Adhyaya 206

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ श्राद्धविधिं वक्ष्ये पार्वणस्य विधानतः । यथाक्रमं महादेवि शृणुष्वैकमनाः प्रिये

イーシュヴァラは言った。「今、規定に従ってパールヴァナ・シュラーダ（Pārvaṇa Śrāddha）の作法を説こう。愛しきマハーデーヴィよ、心を一つに定め、順序に従って聴きなさい。」

Verse 2

कृत्वापसव्यं पूर्वेद्युः पितृपूर्वं निमंत्रयेत् । भवद्भिः पितृकार्यं नः संपाद्यं च प्रसीदथ

前日にアパサヴィヤ（聖紐を左に置く作法）を行い、まず祖霊ピトリ（Pitṛ）を先としてブラーフマナたちを招くべきである。「どうか我らの祖先の務めを成就し、慈悲をもってお喜びください」と。

Verse 3

सवर्णान्प्रेषयेदाप्तान्द्विजानामुपमन्त्रणे

シュラーダへの招請には、同じヴァルナのうち信頼できる者を遣わし、二度生まれの者（ドヴィジャ）を呼び集めさせるべきである。

Verse 4

अभोज्यं ब्राह्मणस्यान्नं क्षत्रियाद्यैर्निमन्त्रितैः । तथैव ब्राह्मणस्यान्नं ब्राह्मणेन निमन्त्रितौः

ブラーフマナに属する食は、クシャトリヤ等により（そのブラーフマナが）招かれている場合、口にしてはならない。さらに、招請が不如法であるなら、ブラーフマナの食もまた禁ずべきものとなる。

Verse 5

ब्राह्मणान्नं ददेच्छूद्रः शूद्रान्नं ब्राह्मणो ददेत् । उभावेतावभोज्यान्नौ भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत्

シュードラはブラーフマナのための食を施し、ブラーフマナもまたシュードラのための食を施し得る。されどその両方の食は口にすべきではない。もし食したなら、月行の贖罪「チャンドラーयण（Cāndrāyaṇa）」を修すべし。

Verse 6

उपनिक्षेपधर्मेण शूद्रान्नं यः पचेद्द्विजः । अभोज्यं तद्भवेदन्नं स च विप्रः पतेदधः

もし二度生まれの者（ドヴィジャ）が、「ウパニクシェーパの法」（預かりの義）を口実としてシュードラの食を煮炊きするなら、その食は口にすべからざるものとなり、そのブラーフマナは正しい行いより堕する。

Verse 7

शूद्रान्नं शूद्रसंपर्कः शूद्रेण च सहासनम् । शूद्राज्ज्ञानागमश्चैव ज्वलंतमपि पातयेत्

シュードラより受けた食、シュードラとの密なる交わり、シュードラと同じ座に坐すこと、またシュードラより教えを受けてそれを権威ある知の源とすること—これらは、苦行と清浄によって燃え輝く者でさえも堕とし得ると説かれる。

Verse 8

शूद्रान्नोपहता विप्रा विह्वला रतिलालसाः । कुपिताः किं करिष्यंति निर्विषा इव पन्नगाः

シュードラの食により損なわれたブラーフマナは、心定まらず、欲楽への渇愛に駆られる。たとえ憤っても何を成し得ようか—毒を失った蛇のごとく。

Verse 9

नग्नः स्यान्मलवद्वासा नग्नः कौपीनवस्त्रधृक् । द्विकच्छोऽनुत्तरीयश्च विकच्छोऽवस्त्र एव च

汚れた衣をまとう者も「裸」と見なされる。さらに、カウピーナ（腰布）のみを着ける者も「裸」である。同様に、上衣なく二つ折りに挟み込んだ布をまとう者、布を乱れてゆるくまとう者、そして全く衣を持たぬ者もまた「裸」とされる。

Verse 10

नग्नः काषायवस्त्रः स्यान्नग्नश्चार्धपटः स्मृतः । अच्छिन्नाग्रं तु यद्वस्त्रं मृदा प्रक्षालितं तु यत्

この規定では、カाषाय（黄褐・袈裟色）に染めた衣をまとう者は「裸」と見なされ、半布のみの者もまた「裸」と記される。だが、縁が裂けていない衣、また土（浄めの粘土）で洗い清めた衣は、許容されるとされる。

Verse 11

अहतं धातुरक्तं वा तत्पवित्रमिति स्थितम् । अग्रतो वसते मूर्खो दूरे चास्य गुणान्वितः

未使用の布、または鉱物の色で染めた布は清浄と定められる。されど愚者は前に近く座し、徳ある者は遠くにとどまることがある。

Verse 12

गुणान्विते च दातव्यं नास्ति मूर्खे व्यतिक्रमः । यस्त्वासन्नमतिक्रम्य ब्राह्मणं पतितादृते । दूरस्थं पूजयेन्मूढो गुणाढ्यं नरकं व्रजेत्

徳ある者には供養と施しを与えるべきであり、愚者を越えても咎はない。だが、近くにいるバラモン（ただし戒行を失った者を除く）を顧みず、愚かにも遠方の者を—たとえ徳に富むとしても—礼敬する者は地獄に赴く。

Verse 13

वेदविद्याव्रतस्नाते श्रोत्रिये गृहमागते । क्रीडन्त्योषधयः सर्वा यास्यामः परमां गतिम्

ヴェーダの学、誓戒（ヴラタ）、そして聖なる沐浴によって清められたシュロートリヤ（Śrotriya）が家に来ると、あらゆる薬草は喜び、「われらは最高の境地に至らん」と語るかのようである。

Verse 15

संध्ययोरुभयोर्जाप्ये भोजने दंतधावने । पितृकार्ये च दैवे च तथा मूत्रपुरीषयोः । गुरूणां संनिधौ दाने योगे चैव विशेषतः । एतेषु मौनमातिष्ठन्स्वर्गं प्राप्नोति मानवः

両サンディヤーにおけるジャパ（誦念）の時、食事の時、歯を清める時、祖霊（ピトリ）への儀礼と神々への礼拝の時、また小便・大便の時；師の御前、布施の時、ことにヨーガの修行の時—これらの折に沈黙（マウナ）を守る人は天界に至る。

Verse 16

यदि वाग्यमलोपः स्याज्जपादिषु कथंचन । व्याहरेद्वैष्णवं मंत्रं स्मरेद्वा विष्णुमव्ययम्

もしジャパやそれに伴う修行の最中、何らかの事情で言葉の慎みが破れてしまったなら、ヴァイシュナヴァの真言を唱えるべきである。さもなくば、不滅にして変わらぬヴィシュヌを念じよ。

Verse 17

दाने स्नाने जपे होमे भोजने देवतार्चने । देवानामृजवो दर्भाः पितॄणां द्विगुणास्तथा

布施・沐浴・ジャパ・ホーマ・食事・神々の礼拝においては、デーヴァのためにはダルバ草をまっすぐに置き、ピトリ（祖霊）のためにはそれを二重に整えるべきである。

Verse 18

उदङ्मुखस्तु देवानां पितॄणां दक्षिणामुखः । अग्निना भस्मना वापि यवेनाप्युदकेन वा । द्वारसंक्रमणेनापि पंक्तिदोषो न विद्यते

デーヴァへの作法では北面し、ピトリ（祖霊）への作法では南面する。さらに、火・灰・大麦・水によって、あるいはただ戸口をまたぐだけの浄めによっても、「パンкти・ドーシャ」（食事の列に及ぶ不浄の過失）は生じない。

Verse 19

इष्टश्राद्धे क्रतुर्दक्षो वृद्धौ सत्यवसू स्मृतौ । नैमित्तिके कालकामौ काम्ये चाध्वविरोचनौ

イシュタ・シュラーダッダ（iṣṭa-śrāddha）にはクラトゥ（Kratu）とダクシャ（Dakṣa）を主たる受者として念じる。ヴリッディ・シュラーダッダ（vṛddhi-śrāddha）にはサティヤヴァス（Satyavasu）を想起する。ナイミッティカ・シュラーダッダ（naimittika-śrāddha）にはカーラ（Kāla）とカーマ（Kāma）を招請する。カーミヤ・シュラーダッダ（kāmya-śrāddha）にはアドヴァ（Adhva）とヴィローチャナ（Virocana）を招請する。

Verse 20

पुरूरवा आर्द्रवश्च पार्वणे समुदाहृतौ । पुष्टिं प्रजां च न्यग्रोधे बुद्धिं प्रज्ञां धृतिं स्मृतिम्

パールヴァナ・シュラーダッダ（pārvaṇa-śrāddha）では、プルールヴァス（Purūravas）とアールドラヴァ（Ārdrava）が招請されると説かれる。さらに、ニヤグローダ（nyagrodha、バニヤン）を媒介として儀礼を行えば、滋養と子孫繁栄をもたらし、また知性・洞察・堅忍・記憶を授ける。

Verse 21

रक्षोघ्नं च यशस्यं च काश्मीर्यं पात्रमुच्यते । सौभाग्यमुत्तमं लोके मधूके समुदाहृतम्

カाशミーリヤの木で作られた器は、悪しき力を滅し、名声をもたらすと説かれる。さらにマドゥーカの器によって、世における最上の吉祥と幸運が宣言される。

Verse 22

फाल्गुनपात्रे तु कुर्वाणः सर्वकामानवाप्नुयात् । परां द्युतिमथार्के तु प्राकाश्यं च विशेषतः

ファールグナの器を用いて儀礼を行う者は、あらゆる願いの成就を得る。さらにアルカの器によって、至上の光輝と、とりわけ目立つほどの燦然たる輝きを得る。

Verse 23

बिल्वे लक्ष्मीं तपो मेधां नित्यमायुष्यमेव च । क्षेत्रारामतडागेषु सर्वपात्रेषु चैव हि

ビルヴァの器によって、繁栄（ラクシュミー）、苦行の功徳、鋭い知恵、そして絶えざる長寿を得る。まことに、これは田畑・園・池においても—そこにあるあらゆる器についても—同様である。

Verse 24

वर्षत्यजस्रं पर्जन्ये वेणुपात्रेषु कुर्वतः । एतेषां लभ्यते पुण्यं सुवर्णै रजतैस्तथा

雨神パルジャニヤが絶えず雨を降らせるとき、竹の器で儀礼を行う者の得る功徳は、黄金の供養、また同様に白銀の供養に比肩する。

Verse 25

पलाशफलन्यग्रोधप्लक्षाश्वत्थविकंकताः । औदुम्बरस्तथा बिल्वं चंदनं यज्ञियाश्च ये

パラーシャ、パラ材、ニヤグローダ、プラクシャ、アシュヴァッタ、ヴィカンカタ、アウドゥンバラ、ビルヴァ、白檀、そしてヤジュニャにふさわしい諸々の木—これらは儀礼に用いるべきものとして称えられる。

Verse 26

सरलो देवदारुश्च शालाश्च खदिरास्तथा । समिदर्थं प्रशस्ताः स्युरेते वृक्षा विशेषतः

サララー、デーヴァダール、シャーラー、そしてカディラ——これらの樹木は、とりわけサミド（供犠の焚き付けの聖柴）として用いるにふさわしいと称えられる。

Verse 27

श्लेष्मातको नक्तमाल्यः कपित्थः शाल्मली तथा । निंबो बिभीतकश्चैव श्राद्धकर्मणि गर्हिताः

シュレーシュマータカ、ナクタマーリヤ、カピッタ、シャールマリー、ニンバ、ビビータカ——これらはシュラーダ（祖霊供養の儀礼）に用いることが戒められる。

Verse 28

अनिष्टशब्दां संकीर्णा रूक्षां जन्तुमतीमपि । प्रतिगंधां तु तां भूमिं श्राद्धकर्मणि गर्हयेत्

シュラーダの作法においては、不吉な物音に満ち、雑踏して乱れ、乾いて荒く、虫などの生き物が群がり、また悪臭の逆香に汚れた地を退けるべきである。

Verse 29

त्रैशंकवं त्यजेद्देशंसर्वद्वादशयोजनम् । उत्तरेण महानद्या दक्षिणेन च केवलम्

トライシャンクヴァと呼ばれる地は、十二ヨージャナに及ぶゆえ、ことごとく避けるべきである。北は大河を境とし、南もまた説かれたとおりである。

Verse 30

देशस्त्रैशं कवोनाम वर्जितः श्राद्धकर्मणि । कारस्काराः कलिंगाश्च सिंधोरुत्तरमेव च । प्रणष्टाश्रमधर्माश्च वर्ज्या देशाः प्रयत्नतः

トライシャンクヴァと名づくる国土は、シュラーダの儀において避けるべきである。同様にカーラスカーラ、カリンガ、またシンドゥ河を越えた北方の地も然り。総じて、アーシュラマの規範が滅びた国々は、努めて慎み遠ざけよ。

Verse 31

ब्राह्मणं तु कृतं प्रोक्तं त्रेता तु क्षत्रियं स्मृतम् । वैश्यं द्वापरमित्याहुः शूद्रं कलियुगं स्मृतम्

クリタ・ユガは「ブラーフマナ的」性格であると宣言され、トレーターは「クシャトリヤ」として記憶される。ドヴァーパラは「ヴァイシャ」と言われ、カリ・ユガは「シュードラ」として想起される――各時代に支配的な気質を指す。

Verse 32

कृते तु पितरः पूज्यास्त्रेतायां च सुरास्तथा । मुनयो द्वापरे नित्यं पाखंडाश्च कलौ युगे

クリタ・ユガではピトリ（祖霊）を礼拝すべきであり、トレーターでは同様に神々を礼拝する。ドヴァーパラでは常にムニ（聖仙）を敬うが、カリ・ユガでは異端と偽善の道がはびこる。

Verse 33

शुक्लपक्षस्य पूर्वाह्णे श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः । कृष्णपक्षेऽपराह्ने तु रौहिणं न विलंघयेत्

識者は白分（シュクラ・パクシャ）には午前にシュラーダ（Śrāddha）を修すべきである。黒分（クリシュナ・パクシャ）には午後に行い、ローヒニー（Rohiṇī）の定められた時法を犯してはならない。

Verse 35

रत्निमात्रप्रमाणं च पितृतीर्थं तु संस्कृतम् । उपमूले तथा लूनाः प्रस्तरार्थे कुशोत्तमाः । तथा श्यामाकनीवारा दूर्वाश्च समुदाहृताः । स्व कीर्तिमतां श्रेष्ठो बहुकेशः प्रजापतिः

ピトリ・ティールタ（Pitṛ-tīrtha）は、ラトニ（ratni・一拃）の量に整えて作法どおりに設けるべきである。根元近くで刈ったクシャ草（kuśa）は儀礼の基を敷くに最上と宣せられ、さらに śyāmāka・nīvāra・dūrvā も称揚される。名高き者の中では、プラジャーパティ「バフケーシャ」（Bahukeśa）が最勝と説かれる。

Verse 36

तस्य केशा निपतिता भूमौ काशत्वमागताः । तस्मान्मेध्याः सदा काशाः श्राद्धकर्मणि पूजिताः

その髪は地に落ちてカーシャ草（kāśa）となった。ゆえにカーシャは常に清浄であり、シュラーダ（Śrāddha）の作法において尊ばれる。

Verse 37

पिण्डनिर्वपणं तेषु कर्तव्यं भूतिमिच्छता । उष्णमन्नं द्विजातिभ्यः श्रद्धया विनिवेशयेत्

安寧と繁栄を願う者は、かの地にてピṇḍa（供団）を捧げるべし。さらに信心をもって、二度生まれの者（dvija）に熱く作りたての食を供養し奉れ。

Verse 39

अन्यत्र फलपुष्पेभ्यः पानकेभ्यश्च पण्डितः । हस्ते दत्त्वा तु वै स्नेहाल्लवणं व्यञ्जनानि च । आयसेन च पात्रेण तद्वै रक्षांसि भुञ्जते । द्विजपात्रेषु दत्त्वान्नं तूष्णीं संकल्पमाचरेत्

果実・花・飲み物を除き、学識ある者は愛情ゆえに塩や副菜を手のひらへ直接置いてはならない。鉄の器で供えるなら、それは羅刹（rākṣasa）が食す。二度生まれの者（dvija）の器に食を盛り、しかる後に沈黙してサンカルパ（saṃkalpa）を行え。

Verse 40

दर्व्यादिस्थेन नो तेषां संबन्धो दृश्यते यतः । यश्च शूकरवद्भुंक्ते यश्च पाणितले द्विजः । न तदश्नंति पितरो यः सवाचं समश्नुते

杓子などの道具を手にしたまま食すれば、儀礼との正しい結びつきは見られない。また猪のように貪り食う者、あるいは掌から食べる二度生まれの者（dvija）も同様である。語りながら食した食物は、祖霊ピトリ（Pitṛ）が受け取らない。

Verse 41

द्विहायनस्य वत्सस्य विशंत्यास्यं यथा सुखम् । तथा कुर्यात्प्रमाणेन पिण्डान्व्यासेन भाषितम्

二歳の子牛の口へ食が心地よく入るように、そのほどよい量に従ってピṇḍaを整えるべし――これがヴィヤーサ（Vyāsa）の教えである。

Verse 42

न स्त्री प्रचालयेत्तानि ज्ञानहीनो न चाव्रतः । स्वयं पुत्रोऽथवा यस्य वाञ्छेदभ्युदयं परम्

女人はそれらの供物（ピṇḍa／シュラーダ）を扱ってはならず、儀礼の知を欠く者も、ヴラタ（vrata）を守らぬ者も同様である。むしろ子自身、あるいは最高の安寧を求める者が、正しくこれを行うべし。

Verse 43

भाजनेषु च तिष्ठत्सु स्वस्तिं कुर्वन्ति ये द्विजाः । तदन्नमसुरैर्भुक्तं निराशाः पितरो गताः

器がなお据えられているうちに、再生者（ドヴィジャ）が時ならぬうちに「スヴァスティ」（祝福）を唱えるなら、その食はアスラに食われ、祖霊ピトリたちは失望して去ってゆく。

Verse 44

अप्स्वेकं प्लावयेत्पिण्डमेकं पत्न्यै निवेदयेत् । एकं वै जुहुयादग्नावेषा तु त्रिविधा गतिः

ピンダ一つは水に浮かべ、もう一つは妻に供え、さらに一つは火中に供物として捧げる—これが三種の作法である。

Verse 45

छन्दोगं भोजयेच्छ्राद्धे वैश्वदेवे च बह्वृचम् । पुष्टिकर्मण्यथाध्वर्युं शान्तिकर्मण्यथर्वणम्

シュラッダではチャンドーガを供養して食を施し、ヴァイシュヴァデーヴァの儀ではバフリチを施す。プシュティ（増益）の作法ではアドヴァリュを、シャーンティ（鎮静）の作法ではアタルヴァンの祭司を施食すべし。

Verse 46

द्वौ देवेऽथर्वणौ विप्रौ प्राङ्मुखौ च निवेशयेत् । पित्र्ये ह्युदङ्मुखान्कुर्याद्बह्वृचाध्वर्युसामगान्

神々への儀礼には、アタルヴァン系のバラモン二人を東向きに座らせよ。だが祖霊ピトリへの儀礼には、バフリチ・アドヴァリュ・サーマガの祭司たちを北向きに座らせよ。

Verse 47

जात्यश्च सर्वा दातव्या मल्लिका श्वेतयूथिका । जलोद्भवानि सर्वाणि कुसुमानि च चम्पकम्

あらゆる種類のジャスミンの花を供えよ—マッリカーと白きユーティカー。さらに水に生ずる花々すべて、そしてチャンパカの花もまた供えるべし。

Verse 48

मधूकं रामठं चैव कर्पूरं मरिचं गुडम् । श्राद्धकर्मणि शस्तानि सैंधवं त्रपुसं तथा

マドゥーカ、ラーマタ、樟脳、黒胡椒、黒糖（グダ）—これらはシュラーダ（Śrāddha）の修法に称賛される。さらに岩塩（サインダヴァ）とトラプサも同様である。

Verse 49

ब्राह्मणः कम्बलो गावः सूर्योग्निरतिथिश्च वै । तिला दर्भाश्च कालश्च नवैते कुतपाः स्मृताः

ブラーフマナ、毛布（カンバラ）、牛、太陽、火、そして客；胡麻、ダルバ草、時—この九つが「クタパ（kutapa）」と記憶される。

Verse 50

आपद्यनग्नौ तीर्थे च चंद्रसूर्यग्रहे तथा । नाचरेत्संग्रहे चैव तथैवास्तमुपागते

困窮の時、火災の時、ティールタ（聖なる渡し）において、月食・日食の折、蓄え集める時、また日没後には—定められた行法・儀礼を行ってはならない。

Verse 51

संशुद्धा स्याच्चतुर्थेऽह्नि स्नाता नारी रजस्वला । दैवे कर्मणि पित्र्ये च पञ्चमेऽहनि शुद्ध्यति

月経中の女性は、沐浴ののち第四日に清浄とみなされる。だが神々への儀礼と祖霊（ピトリ）への儀礼においては、第五日に清浄となり相応しい。

Verse 52

द्रव्याभावे द्विजाभावे प्रवासे पुत्रजन्मनि । आमश्राद्धं प्रकुर्वीत यस्य भार्या रजस्वला

資具が乏しい時、ブラーフマナが得られぬ時、旅先にある時、また男子誕生の折—妻が月経中なら、制約に応じた簡略の「アーマ・シュラーダ（āma-śrāddha）」を修すべきである。

Verse 53

सर्पविप्रहतानां च दंष्ट्रिशृंगिसरीसृपैः । आत्मनस्त्यागिनां चैव श्राद्धमेषां न कारयेत्

蛇に打たれた者、また牙や角ある這う生き物に噛まれて殺された者、さらに自ら命を捨てた者のためには、シュラーダ（śrāddha）を行わせてはならない。

Verse 54

चण्डालादुदकात्सर्पाद्ब्राह्मणाद्वैद्युतादपि । दंष्ट्रिभ्यश्च पशुभ्यश्च मरणं पापकर्मणाम्

チャンダーラによる死、水による死、蛇による死、ブラーフマナによる死、さらには雷による死、また噛みつく生き物や獣による死――そのような死は、罪業をなす者の受ける報いであると説かれる。

Verse 55

सर्वैरनुमतं कृत्वा ज्येष्ठेनैव च यत्कृतम् । द्रव्येण च विभक्तेन सर्वैरेव कृतं भवेत्

皆が同意を与えたなら、長兄が行うことはすべて、皆が行ったものとみなされる――とりわけ費用が正しく分担されている場合には。

Verse 56

अमावास्यां पितृश्राद्धे मंथनं यस्तु कारयेत् । तत्तक्रं मदिरातुल्यं घृतं गोमांसवत्स्मृतम्

新月日（アマーヴァーシャー）に祖霊のシュラーダ（pitr-śrāddha）を行う際、乳や凝乳を攪拌させる者がいるなら、そのバターミルクは酒に等しいとされ、ギーは牛肉に等しいものとして記憶される――すなわちその儀礼には不適である。

Verse 57

भुंजंति क्रमशः पूर्वे तथा पिंडाशिषो ऽपि च । निमंत्रितो द्विजः श्राद्धे न शयीत स्त्रिया सह

先に座す年長の者・主たる者が順に食し、ピンダ（piṇḍa）の供物に結ばれた祝福もまたその順に授けられる。シュラーダに招かれたドヴィジャ（dvija、再生の者）は、その斎行の間、女と共に横たわってはならない。

Verse 58

श्रादभुक्प्रातरुत्थाय प्रकुर्याद्दन्तधावनम् । श्राद्धकर्ता न कुर्वीत दन्तानां धावनं बुधः

シュラーダ（śrāddha）の供食をいただいた者は、朝起きたなら歯を清めるべきである。だがシュラーダを自ら執行する賢者は、その斎戒の間は歯を清めてはならない。

Verse 59

वर्षेवर्षे तु यच्छ्राद्धं मातापित्रोर्मृतेऽहनि । मलमासे न कर्तव्यं व्यासस्य वचनं यथा

母または父の命日に毎年修する年忌のシュラーダは、マラマーサ（malamāsa、閏月）には行ってはならない。これはヴィヤーサ（Vyāsa）の言葉のとおりである。

Verse 60

गर्भे वार्धुषिके प्रेते भृत्ये मासानुमासिके । आब्दिके च तथा श्राद्धे नाधिमासो विधीयते

流産（garbha）に関わる儀礼、ヴァールッドゥシカ（vārddhuṣika）の行、亡者の葬送儀礼、奉仕者の死に対する儀礼、月例のシュラーダ、そして年忌のシュラーダにおいては、アディマーサ（adhimāsa、閏月）を時期として用いてはならない。

Verse 61

विवाहादौ स्मृतः सौरो यज्ञादौ सावनः स्मृतः । आब्दिके पितृकार्ये तु चान्द्रो मासः प्रशस्यते

婚礼に始まる諸儀礼には太陽暦（saura）の算定が説かれ、ヤジュニャ（yajña）に始まる諸儀礼にはサーヴァナ（sāvana、日数の算定）が説かれる。だが祖霊の年次の作法には、月の月（cāndra māsa）が最上として称えられる。

Verse 62

यस्मिन्राशौ गते सूर्ये विपत्तिः स्याद्द्विजन्मनः । तद्राशावेव कर्तव्यं पितृकार्यं मृतेऽहनि

もし太陽がある黄道の宮（ラーシ）に入るとき、二度生まれ（dvija）に不幸が及ぶというなら、祖霊の作法はまさにその宮において—命日のその日に—行うべきである。

Verse 63

वषट्कारश्च होमश्च पर्व चाग्रायणं तथा । मलमासेऽपि कर्तव्यं काम्या इष्टीर्विवर्जयेत्

ヴァシャット（Vaṣaṭ）の唱和、ホーマ（homa）、節会の作法（parvan）、および初穀供（āgrāyaṇa）は、「不浄」とされる閏月マラマーサ（malamāsa）においても修すべきである。だが、欲望に駆られ世俗の利得を求める任意のイシュティ（iṣṭi）は避けよ。

Verse 64

अग्न्याध्येयं प्रतिष्ठां च यज्ञदानव्रतानि च । वेदव्रतवृषोत्सर्गचूडाकरणमेखलाः

聖火（agni）の学修と奉仕、プラティシュター（pratiṣṭhā）の安置・奉献、祭式、布施、誓戒、さらにヴェーダ学生の戒（veda-vrata）、牡牛の施与（vṛṣotsarga）、剃髪儀礼（cūḍākaraṇa）、帯（mekhalā）の授与—これらはここに列挙され、正しい規則と時節に従って行うべき儀礼とされる。

Verse 65

मांगल्यमभिषेकं च मलमासे विवर्जयेत् । नित्यनैमित्तिके कुर्यात्प्रयतः सन्मलिम्लुचे । तीर्थे स्नानं गज च्छायां प्रेतश्राद्धं तथैव च

マラマーサ（malamāsa）においては、吉祥のマーンガリヤ（māṅgalya）儀礼と、灌頂の塗油・注水（abhiṣeka）を避けるべきである。されど身を慎み、いわゆるマリムルチャ（malimluca）の月であっても、日々の義務と折々の必行（nitya・naimittika）を修せよ。また、ティールタ（tīrtha）での沐浴、「ガジャ・チャーヤー」（gaja-chāyā）の施与、そして新亡者のためのシュラーダ（śrāddha）も勧められる。

Verse 66

रसा यत्र प्रशस्यन्ते भोक्तारो बंधुगोत्रिणः । राजवार्तादि संक्रंदो रक्षःश्राद्धस्य लक्षणम्

食する者が親族で同じ系譜に属し、料理の味を褒めそやし、また王事や噂話などの喧騒が満ちるところ—それらは「ラクシャḥ・シュラーダ」（rakṣaḥ-śrāddha）、すなわち不如法によって損なわれたシュラーダの徴である。

Verse 67

श्राद्धं कृत्वा परश्राद्धे यस्तु भुंक्ते च विह्वलः । पतंति पितरस्तस्य लुप्तपिण्डोदकक्रियाः

シュラーダ（śrāddha）を修したのち、食欲に惑わされて他人のシュラーダで食する者は、自らの祖霊を堕とす。彼のピンダ（piṇḍa）と奠水（udaka）の供養は、失われたかのように効力を失うからである。

Verse 68

तैलमुद्वर्तनं स्नानं दन्तधावनमेव च । क्लृप्तरोमनखेभ्यश्च दद्याद्गत्वापरेऽहनि

油を塗って摩擦し、沐浴し、歯を清めること—さらに切り落とした髪と爪も—次の日に入ってから、しかるべき作法により処分すべきである。

Verse 69

निमन्त्रिता यथान्यायं हव्ये कव्ये द्विजोत्तमाः । कथंचिदप्यतिक्रामेत्पापः शूकरतां व्रजेत्

神々への供物（ハヴヤ）また祖霊への供養（カヴヤ）に、法にかなって招かれたなら、最勝の再生者は決して欠席したり約を破ったりしてはならない。これを犯す罪人は豚の境涯に堕ちる。

Verse 70

दैवे च पितृ श्राद्धे चाप्याशौचं जायते यदा । आशौचान्तेऽथवा तत्र तेभ्यः श्राद्धं प्रदीयते

神供（दैव）また祖霊のシュラーダッダの最中に、アーシャウチャ（儀礼的不浄）が生じたなら、その不浄が終わってから、あるいは作法の定めに従いその場で、彼らピトリたちへ正しくシュラーダッダを捧げるべきである。

Verse 71

अथ श्राद्धावसाने तु आशिषस्तत्र दापयेत् । दीर्घा नागास्तथा नद्यो विष्णोस्त्रीणि पदानि च । एवमेषां प्रमाणेन दीर्घमायुरवाप्नुयाम्

そしてシュラーダッダの終わりには、その場で祝福の言葉を唱えさせるべきである。「大いなるナーガのごとく、諸河のごとく、そしてヴィシュヌの三歩のごとく、（我が命が）長からんことを。」かくのごとき吉祥の比量により、我は長寿を得ん。

Verse 72

अपां मध्ये स्थिता देवाः सर्वमप्सु प्रतिष्ठितम् । ब्राह्मणस्य करे न्यस्ताः शिवा आपो भवन्तु नः

神々は水のただ中に住し、万有は水により支えられている。ブラーフマナの掌に置かれたその水が、我らにとって吉祥にして利益あるものとなりますように。

Verse 73

लक्ष्मीर्वसति पुष्पेषु लक्ष्मीर्वसति पुष्करे । लक्ष्मीर्वसतु वासे मे सौमनस्यं ददातु मे

ラクシュミーは花々に宿り、ラクシュミーは蓮華にも宿る。どうかラクシュミーが我が家に住まい、心の静けさと歓喜を授けたまえ。

Verse 74

अक्षतं चाऽस्तु मे पुण्यं शांतिः पुष्टिर्धृतिश्च मे । यद्यच्छ्रेयस्करं लोके तत्तदस्तु सदा मम

我が功徳が途切れず、安寧と養いと堅忍とが我に備わりますように。この世で真に福祉をもたらすものは、常に我がものとなりますように。

Verse 75

दक्षिणायां तु सर्वत्र बहुदेयं तथास्तु नः । एवमस्त्विति तैर्वाच्यं मूर्ध्ना ग्राह्यं च तेन तत्

ダクシナー（dakṣiṇā）の施与においては、あらゆる所で惜しみなく与えるべし—我らにもそのようでありますように。祭官は「然り、かくあれ」と唱え、施主は頭を垂れてその承認を恭しく受け取るべし。

Verse 76

पिंडमग्नौ सदा देयाद्भोगार्थी सततं नरः । प्रजार्थं पत्न्यै वै दद्यान्मध्यमं मंत्रपूर्वकम्

享楽を求める男は、常にピンダ（piṇḍa）を火中に供えるべし。子孫を願うなら、正しい真言を伴い、中のピンダを妻に与えるべし。

Verse 77

उत्तमां द्युतिमविच्छन्गोषु नित्यं प्रदापयेत् । आज्ञामिच्छेद्यशः कीर्तिमप्सु नित्यं प्रवेशयेत्

最上の光輝を求める者は、常に牛に供養をなすべし。権威と名声と誉れを望む者は、それらを常に水に託して供え入れるべし。

Verse 78

प्रार्थयन्दीर्घमायुश्च वायसेभ्यः प्रदापयेत् । कुमारलोकमन्विच्छन्कुक्कुटेभ्यः प्रदापयेत्

長寿を祈る者は、烏に供物を捧げるべきである。「クマーラの世界」を求める者は、雄鶏に供物を捧げるべきである。

Verse 79

आकाशे प्रक्षिपेद्वापि स्थितो वा दक्षिणामुखः । पितॄणां स्थानमाकाशं दक्षिणा चैव दिक्तथा

（供物を）虚空へ投げてもよく、また南面して立ったまま行ってもよい。祖霊ピトリたちにとって、虚空はその住処であり、南方もまた（彼らの方角）である。

Verse 80

नक्तं तु वर्जयेच्छ्राद्धं राहोरन्यत्र दर्शनात् । सर्वस्वेनापि कर्तव्यं क्षिप्रं वै राहुदर्शनात्

夜にシュラーダを行うことは避けるべきである。ただしラーフ（食・日月蝕）を見た時は例外である。ラーフが見えたなら、ただちに儀礼を修すべきであり、たとえ全財を尽くしてもよい。かの光景は迅速な聖なる行いを促すからである。

Verse 81

उपरागे न कुर्याद्यः पंके गौरिव सीदति । कुर्वाणस्तु तरेत्पापं सा च नौरिव सागरे

食の時に定めの儀礼を行わぬ者は、泥に沈む牛のように沈没する。だが行う者は、舟が大海を渡らせるように、罪を越えて渡る。

Verse 82

कृष्णमाषास्तिलाश्चैव श्रेष्ठाः स्युर्यवशालयः । महायवा व्रीहियवास्तथैव च मसूरिकाः

シュラーダの供物としては、黒豆（ブラックグラム）と胡麻が最上と説かれる。さらに大麦、ならびに大粒の大麦・米麦・レンズ豆などの穀類も、ふさわしい供養の糧として称えられる。

Verse 83

कृष्णाः श्वेताश्च वा ग्राह्याः श्राद्धकर्मणि सर्वदा । बिल्वामलकमृद्वीकं पनसाम्रातदाडिमम्

シュラーダ（śrāddha）の儀礼においては、黒きものも白きものも、常に受け入れてよい。さらにビルヴァ、アーマラカ、葡萄、ジャックフルーツ、マンゴー、ザクロの果も供物として認められる。

Verse 84

भव्यं पारापतं चैव खर्जूरं करमर्द्दकम् । सकोरका बदर्यश्च तालकंदं तथा बिसम्

また bhavya と pārāpata、さらにナツメヤシ（デーツ）と karamarda も相応しい。加えて sakorakā、バダリー（ナツメ／ジュジュベ）、ヤシの塊茎、そして蓮の茎も許される。

Verse 85

तमालासनकंदं च मावेल्लं शतकंदली । कालेयं कालशाकं च मुद्गान्नं च सुवर्चलम्

tamālāsana の塊茎、māvella、śata-kaṁdalī は受け入れられる。さらに kāleya、濃色の葉菜、緑豆（mudga）の調理品、そして suvarcalā も儀礼に許可される。

Verse 86

मांसं क्षीरं दधि शाकं व्योषं वेत्रांकुरस्तथा । कट्फलं वज्रकं द्राक्षां लकुचं मोचमेव च

肉、乳、凝乳（dadhi）、葉菜、そして三種の辛味香辛料（vyōṣa）は受け入れられる。さらに竹の子、kaṭphala、vajraka、葡萄、lakuca、バナナも正しい供物として加えてよい。

Verse 87

प्रियामलकदुर्ग्रीवं तिंडुकं मधुसाह्वयम् । वैकंकतं नालिकेरं शृङ्गाटकपरूषकम्

priyāmalaka、durgrīva、tiṇḍuka、そして madhusāhvaya と呼ばれる果実は受け入れられる。さらに vaikaṅkata、椰子、クワイ（ウォーターチェスナット）、parūṣaka も供えてよい。

Verse 88

पिप्पलीमरिचं चैव पटोली बृहतीफलम् । आरामस्य तु सीमाऽन्तः संभवं सर्वमेव तु

長胡椒と黒胡椒は受け入れられ、またパトーリーとブリハティの果実も同様である。まことに、園の境界の内に生じたものはすべて、ふさわしいものとして取ってよい。

Verse 89

एवमादीनि चान्यानि पुष्पाणि श्राद्धकर्मणि । मसूराः शतपुष्प्याश्च कुसुमं श्रीनिकेतनम्

同様に、これらの花々および他の花々もシュラーダの儀礼に用いてよい。すなわちマスーラー、シャタプシュピー、そして「シュリー・ニケータナ」と呼ばれる花である。

Verse 90

वर्या स्वातियवा नित्यं तथा वृषयवासकौ । वंशा करीरा सुरसा मार्जिता भूतृणानि च

シュラーダの儀礼には、常に適当な青菜としてヴァリヤー、スヴァーティヤヴァー、またヴリシャヤヴァーサカを用いてよい。さらに竹の若芽（ヴァンシャー）、カリーラ、スラサー、マールジター、そしてブートリナの草々もまた用いられる。

Verse 91

वर्जनीयानि वक्ष्यामि श्राद्धकर्मणि नित्यशः । लशुनं गृंजनं चैव पलांडुं पिण्डमूलकम् । मोगरं चात्र वैदेहं दीर्घमूलकमेव च

いま、シュラーダの行において常に避けるべきものを説こう。すなわち、にんにく、グリニャジャナ、たまねぎ、ピンḍムーラカ、そしてモーガラ。さらにヴァイデーハとディールガムーラカもまた避けるべきである。

Verse 92

दिवसस्याष्टमे भागे मन्दीभूते दिवाकरे । आसुरं तद्भवेच्छ्राद्धं पितृणां नोपतिष्ठते

日が八分の一に達し、太陽の力が衰えた時にシュラーダを行うなら、そのシュラーダは「アースラ」の性となり、ピトリ（祖霊）に正しく届かない。

Verse 93

चतुर्थे प्रहरे प्राप्ते यः श्राद्धं कुरुते नरः । वृथा श्राद्धमवाप्नोति दाता च नरकं व्रजेत्

第四の時刻（プラハラ）が到来してからシュラーダ（Śrāddha）を営む者は、むなしいシュラーダを得るのみであり、施主も規則を怠れば地獄に赴くことさえある。

Verse 94

लेखाप्रभृत्यथादित्ये मुहूर्तास्त्रय एव च । प्रातस्तस्योत्तरं कालं भगमाहुर्विपश्चितः

太陽に関わる「レーカー（Lekhā）」から始めて、まことに三つのムフールタがある。さらにその朝の時分の後に続く時刻を、賢者たちは「バガ（Bhaga）」と呼ぶ。

Verse 95

संगवस्त्रिमुहूर्तोऽयं मध्याह्नस्तु समन्ततः । ततश्च त्रिमुहूर्ताश्च अपराह्णो विधीयते

サンガヴァ（Saṃgava）は三つのムフールタから成る。マディヤーフナ（madhyāhna、正午）は周く満ち、ついでさらに三つのムフールタがアパラーフナ（aparāhṇa、午後）と定められる。

Verse 96

पञ्चमोऽथ दिनांशो यः स सायाह्न इति स्मृतः

日の第五の区分は、「サーヤーフナ（sāyāhna）」すなわち夕べとして記憶される。

Verse 97

तथा च श्रुतिः । यदैवादित्योऽथ वसन्तो यदा संगविकोऽथ ग्रीष्मो यदा वा माध्यंदिनोऽथ वर्षा यदपराह्णोऽथ शरत् । घदेवास्तमेत्यथ हेमन्त इति

またシュルティはこう語る。太陽が昇るときは春（ヴァサンタ）、サンガヴァの時は夏（グリーシュマ）、正午（マディヤーフナ）の時は雨季（ヴァルシャー）、午後（アパラーフナ）の時は秋（シャラト）。そして日没に神々が憩いに就くときは冬（ヘーマンタ）である、と。

Verse 98

प्रारभ्य कुतपे श्राद्धे कुर्यादारोहणं बुधः । विधिज्ञो विधिमास्थाय रोहिणं न तु लंघयेत्

クタパ（Kutapa）のムフールタにてシュラーダ（Śrāddha）を始め、賢者は儀礼の「アーローハナ」（ārohaṇa・段階的進行）を法に従って行うべきである。規定を知り守る者は、ラウヒナ（Rauhiṇa）のムフールタを越えてはならない。

Verse 99

अष्टमो यो मुहूर्तश्च कुतपः स निगद्यते । नवमो रौहिणः प्रोक्त इति श्राद्धविदो विदुः

第八のムフールタはクタパ（Kutapa）と呼ばれ、第九はラウヒナ（Rauhiṇa）と説かれる――これをシュラーダの達人たちは知っている。

Verse 100

एकोद्दिष्टं तु मध्याह्नं प्रातर्वै जातकर्मणि । पित्र्यार्थं निर्वपेत्पाकं वैश्वदेवार्थमेव च

エーコーディシュタ（ekoddiṣṭa・一祖先のシュラーダ）は正午に行い、出生に関わる儀礼は朝に行うべきである。食を調えて供え、ピトリ（Pitṛ・祖霊）のためにも、またヴァイシュヴァデーヴァ（Vaiśvadeva）の供献のためにも捧げよ。

Verse 101

वैश्वदेवे न पित्र्यार्थं न पित्र्यं वैश्वदेविके । कृत्वा श्राद्धं महादेवि ब्राह्मणांश्च विसर्ज्य च

ヴァイシュヴァデーヴァ（Vaiśvadeva）の儀では、ピトリ（Pitṛ・祖霊）のための専用の作法を行ってはならず、また祖霊の儀にヴァイシュヴァデーヴァの分を混ぜてはならない。シュラーダを終え、マハーデーヴィよ、ブラーフマナたちを恭しく辞去させたのち、しかるべく進めよ。

Verse 102

वैश्वदेवादिकं कर्म ततः कुर्याद्वरानने । बहुहव्येन्धने चाग्नौ सुसमिद्धे विशेषतः

それから、麗しき面影の御方よ、ヴァイシュヴァデーヴァ（Vaiśvadeva）に始まる諸作法を行うべきである。とりわけ、供物と薪が豊かで、火がよく燃え立っているときに。

Verse 103

विधूमे लेलिहाने च कुर्यात्कर्म प्रसिद्धये । अप्रबुद्धे सधूमे च जुहुयाद्यो हुताशने

煙なく、炎の舌が上へと舐め上がるとき、成就を確実にするために儀礼を行うべきである。だが、鈍く煙る火に供物を投ずる者は、正しい作法に背く。

Verse 104

यजमानो भवेदन्धः कुपुत्र इति निश्चितम् । दुर्गन्धश्चैव कृष्णश्च नीलश्चैव विशेषतः

確かに宣言される。もし（火の徴が）悪臭を放ち、黒く、ことに青みを帯びるなら、祭主は不運に遭い、失明し、悪しき子を得る。

Verse 105

भूमिं विगाहते यत्र तत्र विद्यात्पराभवम् । अर्चिष्मान्पिंगलशिखः सर्पिःकांचनसप्रभः

火が地に潜り込むように見えるところでは、敗北と損失を知るべきである。だが吉祥の火は光り輝き、黄褐の炎を立て、酥油と黄金のごとく照り映える。

Verse 106

स्निग्धः प्रदक्षिणश्चैव वह्निः स्यात्कार्यसिद्धये । अंजनाभ्यंजनं गंधान्मन्त्रप्रणयनं तथा

明るく艶やかで、右へと巡る火は、事の成就をもたらす。さらに、アンジャナ（コール）と塗香、香料、そして真言を正しく用い誦することもまた勧められる。

Verse 107

काशैः पुनर्भवेत्कार्यं हयमेधफलं लभेत् । अष्टजातिकपुष्पं च अञ्जनं नित्यमेव हि

カーシャ草（kāśa）によって儀礼の業は再び成就し、アシュヴァメーダ（馬祀）の果報を得る。また、アシュタジャーティ（aṣṭajāti）の花とアンジャナ（コール）は、まことに常に用いるべきである。

Verse 108

कृष्णेभ्यश्च तिलेभ्यश्च तैलं यत्नात्सुरक्षितम् । चन्दनागरुणी चोभे तमालोशीरपद्मकम्

黒胡麻の種子より得て丹念に守り置かれた油が勧められる。さらに白檀とアガル—両方—、またタマーラ、ウシーラ（ベチバー）、パドマカもまた然り。

Verse 109

धूपश्च गौग्गुलः श्रेष्ठस्तौरुष्को धूप एव च । शुक्लाः सुमनसः श्रेष्ठास्तथा पद्मोत्पलानि च

香のうちではグッグルが最上であり、タウルシュカもまた香として優れている。花のうちでは白き花が最勝で、同様に蓮華とウットパラ（睡蓮）もまた然り。

Verse 110

गन्धवन्त्युपपन्नानि यानि चान्यानि कृत्स्नशः । निशिगंधा जपा भिण्डिरूपकः सकुरंटकः

芳香の強き花々、また同類の諸花—夜に香る花、ジャパー（ハイビスカス）、ビṇḍirūpaka、クランṭカ—は、ここにおいてシュラーダ（Śrāddha）儀礼で避くべきものとして示される。

Verse 111

पुष्पाणि वर्जनीयानि श्राद्धकर्मणि नित्यशः । सौवर्णं राजतं ताम्रं पितॄणां पात्रमुच्यते

シュラーダ（Śrāddha）の作法においては、花は常に避けられるべきである。ピトリ（祖霊）のためには、金・銀・銅の器がふさわしき受器と説かれる。

Verse 112

रजतस्य तथा किञ्चिद्दर्शनं पुण्यदायकम् । कृष्णाजिनस्य सान्निध्यं दर्शनं दानमेव च

また、銀はただ見るだけでも功徳を授ける。黒羚羊の皮（kṛṣṇājina）の近在と拝見、さらにそれを布施として施すこともまた功徳である。

Verse 113

रक्षोघ्नं चैव वर्चस्यं पशून्पुत्रांश्च तारयेत् । अथ मन्त्रं प्रवक्ष्यामि अमृतं ब्रह्मनिर्मितम्

これは敵対する悪霊を滅し、霊的な光輝を増し、家畜と子らを守り、救い上げる。いま我は、甘露のごとく、梵天ブラフマーの造りし真言を宣べよう。

Verse 114

देवताभ्यः पितृभ्यश्च महायोगिभ्य एव च । नमः स्वाहायै स्वधायै नित्यमेव नमोनमः

諸天（デーヴァ）に、祖霊ピトリに、また大いなるヨーギーたちに礼拝する。スヴァーハーとスヴァダーに敬礼—常に、重ねて重ねて、ナモー・ナマハ。

Verse 115

आद्यावसाने श्राद्धस्य त्रिरावर्तमिमं जपन् । अश्वमेधफलं ह्येतद्विप्रैः संज्ञाय पूजितम्

シュラーダの初めと終わりに、この真言を三度繰り返し唱えるなら、アシュヴァメーダ祭の果報を得る。これは学識あるブラーフマナたちにより認められ、尊ばれてきた。

Verse 116

पिण्डनिर्वपणे वापि जपेदेनं समाहितः । पितरः क्षिप्रमायान्ति राक्षसाः प्रद्रवन्ति च

また、ピンダ（供団）を捧げる時にも、心を統一してこれを唱えるべきである。すると祖霊ピトリは速やかに来臨し、ラークシャサは逃げ去る。

Verse 117

सप्तार्चिषं प्रवक्ष्यामि सर्वकामशुभप्रदम्

我は「サプタールチシュ」—七つの炎の讃歌／真言を宣べる。それは吉祥を授け、あらゆる正しき願いを成就させる。

Verse 118

अमूर्तानां च मूर्तानां पितॄणां दीप्ततेजसाम् । नमस्यामि सदा तेषां ध्यायिनां दिव्यचक्षुषाम्

我は常に、無形にして有形なる祖霊ピトリたちに礼拝する。燃え立つ光輝に満ち、禅定に住し、天眼を具えたる御方々に。

Verse 119

इन्द्रादीनां च नेतारो दक्षमारीचयस्तया । तान्नमस्यामि सर्वान्वै पितॄंश्चैवौषधीस्तथा

我は一切に礼拝する。インドラらに連なる導き手、ダクシャとマリー チの系譜の者たちに。さらに祖霊ピトリにも、また薬草の霊徳にも同様に礼拝する。

Verse 120

नक्षत्राणां ग्रहाणां च वाय्वग्न्योश्च पितॄनपि । द्यावापृथिव्योश्च सदा नमस्यामि कृताञ्जलिः

合掌して、我は常に礼拝する。星宿と惑星に、ヴァーユとアグニに、祖霊ピトリに、そして天と地にも。

Verse 121

नमः पितृभ्यः सप्तभ्यो नमो लोकेषु सप्तसु । स्वयंभुवे नमस्यामो ब्रह्मणे योगचक्षुषे

七種の祖霊ピトリに敬礼、七つの世界においても敬礼。われらは自生の梵天スヴァヤンブー、ヨーガの眼を具えたる聖見者に礼拝する。

Verse 122

एतत्त्वदुक्तं सप्तर्षिब्रह्मर्षिगणसेवितम् । पवित्रं परमं ह्येतच्छ्रीमद्रक्षोविनाशनम्

この教えは、汝が説き給うたものであり、七仙サプタリシと梵仙ブラフマリシの衆により奉持される。最上に清浄で瑞祥に満ち、邪悪なる力を滅する。

Verse 123

अनेन विधिना युक्तस्त्रीन्वारांस्तु जपेन्नरः । भक्त्या परमया युक्तः श्रद्दधानो जितेन्द्रियः

この作法にかなって人はこれを三度誦すべし。最上のバクティに結ばれ、シュラッダーを具え、諸根を制した者として。

Verse 124

सप्तार्चिषं जपेद्यस्तु नित्यमेव समाहितः । स तु सप्तसमुद्रायाः पृथिव्या एकराड्भवेत्

心を統一して日々「七焔（サプタールチシュ）」を誦する者は、七つの海に囲まれた大地の唯一の王となる。

Verse 125

श्राद्धकल्पं पठेद्यो वै स भवेत्पंक्तिपावनः । अष्टादशानां विद्यानां स च वै पारगः स्मृतः

「シュラーダ・カルパ」を誦する者は、供食の列（パンкти）全体を清める者となり、また十八の学芸に通暁した者として記憶される。

Verse 126

पूजां पुष्टिं स्मृतिं मेधां राज्यमारोग्यमेव च । प्रीता नित्यं प्रयच्छन्ति मानुषाणां पितामहाः

人類の祖霊（ピターマハ）らは喜悦すると、つねに礼敬、滋養、記憶、知慧、王権、そして健康を授ける。

Verse 127

एवं प्रभासक्षेत्रे स सरस्वत्यब्धिसंगमे । कुर्याच्छ्राद्धं विधानेन प्रभासे चैव भामिनि

かくしてプラバーサ・クシェートラ、すなわちサラスヴァティーと大海の合流の地において、定められた作法によりシュラーダを修すべし。プラバーサにて、あでやかな君よ。

Verse 206

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये सरस्वत्यब्धिसंगमे श्राद्धकल्पे श्राद्धविधिवर्णनंनाम षडुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

かくして、尊き『スカンダ・マハープラーナ』—八万一千頌より成る集成—のうち、第七のプラバーサ・カンダ、第一の「プラバーサ聖域功徳章」、サラスヴァティー河と大海の合流におけるシュラーダ（祖霊供養）規定にて、「シュラーダ作法の叙述」と名づけられた第206章はここに終わる。