Shloka 54
कुरु: संवरणश्वैव मान्धाता सत्यविक्रम: । मुचुकुन्दश्न राजर्षिजह्लुर्जाह्नविसेवित:
bhīṣma uvāca | kuruḥ saṃvaraṇaś caiva māndhātā satyavikramaḥ | mucukundaś ca rājarṣiḥ jahnuḥ jāhnavī-sevitaḥ ||
ភីṣ្មៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «(ចូរចងចាំ) កុរុ និងសំវរណផង; មាណ្ធាតា អ្នកមានវីរភាពពិតប្រាកដ; រាជឥសី មុចុកុន្ទ; និងជហ្នុ ដែលទន្លេ ជាហ្នវី (គង្គា) បានបម្រើ»។ ក្នុងបរិបទនេះ វគ្គនេះបន្តលីតានីនៃព្រះមហាក្សត្រល្បីល្បាញ និងសុចរិត ដែលការចងចាំរបស់ពួកគេត្រូវបានបង្ហាញថាលើកកម្ពស់ចិត្ត—ជាការរំលឹកដែលធ្វើឲ្យចិត្តស្របតាមធម្មៈ កាតព្វកិច្ចរាជ្យ និងគំរូអាកប្បកិរិយា។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse promotes dharmic orientation through remembrance of exemplary rulers: recalling kings famed for truth, valor, and sage-like discipline is presented as a morally formative practice that inspires righteous conduct and reverence for dharma.
Bhishma continues enumerating celebrated royal figures within a larger passage that extols the merit of reciting or remembering the names of virtuous kings; this segment names Kuru, Saṃvaraṇa, Māndhātā, Mucukunda, and Jahnu associated with the river Jāhnavī (Gaṅgā).