विचक्षण द्रुतं गत्वा मदर्थे तां तपस्विनीम् । सामभेदप्रदानेन दंडेनापि समानय
vicakṣaṇa drutaṃ gatvā madarthe tāṃ tapasvinīm | sāmabhedapradānena daṃḍenāpi samānaya
“Vicakṣaṇa၊ မြန်မြန်သွား၍ ငါ့အတွက် ထိုတပသီမကို ခေါ်လာလော့—ညှိနှိုင်းခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကွဲပြားစေခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ လက်ဆောင်ပေးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ လိုအပ်လျှင် အင်အားဖြင့်ပင်လည်းကောင်း।”
Mahiṣa (in Pulastya’s narration)
Tirtha: Arbuda (contextual)
Type: kshetra
Listener: Vicakṣaṇa (messenger)
Scene: A demon king issuing a harsh directive to his envoy: use persuasion, sow discord, offer gifts, or force—depicting escalating coercion.
Adharma often escalates from persuasion to coercion; the Purāṇas portray such intent as morally corrupt and spiritually ruinous.
The episode unfolds in the Arbuda sacred region (Arbuda Parvata) described in the Skanda Purāṇa.
None; the verse uses political/strategic categories (sāma, bheda, dāna, daṇḍa) as narrative devices, not ritual instructions.