ജമദഗ്നി

പണ്ടുകാലത്ത്, ഹേ വിപ്രന്മാരേ, അവന്റെ പിതാവായ ജമദഗ്നി ഒരു ക്ഷത്രിയനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു; ആ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജൻ സ്വധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ട നിർദോഷനായിരുന്നു।

കരുണയോടെ അദ്ദേഹം കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന രാജ്ഞിയെ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് ഗുരു ജമദഗ്നിയോട് അറിയിച്ചു. ധർമ്മാത്മാവായ ജമദഗ്നി സമീപത്ത് ഇരുത്തി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു।

‘ഓം അത്രയേ നമഃ। ഓം വസിഷ്ഠായ നമഃ। ഓം കശ്യപായ നമഃ। ഓം ഭരദ്വാജായ നമഃ। ഓം ഗൗതമായ നമഃ। ഓം കൗശികായ നമഃ। ഓം ജമദഗ്നയേ നമഃ। ഓം അരുന്ധത്യൈ നമഃ।’—ഇവയാണ് പൂജാമന്ത്രങ്ങൾ. ‘ജഹ്നുകന്യ (ഗംഗ)യാൽ പവിത്രമായ ദേഹമുള്ളവരും ജപമാല ധരിച്ചവരുമായ ഋഷിമാരേ! ഞാൻ…

അപ്പോൾ ജമദഗ്നിയുടെ ജ്യേഷ്ഠപുത്രൻ, പേരിൽ റുമൺവാൻ, എത്തി; സുഷേണനും വസുവും, അതുപോലെ വിശ്വാവസുവും വന്നു।

ഹേ നരാധിപാ! ഈ പുരാതന ഇതിഹാസവൃത്താന്തം ശ്രവിക്കൂ—ജമദഗ്നിയുടെയും മഹാത്മാവായ സൂര്യന്റെയും സംവാദം।

ജമദഗ്നി പറഞ്ഞു—നീ സ്ഥിരനായാലും ചലിക്കുന്നവനായാലും, ജ്ഞാനചക്ഷുവാൽ ഞാൻ നിന്നെ അറിയുന്നു. ഇന്ന് നിന്മേൽ ശാസനവും വിനയവും ഏർപ്പെടുത്തുന്നത് എനിക്ക് അനിവാര്യമാണ്.

ഉന്നതചിത്തനായ രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേട്ട ജമദഗ്നി, ധൈര്യവാക്കുകൾ പറഞ്ഞ പുത്രനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു— പിന്നെ ക്രോധാന്വിതനായ ജമദഗ്നി വീണ്ടും അവനോട് പറഞ്ഞു: അറിവുള്ള പുരുഷൻ ബ്രഹ്മസ്വം അപഹരിക്കരുത്.

കൂടാതെ ഔർവൻ, ജമദഗ്നി, വിദ, സാരസ്വതൻ; അതുപോലെ ആർഷ്ടിഷേണൻ, യുധാജി, വീതഹവ്യൻ, സുവർച്ചസ്—ഇവരും (മന്ത്രകർത്താക്കൾ).

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ ജമദഗ്നി മഹാനായ ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം എല്ലാ വേദങ്ങളിലും വേദാംഗങ്ങളിലും പാണ്ഡിത്യമുള്ളവനും മഹാതപസ്വിയുമായിരുന്നു.

അതുപോലെ ഭാരദ്വാജൻ, യോഗി; പ്രതാപശാലിയായ വിശ്വാമിത്രൻ; ജമദഗ്നി—ഈ ഏഴുപേരും ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ മഹർഷിമാരാണ്।

റൈഭ്യൻ, ബൃഹസ്പതി, ച്യവനൻ, കശ്യപൻ, ഭൃഗു, ദുര്വാസാവ്, ജമദഗ്നി, മാർക്കണ്ഡേയൻ, പിന്നെ ഗാലവൻ—ഇങ്ങനെ പൂജ്യ മഹർഷിമാരുടെ നാമങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു.