Sukta 133

Mantra 1

प्रो ष्वस्मै पुरोरथमिन्द्राय शूषमर्चत । अभीके चिदु लोककृत्संगे समत्सु वृत्रहास्माकं बोधि चोदिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

അവനുവേണ്ടി പുരോരഥം മുന്നോട്ടു നീക്കുക—ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ശൂഷം (വീര്യം) പാടിപ്പുകഴ്ത്തുക. അത്യന്തം അടുത്തിടത്തിലും, ലോകകൃത്—ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ്—സമരങ്ങളുടെ സംഘർഷത്തിൽ വൃത്രഹാ, തടസ്സഹന്താവ്, ഞങ്ങൾക്കായി ഉണരുക—പ്രേരകനായി പ്രചോദിപ്പിക്കുക. മറ്റുള്ളവരുടെ ധനുസ്സുകളിൽ അവരുടെ ജ്യാകകൾ (വില്ലുനൂൽ) ശിഥിലമാകട്ടെ.

Mantra 2

त्वं सिन्धूँरवासृजोऽधराचो अहन्नहिम् । अशत्रुरिन्द्र जज्ञिषे विश्वं पुष्यसि वार्यं तं त्वा परि ष्वजामहे नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

നീ സിന്ധുക്കളെ താഴോട്ടു ഒഴുകുവാൻ വിട്ടുവിട്ടു; അഹി (സർപ്പം)യെ നീ വധിച്ചു. അശത്രു, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു; തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതും ആഗ്രഹനീയവുമായ എല്ലാ സമ്പത്തും നീ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നിന്നെ ചുറ്റുമൊക്കെയും ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു—മറ്റുള്ളവരുടെ ധനുസ്സുകളിൽ അവരുടെ ജ്യാകകൾ (വില്ലുനൂൽ) ശിഥിലമാകട്ടെ.

Mantra 3

वि षु विश्वा अरातयोऽर्यो नशन्त नो धियः । अस्तासि शत्रवे वधं यो न इन्द्र जिघांसति या ते रातिर्ददिर्वसु नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! ഞങ്ങളുടെ ധീ (പ്രേരിതബുദ്ധി)യെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന എല്ലാ അരാതയഃ—ദുഷ്ഭാവത്തിന്റെ ശക്തികളെ—ചിതറിച്ചുകളയുക. ഞങ്ങളെ ഘാതിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശത്രുവിനെതിരെ സംഹാരബാണത്തിന്റെ ധനുർധരൻ നീ തന്നേ. നിന്റെ രാത്രി—വസു ദാനം ചെയ്യുന്ന, തേജോമയ സമൃദ്ധിയുടെ ദാനം—ഞങ്ങളുടേതാകട്ടെ; മറ്റു അവകാശികളുടെ ധനുസ്സുകളിൽ ജ്യാകകൾ ശിഥിലമാകട്ടെ.

Mantra 4

यो न इन्द्राभितो जनो वृकायुरादिदेशति । अधस्पदं तमीं कृधि विबाधो असि सासहिर्नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! മനുഷ്യരിൽ ആരെങ്കിലും വൃകായുഃ—ചെന്നായയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, കൊള്ളക്കാരൻ—എല്ലാ വശത്തുനിന്നും ഞങ്ങളിലേക്കു വിരൽ ചൂണ്ടുകയാണെങ്കിൽ, അവനെ അധസ്പദത്തിലേക്ക് വീഴ്ത്തുക, താഴ്ന്ന നിലയിലാക്കുക. നീ വിബാധഃ—ദൃഢ പ്രതിഹർത്താവ്, സാസഹിഃ—അജേയ ദമനകൻ; മറ്റുള്ളവരുടെ ധനുസ്സുകളിൽ ജ്യാകകൾ ശിഥിലമാകട്ടെ.

Mantra 5

यो न इन्द्राभिदासति सनाभिर्यश्च निष्ट्यः । अव तस्य बलं तिर महीव द्यौरध त्मना नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! ഞങ്ങളെ അഭിദാസതി—ആക്രമിക്കുന്നവൻ—സനാഭിഃ (ബന്ധു) ആയാലും നിഷ്ട്യഃ (പരദേശി/അപരിചിതൻ) ആയാലും, അവന്റെ ബലം മറിച്ചിടുക. മഹത്തായ ദ്യൗഃ തന്റെ ഭാരത്താൽ അമർത്തുന്നതുപോലെ, അവന്റെ ശക്തിയെ താഴേക്ക് അമർത്തുക. മറ്റുള്ളവരുടെ ധനുസ്സുകളിൽ ജ്യാകകൾ ശിഥിലമാകട്ടെ.

Mantra 6

वयमिन्द्र त्वायवः सखित्वमा रभामहे । ऋतस्य नः पथा नयाति विश्वानि दुरिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ നിനക്കുള്ളവരാണ്; ഹേ സഖേ, നിന്റെ സഖ്യത ഞങ്ങൾ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു. ഋതത്തിന്റെ പഥത്തിലൂടെ ഞങ്ങളെ നയിക്കേണമേ; എല്ലാ ദുർഗതികളും ദുരിതങ്ങളും അകന്നുപോകട്ടെ. മറ്റുള്ളവരുടെ ധനുസ്സുകളിൽ ജ്യകൾ ശിഥിലമാകട്ടെ.

Mantra 7

अस्मभ्यं सु त्वमिन्द्र तां शिक्ष या दोहते प्रति वरं जरित्रे । अच्छिद्रोध्नी पीपयद्यथा नः सहस्रधारा पयसा मही गौः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്കായി ആ വരം നീ പഠിപ്പിച്ചു ദയചെയ്തു നൽകേണമേ—ജരിത്രിക്ക് പ്രതിഫലമായി ശ്രേഷ്ഠധാര ഒഴുകുന്നതു. അങ്ങനെ അച്ഛിദ്ര-സ്തനങ്ങളുള്ള സമൃദ്ധിയുടെ മഹാഗോ—സഹസ്രധാരയായി—പോഷകപ്രകാശത്തിന്റെ പാൽ കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ നിറയ്ക്കട്ടെ.