
Rishi: Atharvanic/Brāhmaṇa-style anonymous (as typical for AV ritual-prose hymnic units)
Devata: Yajña (sacrifice personified) / Virāj as cosmic principle
Chandas: Mixed/prose-like triṣṭubh-jagatī cadence; brāhmaṇa-style diction (not a strict RV hymn meter)
അഥർവവേദം 9.5-ൽ അജ-പഞ്ചൗദന (ആടും അഞ്ചുവിധ ഓദനവും) എന്ന യാഗത്തെ ‘അപരിമിത’ (അളവറ്റ) യജ്ഞമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അതിന്റെ ശരീരം തന്നെ സർവ്വബ്രഹ്മാണ്ഡമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതിനാൽ, സാധാരണ അളവിനെക്കാൾ അതീതമായി യാഗപുണ്യം വർധിക്കുന്നു. ബലിവസ്തു/കർമ്മത്തെ സത്യ, ഋത, ശ്രദ്ധ, വിരാജ് എന്നിവയുമായി ഐക്യപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ, ഈ സൂക്തം അർപ്പണത്തെ സമസ്തലോക-കൃത്യമായി വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; അതുവഴി യജമാനന് ‘അപരിമിത ലോക’വും ദീർഘകാല സംരക്ഷണവും ലഭിക്കുന്നു.
Mantra 1
पञ्चौदनो अजः। आ न॑यै॒तमा र॑भस्व सु॒कृतां॑ लो॒कमपि॑ गच्छतु प्रजा॒नन्। ती॒र्त्वा तमां॑सि बहु॒धा म॒हान्त्य॒जो नाक॒मा क्र॑मतां तृ॒तीय॑म्
പഞ്ചൗദന അജ (ആട്): ഈ മനുഷ്യനെ മുന്നോട്ട് നയിക്ക; അവനെ പിടിച്ചു, അറിയുന്നവനായി, സുകൃത (സത്കർമ്മികളുടെ) ലോകത്തിലേക്ക് പോകാൻ അനുവദിക്ക. അനേകവും മഹത്തുമായ അന്ധകാരങ്ങളെ കടന്ന്, അജൻ മൂന്നാം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് മേലോട്ടു കയറട്ടെ.
Mantra 2
इन्द्रा॑य भा॒गं परि॑ त्वा नयाम्य॒स्मिन् य॒ज्ञे यज॑मानाय सू॒रिम्। ये नो॑ द्वि॒षन्त्यनु तान् र॑भ॒स्वाना॑गसो॒ यज॑मानस्य वी॒राः
ഇന്ദ്രന്റെ ഭാഗത്തിനായി ഞാൻ നിന്നെ വിധിപൂർവ്വം നയിക്കുന്നു—ഈ യജ്ഞത്തിൽ, യജമാനനുവേണ്ടി, ഉദാരദാതാവായ (സൂരി) നിലയിൽ. ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരെ പിന്തുടർന്ന് നീ പിടിച്ചുകെട്ടുക; യജമാനന്റെ വീരന്മാർ കുറ്റമറ്റവർ (അനാഗസ) ആകുന്നു.
Mantra 3
प्र प॒दोऽव॑ नेनिग्धि॒ दुश्च॑रितं॒ यच्च॒चार॑ शु॒द्धैः श॒फैरा क्र॑मतां प्रजा॒नन्। ती॒र्त्वा तमां॑सि बहु॒धा वि॒पश्य॑न्न॒जो नाक॒मा क्र॑मतां तृ॒तीय॑म्
പാദമുദ്രയിൽ നിന്നു ദുഷ്കൃത്യം—എന്തെങ്കിലും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ—തുടച്ച് താഴെയാക്കി നീക്കുക. ശുദ്ധമായ കുളമ്പുകളോടെ അവൻ അറിവുള്ളവനെപ്പോലെ പടിയേറട്ടെ. പലവിധ ഇരുട്ടുകളെ കടന്ന്, വ്യക്തമായി കണ്ടുകൊണ്ട്, അജ (ആട്) മൂന്നാം സ്വർഗ്ഗമായ നാകത്തിലേക്ക് മേലോട്ടു കയറട്ടെ.
Mantra 4
अनु॑च्छ्य श्या॒मेन॒ त्वच॑मे॒तां वि॑शस्तर्यथाप॒र्व॑१सिना॒ माभि मं॑स्थाः । माभि द्रु॑हः परु॒शः क॑ल्पयैनं तृ॒तीये॒ नाके॒ अधि॒ वि श्र॑यैनम्
ഈ ഇരുണ്ട ത്വക്കുകൊണ്ട് അവനെ മൂടുക—സന്ധികളായി ചേർത്ത രീതിയിൽ—അത് ജനങ്ങളിലേക്കു കടന്നുപോകാതിരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളിലേക്കു പറ്റിക്കരുത്. അവന്റെ വിരുദ്ധമായി വഞ്ചനാപരവും ക്രൂരവുമായ ഹാനികൾ രൂപപ്പെടരുത്; മൂന്നാം സ്വർഗ്ഗമായ നാകത്തിൽ അവനെ ഉയർത്തി ഉറപ്പോടെ സ്ഥാപിക്കൂ.
Mantra 5
ऋ॒चा कु॒म्भीमध्य॒ग्नौ श्र॑या॒म्या सि॑ञ्चोद॒कमव॑ धेह्येनम्। प॒र्याध॑त्ता॒ग्निना॑ शमितारः शृ॒तो ग॑च्छतु सु॒कृतां॒ यत्र॑ लो॒कः
ഋചയാൽ ഞാൻ കുംഭിയെ അഗ്നിയിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ജലം തളിക്കുവിൻ; അവനെ അതിൽ ഇരുത്തുവിൻ. ശമിതാരർ (ശാന്തിപ്പിക്കുന്ന സേവകർ) അഗ്നിയാൽ അതിനെ ചുറ്റി പൊതിയട്ടെ; പാകമായ ശേഷം, സുകൃതന്മാരുടെ ലോകം ഉള്ളിടത്തേക്ക് അവൻ പോകട്ടെ.
Mantra 6
उत् क्रा॒मातः॒ परि॒ चेदत॑प्तस्त॒प्ताच्च॒रोरधि॒ नाकं॑ तृ॒तीय॑म्। अ॒ग्नेर॒ग्निरधि॒ सं ब॑भूविथ॒ ज्योति॑ष्मन्तम॒भि लो॒कं ज॑यै॒तम्
മുന്നോട്ട് കാൽവെയ്പ്പിൽ നിന്ന് (ഉത്ക്രാമാതഃ)—അത് അർദ്ധപാകം/അപക്വം അല്ലെങ്കിൽ—നന്നായി തപിച്ചും പാകം ചെയ്തും ഉള്ള ചരു (ചരോഃ) അർപ്പണത്തിൽ നിന്ന്, മൂന്നാം സ്വർഗത്തിലേക്ക് (നാകം തൃതീയം) ഉയരുക. അഗ്നിയിന്മേൽ അഗ്നി ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു; ജ്യോതിസ്സുള്ള ലോകം ജയിക്കുവിൻ—അത് നിങ്ങളുടെ വിഹിതമാകട്ടെ.
Mantra 7
अ॒जो अ॒ग्निर॒जमु॒ ज्योति॑राहुर॒जं जीव॑ता ब्र॒ह्मणे॒ देय॑माहुः । अ॒जस्तमां॒स्यप॑ हन्ति दू॒रम॒स्मिंल्लो॒के श्र॒द्दधा॑नेन द॒त्तः
അജ (അജന്മ) അഗ്നിയാണ്—അജയെയാണു അവർ ജ്യോതി (പ്രകാശം) എന്നു വിളിക്കുന്നത്; അജ, ജീവൻ നൽകുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണനു നൽകേണ്ട ദാനമാണെന്ന് അവർ പറയുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ ശ്രദ്ധയുള്ള മനസ്സോടെ അത് ദാനം ചെയ്താൽ, അജൻ അന്ധകാരം ദൂരെയാക്കി നീക്കുന്നു.
Mantra 8
पञ्चौ॑दनः पञ्च॒धा वि क्र॑मतामाक्रं॒स्यमा॑न॒स्त्रीणि॒ ज्योतीं॑षि । ई॒जा॒नानां॑ सु॒कृतां॒ प्रेहि॒ मध्यं॑ तृ॒तीये॒ नाके॒ अधि॒ वि श्र॑यस्व
പഞ്ചൗദന (അഞ്ചുമടിയുള്ള ഓദനം) അഞ്ചുവിധമായി പടിയിറക്കി, അഞ്ചുഭാഗങ്ങളായി മുന്നേറട്ടെ; മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുമ്പോൾ അത് മൂന്നു ജ്യോതിസ്സുകൾ (പ്രകാശങ്ങൾ) നേടട്ടെ. യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരുടെയും സുകൃതികളുടെയും മദ്ധ്യത്തിലേക്ക് നീ മുന്നേറുക; മൂന്നാം സ്വർഗത്തിൽ അവിടെ നീ സ്ഥിരാസനം സ്വീകരിക്ക.
Mantra 9
अजा रो॑ह सु॒कृतां॒ यत्र॑ लो॒कः श॑र॒भो न च॒त्तोऽति॑ दु॒र्गान्ये॑षः । पञ्चौ॑दनो ब्र॒ह्मणे॑ दी॒यमा॑नः॒ स दा॒तारं॒ तृप्त्या॑ तर्पयाति
ഹേ അജാ, സുകൃതികളുടെ ലോകമുള്ളിടത്തേക്ക് നീ ഉയരുക; ശരഭനെപ്പോലെ, വീഴാതെ, കഠിനമായ കടമ്പകൾ കടന്നുപോകുക. പഞ്ചൗദനം ബ്രാഹ്മണനു ദാനമായി നൽകുമ്പോൾ, അതേ ദാനം ദാതാവിനെ തൃപ്തിയാലും പൂർണ്ണതയാലും നിറയ്ക്കുന്നു.
Mantra 10
अ॒जस्त्रि॑ना॒के त्रि॑दि॒वे त्रि॑पृ॒ष्ठे नाक॑स्य पृ॒ष्ठे द॑दि॒वांसं॑ दधाति । पञ्चौ॑दनो ब्र॒ह्मणे॑ दी॒यमा॑नो वि॒श्वरू॑पा धे॒नुः का॑म॒दुघा॒स्येका॑
അജൻ (അജസ്ത്രി) ത്രിവിധ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, ത്രിവിധ ദ്യൗവിൽ, ത്രിവിധ ശിഖരത്തിൽ—സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പൃഷ്ഠത്തിൽ ദാനം ചെയ്യുന്നവനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. പഞ്ചൗദനം ബ്രാഹ്മണനു ദാനമായി നൽകുമ്പോൾ, അത് അവനു വിശ്വരൂപയായ, കാമദുഘയായ—എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ദോഹിക്കുന്ന ഏക ധേനുവായി മാറുന്നു.
Mantra 11
ए॒तद् वो॒ ज्योतिः॑ पितरस्तृ॒तीयं॒ पञ्चौ॑दनं ब्र॒ह्मणे॒ऽजं द॑दाति । अ॒जस्तमां॒स्यप॑ हन्ति दू॒रम॒स्मिंल्लो॒के श्र॒द्दधा॑नेन द॒त्तः
ഹേ പിതൃകളേ, ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ മൂന്നാമത്തെ ജ്യോതി: അവൻ ബ്രാഹ്മണന് പഞ്ചൗദനം (അഞ്ചുവിധ അന്ന-പായസം) അജം (ആട്) സഹിതം ദാനം ചെയ്യുന്നു. അജം അന്ധകാരങ്ങളെ ദൂരത്തേക്ക് അകറ്റുന്നു—ഈ ലോകത്തുതന്നെ—ശ്രദ്ധയോടെ ദാനം ചെയ്താൽ.
Mantra 12
ई॒जा॒नानां॑ सु॒कृतां॑ लो॒कमीप्स॒न् पञ्चौ॑दनं ब्र॒ह्मणे॒ऽजं द॑दाति । स व्याऽप्तिम॒भि लो॒कं ज॑यै॒तं शि॒वो॒३ऽस्मभ्यं॒ प्रति॑गृहीतो अस्तु
യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരുടെയും സുകൃതം ചെയ്യുന്നവരുടെയും ലോകം ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ ബ്രാഹ്മണന് പഞ്ചൗദനം സഹിതം അജം ദാനം ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ അവൻ ഈ ലോകം പൂർണ്ണപ്രാപ്തിയോടെ ജയിക്കട്ടെ; വിധിപൂർവ്വം പ്രതിഗൃഹീതം (സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടത്) ആയാൽ അത് ഞങ്ങൾക്ക് ശിവം (മംഗളം) ആകട്ടെ.
Mantra 13
अ॒जो ह्य॑१ग्नेरज॑निष्ट॒ शोका॒द् विप्रो॒ विप्र॑स्य॒ सह॑सो विप॒श्चित्। इ॒ष्टं पू॒र्तम॒भिपू॑र्तं॒ वष॑ट्कृतं॒ तद् दे॒वा ऋ॑तु॒शः क॑ल्पयन्तु
അഗ്നിയുടെ ശോകദാഹത്തിൽ നിന്നാണ് അജം ജനിച്ചത്—വിദ്വാൻ (വിപ്ര), വിപ്രന്റെ സഹസ് (ബലം) നിന്നുള്ളത്, വിവേകി (വിപശ്ചിത്). ഇഷ്ടം (യജ്ഞം), പൂർത്തം (പുണ്യകർമ്മം), അഭിപൂർത്തം (അതി-പൂർത്ത പുണ്യം), വഷട്കൃതം (വഷട് സഹിതം ചെയ്തതു) — അതെല്ലാം ദേവന്മാർ ഋതുശഃ (ഋതുവിനനുസരിച്ച്) ക്രമശഃ യഥാഫലമായി സ്ഥാപിക്കട്ടെ.
Mantra 14
अ॒मो॒तं वासो॑ दद्या॒द्धिर॑ण्य॒मपि॒ दक्षि॑णाम्। तथा॑ लो॒कान्त्समा॑प्नोति॒ ये दि॒व्या ये च॒ पार्थि॑वाः
അവൻ ഉത്തമമായ (ഇഷ്ടപ്പെട്ട) വസ്ത്രം ദാനം ചെയ്യട്ടെ; ദക്ഷിണയായി ഹിരണ്യം (സ്വർണം) കൂടി നൽകട്ടെ. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവൻ ലോകങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി പ്രാപിക്കുന്നു—ദിവ്യമായ (സ്വർഗീയ) ലോകങ്ങളെയും പാർത്ഥിവമായ (ഭൗമ) ലോകങ്ങളെയും.
Mantra 15
ए॒तास्त्वा॒जोप॑ यन्तु॒ धाराः॑ सो॒म्या दे॒वीर्घृ॒तपृ॑ष्ठा मधु॒श्चुतः॑ । स्त॒भा॒न पृ॑थि॒वीमु॒त द्यां नाक॑स्य पृ॒ष्ठेऽधि॑ स॒प्तर॑श्मौ
ഹേ അജ (ആട്), ഈ ധാരകൾ നിന്റെ അടുക്കൽ വരട്ടെ—സോമ്യമായ മധുരമുള്ളവ, ദിവ്യമായവ, ഘൃതം പൃഷ്ഠമായി (പിന്നായി) ധരിക്കുന്നവ, മധു ചോരുന്നവ. അവ പൃഥിവിയെയും ദ്യാം (ആകാശത്തെയും) താങ്ങി നിർത്തുന്നു; നാകസ്യ (ഗഗനത്തിന്റെ) ശിഖരത്തിൽ, സപ്തരശ്മിയുള്ള (സൂര്യൻ) മേൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്.
Mantra 16
अ॒जो॒३स्यज॑ स्वर्गोऽसि॒ त्वया॑ लो॒कमङ्गि॑रसः॒ प्राजा॑नन्। तं लो॒कं पुण्यं॒ प्र ज्ञे॑षम्
ഹേ അജാ, നീ സ്വർഗ്ഗമുഖിയാണ്; നിന്നാൽ അങ്കിരസർ ലോകത്തെ അറിഞ്ഞു. ആ പുണ്യ ലോകത്തെ—ഞാൻ നേടട്ടെ, ഞാൻ അതിനെ വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കട്ടെ.
Mantra 17
येना॑ स॒हस्रं॒ वह॑सि॒ येना॑ग्ने सर्ववेद॒सम्। तेने॒मं य॒ज्ञं नो॑ वह॒ स्वऽर्दे॒वेषु॒ गन्त॑वे
നീ ആയിരത്തെ വഹിക്കുന്നതും, ഹേ അഗ്നേ, സർവ്വവേദസ (സർവ്വജ്ഞ)നെ വഹിക്കുന്നതും ഏതിനാൽ ആണോ—അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഞങ്ങളുടെ ഈ യജ്ഞത്തെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് വഹിക്കേണമേ, ദേവന്മാരിലേക്കു പോകുവാൻ.
Mantra 18
अ॒जः प॒क्वः स्व॒र्गे लो॒के द॑धाति॒ पञ्चौ॑दनो॒ निरृ॑तिं॒ बाध॑मानः । तेन॑ लो॒कान्त्सूर्य॑वतो जयेम
പക്വമായ അജാ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ (ഞങ്ങളെ) സ്ഥാപിക്കുന്നു; പഞ്ചൗദനം നിരൃതിയെ തള്ളിനീക്കുന്നു. അതിനാൽ സൂര്യപ്രഭമായ ലോകങ്ങളെ ഞങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ.
Mantra 19
यं ब्रा॑ह्म॒णे नि॑द॒धे यं च॑ वि॒क्षु या वि॒प्रुष॑ ओद॒नाना॑म॒जस्य॑ । सर्वं॒ तद॑ग्ने सुकृ॒तस्य॑ लो॒के जा॑नी॒तान्नः॑ सं॒गम॑ने पथी॒नाम्
ബ്രാഹ്മണനുവേണ്ടി അവൻ നിശ്ചയിക്കുന്ന പങ്കും, ജനങ്ങളിൽ ഇടുന്ന പങ്കും; അജ (അജ)ന്റെ ഓദന-അർപ്പണങ്ങളുടെ (ഓദനാനാം) തുള്ളികൾ (വിപ്രുഷഃ) ഏതൊക്കെയുണ്ടോ—അവയെല്ലാം, ഹേ അഗ്നേ, പുണ്യലോകത്തിൽ ഞങ്ങള്ക്കായി അറിയുകയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുക; പഥങ്ങളുടെ സംഗമസ്ഥാനത്ത് (പഥീനാം സംഗമനേ) ഞങ്ങൾക്ക് (അതിന്റ ഫലം) ലഭ്യമാക്കുക.
Mantra 20
अ॒जो वा इ॒दमग्ने॒ व्यऽक्रमत॒ तस्योर॑ इ॒यम॑भव॒द् द्यौः पृ॒ष्ठम्। अ॒न्तरि॑क्षं॒ मध्यं॒ दिशः॑ पा॒र्श्वे स॑मु॒द्रौ कु॒क्षी
ഹേ അഗ്നേ, അജ (അജ) സത്യമായി ഇതെല്ലാം കടന്ന് പുറപ്പെട്ടു വ്യാപിച്ചു; അവന്റെ ഉരസ്സായി ഇത് (ഈ ലോകം/ഭൂമി) ആയി, പൃഷ്ഠമായി ദ്യൗഃ (ആകാശം) ആയി; മദ്ധ്യമായി അന്തരിക്ഷം ആയി; ദിശകൾ പാർശ്വങ്ങളായി; രണ്ടു സമുദ്രങ്ങൾ രണ്ടു കുക്ഷികളായി (ഉദരങ്ങളായി) ആയി.
Mantra 21
स॒त्यं च॒र्तं च॒ चक्षु॑षी॒ विश्वं॑ स॒त्यं श्र॒द्धा प्रा॒णो वि॒राट् शिरः॑ । ए॒ष वा अप॑रिमितो य॒ज्ञो यद॒जः पञ्चौ॑दनः
സത്യംയും ഋതവും അതിന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളാണ്; എല്ലാം സത്യമത്രേ. ശ്രദ്ധ അതിന്റെ പ്രാണൻ; വിരാട് അതിന്റെ ശിരസ്സാണ്. ഇതുതന്നെ നിസ്സംശയം അപരിമിത യജ്ഞം—അഥവാ പഞ്ചൗദനത്തോടുകൂടിയ അജ (ആട്).
Mantra 22
अप॑रिमितमे॒व य॒ज्ञमा॒प्नोत्यप॑रिमितं लो॒कमव॑ रुन्धे । यो॒३ऽजं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
അപരിമിത യജ്ഞം തന്നെയാണ് അവൻ പ്രാപിക്കുന്നത്; അപരിമിത ലോകം തനിക്കായി ഉറപ്പിക്കുന്നു—ദക്ഷിണാജ്യോതിഷ് (ദക്ഷിണയാൽ ദീപ്തമാക്കിയ) പഞ്ചൗദനസഹിത അജയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ.
Mantra 23
नास्यास्थी॑नि भिन्द्या॒न्न म॒ज्ज्ञो निर्ध॑येत्। सर्व॑मेनं समा॒दाये॒दमि॑दं॒ प्र वे॑शयेत्
അതിന്റെ അസ്ഥികൾ പൊട്ടിക്കരുത്; മജ്ജ (മജ്ജ്ഞഃ) ചുരണ്ടി നീക്കുകയും അരുത്. എല്ലാം ഒന്നിച്ചു ശേഖരിച്ച്—ഇവിടെ, അതെ ഇവിടെ തന്നേ—നിയതസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിക്കട്ടെ.
Mantra 24
इ॒दमि॑दमे॒वास्य॑ रू॒पं भ॑वति॒ तेनै॑नं॒ सं ग॑मयति । इषं॒ मह॒ ऊर्ज॑मस्मै दुहे॒ यो॒३ऽजं पञ्चौ॑दनं दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
‘ഇത്—ഇതുതന്നെ’ അവന്റെ രൂപമാകുന്നു; അതിനാൽ അവനെ പൂർണ്ണസിദ്ധിയിലേക്കു ചേർക്കുന്നു. ഇഷ് (പോഷണം), മഹ (മഹത്ത്വം), ഊർജ് (സ്ഥായിബലം) അവനുവേണ്ടി ദോഹിക്കപ്പെടുന്നു—ദക്ഷിണാജ്യോതിഷംകൊണ്ട് ദീപ്തമായ ‘പഞ്ചൗദന’ത്തോടുകൂടെ അജ (ആട്) അർപ്പിക്കുന്നവന്.
Mantra 25
पञ्च॑ रु॒क्मा पञ्च॒ नवा॑नि॒ वस्त्रा॒ पञ्चा॑स्मै धे॒नवः॑ काम॒दुघा॑ भवन्ति । यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
അഞ്ച് രുക്മ (സ്വർണാഭരണങ്ങൾ), അഞ്ചു പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ, അഞ്ചു കാമദുഘാ ധേനുക്കൾ അവനുടേതാകുന്നു—ദക്ഷിണാജ്യോതിഷംകൊണ്ട് ദീപ്തമായ ‘പഞ്ചൗദന’ത്തോടുകൂടെ അജ (ആട്) അർപ്പിക്കുന്നവന്.
Mantra 26
पञ्च॑ रु॒क्मा ज्योति॑रस्मै भवन्ति॒ वर्म॒ वासां॑सि त॒न्वेऽ भवन्ति । स्व॒र्गं लो॒कम॑श्नुते॒ यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
അവനു അഞ്ചു രുക്മങ്ങൾ (സ്വർണ്ണചക്രങ്ങൾ) പ്രകാശമായി മാറുന്നു; അവന്റെ ശരീരത്തിനു വസ്ത്രങ്ങൾ കവചംപോലെ ആകുന്നു. യോക്ക്-ടീം (ജോഡി കാളകൾ), പഞ്ചൗദനം, ദക്ഷിണയുടെ ജ്യോതിസ്സോടുകൂടിയ യജ്ഞദാനം—ഇവ നൽകുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
Mantra 27
या पूर्वं॒ पतिं॑ वि॒त्त्वाथा॒न्यं वि॒न्दतेऽप॑रम्। पञ्चौ॑दनं च॒ ताव॒जं ददा॑तो॒ न वि यो॑षतः
മുമ്പ് ഒരു ഭർത്താവിനെ അറിഞ്ഞിട്ട് പിന്നെ മറ്റൊരു—പിന്നീടുള്ള ഭർത്താവിനെ കണ്ടെത്തുന്ന സ്ത്രീ—ആ ഇരുവരും പഞ്ചൗദനവും ഒരു അജ (ആട്)യും ദാനം ചെയ്താൽ, അവർ വേർപെടുകയില്ല.
Mantra 28
स॒मा॒नलो॑को भवति पुन॒र्भुवाप॑रः॒ पतिः॑ । यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
പുനർജനിച്ച ശേഷമുള്ള പിന്നീടുള്ള ഭർത്താവ് അതേ ലോകത്തിന്റെ പങ്കാളിയാകുന്നു—യാർ യುಗലം (ജോഡി-കാളകൾ), പഞ്ചൗദനം (അഞ്ചവിധ അന്നാഹുതി) കൂടാതെ ദക്ഷിണാജ്യോതിഷം (ദക്ഷിണാദാനത്താൽ ദീപ്തമാകുന്ന യജ്ഞവിധി) ദാനം ചെയ്യുന്നു.
Mantra 29
अ॒नु॒पूर्व॒व॑त्सां धे॒नुम॑न॒ड्वाह॑मुप॒बर्ह॑णम्। वासो॒ हिर॑ण्यं द॒त्त्वा ते य॑न्ति॒ दिव॑मुत्त॒माम्
ക്രമത്തിൽ കിടാവുള്ള പാലുതരുന്ന പശു, അനഡ്വാഹ (ഉഴവുചുമക്കുന്ന കാള), ഉപബർഹണം (ആസനം/കുഷൻ), വസ്ത്രവും സ്വർണ്ണവും—ഇവ ദാനം ചെയ്ത് അവർ ഉത്തമ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
Mantra 30
आ॒त्मानं॑ पि॒तरं॑ पु॒त्रं पौत्रं॑ पिताम॒हम्। जा॒यां जनि॑त्रीं मा॒तरं॒ ये प्रि॒यास्तानुप॑ ह्वये
എന്നെ, പിതാവിനെ, പുത്രനെ, പൗത്രനെ, പിതാമഹനെ; ഭാര്യയെ, ജനിത്രിയെ, മാതാവിനെ—എനിക്ക് പ്രിയരായ അവരെ ഇവിടെ എന്റെ അടുക്കലേക്ക് വിളിക്കുന്നു.
Mantra 31
यो वै नैदा॑घं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । ए॒ष वै नैदा॑घो॒ नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना॑ । यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
യാതൊരാൾ സത്യമായി ‘നൈദാഘ’ എന്ന പേരിലുള്ള ഋതുവിനെ പേരോടെ അറിയുന്നുവോ—ഇതുതന്നെയാണ് നൈദാഘ ഋതു: അഞ്ചുവിധ ഓദനം (പഞ്ചൗദന) സഹിതമായ അജ (ആട്). അജയും പഞ്ചൗദനവും ദക്ഷിണയായി, ജ്യോതിഷ്മത്തായ ദാനമായി (ദക്ഷിണാജ്യോതിഷ) അർപ്പിക്കുന്നവൻ അപ്രിയ പ്രതിസ്പർധിയായ (ഭ്രാതൃവ്യ)ന്റെ ശ്രീ (തേജസ്/സമൃദ്ധി)യെ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിച്ച്, അതിനെ തന്റെ ആത്മാവിൽ സ്വന്തമാക്കുന്നു.
Mantra 32
यो वै कु॒र्वन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । कु॒र्व॒तींकु॑र्वतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते । ए॒ष वै कु॒र्वन्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना॑। यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑नाज्योतिषं॒ ददा॑ति
യാതൊരാൾ സത്യമായി ‘കുർവന്ത്’ എന്ന പേരിലുള്ള ഋതുവിനെ പേരോടെ അറിയുന്നുവോ, അവൻ അപ്രിയ ഭ്രാതൃവ്യ (പ്രതിസ്പർധി)ന്റെ ശ്രീയെ—അതെ, ‘കുർവതീ’യെ തന്നേ—തന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു. ഇതുതന്നെയാണ് കുർവന്ത് ഋതു: പഞ്ചൗദന സഹിതമായ അജ (ആട്). അജയും പഞ്ചൗദനവും ദക്ഷിണയായി, ദക്ഷിണാജ്യോതിഷ ദാനമായി അർപ്പിക്കുന്നവൻ ശത്രുവിന്റെ ശ്രീയെ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിച്ച്, അതിനെ താനേ സ്വന്തമാക്കുന്നു.
Mantra 33
यो वै सं॒यन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । सं॒य॒तींसं॑यतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते । ए॒ष वै सं॒यन्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना॑। यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
യാർ സത്യമായി ‘സംയന്ത്’ എന്ന ഋതുവിനെ പേരോടെ അറിയുന്നുവോ, അവൻ അപ്രിയ ശത്രു-സ്പർധിയായ (ഭ്രാതൃവ്യ)ന്റെ ശ്രീ (തേജസ്, സമൃദ്ധി)യെ—അതേ ‘സംയതീ’യെ തന്നെ—സ്വന്തത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു. ഇതുതന്നെ സത്യമായി ‘സംയന്ത്’ എന്ന ഋതു: അഥവാ അഞ്ചൗദന (അഞ്ചുവിധ അന്ന-പായസം/ഭാതഹവി) സഹിതമായ അജ (ആട്). അവൻ അപ്രിയ ഭ്രാതൃവ്യന്റെ ശ്രീയെ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിച്ച്, അതിനെ തന്റെ ആത്മാവിൽ തന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു—അജ-പഞ്ചൗദനത്തെ ദക്ഷിണാജ്യോതിഷ (ദക്ഷിണദിക്കിലെ ജ്യോതി/അഗ്നി) സഹിതം അർപ്പിക്കുന്നവൻ.
Mantra 34
यो वै पि॒न्वन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । पि॒न्व॒तींपि॑न्वतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते । ए॒ष वै पि॒न्वन्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना॑। यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
‘പിൻവന്ത്’ എന്ന പേരിലുള്ള ഋതുവിനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവൻ, ‘പിൻവതീ’യെയേ തന്നെ തന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് ആകർഷിച്ച്, അപ്രിയനായ ശത്രു-പ്രതിസ്പർധി (ഭ്രാതൃവ്യ) യുടെ ശ്രീ-സമ്പത്തിനെ തന്റെ കൈവശമാക്കുന്നു. ‘പിൻവന്ത്’ എന്ന ഋതു ഇതുതന്നെ—അജം (ആട്) കൂടെ അഞ്ചുവിധ അന്നപായസം (പഞ്ചൗദന) എന്ന യാഗോപചാരം. അവൻ അപ്രിയ ഭ്രാതൃവ്യയുടെ ശ്രീയെ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിച്ച്, തന്റെ ആത്മശക്തിയാൽ അതിനെ സ്വന്തമാക്കുന്നു—ദക്ഷിണാജ്യോതിഷ് വിധിപ്രകാരം അജ-പഞ്ചൗദനം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ.
Mantra 35
यो वा उ॒द्यन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । उ॒द्य॒तीमु॑द्यतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते । ए॒ष वा उ॒द्यन्न्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना॑। यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं ददा॑ति
‘ഉദ്യന്ത്’ എന്ന പേരിലുള്ള ഋതുവിനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവൻ, ‘ഉദ്യതീ’യെയേ തന്നെ തന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് ആകർഷിച്ച്, അപ്രിയനായ ശത്രു-പ്രതിസ്പർധി (ഭ്രാതൃവ്യ) യുടെ ശ്രീ-സമ്പത്തിനെ തന്റെ കൈവശമാക്കുന്നു. ‘ഉദ്യന്ത്’ എന്ന ഋതു ഇതുതന്നെ—അജം (ആട്) കൂടെ അഞ്ചുവിധ അന്നപായസം (പഞ്ചൗദന) എന്ന യാഗോപചാരം. അവൻ അപ്രിയ ഭ്രാതൃവ്യയുടെ ശ്രീയെ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിച്ച്, തന്റെ ആത്മശക്തിയാൽ അതിനെ സ്വന്തമാക്കുന്നു—ദക്ഷിണാജ്യോതിഷ് വിധിപ്രകാരം അജ-പഞ്ചൗദനം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ.
Mantra 36
यो वा अ॑भि॒भुवं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । अ॒भि॒भव॑न्तीमभिभवन्तीमे॒वाप्रि॑यस्य भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते । ए॒ष वा अ॑भि॒भूर्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना । यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑नाज्योतिषं॒ ददा॑ति
‘അഭിഭൂ’ എന്ന പേരുള്ള ഋതുവിനെ (ഋതുവിന്റെ നാമജ്ഞാനം) അറിയുന്നവൻ—അതേ അഭിഭവിക്കുന്ന ശക്തി—അപ്രിയ ശത്രു-ഭ്രാതൃവ്യന്റെ ശ്രീ (തേജസ്സ്, സമൃദ്ധി) തന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു. ഈ ഋതുവിന് സത്യമായി ‘അഭിഭൂ’ എന്ന പേരാണ്: അതായത് അജ (ആട്)യും പഞ്ചൗദന (അഞ്ചവിധ ഓദന/അന്നപായസം)യും. അത് അപ്രിയ ഭ്രാതൃവ്യന്റെ ശ്രീയെ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിക്കുന്നു, തന്റെ ആത്മബലത്താൽ—അജ-പഞ്ചൗദനത്തെ ദക്ഷിണാജ്യോതിഷ (ദക്ഷിണദിക്കിലെ ജ്യോതി/അഗ്നിയോടുകൂടെ) അർപ്പിക്കുന്നവന്.
Mantra 37
अ॒जं च॒ पच॑त॒ पञ्च॑ चौद॒नान्। सर्वा॒ दिशः॒ संम॑नसः स॒ध्रीचीः॒ सान्त॑र्देशाः॒ प्रति॑ गृह्णन्तु त ए॒तम्
അജ (ആട്) പാകം ചെയ്യുക; പഞ്ച ഓദന (അഞ്ചവിധ ഓദന/അന്നപായസം)കളും. എല്ലാ ദിക്കുകളും ഒരേ മനസ്സോടെ, നേരായ നിരയിൽ, അന്തർദേശങ്ങൾ (മദ്ധ്യപ്രദേശങ്ങൾ) സഹിതം—ഇത് നിനക്കായി സ്വീകരിക്കട്ടെ.
Mantra 38
तास्ते॑ रक्षन्तु॒ तव॒ तुभ्य॑मे॒तं ताभ्य॒ आज्यं॒ ह॒विरि॒दं जु॑होमि
അവ (ദേവശക്തികൾ) നിനക്കായി, നിന്റെ ഹിതാർത്ഥമായി, ഇതിനെ കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ. അവർക്കായി ഞാൻ ഈ ആജ്യം—ഘൃതഹവിസ്—ജുഹോമി, അർപ്പിക്കുന്നു.
To gain inexhaustible sacrificial merit and an “unmeasured world” (aparimita loka) by presenting the aja-pañcaudana as a sacrifice equal to the whole cosmos.
It teaches that the rite ‘sees’ and succeeds through satya (truth) and ṛta (cosmic order); these principles are treated as the living organs that make the sacrifice effective and reliable.
The directions are asked to guard the achieved result on every side; offering ājya to them functions as a protective seal so the gained merit and world-attainment are not lost or obstructed.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.