Shloka 5
यदल्ला कुरुते पापमिन्द्रियैः पुरुषश्चरन् बुद्धिपूर्वमबुद्धिववा रात्रौ यच्चापि संध्ययो:
bhīṣma uvāca | yadallā kurute pāpam indriyaiḥ puruṣaś caran buddhipūrvam abuddhivā rātrau yac cāpi sandhyayoḥ |
ភីष្ម បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បាបណាដែលមនុស្សធ្វើតាមអារម្មណ៍នៃឥន្ទ្រីយ៍ ខណៈដើរទៅមក—ធ្វើដោយចេតនាដោយគិតមុន ឬធ្វើដោយមិនដឹងខ្លួន—ទាំងនៅពេលយប់ ឬនៅពេលសន្ធ្យា បាបទាំងអស់នោះ ត្រូវបានសម្អាតដោយការសូត្រប្រសើរដែលបានកំណត់; ដូច្នេះ គាត់នៅសុទ្ធសាធជានិច្ច និងឆ្ពោះទៅកាន់សេចក្តីក្សេមក្សាន្ត»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even sins arising from sensory activity—whether intentional or inadvertent, by day’s junctions or at night—can be purified through disciplined sacred practice (especially sandhyā-associated recitation), emphasizing accountability, routine self-correction, and continual inner cleanliness.
In Bhishma’s instruction section of the Anushasana Parva, he explains to the listener a means of expiation: regular recitation at the sandhyā-times is presented as a purifier of wrongs committed through the senses, reinforcing a daily ethical and ritual regimen.