။ ထို့နောက် ဒေဝီက “ဤသူသည် အပြစ်သားဖြစ်၏—သတ်ပစ်ကြ” ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 115

ततस्ते सहिताः सर्वे महिषं समुपाद्रवन् । तिष्ठतिष्ठेति जल्पन्तो मुंचन्तोऽस्त्रणि भूरिशः

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး တစ်စုတစ်စည်းတည်း မဟိષကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်ကာ “ရပ်! ရပ်!” ဟု အော်ဟစ်၍ လက်နက်များကို မကြာခဏ ပစ်လွှတ်하였다။

Verse 116

ततः समभवद्युद्धं गणानां दानवैः सह । ततस्ते सचिवाः सर्वे वैवस्वतगृहं गताः

ထို့နောက် ဂဏများနှင့် ဒာနဝများအကြား စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားလာ하였다။ ထို့နောက် သူ၏ အမတ်များအားလုံးသည် ဝိုင်ဝသွဝတ (ယမ) ၏ အိမ်သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 117

अथाऽसौ महिषो रुष्टः सचिवैर्विंनिपातितैः । स्वसैन्यमानयामास तस्मिन्पर्वतरोधसि

ထို့နောက် မဟိဿသည် မိမိ၏အမတ်များ ကျဆုံးသွားသဖြင့် ဒေါသထွက်ကာ ထိုတောင်ကြားအတားအဆီး၌ မိမိ၏စစ်တပ်ကို ခေါ်စုစည်းလာ하였다။

Verse 118

रथप्रवरमारुह्य सारथिं समभाषत । नय मां सारथे तूर्णं यत्र साऽस्ते व्यवस्थिता

ထို့နောက် သူသည် အကောင်းဆုံးရထားပေါ် တက်ကာ ရထားမောင်းသူအား ပြော၏— “အို ရထားမောင်းသူ၊ နေရာချထား၍ ရပ်တည်နေသော သူမရှိရာသို့ ငါ့ကို အမြန်ပို့လော့” ဟု။

Verse 119

हत्वैनामद्य यास्यामि पारं रोषस्य दुस्तरम् । एवमुक्तस्ततो राजन्प्रेरयामास सारथिः

“ဒီနေ့ သူမကို သတ်ပြီးလျှင်၊ ဖြတ်ကျော်ရန်ခက်ခဲသော ဒေါသ၏ပင်လယ်ကို ငါ ကျော်လွန်မည်” ဟုဆို၏။ ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ ရထားမောင်းသူသည် ရထားကို ဆက်လက်မောင်းနှင်စေ하였다။

Verse 120

रथं तेनैव मार्गेण यत्र सा तिष्ठते ध्रुवम् । एतस्मिन्नेव काले तु तत्रोत्पाताः सुदारुणाः

ထိုလမ်းတစ်လျှောက်ပင် ရထားကို မောင်းနှင်၍ သူမ တည်ကြည်စွာ ရပ်နေရာသို့ သွား၏။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အနိမိတ်ဆိုးများ ထိုနေရာ၌ ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 121

बहवस्तेन मार्गेण येनासौ प्रस्थितो नृप । सम्मुखः प्रववौ वातो रूक्षः कर्करसंयुतः

အရှင်မင်းကြီး၊ သူထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်၌ အနိမိတ်ဆိုးများ များစွာ ပေါ်ထွက်လာ၏။ သဲမှုန်နှင့် ကြမ်းတမ်းမှုတို့ပါဝင်သော ခြောက်သွေ့ကြမ်းတမ်းသည့် လေသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခတ်လာ하였다။

Verse 122

पपात महती चोल्का निहत्य रविमंडलम् । अपसव्यं मृगाश्चक्रुस्तस्य मार्गे नृपोत्तम

ကြီးမားသော မီးလုံးကြယ်တစ်လုံး ကျရောက်၍ နေမဏ္ဍလကို ထိခိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် တိရစ္ဆာန်တို့သည် မင်္ဂလာမကောင်းသဖြင့် လမ်းတလျှောက် ဘယ်ဘက်သို့ လှည့်လည်ကြ၏၊ အို မင်းမြတ်။

Verse 123

उपविष्टास्तथा वांता बहुमूत्रं प्रसुस्रुवुः । रथध्वजे समाविष्टो गृध्रः शब्दमथाकरोत्

ထိုနေရာ၌ ထိုင်လျက်ပင် အန်ထွက်ကြ၍ ဆီးအလွန်များစွာ ထွက်စီး၏။ ထို့နောက် လင်းတစ်ကောင်သည် ရထားအလံပေါ်သို့ ဆင်းနားကာ အော်ဟစ်သံ ထုတ်လွှင့်၏။

Verse 124

स तान्सर्वाननादृत्य महोत्पातान्सुदारुणान् । प्रययौ सम्मुखस्तस्या देव्याः कोपपरायणः

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အနိမ့်အမြင့် အမင်္ဂလာနိမိတ်တို့အားလုံးကို မလေးစားဘဲ၊ သူသည် ဒေဝီထံသို့ တိုက်ရိုက် ရှေ့တိုးသွား၏—ဒေါသနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုစိတ်၌ တည်၏။

Verse 125

विमुंचंश्च शरान्नादांस्तिष्ठतिष्ठेति च ब्रुवन् । न कश्चिद्दृश्यते तत्र तेषां मध्ये नृपोत्तम

အသံကြီးဖြင့် အော်ဟစ်ကာ မြားများကို လွှတ်ပစ်၍ “ရပ်! ရပ်!” ဟု ဆိုလျက်၊ မင်းမြတ်သည် ထိုနေရာ၌ မည်သူမျှ မမြင်ရ—သူတို့အလယ်၌ ရန်သူတစ်ဦးမျှ မပေါ်လွင်။

Verse 126

महिषं रोषसंयुक्तं यो वारयति संगरे । तेन हत्वा गणगणान्कृतं रुधिरकर्दमम्

စစ်မြေ၌ ဒေါသနှင့် ပေါင်းစည်းလာသော မဟိષအဆုရကို မည်သူက တားဆီးနိုင်မည်နည်း။ သူသည် အစုအဖွဲ့တစ်စုပြီးတစ်စုကို သတ်ဖြတ်၍ မြေပြင်ကို သွေးရေကန့်ကွက်သော ရွှံ့ကန်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေ၏။

Verse 127

ततो देवी समासाद्य प्रोक्ता गर्वेण पार्थिव । न त्वया संगरो भीरु नूनं कर्तुं ममोचितः

ထို့နောက် ဒေဝီမဟာမယ်တော်သည် ချဉ်းကပ်လာ၍ မာနဖြင့် မိန့်တော်မူသည်— «အို မင်းကြီး၊ သင်သည် ကြောက်ရွံ့သူပင်; အမှန်တကယ် သင်သည် ငါနှင့် စစ်ပြုရန် မသင့်တော်»။

Verse 128

न च बालिशि मे वीर्यं न सौभाग्यं न वा धनम् । न करोषि हि तेन त्वं मम वाक्यं कथञ्चन

«ထို့ပြင် အို မိုက်မဲသူ၊ ငါ၏ အင်အား၊ ကံကောင်းခြင်း၊ သို့မဟုတ် ငါ၏ ဥစ္စာဓနကို သင် မလေးစား; ထို့ကြောင့် သင်သည် ငါ၏ မိန့်တော်ကို မည်သို့မျှ မလိုက်နာ»။

Verse 129

नूनं तत्त्वेन जानामि अवलिप्तासि भामिनि । कुरुष्वाद्यापि मे वाक्यं भार्या भव मम प्रिया

သူက ပြောသည်— «ယခုမှန်ကန်စွာ ငါသိပြီ; အို စိတ်ပြင်းထန်သော မိန်းမ၊ သင်သည် မာနကြီး၏။ ယခုတိုင် ငါ့စကားကို လိုက်နာလော့— ငါ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီး ဖြစ်လော့»။

Verse 130

स्त्रियं त्वां नोत्सहे हंतुं पौरुषे च व्यवस्थितः । असकृन्निर्जितः संख्ये मया शक्रः सुरैः सह

«သင်သည် မိန်းမဖြစ်သောကြောင့် ငါ မသတ်လို; သို့သော် ငါသည် ယောကျာ်းသတ္တိ၌ တည်ကြည်၏။ စစ်မြေ၌ ငါသည် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို နတ်များနှင့်အတူ အကြိမ်ကြိမ် အနိုင်ယူခဲ့ပြီ»။

Verse 131

त्रैलोक्ये नास्ति मत्तुल्यः पुमान्कश्चिच्च बालिशि । एवमुक्ता ततो देवी कोपेन महताऽन्विता

«သုံးလောက၌ ငါနှင့်တူသော ယောကျာ်းတစ်ယောက်မျှ မရှိ၊ အို မိုက်မဲသူ!» ဟုဆိုသော် ဒေဝီမဟာမယ်တော်သည် ကြီးမားသော ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

Verse 132

प्रगृह्य सशरं चापं वाक्यमेतदुवाच ह । नालापो युज्यते पाप कर्तुं सह मम त्वया

သူမသည် မြားပါသော လေးကို ကိုင်ယူ၍ ဤသို့ဆို၏— «အပြစ်သားရေ၊ ငါနှင့် စကားပြောခြင်း မသင့်တော်၊ စစ်မြေပြင်၌ လက်တွေ့လုပ်ရပ်သာ လိုသည်»။

Verse 133

कुमार्याः कामयुक्तेन तथापि शृणु मे वचः । न त्वया निर्जितः शक्रः स्ववीर्येण रणाजिरे

«မိန်းကလေးတစ်ဦးအပေါ် ကာမတဏှာဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံနေရသော်လည်း ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ စစ်မြေပြင်၌ မိမိသတ္တိတန်ခိုးဖြင့် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို သင် မအနိုင်ယူခဲ့»။

Verse 134

पितामह वरं देवा मन्यंते दानवाधम । गौरवात्तस्य तेन त्वमात्मानं मन्यसेऽधिकम्

«ဒာနဝတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးရေ! ဒေဝတို့သည် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကို အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ယုံကြည်ကာ ဂုဏ်ပြုကြသဖြင့်၊ ထိုဂုဏ်သိက္ခာကို အားကိုး၍ သင်သည် မိမိကိုယ်ကို ထက်မြတ်သည်ဟု ထင်မြင်နေသည်»။

Verse 135

मुक्त्वैकां कामिनीं पाप त्वं कृतः पद्मयोनिना । अवध्यः सर्वसत्त्वानां पुंसः जातौ धरातले

«အပြစ်သားရေ! မိန်းမတစ်ဦးတည်းကို ချန်လှပ်၍၊ ပဒ္မယောနိ (ဗြဟ္မာ) သည် သင့်ကို ဖန်ဆင်းကာ မြေပြင်ပေါ် လူမျိုးအတွင်း၌ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မသတ်နိုင်သူအဖြစ် ပေးထားခဲ့သည်»။

Verse 136

पितामहवरः सोऽत्र जयशीलोऽसि दानव । यदि ते पौरुषं चास्ति तच्छीघ्रं संप्रदर्शय

«ဤနေရာ၌ ပိတామဟ၏ အပေးအမြတ် (ဗရ) သည် ရပ်တည်နေ၏။ အောင်ပွဲကို အလွန်အမင်း အော်ဟစ်နေသော ဒာနဝရေ! သင်၌ ပုရుషသတ္တိ အမှန်တကယ်ရှိလျှင် ချက်ချင်း ပြသလော့»။

Verse 137

एषा त्वामिषुभिस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम् । एवमुक्त्वा ततो देवी शरानष्टौ मुमोच ह

ယခု ငါသည် ဤထက်မြက်သော မြားတို့ဖြင့် သင့်အား ယမမင်းထံသို့ ပို့ဆောင်အံ့။ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် နတ်ဘုရားမသည် မြားရှစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 138

चतुर्भिश्चतुरो वाहाननयद्यमसादनम् । सारथेश्च शिरः कायाच्छरेणैकेन चाक्षिपत्

မြားလေးစင်းဖြင့် မြင်းလေးကောင်ကို ယမမင်းထံသို့ ပို့ဆောင်တော်မူပြီး၊ မြားတစ်စင်းဖြင့် ရထားထိန်း၏ ဦးခေါင်းကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်စေ၍ ပစ်ချတော်မူ၏။

Verse 139

ध्वजं चिच्छेद चैकेन ततोऽन्येन हृदि क्षतः । स गात्रविद्धो व्यथितो ध्वजयष्टिं समाश्रितः

မြားတစ်စင်းဖြင့် သူ၏ တံခွန်အလံကို ဖြတ်ချတော်မူပြီး၊ အခြားမြားတစ်စင်းဖြင့် သူ၏ နှလုံးကို ထိမှန်စေ၏။ ခြေလက်အင်္ဂါတို့၌ ဒဏ်ရာရ၍ နာကျင်မှုဖြင့် ပူပန်လျက် သူသည် တံခွန်တိုင်ကို မှီတွယ်လေ၏။

Verse 140

मूर्छया सहितो राजन्किंचित्कालमधोमुखः । ततः स चेतनो भूत्वा मुमोच निशिताञ्छरान्

အို မင်းကြီး၊ မူးမေ့လဲကျသွားသဖြင့် သူသည် ခေတ္တမျှ မျက်နှာမှောက်လျက် ရှိနေလေ၏။ ထို့နောက် သတိပြန်လည်လာသောအခါ သူသည် ထက်မြက်သော မြားတို့ကို ပစ်လွှတ်လေ၏။

Verse 141

देवी सखीसमायुक्ता सर्वदेशेष्वताडयत् । ततः क्षुरप्रबाणेन धनुस्तस्य द्विधाऽकरोत्

အဖော်များနှင့်တကွ နတ်ဘုရားမသည် သူ့ကို နေရာအနှံ့ တိုက်ခိုက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် သင်တုန်းဓားကဲ့သို့သော မြားဖြင့် သူ၏ လေးကို နှစ်ပိုင်းကျိုးစေတော်မူ၏။

Verse 142

छिन्नधन्वा ततो दैत्यश्चर्मखङ्गसमन्वितः । विद्राव्य सहसा देवीं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्

ထို့နောက် လေးကို ဖြတ်ခံရသော ဒೈత్యသည် ကာကွယ်ဒိုင်းနှင့် ဓားကို ကိုင်ကာ နတ်မကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်၍ «ရပ်! ရပ်!» ဟု အော်ဟစ်하였다။

Verse 143

तस्य चापततस्तूर्णं खड्गं द्वाभ्यां ह्यकृन्तयत् । शराभ्यामर्धबाणेन प्रहस्य प्रासमेव च

သူသည် အလျင်အမြန် ဝင်လာစဉ် နတ်မသည် မြားနှစ်စင်းဖြင့် သူ၏ဓားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရယ်မောလျက် မြားနှင့် မြားတစ်ဝက်ဖြင့် လှံကိုလည်း ချိုးဖျက်လိုက်သည်။

Verse 144

विशस्त्रो विरथो राजन्स तदा दानवाधमः । ततोऽस्मरच्छरान्भूप शस्त्राणि विविधानि च

အို မင်းကြီး၊ ထိုအခါ ဒာနဝအနိမ့်ဆုံးသည် လက်နက်မရှိ၊ ရထားမရှိဘဲ ရပ်နေ하였다။ ထို့နောက် အို မြေကြီး၏အုပ်စိုးရှင်၊ သူသည် မြားများနှင့် လက်နက်အမျိုးမျိုးကို စိတ်ထဲတွင် သတိရလာ하였다။

Verse 145

ब्रह्मास्त्रं मनसि ध्यायंस्तृणं तस्यै मुमोच सः । मुक्तेनास्त्रेण तस्मिंस्तु धूमवर्तिर्व्यजायत

သူသည် စိတ်ထဲတွင် ဗြဟ္မာအஸ္တရကို သမาธိဖြင့် တွေးတောကာ နတ်မထံသို့ မြက်တစ်စည်းကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်하였다။ သို့ရာတွင် အස්္တရ ထုတ်လွှတ်သည့်အခါ မီးခိုးလိမ်လည်လှည့်ဝိုင်းသော အစုအဝေး ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 146

एतस्मिन्नेव काले तु स ब्रह्मास्ते दिवौकसः । परं भयमनुप्राप्ता दृष्ट्वा तस्य पराक्रमम्

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ရှိ နတ်များသည် ဗြဟ္မာနှင့်အတူ သူ၏အင်အားတန်ခိုးကို မြင်၍ အလွန်ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ ကျရောက်하였다။

Verse 147

ततो देवी क्षणं ध्यात्वा तदस्त्रं पार्थिवोत्तम । ब्रह्मास्त्रेणाहनत्तूर्णं ततो व्यर्थं व्यजायत

ထို့နောက် ဒေဝီသည် ခဏမျှ သမాధိပြု၍၊ အို မင်းမြတ်အရှင်၊ ဗြဟ္မာအஸ္တရဖြင့် ထိုလက်နက်ကို လျင်မြန်စွာ ချေမှုန်းသဖြင့် ထိုလက်နက်သည် အကျိုးမရှိသွား၏။

Verse 148

ब्रह्मास्त्रे विफले जाते ह्याग्नेयं दानवोत्तमः । प्रेषयामास तां क्रुद्धो ह्यहनद्वारुणेन सा

ဗြဟ္မာအஸ္တရ မအောင်မြင်သွားသောအခါ ဒါနဝတို့အထက်မြတ်သူသည် ဒေါသထွက်၍ အဂ္နိအஸ္တရကို ပစ်လွှတ်၏။ ဒေဝီသည် ဝါရုဏအஸ္တရဖြင့် ထိုအရာကို ချေမှုန်း하였다။

Verse 149

एवं नानाप्रकाराणि तेन मुक्तानि सा तदा । अस्त्राणि विफलान्येव चक्रे देवी सहस्रशः

ဤသို့ဖြင့် ထိုအချိန်၌ သူက လွှတ်ပစ်သော အမျိုးမျိုးသော အஸ္တရများကို ဒေဝီသည် ထောင်ပေါင်းများစွာ အကျိုးမရှိအောင် ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 150

एवं निःशेषितास्त्रोऽसौ दानवो बलवत्तरः । चकार परमां मायां दिव्यैरस्त्रैः सुरेश्वरी

ဤသို့ဖြင့် လက်နက်အားလုံး ကုန်ဆုံးသွားသော အင်အားကြီး ဒါနဝသည် ရှိသော်လည်း၊ သုရေရှွရီ ဒေဝီသည် ဒိဗ္ဗအஸ္တရများ၏ အထောက်အကူဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး မာယာကို အသုံးပြုခဲ့၏။

Verse 151

व्यक्षिपच्च महाकायं महिषं पर्वताकृतिम् । दीर्घतीक्ष्णविषाणाभ्यां युक्तमंजनसंनिभम्

ထို့ပြင် နားလည်မရသော အရွယ်အစားကြီးမား၍ တောင်ကဲ့သို့ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ကျွဲကြီးတစ်ကောင်ကို ထုတ်လွှတ်၏။ မျက်ကွင်းဆေးကဲ့သို့ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ရှည်လျားထက်မြက်သော ချိုနှစ်ချောင်းပါရှိ၏။

Verse 152

सिंहस्कंधं च सा देवी ततस्तमध्यरोहत । खड्गेन तीक्ष्णेन शिरो देवी तस्य न्यकृंतत

ထို့နောက် ဒေဝီသည် စင်္ဟပခုံးသဏ္ဍာန်ဖြင့် ထိုအပေါ်သို့ တက်စီး၍၊ ထက်မြက်သော ဓားဖြင့် ထို၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

Verse 153

शूलेन भेदयामास पृष्ठदेशे सुरेश्वरी । ततः कलेवरात्तस्मान्निश्चक्राम महान्पुमान्

သုရေရှွရီ ဒေဝီသည် သုံးခွံလှံဖြင့် ထို၏ ကျောပိုင်းကို ထိုးဖောက်ခွဲထုတ်လေ၏။ ထို့နောက် ထိုကိုယ်ခန္ဓာမှ မဟာပုရుషတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။

Verse 154

चर्मखड्गधरो रौद्रस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् । तमप्येवं गृहीत्वा तत्केशपाशे सुरेश्वरी

အရေကာနှင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်သော ရက်စက်သူတစ်ဦးက “ရပ်လော့၊ ရပ်လော့” ဟု အော်ဟစ်၏။ သို့ရာတွင် သုရေရှွရီသည် ထိုနည်းတူပင် သူ၏ ဆံပင်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ဖမ်းယူလေ၏။

Verse 155

निस्त्रिंशेनाहनत्प्रोच्चैः स च प्राणैर्व्ययुज्यत । दानवः पार्थिवश्रेष्ठ पार्श्वे सिंहविदारिते

ဒေဝီသည် နစ္စတရိံရှ ဓားဖြင့် အားကြီးစွာ ထိုးနှက်လေရာ၊ သူသည် အသက်ရှူသက်တမ်းမှ ကွာကွာသွား၏။ အို မင်းမြတ်တို့အထွဋ်အမြတ်၊ ထို ဒာနဝသည် လဲကျ၍၊ စင်္ဟက ခွဲဖောက်သကဲ့သို့ ဘေးဖက် ပေါက်ပြဲလေ၏။

Verse 156

ततो जघान भूयोऽपि दानवान्सा रुषान्विता । हतशेषाश्च ये दैत्या निर्भिद्य धरणीतलम्

ထို့နောက် ဒေဝီသည် ဒေါသပြင်းထန်လျက် ဒာနဝတို့ကို ထပ်မံ သတ်ချေ၏။ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကျန်ရစ်သေးသော ဒೈတျတို့သည် မြေပြင်ကို ဖောက်ခွဲ၍ အောက်သို့ ထွက်ပြေးဝင်လေ၏။

Verse 157

प्रविष्टा भयसंत्रस्ताः पातालं जीवितैषिणः । ततो देव गणाः सर्वे वसवो मरुतोऽश्विनौ

ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်၍ အသက်ရှင်လိုစိတ်သာရှိကြသဖြင့် ပာတာလာသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ဒေဝတော်အဖွဲ့အစည်းအားလုံး—ဝသုများ၊ မရုတ်များနှင့် အရှွင်နှစ်ပါး—တို့ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 158

विश्वेदेवास्तथा साध्या रुद्रा गुह्यककिन्नराः । आदित्याः शक्रसंयुक्ताः समेत्य परमेश्वरीम्

ဝိශ්ဝေဒေဝများနှင့် သာဓျာများ၊ ရုဒြာများ၊ ဂုဟျကများနှင့် ကိန္နရများ၊ အာဒိတျများသည်လည်း သက္ကရာ (အိန္ဒြ) နှင့်အတူ အမြင့်မြတ်သော မဟာဒေဝီရှေ့၌ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 159

समंताद्दिव्यपुष्पैश्च तां देवीं समवाकिरन् । स्तुवंतो विविधैः स्तोत्रैर्नमंतो भक्तितत्पराः

အရပ်လေးမျက်နှာမှ ကောင်းကင်ပန်းများဖြင့် ထိုဒေဝီကို မိုးပန်းချကြပြီး၊ မျိုးစုံသော စတုတ္ထရများဖြင့် ချီးမွမ်းကာ၊ ဘက္တိဖြင့် အလုံးစုံနှိမ့်ချ၍ ဦးညွှတ်ကြသည်။

Verse 160

युक्तं कृतं महेशानि यद्धतः पापकृत्तमः । त्रैलोक्यं सकलं ध्वस्तं पापेनानेन सुंदरि

«မဟေရှာနီတော်၊ အပြစ်အကြီးဆုံး ပြုသူကို သတ်ပစ်ခြင်းသည် သင့်လျော်ပါသည်။ အလှတော်ရှင်၊ ထိုသူ၏ အပြစ်ကြောင့် သုံးလောကလုံး ပျက်စီးမည့်အန္တရာယ်သို့ ရောက်နေခဲ့သည်»။

Verse 161

त्वया दत्तं पुना राज्यं वासवस्य त्रिविष्टपे । तस्माद्वरय भद्रं ते वरं यन्मनसीप्सितम् । सर्वे देवाः प्रसन्नास्ते प्रदास्यंति न संशयः

«သင်တော်မူသည် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) ၏ အာဏာကို တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်) တွင် ပြန်လည်ထူထောင်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မင်္ဂလာရှိပါစေ၊ သင်၏နှလုံးသားလိုချင်သော ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ပါ။ ဒေဝတော်အားလုံး သင်တော်မူကို ကျေနပ်ကြ၍ မသံသယဘဲ ပေးအပ်ကြလိမ့်မည်»။

Verse 162

देव्युवाच । यदि देवाः प्रसन्ना मे यदि देयो वरो मम । आश्रमोऽत्रैव मे पुण्यो जायतां ख्यातिसंयुतः

နတ်မယ်က မိန့်တော်မူသည်– «နတ်တို့သည် ငါ့ကို နှစ်သက်ကြလျှင်၊ ငါ့အား ပေးမည့် အလှူတော်(ဝရ) ရှိလျှင်၊ ဤနေရာတည်းမှာပင် ငါ့၏ သန့်ရှင်းသော အာရှရမ် တည်ထောင်ပေါ်ပေါက်စေ၍ ကီर्तिဂုဏ်သတင်းနှင့် ပြည့်စုံစေပါ»။

Verse 163

अस्मिंश्चाहं सदा देवाः स्थास्यामि वरपर्वते

«ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ပင်၊ အို နတ်တို့၊ ငါသည် အစဉ်အမြဲ နေထိုင်မည်—ဤအထူးမြတ်သော တောင်တန်း ဝရပဗ္ဗတ ပေါ်၌»။

Verse 164

रूपेणानेन देवेशि ये त्वां द्रक्ष्यंति मानवाः । आश्रमेऽत्र महापुण्ये ते यास्यंति परां गतिम्

အို နတ်မယ်အရှင်မ၊ ဤအာရှရမ် အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်၌ ဤပုံသဏ္ဌာန်တော်ဖြင့် သင့်ကို မြင်တွေ့သော လူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 165

ब्रह्मज्ञानसमायुक्तास्ते भविष्यंति मानवाः

ထိုလူတို့သည် ဗြဟ္မဇ္ဈာန(ဗြဟ္မသိဒ္ဓိ) ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံလာကြလိမ့်မည်။

Verse 166

यस्माच्चंडं कृतं कर्म त्वया दानवसूदनात् । तस्मात्त्वं चंडिकानाम लोके ख्यातिं गमिष्यसि

သင်သည် ဒါနဝ(အဆုရ) ကို သတ်ဖြတ်၍ ကြမ်းတမ်းသော ကုသိုလ်ကံတော်ကို ပြုခဲ့သောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် သင်သည် လောက၌ «စဏ္ဍိကာ» ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာလိမ့်မည်။

Verse 167

तव नाम्ना तथा ख्यात आश्रमोऽयं भविष्यति

ဤအာရှရမ်သည်လည်း သင်၏နာမတော်ကြောင့် ကျော်ကြားလာမည်။

Verse 168

येऽत्र कृष्ण चतुर्द्दश्यामाश्विने मासि शोभने पिंडदानं करिष्यंति स्नानं कृत्वा समाहिताः

ဤနေရာ၌ အာရှွိနမాస၏ မင်္ဂလာကာလ၊ ကృష్ణပက္ခ စတုတ္ထဒశီနေ့တွင် ရေချိုးပြီး စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ပိဏ္ဍဒါန ပြုကြမည့်သူတို့သည်—

Verse 169

गयाश्राद्धफलं कृत्यं तेषां देवि भविष्यति त्वद्दर्शनात्तथा मुक्तिः पातकस्य भविष्यति

အို ဒေဝီ၊ သူတို့၏ကိရိယာသည် ဂယာ-श्राद्ध၏ အကျိုးတူကို ရမည်။ ထို့ပြင် သင်၏ဒർശနကြောင့် ပာပမှ လွတ်မြောက်ခြင်းလည်း ဖြစ်မည်။

Verse 170

कृष्ण उवाच । एकरात्रिं भविष्यंति येऽत्र श्रद्धासमन्विताः । उपवासपरास्तेषां पापं यास्यति संक्षयम्

ကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်—ယုံကြည်ခြင်းပါဝင်၍ ဤနေရာ၌ တစ်ညတည်း နေထိုင်ကာ ဥပဝါသကို အလေးထားသူတို့၏ ပာပသည် ပျက်စီးသွားမည်။

Verse 171

पुत्रहीनश्च यो मर्त्यो नारी वापि समाहिता । तन्मनाः पिंडदानं वै तथा स्नानं करिष्यति । अपुत्रो लभते शीघ्रं सुपुत्रं नात्र संशयः

သားမရှိသော ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ စိတ်တည်ငြိမ်သော မိန်းမဖြစ်စေ—ဤနေရာ၌ စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ပိဏ္ဍဒါနနှင့် ရေချိုးကို ပြုလျှင်—ကလေးမရှိသူသည် မကြာမီ သားကောင်းကို ရမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 172

इन्द्र उवाच । भ्रष्टराज्यो नृपो योऽत्र स्नानं दानं करिष्यति । सर्वशत्रुक्षयस्तस्य राज्यावाप्तिर्भविष्यति

အိန္ဒြာမိန့်တော်မူသည်။ ဤနေရာ၌ ရေချိုးကာ ဒါနပြုသော နိုင်ငံပျက်ရှင်ဘုရင်သည် ရန်သူအားလုံး ပျက်စီး၍ အာဏာတော်ကို ပြန်လည်ရရှိမည်။

Verse 173

अग्निरुवाच । अत्रागत्य शुचिः श्राद्धं यः करिष्यति मानवः । आत्मवित्तानुसारेण तस्य यज्ञफलं भवेत्

အဂ္နိမိန့်တော်မူသည်။ ဤနေရာသို့လာ၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ မိမိစွမ်းအားနှင့်အညီ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်သူသည် ယဇ္ဉာ၏ အကျိုးဖလကို ရမည်။

Verse 174

यम उवाच । अत्र स्नात्वा तिलान्यस्तु ब्राह्मणेभ्यः प्रदास्यति । अल्पमृत्युभयं तस्य न कदाचिद्भविष्यति

ယမမိန့်တော်မူသည်။ ဤနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဘြာဟ္မဏများအား နှမ်းစေ့များကို လှူဒါန်းသူအတွက် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးမည်ဟူသော ကြောက်ရွံ့မှု မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပေါ်။

Verse 175

राक्षसा ऊचुः । पिंडदानं नरा येऽत्र करिष्यंति तवाऽश्रमे । प्रेतोत्थं न भयं तस्य देवि क्वापि भविष्यति

ရాక్షသများပြောကြသည်။ အို ဒေဝီ၊ သင်၏ အာရှရမ်၌ ဤနေရာတွင် ပိဏ္ဍဒါန (piṇḍa) ကို ပြုလုပ်သော လူတို့အား ပရေတ (preta) မှ ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှုသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မဖြစ်ပေါ်ပါ။

Verse 176

वरुण उवाच । स्नानार्थं ब्राह्मणेंद्राणां योऽत्र तोयं प्रदास्यति । विमलस्तु सदा भावि इह लोके परत्र च

ဝရုဏမိန့်တော်မူသည်။ ဤနေရာ၌ မြတ်သော ဘြာဟ္မဏများ ရေချိုးရန် ရေကို ပေးလှူသူသည် ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မည်။

Verse 177

वायुरुवाच । विलेपनानि शुभ्राणि सुगंधानि विशेषतः । योत्र दास्यति विप्रेभ्यो नीरोगः स भविष्यति

ဝါယုက ပြော၏။ ဤနေရာ၌ သန့်ရှင်းဖြူစင်၍ အထူးသဖြင့် မွှေးကြိုင်သော လိမ်းဆေးများကို ဗြာဟ္မဏတို့အား လှူဒါန်းသူသည် ရောဂါကင်းစင်လာမည်။

Verse 178

धनद उवाच । योऽत्र वित्तं यथाशक्त्या ब्राह्मणेभ्यः प्रदास्यति । न भविष्यति लोके स वित्तहीनः कथंचन

ဓနဒက ပြော၏။ ဤနေရာ၌ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဗြာဟ္မဏတို့အား ငွေကြေးဥစ္စာကို လှူဒါန်းသူသည် ဤလောက၌ မည်သို့မျှ ဆင်းရဲချို့တဲ့သူ မဖြစ်လာ။

Verse 179

ईश्वर उवाच । योऽत्र व्रतपरो भूत्वा चातुर्मास्यं वसिष्यति । इह लोके परे चैव तस्य भावि सदा सुखम्

ဣရှ္ဝရက ပြော၏။ ဤနေရာ၌ ဝရတများကို သစ္စာတည်၍ ချာတုർമាសျကာလတစ်လျှောက် နေထိုင်သူသည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌လည်း အမြဲမပြတ် သုခကို ရရှိမည်။

Verse 180

वसव ऊचुः । त्रिरात्रं यो नरः सम्यगुपवासं करिष्यति । आजन्ममरणात्पापान्मुक्तः स च भविष्यति

ဝသုတို့က ပြော၏။ လူတစ်ယောက်သည် သုံးညတိုင်တိုင် အကောင်းဆုံး အုပ်ဝါသ (အစာရှောင်) ကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးပါက မွေးဖွားချိန်မှ သေဆုံးချိန်အထိ စုဆောင်းလာသော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်မည်။

Verse 181

आदित्य उवाच । अत्राश्रमपदे पुण्ये ये नरा भक्तिसंयुताः । छत्रोपानत्प्रदातारस्तेषां लोकाः सनातनाः

အာဒိတျက ပြော၏။ ဤပုဏ္ဏအာရှရမ်နေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ထီးနှင့် ဖိနပ်ကို လှူဒါန်းသူတို့အတွက် အမြဲတည်သော လောကများ ရရှိမည်။

Verse 182

अश्विनावूचतुः । मिष्टान्नं श्रद्धयोपेतो ब्राह्मणाय प्रदास्यति । योऽत्र तस्य परा प्रीतिर्भविष्यत्यविनाशिनी १

အရှွင်နှစ်ပါးက မိန့်ကြားသည်။ ဤနေရာ၌ ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ဗြာဟ္မဏအား ချိုမြိန်သော အစာကို လှူဒါန်းသူသည် မပျက်မယွင်းသော အမြင့်မြတ်သော အာနန္ဒကို ရရှိမည်။

Verse 183

तीर्थान्यूचुः । अद्यप्रभृति सर्वेषां तीर्थानामिह संस्थितिः । भविष्यति विशेषेण ह्याश्रमे लोकविश्रुते

တီရ္ထများက မိန့်ကြားသည်။ ယနေ့မှစ၍ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထအားလုံး၏ တည်ရှိမှုသည် ဤနေရာ၌ တည်မြဲမည်၊ အထူးသဖြင့် ကမ္ဘာအနှံ့ နာမည်ကြီးသော ဤအာရှရမ်၌ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 185

गंधर्वा ऊचुः । गीतवाद्यानि यश्चात्र प्रकरिष्यति मानवः । सप्तजन्मांतराण्येव रूपवान्स भविष्यति

ဂန္ဓဗ္ဗများက မိန့်ကြားသည်။ ဤနေရာ၌ လူသားတစ်ဦးက သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် တူရိယာတီးခတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပါက၊ ဆက်တိုက် ခုနစ်ဘဝတိုင်အောင် ရုပ်ရည်လှပတောက်ပသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 186

ऋषय ऊचुः । आश्रमेऽस्मिंस्त्रिरात्रं य उपवासं करिष्यति । चांद्रायणसहस्रस्य फलं तस्य भविष्यति

ရိရှီများက မိန့်ကြားသည်။ ဤအာရှရမ်၌ သုံးညတိုင်တိုင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ကျင့်သုံးသူသည် ချန္ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) ဝတ်ပြုကတိ တစ်ထောင်၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 187

पुलस्त्य उवाच । एवं सर्वे वरान्दत्त्वा देव्यै देवा नृपोत्तम । तदाज्ञया दिवं जग्मुर्देवी तत्रैव संस्थिता

ပုလஸ္တျက မိန့်ကြားသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းမြတ်ကြီးရေ၊ နတ်အားလုံးသည် ဒေဝီအား ကောင်းချီးများ ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ သူမ၏ အမိန့်အတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ဒေဝီမယ်တော်သည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်မြဲနေ하였다။

Verse 188

अथ मर्त्त्या दिवं जग्मुर्दृष्ट्वा देवीं तदाश्रमे । अनायासेन संपूर्णास्ततो मर्त्यैस्त्रिविष्टपः

ထို့နောက် အာရှရမ်၌ ဒေဝီမယ်တော်ကို မြင်တွေ့သော လူသားတို့သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်ကြ၏။ အခက်အခဲမရှိဘဲ စွဂ္ဂလောကသည် လူသားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

Verse 189

अग्निष्टोमादिकाः सर्वाः क्रिया नष्टा धरातले । धर्मक्रियास्तथा चान्या मुक्त्वा देव्याः प्रपूजनम्

အဂ္နိဋ္ဌိုမ ယဇ္ဈနာမှ စ၍ အခမ်းအနားအကုန်လုံးသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အခြားသော ဓမ္မကိစ္စများလည်း ပျောက်သော်လည်း ဒေဝီမယ်တော်ကို စိတ်နှလုံးဖြင့် ပူဇော်ခြင်းသာ ကျန်ရစ်၏။

Verse 190

ततो भीतः सहस्राक्षः संमंत्र्य गुरुणा सह । आह्वयामास वेगेन कामं क्रोधं भयं मदम्

ထို့နောက် သဟသ္ရာက္ษ (အိန္ဒြ) သည် ကြောက်ရွံ့၍ မိမိ၏ ဂုရုနှင့် တိုင်ပင်ကာ လျင်မြန်စွာ ကာမ၊ က္ရောဓ၊ ဘယ၊ မဒ တို့ကို ခေါ်ယူလေ၏။

Verse 191

व्यामोहं गृहपुत्रोत्थं तृष्णामायासमन्वितम् । गत्वा यूयं द्रुतं मर्त्ये स्थातुकामान्नरान्स्त्रियः

အိမ်ထောင်နှင့် သားသမီးမှ ပေါက်ဖွားသော မောဟနှင့်အတူ၊ တဏ္ဟာနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကိုပါ ဆောင်ယူ၍ လူ့လောကသို့ အမြန်သွားကြလော့။ လောကီဘဝ၌ နေလိုသော ယောကျာ်းမိန်းမတို့ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ကြလော့။

Verse 192

चंडिकायतने पुण्ये सेवध्वं हि ममाज्ञया । विशेषेणाश्विने मासि कृष्णपक्षेंऽत्यवासरे

ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း ချန်ဒိကာ၏ ပုဏ္ဏားသန့်ရှင်းသော ဘုရားရုံကို သွားရောက်ဝတ်ပြု၍ စောင့်ရှောက်ကြလော့။ အထူးသဖြင့် အာရှွိန မာသ၌ ကృష్ణပက္ခ၏ နောက်ဆုံးနေ့တွင် ဖြစ်စေ။

Verse 193

एवमुक्तास्ततः सर्वे कामाद्यास्ते द्रुतं ययुः । मर्त्यलोके महाराज रक्षां चक्रुश्च सर्वशः

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ကာမ စသည့်သူတို့အားလုံးသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြ၏။ လူ့လောက၌ မဟာရာဇာ၊ သူတို့သည် အရပ်ရပ်၌ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို တည်စေ၍ သက်ရောက်မှုကို ဖြန့်ကျက်ကြ၏။

Verse 194

एवं ज्ञात्वा द्रुतं गच्छ तत्र पार्थिवसत्तम । यदीच्छसि परं श्रेय इह लोके परत्र च

ဤအကြောင်းကို သိပြီးနောက် အလျင်အမြန် ထိုနေရာသို့ သွားလော့၊ အရှင်မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး။ ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်ပါးလုံး၌ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို လိုလားပါက။

Verse 195

यो याति चंडिकां द्रष्टुमबुर्दं प्रति पार्थिव । नृत्यंति पितरस्तस्य गर्जंति च पितामहाः

မင်းကြီး၊ အာဘုဒ (Arbuda) သို့ သွား၍ စဏ္ဍိကာ (Caṇḍikā) ကို ဖူးမြင်သူ၏ ဘိုးဘွားပ祖များသည် ဝမ်းမြောက်၍ ကခုန်ကြပြီး၊ အဘိုးအဘွားကြီးများပင် အောင်မြင်သံဖြင့် ဟစ်ကြွေးကြ၏။

Verse 196

तारयिष्यति नः सर्वान्स पुत्रो य इहाश्रमे । चंडिकायाः प्रगत्वाऽथ कुर्याच्छ्राद्धं समाहितः

«ဤသန့်ရှင်းသော အာရှရမ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက် စဏ္ဍိကာ (Caṇḍikā) ထံသို့ သွားပြီးနောက် စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) ကို ပြုလုပ်သော သားသည် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို ကယ်တင်မည်» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 197

एकया लभ्यते राज्यं स्वर्गश्चैव द्वितीयया । तृतीयया भवेन्मोक्षो यात्रया तत्र पार्थिव

မင်းကြီး၊ ထိုနေရာသို့ ယာဉ်တော်တစ်ကြိမ် သွားလျှင် အာဏာပိုင်ရာဇ္ဇကို ရရှိ၏; ဒုတိယကြိမ်ဖြင့် သုဝဏ္ဏ (svarga) ကို ရရှိ၏; တတိယကြိမ် ယာဉ်တော်ဖြင့် မောက္ခ (mokṣa) အလွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိ၏။

Verse 198

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रां तत्र समाचरेत् । अर्बुदे पर्वतश्रेष्ठे सर्वतीर्थमये शुभे

ထို့ကြောင့် အားထုတ်မှုအပြည့်ဖြင့် ထိုနေရာသို့ ယာတရာပြုရမည်—အာရ္ဗုဒ၊ တောင်တန်းတို့တွင် အမြတ်ဆုံး၊ မင်္ဂလာရှိ၍ တီရ္ထအားလုံး၏ ကုသိုလ်ကို စုစည်းထားသောနေရာ။

Verse 200

पुनंत्येवान्यतीर्थानि स्नानदानैरसंशयम् । अर्बुदालोकनादेव विपाप्मा तत्र जायते

အခြားသော တီရ္ထများသည် ရေချိုးခြင်းနှင့် လှူဒါန်းခြင်းတို့ဖြင့် မသံသယဘဲ သန့်စင်စေသည်။ သို့သော် အာရ္ဗုဒကို မြင်ရုံသာဖြင့် ထိုနေရာ၌ အပြစ်ကင်းစင်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 201

यः शृणोति सदाख्यानमेत च्छ्रद्धासमन्वितः । स प्राप्नोति नरश्रेष्ठ कामान्मनसि वांछितान्

ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ ဤသန့်ရှင်းသော အခန်းအနားကို အမြဲနားထောင်သူသည်—အို လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—စိတ်ထဲက ဆန္ဒထားသမျှကို ရရှိသည်။

Verse 202

यस्यैतत्तिष्ठते गेहे लिखितं पुस्तकं नृप । तस्यापि वांछिताः कामाः संपद्यते दिनेदिने

အို မင်းကြီး၊ မည်သူ၏ အိမ်တွင် ဤရေးသားထားသော စာအုပ်ကို ထားရှိထားသနည်း၊ ထိုသူ၏ ဆန္ဒထားသမျှသည်လည်း နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းလာသည်။

Verse 203

पठति श्रद्धयोपेतो यो वा भूमिपते नरः । सोऽपि यात्राफलं राजंल्लभते पुरुषोत्तमः

အို မြေပြင်၏ အရှင်၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ ဤကို ဖတ်ရွတ်သူသည်—အို မင်းကြီး—ယာတရာ၏ အကျိုးကိုလည်း ရရှိသည်။ ထိုသူသည် အမြတ်ဆုံးသော ပုရုෂဖြစ်သည်။