
Sukta 1.171
Agastya
Maruts
Triṣṭubh
ഈ സൂക്തം അഗസ്ത്യൻ മരുৎകളെ—വേഗമേറിയ കൊടുങ്കാറ്റ്-ശക്തികളെ—അത്യാവശ്യമായി ശമിപ്പിക്കുകയും ആഹ്വാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്; അവർ കോപം മാറ്റിവെച്ച്, തങ്ങളുടെ കുതിരകളെ നുകത്തിൽ നിന്ന് അഴിച്ച്, തങ്ങളുടെ ബലം ശുഭകരമായ സഹായമായി മാറ്റണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഒരു സംഘർഷഭാവം അടിയൊഴുകുന്നു: ഇന്ദ്രന്റെ അതിപ്രബലമായ മഹിമയ്ക്കുമുന്നിൽ ഗായകൻ വിറയ്ക്കുന്നു; യജ്ഞവും സമൂഹവും സംരക്ഷിതവും ശക്തവുമാകാൻ ഇന്ദ്രനും മരുৎകളുമിടയിൽ ശരിയായ ഐക്യം/ക്രമീകരണം വേണമെന്ന് തേടുന്നു. അതിനാൽ പ്രാർത്ഥന, സംയമനം, യഥാവിധി അർപ്പണം എന്നിവയിലൂടെ ഉഗ്രമായ ദൈവശക്തിയെ ക്രമബദ്ധവും ഉപകാരപ്രദവുമായ പ്രവർത്തിയായി ഈ സൂക്തം വഴിമാറ്റുന്നു.
Mantra 1
प्रति व एना नमसाहमेमि सूक्तेन भिक्षे सुमतिं तुराणाम् । रराणता मरुतो वेद्याभिर्नि हेळो धत्त वि मुचध्वमश्वान् ॥
നിങ്ങളുടെ അടുക്കലേക്ക് ഞാൻ ഈ നമസ്കാരത്തോടെ വരുന്നു; നന്നായി രൂപപ്പെട്ട സൂക്തത്തോടെ വേഗശാലികളായ മരുതുകളുടെ സുമതി—വ്യക്തമായ അനുഗ്രഹഭാവം—ഞാൻ യാചിക്കുന്നു. ഹേ മരുതുകളേ, വേദ്യമായ സഹായങ്ങളാൽ ആനന്ദിതരായി, നിങ്ങളുടെ ഹേളോ (ക്രോധം) താഴെ വെച്ച് അശ്വങ്ങളെ വിമോചിപ്പിൻ—ശക്തികൾ ശാന്തമായി ധർമ്മ്യ പ്രവർത്തിക്കായി സജ്ജമാകട്ടെ.
Mantra 2
एष वः स्तोमो मरुतो नमस्वान्हृदा तष्टो मनसा धायि देवाः । उपेमा यात मनसा जुषाणा यूयं हि ष्ठा नमस इद्वृधासः ॥
ഹേ മരുതുകളേ, ഇതാ നിങ്ങളുടെ സ്തോമം—നമസ്കാരത്തോടെ നിറഞ്ഞത്; ഹൃദയം രൂപപ്പെടുത്തിയതും മനസ്സ് സ്ഥാപിച്ചതും, ഹേ ദേവന്മാരേ. മനസ്സോടെ സമ്മതിച്ച് ഇതിലേക്കു സമീപിക്കുവിൻ; കാരണം നമസ്കാരത്താൽ തന്നെയാണ് നിങ്ങൾ വർദ്ധിക്കുന്നത്, ആ വർദ്ധനയിൽ ഞങ്ങളുടെ സത്ത്വവും വിപുലമാകുന്നു.
Mantra 3
स्तुतासो नो मरुतो मृळयन्तूत स्तुतो मघवा शम्भविष्ठः । ऊर्ध्वा नः सन्तु कोम्या वनान्यहानि विश्वा मरुतो जिगीषा ॥
സ്തുതിക്കപ്പെട്ട മരുത്തന്മാർ ഞങ്ങളോടു കൃപാലുക്കളാകട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ സ്തുതിയാൽ പോഷിതനായി, ദാനശീലനായ മഘവ ഇന്ദ്രൻ—യഥാർത്ഥ സന്തോഷം നൽകുന്നതിൽ ഏറ്റവും പ്രാപ്തൻ—ബലവാനാകട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ അഭിലഷിതമായ വളർച്ചകളും ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ദിവസങ്ങളും ഉയർച്ചയിലേക്കു ഉയരട്ടെ—ഹേ മരുത്തന്മാരേ—വിജയിക്കാനുള്ള ഇച്ഛയിലേക്കു (താഴ്ന്ന ചലനങ്ങളെ ജയിക്കുവാൻ).
Mantra 4
अस्मादहं तविषादीषमाण इन्द्राद्भिया मरुतो रेजमानः । युष्मभ्यं हव्या निशितान्यासन्तान्यारे चकृमा मृळता नः ॥
ഈ അമിതമായി അമർത്തുന്ന തീവ്രബലത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ പിൻവാങ്ങുന്നു, വിറയുന്നവനായി—ഹേ മരുത്തന്മാരേ—ഇന്ദ്രന്റെ ഭയത്താൽ. നിങ്ങള്ക്കായി നിശ്ചയിച്ച ഹവ്യങ്ങൾ മൂർച്ചയുള്ളതും അപകടകരവുമായിത്തീർന്നിരുന്നു; അവയെ ഞങ്ങൾ ദൂരെയാക്കി വെച്ചു. ഞങ്ങളോടു കൃപ കാണിക്കൂ; ശമനം, ആശ്വാസം, യുക്തമായ അളവ് നൽകൂ.
Mantra 5
येन मानासश्चितयन्त उस्रा व्युष्टिषु शवसा शश्वतीनाम् । स नो मरुद्भिर्वृषभ श्रवो धा उग्र उग्रेभिः स्थविरः सहोदाः ॥
ഏതു ശക്തിയാൽ ഉഷസ്സിന്റെ പ്രകാശിത കിരണങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്ന പ്രഭാതങ്ങളിൽ അവരുടെ ശാശ്വത ബലത്തോടെ മനസ്സുകളെ ഉണർത്തുന്നുവോ—ഹേ വൃഷഭാ, മരുത്തന്മാരോടുകൂടെ, ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് സത്യശ്രവണവും ആത്മകീർത്തിയും സ്ഥാപിക്കണമേ: ശക്തന്മാരോടുകൂടെ ശക്തൻ, സ്ഥിരൻ, ബലദാതാവ്.
Mantra 6
त्वं पाहीन्द्र सहीयसो नॄन्भवा मरुद्भिरवयातहेळाः । सुप्रकेतेभिः सासहिर्दधानो विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, കൂടുതൽ ശക്തരാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെ നീ കാത്തുകൊൾക; മരുৎകളോടൊപ്പം ഇരിക്ക—കോപം അകറ്റപ്പെട്ടവനായി. സുപ്രകേത (സുസ്പഷ്ടദർശനം) ശക്തികളോടൊപ്പം അധിപത്യശക്തി ധരിച്ചു, ഈ സത്യപ്രേരണയും യുക്തമായ യുദ്ധവും, ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന ദാനം നൽകുന്ന ദാതാവിനെയും ഞങ്ങൾ അറിയട്ടെ.
The hymn asks the Maruts to calm their fierce energy—set down anger, unyoke their steeds—and become benevolent helpers who protect and strengthen the people.
Indra represents overwhelming power. The seer acknowledges that such force can be dangerous if misaligned, so he seeks harmony between Indra and the Maruts and asks for protection.
It suggests the rite felt inauspicious or wrongly charged. The poet symbolically removes what is harmful and prays for mercy, showing that Vedic ritual includes correction and restoring right order.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.