Atharva Veda 9.5.33 — Kanda 9, Anuvaka 1, Sukta 5, Mantra 33
Sukta 5
यो वै सं॒यन्तं॒ नाम॒र्तुं वेद॑ । सं॒य॒तींसं॑यतीमे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रिय॒मा द॑त्ते । ए॒ष वै सं॒यन्नाम॒र्तुर्यद॒जः पञ्चौ॑दनः । निरे॒वाप्रि॑यस्य॒ भ्रातृ॑व्यस्य॒ श्रियं॑ दहति॒ भव॑त्या॒त्मना॑। यो॒३जं पञ्चौ॑दनं॒ दक्षि॑णाज्योतिषं॒ ददा॑ति
yó vái saṃyántaṃ nā́ma ṛtúṃ véda | saṃyatī́ṃ saṃyatīm evā́priyasya bhrā́tṛvyasya śríyam ā́ datte | eṣá vái saṃyán nā́ma ṛtúr yád ajáḥ pañcáudanáḥ | nír evā́priyasya bhrā́tṛvyasya śríyaṃ dahati bhávāty ātmánā | yó ’jáṃ pañcáudanáṃ dákṣiṇā-jyótiṣaṃ dádāti
Whoso, in sooth, knoweth by name the season called Saṃyant, he draweth unto himself—yea, the very Saṃyatī— the splendour of the unfriendly rival. This, verily, is the season Saṃyant, to wit, the goat with the fivefold rice-porridge. He burneth clean away the rival’s splendour and maketh it his own, even he who bestoweth the goat and the fivefold porridge, made luminous by the priestly fee.
യാർ സത്യമായി ‘സംയന്ത്’ എന്ന ഋതുവിനെ പേരോടെ അറിയുന്നുവോ, അവൻ അപ്രിയ ശത്രു-സ്പർധിയായ (ഭ്രാതൃവ്യ)ന്റെ ശ്രീ (തേജസ്, സമൃദ്ധി)യെ—അതേ ‘സംയതീ’യെ തന്നെ—സ്വന്തത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു. ഇതുതന്നെ സത്യമായി ‘സംയന്ത്’ എന്ന ഋതു: അഥവാ അഞ്ചൗദന (അഞ്ചുവിധ അന്ന-പായസം/ഭാതഹവി) സഹിതമായ അജ (ആട്). അവൻ അപ്രിയ ഭ്രാതൃവ്യന്റെ ശ്രീയെ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിച്ച്, അതിനെ തന്റെ ആത്മാവിൽ തന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു—അജ-പഞ്ചൗദനത്തെ ദക്ഷിണാജ്യോതിഷ (ദക്ഷിണദിക്കിലെ ജ്യോതി/അഗ്നി) സഹിതം അർപ്പിക്കുന്നവൻ.
Rishi: Atharvanic/Aṅgirasa (needs anukramaṇī confirmation).
Devata: Ṛtu (Saṃyant/Saṃyatī); Śrī.
Chandas: Ritual-prose style; meter uncertain.
Primary: raudra
Secondary: vira
Ask anything about this verse
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.