Adhyaya 171

Verse 1

ऑपनआक्रात बछ। अड्--क्ाज पज्चषष्टर्याधेकशततमो& ध्याय: नित्यस्मरणीय देवता

វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក យុធិષ્ઠិរៈ កូនប៉ណ្ឌុ ជាអ្នកលេចធ្លោក្នុងវង្សកុរុ ដោយប្រាថ្នាអ្វីដែលជាប្រយោជន៍ពិត បានសួរភីṣ្មៈ ខណៈដែលលោកដេកលើគ្រែព្រួញ—អំពីប្រធានបទមួយដែលបំបាត់មាលិន្យ និងបាប។

Verse 2

युधिछिर उवाच कि श्रेय: पुरुषस्येह कि कुर्वन्‌ सुखमेधते । विपाप्मा स भवेत्‌ केन कि वा कल्मषनाशनम्‌

យុធិષ્ઠិរ បានទូលថា៖ «ឱ ពិតាមហា! នៅក្នុងលោកនេះ អ្វីជាកុសលប្រសើរបំផុតសម្រាប់មនុស្ស? ដោយធ្វើអ្វី ទើបគាត់រីកចម្រើនក្នុងសុខ? ដោយអនុវត្តអ្វី ទើបគាត់រួចផុតពីបាប? ហើយកិច្ចការណាដែលបំផ្លាញស្នាមមលិនសីលធម៌បានជាងគេ?»

Verse 3

वैशमग्पायन उवाच तस्मै शुश्रूषमाणाय भूय: शान्तनवस्तदा । दैवं वंशं यथान्यायमाचष्ट पुरुषर्षभ

វៃសម្បាយនៈ បាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ចំពោះព្រះអង្គដែលមានចិត្តប្រាថ្នាស្តាប់យ៉ាងខ្លាំង នោះ កូនរបស់សាន្តនុ (ភីष្ម) បានចាប់ផ្តើមពោលឡើងម្ដងទៀត—តាមច្បាប់ប្រពៃណី និងលំដាប់ត្រឹមត្រូវ—អំពីពូជពង្សទេវតា ឱ បុរសប្រសើរ។

Verse 4

भीष्म उवाच अयं दैवतवंशो वै ऋषिवंशसमन्वित: । त्रिसंध्यं पठित: पुत्र कल्मषापहर: पर:

ភីष្ម បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «កូនអើយ! នេះហើយជាពូជពង្សទេវតា ដែលភ្ជាប់ជាមួយពូជពង្សឥសី។ បើអានសូត្រនៅពេលសន្ធ្យាទាំងបី (ព្រឹក ថ្ងៃត្រង់ ល្ងាច) វាជាអ្នកដកចេញនូវមលិនដ៏ប្រសើរ។ ដោយការចងចាំតាមវិន័យនេះ មនុស្សត្រូវបានសម្អាតពីបាប ទោះធ្វើដោយដឹងឬមិនដឹង ហើយនៅសុទ្ធសាធជានិច្ច»។

Verse 5

यदल्ला कुरुते पापमिन्द्रियैः पुरुषश्चरन्‌ बुद्धिपूर्वमबुद्धिववा रात्रौ यच्चापि संध्ययो:

ភីष្ម បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បាបណាដែលមនុស្សធ្វើតាមអារម្មណ៍នៃឥន្ទ្រីយ៍ ខណៈដើរទៅមក—ធ្វើដោយចេតនាដោយគិតមុន ឬធ្វើដោយមិនដឹងខ្លួន—ទាំងនៅពេលយប់ ឬនៅពេលសន្ធ្យា បាបទាំងអស់នោះ ត្រូវបានសម្អាតដោយការសូត្រប្រសើរដែលបានកំណត់; ដូច្នេះ គាត់នៅសុទ្ធសាធជានិច្ច និងឆ្ពោះទៅកាន់សេចក្តីក្សេមក្សាន្ត»។

Verse 6

मुच्यते सर्वपापेभ्य: कीर्तयन्‌ वै शुचि: सदा । नानधो न बधिर: काले कुरुते स्वस्तिमान्‌ सदा

ភីष្ម បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលសូត្រនិងប្រកាសពូជពង្សទេវតា និងឥសីជានិច្ច នឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់ ហើយនៅសុទ្ធសាធជានិច្ច។ តាមកាលកំណត់ គាត់មិនក្លាយជាខ្វាក់ ឬថ្លង់ទេ; ផ្ទុយទៅវិញ គាត់ជានិច្ចទទួលបានសេចក្តីក្សេមក្សាន្ត»។

Verse 7

तिर्यग्योनिं न गच्छेच्च नरकं संकराणि च । न च दुःखभयं तस्य मरणे स न मुहृति,वह तिर्यग्योनि और नरकमें नहीं पड़ता, संकर-योनिमें जन्म नहीं लेता, कभी दुःखसे भयभीत नहीं होता और मृत्युके समय व्याकुल नहीं होता

Bhishma said: Such a person does not fall into an animal birth, nor into hell, nor is he born in mixed or degraded lineages. He is not shaken by fear of suffering, and at the time of death he does not become deluded or distressed—showing the steady fruit of righteous conduct.

Verse 8

देवासुरगुरुदेव: सर्वभूतनमस्कृत: । अचिन्त्यो<थाप्यनिर्देश्य: सर्वप्राणो ह्ययोनिज:

Bhishma said: He is the revered preceptor even of gods and demons, worshipped by all beings. He is inconceivable and yet beyond verbal definition; he is the very life-breath of all, unborn of any womb—self-existent. In this spirit of remembrance and reverence, Bhishma invokes the supreme source and the sacred order upheld by the divine, so that protection and auspiciousness may arise from honoring the highest reality and its cosmic guardians.

Verse 9

पितामहो जगन्नाथ: सावित्री ब्रह्मण: सती । वेदभूरथ कर्ता च विष्णुर्नारायण: प्रभु:

Bhishma said: “The Grandsire, the Lord of the world—Brahmā, self-born and the very source of life for all beings—together with his chaste consort Sāvitrī; and the Lord Nārāyaṇa (Viṣṇu), the creator and the very womb of the Vedas—(these and the divine lineages to be named) are to be revered.” In context, this verse opens a protective invocation: by remembering the highest cosmic principles—creation (Brahmā), sacred knowledge (the Vedas), and preservation/order (Nārāyaṇa)—one aligns oneself with dharma and seeks safeguarding through reverent recollection.

Verse 10

उमापतिर्विरूपाक्ष: स्कन्द: सेनापतिस्तथा । विशाखो हुतभुग्‌ वायुश्चन्द्रसूर्यों प्रभाकरी

Bhīṣma said: “May Umāpati (Śiva), the odd-eyed Virūpākṣa; Skanda, the commander of the gods’ hosts; Viśākha; Agni, the consumer of oblations; Vāyu, the wind; and the light-bearing Moon and Sun protect us.” In this chapter’s larger litany, Bhīṣma invokes a vast lineage of deities, sages, rivers, tīrthas, mountains, and cosmic powers as guardians—framing protection not as mere force, but as alignment with the sacred order that sustains life and dharma.

Verse 11

(देवता और ऋषि आदिके वंशकी नामावली इस प्रकार है--) सर्वभूतनमस्कृत

Bhishma says: “May all these revered beings—Brahmā the self-born Lord of the world with Savitrī; Nārāyaṇa the source of the Vedas; Śiva the three-eyed Lord of Umā; Skanda and Viśākha; Agni, Vāyu, the Moon and Sun; Indra, Yama with Dhūmorṇā, Varuṇa with Gaurī, Kubera with Prosperity; Surabhī the divine cow; the sages and celestial musicians; the divine messengers, apsarases, and heavenly maidens; the Adityas, Vasus, Rudras, Aśvins, Pitṛs; Dharma and the powers of sacred knowledge, austerity, consecration, and right endeavor; Night and Day; Kaśyapa and the planetary deities; Garuḍa and the serpent hosts; the oceans, rivers, sacred fords and holy fields such as Prayāga, Naimiṣa, Kurukṣetra, Gayā, Puṣkara; the Himalaya, Vindhya, Meru and other mountains; the directions, earth, trees, the Viśvedevas, sky, stars and planets—protect us always. And may even those deities not explicitly named here also grant us protection.” In ethical and narrative context, the passage functions as a comprehensive protective invocation: it frames dharma as alignment with the cosmic order, where remembrance (smaraṇa) and reverent naming of sacred powers is itself a disciplined act meant to steady the mind, avert harm, and sanctify one’s conduct.

Verse 12

सौम्या गौ: सुरभियद्देवी विश्रवाश्व महानृषि: । संकल्प: सागरो गजड्जा स्रवन्त्यो5थ मरुद्गण:

ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ក្នុងបញ្ជីនាមដ៏បរិសុទ្ធនៃទេវតា និងឥសីទាំងឡាយ នេះក៏មាននាម៖ គោសុរ​ភី (Surabhi) ដ៏សុភាព ជាទេវី; មហាឥសី វិស្រវា (Viśravā); សង្គល្បៈ (Saṅkalpa) អំណាចនៃសេចក្តីប្តេជ្ញា; មហាសមុទ្រ; ទន្លេហូរច្រេីនចាប់ពីគង្គា (Gaṅgā); និងក្រុមមារុត (Maruts) ទាំងឡាយ»។

Verse 13

शक्र: शचीपतिर्देवो यमो धूमोर्णया सह । वरुण: सह गौर्या च सह ऋद्धया धनेश्वर:

ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «សក្រហ៍ (ឥន្ទ្រ) ព្រះអម្ចាស់នៃសចី; យមរាជ ជាមួយធូមោរណា; វរុណ ជាមួយគោរី; និងធនេශ්වර (កុបេរ) ជាមួយឫទ្ធិ; ឥសីវាលខិល្យៈ ដែលសម្រេចសិទ្ធិដោយតបៈ; ក្រឹષ્ણទ្វៃបាយន (វ្យាស); នារ​ទ និងបរវត; និងគន្ធព្វៈ វិស្វាវសុ, ហាហា, ហូហូ—ទាំងនេះត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងបញ្ជីនាមនៃទេវតា និងឥសី»។

Verse 14

तुम्बुरुश्नित्रसेनश्व देवदूतश्न विश्रुतः । देवकन्या महाभागा दिव्याश्वाप्सरसां गणा:

ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ទុម្ពុរុ, ចិត្រ​សេន, និងទេវទូតដ៏ល្បីល្បាញ; កញ្ញាទេវតាដ៏មានសំណាងធំ; និងក្រុមអប្សរាដ៏ភ្លឺរលោង—ទាំងនេះត្រូវបានរំលឹកក្នុងចំណោមអ្នកគួរគោរព»។

Verse 15

उर्वशी मेनका रम्भा मिश्रकेशी हाुलम्बुषा । विश्वाची च घृताची च पञ्चचूडा तिलोत्तमा

ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឧរវសី, មេនកា, រំភា, មិស្រកេសី, ហៅលម្បុសា, វិស្វាចី, ឃ្រឹតាចី, បញ្ចចូដា, និងតិលោត្តមា—អប្សរាទេវីទាំងនេះ ត្រូវបានរំលឹកក្នុងចំណោមអ្នកគួរគោរព»។

Verse 16

आदित्या वसवो रुद्रा: साश्रिन: पितरो5डपि च । धर्म: श्रुत॑ तपो दीक्षा व्यवसाय: पितामह:

ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «សូមឲ្យអាទិត្យៈទាំងឡាយ, វសុទាំងឡាយ, រុទ្រទាំងឡាយ, ពិត្ឫទាំងឡាយ; ហើយក៏ធម្មៈផង; ស្រុតិ (ចំណេះដឹងព្រះវេដ), តបៈ (ការតបស្យា), ទីក្សា (វិន័យបុណ្យបរិសុទ្ធ), វ្យវសាយ (សេចក្តីប្តេជ្ញាមាំមួន), និងពិតាមហៈ (បិតាមហា)—ទាំងនេះសូមការពារយើង»។

Verse 17

शर्वर्यों दिवसाश्चैव मारीच: कश्यपस्तथा । शुक्रो बृहस्पतिरभौंमो बुधो राहु: शनैश्षर:

ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «(ខ្ញុំបន្តរំលឹកនាម) រាត្រី និងថ្ងៃ; កश्यប ព្រះឥសីកូនរបស់ មារីច; សុក្រគ្រោះ (សុក្រ/វេនូស); ព្រហស្បតិ (ព្រហស្បតិ/យូពីទ័រ); ភោម/មង្គល (អង្គារ); ពុធ (ពុធ/មេគ្យូរី); រាហុ; និង សនៃශ්ចរ (សៅរ៍/សាត៊ឺន)»។

Verse 18

नक्षत्राण्यृतवश्चैव मासा: पक्षा: सवत्सरा: | वैनतेया: समुद्राश्च॒ कद्रुजा: पन्नगास्तथा

ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «សូមឲ្យក្រុមនក្ខត្រ និងរដូវទាំងឡាយ, ខែ និងពាក់កណ្ដាលខែ, ព្រមទាំងវដ្តឆ្នាំ; សូមឲ្យ គរុឌ បុត្ររបស់ វិនតា និងមហាសមុទ្រទាំងឡាយ; ហើយសូមឲ្យពស់នាគទាំងឡាយដែលកើតពី កទ្រុ—ទាំងអស់នេះ ចូរគាំទ្រ និងការពារយើង»។

Verse 19

शतद्रुश्नव विपाशा च चन्द्रभागा सरस्वती । सिंधुश्न देविका चैव प्रभासं पुष्कराणि च

ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «(ខ្ញុំអំពាវនាវ) ទន្លេ សតទ្រុ, វិបាសា, ចន្ទ្រភាគា, សរស្វតី, សិន្ធុ, ទេវិកា; ហើយទៀតទាំង ប្រាភាស និងបឹងបរិសុទ្ធនៃ ពុស្ករ»។

Verse 20

गड्जा महानदी वेणा कावेरी नर्मदा तथा । कुलम्पुना विशल्या च करतोयाम्बुवाहिनी

ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «(ខ្ញុំបន្តអំពាវនាវ) ទន្លេ គដ្ជា, មហានទី, វេណា, កាវេរី និង នರ್ಮទា; ហើយទៀតទាំង កុលម្បុនា, វិශល្យា, ករតោយា និង អម្បុវាហិនី»។

Verse 21

सरयूर्गण्डकी चैव लोहितश्न महानद: । ताम्रारुणा वेत्रवती पर्णाशा गौतमी तथा

ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «(ខ្ញុំអំពាវនាវ) សរាយូ និង គណ្ឌកី; លោហិត—ទន្លេក្រហម—និងទន្លេធំ មហានទ; ហើយទៀតទាំង តាម្រា, អរុណា, វេត្រវតី, បર્ણាសា និង គោតមី»។

Verse 22

गोदावरी च वेण्या च कृष्णवेणा तथाद्रिजा । दृषद्वती च कावेरी चक्षुर्मन्दाकिनी तथा

ភីṣ្មាបន្តបញ្ជាក់បញ្ជីបរិសុទ្ធនៃទន្លេដ៏វិសុទ្ធ៖ គោទាវរី (Godāvarī), វេណ្យា (Veṇyā), ក្រឹṣṇវេណា (Kṛṣṇaveṇā), អទ្រីជា (Adrījā), ទ្រឹṣទ្វតី (Dṛṣadvatī), កាវេរី (Kāverī), ចកṣu (Cakṣu) និង មន្ទាគិនី (Mandākinī)។ ក្នុងបរិបទទូលំទូលាយ ការដាក់ឈ្មោះនេះជាការអំពាវនាវការពារ៖ ដោយរំលឹក និងគោរពដល់ទេវតា ឥសី ទីកន្លែងបរិសុទ្ធ និងជាពិសេស ទីរថ (tīrtha) គឺទឹកធម្មយាត្រា មនុស្សសម្របខ្លួនទៅនឹងធម៌ ស្វែងរកការបរិសុទ្ធ និងការការពារ។

Verse 23

प्रयागं च प्रभासं च पुण्यं नैमिषमेव च । तच्च विश्वेश्वरस्थानं यत्र तद्विमलं सर:

ភីṣ្មាបានមានពាក្យថា៖ «(ខ្ញុំអំពាវនាវ) ប្រយាគ (Prayāga), ប្រភាស (Prabhāsa), ព្រៃណៃមិṣ (Naimiṣa) ដ៏បរិសុទ្ធ និងទីស្ថានវិś்வேśវរ (Viśveśvara) ដែលមានស្រះទឹកស្អាតឥតមល។ សូមទីរថទាំងនេះ—រួមទាំងទេវតា ឥសី សត្វសេឡេស្ទ្យាល់ ទន្លេ ភ្នំ កាលៈ និងអំណាចកោស्मिक (ដែលបានដាក់ឈ្មោះ ឬមិនបានដាក់ឈ្មោះ)—ការពារយើងជានិច្ច»។

Verse 24

पुण्यतीर्थ सुसलिलं कुरुक्षेत्रं प्रकीर्तितम्‌ । सिंधूत्तमं तपोदानं जम्बूमार्गमथापि च

ភីṣ្មាបានមានពាក្យថា៖ «កុរុកṣេត្រ (Kurukṣetra) ត្រូវបានសរសើរថាជាទីរថដ៏មានបុណ្យខ្ពស់បំផុត មានទឹកស្អាតបរិសុទ្ធ។ ជាមួយនឹងវា ក៏សរសើរ សិន្ធុ (Sindhu) ដ៏ល្អឥតខ្ចោះ និងផ្លូវបរិសុទ្ធនៃ តបស (tapas) និង ទាន (dāna) ហើយក៏មាន ជម្បូមារគ (Jambūmārga) ផងដែរ»។

Verse 25

हिरण्वती वितस्ता च तथा प्लक्षवती नदी । वेदस्मृतिरवेंदवती मालवाथाश्ववत्यपि

ភីṣ្មាបានមានពាក្យថា៖ «(ក្នុងចំណោមទន្លេបរិសុទ្ធដែលត្រូវអំពាវនាវ) មាន ហិរណ្វតី (Hiraṇvatī), វិតស្តា (Vitastā), និងទន្លេ ផ្លកṣវតី (Plakṣavatī) ដូចគ្នា; ហើយក៏មាន វេទស្ម្រឹតិ (Vedasṃṛti), អវេន្ទវតី (Avendavatī), ម៉ាលវា (Mālavā) និង អશ્વវតី (Aśvavatī)»។

Verse 26

भूमिभागास्तथा पुण्या गड्जाद्वारमथापि च । ऋषिकुल्यास्तथा मेध्या नद्य: सिंधुवहास्तथा

ភីṣ្មាបានមានពាក្យថា៖ «ដែនដីខ្លះៗក៏បរិសុទ្ធ; ហ្គង្គាទ្វារ (Gaṅgādvāra) ‘ច្រកទ្វារគង្គា’ ក៏បរិសុទ្ធដែរ ហើយរីṣិកុល្យា (Ṛṣikulyā) ក៏ដូចគ្នា។ ទន្លេដែលហូរទៅរក សិន្ធុ (Sindhu) ក៏សុទ្ធសាធ និងបរិសុទ្ធផងដែរ»។

Verse 27

चर्मण्वती नदी पुण्या कौशिकी यमुना तथा । नदी भीमरथी चैव बाहुदा च महानदी

Bhīṣma said: “Sacred rivers—Carmanvatī, Kauśikī, and Yamunā; likewise Bhīmarathī, Bāhudā, and the great Mahānadī—(together with the long succession of deities, sages, celestial beings, holy places, mountains, times, and cosmic powers that are being enumerated here) are invoked as objects of reverence and as protectors. By remembering and naming them, one aligns oneself with auspicious order and seeks safeguarding from harm, whether the invoked beings are explicitly named or remain unnamed.”

Verse 28

माहेन्द्रवाणी त्रिविदा नीलिका च सरस्वती । नन्दा चापरनन्दा च तथा तीर्थमहाह्द:

Bhishma continues a protective litany: he invokes a vast genealogy and catalogue of gods, sages, celestial beings, rivers, sacred fords, lakes, forests, mountains, directions, time-divisions, and cosmic powers—beginning with Brahmā, Sāvitrī, Nārāyaṇa, Śiva, Skanda, the guardians of the quarters, the planets and constellations, the great rivers and tīrthas (including Puṣkara, Gayā, Kurukṣetra, Prayāga), and the great mountains (Himālaya, Vindhya, Meru, etc.). The ethical intent is apotropaic and dharmic: by remembering and honoring the sustaining forces of the cosmos—named and unnamed—one seeks protection, purity, and the removal of sin, aligning oneself with the order (ṛta/dharma) that upholds the world.

Verse 29

गयाथ फल्गुतीर्थ च धर्मारिण्यं सुरैर्वृतम्‌ । तथा देवनदी पुण्या सरकश्न ब्रह्मनिर्मितम्‌

Bhishma said: “(I invoke) Gaya and the sacred ford of the Phalgu; the holy ‘Forest of Dharma’ thronged by the gods; the pure Devanadi; and the auspicious, sin-destroying lake fashioned by Brahma and famed in the three worlds. (Here follows the roll of divine and seerly lineages and names.) May Brahma—the Self-born, inconceivable and beyond description, the life-breath of all beings, revered by all, teacher of gods and demons—together with Savitri; may Narayana, source of the Vedas and maker of the world; Mahadeva, lord of Uma; Skanda and Vishakha; Agni, Vayu, the Moon and the Sun; Indra, Yama with Dhumorna, Varuna with Gauri, Kubera with Riddhi; Surabhi the cow; the sages and hosts of Maruts; Vyasa, Narada and Parvata; the Gandharvas and celestial messengers; the divine maidens and the Apsaras—Urvaśī, Menakā, Rambhā, Miśrakeśī, Alambuṣā, Viśvācī, Ghṛtācī, Pañcacūḍā, Tilottamā; the Adityas, Vasus, Rudras, the Ashvins, the Pitrs, and Dharma; knowledge of scripture, austerity, consecration and steadfast effort; Night and Day; Kashyapa; Shukra and Brihaspati; the planets and the measures of time; Garuda; the ocean; the serpent hosts; and the many rivers, sacred places, forests, lakes, mountains, directions, earth, trees, the Viśvedevas, sky, stars and planets—may all these protect us always. By this remembrance and naming, Bhishma frames protection not as mere fear-avoidance but as alignment with dharma: the world is held together by a moral and cosmic order, and one seeks safety by honoring that order—through reverence, restraint, and truthful recollection of the sacred.

Verse 30

पुण्यं त्रिलोकविख्यातं सर्वपापहरं शिवम्‌ | हिमवानू्‌ पर्वतश्चैव दिव्यौषधिसमन्वित:

Bhishma said: “There is a holy, auspicious power renowned throughout the three worlds, which removes all sin. Likewise, the Himalaya—endowed with divine healing herbs—is itself a sacred presence.” In context, this verse functions as part of a larger protective and sanctifying recitation: by remembering what is universally revered as ‘Śiva’ (the auspicious, beneficent principle) and by invoking supremely pure places such as the Himalaya, one aligns oneself with dharma and seeks purification and safeguarding from moral and spiritual taint.

Verse 31

विन्ध्यो धातुविचित्राड्रस्तीर्थवानौषधान्वित: । मेरुम॑हेन्द्रो मलय: श्वेतश्न॒ रजतावृत:

Bhishma said: “May the Vindhya—adorned with many-colored minerals, rich in sacred fords, and endowed with healing herbs—together with Meru, Mahendra, Malaya, and the white mountain clad in silver, protect us.” In this section Bhishma invokes the sanctity of mountains and tīrthas as living supports of dharma—sources of medicine, pilgrimage, and stability—so that remembrance of the sacred order becomes a shield for those who seek righteousness.

Verse 32

शूड़वान्‌ मन्दरो नीलो निषधो दर्दुरस्तथा । चित्रकूटोडजनाभश्न पर्वतो गन्धमादन:

ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ «(ក្នុងចំណោមភ្នំពិសិដ្ឋដែលគួរអំពាវនាវសុំការការពារ មាន) ស៊ូឌវាន (Śūḍavān), មន្ទរ (Mandara), នីល (Nīla), និសធ (Niṣadha), ដរទុរ (Dardura), ហើយក៏មាន ចិត្រកូដ (Citrakūṭa), អជនាភ (Ajanābha) និងភ្នំ គន្ធមាទន (Gandhamādana)»។

Verse 33

पुण्य: सोमगिरिश्वैव तथैवान्ये महीधरा: । दिशश्न विदिशश्रैव क्षिति: सर्वे महीरुहा:

ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ «សូមឲ្យ សោមគិរី (Somagiri) ដ៏បរិសុទ្ធ និងភ្នំដទៃទៀតទាំងឡាយ; ទិសទាំងដប់ និងទិសរង; ផែនដី; និងដើមឈើទាំងអស់ដែលដុះលើនាង—សូមឲ្យទាំងនេះការពារយើងជានិច្ច»។

Verse 34

विश्वेदेवा नभश्नैव नक्षत्राणि ग्रहास्तथा । पान्तु नः सततं देवा: कीर्तिता$कीर्तिता मया

ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ «សូមឲ្យ វិស្វេទេវ (Viśvedevas), មេឃផ្ទាល់, ក្រុមផ្កាយនក្ខត្រ និងភពទាំងឡាយ ការពារយើងជានិច្ច។ សូមឲ្យទេវទាំងអស់—ទាំងដែលខ្ញុំបានរំលឹកឈ្មោះ និងទាំងដែលខ្ញុំមិនបានរំលឹក—ប្រទានការការពារដល់យើងដោយមិនដាច់»។

Verse 35

कीर्तयानो नरो होतान्‌ मुच्यते सर्वकिल्बिषै: । स्तुवंश्व प्रतिनन्दंश्व मुच्यते सर्वतो भयात्‌

ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ «មនុស្សណាដែលប្រកាស និងរំលឹកគុណសម្បត្តិនៃអ្នកធ្វើយជ្ញ (អ្នកបូជាយញ្ញ) នោះ នឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់។ ហើយអ្នកណាដែលសរសើរពួកគេ និងរីករាយក្នុងគុណធម៌របស់ពួកគេ នឹងរួចផុតពីភ័យគ្រប់ទិស»។

Verse 36

देवतानन्तरं विप्रांस्तप:सिद्धांस्तपो5धिकान्‌

ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់ពីទេវទាំងឡាយ គួរគោរពព្រះព្រាហ្មណ៍—អ្នកដែលបានសម្រេចដោយតបស្យា និងអ្នកដែលលើសលប់ក្នុងវិន័យអាសេតិក»។

Verse 37

यवक्रीतो<थ रैभ्यश्षु कक्षीवानौशिजस्तथा,यवक्रीत, रैभ्य, कक्षीवान, औशिज, भृगु, अंगिरा, कण्व, प्रभावशाली मेधातिथि और सर्वगुणसम्पन्न बरहि--ये पूर्व दिशामें रहते हैं

ភីष្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «យវក្រីត, រៃភ្យ, កក្ខីវាន កូនរបស់ ឧសិជ, ហើយដូចគ្នានោះ ប្ហ្រឹគុ, អង្គិរា, កណ្ណវ, មេធាតិថិដ៏មានអានុភាព, និង បរហិ ដែលពោរពេញដោយគុណធម៌ទាំងអស់—ព្រះឥសីដ៏គួរគោរពទាំងនេះ ស្នាក់នៅក្នុងទិសខាងកើត»។

Verse 38

भग्वज्धिरास्तथा कण्वो मेधातिथिरथ प्रभु: । बहीं च गुणसम्पन्न: प्राचीं दिशमुपाश्रिता:

ភីष្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដូចគ្នានោះដែរ ភគ្វជ្ធិរា, កណ្ណវ, មេធាតិថិដ៏មានអំណាច, និង បរហី ដែលពោរពេញដោយគុណធម៌ទាំងអស់—បានយកទិសខាងកើតជាទីពឹង»។

Verse 39

भद्रां दिशं महाभागा उल्मुचु: प्रमुचुस्तथा । मुमुचुश्न महाभागः स्वस्त्यात्रेयश्व॒ वीर्यवान्‌

ភីष្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «នៅក្នុងទិសដ៏មង្គល ស្ថិតមានព្រះឥសីដ៏មានភាគ្យធំទាំងនេះ—ឧល្មុចុ, ប្រមុចុ, និង មុមុចុ; ស្វស្ត្យាត្រេយដ៏ក្លាហាន; កូនរបស់ អត្រី ដែលមានធម៌; និង សារស្វតដ៏ឧត្តមជាអធិបតី»។

Verse 40

मित्रावरुणयो: पुत्रस्तथागस्त्य: प्रतापवान्‌ । दृढायुश्चोर्ध्वबाहुश्च विश्वुतावृषिसत्तमौ

ភីष្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អគស្ត្យៈ ព្រះឥសីដ៏មានអានុភាព ដែលកើតជាកូនរបស់ មិត្ត្រ និង វរុណ, និងព្រះឥសីឧត្តមទាំងពីរ ដ្រឹឍាយុ និង ឩរធ្វបាហុ—ដែលល្បីល្បាញទូលំទូលាយ»។

Verse 41

पश्चिमां दिशमश्रित्य य एधन्ते निबोध तान्‌ । उषड्जू: सह सोदर्य: परिव्याधश्व वीर्यवान्‌

ភីष្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឥឡូវ ចូរយល់ដឹងអំពីអ្នកដែលរីកចម្រើន ដោយយកទិសខាងលិចជាទីពឹង។ មាន ឧសឌ្ជូ ជាមួយបងប្អូនរបស់ខ្លួន ហើយក៏មាន បរិវ្យាធ ដ៏មានកម្លាំង»។

Verse 42

ऋषिर्दीर्घतमाश्चैव गौतम: काश्यपस्तथा । एकत्र द्वितश्वैव त्रितश्वैव महानृषि:

ភីṣ្មៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មានការលើកឈ្មោះឥសីទាំងឡាយ ដីឃ៌តមស (Dīrghatamas), គោតម (Gautama) និង កាស្យប (Kāśyapa) ហើយដូចគ្នានោះផងដែរ មានមហាឥសី អេកត្រ (Ekatra), ទ្វិតាស្វ (Dvitāśva) និង ត្រិតាស្វ (Tritāśva)»។

Verse 43

उत्तरां दिशमश्रित्य य एधन्ते निबोध तान्‌

ភីṣ្មៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឥឡូវ ចូរស្តាប់អំពីអ្នកទាំងឡាយដែលយកទិសខាងជើងជាជម្រក ហើយទទួលបានការរីកចម្រើន និងកិត្តិយស។ គឺមានឥសី ឧគ្រៈស្រវាស (Ugraśravas) ហើយក៏មាន ប្ហារគវៈ ច្យវន (Bhārgava Cyavana) ផងដែរ»។

Verse 44

अन्रिर्वसिष्ठ: शक्तिश्च पाराशर्यश्न वीर्यवान्‌ । विश्वामित्रो भरद्वाजो जमदग्निस्तथैव च

ភីṣ្មៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អគ្និ (Agni); ឥសី វសិષ્ઠ (Vasiṣṭha); សក្តិ (Śakti); និង បារាសារយ (Pārāśarya) អ្នកមានពលកម្លាំង; ហើយដូចគ្នានោះ វិશ્વាមិត្រ (Viśvāmitra), ភរទ្វាជ (Bharadvāja) និង ជមទគ្និ (Jamadagni) ផងដែរ»។

Verse 45

ऋचीकपुत्रो रामश्न ऋषिरौद्दालकिस्तथा । श्वेतकेतु: कोहलश्न विपुलो देवलस्तथा

ភីṣ្មៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មាន រាមស្ន (Rāmaśna) កូនប្រុសរបស់ ឥចីក (Ṛcīka); ហើយក៏មានឥសី អោទ្ទាលកិ (Auddālaki) ផងដែរ។ រួមទាំង ស្វេតកេតុ (Śvetaketu), កោហលស្ន (Kohalaśna), វិបុល (Vipula) និង ទេវល (Devala)»។

Verse 46

देवशर्मा च धौम्यश्न हस्तिकाश्यप एव च । लोमशो नाचिकेतश्न लोमहर्षण एव च

ភីṣ្មៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ទេវសර්មា (Devaśarmā), ធೌម្យស្ន (Dhaumyaśna), ហស្តិកាស្យប (Hastikāśyapa), លោមស (Lomaśa), នាចិកេតស្ន (Nāciketaśna) និង លោមហর্ষណ (Lomaharṣaṇa) ផងដែរ»។

Verse 47

एष वै समवायश्च ऋषिदेवसमन्वित:

ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «នេះហើយជាសមាវាយដ៏បរិសុទ្ធ—ជាសភាមង្គល ដែលមានព្រះឥសី និងសត្វទេវៈចូលរួម»។

Verse 48

नृगो ययातिर्नहुषो यदुः पूरुश्च॒ वीर्यवान्‌

ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឥឡូវ ចូរស្តាប់នាមរបស់រាជឥសីទាំងឡាយ—ព្រះបាទ នೃគ, យយាតិ, នហុಷ, យទុ, ពូរុដ៏ខ្លាំងក្លា, ធុន្ធុម៉ារ, ទិលីប, សಗರដ៏ក្លាហាន, ក្រឹសាស្វ, យೌវនាស្វ, ចិត្រាស្វ, សત્યវាន, ទុષ្យន្ត, ព្រះចក្រវត្តិ បរតដ៏ល្បីល្បាញ, បវន, ជនក, ព្រះបាទ ទೃଷ្តរថ, រគុអ្នកប្រសើរនៃមនុស្ស, ព្រះបាទ ទសរថ, ព្រះរាមវីរបុរសអ្នកសម្លាប់រាក្សស, សសបិន្ទុ, ភគីរថ, ហរិශ්ចន្ទ្រ, មរុត្ត, ព្រះបាទ ទૃಢរថ, មហោទរយ, អលរក, អៃល (ពុរូរវា), ករន្ធមអ្នកប្រសើរនៃមនុស្ស, ព្រះបាទ កធ្មោរ, ទក្ខ, អម្បរីષ, កុកុរ, រៃវតដ៏ល្បី, កុរុ, សំវរណ, មាន្ធាតាដ៏ពិតប្រាកដក្នុងវីរភាព, រាជឥសី មុចុកុន្ទ, ជហ្នុដែលគង្គាបម្រើ, ព្រឹថុព្រះរាជដើមកំណើត កូនវេន, មិត្រភានុដែលគេស្រឡាញ់ទាំងអស់, ព្រះបាទ ត្រាសហស្ស្យុ, រាជឥសីឧត្តម ស្វេត, ព្រះបាទ មហាភិષដ៏ល្បី, ព្រះបាទ និមិ, អષ્ટក, អាយុ, រាជឥសី ក្សុប, ព្រះបាទ កក្ខេយុ, ប្រតរទន, ទិវោទាស, សុទាសម្ចាស់កោសល, ពុរូរវា, រាជឥសី នល, ប្រជាបតិ មនុ, ហវិធ្រ, ព្រឹសធ្រ, ប្រតីប, សាន្តនុ, អជ, ប្រចីនបर्हិ, ឥក្ស្វាកុដ៏ល្បី, ព្រះបាទ អនរណ្យ, ជានុជង្គ, រាជឥសី កក្ខសេន និងអ្នកដទៃទៀតដែលបានសរសើរជាញឹកញាប់ក្នុងបុរាណៈ។ ព្រះមហាក្សត្រទាំងនេះមានបុណ្យធម៌ គួរឲ្យរំលឹក។ អ្នកណា រៀងរាល់ថ្ងៃ ក្រោកឡើង ស្អាតដោយងូតទឹក និងការសម្អាត ហើយសូត្រនាមទាំងនេះពេលព្រឹក និងពេលល្ងាច នឹងបានចែករំលែកផលនៃធម៌»។

Verse 49

धुन्धुमारों दिलीपश्च सगरश्न प्रतापवान्‌ । कृशाश्वो यौवनाश्रश्व चित्राश्वः सत्यवांस्तथा

ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ចូរស្តាប់នាមរាជឥសីទៀតផង៖ ធុន្ធុម៉ារ និង ទិលីប; សಗರដ៏ក្លាហានមានអំណាច; ក្រឹសាស្វ និង យૌវនាស្វ; ចិត្រាស្វ និង សત્યវានផងដែរ»។

Verse 50

दुष्यन्तो भरतश्वैव चक्रवर्ती महायशा: । पवनो जनकश्चैव तथा दृष्टरथो नृप:

ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «(ក្នុងចំណោមរាជឥសីដ៏ល្បីទាំងនោះ) មានព្រះបាទ ទុષ្យន្ត និង បរត—ព្រះចក្រវត្តិដ៏មានកិត្តិយស; ហើយក៏មាន បវន និង ជនក; និងព្រះបាទ ទૃଷ្តរថផងដែរ»។

Verse 51

रघुर्नरवरश्वैव तथा दशरथो नृप: । रामो राक्षसहा वीर: शशबिन्दुर्भगीरथ:

ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «រគុ—អ្នកប្រសើរនៃមនុស្ស; ព្រះបាទ ទសរថ; ព្រះរាមវីរបុរស អ្នកសម្លាប់រាក្សស; សសបិន្ទុ; និង ភគីរថ—រាជឥសីទាំងនេះគួរឲ្យរំលឹក»។

Verse 52

हरिश्वन्द्रो मरुत्तश्न तथा दृढरथो नृप:ः । महोदर्यो हालर्कश्न॒ ऐलश्वैव नराधिप:

ភីṣ្មៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សូមស្តាប់ឈ្មោះនៃរាជឥសីទាំងនេះផង—ព្រះបាទ ហរិශ්ចន្ទ្រ, មរុត្ត, និងព្រះបាទ ទ្រឹឍរថ អ្នកជិះរថដ៏មាំមួន; មហោទរយ, ហាលរក, ហើយអៃល (ពុរូរវស) ជាអធិរាជនៃមនុស្ស»។ ក្នុងបរិបទនេះ ភីṣ្មៈបន្តបញ្ជីបរិសុទ្ធនៃព្រះមហាក្សត្រគំរូ ដែលការចងចាំនិងសូត្រឈ្មោះរបស់ពួកគេត្រូវបានចាត់ទុកថាបង្កើតបុណ្យ និងសម្របចិត្តឲ្យស្របតាមធម្មៈ។

Verse 53

करन्धमो नरश्रेष्ठ: कथध्मोरक्ष नराधिप: । दक्षो5म्बरीष: कुकुरो रैवतश्न महायशा:

ភីṣ្មៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «(សូមស្តាប់បន្ថែម) ឈ្មោះនៃរាជឥសីដ៏ឧត្តម—ករន្ធម នរៈឧត្តម; កថធ្មោរ ជាអធិរាជក្នុងចំណោមព្រះមហាក្សត្រ; ទក្ខ; អម្បរីષ; កុកុរ; និងរៃវត ដ៏ល្បីល្បាញខ្លាំង»។ ក្នុងជំពូកនេះ ភីṣ្មៈកំពុងបង្ហាញលីតានីនៃព្រះមហាក្សត្រសុចរិត ដែលការចងចាំនិងសូត្រឈ្មោះរបស់ពួកគេត្រូវបានជឿថាបណ្តុះធម្មៈ និងផ្តល់ផលវិបាកវិញ្ញាណ។

Verse 54

कुरु: संवरणश्वैव मान्धाता सत्यविक्रम: । मुचुकुन्दश्न राजर्षिजह्लुर्जाह्नविसेवित:

ភីṣ្មៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «(ចូរចងចាំ) កុរុ និងសំវរណផង; មាណ្ធាតា អ្នកមានវីរភាពពិតប្រាកដ; រាជឥសី មុចុកុន្ទ; និងជហ្នុ ដែលទន្លេ ជាហ្នវី (គង្គា) បានបម្រើ»។ ក្នុងបរិបទនេះ វគ្គនេះបន្តលីតានីនៃព្រះមហាក្សត្រល្បីល្បាញ និងសុចរិត ដែលការចងចាំរបស់ពួកគេត្រូវបានបង្ហាញថាលើកកម្ពស់ចិត្ត—ជាការរំលឹកដែលធ្វើឲ្យចិត្តស្របតាមធម្មៈ កាតព្វកិច្ចរាជ្យ និងគំរូអាកប្បកិរិយា។

Verse 55

आदिराज: पृथुर्वैन्यो मित्रभानु: प्रियड्कर: । त्रसद्स्युस्तथा राजा श्वेतो राजर्षिसत्तम:

ភីṣ្មៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «(សូមស្តាប់បន្ថែម) ព្រះបាទ ព្រឹថុ វૈន្យ បុត្រនៃវេន ជារាជាដំបូង; មិត្រភានុ អ្នកជាទីស្រឡាញ់ និងធ្វើប្រយោជន៍ដល់មនុស្សទាំងអស់; ព្រះបាទ ត្រាសទ្ស្យុ; និងស្វេត ជារាជឥសីដ៏ប្រសើរបំផុត»។ ក្នុងបរិបទធំជាងនេះ ភីṣ្មៈកំពុងបង្ហាញវង្សរាជសុចរិតដែលគេគោរព; ការចងចាំឈ្មោះទាំងនេះត្រូវបានចាត់ទុកថាសម្អាតចិត្ត និងបង្វែរ​មនុស្សឲ្យទៅរកការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ។

Verse 56

महाभिषश्न विख्यातो निमिराजा तथाष्टक: । आयु: क्षुपश्च राजर्षि: कक्षेयुश्न नराधिप:

ភីṣ្មៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មហាភិષ ដ៏ល្បីល្បាញ; ព្រះបាទ និមិ; និងអഷ്ടក; ដូចគ្នានេះ អាយុ; រាជឥសី ក្ឩុប; និងកក្សេយុ ជាអធិរាជ»។ ក្នុងផ្នែកនេះ ភីṣ្មៈកំពុងសូត្របញ្ជីនៃព្រះមហាក្សត្រគំរូ និងរាជឥសី ដែលឈ្មោះរបស់ពួកគេត្រូវបានចាត់ទុកថាមានមង្គល និងលើកកម្ពស់សីលធម៌—ការចងចាំដែលពង្រឹងធម្មៈតាមរយៈការគោរពចំពោះការគ្រប់គ្រងដ៏សុចរិត និងវិន័យខ្លួន។

Verse 57

प्रतर्दनो दिवोदास: सुदास: कोसलेश्वर: । ऐलो नलश्न राजर्षिमिनुश्चैव प्रजापति:

ភីṣ្មៈបានមានពាក្យថា៖ «សូមស្តាប់បន្ថែមនាមនៃរាជឥសីទាំងនេះ៖ ប្រតរទន; ទិវោទាស; សុទាស ព្រះអម្ចាស់កោសល; អៃល (បុរូរវស); ព្រះបាទ នល; និង មនុ ព្រះប្រជាបតិ។ ព្រះមហាក្សត្របុរាណទាំងនេះ និងព្រះមហាក្សត្រដ៏មានបុណ្យកុសលដទៃទៀត ដែលបានល្បីល្បាញក្នុងបុរាណ (Purāṇa) គួរឲ្យរំលឹកចងចាំ។ អ្នកណាដែលរៀងរាល់ថ្ងៃភ្ញាក់ឡើង ហើយស្អាតបរិសុទ្ធដោយងូតទឹក រួចសូត្រនាមទាំងនេះពេលព្រឹក និងពេលល្ងាច នោះនឹងបានចំណែកផលនៃធម៌។

Verse 58

हविध्रश्न पृषध्रश्न प्रतीप: शान्तनुस्तथा । अज: प्राचीनबर्हिश्व तथेक्ष्वाकुर्महायशा:

ភីṣ្មៈបានមានពាក្យថា៖ «ឥឡូវសូមស្តាប់បន្ថែមនាមនៃរាជឥសីទាំងនោះ៖ ហវិធ្រស្ន; ប្រឹសធ្រស្ន; ប្រតីប; និង សាន្តនុ; ដូចគ្នានេះ អជ; ប្រចីនបរហិស; និង អិក្ខ្វាគុ ដ៏មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះធំ។»

Verse 59

अनरण्यो नरपतिर्जानुजंघस्तथैव च । कक्षसेनश्व राजर्षियें चान्ये चानुकीर्तिता:

ភីṣ្មៈបានមានពាក្យថា៖ «(ក្នុងចំណោមព្រះមហាក្សត្រដែលគួររំលឹក) មានព្រះបាទ អនរណ្យ; ហើយដូចគ្នានេះ យានុជាង្ឃ; និងរាជឥសី កក្ខសេន—រួមទាំងអ្នកដទៃទៀតដែលបានត្រូវគេរំលឹកសរសើរតាមប្រពៃណី។»

Verse 60

कल्यमुत्थाय यो नित्य॑ संध्ये द्वेडस्तमयोदये । पठेच्छुचिरनावृत्त: स धर्मफलभाग्‌ भवेत्‌

ភីṣ្មៈបានមានពាក្យថា៖ «អ្នកណាដែលរៀងរាល់ថ្ងៃភ្ញាក់ឡើងពេលព្រឹកមុន ហើយស្អាតបរិសុទ្ធ មិនមានមលសៅហ្មង សូត្រនៅពេលសន្ធ្យាទាំងពីរ—ពេលថ្ងៃរះ និងពេលថ្ងៃលិច—(នាមដ៏សក្ការៈនៃព្រះមហាក្សត្រទាំងនេះ) នោះនឹងបានចំណែកផលនៃធម៌។»

Verse 61

देवा देवर्षयश्लैव स्तुता राजर्षयस्तथा । पुष्टिमायुर्यश: स्वर्ग विधास्यन्ति ममेश्वरा:

ភីṣ្មៈបានមានពាក្យថា៖ «ពេលសរសើរព្រះទេវតា ព្រះឥសីទេវ (devarṣi) និងរាជឥសី នោះពួកគេ—ជាអំណាចអធិបតេយ្យ—នឹងប្រទានឲ្យខ្ញុំ នូវភាពរុងរឿងនិងសុខភាព អាយុវែង កេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងការទៅដល់សួគ៌។»

Verse 62

मा विघ्नं॑ मा च मे पापं मा च मे परिपन्थिन: । ध्रुवो जयो मे नित्य: स्यात्‌ परत्र च शुभा गति:

សូមកុំឲ្យមានឧបសគ្គណាមួយមករារាំងខ្ញុំ សូមកុំឲ្យអំពើបាបកើតឡើងដោយខ្ញុំ សូមកុំឲ្យអ្នករារាំងផ្លូវ ឬពួកចោរ–ប្លន់មានអំណាចលើខ្ញុំ។ សូមឲ្យខ្ញុំទទួលបានជ័យជំនះដ៏មាំមួនជានិច្ចនៅក្នុងលោកនេះ ហើយនៅលោកក្រោយក៏សូមឲ្យបានគតិសុភមង្គល។

Verse 164

इस प्रकार श्रीमह्ाभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें धर्मकी प्रशंशाविषयक एक सौ चौंसठवाँ अध्याय पूरा हुआ

ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៃ «អនុសាសនបវ៌» នៅក្នុងផ្នែក «ទានធម៌» ដែលសរសើរធម៌—ជំពូកទីមួយរយហុកសិបបួន បានបញ្ចប់។

Verse 165

इति श्रीमहा भारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि वंशानुकीर्तनं नाम पज्चषष्ट्यधिकशततमो<ध्याय:

ឥតិ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៃ «អនុសាសនបវ៌» ក្នុងផ្នែក «ទានធម៌»—ជំពូកទីមួយរយហុកសិបប្រាំ ដែលមានចំណងជើងថា «ការរំលឹកវង្សត្រកូល» បានបញ្ចប់។

Verse 363

कीर्तितान्‌ कीर्तयिष्यामि सर्वपापप्रमोचनान्‌ । देवताओंके अनन्तर समस्त पापोंसे मुक्त करनेवाले तपस्यामें बढ़े-चढ़े तपःसिद्ध ब्रह्मर्षियोंके प्र्यात नाम बतलाता हूँ

ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ «ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងប្រកាសឡើងវិញនូវនាមទាំងឡាយដែលបានល្បីល្បាញរួចហើយ—នាមដែលដោះលែងមនុស្សពីអំពើបាបទាំងពួង។ បន្ទាប់ពីព្រះទេវតា ខ្ញុំនឹងប្រាប់នូវនាមដ៏គួរគោរពរបស់ព្រះឥសីព្រហ្ម (Brahmarishi) អ្នកសម្រេចសិទ្ធិដោយតបស្យា អ្នកលេចធ្លោក្នុងតបស និងអាចរំដោះពីបាបទាំងអស់»។

Verse 426

अत्रे: पुत्रश्न धर्मात्मा तथा सारस्वत: प्रभु: । उल्मुचु

ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ «នៅទីនេះ គឺជាព្រះឥសីដ៏មហិមាដែលស្នាក់នៅទិសខាងត្បូង៖ កូនប្រុសដ៏ធម៌របស់អត្រី និងសារ៉ស្វតៈដ៏មានអំណាច; អុល្មុចុ, ប្រមុចុ, មុមុចុដ៏មានភាគ្យល្អ និងកម្លាំងធំ; ស្វស្ត្យាត្រេយៈ; អគស្ត្យៈ—កូនរបស់មិត្រ និងវរុណ—ដ៏មានពន្លឺអស្ចារ្យ; ហើយក៏មានឥសីឆ្នើមដ៏ល្បីល្បាញ ឌ្រឹឋាយុ និង ឧរធ្វបាហុ។ ព្រះមហាបុរសទាំងនេះស្នាក់នៅទិសខាងត្បូង។ ឥឡូវ ចូរស្តាប់នាមរបស់ឥសីទាំងឡាយដែលស្នាក់នៅទិសខាងលិច ហើយតែងភ្ជាប់ជានិច្ចនឹងសេចក្តីរុងរឿង និងការកើនឡើងដ៏មង្គល៖ ឧសង្គុជាមួយបងប្អូនរួមឈាម; បរិវ្យាធៈដ៏មានអានុភាព; ឌីឃ៌តមស; ឥសីគោតម; កាស្យប; ឯកត និង ទ្វិត; មហាឥសី ត្រីត; ទុរវាសា កូនប្រុសដ៏ធម៌របស់អត្រី; និងសារ៉ស្វតៈដ៏មានឥទ្ធិពល»។

Verse 463

ऋषिरुग्रश्नवाश्वैव भार्गवश्ष्यवनस्तथा । अब जो उत्तर दिशाका आश्रय लेकर अपनी उन्नति करते हैं

ភីष្មបានមានព្រះវាចា៖ «សូមស្តាប់ផងនូវនាមរបស់ឥសីទាំងឡាយ ដែលយកទិសខាងជើងជាទីពឹង ហើយសម្រេចការរីកចម្រើនខាងវិញ្ញាណ—ឧគ្រស្រាវស និងឥសីភារគវៈ ច្យវន ដូចគ្នា»។

Verse 473

आटद्य: प्रकीर्तितो राजन्‌ सर्वपापप्रमोचन: । राजन! यह आदियमें होनेवाले देवता और ऋषियोंका मुख्य समुदाय अपने नामका कीर्तन करनेपर मनुष्यको सब पापोंसे मुक्त करता है

ភីष្មបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះរាជា! អាតដ្យ (Āṭadya) ត្រូវបានប្រកាសថា ជាអ្នកដកស្រង់បាបទាំងអស់។ ដោយសូត្រនាមរបស់ទ្រង់ មនុស្សម្នាក់ត្រូវបានដោះលែងពីបាបគ្រប់ប្រភេទ—ដូចដែលសមាគមដ៏ឧត្តមនៃទេវតា និងឥសី ដែលកើតឡើងក្នុងយុគដើម បានប្រកាស»។

Verse 3536

सर्वसंकरपापेभ्यो देवतास्तवनन्दक: । जो मनुष्य उपर्युक्त देवता आदिका कीर्तन

ភីष្មបានមានព្រះវាចា៖ «អ្នកដែលរីករាយក្នុងការសរសើរទេវតា ហើយសូត្រ កោតសរសើរ និងគោរពអបអរសាទរទេវតាដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ នោះនឹងរួចផុតពីបាបគ្រប់ប្រភេទ និងភាពភ័យខ្លាចទាំងអស់។ អ្នកដែលថ្វាយបទសរសើរ និងគោរពបូជាទេវតា នឹងត្រូវបានដោះលែងពីបាបចម្រុះ និងបាបស្មុគស្មាញទាំងឡាយ»។