Sukta 96

Mantra 1

प्र ते महे विदथे शंसिषं हरी प्र ते वन्वे वनुषो हर्यतं मदम् । घृतं न यो हरिभिश्चारु सेचत आ त्वा विशन्तु हरिवर्पसं गिरः ॥

ഹേ മഹാനേ! വിദഥ (സഭ)യിൽ നിനക്കായി ഞാൻ സ്തുതി പ്രസ്താവിക്കുന്നു; ഹേ ഹരീ (നിന്റെ താം്ര-സുവർണ്ണ അശ്വങ്ങൾ), പരിശ്രമിക്കുന്ന ആത്മാവിന് അഭിലഷണീയമായ ആനന്ദ-മദം ഞാൻ നിനക്കായി നേടുന്നു. ഹരികളാൽ (നിന്റെ ഹരിത ശക്തികളാൽ/അശ്വങ്ങളാൽ) ഘൃതംപോലെ മധുരവും മനോഹരവുമായ ധാര ഒഴുക്കുന്നതുപോലെ, എന്റെ ഗിരഃ (വാണി-സ്തുതികൾ) നിനക്കുള്ളിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ—ഹേ ഹരിവർപസ് (സുവർണ്ണ-പ്രഭാമയ രൂപവാനേ)!

Mantra 2

हरिं हि योनिमभि ये समस्वरन्हिन्वन्तो हरी दिव्यं यथा सदः । आ यं पृणन्ति हरिभिर्न धेनव इन्द्राय शूषं हरिवन्तमर्चत ॥

ഹരി യോനി (താം്ര-സുവർണ്ണ ഉറവ)യിലേക്കു ഒരുമിച്ചു സ്വരം ചേർക്കുന്നവർ, ദിവ്യ സദഃ (ആസനം/ധാമം) ലക്ഷ്യമാക്കി എന്നപോലെ, ആ രണ്ടു ഹരികളെ (അശ്വദ്വയം) പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. അവനെ അവർ ഹരികളാൽ, ധേനുക്കൾ പാലാൽ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ, നിറയ്ക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി—ഹേ ഹരിവന്ത (ഹരികളുള്ളവനേ)—പ്രഭാമയ ബലസമ്പന്നമായ ആ ഉഗ്രശക്തിയെ പാടുക.

Mantra 3

सो अस्य वज्रो हरितो य आयसो हरिर्निकामो हरिरा गभस्त्योः । द्युम्नी सुशिप्रो हरिमन्युसायक इन्द्रे नि रूपा हरिता मिमिक्षिरे ॥

അവന്റെ വജ്രം ഹരിത-സുവർണ്ണം, ഇരുമ്പിൽനിന്നു ഘടിതം; അഭിലാഷത്തിലും ഹരിതം, കൈകളുടെ പിടിയിലും ഹരിതം. ദ്യുമ്നി (പ്രഭാമയ മഹിമ)യിൽ സുഷിപ്ര (സുന്ദര അധരൻ) ഹരിമന്യു (ഹരിത ഉന്മാദം)യുടെ അമ്പ് വിടുന്നു; ഇന്ദ്രനിൽ ഹരിത രൂപങ്ങൾ കലർന്ന് സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു.

Mantra 4

दिवि न केतुरधि धायि हर्यतो विव्यचद्वज्रो हरितो न रंह्या । तुददहिं हरिशिप्रो य आयसः सहस्रशोका अभवद्धरिम्भरः ॥

ദിവിയിൽ ഇഷ്ടനീയമായ ഒരു പ്രകാശ-ധ്വജം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഹരിത (താമ്രവർണ്ണ) വജ്രം എല്ലാടവും വ്യാപിച്ച്, ഹരിതത്തെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞുചെല്ലുന്നു. സുന്ദര-ഓഷ്ഠനായ (ഇന്ദ്രൻ) ആയസ (ലോഹീയ) ബലത്തോടെ അഹി—തടസ്സമാകുന്ന സർപ്പത്തെ കുത്തി ഭേദിക്കുന്നു; ഹരിമ്ഭര—സുവർണ്ണ തേജസ്സിന്റെ ധാരകൻ—ആയിരം ശോക (ജ്വാല/കിരണം)കളോടെ ദീപ്തനാകുന്നു.

Mantra 5

त्वंत्वमहर्यथा उपस्तुतः पूर्वेभिरिन्द्र हरिकेश यज्वभिः । त्वं हर्यसि तव विश्वमुक्थ्यमसामि राधो हरिजात हर्यतम् ॥

ഹരികേശ ഇന്ദ്രാ! പുരാതന യജ്വന്മാർ ഉപസ്തുത (സ്തുതിയാൽ ആരാധിത)രാക്കുമ്പോൾ നീ നീ തന്നെയാണ് എപ്പോഴും ഇഷ്ടനീയൻ. നീ ഹര്യസി—ആനന്ദിക്കുന്നു; ഉക്ഥ്യ (സ്തുതിയോഗ്യ)മായ എല്ലാം നിനക്കേതാണ്. ഹരിജാതാ! നിന്റെ രാധസ് (അക്ഷയ ദാനം/സമൃദ്ധി) അസമ (അനുപമ)മാണ്—ശക്തിയിൽ ഇഷ്ടനീയം.

Mantra 6

ता वज्रिणं मन्दिनं स्तोम्यं मद इन्द्रं रथे वहतो हर्यता हरी । पुरूण्यस्मै सवनानि हर्यत इन्द्राय सोमा हरयो दधन्विरे ॥

ആ രണ്ടു ഹര്യത (ഇഷ്ടനീയ) ഹരി (താമ്രവർണ്ണ അശ്വശക്തികൾ) രഥത്തിൽ വജ്രിണ്—വജ്രധാരി, മന്ദിൻ—ആനന്ദദാതാവ്, സ്തോമ്യ—സ്തുതിയോഗ്യൻ, മദത്തിൽ (ഉല്ലാസത്തിൽ) ഉള്ള ഇന്ദ്രനെ വഹിക്കുന്നു. അവനുവേണ്ടി അനേകം സവന (സോമ-പീഡനം/പ്രെസ്സിംഗ്)കൾ ഹര്യതമായി ഒരുക്കപ്പെടുന്നു; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഹരയഃ—പ്രകാശമയ സോമപാനം—പ്രവർത്തനത്തിലാകുന്നു.

Mantra 7

अरं कामाय हरयो दधन्विरे स्थिराय हिन्वन्हरयो हरी तुरा । अर्वद्भिर्यो हरिभिर्जोषमीयते सो अस्य कामं हरिवन्तमानशे ॥

ആത്മാവിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ ഹരികൾ (ഇന്ദ്രന്റെ താം്രവർണ്ണ അശ്വ-ശക്തികൾ) സ്വയം തന്നെ യോജിക്കുന്നു; സ്ഥിരമായ അധിഷ്ഠാനത്തിലേക്ക് പ്രേരിതരായി, ആ രണ്ടു ത്വരിത ഹരികൾ വേഗത്തിൽ മുന്നേറുന്നു. അർവദങ്ങളോടും ഹരികളോടും ആനന്ദഭരിതമായ സമ്മതസഹചാര്യത്തിൽ ചേരുന്നവൻ—ഹരിവന്തനായ ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് തനിക്കിഷ്ടമായ കാമം/ആനന്ദം നേടുന്നു.

Mantra 8

हरिश्मशारुर्हरिकेश आयसस्तुरस्पेये यो हरिपा अवर्धत । अर्वद्भिर्यो हरिभिर्वाजिनीवसुरति विश्वा दुरिता पारिषद्धरी ॥

താം്രവർണ്ണ താടിയുള്ളവൻ, താം്രവർണ്ണ കേശമുള്ളവൻ, ലോഹംപോലെ ദൃഢൻ, ത്വരിതപാനകൻ—ആ ഹരിപാ (ഹരികളുടെ അധിപൻ) ബലത്തിൽ വളർന്നു. അർവദങ്ങളോടും ഹരി-ശക്തികളോടും കൂടി, വാജിനീവസു (ബലസമ്പത്തിന്റെ ധനികൻ) ആയി, എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും കടത്തിവിടുന്നവൻ—ആ രണ്ടു ഹരികൾ ഞങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായി അപ്പുറം എത്തിക്കട്ടെ.

Mantra 9

स्रुवेव यस्य हरिणी विपेततुः शिप्रे वाजाय हरिणी दविध्वतः । प्र यत्कृते चमसे मर्मृजद्धरी पीत्वा मदस्य हर्यतस्यान्धसः ॥

രണ്ട് സ്രുവുകളെപ്പോലെ അവന്റെ രണ്ട് ഹരിണികൾ വേർപെട്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു; ശിപ്രങ്ങളിൽ (കവിള്/യോജനസ്ഥാനത്ത്) വാജം (ബല-പൗരുഷം) വേണ്ടി ആ രണ്ട് ഹരിണികൾ വിറയ്ക്കുന്നു. ഒരുക്കിയ ചമസത്തിൽ (പാത്രത്തിൽ) രണ്ട് ഹരികൾ അതിനെ മർമൃജ്—ശുദ്ധമാക്കുമ്പോൾ, മനോഹരമായ സോമരസത്തിന്റെ മദം കുടിച്ച്, മദത്തിൽ പ്രേരിതരായി അവർ മുന്നേറുന്നു.

Mantra 10

उत स्म सद्म हर्यतस्य पस्त्योरत्यो न वाजं हरिवाँ अचिक्रदत् । मही चिद्धि धिषणाहर्यदोजसा बृहद्वयो दधिषे हर्यतश्चिदा ॥

നിശ്ചയമായും, ഹര്യത (ആനന്ദമയൻ)ന്റെ സദ്മത്തിലും പസ്ത്യത്തിലും ഹരിവാൻ ഇന്ദ്രൻ പുരസ്കാരമായ വാജത്തിനായി, സമ്മാനത്തിലേക്ക് പായുന്ന അശ്വംപോലെ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങുന്നു. അവന്റെ ഇഷ്ടകരമായ ഓജസ്സാൽ മഹാധിഷണയും ഉണരുന്നു; നീ വിശാലവും ഉയർന്നതുമായ വയഃ/പ്രാണശക്തി സ്ഥാപിക്കുന്നു—അതെ, ഹര്യതസ്വഭാവത്തിലുപോലും.

Mantra 11

आ रोदसी हर्यमाणो महित्वा नव्यंनव्यं हर्यसि मन्म नु प्रियम् । प्र पस्त्यमसुर हर्यतं गोराविष्कृधि हरये सूर्याय ॥

മഹിമയിൽ ആനന്ദിച്ച് നീ രണ്ടു രോദസീ (ദ്വിലോകം)കളിലേക്കുയരുന്നു; പുതുപുതുതായി പ്രിയമായ മനനം നീ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. ഹേ അസുര (ബലത്തിന്റെ അധിപതി), ഹര്യത പസ്ത്യം പ്രസ്ഫുടമാക്കുക; ഹരിക്കായി, സൂര്യത്തിനായി, ഗോ—ജ്ഞാനകിരണം—പ്രകാശിപ്പിക്കുക.

Mantra 12

आ त्वा हर्यन्तं प्रयुजो जनानां रथे वहन्तु हरिशिप्रमिन्द्र । पिबा यथा प्रतिभृतस्य मध्वो हर्यन्यज्ञं सधमादे दशोणिम् ॥

മുന്നേറ്റത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന നിന്നെ, മനുഷ്യരുടെ പ്രയുജ് (യോജിത ശക്തികൾ) രഥത്തിൽ കൊണ്ടുവരട്ടെ; ഹേ ഹരിശിപ്ര ഇന്ദ്ര. അർപ്പിതമായ മധുവിന്റെ മധുരം പോലെ നീ കുടിക്ക; ഹർഷത്തോടെ സധമാദത്തിൽ യജ്ഞം സ്വീകരിക്ക—ദശോണി, ദശവിധ ഗതിയിൽ പൂർണ്ണമായ കർമ്മം.

Mantra 13

अपाः पूर्वेषां हरिवः सुतानामथो इदं सवनं केवलं ते । ममद्धि सोमं मधुमन्तमिन्द्र सत्रा वृषञ्जठर आ वृषस्व ॥

ഹരിവഃ, മുൻപത്തെ സുത-സോമപാനങ്ങളെ വിട്ടുകളക; ഇപ്പോൾ ഈ സവനം നിനക്കു മാത്രമുള്ളതാണ്. ഇന്ദ്രാ, മധുമയ സോമം തൃപ്തിയായി പാനം ചെയ്ക; ഹേ വൃഷഭാ, നിരന്തരം അതിനെ ജഠരത്തിലേക്ക് ഒഴുക്കി—ആനന്ദബലത്തോടെ നിന്നെ നിറയ്ക്കുക.