Sukta 134

Mantra 1

उभे यदिन्द्र रोदसी आपप्राथोषा इव । महान्तं त्वा महीनां सम्राजं चर्षणीनां देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഉഷസ്സുപോലെ നീ ഇരുവും രോദസീ—ആകാശവും ഭൂമിയും—വിസ്തരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ദിവ്യ ജനിത്രി (മാതാവ്) നിന്നെ പ്രസവിച്ചു: മഹാൻ, മഹിമയുള്ള വിശാലതകളുടെ സാമ്രാട്ട്, ജനങ്ങളുടെ അധിപതി. ഭദ്ര ജനിത്രി നിന്നെ പ്രസവിച്ചു.

Mantra 2

अव स्म दुर्हणायतो मर्तस्य तनुहि स्थिरम् । अधस्पदं तमीं कृधि यो अस्माँ आदिदेशति देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിയന്ത്രിക്കാൻ ദുഷ്കരനായ ആ മർത്ത്യനെ താഴെയിറക്കി വീഴ്ത്തുക; അവന്റെ പതനം ദൃഢമാക്കുക. ഞങ്ങളെ ഹാനിക്കായി ലക്ഷ്യമിടുന്നവനെ അധഃപദത്തിൽ—താഴ്ന്ന പാദസ്ഥാനത്തിൽ—സ്ഥാപിക്കുക. കാരണം ദേവീ, ഭദ്രാ ജനിത്രി (ദിവ്യമായ ശുഭമാതാവ്) നിന്നെ പ്രസവിച്ചു; ഭദ്രാ ജനിത്രി നിന്നെ പ്രസവിച്ചു.

Mantra 3

अव त्या बृहतीरिषो विश्वश्चन्द्रा अमित्रहन् । शचीभिः शक्र धूनुहीन्द्र विश्वाभिरूतिभिर्देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत् ॥

ഹേ അമിത്രഹൻ (ശത്രുഹന്താ)! ആ വിശാലമായ, വിശ്വചന്ദ്ര—സർവ്വപ്രകാശമുള്ള—പ്രേരണകളെ താഴെയിറക്കുക. ഹേ ശക്രാ! നിന്റെ ശചീകളാൽ (ശക്തികളാൽ) വിരോധങ്ങളെ കുലുക്കി അകറ്റുക; ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ സർവ്വ ഊതികളാൽ (സഹായങ്ങളാൽ). കാരണം ദേവീ, ഭദ്രാ ജനിത്രി നിന്നെ പ്രസവിച്ചു; ഭദ്രാ ജനിത്രി നിന്നെ പ്രസവിച്ചു.

Mantra 4

अव यत्त्वं शतक्रतविन्द्र विश्वानि धूनुषे । रयिं न सुन्वते सचा सहस्रिणीभिरूतिभिर्देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत् ॥

ഹേ ശതക്രതു ഇന്ദ്രാ! നീ എല്ലാ വിരോധങ്ങളെയും കുലുക്കി അകറ്റുമ്പോൾ, സുന്വത് (സോമം പിഴിയുന്നവൻ) അടുക്കൽ സഹസ്രിണീ—ആയിരമടങ്ങ്—ഊതികളോടെ വരിക; റയി (സമൃദ്ധി, പൂർണ്ണത) അവന് സ്വാഭാവിക ദാനമെന്നപോലെ നൽകുക. കാരണം ദേവീ, ഭദ്രാ ജനിത്രി നിന്നെ പ്രസവിച്ചു; ഭദ്രാ ജനിത്രി നിന്നെ പ്രസവിച്ചു.

Mantra 5

अव स्वेदा इवाभितो विष्वक्पतन्तु दिद्यवः । दूर्वाया इव तन्तवो व्यस्मदेतु दुर्मतिर्देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत् ॥

വിയർപ്പ് തട്ടി കളയുന്നതുപോലെ, മിന്നുന്ന അമ്പുകൾ എല്ലാദിക്കുകളിലേക്കും അകന്നു പറന്നുപോകട്ടെ. ദൂർവാ പുല്ലിന്റെ പരക്കുന്ന നൂലിഴകളെപ്പോലെ, ദുർമതി—കുചിന്ത—ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നു ചിതറിപ്പോകട്ടെ. കാരണം ദേവി—ഭദ്രാ ജനിത്രി, ശുഭജനനി—നിന്നെ പ്രസവിച്ചു; ഭദ്രാ ജനിത്രി നിന്നെ പ്രസവിച്ചു.

Mantra 6

दीर्घं ह्यङ्कुशं यथा शक्तिं बिभर्षि मन्तुमः । पूर्वेण मघवन्पदाजो वयां यथा यमो देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत् ॥

ദീർഘമായ അങ്കുശം ഒരുവൻ പിടിക്കുന്നതുപോലെ, ഹേ മന്തുമഃ—പ്രജ്ഞാശക്തിയേ—നീ ദിശ നയിക്കുന്ന ഫലപ്രദമായ ശക്തിയെ ധരിക്കുന്നു. ഹേ മഘവൻ—ദാനവീരാ—പൂർവ്വികരുടെ പാതയിൽ, യമൻ ഒരിക്കൽ വഴി സ്ഥാപിച്ചതുപോലെ, ഞങ്ങൾ അചഞ്ചല പ്രേരണയോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങട്ടെ. ദേവി—ഭദ്രാ ജനിത്രി, ശുഭജനനി—ശുഭജന്മം ഉത്പാദിപ്പിക്കട്ടെ; ഭദ്രാ ജനിത്രി ഉത്പാദിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 7

नकिर्देवा मिनीमसि नकिरा योपयामसि मन्त्रश्रुत्यं चरामसि । पक्षेभिरपिकक्षेभिरत्राभि सं रभामहे ॥

ഞങ്ങൾ ഒരു ദേവനെയും കുറയ്ക്കുന്നില്ല, ആരെയും തടയുന്നില്ല; മന്ത്രശ്രുതിയിൽ—മന്ത്രത്തിന്റെ ശ്രവണത്തിൽ—ഞങ്ങൾ ചരിക്കുന്നു. ചിറകുകളോടും താങ്ങുന്ന ചിറകുകളോടും കൂടി, ഇവിടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നു—അന്തരംഗ പറക്കലാൽ ഉയർന്നു കയറുന്നു.