Sukta 132

Mantra 1

ईजानमिद्द्यौर्गूर्तावसुरीजानं भूमिरभि प्रभूषणि । ईजानं देवावश्विनावभि सुम्नैरवर्धताम् ॥

യഥാർത്ഥ യജമാനൻ (ഈജാന) ആയ അവനെ—ക്രമബദ്ധമായ നിധികളാൽ സമ്പന്നമായ ദ്യൗ (ആകാശം)യും, അലങ്കാരത്തോടെ മുന്നേറുന്ന ഭൂമിയും വർധിപ്പിക്കട്ടെ. ദിവ്യ അശ്വിനന്മാരും അവരുടെ സുമ്ന (മംഗളാനുഗ്രഹം)കൊണ്ട് അവനെ പോഷിപ്പിച്ച് വളർത്തട്ടെ.

Mantra 2

ता वां मित्रावरुणा धारयत्क्षिती सुषुम्नेषितत्वता यजामसि । युवोः क्राणाय सख्यैरभि ष्याम रक्षसः ॥

ഹേ മിത്ര-വരുണന്മാരേ! ലോകങ്ങളെ ധരിക്കുന്ന നിങ്ങളിരുവരെയും, നിങ്ങളുടെ സുസുമ്ന (പ്രേരക മംഗളാനുഗ്രഹം)യുടെ പ്രചോദനത്തോടെ ഞങ്ങൾ യജിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ സഖ്യ (മൈത്രി)വും ബലം വർധിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയുംകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ രക്ഷസ് (അന്ധകാര-വികൃതിശക്തികൾ)നെ ജയിക്കട്ടെ.

Mantra 3

अधा चिन्नु यद्दिधिषामहे वामभि प्रियं रेक्णः पत्यमानाः । दद्वाँ वा यत्पुष्यति रेक्णः सम्वारन्नकिरस्य मघानि ॥

ഇനിയും, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളിലേക്കു നമ്മുടെ അസ്തിത്വം സ്ഥാപിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, പ്രിയ ധനം തേടി അതിന്റെ അധിപതികളാകുമ്പോൾ—സത്യധനം (രേക്ണ) പോഷിപ്പിച്ച് വർധിപ്പിക്കുന്ന ആ ദാതാവിന്റെ സമൃദ്ധിദാനങ്ങളെ ആരും തടയാൻ കഴിയില്ല.

Mantra 4

असावन्यो असुर सूयत द्यौस्त्वं विश्वेषां वरुणासि राजा । मूर्धा रथस्य चाकन्नैतावतैनसान्तकध्रुक् ॥

അസുരനേ! ആ മറ്റൊരു (ദൈവിക) ശക്തി പ്രസവിക്കുന്നു; എന്നാൽ നീ, വരുണ, എല്ലാവരുടെയും രാജാവാണ്. നീ ലോക-രഥത്തിന്റെ ശിരസ്സാണ്; അതുകൊണ്ട് നീ പാപംകൊണ്ട് ജീവനെ തകർക്കുന്നവൻ അല്ല—അധർമ്മത്തിന് അന്ത്യം വരുത്തുന്നവനായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 5

अस्मिन्त्स्वेतच्छकपूत एनो हिते मित्रे निगतान्हन्ति वीरान् । अवोर्वा यद्धात्तनूष्ववः प्रियासु यज्ञियास्वर्वा ॥

ഇതുതന്നെയിൽ, ഹേ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനേ, ഒരു ദോഷമുണ്ട്: മിത്രനെ മാറ്റിവെക്കുമ്പോൾ അത് വീരന്റെ ഉള്ളിലെ ശക്തികളെ തകർക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ—അവൻ നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളിൽ തന്റെ രക്ഷകൾ സ്ഥാപിക്കട്ടെ; യജ്ഞത്തിന്റെ പ്രിയവും യജ്ഞീയവുമായ ഗതികളിൽ, വേഗത്തിൽ.

Mantra 6

युवोर्हि मातादितिर्विचेतसा द्यौर्न भूमिः पयसा पुपूतनि । अव प्रिया दिदिष्टन सूरो निनिक्त रश्मिभिः ॥

നിങ്ങളുടെ മാതാവ് അദിതിയാണ്—വിശാലചേതനയുള്ളവൾ; ദ്യൗവും ഭൂമിയുംപോലെ അവൾ മധുരരസധാരയാൽ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. പ്രിയ വരങ്ങൾ താഴെയിറക്കുക; സൂര്യനെപ്പോലെ, കിരണങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ നിർമ്മലമാക്കുക.

Mantra 7

युवं ह्यप्नराजावसीदतं तिष्ठद्रथं न धूर्षदं वनर्षदम् । ता नः कणूकयन्तीर्नृमेधस्तत्रे अंहसः सुमेधस्तत्रे अंहसः ॥

നിങ്ങൾ ഇരുവരും സത്യമായും അപ്നരാജാക്കൾ—സിദ്ധിയുടെ രാജാക്കൾ; ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന രഥംപോലെ നിങ്ങൾ ഇരിക്കുന്നു—ആക്രമിക്കാൻ ദുഷ്കരം, തടയാനാകാത്തത്, ഭാവത്തിന്റെ വനത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നത്. നിങ്ങളുടെ മുന്നേറുന്ന സഹായങ്ങൾ ഞങ്ങളെ കടത്തട്ടെ: നൃമേധൻ അംഹസ്സ് (ക്ലേശം) കടന്നുപോയി; സുമേധനും അംഹസ്സ് കടന്നുപോയി.