Sukta 169

Mantra 1

महश्चित्त्वमिन्द्र यत एतान्महश्चिदसि त्यजसो वरूता । स नो वेधो मरुतां चिकित्वान्त्सुम्ना वनुष्व तव हि प्रेष्ठा ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ നിശ്ചയമായും മഹത്‌ (മഹസ്) സ്വരൂപനാണ്; നിനക്കിൽ നിന്നാണ് ഈ ശക്തികൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്; തേജസ്സുള്ള അധിപത്യത്താൽ നീ രക്ഷകനുമാണ്. അതിനാൽ, ഹേ വേധാ (ജ്ഞാനി), മരു‍ത്തുകളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ഞങ്ങൾക്കായി നിന്റെ പ്രിയ സുമ്നങ്ങൾ (കൃപാ-ആശീർവാദങ്ങൾ) നേടിക്കൊടുക്കുക—നിന്റെ പ്രസാദം തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ യാത്രയിലെ ഏറ്റവും പ്രിയമായ ആശ്രയം.

Mantra 2

अयुज्रन्त इन्द्र विश्वकृष्टीर्विदानासो निष्षिधो मर्त्यत्रा । मरुतां पृत्सुतिर्हासमाना स्वर्मीळ्हस्य प्रधनस्य सातौ ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ എല്ലാ തരത്തിലുള്ള ജനങ്ങളെ (വിശ്വകൃഷ്ടി)—ജ്ഞാനികളെയേ—യോജിപ്പിച്ചു; മർത്ത്യഭൂമിയിൽ അവർ അടിച്ചമർത്തപ്പെടാതിരിക്കുവാൻ. മരു‍ത്തുകളുടെ യുദ്ധപ്രേരണം, ശക്തിയിൽ ഹാസ്യമാനമായി പൊങ്ങിവന്ന്, സംഘർഷത്തിലെ ജയത്തിനായാണ്—ദുര്ജയമായ സ്വർ (പ്രകാശമയ സമൃദ്ധി) നേടുവാൻ, പ്രധന (മഹായുദ്ധ)ത്തിലെ സാതിനായി.

Mantra 3

अम्यक्सा त इन्द्र ऋष्टिरस्मे सनेम्यभ्वं मरुतो जुनन्ति । अग्निश्चिद्धि ष्मातसे शुशुक्वानापो न द्वीपं दधति प्रयांसि ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്കായി നിന്റെ കുന്തം (ഋഷ്ടി) നേരെയും ഉറപ്പുമായിരിക്കുന്നു; മരു‍ത്തുകൾ മഹാ വിജയം (അഭ്വ) നേടുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. അഗ്നിയും—യാത്രികനുവേണ്ടി ജ്വലിച്ച്—മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ജലങ്ങൾ ഒരു ദ്വീപ് സ്ഥാപിക്കുന്നതുപോലെ, പ്രളയത്തിനിടയിലെ യാത്ര ഉറച്ച പാതയായി മാറുന്നു.

Mantra 4

त्वं तू न इन्द्र तं रयिं दा ओजिष्ठया दक्षिणयेव रातिम् । स्तुतश्च यास्ते चकनन्त वायोः स्तनं न मध्वः पीपयन्त वाजैः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് ആ റയി—സമൃദ്ധി—നൽകുക; നിന്റെ അത്യന്തം ഓജസ്വിയായ ദക്ഷിണാവത് ദാനശക്തിയാൽ, യജ്ഞത്തിൽ ദക്ഷിണ അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെ. നിന്നെ സ്തുതിക്കുകയും നിന്നിൽ ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ വാജ—ബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണതകൾ—കൊണ്ട് വായുവിന്റെ മധുമയ സ്തനം നിറയ്ക്കുന്നു; അങ്ങനെ പ്രാണധാര പ്രവർത്തിക്കായി കൂടുതൽ സമൃദ്ധവും മധുരവും ആകുന്നു.

Mantra 5

त्वे राय इन्द्र तोशतमाः प्रणेतारः कस्य चिदृतायोः । ते षु णो मरुतो मृळयन्तु ये स्मा पुरा गातूयन्तीव देवाः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിനക്കുള്ളിലാണ് ഏറ്റവും തൃപ്തികരമായ റയി—ധനസമൃദ്ധികൾ—വസിക്കുന്നത്; ഋത—സത്യത്തിന്റെ വഴികളിൽ നടക്കുന്ന ഏവർക്കും നീ പ്രണേതാവ്, മാർഗ്ഗദർശി. അതിനാൽ മരു‍ത്തുകൾ ഞങ്ങളോടു കൃപ കാണിക്കട്ടെ—പുരാതനകാലം മുതൽ വഴികളെ തേടിയും നിർമ്മിച്ചും വന്നവരെന്നപോലെ ആ ദേവന്മാർ—ഞങ്ങളുടെ പുരോഗതിക്കായി യുക്തമായ പാതകൾ തുറക്കട്ടെ.

Mantra 6

प्रति प्र याहीन्द्र मीळ्हुषो नॄन्महः पार्थिवे सदने यतस्व । अध यदेषां पृथुबुध्नास एतास्तीर्थे नार्यः पौंस्यानि तस्थुः ॥

മുന്നോട്ട് പോവുക, മുന്നോട്ട് പോവുക, ഹേ ഇന്ദ്രാ—ബലപ്പെടുത്തപ്പെടാൻ സന്നദ്ധമായ മഹാനരരുടെ മീൾഹുഷ് (ദാനവർഷക) ശക്തികളിലേക്കു; പാർത്ഥിവ സദനത്തിൽ—ഭൂമിയാധാരമായ ദേഹക്ഷേത്രത്തിൽ—നീ നിന്റെ സ്ഥാനം എടുക്കുക. തുടർന്ന്, അവരുടെ പൃഥുബുധ്നാ—വിശാല അടിത്തറയുള്ള—ശക്തികൾ തീർഥത്തിൽ, കടന്നുപോകുന്ന ഘട്ടത്തിൽ, ദൃഢമായി നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, നാര്യഃ പൗംസ്യാനി—സാധകന്റെ പുരുഷാർത്ഥമയ ബലങ്ങൾ—അവിടെയേ സ്ഥാപിതമാകട്ടെ, ആ കടവിടത്തിൽ.

Mantra 7

प्रति घोराणामेतानामयासां मरुतां शृण्व आयतामुपब्दिः । ये मर्त्यं पृतनायन्तमूमैॠणावानं न पतयन्त सर्गैः ॥

ഈ ഭയങ്കരവും അശ്രാന്തവുമായ മരുৎകളുടെ അടുത്തെത്തുന്ന ഈ ഗർജ്ജനം പ്രത്യുത്തരമായി കേൾക്കുക; അവരുടെ ഉപബ്ദി (ഇടിമുഴക്കം) സമീപിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ പോരാടുന്ന മർത്ത്യനെ അവർ തങ്ങളുടെ വേഗധാവനകളാൽ വീഴാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ല; പകരം അവനെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു—അങ്ങനെ ദൗർബല്യത്തിന്റെ കടത്തിൽ കുടുങ്ങിയവൻ ബലത്തിന്റെ മുന്നേറ്റപ്രവാഹത്തിലേക്ക് മോചിതനാകുന്നു.

Mantra 8

त्वं मानेभ्य इन्द्र विश्वजन्या रदा मरुद्भिः शुरुधो गोअग्राः । स्तवानेभिः स्तवसे देव देवैर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ പരിശ്രമിക്കുന്നവർക്കു വിശ്വജന്യമായ ശക്തികളെ ദാനം ചെയ്യുന്നു; മരുৎകളോടൊപ്പം നീ പ്രകാശം-അഗ്രമായ (ഗോഅഗ്രാഃ) ദൃഢദുർഗങ്ങളെ ഭേദിച്ച് തുറക്കുന്നു. സ്തുതിക്കുന്നവരുടെ സ്തോത്രങ്ങളാൽ, ഹേ ദേവാ, നീ ദേവന്മാരാലും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു; ഞങ്ങൾ ഈ വിജയീ സൈന്യത്തെ അറിയട്ടെ—ഈ ആവേശമുള്ള ദാതാവിനെ, വേഗമുള്ള സമൃദ്ധി ഒഴുക്കിവിടുന്നവനെ.