Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 122
पपात महती चोल्का निहत्य रविमंडलम् । अपसव्यं मृगाश्चक्रुस्तस्य मार्गे नृपोत्तम
papāta mahatī colkā nihatya ravimaṃḍalam | apasavyaṃ mṛgāścakrustasya mārge nṛpottama
ကြီးမားသော မီးလုံးကြယ်တစ်လုံး ကျရောက်၍ နေမဏ္ဍလကို ထိခိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် တိရစ္ဆာန်တို့သည် မင်္ဂလာမကောင်းသဖြင့် လမ်းတလျှောက် ဘယ်ဘက်သို့ လှည့်လည်ကြ၏၊ အို မင်းမြတ်။
Narrator addressing 'nṛpottama' (best of kings)
Tirtha: Arbuda (contextual)
Type: kshetra
Listener: King (नृपोत्तम)
Scene: A blazing meteor streaks across the sky as if striking the sun’s disk; the light turns eerie. Deer and other beasts cross leftward (apasavya) before the chariot; the king’s path is marked by dread.
FAQs
The cosmos mirrors moral disorder; ominous celestial and terrestrial signs foretell the failure of adharma.
No specific tīrtha is praised in this verse.
None in this verse.