Sukta 170
Sukta 1.170
Agastya
Indra–Maruts dialogue frame (this sukta is often read as a tension/conciliation hymn involving Indra, Maruts, and the seer)
Triṣṭubh (general for the hymn; this verse shows compact, gnomic style)
ഈ സംക്ഷിപ്ത ത്രിഷ്ടുഭ് സ്തോത്രം സംവാദരൂപത്തിലുള്ള ചട്ടക്കൂടിൽ ഇന്ദ്രനും മരുതന്മാരും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷവും പുനഃസന്ധാനവും അരങ്ങേറിക്കുന്നു; മധ്യസ്ഥ ദർശിയായി അഗസ്ത്യൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടക്കത്തിൽ എന്താണ് അറിയാൻ കഴിയുക, ‘മറ്റൊരാളുടെ മനസ്സ്’ എത്ര അസ്ഥിരമാണെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള സൂക്തിപരമായ അനിശ്ചിതത്വം ഉയർത്തി, തുടർന്ന് ഋതം (കോസ്മിക ക്രമം) അനുസരിച്ച് ഇന്ദ്രൻ ഹവിസ്സ് സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന് സൗഹൃദസമ്മതം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിലേക്കു തിരിയുന്നു. ലക്ഷ്യം ആചാരപരവുമാണ് (മരുതന്മാരോടൊപ്പം ഇന്ദ്രന്റെ പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പാക്കുക) കൂടാതെ നൈതിക–മാനസികവുമാണ് (ഇച്ഛ, വാക്ക്, സഖ്യം എന്നിവ നേരെയാക്കുക).
Mantras
Mantra 1
न नूनमस्ति नो श्वः कस्तद्वेद यदद्भुतम् । अन्यस्य चित्तमभि संचरेण्यमुताधीतं वि नश्यति ॥
ഇപ്പോൾ അല്ല, നാളെയും അല്ല—ആ അത്ഭുതത്തെ ആര് അറിയും? മറ്റൊരാളുടെ ചിത്തം സഞ്ചരിക്കാവുന്ന ഒരു നിലംപോലെ തന്നെയാണെങ്കിലും, പഠിച്ചതും അപ്രത്യക്ഷമാകാം. അതിനാൽ അന്വേഷകൻ ജ്ഞാനത്തെ സ്ഥിരമായ ഋത (സത്യ-ക്രമം)ത്തിൽ സ്ഥാപിക്കട്ടെ; മനസ്സിന്റെ ചഞ്ചല കളിയിൽ അല്ല.
Mantra 2
किं न इन्द्र जिघांससि भ्रातरो मरुतस्तव । तेभिः कल्पस्व साधुया मा नः समरणे वधीः ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ഞങ്ങളെ എന്തിന് വധിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു? മരുത്തർ നിന്റെ സഹോദരന്മാരല്ലോ. അവരോടു സദ്മാർഗ്ഗത്തിൽ നീ സ്വയം ഏകീകരിക്ക; സമരസംഘർഷത്തിൽ ഞങ്ങളെ അടിച്ചുതകർക്കരുതേ.
Mantra 3
किं नो भ्रातरगस्त्य सखा सन्नति मन्यसे । विद्मा हि ते यथा मनोऽस्मभ्यमिन्न दित्ससि ॥
ഹേ സഹോദരൻ അഗസ്ത്യാ, സഖാവായിട്ടും നീ എന്തിന് അതിമിതമായി വിചാരിക്കുന്നു? നിന്റെ മനസ്സിന്റെ നില ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; നീ സത്യത്തിൽ ഞങ്ങളോടു നിന്നെ അർപ്പിക്കുവാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നില്ല.
Mantra 4
अरं कृण्वन्तु वेदिं समग्निमिन्धतां पुरः । तत्रामृतस्य चेतनं यज्ञं ते तनवावहै ॥
വേദി ഒരുക്കട്ടെ; മുന്നിൽ അഗ്നിയെ പ്രജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ. അവിടെ അമൃതത്തിന്റെ ചേതനയെ ഉണർത്തുന്ന യജ്ഞം നിനക്കായി ഞങ്ങൾ വിപുലീകരിക്കട്ടെ—ദേഹത്തിൽ ബോധമുള്ള വിധിയെ പണിതുയർത്തി, അമരത്വത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറക്കുന്നതായി.
Mantra 5
त्वमीशिषे वसुपते वसूनां त्वं मित्राणां मित्रपते धेष्ठः । इन्द्र त्वं मरुद्भिः सं वदस्वाध प्राशान ऋतुथा हवींषि ॥
ഹേ വസുപതേ, വസുക്കളുടെ അധിപതേ, സത്ത്വ-സമ്പത്തിന്റെ ധനങ്ങളെ നീ തന്നെയാണ് ഭരിക്കുന്നത്; ഹേ മിത്രപതേ, സൗഹൃദങ്ങളിൽ നീ ഏറ്റവും ദൃഢനും ശക്തനും. ഹേ ഇന്ദ്രാ, മരുതുകളോടൊപ്പം ഏകസ്വരത്തിൽ സംസാരിക്ക; പിന്നെ ഋതത്തിന്റെ താളക്രമപ്രകാരം ഹവിഷ്യങ്ങളെ പ്രാശനം ചെയ്തു—ഞങ്ങളിലൊരു യഥാക്രമം സ്ഥാപിതമാകട്ടെ.
Frequently Asked Questions
It portrays a tension between Indra and the Maruts and moves toward reconciliation, asking Indra to align in speech and intention with the Maruts so the offerings are accepted in ṛta (right order).
It stresses that outcomes and “wonders” cannot be fully predicted and that the mind is unstable; therefore the seeker and sacrificer should ground action in ṛta rather than shifting opinions or moods.
It is suited to recitation in Indra-related offerings (often alongside Marut invocations) when seeking strength, unity among forces or people, and a return to clear, truthful cooperation.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.