Adhyaya 19

Verse 1

सूत उवाच । एवं महाव्रतं तस्याश्चरंत्या गुरुसन्निधौ । संवत्सरो व्यतीयाय नियमासक्तचेतसः

စူတက ပြောသည်– ဤသို့ ဂုရု၏ ရှေ့မှောက်၌ သူမက မဟာဗြတကို ကျင့်ဆောင်နေစဉ်၊ စည်းကမ်းနိယမများ၌ စိတ်တည်ငြိမ်ကပ်လျက်ရှိသူမအတွက် တစ်နှစ်ပြည့် ကာလက လွန်သွားလေ၏။

Verse 2

संवत्सरांते सा बाला तत्रैव पितृमंदिरे । चकारोद्यापनं सम्यग्विप्रभोजनपूर्वकम्

နှစ်ကုန်သည့်အခါ ထိုမိန်းကလေးသည် အဖေ၏ အိမ်၌ပင် ဗြာဟ္မဏများကို အစာပေးလှူခြင်းဖြင့် စတင်ကာ ဥဒျာပန (အဆုံးသတ်ပွဲ) ကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 3

दत्त्वा च दक्षिणां तेभ्यो ब्राह्मणेभ्यो यथार्हतः । विसृज्य तान्नमस्कृत्य पितृभ्यामभिनंदिता

ထိုဗြာဟ္မဏများအား မိမိတို့၏အရည်အချင်းနှင့်ထိုက်တန်သလို ဒက္ခိဏာကို ပေးလှူပြီး၊ နမസ്കာရဖြင့် ရိုသေလေးစားကာ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာလေ၏။ ထို့နောက် မိဘတို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရရှိလေ၏။

Verse 4

उपोषिता स्वयं तस्मिन्दिने नियममाश्रिता । जजाप परमं मंत्रमुपदिष्टं महात्मना

ထိုနေ့တနေ့တည်းတွင်ပင် သူမသည် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ နိယမဝရတ၏ စည်းကမ်းတရားကို အားကိုးကာ၊ မဟာတ္မာ ရှင်ရသီက သင်ကြားပေးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး မန္တရကို ဇပ် (japa) ပြုလေ၏။

Verse 5

अथ प्रदोषसमये प्राप्ते संपूज्य शंकरम् । तस्मिन्गृहांतिकमठे गुरोस्तस्य च सन्निधौ

ထို့နောက် ပရဒိုးရှ (pradoṣa) အချိန်ရောက်လာသော်၊ ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီး၊ အိမ်အနီးရှိ ထိုအာရှရမ်ကွတ်တီ၌ မိမိဂုရု၏ ရှေ့မှောက်စနစ်၌ နေထိုင်လေ၏။

Verse 6

जपार्चनरता साध्वी ध्यायती परमेश्वरम् । तस्मिञ्जागरणे रात्रावुपविष्टा शिवांतिके

သီလသမာဓိပြည့်ဝသော သူမသည် ဇပ်နှင့် အာရ္ချနာ၌ စိတ်နှစ်မြှုပ်ကာ ပရမေရှဝရကို ဓ്യာန်ပြုလေ၏။ ထို့ပြင် ဂျာဂရဏ (ညလုံးပေါက်နိုး) ရာတ၌ ရှိဝ၏ အနီး၌ ထိုင်နေခဲ့လေ၏။

Verse 7

युग्मम् । तस्यां रात्रौ तया सार्धं स मुनिर्जगदंबिकाम् । जपध्यान तपोभिश्च तोषयामास पार्वतीम्

ထိုည၌ သူမနှင့်အတူ မုနီသည် ဇဂဒမ္ဗိကာ ပာရဝတီ—လောကမိခင်—ကို ဇပ်၊ ဓ്യာန်နှင့် တပသ္ (တပဿ) အကျင့်များဖြင့် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်စေခဲ့လေ၏။

Verse 8

तस्याश्च भक्त्या व्रतभाविताया मुनेस्तपोयोगसमाधिना च । तुष्टा भवानी जगदेकमाता प्रादुर्बभूवा कृतसांद्रमूर्तिः

သူမ၏ ဘုရားသခင်ကိုချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တိသည် သန့်ရှင်းသော ဝရတများဖြင့် ပြည့်ဝလာပြီး၊ မုနိ၏ တပဿ၊ ယောဂကျင့်စဉ်နှင့် နက်ရှိုင်းသော သမာဓိကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူသဖြင့်၊ စကြဝဠာ၏ တစ်ပါးတည်းသော မိခင် ဘဝါနီသည် ထူထဲသက်ဝင်သော ရုပ်ကာယဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူ하였다။

Verse 9

प्रादुर्भूता यदा गौरी तयोरग्रे जगन्मयी । अन्धोऽपि तत्क्षणादेव मुनिः प्राप दृशोर्द्वयम्

ဂေါရီမယ်တော်—လောကတစ်လျှောက် ပြည့်နှံ့သော စကြဝဠာမယီ—သည် သူတို့နှစ်ဦးရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ မျက်ကန်းမုနိပင် ခဏချင်း မျက်လုံးနှစ်ဖက်၏ မြင်နိုင်စွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိ하였다။

Verse 10

तां वीक्ष्य जगतां धात्रीमाविर्भूतां पुरःस्थिताम् । निपेततुस्तत्पदयोः स मुनिः सा च कन्यका

လောကတို့၏ ထိန်းသိမ်းရှင် မယ်တော်ကို မိမိတို့ရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းရပ်တည်နေသည်ကို မြင်သဖြင့်၊ မုနိနှင့် ကန့်ယကာမိန်းကလေးတို့သည် မယ်တော်၏ ခြေတော်ရင်း၌ လဲကျကန်တော့하였다။

Verse 11

तौ भक्तिभावोच्छ्वसितामलाशयावानंदबाष्पोक्षित सर्वगात्रौ । उत्थाप्य देवी कृपया परिप्लुता प्रेम्णा बभाषे मृदुवल्गुभाषिणी

ဘက္တိစိတ်ဖြင့် တက်ကြွ၍ အတွင်းစိတ်သန့်ရှင်းကာ ပီတိမျက်ရည်များကြောင့် ကိုယ်အနှံ့စိုစွတ်နေသည်ကို မြင်တော်မူသဖြင့်၊ ကရုဏာပြည့်ဝသော ဒေဝီသည် သူတို့ကို ထူထောင်ပေးပြီး ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် နူးညံ့ချိုမြိန်သော စကားတော်ကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 12

देव्युवाच । प्रीतास्मि ते मुनिश्रेष्ठ वत्से प्रीतास्मि तेऽनघे । किं वा ददाम्यभिमतं देवानामपि दुर्लभम्

ဒေဝီမယ်တော် မိန့်တော်မူသည်– “မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သင်၌ ငါ ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ ချစ်သောကလေးရေ၊ အပြစ်မရှိသူရေ၊ သင်၌လည်း ငါ ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ သင်လိုချင်သော ဘုန်းတော်ကို ပြောလော့—ထိုအရာသည် ဒေဝတားတို့အတွက်ပင် ရခဲသောအရာဖြစ်၏။”

Verse 13

मुनिरुवाच । एषा तु शारदा नाम कन्या तु गतभतृका । मया प्रतिश्रुतं चास्यै तुष्टेन गतचक्षुषा

ရသီက မိန့်တော်မူသည်– “ဤကညာ၏ အမည်မှာ ရာရဒါ ဖြစ်ပြီး ခင်ပွန်းဆုံးရှုံး၍ မုဆိုးမ ဖြစ်လေပြီ။ ငါသည် မျက်မမြင်ဖြစ်သော်လည်း စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူမအား ကတိသစ္စာ ပြုခဲ့၏။”

Verse 14

सह भर्त्रा चिरं कालं विहृत्य सुतमुत्तमम् । लभस्वेति मया प्रोक्तं सत्यं कुरु नमोऽस्तु ते

“ခင်ပွန်းနှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ပြီးနောက် အထူးမြတ်သော သားတော်ကို ရရှိပါစေ”—ဟု ငါပြောခဲ့၏။ အို ဒေဝီ၊ ငါ့စကားကို သစ္စာဖြစ်စေပါ; သင့်အား နမസ്കာရ။

Verse 15

श्रीदेव्युवाच । एषा पूर्वभवे बाला द्राविडस्य द्विजन्मनः । आसीद्द्वितीया दयिता भामिनी नाम विश्रुता

သီရိဒေဝီ မိန့်တော်မူသည်– “အတိတ်ဘဝ၌ ဤမိန်းကလေးသည် ဒြာဝိဍဒေသမှ ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏ၏ ဒုတိယအချစ်တော် ဇနီးဖြစ်၍ ‘ဘာမိနီ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားခဲ့၏။”

Verse 16

सा भर्तृप्रेयसी नित्यं रूपमाधुर्यपेशला । भर्तारं वशमानिन्ये रूपवश्यादिकैतवैः

သူမသည် အမြဲတမ်း ခင်ပွန်း၏ အချစ်တော်ဖြစ်၍ ရုပ်ရည်လှပမှုနှင့် ချိုမြိန်သဘောတရားတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၏။ အလှအပဖြင့် ဆွဲဆောင်ခြင်းစသည့် လှည့်ကွက်များဖြင့် ခင်ပွန်းကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်ခဲ့၏။

Verse 17

अस्यां चासक्तहृदयः स विप्रो मोहयंत्रितः । कदाचिदपि नैवागाज्ज्येष्ठपत्नीं पतिव्रताम्

သူမအပေါ် စိတ်နှလုံးကပ်လျက်ရှိသော ထိုဘြာဟ္မဏသည် မောဟ၏ကွန်ယက်၌ ချုပ်နှောင်ခံရ၏။ ထို့ကြောင့် ပတိဝရတာဖြစ်သော အကြီးမယားထံသို့ တစ်ခါမျှပင် မသွားခဲ့။

Verse 18

अनभ्यागमनाद्भर्तुः सा नारी पुत्रवर्जिता । सदा शोकेन संतप्ता कालेन निधनं गता

ခင်ပွန်း မပြန်လာသဖြင့် ထိုမိန်းမသည် သားမရှိဘဲ နေခဲ့ရသည်။ အမြဲ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် လောင်ကျွမ်းကာ အချိန်တန်သော် သေဆုံးသွား하였다။

Verse 19

अस्या गृहसमीपस्थो यः कश्चिद्ब्राह्मणो युवा । इमां वीक्ष्याथ चार्वंगीं कामार्तः करमग्रहीत्

သူမ၏အိမ်အနီးတွင် လူငယ်ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး နေထိုင်သည်။ အင်္ဂါရပ်လှပသော သူမကိုမြင်၍ ကာမတဏှာကြောင့် ပူပန်ကာ သူမ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

Verse 20

अनया रोषताम्राक्ष्या स विप्रस्तु निवारितः । इमां स्मरन्दिवानक्तं निधनं प्रत्यपद्यत

ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲနေသော သူမက ထိုဗြာဟ္မဏကို တားဆီး၍ ပြန်လှည့်စေ하였다။ သို့သော် သူသည် နေ့ညမပြတ် သူမကို သတိရကာ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွား하였다။

Verse 21

एषा संमोह्य भर्तारं ज्येष्ठपत्न्यां पराङ्मुखम् । चकार तेन पापेन भवेस्मिन्विधवाऽभवत्

သူမသည် ခင်ပွန်းကို မောဟဖြင့် လှည့်ဖျားကာ အကြီးမယားထံမှ မျက်နှာလွှဲစေ하였다။ ထိုပ罪ကြောင့် ဤဘဝ၌ပင် မုဆိုးမ ဖြစ်သွား하였다။

Verse 22

याः कुर्वंति स्त्रियो लोके जायापत्योश्च विप्रियम् । तासां कौमारवैधव्यमेकविंशतिजन्मसु

လောက၌ မယားနှင့်ခင်ပွန်းအကြား ရန်ငြိုးနှင့် အကွဲအပြားကို ဖြစ်စေသော မိန်းမတို့အတွက် မိန်းကလေးဘဝမှစ၍ မုဆိုးမဖြစ်ရခြင်းကို ၂၁ ဘဝတိုင်တိုင် ခံစားရသည်။

Verse 23

यदेतया पूर्वभवे मत्पूजा महती कृता । तेन पुण्येन तत्पापं नष्टं सर्वं तदैव हि

သို့ရာတွင် အတိတ်ဘဝ၌ သူမက ငါ့အား မဟာပူဇာကို ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် ထိုပုဏ္ဏယ၏ အာနုභာဝကြောင့် ထိုအပြစ်သည် ထိုခဏတည်းက အကုန်လုံး ပျက်စီးသွား하였다။

Verse 24

यो विप्रो विरहार्तः सन्मृतः कामविमोहितः । सोऽस्याः पाणिग्रहं कृत्वा भवेस्मिन्निधनं गतः

ထိုဗြာဟ္မဏသည် ခွဲခွာဝေဒနာကြောင့် နာကျင်ကာ ကာမမောဟဖြင့် မူးယစ်လွဲမှား၍ သေဆုံးသွားသည်။ ဤဘဝ၌ သူမ၏လက်ကို လက်ထပ်ယူပြီးနောက် ထပ်မံ၍ မရဏကို ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 25

प्राग्जन्मपतिरेतस्याः पांड्यराष्ट्रेषु सोऽधुना । जातो विप्रवरः श्रीमान्सदारः सपरिच्छदः

သူမ၏ အတိတ်ဘဝမှ ခင်ပွန်းသည် ယခု ပாண்டျဒေသ၌ မွေးဖွားလာပြီး ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်၍ စည်းစိမ်ချမ်းသာပြည့်စုံသော ဗြာဟ္မဏအထူးတစ်ဦးဖြစ်ကာ ဇနီးနှင့် အိမ်ထောင်ပစ္စည်းအစုံအလင်ပါရှိသည်။

Verse 26

तेन भर्त्रा प्रतिनिशं सैषा प्रेम्णाभिसंगता । स्वप्ने रतिसुखं यातु श्रेष्ठं जागरणादपि

ထိုခင်ပွန်းနှင့် သူမသည် ညတိုင်း မေတ္တာဖြင့် ပေါင်းစည်းနေသည်။ အိပ်မက်အတွင်း၌လည်း ရတိ၏ သုခကို ခံစားရပြီး ထိုသုခသည် နိုးနေချိန်ထက်ပင် မြတ်တန်သည်။

Verse 27

षष्ट्युत्तरत्रिशतयोजनदूरसंस्थो देशादितो द्विजवरः स च कर्मगत्या । एनां वधूं प्रतिनिशं मनसोभिरामां स्वप्नेषु पश्यति चिरं रतिमादधानः

ထိုဒွိဇအထူးသည် ဤနေရာမှ ယောဇန သုံးရာခြောက်ဆယ်ထက်ပို၍ ဝေးကွာသော ဒေသ၌ နေထိုင်သော်လည်း ကမ္မဂတိအလိုက် ဤချစ်ဖွယ်ကောင်းသော သတို့သမီးကို ညတိုင်း အိပ်မက်၌ ကြာရှည်စွာ မြင်တွေ့ကာ ရတိ၌ ပျော်မွေ့နေသည်။

Verse 28

सैषा वै स्वप्नसंगत्या पत्युः प्रतिनिशं सती । कालेन लप्स्यते पुत्रं वेदवेदांगपारगम्

ဤသီလရှင်မသည် ညတိုင်း အိပ်မက်ထဲ၌ ခင်ပွန်းနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းကြောင့် ကာလတန်ခိုးရောက်သော် ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်ဂတို့၌ ပညာပြည့်စုံသော သားတစ်ဦးကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 29

एतस्यां तनयं जातमात्मनश्चिरसंगमात् । सोऽपि विप्रोऽनिशं स्वप्ने द्रक्ष्यति प्रेमभावितम्

သူမထံမှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကံရေးထားသော ပေါင်းစည်းမှုကြောင့် သားတစ်ဦး မွေးဖွားလိမ့်မည်။ ထိုသားသည်လည်း ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်၍ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ပြည့်ဝသောနှလုံးဖြင့် အိပ်မက်ထဲ၌ အမြဲတမ်း ချစ်သူကို မြင်တွေ့လိမ့်မည်။

Verse 30

अनयाराधिता पूर्वे भवे साहं महामुने । अस्यैव वरदानाय प्रादुर्भूतास्मि सांप्रतम्

အို မဟာမုနိ၊ အတိတ်ဘဝ၌ သူမသည် ကျွန်ုပ်ကို အာရాధနာပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမအား ဤကောင်းချီးကို ပေးရန်အတွက်ပင် ယခု ကျွန်ုပ် ပေါ်ထွန်းလာခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 31

सूत उवाच । अथोवाच महादेवी तां बालां प्रति सादरम् । अयि वत्से महाभागे शृणु मे परमं वचः

စူတက ပြောသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီသည် ထိုမိန်းကလေးအား မေတ္တာဖြင့် ရိုသေစွာ ဆိုသည်—“အို သမီးငယ်၊ ကံကောင်းသူ၊ ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စကားကို နားထောင်လော့။”

Verse 32

यदा कदापि भर्त्तारं क्वापि देशे पुरातनम् । द्रक्ष्यसि स्वप्नदृष्टं प्राक्ज्ञास्यसे त्वं विचक्षणा

မည်သည့်အခါမဆို ရှေးကတည်းက ကျော်ကြားသော ဒေသတစ်နေရာ၌ အိပ်မက်ထဲတွင် ယခင်က မြင်ခဲ့သော ထိုခင်ပွန်းကို သင်မြင်ရလျှင်၊ သင်သည် ဉာဏ်ပညာရှိသူဖြစ်၍ ချက်ချင်း သိမှတ်လိမ့်မည်။

Verse 33

त्वां द्रक्ष्यति स विप्रोपि सुनयां स्वप्नलक्षणाम् । तदा परस्परालापो युवयोः संभविष्यति

ထိုဗြဟ္မဏလည်း သင့်ကို မြင်ရလိမ့်မည်—အိပ်မက်နိမိတ်လက္ခဏာဖြင့် မှတ်သားထားသော စု-နယာ—ထိုအခါ သင်တို့နှစ်ဦးအကြား စကားဝိုင်း ပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။

Verse 34

तदा स्वतनयं भद्रे तस्मै देहि बहुश्रुतम् । फलमस्य व्रतस्याग्र्यं तस्य हस्ते समर्पय

ထိုအခါ၊ အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သင့်၏သားကို—ဝေဒနှင့် သာသနာကျမ်းများကို ကောင်းစွာသင်ယူထားသောသူ—သူ့အား ပေးအပ်လော့။ ထို့ပြင် ဤဝရတ၏ အမြတ်ဆုံးအကျိုးကို သူ၏လက်ထဲသို့ အပ်နှံလော့။

Verse 35

ततः प्रभृति तस्यैव वशे तिष्ठ सुमध्यमे । युवयोदैहिकः संगो माभूत्स्वप्नरतादृते

ထိုအချိန်မှစ၍၊ အို ခါးသေးသွယ်သူမ၊ သူ၏အုပ်ချုပ်ညွှန်ကြားမှုအောက်၌သာ နေလော့။ သင်တို့နှစ်ဦးအကြား ကိုယ်ကာယပေါင်းစည်းမှု မဖြစ်စေ—အိပ်မက်အတွင်း ရတိပျော်ရွှင်မှုမှတပါး။

Verse 36

कालात्पंचत्वमापन्ने तस्मिन्ब्राह्मणसत्तमे । अग्निं प्रविश्य तेनैव सह यास्यसि मत्पदम्

ကာလကြာလာ၍ ထိုအထူးမြတ်သော ဗြဟ္မဏသည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ သင်သည် သူနှင့်အတူ ငါ၏ဓာမသို့ သွားရလိမ့်မည်။

Verse 37

पुत्रस्ते भविता सुभ्रु सर्वलोकमनोरमः । संपदश्च भविष्यंति प्राप्स्यते परमं पदम्

အို မျက်ခုံးလှပသူမ၊ သင့်တွင် လောကအားလုံးကို နှစ်သက်စေမည့် သားတစ်ဦး ရှိလာလိမ့်မည်။ စည်းစိမ်ဥစ္စာ ပေါ်ထွန်းမည်၊ ထို့ပြင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အဆင့်ကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 38

सूत उवाच । इत्युक्त्वा त्रिजगन्माता दत्त्वा तस्यै मनोरथम् । तयोः संपश्यतोरेव क्षणेनादर्शनं गता

သုတက ပြောသည်။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် သုံးလောက၏ မိခင်တော်သည် သူမ၏ ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော အရှင်ပေးတော်မူ၍၊ နှစ်ဦးကြည့်နေစဉ်ပင် ခဏချင်း အမြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။

Verse 39

सापि बाला वरं लब्ध्वा पार्वत्याः करुणानिधेः । अवाप परमानंदं पूजयामास तं गुरुम्

ထိုမိန်းကလေးလည်း—ကရုဏာသမုဒ္ဒရာ ပာဝတီထံမှ အရှင်ကို ရရှိပြီး—အမြင့်ဆုံးသော အာနန္ဒကို ရောက်ရှိကာ ထိုဂုရုမုနိကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လေ၏။

Verse 40

तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां स मुनिर्लब्धलोचनः । तस्याः पित्रोश्च तत्सर्वं रहस्याचष्ट धर्मवित्

ထိုည ကုန်လွန်သွားသောအခါ မုနိသည် မျက်စိမြင်နိုင်ခြင်းကို ပြန်လည်ရရှိ၏။ ဓမ္မကို သိမြင်သူဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ မိဘတို့အား ထိုအကြောင်းအရာအားလုံးကို လျှို့ဝှက်စွာ ရှင်းပြလေ၏။

Verse 41

अथ सर्वानुपामंत्र्य शारदां च यशस्विनीम् । विधायानुग्रहं तेषां ययौ स्वैरगतिर्मुनिः

ထို့နောက် အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ကာ—အထူးသဖြင့် ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ရာရဒါကို—သူတို့အပေါ် ကရုဏာနှင့် အာရှီဝါဒ ပေးပြီး၊ မုနိသည် မိမိစိတ်အလိုအတိုင်း သွားလာနိုင်သဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

Verse 42

एवं दिनेषु गच्छत्सु सा बाला च प्रतिक्षणम् । भर्तुः समागमं लेभे स्वप्ने सुख विवर्धनम्

ဤသို့ နေ့ရက်များ ကုန်လွန်သွားရာတွင် ထိုမိန်းမငယ်သည် ခဏတိုင်း အိပ်မက်အတွင်း ခင်ပွန်းနှင့် ဆုံစည်းခြင်းကို ခံစားရ၍၊ ထိုအတွေ့အကြုံသည် သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို အမြဲတမ်း တိုးပွားစေ၏။

Verse 43

गौर्या वरप्रदानेन शारदा विशदव्रता । दधार गर्भं स्वप्नेपि भर्तुः संगानुभावतः

ဂေါရီဒေဝီ၏ ကောင်းချီးပေးသည့် ဝရဒာန်ကြောင့်၊ သန့်ရှင်းသော ဝရတၱကို တည်ကြည်စွာစောင့်ထိန်းသော ရှာရဒါသည်—အိပ်မက်ထဲ၌ပင်—ခင်ပွန်းနှင့် ပေါင်းစည်းမှု၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကိုယ်ဝန်တင်ခဲ့သည်။

Verse 44

तां श्रुत्वा भर्तृरहितां शारदां गर्भिणी सतीम् । सर्वे धिगिति प्रोचुस्तां जारिणीति जगुर्जनाः

ခင်ပွန်းမရှိသော်လည်း သတီ ရှာရဒါသည် ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ဟု ကြားသိကြသောအခါ၊ အားလုံးက “အရှက်တကွ!” ဟုဆိုကြပြီး လူထုကလည်း သူမကို မတရားသူ (အဖောက်ပြန်) ဟု စွပ်စွဲကြသည်။

Verse 45

संपरेतस्य तद्भर्तुर्ये जातिकुलवबांधवाः । तां वार्तां दुःसहां श्रुत्वा ययुस्तत्पितृमंदिरम्

သူမ၏ ကွယ်လွန်သွားသော ခင်ပွန်း၏ မွေးဖွားရာဇာတိနှင့် မျိုးရိုးအဆက်အဆံဖြင့် ချိတ်ဆက်နေသော ဆွေမျိုးများသည် ထိုမခံနိုင်သော သတင်းကို ကြားသိကာ သူမ၏ ဖခင်အိမ်သို့ သွားကြသည်။

Verse 46

अथ सर्वे समायाता ग्रामवृद्धाश्च पंडिताः । समाजं चक्रिरे तत्र कुलवृद्धैः समन्वितम्

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ အားလုံးစုဝေးလာကြသည်—ရွာအိုမင်းများနှင့် ပညာရှင်များ—ပြီးလျှင် မျိုးရိုးအကြီးအကဲများနှင့်အတူ အစည်းအဝေးတစ်ရပ်ကို ကျင်းပကြသည်။

Verse 47

अन्तर्वत्नीं समाहूय शारदां विनताननाम् । अतर्जयन्सुसंक्रुद्धाः केचिदासन्पराङ्मुखाः

ကိုယ်ဝန်ရှိ၍ မျက်နှာငုံ့နေသော ရှာရဒါကို ခေါ်လာကြပြီး၊ အချို့က အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ခြိမ်းခြောက်၍ ဆဲဆိုပြစ်တင်ကြသည်။ အချို့ကတော့ မနှစ်သက်သဖြင့် မျက်နှာလှည့်ကာ ရှောင်ကြသည်။

Verse 48

अयि जारिणि दुर्बुद्धे किमेतत्ते विचेष्टितम् । अस्मत्कुले सुदुष्कीर्त्तिं कृतवत्यसि बालिशे

အို မတရားဖောက်ပြန်သော မိန်းမ၊ အို မကောင်းသောစိတ်ရှိသူ—ဤအပြုအမူသည် ဘာနည်း? အို မိုက်မဲသော မိန်းကလေး၊ ငါတို့အမျိုးအနွယ်ပေါ်သို့ အလွန်ကြီးသော အရှက်အကြောက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 49

इति संतर्जयंतस्ते ग्रामवृद्धा मनीषिणः । सर्वे संमंत्रयामासुः किं कुर्म इति भाषिणः

ဤသို့ သူမကို ခြိမ်းခြောက်၍ ဆူပူပြီးနောက် ရွာ၏ ပညာရှိ အိုမင်းသူများအားလုံး စုဝေးကာ တိုင်ပင်ကြ၍ “ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ” ဟု ပြောဆိုကြသည်။

Verse 50

तत्रोचुः के च वृद्धास्तां बालां प्रति विनिर्दयाः । एषा पापमतिर्बाला कुलद्वयविनाशिनी

အဲဒီမှာ အိုမင်းသူအချို့က မိန်းကလေးငယ်ကို မေတ္တာမရှိဘဲ ပြောကြသည်—“ဒီကလေးမက အပြစ်စိတ်ရှိသူ၊ မိသားစုနှစ်ဖက်လုံးကို ဖျက်ဆီးမည့်သူပဲ”။

Verse 51

कृत्वास्याः केशवपनं छित्त्वा कर्णौ च नासिकाम् । निर्वास्यतां बहिर्ग्रामात्परित्यज्य स्वगोत्रतः

“သူမ၏ ဆံပင်ကို မုတ်ဆိတ်ကဲ့သို့ မုတ်၍ ခေါင်းကို ရိတ်စေ၊ နားနှစ်ဖက်နှင့် နှာခေါင်းကို ဖြတ်စေ၊ ထို့နောက် ကိုယ့်ဂိုত্রမှ ပယ်ချကာ ရွာပြင်သို့ နှင်ထုတ်စေ”။

Verse 52

इति सर्वे समालोच्य तां तथा कर्तुमुद्यताः । अथांतरिक्षे संभूता शुश्रुवे वागगोचरा

ဤသို့ အားလုံး တိုင်ပင်ပြီး ထိုအတိုင်း လုပ်ရန် အသင့်ဖြစ်ကြစဉ်၊ ထိုခဏ အာကာသမှ သာမန်အာရုံမမီသော တိဗ္ဗဝါဏီတစ်သံ ကြားရသည်။

Verse 53

अनया न कृतं पापं न चैव कुलदूषणम् । व्रतभंगो न चैतस्यास्सुचरित्रेयमंगना

ဤမိန်းမသည် အပြစ်ကို မပြုခဲ့၊ မိသားစုဂုဏ်ကိုလည်း မညစ်ညမ်းစေခဲ့။ သူမ၏ ဝရတ (vrata) ကိုလည်း မဖောက်ဖျက်ခဲ့—ဤအင်္ဂနာသည် သီလကောင်းမွန်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 54

इतः परमियं नारी जारिणीति वदंति ये । तेषां दोषविमूढानां सद्यो जिह्वा विदीर्यते

ဤအချိန်မှစ၍ ဤမိန်းမကို ‘ဇာရိဏီ’ (အပြင်လင်မယား) ဟု ခေါ်ဆိုသူတို့သည် အပြစ်အလွဲကြောင့် မောဟနေသူများဖြစ်၍ သူတို့၏ လျှာသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲကွဲသွားမည်။

Verse 55

इत्यंतरिक्षे जनितां वाणीं श्रुत्वाऽशरीरिणीम् । सर्वे प्रजहृषुस्तस्या जननीजनकादयः

ကောင်းကင်ထဲမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ကိုယ်မဲ့အသံ (အရှရီရီ ဝါဏီ) ကို ကြားသော် သူမ၏ လူအားလုံး—မိခင်၊ ဖခင်နှင့် အခြားသူများ—အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

Verse 56

ततः ससंभ्रमाः सर्वे ग्रामवृद्धाः सभाजनाः । मुहूर्त्तं मौनमालंब्य भीतास्तस्थुरधोमुखाः

ထို့နောက် ရွာအိုမင်းများနှင့် အစည်းအဝေးရှိသူအားလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး မျက်နှာငုံ့ကာ ကြောက်လန့်စွာ ရပ်နေကြ၏။

Verse 57

तत्र केचिदविश्वस्ता मिथ्यावाणीत्यवादिषुः । तेषां जिह्वा द्विधा भिन्ना ववमुस्ते कृमीन्क्षणात्

အဲဒီနေရာတွင် မယုံကြည်သူအချို့က “ဤသည် မုသာဝါဏီပင်” ဟု ဆိုကြသည်။ ချက်ချင်း သူတို့၏ လျှာသည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး ခဏချင်းပင် ပိုးကောင်များကို အန်ထုတ်ကြ၏။

Verse 58

ततः संपूजयामासुस्तां बालां ज्ञातिबांधवाः । बांधवाश्च स्त्रियो वृद्धाः शशंसुः साधुसाध्विति

ထို့နောက် ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို ဆွေမျိုးသားချင်းတို့က လေးစားကာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြသည်။ မိသားစုအတွင်း အရွယ်ကြီးမိန်းမများလည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်း၍ “သာဓု၊ သာဓု” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 59

मुमुचुः केचिदानंदबाष्पबिंदून्कुलोत्तमाः । कुलस्त्रियः प्रमुदितास्तामुद्दिश्य समाश्वसन्

တချို့သော မျိုးရိုးမြင့်သူများသည် ပီတိကြောင့် မျက်ရည်စက်များ ကျစေကြသည်။ အိမ်ထောင်အတွင်း မိန်းမများလည်း ဝမ်းမြောက်၍ သူမကို ရည်ညွှန်းကာ နှစ်သိမ့်စကားများ ပြောကြသည်။

Verse 60

अथ तत्रापरे प्रोचुर्देवो वदति नानृतम् । कथमेषां दधौ गर्भं शीलान्न चलिता ध्रुवम्

ထို့နောက် အခြားသူများက “ဒေဝတာသည် မုသာမပြော။ သို့သော် သူမသည် မည်သို့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နိုင်သနည်း။ အမှန်တကယ် သူမသည် သီလသမာဓိမှ မလွဲချော်ခဲ့သည်” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 61

इति सर्वान्सभ्यजना न्संशयाविष्टचेतसः । विलोक्य वृद्धस्तत्रैको सर्वज्ञो लोकतत्त्ववित्

ဤသို့ အလေးအနက်ရှိသူများအားလုံးသည် သံသယစိတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကြသည်။ ထိုအခါ အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ လောကသဘောတရားကို နားလည်သူ အဘိုးတစ်ဦးက သူတို့ကို ကြည့်ရှုနေ하였다။

Verse 62

मायामयमिदं विश्वं दृश्यते श्रूयते च यत् । किं भाव्यं किमभाव्यं वा संसारेऽस्मिन्क्षणात्मके

ဤလောကသည် မာယာဖြစ်၏—မြင်ရသမျှ၊ ကြားရသမျှ အားလုံးပင်။ ခဏတာသာတည်သော သံသရာ၌ ‘ဖြစ်နိုင်’ သည်ဟာ ဘာလဲ၊ ‘မဖြစ်နိုင်’ သည်ဟာ ဘာလဲ?

Verse 64

यूपकेतोश्च राजर्षेः शुक्रं निपतितं जले । सशुक्रं तज्जलं पीत्वा वेश्या गर्भं दधौ किल

ရာဇဋ္ဌိ ယူပကေတု၏ သုက္ကရည်သည် ရေထဲသို့ ကျသွား၏။ ဆိုကြသကဲ့သို့ ဝေရှျာမိန်းမတစ်ဦးက သုက္ကရည်ရောနေသော ရေကို သောက်၍ ထိုကြောင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခဲ့သည်။

Verse 65

मुनेर्विभांडकस्यापि शुक्रं पीत्वा सहांभसा । हरिणी गर्भिणी भूत्वा ऋष्यशृंगमसूयत

ထို့အတူ မုနိ ဝိဘာဏ္ဍက၏ သုက္ကရည်ကို ရေနှင့်အတူ သောက်သဖြင့် မိခင်မြင်းကောင်မ (ဟရိဏီ) သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာ ရိရှျရှೃင်္ဂကို မွေးဖွား하였다။

Verse 66

सुराष्ट्रस्य तथा राज्ञः करं स्पृष्ट्वा मृगांगना । तत्क्षणाद्गर्भिणी भूत्वा मुनिं प्रासूत तापसम्

ထို့အတူ သုရာဋ္ဌရ၏ ဘုရင်၏ လက်ကို ထိမိရုံသာဖြင့် မိခင်မြင်းကောင်မသည် ချက်ချင်း ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာ တပသ မုနိတစ်ပါးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 67

तथा सत्यवती नारी शफरीगर्भसंभवा । तथैव महिषीगर्भो जातश्च महिषासुरः

ထို့အတူ စတျဝတီ မိန်းမသည် ရှဖရီငါး၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွားလာ၏။ ထိုနည်းတူပင် မဟိသာဆုရသည် မဟိရှီ (ကျွဲမ)၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 68

तथा संति पुरा नार्यः कारुण्याद्गर्भसंभवाः । तथा हि वसुदेवेन रोहिण्या स्तनयोऽभवत्

ထို့အတူ ရှေးကာလ၌ ကရုဏာကြောင့် အံ့ဩဖွယ်အခြေအနေဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်သော မိန်းမများလည်း ရှိခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် ထိုနည်းတူပင် ဝါစုဒေဝကြောင့် ရိုဟိဏီသည် သားတော်ကို ရရှိ하였다။

Verse 69

देवतानां महर्षीणां शापेन च वरेण च । अयुक्तमपि यत्कर्म युज्यते नात्र संशयः

နတ်တို့နှင့် မဟာရိရှီတို့၏ ကျိန်စာနှင့် ကောင်းချီးကြောင့် မသင့်တော်သကဲ့သို့ ထင်ရသော ကမ္မတောင် သင့်တော်လာနိုင်သည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 70

सांबस्य जठराज्जातं मुसलं मुनिशापतः । युवनाश्वस्य गर्भोऽभून्मुनीनां मंत्रगौरवात्

မုနိတို့၏ ကျိန်စာကြောင့် စာမ်ဗ၏ ဝမ်းမှ မုဆလ (တုတ်ကြီး) ပေါ်ထွက်လာ၏; မုနိတို့၏ မန္တရအာနုဘော် အလေးအနက်ကြောင့် ယုဝနာရှွလည်း ကိုယ်ဝန်ရှိလာ၏။

Verse 71

नूनमेषापि कल्याणी महर्षेः पादसेवनात् । महाव्रतानुभावाच्च धत्ते गर्भमनिं दिता

အမှန်တကယ် ဤကလျာဏီ၊ အပြစ်ကင်းသော မိန်းမသည် မဟာရိရှီ၏ ခြေတော်ကို ဆည်းကပ်ခြင်းနှင့် မဟာဝရတတို့၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေသည်။

Verse 72

अस्मिन्नर्थे रहस्येनां सत्यं पृच्छंतु योषितः । ततो निवृत्तसंदेहो भविष्यति महाजनः

ဤအကြောင်း၌ မိန်းမတို့သည် လျှို့ဝှက်စွာ သူမထံမှ အမှန်တရားကို မေးမြန်းကြပါစေ; ထို့နောက် လူအများ၏ သံသယ ပျောက်ကင်းလိမ့်မည်။

Verse 73

ततस्तद्वचनादेव तामपृच्छन्स्त्रियो मिथः । ताभ्यः शशंस तत्सर्वं सा स्ववृत्तं महाद्भुतम्

ထို့နောက် ထိုစကားအတိုင်း မိန်းမတို့သည် အချင်းချင်းကြားတွင် သူမကို မေးမြန်းကြ၏; သူမလည်း မိမိ၏ အလွန်အံ့ဩဖွယ် အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို သူတို့အား ပြောပြလေ၏။

Verse 74

विजानंतस्ततः सर्वे मानयित्वा च तां सतीम् । मोदमानाः प्रशंसंतः प्रययुः स्वं स्वमालयम्

ထိုအကြောင်းကို သိမြင်ပြီးနောက် အားလုံးက သီလရှင် စတီမိခင်ကို ဂုဏ်ပြုကာ ရိုသေကြသည်။ ဝမ်းမြောက်ချီးမွမ်းလျက် မိမိမိမိ အိမ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 75

अथ काले शुभे प्राप्ते शारदा विमलाशया । असूत तनयं बाला बालार्कसमतेजसम्

ထို့နောက် မင်္ဂလာကာလ ရောက်လာသော် စိတ်သန့်ရှင်းသော ရှာရဒါသည် သားတော်တစ်ပါးကို မွေးဖွား၏—အရုဏ်နေထွက်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ကလေးဖြစ်၏။

Verse 76

स कुमारो महोदारलक्षणः कमलेक्षणः । अवाप्य महतीं विद्यां बाल्य एव महामतिः

ထိုကလေးသည် ဂုဏ်သတ္တိမြင့်မား၍ စိတ်ကျယ်ဝန်းကာ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိ၏။ ကလေးဘဝတည်းကပင် ပညာကြီးမားကို ရရှိခဲ့ပြီး အလွန်ဉာဏ်ကြီးသူဖြစ်၏။

Verse 77

अथोपनीतो गुरुणा काले लोकमनोरमः । स शारदेय एवेति लोके ख्याति मवाप ह

ထို့နောက် အချိန်တော်မူသော် ဆရာတော်က ဥပနယန သင်္ကာရကို ပြုလုပ်၍ သန့်ရှင်းသော ယဇ္ဉိုပဝီတကို ဆင်မြန်းပေး၏။ လောကကို စွဲမက်စေသောသူသည် ‘ရှာရဒေယ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 78

ऋग्वेदमष्टमे वर्षे नवमे यजुषां गणम् । दशमे सामवेदं च लीलयाध्यगमत्सुधीः

အသက်ရှစ်နှစ်တွင် သူသည် ရိဂ္ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်စွာ သင်ယူပြီး၊ ကိုးနှစ်တွင် ယဇုရ္ဝေဒ စုစည်းချက်များကို၊ ဆယ်နှစ်တွင် စာမဝေဒကိုပါ—ပညာရှိသူသည် ကစားသလို လွယ်ကူစွာ လေ့လာသိမြင်ခဲ့၏။

Verse 79

अथ त्रिलोकमहिते संप्राप्ते शिवपर्वणि । गोकर्णं प्रययुः सर्वे जनाः सर्वनिवासिनः

ထို့နောက် သုံးလောကလုံး၌ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြား၍ ရိုသေကန်တော့ခံရသော ရှိဝပွဲတော် ရောက်လာသော် နေရာအနှံ့နေထိုင်သူ လူအပေါင်းတို့သည် ဂိုကဏ္ဏသို့ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 80

शारदापि स्वपुत्रेण गोकर्णं प्रययौ सती

ရှာရဒါလည်း—သီလသမာဓိပြည့်ဝသော စတီမဟာမိန်းမ—မိမိသားနှင့်အတူ ဂိုကဏ္ဏသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 81

तत्रापश्यत्समायातं सदा स्वप्नेषु लक्षितम् । पूर्वजन्मनि भर्त्तारं द्विजबंधुजनावृतम्

ထိုနေရာ၌ သူမသည် ရောက်လာသောသူကို မြင်ရ၏—အိပ်မက်များတွင် အမြဲသိမှတ်နေခဲ့သူ၊ အတိတ်ဘဝ၏ ခင်ပွန်းကို—ဒွိဇတို့အနက် ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများ ဝိုင်းရံလျက်။

Verse 82

तं दृष्ट्वा प्रेमनिर्विण्णा पुलकांकितविग्रहा । निरुद्धबाष्पप्रसरा तस्थौ तन्न्यस्तलोचना

သူကို မြင်သည်နှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့် မောဟိုက်သွား၍ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ရောမန့်ထလာကာ မျက်ရည်စီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်လျက် မျက်လုံးကို သူပေါ်တွင် တင်ကာ ရပ်နေ၏။

Verse 83

स च विप्रोऽपि तां दृष्ट्वा रूपलक्षणलक्षिताम् । स्वप्ने सदा भुज्यमानामात्मनो रतिदायिनीम्

ထိုဗြာဟ္မဏလည်း သူမကို ရုပ်ရည်နှင့် မင်္ဂလာလက္ခဏာများဖြင့် ထင်ရှားသည်ဟု မြင်သော် အိပ်မက်တွင် အမြဲခံစားနေခဲ့သော ထိုမိန်းမကို သိမှတ်လိုက်၏—မိမိနှလုံးသားသို့ ရတိအာနန္ဒ ပေးသူဖြစ်၏။

Verse 84

तं कुमारमपि स्वप्ने दृष्ट्वा चात्म शरीरजम् । विलोक्य विस्मयाविष्टस्तदंतिकमुपाययौ

မိမိအိပ်မက်ထဲတွင်လည်း မြင်ဖူးသော၊ မိမိ၏ကိုယ်ကနေ မွေးဖွားလာသည့် ကုမာရကိုပါ မြင်လိုက်သဖြင့် သူသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်ကာ ကြည့်ရှု၍ သူတို့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွား하였다။

Verse 85

भद्रे त्वां प्रष्टुमिच्छामि यत्किंचिन्मनसि स्थितम् । इति प्रथममाभाष्य रहः स्थानं निनाय ताम्

သူက “ဘဒ္ဒရေ၊ သင်၏စိတ်ထဲ၌ တည်ရှိသမျှကို မေးလိုပါသည်” ဟု အရင်ဆုံးဆိုကာ၊ ထို့နောက် သူမနှင့် စကားပြောပြီး တိတ်ဆိတ်သော အရပ်သို့ ခေါ်သွား하였다။

Verse 86

का त्वं कथय वामोरु कस्य भार्यासि सुव्रते । को देशः कस्य वा पुत्री किन्नामेत्यब्रवीच्च ताम्

သူက “သင်သည် မည်သူနည်း၊ ပြောပါ၊ အလှတရားရှိသော ပေါင်တံပိုင်ရှင်မ; သုဝရတေ၊ သင်သည် မည်သူ၏ ဇနီးနည်း။ မည်သည့်ဒေသမှနည်း၊ မည်သူ၏ သမီးနည်း၊ သင်၏ အမည်ကား အဘယ်နည်း” ဟု မေး하였다။

Verse 87

इति तेन समापृष्टा सा नारी बाष्पलोचना । व्याजहारात्मनोवृत्तं बाल्ये वैधव्यकारणम्

ဤသို့ သူမကို မေးမြန်းသဖြင့် မျက်ရည်ပြည့်နေသော မိန်းမသည် မိမိ၏အကြောင်းအရာကို ပြောပြကာ၊ ကလေးဘဝ၌ မုဆိုးမဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကိုပါ ရှင်းလင်း하였다။

Verse 88

पुनः पप्रच्छ तां बालां पुत्रः कस्यायमुत्तमः । कथं धृतो वा जठरे बालोऽयं चंद्रसन्निभः

ထို့နောက် သူက ထိုမိန်းကလေးကို ထပ်မေးသည်—“ဤအထူးမြတ်သော သားသည် မည်သူ၏သားနည်း။ လမင်းနှင့်တူသော ဤကလေးကို မည်သို့ သန္ဓေတည်၍ ဝမ်းအတွင်း၌ မည်သို့ ထိန်းသိမ်းကာ ဆောင်ထားခဲ့သနည်း”

Verse 90

इति तस्या वचः श्रुत्वा विहस्य ब्राह्मणोत्तमः । प्रोवाच कष्टात्कष्टं हि चरितं तव भामिनि

သူမ၏စကားကိုကြားသော် ပုဏ္ဏားအထူးမြတ်သည် ပြုံးရယ်ကာ “အို ဘာမိနီ၊ သင်၏ဘဝဇာတ်လမ်းသည် အခက်အခဲပေါ် အခက်အခဲပင် ဖြစ်၏” ဟုဆို၏။

Verse 91

पाणिग्रहणमात्रं ते कृत्वा भर्त्ता मृतः किल । कथं चायं सुतो जातस्तस्य कारणमुच्यताम्

“သင်နှင့် လက်ဆွဲမင်္ဂလာ (ပာဏိဂ္ရဟဏ) ကိုသာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သင်၏ခင်ပွန်းသည် သေသွားသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဤသားသည် မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း။ အကြောင်းရင်းကို ပြောပါ”

Verse 92

इति तेनोदितां वाणीमाकर्ण्यातीव लज्जिता । क्षणं चाश्रुमुखी भूत्वा धैर्यादित्थमभाषत

သူ၏စကားကိုကြားသော် သူမသည် အလွန်ရှက်ကြောက်သွား၏။ ခဏတစ်ခိုက် မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်ပြည့်လာပြီးနောက် သတ္တိကိုစုကာ ဤသို့ ပြောလေ၏။

Verse 93

शारदोवाच । तदलं परिहासोक्त्या त्वं मां वेत्सि महामते । त्वामहं वेद्मि चार्थेऽस्मिन्प्रमाणं मन आवयोः

ရှာရဒါက ဆိုသည်— “ဟာသစကားများကို လုံလောက်ပြီ။ အို မဟာမတေ၊ သင်သည် ကျွန်မကို သိ၏၊ ကျွန်မလည်း သင်ကို သိ၏။ ဤအမှု၌ သက်သေဆိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦး၏ နှလုံးသားအတွင်းရှိ နားလည်မှုသာ ဖြစ်၏။”

Verse 94

इत्युक्त्वा सर्वमावेद्य देव्या दत्तं वरादिकम् । व्रतस्यार्धं कुमारं तं ददौ तस्मै धृतव्रतम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သူမသည် အရာအားလုံးကို ဖော်ပြလေ၏—ဒေဝီက ပေးသနားသော ဝရများနှင့် အခြားကောင်းချီးများအပါအဝင်—ထို့နောက် မိမိ၏ ဝရတ (သီလဝတ်) ၏ “တစ်ဝက်သော အကျိုးफल” ကဲ့သို့သော ထိုကလေးကို ဝတ်ပြုကျင့်ကြံမှု၌ တည်ကြည်သော ပုဏ္ဏားထံ အပ်နှံလေ၏။

Verse 95

सोऽपि प्रमुदितो विप्रः कुमारं प्रतिगृह्य तम् । पित्रोरनुमतेनैव तां निनाय निजालयम्

ထိုဗြာဟ္မဏလည်း ဝမ်းမြောက်၍ ကုမာရကို လက်ခံကာ မိဘတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် သူမကို မိမိအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 96

सापि स्थित्वा बहून्मासांस्तस्य विप्रस्य मंदिरे । तस्मिन्कालवशं प्राप्ते प्रविश्याग्निं तमन्वगात्

သူမလည်း ဗြာဟ္မဏ၏ အိမ်၌ လများစွာ နေထိုင်하였다။ အချိန်၏ အာဏာအောက်သို့ ရောက်၍ သူ ကွယ်လွန်သော် သူမသည် မီးထဲသို့ ဝင်ကာ သူ့နောက်လိုက်သွား하였다။

Verse 97

ततस्तौ दंपती भूत्वा विमानं दिव्यमास्थितौ । दिव्यभोगसमायुक्तौ जग्मतुः शिवमंदिरम्

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဇနီးမောင်နှံဖြစ်ကာ ဒိဗ္ဗဝိမာနပေါ် တက်စီး하였다။ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ အာနန္ဒများနှင့် ပြည့်စုံ၍ ရှိဝ၏ ဓာမသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 98

इत्येततत्पुण्यमाख्यानं मया समनुवर्णितम् । पठतां शृण्वतां सम्यग्भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

ဤသို့ ပုဏ္ဏမြတ်သော အကြောင်းအရာကို ငါက ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းဖော်ပြ하였다။ မှန်ကန်စွာ ဖတ်သူ၊ နားထောင်သူတို့သည် ဘုဂ္ဂနှင့် မုက္ခ၏ အကျိုးကို ရရှိကြသည်။

Verse 99

आयुरारोग्यसंपत्तिधनधत्यविवर्द्धनम् । स्त्रीणां मंगलसौभाग्यसंतानसुखसाधनम्

၎င်းသည် အသက်ရှည်ခြင်း၊ ကျန်းမာရေး၊ စည်းစိမ်၊ ငွေကြေးနှင့် အစာအဟာရပေါများမှုကို တိုးပွားစေသည်။ မိန်းမတို့အတွက် မင်္ဂလာ၊ ကံကောင်းခြင်း၊ သားသမီးနှင့် ချမ်းသာကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 100

एतन्महाख्यानमघौघनाशनं गौरीमहेशव्रतपुण्यकीर्तनम् । भक्त्या सकृद्यः शृणुयाच्च कीर्त्तयेद्भुक्त्वा स भोगान्पदमेति शाश्वतम्

ဤမဟာပုံပြင်တော်သည် အပြစ်၏လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖျက်ဆီးပေးပြီး ဂေါရီနှင့် မဟေရှ၏ ဝရတ (သီလကတိ) ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးကို ကီရတန်ဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူ၏။ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် တစ်ကြိမ်ပင် နားထောင်၍ ရွတ်ဆိုကီရတန်ပြုသူသည် သင့်တော်သော စည်းစိမ်ကို ခံစားပြီးနောက် အနန္တသော အမြဲတည်ရာပဒကို ရောက်ရှိသည်။