Adhyaya 9

Verse 1

ऋषय ऊचुः । साधुसाधु महाभाग त्वया कथितमुत्तमम् । आख्यानं पुनरन्यत्र विचित्रं वक्तुमर्हसि

聖仙たちは言った。「善哉、善哉、幸いなる御方よ。あなたの語られたことはまことに最上である。いままた、他の地より来たる不思議なる物語をもお説きください。」

Verse 2

सूत उवाच । विदर्भविषये पूर्वमासीदेको द्विजोत्तमः । वेदमित्र इति ख्यातो वेद शास्त्रार्थवित्सुधीः

スータは語った。「昔、ヴィダルバの国に、ひとりの最勝のバラモンがいた。ヴェーダミトラと名高く、賢明にして、ヴェーダとシャーストラの義に通じていた。」

Verse 3

तस्यासीदपरो विप्रः सखा सारस्वताह्वयः । तावुभौ परमस्निग्धावेकदेशनिवासिनौ

「彼にはまた、サーラスヴァタと呼ばれる別のバラモンの友がいた。二人はきわめて親愛で、同じ地方に住んでいた。」

Verse 4

वेदमित्रस्य पुत्रोऽभूत्सुमेधा नाम सुव्रतः । सारस्वतस्य तनयः सोमवानिति विश्रुतः

「ヴェーダミトラには、善き誓戒を具えたス メーダという子がいた。サーラスヴァタの子は、ソーマヴァーンとして世に知られていた。」

Verse 5

उभौ सवयसौ बालौ समवेषौ समस्थिती । समं च कृतसंस्कारौ सम विद्यौ बभूवतुः

「二人は同い年の少年で、装いも立ち居振る舞いも等しかった。サンスカーラ（浄化の儀礼）も同様に受け、学びにおいてもまた同等となった。」

Verse 6

सांगानधीत्य तौ वेदांस्तर्कव्याकरणानि च । इतिहासपुराणानि धर्मशास्त्राणि कृत्स्नशः

彼らは補助学を伴うヴェーダを修め、さらに論理と文法を学び、イティハーサとプラーナ、そしてダルマ・シャーストラの全てを余すところなく習得した。

Verse 7

सर्वविद्याकुशलिनौ बाल्य एव मनीषिणौ । प्रहर्षमतुलं पित्रोर्ददतुः सकलैर्गुणैः

幼少よりあらゆる学芸に通じたその二人の賢者は、徳の円満さによって両親に比類なき歓喜を与えた。

Verse 8

तावेकदा स्वतनयौ तावुभौ ब्राह्मणोत्तमौ । आहूयावोचतां प्रीत्या षोड शाब्दौ शुभाकृती

ある日、吉祥なる相を備えた二人の最上のバラモンは、自らの二人の息子を呼び寄せ、慈しみをもって十六の言葉を語った。

Verse 9

हे पुत्रकौ युवां बाल्ये कृतविद्यौ सुवर्चसौ । वैवाहिकोयं समयो वर्तते युवयोः समम्

「愛しき我が子らよ、汝らは幼きより学を成就し、すぐれた光を放っている。今こそ二人とも、婚姻にふさわしい時が来た。」

Verse 10

इमं प्रसाद्य राजानं विदर्भेशं स्वविद्यया । ततः प्राप्य धनं भूरि कृतोद्वाहौ भविष्यथः

「汝らの学徳によって、この王—ヴィダルバの主—の御心を得よ。しかる後に豊かな財を得て、汝らの婚礼を成し遂げるがよい。」

Verse 11

एवमुक्तौ सुतौ ताभ्यां तावुभौ द्विजनंदनौ । विदर्भराजमासाद्य समतोषयतां गुणैः

かくして父母に教え諭された二人の子—二度生まれの喜び—は、ヴィダルバの王に近づき、その徳によって王を満足させた。

Verse 12

विद्यया परितुष्टाय तस्मै द्विजकुमारकौ । विवाहार्थं कृतोद्योगौ धनहीनावशंसताम्

その学徳に満足した王に対し、二人の若きバラモンは、財に乏しき身ながら願いを申し上げ、婚姻のために尽力していると告げた。

Verse 13

तयोरपि मतं ज्ञात्वा स विदर्भमहीपतिः । प्रहस्य किंचित्प्रोवाच लोकतत्त्वविवित्सया

二人の意を知ったヴィダルバ王は微笑み、世の真の道理を知ろうとして、少しばかり言葉を発した。

Verse 14

आस्ते निषधराजस्य राज्ञी सीमंतिनी सती । सोमवारे महादेवं पूजयत्यंबिकायुतम्

そこにはニシャダ王の貞淑なる王妃シーマンティニーがあり、月曜日ごとにアンビカーとともにマハーデーヴァを礼拝する。

Verse 15

तस्मिन्दिने सपत्नीकान्द्विजाग्र्यान्वेदवित्तमान् । संपूज्य परया भक्त्या धनं भूरि ददाति च

その日、彼女は妻を伴うヴェーダに通暁した最上のバラモンたちを至上の信愛をもって丁重に供養し、礼拝して、さらに多くの財を布施として施す。

Verse 16

अतोऽत्र युवयोरैको नारीविभ्रमवेषधृक् । एकस्तस्या पतिर्भूत्वा जायेतां विप्रदंपती

ゆえにここで、汝らのうち一人は女の装いと振る舞いを取り、もう一人はその夫となれ。かくして汝ら二人は婆羅門の夫婦として通るであろう。

Verse 17

युवां वधूवरौ भूत्वा प्राप्य सीमंतिनीगृहम् । भुक्त्वा भूरि धनं लब्ध्वा पुनर्यातं ममांमतिकम्

汝らは花嫁と花婿となって貴き婦人の家に入り、そこで食を受け、豊かな財を得て、わが意のままに再び戻れ。

Verse 18

इति राज्ञा समादिष्टौ भीतौ द्विजकुमारकौ । प्रत्यूचतुरिदं कर्म कर्तुं नौ जायते भयम्

王に命じられた二人の若き婆羅門は恐れつつ答えた。「この行いをなすのが怖うございます。」

Verse 19

देवतासु गुरौ पित्रोस्तथा राजकुलेषु च । कौटिल्यमाचरन्मोहात्सद्यो नश्यति सान्वयः

迷いによって、神々・師（グル）・父母、また王家の内に対して曲がった策を弄するなら、その家系と地位はたちまち滅びる。

Verse 20

कथमंतर्गृहं राज्ञां छद्मना प्रविशेत्पुमान् । गोप्यमानमपिच्छद्म कदाचित्ख्यातिमेष्यति

いかにして人は欺きによって王たちの奥向きへ入り得ようか。秘して保つ変装とて、いつかは世に知られる。

Verse 21

ये गुणाः साधिताः पूर्वं शीलाचारश्रुतादिभिः । सद्यस्ते नाशमायांति कौटिल्य पथगामिनः

かつて品性・正しい行い・学びなどによって修められた徳は、そのまま、曲がりくねった奸計の道を歩む者にはたちまち滅び去る。

Verse 22

पापं निंदा भयं वैरं चत्वार्येतानि देहिनाम् । छद्ममार्गप्रपन्नानां तिष्ठंत्येव हि सर्वदा

罪、非難、恐れ、怨み——この四つは、仮面と欺きの道に身を委ねる有身の者に、常に付きまとう。

Verse 23

अत आवां शुभाचारौ जातौ च शुचिनां कुले । वृत्तं धूर्तजनश्लाघ्यं नाश्रयावः कदाचन

ゆえに我らは、善き行いに鍛えられ、清らかな家に生まれた者として、狡猾な者どもが称える生き方に決して身を寄せない。

Verse 24

राजोवाच । दैवतानां गुरूणां च पित्रोश्च पृथिवीपतेः । शासनस्याप्यलंघ्यत्वात्प्रत्यादेशो न कर्हिचित्

王は言った。「神々、師（グル）、父母、そして大地の主の命令は犯してはならぬ。ゆえに拒みは決してあってはならない。」

Verse 25

एतैर्यद्यत्समादिष्टं शुभं वा यदि वाऽशुभम् । कर्तव्यं नियतं भीतैरप्रमत्तैर्बुभूषुभिः

彼らによって命じられることは、吉であれ不吉であれ、畏れを抱き、怠らず警醒し、命と安穏の存続を願う者が必ず行うべきである。

Verse 26

अहो वयं हि राजानः प्रजा यूयं हि संमताः । राजाज्ञया प्रवृत्तानां श्रेयः स्यादन्यथा भयम्

まことに我らは王であり、汝らは我らの承認に従う民である。王命に従って行う者には安寧と福が生じ、さもなくば恐れがある。

Verse 27

अतो मच्छासनं कार्यं भव द्भ्यामविलंबितम् । इत्युक्तौ नरदेवेन तौ तथेत्यूचतुर्भयात्

ゆえに、我が命令は汝ら二人により遅滞なく遂行されねばならぬ。王にそう告げられると、二人は恐れて「そのとおりに」と答えた。

Verse 28

सारस्वतस्य तनयं सामवन्तं नराधिपः । स्त्रीरूपधारिणं चक्रे वस्त्राकल्पां जनादिभिः

王はサーラスヴァタの子サーマヴァントに女の姿を取らせ、人々に衣装と飾りを整えさせてその変装を成さしめた。

Verse 29

स कृत्रिमोद्भूतकलत्रभावः प्रयुक्तकर्णाभरणांगरागः । स्निग्धाञ्जनाक्षः स्पृहणीयरूपो बभूव सद्यः प्रमदोत्तमाभः

作りものの妻のような姿となり、耳には飾りを付け、身には化粧の香油を塗り、目には滑らかな黒い眼薬（アンジャナ）をさして、たちまち麗しく人の心を惹く、まことに優れた若き女性のごとくなった。

Verse 30

तावुभौ दंपती भूत्वा द्विजपुत्रौ नृपाज्ञया । जग्मतुर्नैषधं देशं यद्वा तद्वा भवत्विति

かくしてその二人のバラモンの子は、王命により「夫婦」となり、ナイシャダの国へ赴いた。「起こるべきことは起これ」と言いつつ。

Verse 31

उपेत्य राजसदनं सोमवारे द्विजोत्तमैः । सपत्नीकैः कृतातिथ्यौ धौतपादौ बभूवतुः

月曜日に王宮へ到着すると、卓越したバラモンたちが妻とともに礼を尽くしてもてなし、足を洗い清めて、二人を尊き客として正しく敬った。

Verse 32

सा राज्ञी ब्राह्मणान्सर्वानुपविष्टान्वरासने । प्रत्येकमर्चयांचक्रे सपत्नीकान्द्विजोत्तमान्

王妃は、すべてのバラモンが優れた座に着いているのを見て、最上のバラモンたちをその妻とともに、一人ひとり丁重に礼拝供養した。

Verse 33

तौ च विप्रसुतौ दृष्ट्वा प्राप्तौ कृतकदंपती । ज्ञात्वा किंचिद्विहस्याथ मेने गौरीमहेश्वरौ

二人のバラモンの子が、作りものの「夫婦」として現れたのを見て、ガウリーとマヘーシュヴァラは事情を悟り、ほのかに微笑んだ。

Verse 34

आवाह्य द्विजमुख्येषु देवदेवं सदाशिवम् । पत्नीष्वावाहयामास सा देवीं जगदंबिकाम्

彼女はまず、最上のバラモンたちに神々の神サダーシヴァを招き入れ、ついでその妻たちに世界の母なる女神ジャガダンビカーを招来した。

Verse 35

गन्धैर्माल्यैः सुरभिभिर्धूपैर्नीराजनैरपि । अर्चयित्वा द्विजश्रेष्ठान्नमश्चक्रे समाहिता

香、芳しき花鬘、薫香、そして灯明を捧げるアーラティによって、彼女はすぐれたバラモンたちを礼拝し、心を整えて恭しく拝礼した。

Verse 36

हिरण्मयेषु पात्रेषु पायसं घृतसंयुतम् । शर्करामधुसंयुक्तं शाकैर्जुष्टं मनोरमैः

黄金の器に、ギーを和えた甘い乳粥を盛り、砂糖と蜂蜜を混ぜ、さらに心楽しい野菜の肴を添えて供した。

Verse 37

गंधशाल्योदनैर्हृद्यैर्मोदकापूपराशिभिः । शष्क्रुलीभिश्च संयावैः कृसरैर्माषपक्वकैः

香り高く心を喜ばせる米の料理に、モーダカとアープーパの山、さらにシャシュクルリー、サンヤーヴァ、クリサラ、黒豆の煮炊きなどを添え、豊饒な食の供えを整えた。

Verse 38

तथान्यैरप्यसंख्यातैर्भक्ष्यैर्भोज्यैर्मनोरमैः । सुगन्धैः स्वादुभिः सूपैः पानीयैरपि शीतलैः

さらに数えきれぬほどの美味なる菓子と食事、香りよく甘い汁物、そして冷ややかな飲み物をもって、彼らを丁寧に饗した。

Verse 39

क्लृप्तमन्नं द्विजाग्र्येभ्यः सा भक्त्या पर्यवेषयत् । दध्योदनं निरुपमं निवेद्य समतोषयत्

食事を整え終えると、彼女は信愛をもって最勝のバラモンたちに給仕し、比類なきヨーグルト飯を供えて、彼らをことごとく満ち足らせた。

Verse 40

भुक्तवत्सु द्विजाग्र्येषु स्वाचांतेषु नृपांगना । प्रणम्य दत्त्वा तांबूलं दक्षिणां च यथार्हतः

最勝のバラモンたちが食を終え、口すすぎの作法を済ませると、王妃は礼拝してタームブーラを捧げ、ふさわしいダクシナーを授けた。

Verse 41

धेनूर्हिरण्यवासांसि रत्नस्रग्भूषणानि च । दत्त्वा भूयो नमस्कृत्य विससर्ज द्विजोत्तमान्

彼女は牛、黄金、衣、そして宝玉の花鬘と装身具を施し、さらに重ねて礼拝して、最勝のバラモンたちを恭しく送り出した。

Verse 42

तयोर्द्वयोर्भूसुरवर्यपुत्रयोरेकस्त्तया हैमवतीधियार्चितः । एको महादेवधियाभिपूजितः कृतप्रणामौ ययतुस्तदाज्ञया

その最勝のバラモンの二人の子のうち、一人はハイマヴァティーへの信念をもって彼女に礼拝され、もう一人はマハーデーヴァへの念をもって敬われた。二人は拝礼を済ませ、彼女の命により立ち去った。

Verse 43

सा तु विस्मृतपुंभावा तस्मिन्नेव द्विजोत्तमे । जातस्पृहा मदोत्सिक्ता कन्दर्पविवशाब्रवीत्

しかし彼女は—慎みを忘れ—まさにその最勝のバラモンに心を留めた。欲望が起こり、情に酔い、カーマに圧されて言葉を発した。

Verse 44

अंयि नाथ विशालाक्ष सर्वावयवसुन्दर । तिष्ठतिष्ठ क्व वा यासि मां न पश्यसि ते प्रियाम्

「ああ我が主よ、広き眼の方、四肢ことごとく麗しき御方よ——止まり給え、止まり給え！いずこへ行かれるのです。あなたの愛しき者である私が見えぬのですか。」

Verse 45

इदमग्रे वनं रम्यं सुपुष्पितमहाद्रुमम् । अस्मिन्विहर्तुमिच्छामि त्वया सह यथासुखम्

「この先に、花咲き満ちた大樹のある麗しき森がございます。私はあなたと共に、心ゆくまま安らかに遊び戯れとうございます。」

Verse 46

इत्थं तयोक्तमाकर्ण्य पुरोऽगच्छद्द्विजात्मजः । विचिंत्य परिहासोक्तिं गच्छति स्म यथा पुरा

二人の言葉を聞くと、婆羅門の子は先へ進んだ。それは戯れの言葉にすぎぬと思い、以前のまま道を行き続けた。

Verse 47

पुनरप्याह सा बाला तिष्ठतिष्ठ क्व यास्यसि । दुरुत्सहस्मरावेशां परिभोक्तुमुपेत्य माम्

再びその若い女は言った。「止まりなさい、止まりなさい——どこへ行くの？ 私のもとへ来て私を味わって。耐えがたい欲情のうねりに囚われているの。」

Verse 48

परिष्वजस्व मां कांतां पाययस्व तवाधरम् । नाहं गंतुं समर्थास्मि स्मरबाणप्रपीडिता

「抱きしめて、愛しい人よ。あなたの唇から飲ませて。もう進めない——カーマの矢に射抜かれ、責め苦にあえいでいるの。」

Verse 49

इत्थमश्रुतपूर्वां तां निशम्य परिशंकितः । आयांतीं पृष्ठतो वीक्ष्य सहसा विस्मयं गतः

かつて聞いたこともない言葉を耳にして、彼は疑念を抱いた。背後から彼女が近づくのを見て、たちまち驚きに打たれた。

Verse 50

कैषा पद्मपलाशाक्षी पीनोन्नतपयोधरा । कृशोदरी बृहच्छ्रोणी नवपल्लवकोमला

「これは誰だ——蓮の葉のような眼、ふくらみ高く立つ胸、くびれた腰、豊かな腰つき、新芽のように柔らかな者は？」

Verse 51

स एव मे सखा किन्नु जात एव वरांगना । पृच्छाम्येनमतः सर्वमिति संचिन्त्य सोऽब्रवीत्

「これはまさしく我が友ではないか――彼は麗しき女として生まれたのか？」そう思い巡らし、「すべてを問いただそう」と決めて、彼は口を開いた。

Verse 52

किमपूर्व इवाभाषि सखे रूपगुणादिभिः । अपूर्वं भाषसे वाक्यं कामिनीव समाकुला

「友よ、なぜ姿や徳などを語り、まるで別人のように話すのか。お前の言葉は奇妙で、恋に乱れる女のように心が騒いでいる。」

Verse 53

यस्त्वं वेदपुराणज्ञो ब्रह्मचारी जितेंद्रियः । सारस्वतात्मजः शांतः कथमेवं प्रभाषसे

「お前はヴェーダとプラーナに通じ、ブラフマチャーリンとして諸根を制し、サラスヴァティーの子にして寂静なる者。それなのに、どうしてこのように語るのか。」

Verse 54

इत्युक्ता सा पुनः प्राह नाहमस्मि पुमान्प्रभो । नाम्ना सामवती बाला तवास्मि रतिदायिनी

そう言われると、彼女はまた答えた。「主よ、私は男ではありません。名をサーマヴァティーという若き乙女、あなたに歓びを授けるために参りました。」

Verse 55

यदि ते संशयः कांत ममांगानि विलोकय । इत्युक्तः सहसा मार्गे रहस्येनां व्यलोकयत्

「愛しい方、もし疑いがあるなら、私の肢体をご覧ください。」そう言われると、彼はたちまち道すがら、ひそかに彼女を見つめた。

Verse 56

तामकृत्रिमधम्मिल्लां जवनस्तनशोभिनीम् । सुरूपां वीक्ष्य कामेन किंचिद्व्याकुलतामगात्

彼は彼女を見て――髪は作りものなく自然に整い、若き乳房は美に輝き、姿かたちはこの上なく麗しい――欲に心を揺さぶられ、わずかに心が乱れた。

Verse 57

पुनः संस्तभ्य यत्नेन चेतसो विकृतिं बुधः । मुहूर्तं विस्मयाविष्टो न किंचित्प्रत्यभाषत

それから賢者は努めて心の乱れを鎮めたが、しばし驚嘆に呑まれ、何ひとつ答えなかった。

Verse 58

सामवत्युवाच । गतस्ते संशयः कश्चित्तर्ह्यागच्छ भजस्व माम् । पश्येदं विपिनं कांत परस्त्रीसुरतोचितम्

サーマヴァティーは言った。「もしあなたの疑いが今や晴れたのなら、さあ来て、わたしを悦びなさい。見て、この森を、愛しい方よ。ここは他人の妻との戯れにふさわしいのです。」

Verse 59

सुमेधा उवाच । मैवं कथय मर्यादां मा हिंसीर्मदमत्तवत् । आवां विज्ञातशास्त्रार्थौ त्वमेवं भाषसे कथम्

スメーダは言った。「そのように語ってはならぬ。驕りに酔った者のように、道理と節度を損なうな。われらは共にシャーストラの趣旨を知るのに、どうしてそのように言えるのか。」

Verse 60

अधीतस्य च शास्त्रस्य विवेकस्य कुलस्य च । किमेष सदृशो धर्मो जारधर्मनिषेवणम्

「シャーストラを学び、分別を備え、高き家柄に生まれた者にとって、どうしてこれがふさわしいダルマであろうか――情夫の道（邪なる恋の作法）に身を委ねるなど。」

Verse 61

न त्वं स्त्री पुरुषो विद्वाञ्जानीह्यात्मानमात्मना । अयं स्वयंकृतोऽनर्थ आवाभ्यां यद्विचेष्टितम्

汝はまことに女でも男でもない、賢者よ――自己によって自己（アートマン）を悟れ。この災いは自ら招いたもので、我ら二人の所業より生じた。

Verse 62

वंचयित्वात्मपितरौ धूर्त्तराजानुशासनात् । कृत्वा चानुचितं कर्म तस्यैतद्भुज्यते फलम्

己が父母を欺き、邪なる王の命に従い、不相応の業をなした――その果報を今まさに受けて耐えているのだ。

Verse 63

सर्वं त्वनुचितं कर्म नृणां श्रेयोविनाशनम् । यस्त्वं विप्रात्मजो विद्वान्गतः स्त्रीत्वं विगर्हितम्

まことに、あらゆる不相応の行いは人の最上の善を滅する。しかるに汝は、賢くブラーフマナの子として生まれながら、非難される女身の境に至った。

Verse 64

मार्गं त्यक्त्वा गतोऽरण्यं नरो विध्येत कण्टकैः । बलार्द्धिस्येत वा हिंस्रैर्यदा त्यक्तसमा गमः

道を捨てて森へ入る者は、棘に刺され、あるいは猛獣に裂かれる。正しき交わりを捨てるときもまた、そのようである。

Verse 65

एवं विवेकमाश्रित्य तूष्णीमेहि स्वयं गृहम् । देवद्विजप्रसादेन स्त्रीत्वं तव विलीयते

ゆえに、分別に帰依して、黙して自ら家へ帰れ。デーヴァとブラーフマナの加護により、汝の女身は消え去るであろう。

Verse 66

अथवा दैवयोगेन स्त्रीत्वमेव भवेत्तव । पित्रा दत्ता मया साकं रंस्यसे वरवर्णिनि

あるいは、宿命の力によって、そなたにこそ女身が降りかかろう。父により我に与えられ、我とともに戯れ楽しむであろう――麗しき肌の君よ。

Verse 67

अहो चित्रमहो दुःखमहो पापबलं महत् । अहो राज्ञः प्रभावोयं शिवाराधनसंभृतः

ああ、なんと奇なること！ああ、なんと痛ましきこと！ああ、罪の力はかくも大いなるか！ああ、これぞ王の威力、シヴァ礼拝によって積み重ねられたもの。

Verse 68

इत्युक्ताप्यसकृत्तेन सा वधूरतिविह्वला । बलेन तं समालिंग्य चुचुंबाधरपल्लवम्

彼が幾度となくそのように語りかけても、花嫁は欲情に乱れ、力強く彼を抱きしめ、唇の柔らかな芽を口づけした。

Verse 69

धर्षितोपि तया धीरः सुमेधा नूतनस्त्रियम् । यत्नादानीय सदनं कृत्स्नं तत्र न्यवेदयत्

彼女に迫られながらも、沈着なるスーメーダは、新たに女となった者を慎重に家へ連れ帰り、そこで一切の次第を告げた。

Verse 70

तदाकर्ण्याथ तौ विप्रौ कुपितौ शोकविह्वलौ । ताभ्यां सह कुमाराभ्यां वैदर्भांतिकमीयतुः

それを聞くや、二人のバラモンは怒りと悲嘆に震え、二人の若者を伴って、ヴィダルバ王の御前へと赴いた。

Verse 71

ततः सारस्वतः प्राह राजानं धूर्तचेष्टितम् । राजन्ममात्मजं पश्य तव शासनयंत्रितम्

その時、サーラスヴァタは欺瞞に満ちた王に言った。「王よ、あなたの命令によって捕らえられた私の息子をご覧ください。」

Verse 72

एतौ तवाज्ञावशगौ चक्रतुः कर्म गर्हितम् । मत्पुत्रस्तत्फलं भुंक्ते स्त्रीत्वं प्राप्य जुगुप्सितम्

あなたの命令に従ったこの二人は、非難されるべき行いをしました。私の息子は今、その報いを受け、忌まわしき女身となってしまいました。

Verse 73

अद्य मे संततिर्नष्टा निराशाः पितरो मम । नापुत्रस्य हि लोकोस्ति लुप्तपिंडादिसंस्कृतेः

今日、私の一族は滅び、祖先たちは希望を失いました。息子を持たぬ者には安住の世界はなく、ピンダの供物などの儀式も絶たれてしまうからです。

Verse 74

शिखोपवीतमजिनं मौजीं दंडं कमंडलुम् । ब्रह्मचर्योचितं चिह्नं विहायेमां दशां गतः

彼は、シカー（丁髷）と聖なる紐、鹿皮、ムンジャ草の帯、杖、水差しという、ブラフマチャリヤ（学生期）にふさわしい印を捨て、このような状態に陥ってしまいました。

Verse 75

ब्रह्मसूत्रं च सावित्रीं स्नानं संध्यां जपार्चनम् । विसृज्य स्त्रीत्वमाप्तोस्य का गतिर्वद पार्थिव

聖なる紐とサーヴィトリー（ガーヤトリー）、沐浴、サンディヤーの祈り、ジャパ（数珠念誦）、そして礼拝を捨て去り、彼は女身となりました。王よ、教えてください。彼の運命はどうなるのでしょうか？

Verse 76

त्वया मे संततिर्नष्टा नष्टो वेदपथश्च मे । एकात्मजस्य मे राजन्का गतिर्वद शाश्वती

汝のゆえに我が血統は絶え、ヴェーダの道の歩みもまた滅びた。王よ、我にはただ一人の子があった——我に残る永遠の帰依はいずこか、告げよ。

Verse 77

इति सारस्वतेनोक्तं वाक्यमाकर्ण्य भूपतिः । सीमंतिन्याः प्रभावेण विस्मयं परमं गतः

サーラスヴァタの語ったその言葉を聞き、王はシーマンティニー夫人の並外れた力により、最大の驚嘆に打たれた。

Verse 78

अथ सर्वान्समाहूय महर्षीनमितद्युतीन् । प्रसाद्य प्रार्थयामास तस्य पुंस्त्वं महीपतिः

そこで王は、量り知れぬ光輝を放つ大聖仙たちをことごとく召集し、歓ばせたのち、己に男の力を回復せしめよと懇願した。

Verse 79

तेऽबुवन्नथ पार्वत्याः शिवस्य च समीहितम् । तद्भक्तानां च माहात्म्यं कोन्यथा कर्तुमीश्वरः

彼らは言った。「これはまさしくパールヴァティーとシヴァの御意である。主以外に、帰依者の偉大さを別様にし得る者があろうか。」

Verse 80

अथ राजा भरद्वाजमादाय मुनिपुंगवम् । ताभ्यां सह द्विजाग्र्याभ्यां तत्सुताभ्यां समन्वितः

それから王は、牟尼の中の最勝たるバラドヴァージャを伴い、さらに二人の高徳なるバラモンとその二人の子を従えて、出立した。

Verse 81

अंबिकाभवनं प्राप्य भरद्वाजोपदेशतः । तां देवीं नियमैस्तीव्रैरुपास्ते स्म महानिशि

バラドヴァージャの教えに従いアンビカーの御住まいに至ると、彼は厳しい戒と苦行をもってその女神を礼拝し、大いなる夜を徹して守夜した。

Verse 82

एवं त्रिरात्रं सुविसृष्टभोजनः स पार्वतीध्यान रतो महीपतिः । सम्यक्प्रणामैर्विविधैश्च संस्तवैर्गौरीं प्रपन्नार्तिहरामतोषयत्

かくして三夜のあいだ、王は慎み定めた食のみを受け、パールヴァティーの観想に没入した。正しい礼拝の平伏と多様な讃歌によって、帰依する者の苦を除くガウリーを満悦させた。

Verse 83

ततः प्रसन्ना सा देवी भक्तस्य पृथिवीपतेः । स्वरूपं दर्शयामास चंद्रकोटिसमप्रभम्

そのとき女神は王の信愛に満ち足り、自らの御姿を示された。千万の月にも等しい光輝を放っていた。

Verse 84

अथाह गौरी राजानं किं ते ब्रूहि समीहितम् । सोऽप्याह पुंस्त्वमेतस्य कृपया दीयतामिति

するとガウリーは王に言われた。「申せ、何を望むのか。」王は答えた。「どうか御慈悲により、彼に男の身をお授けください。」

Verse 85

भूयोप्याह महादेवी मद्भक्तैः कर्म यत्कृतम् । शक्यते नान्यथा कर्तुं वर्षायुतशतैरपि

さらにマハーデーヴィーは言われた。「わが信徒がなした行いは、他のように変えることはできぬ。たとえ幾十万年を費やしても。」

Verse 86

राजोवाच । एकात्मजो हि विप्रोयं कर्मणा नष्टसंततिः । कथं सुखं प्रपद्येत विना पुत्रेण तादृशः

王は言った。「このバラモンにはただ一人の子があったが、業（カルマ）の力によりその家系は断たれた。子なくして、かかる者がいかにして安楽を得ようか。」

Verse 87

देव्युवाच । तस्यान्यो मत्प्रसादेन भविष्यति सुतोत्तमः । विद्या विनयसंपन्नो दीर्घायुरमलाशयः

女神は言った。「わが恩寵により、彼にはさらに勝れた子が生まれよう。学と礼節を備え、長寿にして、心は清らかである。」

Verse 88

एषा सामवती नाम सुता तस्य द्विजन्मनः । भूत्वा सुमेधसः पत्नी कामभोगेन युज्यताम्

「これはその再生者（ドヴィジャ）の娘、名をサーマヴァティーという。彼女はスメーダスの妻となり、夫婦の歓びにおいて彼と結ばれよ。」

Verse 89

इत्युक्त्वांतर्हिता देवी ते च राजपुरोगमाः । गताः स्वंस्वं गृहं सर्वे चक्रुस्तच्छासने स्थितिम्

そう言い終えると女神は姿を消した。人々は王を先頭にそれぞれの家へ帰り、その御命令のとおりに行った。

Verse 90

सोपि सारस्वतो विप्रः पुत्रं पूर्वसुतो त्तमम् । लेभे देव्याः प्रसादेन ह्यचिरादेव कालतः

サーラスヴァタの系統のそのバラモンもまた、女神の恩寵により、ほどなくして子を得た。前の子に劣らぬ勝れた子であった。

Verse 91

तां च सामवतीं कन्यां ददौ तस्मै सुमेधसे । तौ दंपती चिरं कालं बुभुजाते परं सुखम्

そして彼は、乙女サーマヴァティー（Sāmavatī）をスुमेधस्（Sumedhas）に与えた。二人は夫婦となり、久しく至上の安楽を享受した。

Verse 92

सूत उवाच । इत्येष शिवभक्तायाः सीमंतिन्या नृपस्त्रियाः । प्रभावः कथितः शंभोर्माहात्म्यमपि वर्णितम्

スータは言った。「このようにして、シヴァ（Śiva）に帰依する王妃シーマンティニー（Sīmaṃtinī）の驚くべき威力が語られ、またシャンブ（Śambhu）の偉大さも述べられた。」

Verse 93

भूयोपि शिवभक्तानां प्रभावं विस्मयावहम् । समासाद्वर्णयिष्यामि श्रोतॄणां मंगलायनम्

「さらにまた、簡潔に、シヴァ（Śiva）の帰依者たちの驚異の力を語ろう。聞く者に吉祥をもたらす源である。」