Sukta 93

Mantra 1

महि द्यावापृथिवी भूतमुर्वी नारी यह्वी न रोदसी सदं नः । तेभिर्नः पातं सह्यस एभिर्नः पातं शूषणि ॥

മഹത്തായിരിക്കുന്നു ദ്യാവാ-പൃഥിവീ—വിശാലവും മാതൃത്വമയവും ബലവത്തുമായ; നഃ സദം—ഞങ്ങൾക്കായി എപ്പോഴും—ഈ രണ്ടു രോദസീ. തേഭിഃ നഃ പാതം—അവരാൽ ഞങ്ങളെ സഹ്യസഃ—അതിപ്രബല ശക്തികളിൽ നിന്ന്—കാക്കുക; ഏഭിഃ നഃ പാതം ശൂഷണി—ആക്രമണഹിംസയിൽ നിന്നുമെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ.

Mantra 2

यज्ञेयज्ञे स मर्त्यो देवान्त्सपर्यति । यः सुम्नैर्दीर्घश्रुत्तम आविवासत्येनान् ॥

യജ്ഞത്തിന് പിന്നാലെ യജ്ഞത്തിൽ ആ മർത്ത്യൻ ദേവന്മാരെ സത്യത്തോടെ സേവിച്ചു-പൂജിക്കുന്നു; അവരുടെ സുമ്നങ്ങൾ (കൃപാ-അനുഗ്രഹങ്ങൾ) മൂലം അവൻ ദീർഘശ്രുത്തമൻ—ദൂരത്തോളം കേൾക്കുന്നവൻ—ആകുന്നു; വിശ്വസ്തമായ സ്വാഗത-ആവാഹനത്തിലൂടെ അവരെ നിരന്തരം ഇവിടെ സന്നിഹിതരാക്കുന്നു.

Mantra 3

विश्वेषामिरज्यवो देवानां वार्महः । विश्वे हि विश्वमहसो विश्वे यज्ञेषु यज्ञियाः ॥

ഹേ സർവ്വ പ്രകാശമുള്ളതും ഉഗ്രവുമായ ശക്തികളേ, നിങ്ങൾ ദേവന്മാരുടെ മഹത്തായ രക്ഷാബലം, വിശാലമായ കവചം തന്നെയാണ്. കാരണം നിങ്ങൾ എല്ലാവരും സർവ്വമഹിമയുള്ളവർ; നിങ്ങൾ എല്ലാവരും യജ്ഞങ്ങളിൽ യജ്ഞിയർ—ആവാഹനയോഗ്യരും യജ്ഞത്തിൽ സിദ്ധിയാർജ്ജിക്കേണ്ടവരും—ആകുന്നു.

Mantra 4

ते घा राजानो अमृतस्य मन्द्रा अर्यमा मित्रो वरुणः परिज्मा । कद्रुद्रो नृणां स्तुतो मरुतः पूषणो भगः ॥

ഇവരാണ് അമൃതത്വത്തിന്റെ ആനന്ദരാജാക്കന്മാർ—അര്യമൻ, മിത്രൻ, സർവ്വത്തും ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്ന വരുണൻ; മനുഷ്യർ സ്തുതിക്കുന്ന രുദ്രനും; മരുത്ഗണം, പൂഷൻ, ഭഗൻ—ഇവ ദേവശക്തികൾ നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ അമരമായ വിശാലതയെ ഭരിക്കുകയും വിഭജിച്ചു നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

Mantra 5

उत नो नक्तमपां वृषण्वसू सूर्यामासा सदनाय सधन्या । सचा यत्साद्येषामहिर्बुध्नेषु बुध्न्यः ॥

ജലങ്ങളോടുകൂടെ രാത്രിയും, ബലം നല്കുന്ന ആ രണ്ടും—സൂര്യനും ചന്ദ്രനും—ഞങ്ങളുടെ ചേതനാസനത്തിനും സത്യലാഭത്തിനും വരട്ടെ. അവർ ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോൾ, ആഴങ്ങളിൽ ഉള്ള അഹി-ശക്തി തന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളിൽ ജാഗ്രത പ്രാപിക്കുന്നു.

Mantra 6

उत नो देवावश्विना शुभस्पती धामभिर्मित्रावरुणा उरुष्यताम् । महः स राय एषतेऽति धन्वेव दुरिता ॥

ദിവ്യ അശ്വിനർ—ശുഭമായ പ്രകാശസൗഖ്യങ്ങളുടെ അധിപതികൾ—മിത്ര-വരുണന്മാർ, സ്ഥിരപ്രകാശത്തിന്റെ തങ്ങളുടെ ധാമങ്ങളാൽ/ശക്തികളാൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ മഹാ റായ്—അസ്തിത്വത്തിന്റെ പൂർണ്ണത—മുന്നോട്ട് തള്ളിപ്പാഞ്ഞ്, വിശാലമായ നിർജ്ജന ധനുഷ്പഥം കടക്കുന്നതുപോലെ ദുരിതങ്ങളെ അതിക്രമിക്കുന്നു.

Mantra 7

उत नो रुद्रा चिन्मृळतामश्विना विश्वे देवासो रथस्पतिर्भगः । ऋभुर्वाज ऋभुक्षणः परिज्मा विश्ववेदसः ॥

രുദ്രന്മാരും ഞങ്ങളോടു കരുണ കാണിക്കട്ടെ; അശ്വിനർ, സർവ്വദേവന്മാർ, രഥപതി, ഭഗൻ; അതുപോലെ ഋഭുക്കൾ—വാജൻ, ഋഭുക്ഷൻ, പരിജ്മാ—വിശ്വവേദസർ, ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തിനായി വരികയും ഞങ്ങളുടെ ഊർജങ്ങളെ യഥാവിധി രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 8

ऋभुॠभुक्षा ऋभुर्विधतो मद आ ते हरी जूजुवानस्य वाजिना । दुष्टरं यस्य साम चिदृधग्यज्ञो न मानुषः ॥

ഋഭു, ഋഭുക്ഷ, ഋഭു—വിധാതാവിന്റെ (ക്രമീകരകന്റെ) മദം/ഉല്ലാസമായി നീ വരുന്നു; ഹേ വാജിൻ (ബലവാൻ), ഹേ സമൃദ്ധിയുടെ അധിപതേ, നിന്റെ രണ്ടു ഹരി (അശ്വങ്ങൾ) ഉത്സുകഗതിക്കായി യോജിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവന്റെ സാമം (സാമ-സ്വരം/സാമ്യം) കടക്കാൻ ദുഷ്കരം; യജ്ഞം മനുഷ്യസാധാരണമല്ലാതെ, വേറിട്ടൊരു അതിമാനവ ശക്തിയായി ഉയരുന്നു.

Mantra 9

कृधी नो अह्रयो देव सवितः स च स्तुषे मघोनाम् । सहो न इन्द्रो वह्निभिर्न्येषां चर्षणीनां चक्रं रश्मिं न योयुवे ॥

ഹേ ദേവ സവിതഃ, ഞങ്ങളെ അഹ്രയ (അവിലംബ/അനാവേശ) ആക്കുക—അനാവശ്യ അതിവേഗമില്ലാതെ സ്ഥിരമാക്കുക; ദാതാക്കളായ മഘോനന്മാരിൽ നിന്നെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രൻ അഗ്നിരൂപ വഹ്നികളോടുകൂടെ ഈ ജനങ്ങളുടെ ബലം ഞങ്ങളിലേക്കു സ്ഥാപിക്കട്ടെ—ചക്രത്തിന്റെ വക്കുപോലെ, ശരിയായ പാതയിൽ പിടിച്ചുനിർത്തിയ രശ്മി (കിരണം/രശ്മി) പോലെ—ഞങ്ങളുടെ ഗതി ക്രമബദ്ധവും വിജയകരവും ആകുവാൻ.

Mantra 10

ऐषु द्यावापृथिवी धातं महदस्मे वीरेषु विश्वचर्षणि श्रवः । पृक्षं वाजस्य सातये पृक्षं रायोत तुर्वणे ॥

ഹേ ദ്യാവാപൃഥിവീ, ഈ കർമങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്കായി മഹത്തായ, വിശ്വചർഷണി (സർവ്വജന-പോഷക) ശ്രവസ്—കീർത്തി/പ്രഭ—ഞങ്ങളുടെ വീരശക്തികളിൽ സ്ഥാപിക്കുവിൻ. വാജ (ബല-സമൃദ്ധി) നേടുന്നതിനായി പൃക്ഷം (പോഷണം/ബലവർധനം), റായഃ (ധന-സമൃദ്ധി)ക്കായി പൃക്ഷം, തുർവണ (വിജയകരമായ അതിക്രമണം)ക്കായും പൃക്ഷം നൽകുവിൻ.

Mantra 11

एतं शंसमिन्द्रास्मयुष्ट्वं कूचित्सन्तं सहसावन्नभिष्टये । सदा पाह्यभिष्टये मेदतां वेदता वसो ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, സഹസാവൻ! നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ഈ ശംസ (സ്തുതി-വചനം)—ചെറുതായി തോന്നിയാലും—ഞങ്ങളുടെ അഭിഷ്ടയേ, യഥാർത്ഥ സംരക്ഷണത്തിനായി, സ്വീകരിക്കണമേ. ഹേ വസു, സദാ ഞങ്ങളെ അഭിഷ്ടയേയ്ക്കായി കാത്തുകൊള്ളുക; ദ്രവ്യത്തിലും വേദതാ (ജ്ഞാനം)യിലും ഞങ്ങളെ വർദ്ധിപ്പിക്കണമേ.

Mantra 12

एतं मे स्तोमं तना न सूर्ये द्युतद्यामानं वावृधन्त नृणाम् । संवननं नाश्व्यं तष्टेवानपच्युतम् ॥

എന്റെ ഈ സ്തോമത്തെ അവർ മനുഷ്യരിടയിൽ സൂര്യന്റെ ദൂരദീപ്തമായ ഗതിപഥംപോലെ വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ഇത് സംവനന—ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന ബന്ധം—നന്നായി തീർത്ത രഥപ്രവർത്തിപോലെ, ദൃഢവും അച്യുതവും (ഒഴുകിപ്പോകാത്തതും) ആകുന്നു; നമ്മുടെ ശക്തികളുടെ അന്തർബന്ധം സ്ഥിരവും ദീർഘസ്ഥായിയും ആകേണ്ടതിന്.

Mantra 13

वावर्त येषां राया युक्तैषां हिरण्ययी । नेमधिता न पौंस्या वृथेव विष्टान्ता ॥

ആർക്കുവേണ്ടി റായാ (സമൃദ്ധി) തിരിഞ്ഞ് ശരിയായ യോഗത്തിൽ ചേർക്കപ്പെടുന്നുവോ, അവർക്കായി ഹിരണ്യയീ (സ്വർണ്ണതേജസ്) സംയുക്തമാകുന്നു. അവരുടെ പൗംസ്യ (പുരുഷബലം) അർദ്ധമാപത്തിൽ തടയപ്പെടുന്നില്ല; വ്യർത്ഥമായി ചിതറാതെ, സ്ഥിരമായ അന്ത്യത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു.

Mantra 14

प्र तद्दुःशीमे पृथवाने वेने प्र रामे वोचमसुरे मघवत्सु । ये युक्त्वाय पञ्च शतास्मयु पथा विश्राव्येषाम् ॥

കഠിനമായ ഇടുക്കിലും വിശാലമായ വ്യാപ്തിയിലും, ആനന്ദാന്വേഷണമായ വേനയിൽ, ശക്തിമാന്മാരായ മഘവത്സു അസുരന്മാരുടെ ഇടയിൽ—അത് ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചു ഉച്ചരിക്കുന്നു. യുക്തികർമ്മത്തിനായി (ജോഡിക്കൽക്കായി) നമ്മുടെ അഭിലാഷത്തിന്റെ അഞ്ചുനൂറു പഥങ്ങളെ എല്ലാടവും പ്രസിദ്ധമാക്കിയവർ അവർ.

Mantra 15

अधीन्न्वत्र सप्ततिं च सप्त च । सद्यो दिदिष्ट तान्वः सद्यो दिदिष्ट पार्थ्यः सद्यो दिदिष्ट मायवः ॥

ഇവിടെ അവൻ എഴുപതും ഏഴും സ്ഥാപിച്ചു. ഉടൻതന്നെ അവയെ നിങ്ങൾക്കായി ക്രമപ്പെടുത്തി—ഉടൻതന്നെ പാർത്ഥ്യമായ (ഭൗമ) അടിസ്ഥാനം, ഉടൻതന്നെ പ്രവർത്തനചേതനയുടെ മായാവഃ (രൂപനിർമ്മാണശക്തികൾ).