ഏകാദശി

ശിവൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മൻ, ഈ ഏകാദശി മഹാപുണ്യഫലം നൽകുന്നതാണ്. ശുഭ നക്ഷത്രയോഗങ്ങളുമായി ചേർന്നിരിക്കുമ്പോൾ, ശ്രേഷ്ഠ മുനിമാർക്ക് ഇത് ആചരിക്കേണ്ടതാണ്.

‘വൈശ്വാനരവ്രതം’ സർവപാപനാശിനിയെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഏകാദശിയിൽ നക്തഭോജനം ചെയ്ത് ചക്രം നിവേദിക്കുന്നവൻ ഈ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.

വടക്കോട്ടോ കിഴക്കോട്ടോ മുഖം തിരിച്ച്, ആദ്യം ദന്തധാവനം ചെയ്ത്, ഏകാദശിയിൽ നിരാഹാരനായി കേശവനെ (വിഷ്ണുവിനെ) വിധിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം।

നാനാ രത്നങ്ങളും പൂജാസാമഗ്രികളും സഹിതം വിധിപൂർവ്വം സമ്യകായി പൂജ നടത്തി, പഞ്ചോപചാരങ്ങളാൽ സമന്വിതനായി, ഏകാദശീ വ്രതവും അനുഷ്ഠിച്ച്.

വാഴയിലയിൽ തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം; ഉപ്പ് ഒഴിവാക്കണം. ഏകാദശിയിൽ പരിശ്രമത്തോടെ ഉപവാസം ആചരിക്കണം.

ദശമി തിഥി ബ്രഹ്മാവിന്റേതായി അറിയപ്പെടുന്നു; ഏകാദശി അതുപോലെ രുദ്രന്റേതും. ദ്വാദശി വിഷ്ണുവിന് പ്രിയം; ത്രയോദശി അന്തകൻ (മരണം)ന്റേതാണ്.

പാനീയജലദാനത്തിൽ നിരതരും, അന്നദാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരും, ഏകാദശീ വ്രതത്തിൽ അചഞ്ചലരുമായവർ—അവർ തന്നെയാണ് ഭഗവാന്റെ ഭക്തന്മാരിൽ ഉത്തമർ.

ഏകാദശിയിൽ പഞ്ചാമൃതംകൊണ്ട് സ്നാനം നടത്തിക്കുന്നവൻ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ സായുജ്യം പ്രാപിക്കുന്നു; തന്റെ വംശത്തിലെ ലക്ഷക്കണക്കിനാളുകളോടുകൂടെ ആ ഫലത്തിൽ ധന്യനാകുന്നു।

ഏകാദശിവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച് ബ്രഹ്മചര്യം പാലിച്ച്, നിദ്രയിലും നാരായണനെ സ്മരിക്കണം. കഴുകിയ ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ച ശുദ്ധനായ ബ്രാഹ്മണൻ നാരായണസന്നിധിയിൽ നിലകൊള്ളണം.

ഏകാദശിയിൽ നിരാഹാരനായി ജനാർദനനെ വിധിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നവൻ, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ദ്വാദശിയിൽ മഹാപാപങ്ങളിൽ നിന്നുപോലും മോചിതനാകുന്നു.

അമാവാസികളിൽ പോലും വ്യാഴാഴ്ച വരുന്ന അമാവാസി ശ്രേഷ്ഠമെന്നു പറയുന്നു. സൂര്യൻ ദ്വാദശി തിഥിയെ ‘ദഹിപ്പിക്കുന്നു’ (ദോഷപ്പെടുത്തുന്നു); ചന്ദ്രൻ ഏകാദശി തിഥിയെ ‘ദഹിപ്പിക്കുന്നു’.

അധ്യായം—നൂറ്റി ഇരുപത്തൊന്നാമത്. ബ്രഹ്മാവ് അരുളിച്ചെയ്തു—ചാതുര്മാസ്യ വ്രതങ്ങൾ ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു. ഏകാദശിയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ആഷാഢ പൗർണ്ണമിയിൽ, പൂർണ്ണഭക്തിയോടെ ഹരിയെ അർച്ചിച്ച് അത് അനുഷ്ഠിക്കണം.