Adhyaya 40

Verse 1401

पुलस्त्य उवाच । अथ योगवतां श्रेष्ठमसृजद्भूरिवर्चसम् । स्रष्टारं सर्वलोकानां ब्रह्माणं सर्वतोमुखम्

ပုလස්တျက ပြောသည်—ထို့နောက် သူသည် ယောဂီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ မဟာတေဇောဖြင့် တောက်ပသော၊ လောကအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ အရပ်ရပ်သို့ မျက်နှာပြုသော ဗြဟ္မာကို ဖန်ဆင်းတော်မူ하였다။

Verse 1402

तस्मिन्हिरण्मये पद्मे बहुयोजनविस्तृते । सर्वतेजोगुणमये पार्थिवैर्लक्षणैर्वृते

ရွှေရောင် ပဒ္မပန်းအတွင်း၌ ယောဇနာများစွာအထိ ကျယ်ပြန့်လျက် အလင်းရောင်အပေါင်း၏ ဂုဏ်သတ္တိဖြင့် ပြည့်ဝပြီး မြေဓာတ်ဆန်သော လက္ခဏာများဖြင့် ဝန်းရံလျက် (ထိုအရာ/ထိုသူ) တည်ရှိနေ၏။

Verse 1403

तच्च पद्मं पुराभूतं पृथिवीरूपमुत्तमम् । नारायणसमुद्भूतं प्रवदंति महर्षयः

ထိုပဒ္မပန်းသည် ရှေးကာလ၌ မြေကြီး၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် တည်ရှိခဲ့ပြီး မဟာရိရှီတို့က နာရာယဏမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 1404

यत्पद्मं सा रसादेवी पृथिवी परिकथ्यते । ये पद्मकेसरा मुख्यास्तान्दिव्यान्पर्वतान्विदुः

ထိုပဒ္မပန်းကို ရသာဒေဝီ၊ အနက်အားဖြင့် မြေကြီးဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။ ထို့ပြင် ပဒ္မပန်း၏ အဓိက ကေသရများကိုလည်း ဒိဗ္ဗတောင်တန်းများဟု သိမြင်ကြ၏။

Verse 1405

हिमवंतं च नीलं च मेरुं निषधमेव च । कैलासं शृंगवंतं च तथाद्रिं गंधमादनम्

ဟိမဝန်၊ နီလ၊ မေရု၊ နိෂဓ; ထို့အတူ ကైలာသ၊ ရှೃင်္ဂဝန် နှင့် ဂန္ဓမာဒန တောင်တို့။

Verse 1406

पुण्यं त्रिशिखरं चैव कांतं मंदरमेव च । उदारं पिंजरं चैव विंध्यमस्तं च पर्वतम्

ထို့ပြင် ပုဏ္ဏယ (ပုဏ္ယ) သန့်ရှင်းသောတောင်၊ တြိရှိခရ၊ ကာန္တ၊ မန္ဒရ; ထို့အတူ ဥဒါရ၊ ပိဉ္ဇရ၊ နှင့် ဝိန္ဓျ၊ အစတ တောင်တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 1407

एत एव गणानां च सिद्धानां च महात्मनाम् । आश्रयाः पुण्यशीलानां सर्वकामफलप्रदाः

ဤနေရာတို့သည် ဂဏာတို့၊ သိဒ္ဓတို့နှင့် မဟာအတ္မာတို့၏ အားကိုးရာဖြစ်၍၊ ပုဏ္ဏသီလရှိသူတို့၏ အထောက်အကူလည်း ဖြစ်ကာ၊ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးသနားတတ်သည်။

Verse 1408

एतेषामंतरे द्वीपो जंबूद्वीप इति स्मृतः । जंबुद्वीपस्य संस्थानं याज्ञीया यत्र च क्रियाः

ဤအရာတို့အကြားတွင် “ဇမ္ဗူဒွီပ” ဟုခေါ်သော ကျွန်း-မဟာဒေသရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဇမ္ဗူဒွီပ၏ ဖွဲ့စည်းပုံသည် ယဇ္ဉပူဇာအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ကရိယာများကို ဆောင်ရွက်ရာ နေရာဖြစ်သည်။

Verse 1409

तेभ्यो यद्द्रवते तोयं दिव्यामृतरसोपमम् । दिव्यतीर्थशताधाराः सरस्यः सर्वतः स्मृताः

ထိုအရာတို့မှ စီးဆင်းလာသော ရေသည် ဒေဝအမృతရသာနှင့် တူညီသည်။ အရပ်ရပ်တွင်လည်း ကောင်းကင်တီရ္ထ (tīrtha) ရာချီ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ရေကန်များ ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 14010

यान्येतानीहपद्मस्य केसराणि समंततः । असंख्येयाः पृथिव्यां ते विविधाश्चैव पर्वताः

ဤပဒ္မ၏ ကေသရာများသည် အရပ်ရပ်တွင် မရေတွက်နိုင်သကဲ့သို့၊ မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း အမျိုးမျိုးသော တောင်တန်းများ မရေတွက်နိုင်အောင် ရှိသည်။

Verse 14011

यानि पर्णानि पद्मस्य भूरिपूर्वाणि पार्थिव । ते दुर्गमाः शैलचिता म्लेच्छदेशाः प्रकीर्तिताः

အို မင်းကြီး၊ ပဒ္မ၏ ရှေးဟောင်းသော ပန်းချပ်များစွာသည် သွားရောက်ရန် ခက်ခဲသော ဒေသများဟု ဆိုကြသည်—တောင်တန်းကျောက်တုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ “မလေစ္ဆ” နိုင်ငံများဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 14012

यान्यधोभागपत्राणि ता निवासास्तु भागशः । दैत्यानामसुराणां च पन्नगानां च पार्थिव

အို မင်းကြီး၊ ထိုကြာပန်း၏ အောက်ဘက်ရှိ အရွက်များသည် အပိုင်းအခြားအလိုက် ဒೈတျယ၊ အသူရ နှင့် နာဂမျိုးနွယ်တို့၏ နေထိုင်ရာအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 14013

तेषां मध्येंतरं यत्तु तद्रसातलसंज्ञितम् । महापातककर्माणो मज्जंते यत्र मानवाः

သူတို့အလယ်ရှိ ကြားကွာရာဒေသကို ‘ရသာတလ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုနေရာတွင် မဟာအပြစ်များကို ကျူးလွန်သော လူသားတို့သည် နစ်မြုပ်ကျဆင်းကြ၏။

Verse 14014

चतुर्दिशासु संख्याताश्चत्वारः सलिलाकराः । एवं नारायणस्यार्थे मही पुष्कर संभवा

ဤသို့ လေးမျက်နှာလေးဘက်တွင် ရေသိုလှောင်ရာ အဏ္ဏဝါကြီး လေးပါးကို ရေတွက်ကြ၏။ ထိုနည်းအတိုင်း ပုရှ္ကရမှ ပေါ်ပေါက်သော မြေကြီးသည် နာရာယဏ၏ အကြောင်းအရာအတွက် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 14015

प्रादुर्भावोप्ययं तस्मान्नाम्ना पुष्करसंज्ञितः । एतस्मात्कारणाद्यज्ञे पुराणैः परमर्षिभिः

ထို့ကြောင့် သူ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် လျောကွယ်ခြင်းကြောင့် ‘ပုရှ္ကရ’ ဟူသော နာမဖြင့် သိကြ၏။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ယဇ్ఞ၌ အမြင့်မြတ်သော ရှိများသည် ပုရာဏများအားဖြင့် ထိုသို့ ကြေညာကြ၏။

Verse 14016

यज्ञियैर्वेददृष्टांतैर्यज्ञैर्यूपचितिः कृता । एवं भगवता तेन विश्वव्याप्यधराचिता

ဝေဒအညွှန်းများနှင့် ယဇ్ఞဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းများအတိုင်း ယဇ्ञနှင့် ယူပတိုင်များပါသော ယဇ్ఞပလ္လင်ကို သင့်တော်စွာ တည်ဆောက်ခဲ့၏။ ထိုသို့ စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့တော်မူသော ဘဂဝန်သည် မြေကြီးကို တည်ထောင်၍ စနစ်တကျ စီမံတော်မူ၏။

Verse 14017

पर्वतानां नदीनां च रचना चैव निर्मिता । विश्वस्य यश्चाप्रतिमप्रभावः प्रभाकरा भो वरुणोमितद्युतिः

တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ အစီအစဉ်ကိုလည်း ထိုအရှင်က ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထိုအရှင်သည် လောက၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အာနုဘော်ရှိ၍ အလင်းရောင်ကို ဖန်တီးတော်မူသူ၊ အို ဝရုဏာ၊ မတိုင်းမတာ တေဇောဓာတ်ဖြင့် တောက်ပတော်မူ၏။

Verse 14018

शनैः स्वयंभूर्व्यसृजत्सुषुप्तं जगन्मयः पद्मनिधिं महार्णवे । विघ्नस्तपसि संभूतो मधुर्नाम महासुरः

တဖြည်းဖြည်း စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပြည့်နှံ့နေသော စွယ်မ်ဘူ ဘြဟ္မာသည် မဟာသမုဒ္ဒရာအတွင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်သကဲ့သို့နေ၍ ပဒ္မနိဓိ (ကြာပန်းရတနာ) ကို ပေါ်ထွန်းစေတော်မူ၏။ တပဿာအတွင်း ပေါ်လာသော အတားအဆီးမှ ‘မဓု’ ဟူသော မဟာအသူရ တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏။

Verse 14019

तेनैव च सहोद्भूतो ह्यसुरो नाम कैटभः । तौ रजस्तमसोर्भूतौ संभूतौ तामसौ गणौ

ထိုသူနှင့်အတူ ‘ကೈဋဘ’ ဟူသော အသူရတစ်ပါးလည်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုနှစ်ပါးသည် ရဇတ်နှင့် တမတ်မှ မွေးဖွား၍ တမသိက သဘောသဘာဝရှိသော အတွဲအဖြစ် ပေါ်လာကြ၏။

Verse 14020

एकार्णवं जगत्सर्वं क्षोभयेतां महाबलौ । दिव्यरक्तांबरधरौ श्वेतदीप्तोग्रदंष्ट्रिणौ

မဟာဗလရှိသော ထိုနှစ်ပါးသည် လောကတစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်ကာ တစ်စင်းတည်းသော မဟာသမုဒ္ဒရာအဖြစ် ပြောင်းလဲစေကြ၏။ ဒိဗ္ဗနီရောင်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍ အဖြူရောင် တောက်ပကြမ်းတမ်းသော အစွယ်များကို ဆောင်ထားကြ၏။

Verse 14021

किरीटमकुटोदग्रौ केयूरवलयोज्ज्वलौ । महाविवृतताम्राक्षौ पीनोरस्कौ महाभुजौ

သူတို့၏ခေါင်းပေါ်တွင် မြင့်မားသော ကိရီဋနှင့် မကုတ်တို့ တင့်တယ်၍ လက်မောင်းအလှဆင် (ကေယူးရ) နှင့် လက်ကောက်တို့ တောက်ပနေ၏။ မျက်လုံးနီညိုကြီးများ ကျယ်ပြန့်ဖွင့်လှစ်၍ ရင်ဘတ်ပြည့်ဝကျယ်ဝန်းကာ လက်မောင်းများ မဟာဗလရှိ၏။

Verse 14022

महागिरेः संहननौ जंगमाविव पर्वतौ । नवमेघप्रतीकाशावादित्यप्रतिमाननौ

သူတို့သည် မဟာတောင်ကြီးများကဲ့သို့ ခိုင်မာသန်မာ၍ လှုပ်ရှားသည့် တောင်တန်းများသဖွယ် ဖြစ်ကြပြီး၊ မိုးတိမ်အသစ်ကဲ့သို့ မဲညိုကာ မျက်နှာတော်သည် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်하였다။

Verse 14023

विपुलाभोगकेयूर कराभ्यामतिभीषणौ । पादसंचारविन्यासैर्विक्षिपंताविवार्णवम्

လက်နှစ်ဖက်တွင် ကျယ်ပြန့်၍ ထူထဲလေးလံသော လက်ကောက်ကြီးများ ဆင်ယင်ထားသဖြင့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ထင်ရှားကြပြီး၊ ခြေလှမ်းတင်သည့် အနေအထားကြောင့် ပင်လယ်ကို မွှေကာ လှိုင်းထန်စေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 14024

कंपयंतौ हरिमिव शयानं मधुसूदनम् । तौ तत्र विचरंतौ तु पुष्करे विश्वतोमुखौ

ပုရှ္ကရ၌ ထိုနေရာတွင် လှည့်လည်သွားလာကြသော ထိုနှစ်ဦးသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ မျက်နှာမူလျက် နေရာကို တုန်ခါစေပြီး၊ အနားယူ၍ လဲလျောင်းနေသော မဓုသූဒန ဟရီကို လှုပ်ရှားစေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 14025

योगिनां श्रेष्ठमत्यंतं दीप्तं ददृशतुस्तदा । नारायणसमाज्ञातं सृजंतमखिलाः प्रजाः

ထို့နောက် သူတို့သည် ယောဂီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ အလွန်တောက်ပသော မဟာပုဂ္ဂိုလ်ကို မြင်တွေ့ကြသည်။ ထိုသူသည် နာရာယဏ၏ အမိန့်တော်အရ သတ္တဝါအလုံးစုံကို စೃಷ್ಟိ၌ ပေါ်ထွန်းစေကာ ဖန်ဆင်းနေ하였다။

Verse 14026

दैवतानि च विश्वानि मानसांश्च सुतानृषीन् । ततस्तावूचतुस्तत्र ब्रह्माणमसुरोत्तमौ

ထို့ပြင် (သူသည်) ဒေဝတားတို့နှင့် လောကများကိုလည်းကောင်း၊ စိတ်မှ မွေးဖွားသော သားများဖြစ်သည့် ရှိများကိုလည်းကောင်း ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်စေ하였다။ ထို့နောက် အဆုရတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ထိုနှစ်ဦးသည် ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာကို လျှောက်ထားစကားဆိုကြသည်။

Verse 14027

दुष्टौ युयुत्सू संक्रुद्धौ क्रोधव्याकुलितेक्षणौ । कस्त्वं पुष्करमध्यस्थः सितोष्णीषश्चतुर्भुजः

သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် မကောင်းသူများ—တိုက်ပွဲကို လိုလားတောင့်တ၍ ဒေါသထန်ကာ၊ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများလည်း လှုပ်ရှားတုန်ယင်နေ၏။ ပုෂ္ကရ၏ အလယ်၌ ရပ်နေပြီး အဖြူရောင် ခေါင်းပတ်ဝတ်ဆင်ကာ လက်လေးဖက်ရှိသော သင်သည် မည်သူနည်း?

Verse 14028

आवामगणयन्मोहादास्से त्वं विगतस्पृहः । एह्यागच्छावयोर्युद्धं देहि त्वं कमलोद्भव

မောဟကြောင့် သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မတွက်မခန့် လုပ်ခဲ့၏; သို့ရာတွင် သင်သည် ဤနေရာ၌ ဆန္ဒကင်းစွာ ထိုင်နေ၏။ လာ—နီးကပ်လာ! ကျွန်ုပ်တို့အား တိုက်ပွဲကို ပေးပါ၊ ကမလမှ ပေါ်ထွန်းသူ (ဗြဟ္မာ) အရှင်!

Verse 14029

आवाभ्यां परमेशाभ्यामशक्तः स्थातुमर्णवे । तत्र कश्च भवेत्तुभ्यं येन चात्र नियोजितः

ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦး—အမြင့်မြတ်သော အရှင်များ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သင်သည် သမုဒ္ဒရာ၌ မတည်နိုင်ခဲ့။ ထို့ကြောင့် သင့်အတွက် အဲဒီမှာ မည်သူတည်နိုင်မည်နည်း၊ ထို့ပြင် သင့်ကို ဤနေရာ၌ မည်သူက တာဝန်ပေးထားသနည်း?

Verse 14030

कः स्रष्टा कश्च ते गोप्ता केन नाम्नाभिधीयते । ब्रह्मोवाच । ईश्वरः प्रोच्यते लोके विष्णुश्चानंतशक्तिधृत्

မည်သူသည် ဖန်ဆင်းရှင်နည်း၊ မည်သူသည် သင့်ကို ကာကွယ်သူနည်း၊ ထိုအရှင်ကို မည်သည့်နာမဖြင့် ခေါ်ကြသနည်း? ဗြဟ္မာက ပြောသည်—လောက၌ ထိုအရှင်ကို ‘ဣශ්ဝရ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုအရှင်သည် အနန္တအာနုဘော်ကို ထမ်းဆောင်သော ဗိෂ္ဏု ဖြစ်၏။

Verse 14031

तत्सकाशात्तु जातं मां स्रष्टारमवगच्छतम् । मधुकैटभा ऊचतुः । नावयोः परमं लोके किंचिदस्ति महामुने

ထိုအရှင်ထံမှ မွေးဖွားလာသော ငါကို ဖန်ဆင်းရှင်ဟု သိမှတ်ကြလော့။ မဓုနှင့် ကೈဋဘက ပြောကြသည်—အို မဟာမုနိ၊ ဤလောက၌ ကျွန်ုပ်တို့ထက် မြင့်မြတ်သော အရာ မရှိ။

Verse 14032

आवाभ्यां च्छाद्यते विश्वं तमसा रजसा च वै । रजस्तमोमयावावामृषीणामतिलंघिनौ

ငါတို့နှစ်ဦးကြောင့် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးသည် တမစ် (အမှောင်) နှင့် ရဇစ် (အာရုံလိုလားမှု) ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရသည်။ ငါတို့သည် ရဇစ်–တမစ်ဖြစ်၍ ရှင်တော်များပင် မလွန်ကျူးနိုင်။

Verse 14033

धर्म शीलं च्छादयन्तौ नाशकौ सर्वदेहिनाम् । आवाभ्यां युज्यते लोको दुस्तराभ्यां युगे युगे

ငါတို့နှစ်ဦးသည် ဓမ္မနှင့် သီလကို ဖုံးကွယ်သူ၊ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်သည်။ ယုဂတိုင်းတွင် လောကသည် ငါတို့နှင့် ချည်နှောင်ခံရ၍ ကျော်လွှားရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

Verse 14034

आवामर्थश्च कामश्च यज्ञस्सर्वपरिग्रहः । सुखं यत्र मदो यत्र यत्र श्रीः कीर्तिरेव च

ငါတို့နှစ်ဦးသည် အර්ထ (ဥစ္စာ) နှင့် ကာမ (လိုလားမှု) ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ယဇ္ဉ်နှင့် အမျိုးမျိုးသော ရယူပိုင်ဆိုင်မှုလည်း ရှိသည်။ ငါတို့ရှိရာ၌ သုခနှင့် မဒ (မူးယစ်ရောင့်ရဲမှု) ရှိပြီး၊ ငါတို့ရှိရာ၌ သရီ (ကံကောင်းခြင်း) နှင့် ကီရ္တိ (ဂုဏ်သတင်း) လည်း ရှိသည်။

Verse 14035

येषां यत्कांक्षितं किंचित्तत्तदावां विचिंतय । ब्रह्मोवाच । आवाभ्यां संहतौ दृष्ट्वा युवां पूर्वं पराजितौ

“သူတို့လိုချင်သမျှ အရာတစ်စုံတစ်ရာရှိလျှင် ထိုအရာကို ငါတို့နှစ်ဦးအတွက် စဉ်းစား၍ ဆုံးဖြတ်လော့။” ဘြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– “သင်တို့နှစ်ဦး ပေါင်းစည်းနေသည်ကို မြင်သော်၊ ယခင်က သင်တို့သည် ငါတို့နှစ်ဦး၏ လက်၌ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးသည်။”

Verse 14036

तं समाधाय गुणिनं सत्वं चास्मि समाश्रितः । यः परो योगयुक्तात्मा योक्षरः सत्वमेव च

ထိုဂုဏ်ပြည့်တန်ခိုးရှိသော တတ္တဝါကို စိတ်တည်စေပြီး ငါသည် စတ္တဝကိုလည်း အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံ하였다။ ယောဂဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသော အတ္တမရှိသူ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသောသူ; မပျက်မယွင်း အက္ခရဖြစ်သူသည် အမှန်တကယ် စတ္တဝတည်းဟူ၏။

Verse 14037

रजसस्तमसश्चैव यः स्रष्टा विश्वसंभवः । ततो भूतानि जायंते सात्विकानीतराणि च

ရဇတ်နှင့် တမတ်တို့အားဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော စကြဝဠာ၏ မူလအရင်းအမြစ်ဖြစ်သည့် ဖန်ဆင်းရှင်ထံမှ သတ္တဝါတို့ မွေးဖွားလာကြသည်။ အချို့မှာ သတ္တဝိက ဖြစ်၍ အချို့မှာ အခြားသဘောသဘာဝများလည်း ရှိကြသည်။

Verse 14038

स एव युवयोर्नाशं वासुदेवः करिष्यति । स्वपन्नेव ततो देवो बहुयोजनविस्तृतौ

ထိုဝါစုဒေဝပင် သင်တို့နှစ်ဦးကို ဖျက်ဆီးမည်။ ထို့နောက် ထိုဘုရားသည် အိပ်မက်ကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာ၍ ယိုးဇနာများစွာအထိ ကျယ်ပြန့်သည့် မဟာရূপဖြစ်၏။

Verse 14039

बाहू नारायणो ब्रह्म कृतवानात्ममायया । कृष्यमाणौ ततस्तस्य बाहुभ्यां बाहुशालिनौ

နာရာယဏသည် မိမိ၏ အာတ္မမာယာ အင်အားဖြင့် ဘြဟ္မာ၏ လက်မောင်းများကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထို့နောက် ထိုလက်မောင်းများမှ လက်မောင်းခိုင်မာသည့် အင်အားကြီး သတ္တဝါနှစ်ပါးကို ဆွဲထုတ်၍ ပေါ်ထွန်းစေ၏။

Verse 14040

चेरतुस्तौ विगलितौ शकुनाविव पीवरौ । ततस्तावाहतुर्गत्वा वासुदेवं सनातनम्

ထိုနှစ်ပါးသည် တစ်နေရာမှတစ်နေရာ လှည့်လည်သွားလာကြရာတွင် ယခင်က ဝဝလုံးလုံးဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ငှက်ကဲ့သို့ ပိန်လှီသွားကြ၏။ ထို့နောက် သွားရောက်၍ စနာတန ဝါစုဒေဝကို မိန့်ကြားလျက် အမေးအမြန်းပြုကြသည်။

Verse 14041

पद्मनाभं हृषीकेशं प्रणिपत्य नतावुभौ । जानीवस्त्वां विश्वयोनिं त्वामेकं पुरुषोत्तमम्

ပဒ္မနာဘ၊ ဟೃရှီကေရှကို ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် ပျပ်ဝပ်နမസ്കာရပြု၍ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးလုံး နိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်ကြ၏။ သင်သည် စကြဝဠာ၏ မူလအမြစ် (ဗိශ්ဝယောနိ) ဖြစ်ပြီး တစ်ပါးတည်းသော ပုရုရှೋတ္တမ ဟူ၍ ကျွန်ုပ်တို့ သိမြင်ပါသည်။

Verse 14042

आवयोश्चैव हेतुं त्वां जानन्तौ बुद्धिकारणम् । अमोघदर्शनं सत्यं यतस्त्वां विद्वशाश्वतम्

ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးလုံးသည် သင်ကို မိမိတို့၏ အကြောင်းရင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာ၏ အရင်းအမြစ်ဟု သိမြင်ကြပါသည်။ သင်၏ဒർശနသည် မလွဲမသွေ မှန်ကန်၍ သင်သည် ထာဝရသော အလုံးစုံသိရှင် ဖြစ်သောကြောင့်ပါ။

Verse 14043

ततस्त्वामभितो देव कांक्षावः प्रसमीक्षितुम् । अमोघदर्शनोसि त्वं नमस्ते समितिंजय

ထို့ကြောင့် အို ဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အရပ်ရပ်မှ သင်ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့လိုကြပါသည်။ သင်သည် မလွဲမသွေ မြင်ရှင်ဖြစ်၏။ အို စမိတိင်္ဇယ (စည်းဝေး/စစ်ပွဲအောင်နိုင်ရှင်)၊ သင်အား နမස්ကာရပါသည်။

Verse 14044

श्रीभगवानुवाच । किमर्थं मामनुब्रूथ युवामसुरसत्तमौ । गतायुष्कौ युवां भूयस्त्वहो जीवितुमिच्छथः

သီရိဘဂဝါန်က မိန့်တော်မူသည်– “အို အဆုရတို့အနက် အထွတ်အမြတ်နှစ်ဦး၊ မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ငါ့ကို လာရောက်ပြောဆိုကြသနည်း။ သင်တို့၏ သတ်မှတ်အသက်တာ ကုန်ဆုံးပြီးပြီ; သို့သော် အိုဟယ်၊ ထပ်မံအသက်ရှင်လိုကြသေးသလော။”

Verse 14045

मधुकैटभा ऊचतुः । यस्मिन्न कश्चिन्मृतवान्देव तस्मिन्वधं प्रभो । इच्छावः पुत्रतां चैव भवतः सुमहातपः

မဓုနှင့် ကೈဋဘက ပြောကြသည်– “အို ဒေဝ၊ အို प्रभု—မည်သူမျှ မသေဖူးသော လောက၌ ကျွန်ုပ်တို့ကို သတ်ခြင်းသည် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ အို မဟာတပသီ၊ ကျွန်ုပ်တို့လည်း သင်၏ သားတော်များ ဖြစ်လိုပါသည်။”

Verse 14046

श्रीभगवानुवाच । युवयोर्बाढमेतत्स्याद्भविष्ये कलिसंभवे । भविष्यथो न संदेहः सत्यमेतद्ब्रवीमि वाम्

သီရိဘဂဝါန်က မိန့်တော်မူသည်– “သင်တို့နှစ်ဦးအတွက် ဤအရာသည် အနာဂတ်၌ ကလိယုဂ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်။ သင်တို့သည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်ကြမည်—သံသယမရှိ။ ဤသစ္စာကို သင်တို့နှစ်ဦးအား ငါပြောသည်။”

Verse 14047

वरं प्रदायाथ महासुराभ्यां सनातनो विश्वधरः सुरोत्तमः । रजस्तमोजौ तु तदांजनोपमौ ममर्द तावूरुतलेऽमरप्रभुः

မဟာအဆုရနှစ်ပါးအား ဝရပေးပြီးနောက်၊ အနန္တကာလတည်တံ့၍ လောကကိုထောက်မထားသော ဒေဝတို့အထွဋ်—အမရတို့၏ အရှင်—သည် အန်ဇန်ကဲ့သို့ မည်းနက်သော ရဇတ်နှင့် တမတ်ကို မိမိပေါင်အောက်၌ ဖိနှိပ်ကာ ချေမွခဲ့သည်။

Verse 14048

स्थित्वा तस्मिंस्तु कमले ब्रह्मा ब्रह्मविदांवरः । ऊर्ध्वबाहुर्महातेजास्तपोघोरं समाश्रितः

ထိုကြာပန်းပေါ်၌ ရပ်တည်လျက် ဘြဟ္မာ—ဗြဟ္မန်ကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး—မဟာတေဇရှိ၍ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် တပသကို အားထားဆောင်ရွက်하였다။

Verse 14049

प्रज्वलन्निव तेजोभिर्भाभिः स्वाभिस्तमोनुदः । बभाषे स तु धर्मात्मा सहस्रांशुरिवांशुभिः

မိမိ၏ အလင်းရောင်နှင့် တေဇအားဖြင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ တောက်ပကာ အမှောင်ကို ဖယ်ရှားသူ ထိုဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် စကားဆို၏—ရောင်ခြည်ထောင်ပါးရှိသော နေမင်း၏ ရောင်ခြည်များကဲ့သို့။

Verse 14050

अथान्यद्रूपमास्थाय प्रभुर्नरायणोव्ययः । आजगाम महातेजा योगाचार्यो महायशाः

ထို့နောက် အပျက်မရှိသော အရှင် နာရာယဏသည် အခြားရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ ရောက်လာ၏—မဟာတေဇတောက်ပ၍ ကေတုမဟာရှိသော ယောဂအာစာရျ ဆရာကြီး။

Verse 14051

सांख्याचार्यश्च मतिमान्कपिलो ब्रह्मणां वरः । उभावपि महात्मानौ पूजितौ तत्र तत्परौ

ထိုနေရာ၌ ဉာဏ်ပညာရှိသော ကပိလ—စಾಂಖ್ಯ အာစာရျဖြစ်၍ ဗြဟ္မန်ကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး—ရှိနေ하였다။ ထိုမဟာအတ္မာနှစ်ပါးလုံးကိုလည်း ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကာ တက်ကြွစွာ တရားလမ်း၌ တပ်မက်နေ하였다။

Verse 14052

तौ प्राप्तावूचतुस्तत्र ब्रह्माणममितौजसम् । परावरविशेषज्ञौ पूजितौ च महर्षिभिः

ထိုနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် အလင်းရောင်အဆုံးမရှိသော ဗြဟ္မာကို ထိုနှစ်ဦးက လျှောက်တင်ကြ၏။ အမြင့်နှင့် အနိမ့် အဖြစ်အပျက်တို့၏ ခွဲခြားချက်ကို သိမြင်သူများဖြစ်၍ မဟာရိရှီတို့ကလည်း ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 14053

ब्रह्म संपरिवेद्यं ते विशाल जगदास्थितौ । ग्रामणीस्सर्वभूतानां ब्रह्मा त्रैलोक्यपूजितः

ဗြဟ္မာသည် သင်တို့အတွက် အပြည့်အဝ သိမြင်ပြီးသားဖြစ်၏။ သူသည် ကျယ်ပြန့်သော စကြဝဠာအတွင်း တည်ရှိ၍ သတ္တဝါအားလုံး၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကာ သုံးလောကလုံးတွင် ပူဇော်ခံရသူဖြစ်သည်။

Verse 14054

तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा विबोध्यगतयोः परम् । त्रीनिमान्कृतवान्लोकान्यथेयं ब्रह्मणः श्रुतिः

သူတို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ လမ်းကြောင်းနှစ်မျိုးအကြောင်း အမြင့်ဆုံးသစ္စာကို သိမြင်ကာ၊ သူသည် ဤသုံးလောကကို ဖန်ဆင်း하였다—ဤသည်မှာ ဗြဟ္မာ၏ သန့်ရှင်းသော သြတိ (Śruti) က ထုတ်ဖော်ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 14055

पुत्रं स्वसंभवं चैकं समुत्पादितवान्भुवम् । तदाग्रे चागतस्तस्य ब्रह्ममानससंभवः

သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကိုယ်တိုင်မွေးဖွားသော သားတစ်ဦးတည်းကို ပေါ်ထွန်းစေ하였다။ ထို့နောက် ထိုသူ၏ရှေ့တွင် ဗြဟ္မာ၏ စိတ်မှ ပေါက်ဖွားလာသူတစ်ဦး ရောက်လာ하였다။

Verse 14056

उत्पन्नमात्रो ब्रह्माणमुक्तवान्मानसः सुतः । किं कुर्मस्तव साहाय्यं ब्रवीतु भगवानिति

မွေးဖွားသည့်ခဏချင်းပင် စိတ်မှပေါက်ဖွားသော သားသည် ဗြဟ္မာကို လျှောက်တင်၏—“သင့်အား ကူညီရန် ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ ဘဂဝန်တော် မိန့်ကြားတော်မူပါ။”

Verse 14057

ब्रह्मोवाच । यदेष कपिलो नाम ब्रह्मनारायणस्तथा । वदतो भवतस्त्वं तु तत्कुरुष्व महामते

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– “ဤသူသည် ကပိလ အမည်ရှိသူဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဗြဟ္မန်နှင့် နာရာယဏလည်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် မဟာမတိ၊ သင်ပြောသကဲ့သို့ ထိုတာဝန်ကို သင်ပင် ဆောင်ရွက်လော့။”

Verse 14058

ब्रह्मणा स तथोक्तस्तौ प्राह भूप समुत्थितः । शुश्रूषुरस्मि युवयोः किं करोमि कृतांजलि

ဗြဟ္မာ၏ မိန့်တော်မူချက်ကို ကြားသိပြီးနောက် မင်းကြီးသည် ထ၍ ပြောလေသည်– “အရှင်တို့နှစ်ပါးကို အမှုတော်ထမ်းဆောင်လိုစိတ် ပြင်းပြပါ၏။ လက်အုပ်ချီ၍ မေးပါ၏—ကျွန်ုပ် ဘာကို ပြုရမည်နည်း?”

Verse 14059

श्रीभवगवानुवाच । यत्सत्यमक्षरं ब्रह्म अष्टादशविधं च तत् । यत्सत्यममृतं तत्तु परं पदमनुस्मर

သီရိဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်– “သစ္စာတရားဖြစ်သော အမြင့်ဆုံးသော နေရာတော်ကို အမြဲသတိရလော့—မပျက်မယွင်း အက္ခရာဗြဟ္မန်၊ အမျိုးအစား ဆယ့်ရှစ်ပါးဖြင့် ဖော်ပြထားသောအရာ။ သစ္စာနှင့် အမရတရားဖြစ်သော ထိုပရမပဒကို အနုသ္မရလော့။”

Verse 14060

एतद्वचो निशम्यैवं स ययौ दिशमुत्तरां । गत्वा च तत्र स ब्रह्म अगमज्ज्ञानचक्षुषा

ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် သူသည် မြောက်ဘက်သို့ သွားလေသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ထိုဗြဟ္မာသည် ဉာဏ်မျက်စိဖြင့် (သိသင့်သိထိုက်သော) အရာကို မြင်သိလေ၏။

Verse 14061

ततो ब्रह्मा भुवर्नाम द्वितीयमसृजत्प्रभुः । संकल्पयित्वा मनसा तमेव च महामनाः

ထို့နောက် အရှင်ဗြဟ္မာသည် ‘ဘုဝရ’ ဟု အမည်ရသော ဒုတိယလောကကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ မဟာမနာဖြစ်သော အရှင်သည် စိတ်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက်(သင်္ကల్ప) ဖြင့် ထိုလောကကို ပုံဖော်ကာ ပေါ်ထွန်းစေတော်မူ၏။

Verse 14062

ततः सोप्यब्रवीद्वाक्यं किं करोमि पितामह । पितामहसमा ज्ञातो ब्रह्माणं समुपस्थितः

ထို့နောက် သူလည်း “အို ပိတామဟာ၊ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမည်နည်း” ဟု ဆို၏။ ပိတామဟာနှင့် တန်းတူဟု သိမြင်ကာ ဘြဟ္မာသို့ ချဉ်းကပ်၍ ရှေ့တော်၌ ရောက်လာ၏။

Verse 14063

ब्राह्मणस्यामृतरसोनुभूतस्तेन वै ततः । प्राप्तः सपरमंस्थानं स तयोः पार्श्वमागतः

ထိုဗြာဟ္မဏအားဖြင့် အမృతရသကဲ့သို့သော အနှစ်သာရကို ခံစားပြီးနောက်၊ သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး သာသနာတော်နေရာ (ပရမဌာန) ကို ရောက်ရှိကာ ထိုနှစ်ဦး၏ ဘေးသို့ လာရောက်၏။

Verse 14064

तस्मिन्नपि गते सोथ तृतीयमसृजत्प्रभुः । मोक्षप्रवृत्तिकुशलं सुवर्नामयुतः प्रभुः

ထိုသူလည်း ကွယ်လွန်သွားသောအခါ၊ ထို့နောက် प्रभုသည် တတိယမြောက်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏—သတ္တဝါတို့ကို မောက္ခလမ်းကြောင်းသို့ ဦးတည်စေရာ၌ ကျွမ်းကျင်ပြီး ရွှေရောင်တောက်ပမှုဖြင့် ပြည့်စုံသူ။

Verse 14065

सोपि तंधर्ममास्थाय तयोरेवागमद्गतिं । एवं पुत्रास्त्रयोप्येते गताः शंभोर्महात्मनः

သူလည်း ထိုဓမ္မကိုပင် လိုက်နာကာ ထိုနှစ်ဦးရရှိသကဲ့သို့ တူညီသော ဂတိကို ရောက်၏။ ထို့ကြောင့် မဟာအတ္တမန် ရှမ္ဘု (ရှီဝ) ၏ သားသုံးဦးလုံးလည်း ကောင်းမြတ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 14066

तान्गृहीत्वा सुतांस्तस्य तौ गतावूर्जितां गतिं । नारायणश्च भगवान्कपिलश्च यतीश्वरः

သူ၏ သားတို့ကိုပါ ခေါ်ဆောင်၍ ထိုနှစ်ဦးသည် အင်အားကြီးသော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ဆက်လက်ချီတက်ကြ၏—ဘဂဝန် နာရာယဏ နှင့် ယတီတို့၏ အရှင် ကပိလ၊ တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။

Verse 14067

यं कालं ते गता ब्रह्म ब्रह्मा तं कालमेव च । तपोघोरतरं भूयः संश्रितः परमं पदं

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ သင် ထွက်ခွာသွားသော အချိန်တည်းဟူသော ကာလ၌ပင် ဘြဟ္မာလည်း ထိုကာလတူညီသို့ ရောက်ရှိ하였다; ထို့နောက် ပိုမိုကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို အားကိုးကာ ပရမပဒကို ရရှိ하였다။

Verse 14068

न च शक्तस्ततो ब्रह्मा प्रभुरेकस्तपश्चरन् । शरीरार्धात्ततो भार्यामुत्पादयति तच्छुभाम्

ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် တစ်ပါးတည်းသော အရှင်ဖြစ်သော်လည်း တပဿာကျင့်စဉ်၌ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် မဆက်လက်နိုင်ခဲ့သည်; ထို့ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ တစ်ဝက်မှ မင်္ဂလာပြည့်စုံသော ဇနီးကို ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်စေ하였다။

Verse 14069

आत्मनः सदृशान्पुत्रानसृजद्वै पितामहः । विश्वे प्रजानां पतयो येभ्यो लोका विनिःसृताः

ပိတာမဟ (ဘြဟ္မာ) သည် မိမိနှင့်တူညီသော သားတော်များကို အမှန်တကယ် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်—ဗိශ්ဝေဒေဝများ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏ အရှင်များဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုသူတို့ထံမှ လောကများ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 14070

विश्वेशं प्रथमं तावन्महात्मा तपसात्मजम् । सर्वत्रसंहतं पुण्यं नाम्ना धर्मं स सृष्टवान्

ပထမဦးစွာ မဟာတ္မာသည် တပဿာမှ မွေးဖွားသော ဗိශ්ဝေရှကို ဖန်ဆင်း하였다; ထို့နောက် နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့၍ တစ်စုတစ်စည်းတည်းဖြစ်သော ပုဏ္ဏသတ္တိကို ‘ဓမ္မ’ ဟူသော နာမဖြင့် ထုတ်ပေါ်စေ하였다။

Verse 14071

दक्षं मरीचिमत्रिं च पुलस्त्यं पुलहं कतुम् । वसिष्ठं गौतमं चैव भृगुमंगिरसं मुनिं

ဒက္ခ၊ မရီချိ၊ အတြိ၊ ပုလස්တျ၊ ပုလဟ၊ ကရတု၊ ဝသိဋ္ဌ၊ ဂေါတမ နှင့် မုနိ ဘೃဂု၊ အင်္ဂိရသ။

Verse 14072

अत्यद्भुतास्स्वकृत्येन ज्ञेयास्ते तु महर्षयः । त्रयोदशगुणारंभा ये वंशास्तु महर्षिणां

ထိုမဟာရိရှီတို့ကို မိမိတို့၏ အလွန်အံ့ဩဖွယ် ကုသိုလ်ကံအကျင့်များဖြင့် သိမှတ်ရ၏။ မဟာရိရှီတို့၏ မျိုးဆက်ဝంశများသည် ဂုဏ်သတ္တိ ဆယ့်သုံးပါးဖြင့် အစပြုသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 14073

अदितिर्दितिर्दनुः काला अनायुः सिंहिका खसा । प्राची क्रोधा च सुरसा विनता कद्रुरेव च

အဒိတိ၊ ဒိတိ၊ ဒနု၊ ကာလာ၊ အနာယု၊ စိံဟိကာ၊ ခစာ; ထို့ပြင် ပရာချီ၊ က္ရောဓာ၊ စုရစာ၊ ဝိနတာ၊ ကဒ္ရူ တို့လည်း ဖြစ်၏။

Verse 14074

दक्षस्यापत्यमेतद्वै कन्या द्वादश पार्थिव । नक्षत्राणि च चंद्रस्य विंशतिस्सप्त चोर्जिताः

အို မင်းကြီး၊ ဤတို့သည် ဒက္ခ၏ အမျိုးအနွယ်တကယ်ဖြစ်သည်—သမီး ဆယ့်နှစ်ပါးနှင့်၊ စန္ဒြ (လ) ၏ အင်အားကြီး နက္ခတ် ၂၇ ပါးလည်း ဖြစ်၏။

Verse 14075

मरीचेः कश्यपः पुत्रस्तपसा निर्मितः किल । तस्मै द्वादशकन्याश्च दक्षस्ताश्चान्वमन्यत

မရီချီ၏ သား ကာရှျယပသည် တပသ (အာစီတပ) ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ဒက္ခသည် သူ့အား သမီး ဆယ့်နှစ်ပါးကို ဇနီးအဖြစ် ပေးအပ်၍ သဘောတူအမန့်ပြု၏။

Verse 14076

नक्षत्राणि च सोमाय तथैवं दत्तवानृषिः । रोहिण्यादीनि सर्वाणि पुण्यानि कुरुनंदन

ဤသို့ ရိရှီသည် ဆိုမ (လ) ထံသို့ နက္ခတ်များကို ပေးအပ်တော်မူ၏—ရောဟိဏီမှ စ၍ အားလုံးသော သန့်ရှင်းမြတ်သော ကြယ်စုများကို၊ အို ကုရုဝంశနွယ်။

Verse 14077

लक्ष्मीस्सरस्वती संध्या विश्वेशा च महायशाः । देवी सरस्वती चैव ब्रह्मणा निर्मिताः पुरा

လက္ခမီ၊ စရஸဝတီ၊ သန္ဓျာ နှင့် ဝိශ්ဝေရှာ—ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဒေဝီများ—ရှေးကာလ၌ ဘြဟ္မာက ဖန်ဆင်းခဲ့သည်; ဒေဝီ စရஸဝတီလည်း ထိုနည်းတူ။

Verse 14078

एताः पञ्च वरिष्ठा वै सुरश्रेष्ठाय पार्थिव । दत्ता धर्माय भद्रं ते ब्रह्मणा दृष्टकर्मणा

အို မင်းကြီး၊ ဒေဝီငါးပါးဤတို့သည် အမှန်တကယ် အမြင့်မြတ်ဆုံးများ ဖြစ်ကြသည်; ဓမ္မအကျိုးအတွက် နတ်တို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ—ကမ္မဖလကို မြင်တတ်သော ဘြဟ္မာက ဤသို့ ပေးတော်မူ၏။

Verse 14079

या रूपार्धवती पत्नी ब्रह्मणः कामरूपिणी । सुरभिः सहसा भूत्वा ब्रह्माणं समुपस्थिता

ဘြဟ္မာ၏ ဇနီးတော်—အလှတရား၏ အစိတ်အပိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်၍ စိတ်ကြိုက်ရုပ်သဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲနိုင်သူ—ရုတ်တရက် စုရဘီ ဖြစ်လာကာ ဘြဟ္မာရှေ့တော်သို့ တက်ရောက်လာသည်။

Verse 14080

ततस्तामगमद्ब्रह्मा मैथुने लोकपूजितः । लोकसर्जनहेतुज्ञो गवामर्थाय सत्तम

ထို့နောက် လောကတို့က ပူဇော်ကြသော ဘြဟ္မာ—သတ္တဝါဖန်ဆင်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို သိမြင်သူ—အို သီလကောင်းသူတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံး၊ နွားတို့ ပေါ်ပေါက်စေရန် အတွက် သူမထံသို့ ပေါင်းစည်းရန် သွားတော်မူ၏။

Verse 14081

जज्ञे चैकादशसुतान्विपुलान्धर्मसंज्ञितान् । रक्तसंध्याभ्रसंकाशान्महतस्तिग्मतेजसः

ထို့နောက် အင်အားကြီးသော သားတော် ဆယ့်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ စုပေါင်းအားဖြင့် “ဓမ္မ” ဟု ခေါ်ကြသည်; နီမြန်းသော ညနေခင်းမိုးတိမ်ကဲ့သို့၊ မဟာသတ္တဝါများဖြစ်၍ ထက်မြက်တောက်ပသော တေဇဖြင့် လင်းလက်ကြသည်။

Verse 14082

ते रुदंतो द्रवंतश्च गतवंतः पितामहम् । रोदनाद्द्रवणाच्चैव रुद्रा एवेति ते स्मृताः

သူတို့သည် ငိုကြွေးလျက် ပြေးလျက် ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ သွားရောက်ကြသည်။ ငိုကြွေးခြင်းနှင့် ပြေးလွှားခြင်းကြောင့်ပင် သူတို့ကို အမှန်တကယ် “ရုဒ္ဒရ” ဟု မှတ်မိကြသည်။

Verse 14083

निर्हृतिश्चैव संध्यश्च तृतीयश्चाप्ययोनिजः । मृगव्याधः कपर्दी च महाविश्वेश्वरश्च यः

နိရ္ဟృతိ နှင့် သန္ဓျာ တို့လည်းကောင်း၊ တတိယမြောက်သည် အယောနိဇ လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် မೃဂဗျာဓ၊ ကပර්ဒီ နှင့် မဟာဗိශ්ဝေශ්ဝရ ဟူသော အရှင်လည်းကောင်း။

Verse 14084

अहिर्बुध्न्यश्च भगवान्कपाली चैव पिंगलः । सेनानीश्च महातेजा रुद्राश्चैकादश स्मृताः

အဟိရ္ဗုဓ္နျ၊ ဘဂဝါန်၊ ကပာလီ နှင့် ပိင်္ဂလ; စေနာနီ နှင့် တောက်ပကြီးမားသော မဟာတေဇာ—ဤတို့ကို ရုဒ္ဒရ တစ်ဆယ့်တစ်ပါးဟု မှတ်မိကြသည်။

Verse 14085

तस्यामेव सुरभ्यां च गावो जाताः सुराश्च ये । अजश्चैव तु हंसश्च तथैव नृपसत्तम

ထိုစူရဘီမှပင် နွားများနှင့် ဒေဝတားတို့ မွေးဖွားလာကြသည်။ ထို့အတူ ဆိတ်နှင့် ဟံသ (ငန်း) လည်းပေါ်ပေါက်လာသည်၊ အို မင်းမြတ်ကြီး။

Verse 14086

ओषध्यः प्रवरायाश्च सुरभ्यास्तास्समुत्थिताः । धर्माल्लक्ष्मीस्तथाकामं साध्यान्साध्या व्यजायत

စူရဘီမှ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များနှင့် အထူးကောင်းမြတ်သော နွားများ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ဓမ္မမှ လက္ခမီ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ အလိုတော်အတိုင်း စာဓျာမှ စာဓျများ မွေးဖွားလာသည်။

Verse 14087

भवं च प्रभवं चैव कृशाश्वं सुवहं तथा । अरुणं वरुणं चैव विश्वामित्र चल ध्रुवौ

(ထိုသူသည်) ဘဝနှင့် ပရဘဝကို ခေါ်ဆို၍၊ ထို့အတူ ကೃရှာશ્વ နှင့် သုဝဟ၊ အရုဏ နှင့် ဝရုဏ၊ ထို့ပြင် ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၊ ခလ နှင့် ဓြုဝ တို့ကိုလည်း ဖော်ပြ하였다။

Verse 14088

हविष्मंतं तनूजं च विधानाभिमतावपि । वत्सरं चैव भूतिं च सर्वासुरनिषूदनम्

ဟဝိષ္မန္ต์ နှင့် တနူဇ၊ ထို့ပြင် ဝိဓာနာဘိမတလည်း; ဝတ္စရ နှင့် ဘူတိ တို့ပါ—အဆုရအဖွဲ့အစည်းအားလုံးကို သတ်နှိမ်ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 14089

सुपर्वाणं बृहत्कांतिं साध्या लोकनमस्कृतम् । वासवानुगता देवी जनयामास वै सुरान्

ဝါသဝ (အိန္ဒြ) ကို လိုက်နာသော ဒေဝီသည် အမှန်တကယ်ပင် ဒေဝတားတို့ကို မွေးဖွားစေခဲ့သည်—သုပရဝာဏ၊ ဗೃಹတ္ကာန္တိ၊ သာဓျ နှင့် လောကနမஸ్కృత တို့ဖြစ်သည်။

Verse 14090

धरं वै प्रथमं देवं द्वितीयं ध्रुवमव्ययम् । विश्वावसुं तृतीयं च चतुर्थं सोममीश्वरं

ပထမမှာ ဒေဝ ဓရ; ဒုတိယမှာ မပျက်မယွင်းသော ဓြုဝ; တတိယမှာ ဝိශ්ဝာဝသု; စတုတ္ထမှာ အီශ්ဝရ သောမ ဖြစ်သည်။

Verse 14091

ततोनुरूपमायं च यमं तस्मादनंतरम् । सप्तमं च तथा वायुमष्टमं निर्हृतिं तथा

ထို့နောက် အနုရူပ နှင့် မာယာ; ထို့တို့နောက်တစ်ဆက်တည်းမှာ ယမ ဖြစ်သည်။ သတ္တမမှာ ဝါယု၊ အဋ္ဌမမှာ နိရဟෘတိ လည်း ဖြစ်၏။

Verse 14092

धर्मस्यापत्यमेतद्वै सुरभ्यां तदजायत । विश्वेदेवाश्च विश्वायां धर्माज्जाता इति स्मृताः

ဤအရာသည် စုရဘီမှ ဓမ္မ၏ သားတော်အဖြစ် အမှန်တကယ် မွေးဖွားလာသည်။ ထို့ပြင် သမృతိအရ ဝိශ්ဝာ၏ ဗိုက်အတွင်း၌ ဓမ္မမှ ဝိශ්ဝေဒေဝများ မွေးဖွားကြသည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

Verse 14093

दक्षश्चैव महाबाहुः पुष्करस्तम एव च । चाक्षुषश्च ततोत्रिश्च तथा भद्रमहोरगौ

ထို့ပြင် လက်မောင်းကြီးသော ဒက္ခ၊ ပုရှ္ကရ၊ တမလည်းရှိ၏။ ထို့နောက် ချာක්ෂုသ၊ ထို့ပြီး အတြိလည်း—အတူတကွ ဘဒ္ဒရနှင့် မဟောရဂ တို့ဖြစ်ကြသည်။

Verse 14094

विश्वांतक वसुर्बालो निकुंभश्च महायशाः । रुरुदश्चातिसिद्धौजा भास्कर प्रमितद्युतिः

ဝိශ්ဝာန္တက၊ ဝသုရ်၊ ဘာလ၊ နှင့် ဂုဏ်သတင်းကြီးသော နိကుంఠ; ထို့ပြင် အလွန်အမင်း စိဒ္ဓအောဇာရှိသော ရုရုဒ; နှင့် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ဘာස්ကရ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 14095

विश्वान्देवान्देवमाता विश्वेषां जनयत्सुतान् । मरुत्वती मरुत्वतो देवानजनयत्सुतान्

ဒေဝမိခင်သည် အားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ဝိශ්ဝ-ဒေဝများကို သားတော်များအဖြစ် မွေးဖွားစေ하였다။ မရုတ်ဝတီလည်း မရုတ်ဝတ် ဒေဝများကို သားတော်များအဖြစ် မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 14096

अग्निश्चक्षू रविर्ज्योतिः सावित्री मित्रमेव च । अमरं शरवृष्टिं च सुकर्षं च महत्तरम्

အဂ္နိသည် မျက်စိတော်; ရဝိသည် အလင်းတော်; စာဝိတြီနှင့် မိတ္တရလည်းရှိ၏။ အမရ၊ မြားမိုး၊ စုကර්ရှ၊ နှင့် အလွန်အကြီးမြတ်ဆုံး မဟတ္တရ တို့ဖြစ်ကြသည်။

Verse 14097

विराजं चैव राजं च विश्वायुं सुमतिं तथा । अश्वगं चित्ररश्मिं च तथा च निषधं नृपं

ထို့ပြင် (သူသည်) ဝိရာဇာနှင့် ရာဇာကိုလည်း အမည်ဖော်ပြ하였다; ဝိශ්ဝာယုနှင့် စုမတိလည်း ထိုနည်းတူ; အရှွဂနှင့် စိတ္တရရှ္မိ၊ ထို့အပြင် နိသဓ မင်းကိုလည်း။

Verse 14098

भूय एवं चात्मविधिं चारित्रं पादमात्रगं । बृहंतं वै बृहद्रूपं तथा चैव सनाभिगं

ထို့ပြင် (သူသည်) အတ္တမဝိဒ္ဓာ၏ စည်းကမ်းနှင့် သန့်ရှင်းသော အာစာရကို ဖော်ပြ하였다—ပဒတစ်ပိုင်း (လေးပုံတစ်ပုံ) မျှသာ အကျဉ်းချုပ်အဖြစ်; ထို့နောက် မဟာကြီးမြတ်သူ၊ အလွန်ကြီးမားသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသူ၊ နာဘိပါဝင်သူ (ကမ္ဘာဓာတ်အရင်းမြစ်) ကိုလည်း။

Verse 14099

मरुत्वती प्रजा जज्ञे ज्येष्ठां तं मरुतांगणं । अदितिः कश्यपाज्जज्ञे आदित्यान्द्वादशैव हि

မရုတ်ဝတီမှ သားစဉ်မြေးဆက် ပေါ်ပေါက်လာ၍—မရုတ်တို့၏ အဖွဲ့အတွင်း အကြီးဆုံးဖြစ်하였다။ ထို့ပြင် အဒိတိသည် ကശ്യပမှတစ်ဆင့် အာဒိတျ ၁၂ ပါးကို အမှန်တကယ် မွေးဖွား하였다။

Verse 140100

इंद्रो विष्णुर्भगस्त्वष्टा वरुणोंशोर्यमारविः । पूषा मित्रश्च वरदो धाता पर्जन्य एव हि

ဣန္ဒြ၊ ဗိෂ္ဏု၊ ဘဂ၊ တွရှ္ဋြ၊ ဝရုဏ၊ အံရှ၊ အရျမန် နှင့် ရဝိ (နေမင်း); ပူෂန်၊ မိတ္တရ၊ ဝရဒ (ကောင်းချီးပေးသူ)၊ ဓာတೃ နှင့် အမှန်တကယ် ပර්ဇန்ய—ဤသို့ ဒေဝတန်ခိုးများကို ရေတွက်ဖော်ပြ하였다။

Verse 140101

इत्येते द्वादशादित्या वरिष्टास्त्रिदिवौकसां । आदित्यस्य सरस्वत्यां जज्ञाते द्वौ सुतौ वरौ

ဤသို့ အာဒိတျ ၁၂ ပါးသည် တြိဒိဝ (ကောင်းကင်ဘုံ) နေထိုင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် စရஸဝတီအတွင်း အာဒိတျမှ အလွန်မြတ်သော သားနှစ်ပါး မွေးဖွား하였다။

Verse 140102

तपःश्रेष्ठौ गुणश्रेष्ठौ त्रिदिवस्यातिसंमतौ । दनुस्तु दानवान्जज्ञे दितिर्दैत्यान्व्यजायत

သားနှစ်ပါးသည် တပဿာ၌ အထူးမြတ်၍ ဂုဏ်သတ္တိ၌လည်း အထူးမြတ်ကာ တြိလောက၌ အလွန်ချီးမြှောက်ခံရ၏။ သို့ရာတွင် ဒနုမှ ဒာနဝတို့ ပေါ်ထွန်း၍ ဒိတီမှ ဒೈတျတို့ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 140103

काला तु कालकेयांस्तानसुरान्राक्षसांस्तथा । अनायुषायास्तनया व्याधयश्च महाबलाः

ကာလာသည် ကာလကေယ အသူရတို့ကို မွေးဖွားစေပြီး၊ ထို့အပြင် အသူရနှင့် ရာක්ෂသတို့ကိုလည်း မွေးဖွားစေ၏။ အနာယုသာမှလည်း အင်အားကြီးမားသော ရောဂါဗျာဓိများ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 140104

सिंहिका ग्रहमाता च गंधर्वजननी मुनिः । प्राची त्वप्सरसां माता पुण्यानां भारतेतरा

စိံဟိကာသည် ဂြဟများ (ကောင်းကင်၌ ဖမ်းဆီးသည့် အာကာသသတ္တဝါများ) ၏ မိခင်ဖြစ်၏။ မုနိမိန်းမသည် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ မိခင်ဖြစ်၏။ ပရာချီသည် အပ္စရာတို့၏ မိခင်ဖြစ်၍၊ ဘာရတီသည် ပုဏ္ဏယ (ကုသိုလ်ရှိသတ္တဝါ) တို့၏ မိခင်ဖြစ်၏။

Verse 140105

क्रोधा साः सर्वभूतानि पिशाचा सा च पार्थिव । जज्ञे यक्षगणांश्चैव राक्षसांश्च विशांपते

ကရောဓာမှ သတ္တဝါအပေါင်းတို့ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ပိသာချာမှလည်း၊ အို မင်းကြီး၊ ယက္ခဂဏများနှင့် ရာක්ෂသတို့ ပေါ်ထွန်းလာ၏၊ အို ပြည်သူတို့၏ အရှင်။

Verse 140106

चतुष्पदानि सत्वानि एता गाश्चैव सौरभी । पुराणपुरुषश्चैव मायां विष्णुर्हरिः प्रभुः

ဤတို့သည် ခြေလေးချောင်းရှိသော သတ္တဝါများဖြစ်၏။ ဤတို့သည် နွားများဖြစ်၍၊ ဆောရဘီ (ကာမဓေနု) ဆန္ဒပြည့်နွားမလည်း ပါ၏။ ထို့ပြင် အာဒိပုရုရှလည်း ရှိ၏၊ မာယာလည်း ရှိ၏—ဗိဿနု၊ ဟရိ၊ အရှင်တော်ကိုယ်တိုင်။

Verse 140107

कथितस्तेनुपूर्वेण संस्तुतश्च महर्षिभिः । यश्चेदमग्र्यं शृणुयात्पुराणं सदा नरः पर्वसु चेत्पठेत

ဤပုရာဏကို သူက ယခင်ကပင် ဟောကြားခဲ့ပြီး မဟာရိရှီတို့ကလည်း ချီးမွမ်းခဲ့ကြသည်။ ဤအထွတ်အမြတ်ပုရာဏကို အမြဲနားထောင်သူ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသောပွဲနေ့များတွင် ရွတ်ဖတ်သူသည် ထိုကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 140108

अवाप्यलोकं स हि वीतरागः परत्र च स्वर्गफलानि भुंक्ते चक्षुषा मनसा वाचा कर्मणा च चतुर्विधम्

ထိုလောကကို ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ စွဲလမ်းမှုကင်းသူသည် ပရလောက၌လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကျိုးဖလကို လေးမျိုးဖြင့် ခံစားရသည်—မျက်စိဖြင့်၊ စိတ်ဖြင့်၊ စကားဖြင့်၊ လုပ်ရပ်ဖြင့်။

Verse 140109

प्रसादयति यः कृष्णं तस्य कृष्णः प्रसीदति । राज्यं च लभते राजा निर्धनश्चोत्तमं धनम्

မည်သူမဆို သရီကృష్ణကို ပျော်ရွှင်စေပါက ကృష్ణသည် ထိုသူအပေါ် ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ ဘုရင်သည် မိမိ၏ နိုင်ငံတော်ကို ရရှိပြီး ဆင်းရဲသူသည် အထူးကောင်းမွန်သော ဥစ္စာကို ရရှိသည်။

Verse 140110

क्षीणायुर्लभते चायुः पुत्रकामोथ संततिम् । यज्ञार्थिनस्तथा कामांस्तपांसि विविधानि च

အသက်တမ်း လျော့နည်းလာသူသည် အသက်ရှည်ခြင်းကို ပြန်လည်ရရှိသည်။ သားလိုချင်သူသည် သားသမီးအဆက်အနွယ်ကို ရရှိသည်။ ထို့အတူ ယဇ్ఞကို လိုလားသူတို့သည် မိမိတို့၏ ဆန္ဒအလိုက် အကျိုးကို ရရှိပြီး တပဿာမျိုးစုံ (ဝိညာဉ်ရေးရာ အောင်မြင်မှုများ) ကိုလည်း ရရှိကြသည်။

Verse 140111

यं यं कामयते कामं तं तं लोकेश्वराल्लभेत् । सर्वं विहाय य इमं पठेद्वै पौष्करं हरेः

လူသည် မည်သည့်ဆန္ဒကိုမဆို လိုလားပါက ထိုဆန္ဒကို လောက၏ အရှင် (Lokeśvara) ထံမှ ရနိုင်သည်။ အခြားအရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ ဟရီ၏ ဤ ပေါုရှ္ကရ (Puṣkara-ဆိုင်ရာ) ပုဒ်ကို သေချာစွာ ရွတ်ဖတ်ပါက ဖြစ်သည်။

Verse 140112

प्रादुर्भावं नरश्रेष्ठ न तस्य ह्यशुभं भवेत् । एष पौष्करकोनाम प्रादुर्भावो महात्मनः

အို လူမြတ်၊ ဤ ദിവ္ယ ပရဒုರ್ಭာဝ ကို မြင်တွေ့သူအတွက် အမင်္ဂလာ မဖြစ်ပေါ်နိုင်။ ဤသည်မှာ မဟာအတ္မာ၏ “ပေါုෂ္ကရ” ဟု ခေါ်သော ပရဒုರ್ಭာဝ ဖြစ်သည်။

Verse 140113

कीर्तितस्तु महाराज व्यासश्रुतिनिदर्शनात् । विष्णुत्वं शृणु मे विष्णोर्हरित्वं च कृतेयुगे

အို မဟာရာဇာ၊ ဗျာသ၏ သဒ္ဓာ-ပရမ္ပရာ အထောက်အထားဖြင့် ဤအကြောင်းကို ကြေညာထားသည်။ ယခု ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့—ကೃတ ယုဂ၌ ဗိෂ္ဏု၏ ဗိෂ္ဏုတ്വ နှင့် ဟရိတ്വ ကို။

Verse 140114

वैकुंठत्वं च देवेषु कृष्णत्वं मानुषेषु च । ईश्वरस्य हितस्यैषा कर्मणां गहना गतिः

ဒေဝတားတို့အတွင်း၌ သူသည် ဝိုင်ကుంఠ အဖြစ် ပေါ်ထွန်း၍၊ လူသားတို့အတွင်း၌ ကృష్ణ အဖြစ် ပေါ်ထွန်းသည်။ ဤသည်မှာ အီශ්ဝရ၏ ကရုဏာမေတ္တာရည်ရွယ်ချက်ကို ဆောင်ရွက်သော ကర్మ၏ နက်ရှိုင်း၍ မသိမမြင်နိုင်သော လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။

Verse 140115

सांप्रतं भूतभव्यं च शृणु राजन्यथातथं । अव्यक्तो व्यक्तलिंगस्थो य एष भगवान्प्रभुः

အို ရာဇာ၊ ယခု လက်ရှိ၊ အတိတ်၊ အနာဂတ်ကို အစဉ်လိုက် နားထောင်လော့—ဤ ဘဂဝန် ပရဘု သည် အဗျက္တ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ပေါ်လွင်သော လက္ခဏာများအတွင်း၌ တည်ရှိနေသည်။

Verse 140116

नारायणो ह्यनंतात्मा प्रभवाप्यय एव च । एष नारायणो भूत्वा हरिरासीत्सनातनः

နာရာယဏ သည် အတ္တမ အနန္တဖြစ်၍၊ ပေါ်ပေါက်ခြင်း၏ အရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်ကာ လယ (ပျောက်ကွယ်ခြင်း) ၏ အာရုံအမီလည်း ဖြစ်သည်။ ဤ နာရာယဏ အဖြစ် ဖြစ်လာပြီးနောက် ဟရိသည် စနာတန (အနန္တကာလ) အဖြစ် တည်ရှိခဲ့သည်။

Verse 140117

ब्रह्मा वायुश्च सोमश्च धर्मः शक्रो बृहस्पतिः । अदितेरपि पुत्रत्वमेत्यजः कुरुनंदन

ဗြဟ္မာ၊ ဝါယု၊ ဆိုမ၊ ဓမ္မ၊ သက္က၊ နှင့် ဗြဟஸပတိ—အို ကုရုနန္ဒန—အားလုံးသည် အဒိတိ၏ သားဖြစ်သော အဆင့်ကို ရရှိကြ၏; မမွေးဖွားသူ အဇ (Aja) လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။

Verse 140118

एष विष्णुरिति ख्यात इन्द्रस्यावरजो विभुः । प्रसादनं तस्यविभोरदित्याः पुत्रकारणम्

သူသည် “ဗိဿဏု” ဟု ကျော်ကြား၏—အင်ဒြ၏ အင်အားကြီးသော ညီတော်၊ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော ဗိဘု။ ထိုအရှင်၏ ကရုဏာတော်ကို ရရှိခြင်းက အဒိတိအား သားတော်ရရှိစေသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်၏။

Verse 140119

वधार्थं सुरशत्रूणां दैत्यदानवरक्षसाम् । ससर्जाथ सुरान्कल्पे ब्रह्माणं च प्रजापतीन्

ဒေဝတို့၏ ရန်သူများဖြစ်သော ဒೈတျ၊ ဒာနဝ၊ ရက္ခသတို့ကို သတ်နှိမ်ရန်အတွက်၊ ထိုကလ္ပ၌ သူသည် ဒေဝတို့ကို ဖန်ဆင်းပြီး၊ ဗြဟ္မာနှင့် ပရဇာပတိတို့ကိုလည်း ပေါ်ထွန်းစေ၏။

Verse 140120

असृजन्मानसांस्तत्र ब्रह्मवंशाननुत्तमान् । तेभ्योभवन्महात्मभ्यः परंब्रह्म सनातनम्

ထိုနေရာ၌ သူသည် စိတ်တော်ဖြင့် ဗြဟ္မာ၏ အထွတ်အထိပ် မျိုးရိုးအဆက်အနွယ်များကို ဖန်ဆင်း၏။ ထိုမဟာတမတို့မှ စနာတန ပရဗြဟ္မန်သည် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 140121

एतदाश्चर्यभूतस्य विष्णोः कर्मानुकीर्तितं । कीर्त्तनीयस्य लोकेषु कीर्त्यमानं निबोध मे

ဤသည်မှာ အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်သော ဗိဿဏု၏ ကုသိုလ်ကမ္မများကို ချီးမွမ်းအနုကီရတနာ ပြုခြင်းဖြစ်၏။ လောကအပေါင်းတို့၌ ချီးကျူးကီရတနာပြုထိုက်ပြီး အလောကအပေါင်းတို့၌ ချီးမွမ်းသံမြည်နေသော ထိုကမ္မများကို ငါပြောပြမည်၊ နားထောင်လော့။

Verse 140122

वृत्ते वृत्रवधे भीष्म वर्तमाने कृतेयुगे । आसीत्त्रैलोक्यविख्यातः संग्रामस्तारकामयः

အို ဘီရှ္မ၊ ဝෘတြကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကෘတယုဂ ဆက်လက်ဖြစ်နေစဉ်၊ တာရကာကဲ့သို့သော စစ်သူရဲများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော မဟာစစ်ပွဲတစ်ရပ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

Verse 140123

यत्र ते दानवा घोराः सर्वे संग्रामदुर्जयाः । घ्नंति देवासुरान्सर्वान्सयक्षोरगराक्षसान्

ထိုနေရာ၌ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒာနဝများသည်—စစ်ပွဲ၌ မအနိုင်ယူနိုင်သူများ—ဒေဝနှင့် အဆုရ အားလုံးကို၊ ယက္ခ၊ နာဂ နှင့် ရာက္ခသတို့ပါ အပါအဝင် သတ်ဖြတ်ကြသည်။

Verse 140124

ते वध्यमाना विमुखाश्छिन्नप्रहरणा रणे । त्रातारं मनसा जग्मुर्देवं नारायणं प्रभुम्

သူတို့ သတ်ဖြတ်ခံနေရစဉ်—စစ်မြေပြင်၌ နောက်ပြန်လှည့်၍ ထွက်ပြေးကာ လက်နက်များလည်း ချိုးဖျက်ခံရသဖြင့်—ကာကွယ်ရှင်အဖြစ် သခင် နာရာယဏ၊ ဒေဝအရှင်ကို စိတ်ထဲမှ အားကိုး၍ ရှရဏဝင်ကြသည်။

Verse 140125

एतस्मिन्नंतरे मेघा निर्वाणांगारवर्चसः । सार्कचंद्रग्रहगणं च्छादयंतो नभस्तलम्

ထိုအခါ မီးငြိမ်းသွားသော မီးခဲကဲ့သို့ တောက်ပသည့် မိုးတိမ်များ ပျံ့နှံ့လာ၍ နေ၊ လ၊ နှင့် ဂြိုဟ်အစုအဝေးတို့ပါ အပါအဝင် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

Verse 140126

चंडविद्युद्गणोपेता घोरनिर्ह्रादकारिणः । अन्योन्यवेगाभिहताः प्रववुः सप्तमारुताः

ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးအစုများနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ် ဂုဏ်ဂုဏ်မြည်သံများ ထွက်ပေါ်စေကာ၊ မာရုတ် ခုနစ်ပါးသော လေများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆန့်ကျင်သော အားဖြင့် တိုက်ခတ်၍ ပွင့်လင်းကြသည်။

Verse 140127

दीप्ततोयाः सनिर्घातैः सह वज्रानलानिलैः । रवैस्सुघोरैरुत्पातैर्दह्यमानमिवाम्बरम्

တောက်လောင်သော ရေစီးကြီးများ၊ မိုးကြိုးသံများနှင့်အတူ လျှပ်စီး၊ မီးနှင့် ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းတို့ပေါင်းစည်းကာ—ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများနှင့် အမင်္ဂလာဥတ്പာတ်နိမိတ်များကြားတွင်—ကောင်းကင်သည် မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 140128

पेतुरुल्कासहस्राणि निपेतुः खचराण्यपि । दैवानि च विमानानि प्रपतंत्युत्पतंति च

ဥက္ကာပျံများ ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျရောက်လာပြီး ကောင်းကင်လှည့်လည်သူများပင် လဲကျကြသည်။ ဒေဝတို့၏ ဝိမာနများလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ထိုးဆင်းကာ၊ ခဏချင်း ပြန်လည် မြင့်တက်လာကြသည်။

Verse 140129

चतुर्युगांतसमये लोकानां यद्भयं भवेत् । अरूपवति रूपाणि तस्मिन्नुत्पातलक्षणे

စတုရ်ယုဂ အဆုံးကာလ၌ လောကတို့၌ ပေါ်ထွန်းသော ကြောက်ရွံ့မှုအတိုင်း—အမင်္ဂလာဥတ്പာတ်လက္ခဏာများကြားတွင်—အရုပ်မဲ့သောအရာပင် ရုပ်သဏ္ဌာန်များဖြင့် ထင်ရှားလာသည်။

Verse 140130

तस्माद्दुष्प्रथितं सर्वं न प्राज्ञायत किंचन । तिमिरौघपरिक्षिप्ता न रेजुश्च दिशो दश

ထို့ကြောင့် အရာအားလုံး မရှင်းလင်းဘဲ ပျက်ပြားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ ဘာမျှ မခွဲခြားမသိနိုင်တော့။ အမှောင်ထုကြီးများက ဝန်းရံသဖြင့် ဒిశ ဆယ်ပါးလည်း မတောက်ပတော့။

Verse 140131

विवेश रूपिणी काली कालमेघावगुंठिता । द्यौर्नभात्यभिभूतार्का घोरेण तमसा वृता

ထို့နောက် အမဲမှောင်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ကာလီသည် ဝင်ရောက်လာကာ မဲနက်သော မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ကောင်းကင် မတောက်ပတော့၊ နေမင်းလည်း အနိုင်ယူခံရပြီး အရာအားလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်က ပတ်လည်ဝိုင်းထားသည်။

Verse 140132

तां घनौघां सतिमिरां दोर्भ्यामाछिद्य स प्रभुः । वपुः स्वं दर्शयामास दिव्यं कृष्णवपुर्हरिः

ထို့နောက် အရှင် ဟရီ—အမည်းရောင်သဏ္ဌာန်ရှိသူ—သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထူထဲသော အမှောင်အစုကို ခွဲဖောက်ကာ မိမိ၏ ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ထင်ရှားပြသတော်မူ၏။

Verse 140133

बलाहकांजननिभं बलाहकतनूरुहम् । तेजसा वपुषा चैव कृष्णं कृष्णमिवाचलम्

မိုးတိမ်၏ ကာဇယ်ကဲ့သို့ အမည်းရောင်၊ ကိုယ်အမွှေးများလည်း မိုးတိမ်ကဲ့သို့; ထို့ပြင် တေဇနှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကြောင့် တောင်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်သော ကృష్ణတော်ကဲ့သို့ အမည်းထင်ရှားလေ၏။

Verse 140134

दीप्तपीतांबरधरं तप्तकांचनभूषणम् । धूम्रांधकारवपुषं युगांताग्निमिवोत्थितम्

တောက်ပသော ပီတాంబရ (အဝါရောင်ဝတ်ရုံ) ကို ဝတ်ဆင်၍ ပူလောင်သကဲ့သို့သော ရွှေအလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ မီးခိုးဆန်သော အမှောင်ရုပ်ကာယသည် ယုဂအဆုံး၏ မီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 140135

वृत्तद्विगुणपीनां संकिरीटाच्छन्नमूर्धजम् । बभौ चामीकरप्रख्यैरायुधैरुपशोभितम्

ကိုယ်ခန္ဓာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် နှစ်ဆထူထဲပြည့်ဝကာ၊ ဦးခေါင်းဆံပင်ကို မကွတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပသော လက်နက်များဖြင့် အလှဆင်ကာ ထင်ရှားတောက်ပလေ၏။

Verse 140136

चंद्रार्ककिरणोद्योतं गिरिकूटमिवोच्छ्रितम् । नंदकानंदितकरं कौस्तुभोद्भासितोरसम्

လနှင့် နေရောင်ခြည်တို့ဖြင့် တောက်ပ၍ တောင်ထိပ်ကဲ့သို့ မြင့်မားကာ၊ နန္ဒကဓားကို ကိုင်ထားသော လက်သည် ပီတိဖြစ်ပြီး၊ ကೌஸ্তুဘ မဏိကြောင့် ရင်ဘတ်သည် ထင်ရှားတောက်ပလေ၏။

Verse 140137

शक्तिचित्रफलोदग्रं शंखचक्रगदाधरम् । विष्णुशैलं क्षमाशीलं श्रीवत्सं शार्ङ्गपाणिनम्

ကျွန်ုပ်သည် ထိုဘုရားကို မြင်မြော်ပါ၏—အံ့သြဖွယ် သက္တိများနှင့် မျိုးစုံသော ကုသိုလ်အကျိုးဖလများဖြင့် မြင့်မြတ်တော်မူ၍; သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏; ဗိဿဏု၏ တည်ကြည်မှု၌ တောင်တန်းကဲ့သို့ ခိုင်မာ၍ ချမ်းသာသဘောဖြင့် သည်းခံတော်မူ၏; Śrīvatsa အမှတ်တံဆိပ်ရှိ၍ လက်၌ Śārṅga လေးကို ကိုင်တော်မူ၏။

Verse 140138

त्रिदशोदारफलदं स्वर्गस्त्रीचारुवल्लभम् । सर्वलोकमनःकांतं सर्वसत्वमनोहरम्

ဤအရာသည် နတ်တို့ထံသို့ပင် ရက်ရောသော အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူ၏; ကောင်းကင်ဘုံ၏ လှပသော နတ်မိန်းမတို့၏ ချစ်ခင်ရာ ဖြစ်၏; လောကအပေါင်း၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်၍ သတ္တဝါအပေါင်း၏ နှလုံးသားကို ပျော်ရွှင်စေ၏။

Verse 140139

मायाविशालविटपं तोयदौघसमप्रभम् । विद्याहंकारमानाढ्य महाभूतप्ररोहणम्

၎င်း၏ ကိုင်းခက်များသည် māyā အတွင်း ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြန့်ကျက်၍ မိုးတိမ်အစုကြီးကဲ့သို့ တောက်ပ၏; vidyā၊ ahaṅkāra နှင့် māna တို့ဖြင့် ပြည့်ဝ၍; ထို့ပြင် ပေါက်မြောက်သော အညွန့်များသည် mahābhūta များအဖြစ် ဖြစ်ထွန်းလာ၏။

Verse 140140

विशेषपत्रैर्निचितं ग्रहनक्षत्रपुष्पितम् । दैत्यलोकमहास्कंधं मर्त्यलोकप्रकाशितम्

၎င်းသည် ထူးခြားသော ရွက်များဖြင့် ထူထပ်၍ ဂြိုဟ်နှင့် နက္ခတ်တို့ကို ပန်းအဖြစ် ပွင့်လန်းစေ၏; ဒိုင်တျလောက၏ မဟာတံခွန်တည်းဟူသော ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ မရ္တျလောကသို့ ထင်ရှားစွာ ပြသထား၏။

Verse 140141

सागराकारनिर्ह्रादं रसातलगलाश्रयम् । नागेंद्रपाशैर्विततं पक्षिजंतुसमन्वितम्

၎င်းသည် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ မြည်ဟည်း၍ Rasātala ၏ ပါးစပ်ဝတွင် အခြေချ၏; Nāgendra ၏ ကွင်းလိမ်ပတ်ကြိုးများဖြင့် ကျယ်ပြန့်၍ ငှက်များနှင့် အခြားသတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်၏။

Verse 140142

शीलानाहार्यगंधाढ्यं सर्वलोकमहाद्रुमम् । अव्यक्तानंदसलिलं व्यक्ताहंकारफेनिलम्

ဤအရာသည် သီလကောင်းမြတ်မှုနှင့် ပူဇော်သက္ကာတို့၏ မွှေးရနံ့ဖြင့် ပြည့်ဝ၍ လောကအားလုံးအတွက် မဟာသစ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ရေသည် မပေါ်လွင်သေးသော အာနန္ဒဖြစ်ပြီး၊ အပေါ်ယံဖ泡သည် ပေါ်လွင်လာသော “ငါ” ဟူသော အဟင်ကာရ ဖြစ်သည်။

Verse 140143

महाभूतकरौघौघं ग्रहनक्षत्रबुद्बुदम् । विमानवाहनैर्व्याप्तं तोयदाडम्बराकुलम्

၎င်းသည် မဟာဘူတတို့၏ လှိုင်းထန်သော အစုအဖွဲ့များဖြင့် ထူထပ်နေပြီး၊ ဂြိုဟ်နှင့် နက္ခတ်တို့သည် ဖ泡ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဗိမာန်နှင့် ယာဉ်တင်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မိုးတိမ်ကြီးများ၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဆူညံလှုပ်ရှားနေသည်။

Verse 140144

जंतुमत्स्यगणाकीर्णं शैलशंखकुलैर्युतम् । त्रैगुण्यविषयावर्तं सर्वलोकतिमिंगिलम्

၎င်းသည် သတ္တဝါများနှင့် ငါးအစုအဖွဲ့များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ တောင်တန်းများနှင့် သင်္ခါ (conch) မျိုးရိုးများနှင့်လည်း တွဲဖက်နေသည်။ သုံးဂုဏ်မှ ပေါ်လာသော အာရုံဝတ္ထုတို့၏ လှိုင်းဝဲများကြောင့် လှည့်ပတ်ကာ—ဤ သံသရာသမုဒ္ဒရာသည် လောကအားလုံးအတွက် တိမင်္ဂိလ၊ မဟာစားသောက်သတ္တဝါကြီး ဖြစ်သည်။

Verse 140145

वीरवृक्षलतागुल्मं भुजगोत्सृष्टशैवलम् । द्वादशार्कमहाद्वीपं रुद्रैकादशपत्तनम्

၎င်းသည် အင်အားကြီး သစ်ပင်များ၊ လက်တံပင်များနှင့် ပင်ပုန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်ပြီး၊ မြွေများက စွန့်ပစ်ထားသော ရေညှိများလည်း ပျံ့နှံ့နေသည်။ ၎င်းတွင် နေတစ်ဆယ့်နှစ်လုံးတောက်ပသော မဟာဒွီပများရှိပြီး၊ ရုဒ္ဒရ၏ မြို့တော်တစ်ဆယ့်တစ်မြို့လည်း ရှိသည်။

Verse 140146

वस्वष्टपर्वतोपेतं त्रैलोक्यांभो महोदधिम् । संध्यासंध्योर्मिसलिलमापूर्णानिलशोभितम्

သူသည် မဟာသမုဒ္ဒရာကို မြင်တော်မူ၏—၎င်း၏ ရေသည် သုံးလောကလုံးကို လွှမ်းခြုံလျက်—ဝသ္ဝෂ္ဌ တောင်တန်းဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ၎င်း၏ လှိုင်းများသည် မိုးလင်းနှင့် မိုးချုပ် စန္ဓျာရေကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ပြည့်ဝလှိုင်းထန်သော လေများကြောင့် ပိုမိုတောက်ပလှသည်။

Verse 140147

दैत्ययक्षगणग्रामं रक्षोगणझषाकुलम् । पितामहमहावीर्यं स्वर्गस्त्रीरत्नसंकुलम्

ထိုနေရာသည် ဒೈတျနှင့် ယက္ခဂဏတို့၏အုပ်စုများဖြင့် ပြည့်နှက်၍၊ ငါးပြည့်သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ရက္ခသဂဏတပ်များဖြင့် လှိုင်းထနေသည်; ပိတாமဟ ဘြဟ္မာ၏ မဟာဗီရျဖြင့် တောက်ပကာ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရတနာတူ အပ္සරာများဖြင့် စုံလင်နေသည်။

Verse 140148

श्री कीर्ति कांतिलक्ष्मीभिर्नदीभिश्च समाकुलम् । कालयोगमहावर्षप्रलयोत्पत्तिवेगितम्

ထိုနေရာသည် သီရိ၊ ကီရတိ၊ ကာန္တိနှင့် လက္ခ္မီတို့ဖြင့် ပြည့်ဝ၍ မြစ်ရေစီးများဖြင့်လည်း စည်ကားသည်; ကာလနှင့် ယောဂ၏ အင်အားကြောင့်—မဟာမိုးရွာခြင်း၊ ပရလယနှင့် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အရှိန်ဖြင့်—ရှေ့သို့ တိုးစေခံရသည်။

Verse 140149

सत्संयोगमहापारं नारायणमहार्णवम् । देवातिदेवं वरदं भक्तानां भक्तवत्सलम्

ကျွန်ုပ်သည် နာရာယဏ၌ ခိုလှုံပါ၏—ဒေဝတရား၏ မဟာသမုဒ္ဒရာ၊ သတ္သင်္ဂ၏ မဟာကမ်းပါး; ဒေဝတို့ထက်မြင့်သော ဒေဝ, အပေးအယူကောင်းချီးပေးသူ, နှင့် ဘက္တတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တဝတ္စလ။

Verse 140150

अनुग्रहकरं देवं प्रशांतिकरणं शुभम् । हर्यश्वरथसंयुक्त सुपर्णध्वजशोभिते

အနုဂ्रहပေး၍ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဖြစ်စေသော မင်္ဂလာဒေဝကို ကျွန်ုပ် နမස්ကာရပြုပါ၏—အဝါရောင်မြင်းများဆွဲသော ရထားပေါ်၌ စီးနင်းတော်မူ၍၊ စုပဏ္ဏ (ဂရုဍ) အလံဖြင့် တင့်တယ်လှပသည်။

Verse 140151

चंद्रार्कचक्ररचित उदाराक्षवृतांतरे । अनंतरश्मिसंयुक्ते दुर्दर्शे मेरुकूबरे

လနှင့် နေရောင်၏ စက်ဝိုင်းလမ်းကြောင်းကဲ့သို့ ဖန်ဆင်းထားသော ကျယ်ဝန်းသည့် မဏ္ဍလအတွင်း—အဆုံးမဲ့ ရောင်ခြည်များနှင့် ပေါင်းစည်းလျက်—မေရုတောင်သည် တင့်တယ်စွာ တည်ရှိသော်လည်း မြင်တွေ့ရန် ခက်ခဲသည်။

Verse 140152

तारकाचित्रकुसुमे ग्रहनक्षत्रबंधुरे । भयेष्वभयदे व्योम्नि देवदैत्यापराजिते

အို ကောင်းကင်တော်၊ ကြယ်ပွင့်ပန်းရောင်စုံဖြင့် တန်ဆာဆင်၍ ဂြိုဟ်နှင့် နက္ခတ်တို့ကြောင့် တောက်ပသောသူ; အန္တရာယ်အတွင်း အဘယကို ပေးသနားသူ၊ ဒေဝနှင့် အသူရတို့နှစ်ဖက်လုံး မနိုင်မရှုံးသောသူ။

Verse 140153

हर्यश्वरथसंयुक्तमुक्ताशोभासमन्वितम् । ददृशुस्ते स्थितं देवं दिव्यलोकमये रथे

သူတို့သည် ဒေဝလောက၏ အနှစ်သာရဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသော ဒိဗ္ဗရထားပေါ်၌ ဘုရားသခင်တော် ရပ်တည်နေသည်ကို မြင်ကြ၏—ရွှေရောင်မောင်းမြင်းများဖြင့် ဆက်စပ်၍ မုတိကာ၏ တောက်ပမှုဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 140154

ते कृतांजलयः सर्वे देवा इंद्रपुरोगमाः । जयशब्दं पुरस्कृत्य शरण्यं शरणं गताः

ထို့နောက် အိန္ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတော်အားလုံးသည် လက်အုပ်ချီ၍ “ဇယ!” ဟု အောင်မြင်သံကို ကြွေးကြော်ကာ၊ အားကိုးရာဖြစ်ထိုက်သော ကာကွယ်ရှင်ထံ သာရဏာဝင်ကြ၏။

Verse 140155

एतेषां च गिरः श्रुत्वा स विष्णुर्देवदैवतः । मनश्चक्रे विनाशाय दानवानां महामृधे

သူတို့၏ စကားကို ကြားသော် ဒေဝတော်တို့ကပင် ပူဇော်သော ဗိဿဏုသည် မဟာစစ်ပွဲ၌ ဒါနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် စိတ်တည်ကြည်၍ ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။

Verse 140156

आकाशे तु स्थितो विष्णुरुत्तमं वपुराश्रितः । उवाच देवताः सर्वाः सप्रतिज्ञमिदं वचः

ထို့နောက် ကောင်းကင်၌ တည်နေသော ဗိဿဏုသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူ၍ ဒေဝတော်အားလုံးကို ကတိသစ္စာပါသော ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 140157

शांतिं व्रजत भद्रं वो मा भैष्ट मरुतांगणाः । जिता मे दानवाः सर्वे त्रैलोक्यं परिगृह्यताम्

ငြိမ်းချမ်းစွာ သွားကြလော့; သင်တို့အပေါ် မင်္ဂလာရှိပါစေ—မရုတ်တို့၏ အစုအဝေးတို့၊ မကြောက်ကြနှင့်။ ဒာနဝတို့ အားလုံးကို ငါ အနိုင်ယူပြီးပြီ; သုံးလောကကို လုံခြုံစေ၍ ဓမ္မဖြင့် စီမံအုပ်ချုပ်စေကြ။

Verse 140158

ततोस्य सत्यसंधस्य विष्णोर्वाक्येन तोषिताः । देवाः प्रीतिं पराजग्मुः प्राश्यामृतमिवोत्तमम्

ထို့နောက် သစ္စာကတိတည်မြဲသော ဗိဿနု၏ စကားတော်ကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူကြသော ဒေဝတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အမృతကို သောက်သကဲ့သို့ မဟာပီတိကို ရရှိကြ၏။

Verse 140159

ततस्तमश्च संहृत्य विनेशुश्च बलाहकाः । प्रववुश्च शिवा वाताः प्रसन्नाश्च दिशो दश

ထို့နောက် အမှောင်အတိတ်ကို စုဆောင်းဖယ်ရှား၍ မိုးတိမ်များလည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။ မင်္ဂလာလေများ စတင်တိုက်ခတ်လာပြီး ဒిశဆယ်ပါးလုံး ကြည်လင်၍ ငြိမ်းချမ်းသွား၏။

Verse 140160

शुद्धप्रायाणि ज्योतींषि सोमं चक्रुः प्रदक्षिणम् । न विग्रहं ग्रहाश्चक्रुः प्रसन्नाश्चापि सिंधवः

အလင်းရောင်ရှိသော ကြယ်တော်များသည် အများအားဖြင့် သန့်စင်လာပြီး စောမ (လ) ကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကြ၏။ ဂြိုဟ်တို့ကလည်း အနှောင့်အယှက်မပြုကြ၊ မြစ်များပါ ပျော်ရွှင်၍ တည်ငြိမ်လာ၏။

Verse 140161

विरजा अभवन्मार्गा लोकाः स्वर्गादयस्त्रयः । यथार्थमूहुस्सरितश्चुक्षुभे न तथार्णवः

လမ်းကြောင်းများသည် အညစ်အကြေးကင်းစင်လာ၏; ကောင်းကင်လောကမှ စ၍ သုံးလောကလည်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။ မြစ်များသည် မိမိတို့၏ မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လှုပ်ရှားတက်ကြွသော်လည်း သမုဒ္ဒရာမူ ထိုသို့ မလှုပ်ရှားမတုန်လှုပ်ခဲ့။

Verse 140162

आसन्छुभानीन्द्रियाणि नराणामंतरात्मसु । महर्षयो वीतशोका वेदानुच्चैरधीयत

လူသားတို့၏ အတွင်းအတ္တမန်၌ တောက်ပသော အင်ဒြိယများ တည်မြဲစွာ ကိန်းဝပ်လာကြ၏။ ဒုက္ခကင်းသော မဟာရိရှီတို့သည် ဝေဒကို အသံမြင့်မြင့်ဖြင့် ရွတ်ဆိုကြ၏။

Verse 140163

यज्ञेषु च हविः पाकं शिवमाप च पावकः । प्रवृत्तधर्मसंवृत्ता लोका मुदितमानसाः

ယဇ్ఞပူဇာများတွင် ဟဝိစ်ကို ချက်ပြုတ်ခြင်းသည် မင်္ဂလာရှိစွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ပဝက မီးတော်သည် “ရှီဝ” မင်္ဂလာသဘောသို့ ရောက်ရှိ하였다။ လှုပ်ရှားသည့် ဓမ္မ၌ တည်မြဲသော လောကများ၏ စိတ်နှလုံးတို့သည် ပီတိဖြင့် ပြည့်ဝလာကြ၏။

Verse 140164

विष्णोः सत्यप्रतिज्ञस्य श्रुत्वारिनिधना गिरः । ततो भयं विष्णुमुखाच्छ्रुत्वा दैतेयदानवाः

သစ္စာကတိတည်မြဲသော ဗိဿဏု၏ မပျက်မယွင်းသော ဝါစကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ဗိဿဏု၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကြေညာချက်ကို ကြားသဖြင့် ဒိုင်တျနှင့် ဒာနဝတို့သည် ကြောက်ရွံ့လာကြ၏။

Verse 140165

उद्योगं विपुलं चक्रुर्युद्धाय विजयाय च । मयस्तु कांचनमयं त्रिनल्वांतरमव्ययम्

သူတို့သည် စစ်ပွဲနှင့် အောင်ပွဲအတွက် အလွန်ကြီးမားသော ပြင်ဆင်မှုများကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ထို့ပြင် မာယာသည် နလဝ သုံးခုအကြား အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်လျက် ရွှေဖြင့် မပျက်မယွင်းသော အဆောက်အဦကို တည်ဆောက်하였다။

Verse 140166

चतुश्चक्रं सुविपुलं सुकल्पितमहायुधम् । किंकिणीजालनिर्घोषं द्वीपिचर्मपरिष्कृतम्

ဘီးလေးဘီးပါသော အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ လက်ရာကောင်းမွန်သည့် မဟာစစ်လက်နက်တစ်ရပ်—ကင်ကဏီ (ခေါင်းလောင်းငယ်) ကွန်ယက်၏ ဂျင်ဂျင်သံဖြင့် မြည်ဟည်းကာ၊ ကျားသစ်အရေဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 140167

रुचिरं रश्मिजालैश्च हैमजालैश्च शोभितम् । ईहामृगगणाकीर्णं पक्षिसंघविराजितम्

လှပ၍ ရောင်ခြည်ကွန်ယက်များနှင့် ရွှေကွန်ယက်များဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားသည်။ īhāmṛga အုပ်စုများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ငှက်အုပ်များကြောင့် တောက်ပလှသည်။

Verse 140168

दिव्यास्त्रशस्त्ररुचिरं पयोधरनिनादितम् । स्वक्षं रथवरोदारं सूपस्थं गगनोपमम्

ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်နက်အမျိုးမျိုးဖြင့် တင့်တယ်လှပ၍ မိုးတိမ်ဂর্জနာသံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းသည်။ အပြစ်ကင်းစင်၍ မြင့်မြတ်ကျယ်ဝန်းကာ ထိုင်ခုံကောင်းမွန်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်တူသည်။

Verse 140169

गदापरिघसंपूर्णं मूर्तिमंतमिवार्णवम् । हेमकेयूरवलयं चंद्रमंडलकूबरम्

ဂဒါနှင့် သံတုတ်များဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ကိုယ်ထည်ရှိသကဲ့သို့ ပေါ်လွင်သော သမုဒ္ဒရာတစ်စင်းလို မြင်ရသည်။ ရွှေလက်မောင်းကွင်းနှင့် လက်ကောက်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ လမဏ္ဍလကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးရှိသည်။

Verse 140170

सपताकध्वजोपेतं सादित्यमिव मंदरम् । गजेंद्राभोगवपुषं क्वचित्केसरवर्चसम्

ပတಾಕာနှင့် အလံတော်များဖြင့် ပြည့်စုံ၍ နေရောင်ထွန်းလင်းသော မန္ဒရတောင်ကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။ ကိုယ်ထည်မှာ ဂဇೇಂದ್ರကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းကြီးမားပြီး အချို့နေရာများတွင် ကေသရရောင်တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်သည်။

Verse 140171

युक्तमृक्षसहस्रेण सुधारांबुदनादितम् । दीप्तमाकाशगं दिव्यं रथं पररथारुजम्

ကောင်းကင်ထဲတွင် သွားလာ၍ တေဇောဖြင့် တောက်လောင်နေသော ဒိဗ္ဗရထားသည် ကြယ်တစ်ထောင်ဖြင့် ချိတ်ဆက်ယှဉ်ထားသည်။ အမృతသယ်ဆောင်သော မိုးတိမ်ကဲ့သို့ မြည်ဟည်းကာ အခြားရထားများကို မီးမှိန်စေသည်။

Verse 140172

अध्यतिष्ठद्रणाकांक्षी मेरुं दीप्तमिवांशुमान् । तारस्तु क्रोशविस्तारमायामे च तथाविधम्

စစ်ပွဲကိုလိုလားသော အံရှုမာန်သည် မီးတောက်သကဲ့သို့ တောက်ပသော မေရုတောင်ပေါ်၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်하였다။ တာရာလည်း အနံတစ် က္ရိုးရှာ၊ အလျားလည်း ထိုနည်းတူ ချဲ့ထွင်하였다။

Verse 140173

शैलकूबरसंकाशं नीलांजनचयोपमम् । काललोहस्य रत्नानां समूहाबद्धकूबरम्

၎င်းသည် တောင်ထိပ်ကဲ့သို့ မြင်ရပြီး အပြာရောင် အန်ဇနာအစုကဲ့သို့ ဆင်တူ하였다။ အနက်ရောင် သံနှင့် ရတနာအစုများကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသော ကုဗာပုံစံ ထုထည်တစ်ခုဖြစ်하였다။

Verse 140174

तिमिरोद्गारकिरणं गर्जंतमिव तोयदम् । लोहजालेन महता सगवाक्षेण दंशितम्

၎င်းသည် မိုးတိမ်ကြီးကဲ့သို့ ဂর্জနာသံထွက်၍ အမှောင်ကို အန်ထုတ်သကဲ့သို့ ရောင်ခြည်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သို့ရာတွင် နွားမျက်စိကဲ့သို့ အပေါက်များပါသော သံကွန်ယက်ကြီးဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသည်။

Verse 140175

आयसैः परिघैः पूर्णं क्षेपणीयैश्च मुद्गरैः । प्रासैः पाशैश्च विततैरसंयुक्तैश्च कण्टकैः

၎င်းအတွင်း၌ သံတံများနှင့် ပစ်လွှတ်နိုင်သော မုဒ္ဂရ (လက်နက်တုတ်) များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့ပြင် လှံများ၊ ဖြန့်ကျက်ထားသော ကြိုးဖမ်းများနှင့် ပတ်လည်တပ်ဆင်ထားသော ချွန်ထက်သော ဆူးများလည်း ရှိသည်။

Verse 140176

शोभितं त्रासनीयैश्च तोमरैः सपरश्वधैः । उद्यतं द्विषतां हेतोर्द्वितीयमिव मंदरम्

၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်များ—တိုးမရ (လှံတံ) နှင့် ပရရှုဓ (ပုဆိန်)—ဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။ ရန်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် မြှောက်တင်ထားသဖြင့် ဒုတိယ မန္ဒရတောင်ကဲ့သို့ တည်ရှိနေသည်။

Verse 140177

युक्तं खरसहस्रेण सोऽध्यारोहद्रथोत्तमम् । विरोचनस्तु संक्रुद्धो गदापाणिरवस्थितः

မြည်းတစ်ထောင်ဖြင့် ဆက်ကပ်ချည်နှောင်ထားသော အကောင်းဆုံး ရထားတော်ပေါ်သို့ သူတက်စီးလေ၏။ ထို့နောက် ဗိရောစနသည် ဒေါသထန်ကာ လက်တွင် ဂဒါကိုင်၍ အဆင်သင့် ရပ်နေ၏။

Verse 140178

प्रमुखे तस्य सैन्यस्य दीप्तशृंग इवाचलः । युक्तं हयसहस्रेण हयग्रीवस्तु दानवः

ထိုစစ်တပ်၏ ရှေ့တန်းတွင် မီးတောက်ထွန်းသော တောင်တန်းကဲ့သို့ ဒါနဝ ဟယဂရီဝ ရပ်တည်လျက်ရှိ၍ မြင်းတစ်ထောင်ဖြင့် ဆက်ကပ်ထား၏။

Verse 140179

व्यूहितं दानवव्यूहं परिचक्राम वीर्यवान् । विप्रचित्तिसुतः श्वेतः श्वेतकुंडलभूषणः

အားကြီးသူသည် စီတန်းထားသော ဒါနဝစစ်တန်းကို ပတ်လည်လှည့်လည်ကြည့်ရှုလေ၏—ဗိပရစိတ္တိ၏သား ရှွေတ၊ အဖြူရောင် နားကပ်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသူ။

Verse 140180

स्यंदनं वाहयामास परानीकस्य मर्दनः । व्यायतं किष्कुसाहस्रं धनुर्विस्फारयन्महत्

ရန်သူတပ်ကို ချေမှုန်းသူသည် မိမိ၏ စျန္ဒန ရထားကို မောင်းနှင်၍ ရှေ့သို့တိုးလေ၏။ ထို့ပြင် ကိစ္ကုတစ်ထောင်အထိ ဆန့်တင်းသော မဟာဓနုကို အားပြင်းစွာ ဆွဲ၍ တင်းကျပ်သံ ထွက်စေ၏။

Verse 140181

स चाहवमुखे तस्थौ सप्ररोह इवाचलः । खरस्तु विष्किरिन्क्रोधान्नेत्राभ्यां रोपजं जलम्

သူသည် စစ်ပွဲ၏ ရှေ့တန်းတွင် တောင်တန်းကျောက်ခဲများကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်လေ၏။ သို့သော် ခရသည် ဒေါသကို ဖြန့်ကျက်ကာ မျက်လုံးနှစ်ဖက်မှ ရာဂကြောင့် ဖြစ်သော ရေကို ယိုစီးစေ၏။

Verse 140182

स्फुरद्दंतौष्ठनयनः संग्रामं सोभ्यकांक्षत । त्वष्टा त्वष्टादशहयं यानमास्थाय दानवः

သွား၊ နှုတ်ခမ်း၊ မျက်စိတို့ တောက်ပလင်းလက်နေသဖြင့် ထို ဒာနဝ (အဆုရ) သည် စစ်ပွဲကို တောင့်တလျက်ရှိ၏။ ထို့နောက် တ္ဝෂ္ဋာသည် မြင်းတစ်ဆယ့်ရှစ်ကောင်ဆွဲသော ရထားကို စီးနင်း၍ ထွက်ခွာ하였다။

Verse 140183

दिव्यव्यूहप्रतीकाशा युद्धायाभिमुखः स्थितः । अरिष्टो बलिपुत्रश्च वरिष्ठो दुर्धरायुधः

စစ်မျက်နှာစာသို့ မျက်နှာမူကာ အဆင်သင့်ရပ်တည်ကြ၍ တိဗ္ဗယုဓဗျူဟာကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။ ထိုတွင် အရိဋ္ဌ၊ ဘလိ၏သား၊ ထို့ပြင် ဝရိဋ္ဌ—တားဆီးရန်ခက်ခဲသော လက်နက်ကိုင်များ ရှိကြ၏။

Verse 140184

युद्धायाभिमुखस्तस्थौ धराधरविकंपनः । किशोरस्त्वतिसंहर्षात्किशोर इव चोदितः

စစ်ပွဲသို့ မျက်နှာမူကာ တောင်တန်းများကိုတုန်လှုပ်စေသော သူရဲကောင်းသည် အဆင်သင့်ရပ်တည်၏။ ထိုလူငယ်စစ်သည်လည်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားကာ လူငယ်ခြင်္သေ့ကို လှုံ့ဆော်သကဲ့သို့ အားပေးနှိုးဆော်ခံရ၏။

Verse 140185

अभवद्दैत्यमध्ये स ग्रहमध्ये यथा रविः । लंबस्तु नवमेघाभः प्रलंबांबरभूषणः

သူသည် ဒೈတျများအလယ်၌ ဂြိုဟ်များအလယ်ရှိ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။ လမ္ဗသည် မိုးတိမ်သစ်ကဲ့သို့ မှောင်မိုက်၍ ပရလမ္ဗကို အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်အဖြစ်ကဲ့သို့ ဆင်ယင်ထား၏။

Verse 140186

दैत्यव्यूहगतो भाति सनीहार इवांशुमान् । वसुंधराभस्तदनु दशनौष्ठेक्षणायुधः

ဒೈတျဗျူဟာအလယ်၌ သူသည် မြူခိုးဖုံးနေသော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၏။ ထို့နောက် မြေကြီးကဲ့သို့ တောက်ပရောင်ခြည်ရှိသူတစ်ဦး လာ၍ သူ၏လက်နက်များမှာ သွား၊ နှုတ်ခမ်း၊ မျက်စိ စသဖြင့် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 140187

हसंस्तिष्ठति दैत्यानाम्मध्ये क्रूर महाग्रहः । अन्ये हयगतास्तत्र मत्तेभेंद्रगताः परे

ရယ်မောလျက် ကြမ်းတမ်း၍ အင်အားကြီးသော ဖမ်းဆီးသူသည် ဒိုင်တျာတို့အလယ်၌ ရပ်နေ၏။ ထိုနေရာ၌ အချို့သည် မြင်းစီးကြပြီး အချို့သည် မတ်တသော ဂဇೇಂದ್ರ ဆင်မင်းများကို စီးနင်းကြ၏။

Verse 140188

सिंहव्याघ्रगताश्चान्ये वराहर्क्षेषु चापरे । केचित्खरोष्ट्रयातारः केचित्तोयदवाहनाः

အချို့သည် ခြင်္သေ့နှင့် ကျားပေါ် စီးနင်းကြပြီး အချို့သည် ဝရাহ (ဝက်တော) နှင့် ဝက်ဝံပေါ် စီးနင်းကြ၏။ အချို့သည် မြည်းနှင့် ကုလားအုတ်ဖြင့် သွားလာကြပြီး အချို့သည် မိုးတိမ်ကို ယာဉ်အဖြစ် ထားကြ၏။

Verse 140189

पत्तयश्चापरे दैत्या भीषणा विकृताननाः । एकपादास्त्वपादाश्च ननृतुर्युद्धकांक्षिणः

ထို့ပြင် အခြား ဒိုင်တျာတို့သည် ခြေလျင်ဖြစ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ မျက်နှာပုံပျက်နေကြ၏။ အချို့မှာ ခြေတစ်ဖက်သာရှိ၍ အချို့မှာ ခြေမရှိဘဲ စစ်ပွဲကို လိုလားသဖြင့် ကခုန်လှုပ်ရှားကြ၏။

Verse 140190

आस्फोटयंतो बहवः स्वनंतश्च तथापरे । दृप्तशार्दूलनिर्घोषा नेदुर्दानवपुङ्गवाः

အများစုသည် လက်ချောင်းများကို ချက်ချင်းတီးကာ ဟိန်းဟောက်ကြပြီး အခြားသူများလည်း ထိုနည်းတူ ဂর্জနာကြ၏။ ဒာနဝတို့အထဲမှ ထိပ်တန်းများသည် ဂုဏ်မာန်ကြီးသော ကျားသံကဲ့သို့ တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းသံဖြင့် အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 140191

ते गदापरिघैर्घोरैः शिलामुद्गरपाणयः । बाहुभिः परिघाकारैस्तर्जयंति स्म देवताः

သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဂဒါနှင့် သံတုတ်များကို ကိုင်ဆောင်၍ လက်ထဲတွင် ကျောက်တူများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တုတ်တံကဲ့သို့ ခိုင်မာသော လက်မောင်းများဖြင့် ဒေဝတားတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ကြ၏။

Verse 140192

प्रासैः खड्गैश्च पाशैश्च तोमरांकुशपट्टिशैः । चिक्रीडुस्ते शतघ्नीभिः शतधारैश्च मुद्गरैः

သူတို့သည် လှံ၊ ဓားနှင့် ကြိုးဖမ်း (ပာရှ) တို့ဖြင့်—တိုးမရ၊ အင်ကူရှ (ဆင်ထိန်းချိတ်) နှင့် စစ်တံစဉ် (ပတ္တိရှ) တို့ဖြင့်—စစ်ပွဲကို ကစားသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ကြပြီး၊ သတဃ္နီ နှင့် ရာဓားသဏ္ဍာန် ချွန်ထက်သော မုဒ္ဂရ (ဂဒာ) များဖြင့်လည်း ကစားကြသည်။

Verse 140193

खड्गशैलैश्च शैलैश्च परिघैश्चोद्यतायुधैः । युक्तं बलाहकगणैः सर्वतः संवृतं नभः

မိုးကောင်းကင်သည် အရပ်ရပ်မှ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ ဘလာဟက မိုးတိမ်အစုအဝေးများနှင့် ဓားသဏ္ဍာန် ကျောက်တုံးများ၊ ကျောက်ခဲကြီးများ၊ လက်နက်ကဲ့သို့ မြှောက်ထားသော သံတုတ် (ပရိဃ) များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။

Verse 140194

एवं तद्दानवं सैन्यं सर्वसत्वमदोत्कटम् । देवताभिमुखं तस्थौ मेघानीकमिवोदितम्

ဤသို့ ဒိုင်တျ စစ်တပ်သည် မိမိအင်အား၏ မူးယစ်မှုကြောင့် ကြမ်းတမ်းထန်ပြင်းလျက်၊ ဒေဝတားတို့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ ရပ်တည်နေသည်—ထကြွလာသော မိုးတိမ်အစုကြီးကဲ့သို့။

Verse 140195

रेजे च तद्दैत्यसहस्रगाढं वाय्वग्निशैलांबुदतोयकल्पम् । बलं बलौघाकुलमभ्युदीर्णं युयुत्सयोन्मत्तमिवा बभासे

ထိုစစ်တပ်သည် ဒိုင်တျထောင်ပေါင်းများဖြင့် ထူထပ်ကာ တောက်ပလင်းလက်လာသည်; လေ၊ မီး၊ တောင်တန်း၊ မိုးတိမ်နှင့် လှိုင်းထန်ရေတက်ကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ တပ်စုတပ်လှိုင်းများဖြင့် ပြည့်ကျပ်၍ စစ်လိုစိတ်ကြောင့် မူးမောအုံမက်သူကဲ့သို့ ပေါ်လွင်နေ하였다။

Verse 140196

श्रुतस्ते दैत्यसैन्यस्य विस्तारः कुरुनंदन । सुराणामपि सैन्यस्य विस्तरं वैष्णवं शृणु

အို ကုရုနန္ဒန၊ ဒိုင်တျစစ်တပ်၏ အကျယ်အဝန်းကို သင်ကြားနာပြီးပြီ; ယခု ဒေဝတားစစ်တပ်၏ အကျယ်အဝန်းကိုလည်း ဝိုင်ෂ္ဏဝ သဘောတရားအတိုင်း ကြားနာလော့။