Shloka 57
प्रतर्दनो दिवोदास: सुदास: कोसलेश्वर: । ऐलो नलश्न राजर्षिमिनुश्चैव प्रजापति:
pratardano divodāsaḥ sudāsaḥ kosaleśvaraḥ | ailo nalaś ca rājarṣir manuś caiva prajāpatiḥ ||
ភីṣ្មៈបានមានពាក្យថា៖ «សូមស្តាប់បន្ថែមនាមនៃរាជឥសីទាំងនេះ៖ ប្រតរទន; ទិវោទាស; សុទាស ព្រះអម្ចាស់កោសល; អៃល (បុរូរវស); ព្រះបាទ នល; និង មនុ ព្រះប្រជាបតិ។ ព្រះមហាក្សត្របុរាណទាំងនេះ និងព្រះមហាក្សត្រដ៏មានបុណ្យកុសលដទៃទៀត ដែលបានល្បីល្បាញក្នុងបុរាណ (Purāṇa) គួរឲ្យរំលឹកចងចាំ។ អ្នកណាដែលរៀងរាល់ថ្ងៃភ្ញាក់ឡើង ហើយស្អាតបរិសុទ្ធដោយងូតទឹក រួចសូត្រនាមទាំងនេះពេលព្រឹក និងពេលល្ងាច នោះនឹងបានចំណែកផលនៃធម៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Remembering and reciting the names of exemplary dharmic rulers is presented as a meritorious practice: it cultivates reverence for righteous kingship and makes the reciter a participant in the fruits of dharma.
Bhīṣma continues a catalog of ancient royal sages, naming several renowned kings and Manu, and concludes with the injunction that daily, purified recitation of such names at dawn and dusk yields religious merit.