Sukta 9

Mantra 1

त्वामग्ने हविष्मन्तो देवं मर्तास ईळते । मन्ये त्वा जातवेदसं स हव्या वक्ष्यानुषक् ॥

アグニよ、供物を携える人の子らは、神なる汝を讃えて礼拝する。われは汝をジャータヴェーダス（生まれしものを悉く知る者）と思う。ゆえに、われらの供献を、つねに、人の道に従い、幾たびも運びたまえ。

Mantra 2

अग्निर्होता दास्वतः क्षयस्य वृक्तबर्हिषः । सं यज्ञासश्चरन्ति यं सं वाजासः श्रवस्यवः ॥

アグニは、施与する者の住まいのホートリ（Hotṛ、祭官）であり、そこではバルヒス（祭草の座）がよく整えられている。祭儀の歩みは彼に合流し、名声を求める力の充溢（ヴァージャ vāja）もまた彼に合流する——聞くに値する誉れを打ち立てる力である。

Mantra 3

उत स्म यं शिशुं यथा नवं जनिष्टारणी । धर्तारं मानुषीणां विशामग्निं स्वध्वरम् ॥

またまことに、二つのアラニー（araṇī、摩木）が新生の子のように産み出すその者——人の諸共同体を支えるアグニ——彼を彼らは据え立てる。善き祭儀の者として、正しき儀礼のために。

Mantra 4

उत स्म दुर्गृभीयसे पुत्रो न ह्वार्याणाम् । पुरू यो दग्धासि वनाग्ने पशुर्न यवसे ॥

しかも汝はなお捉えがたし、放埒なる者らの中の子のごとく。多くの森を焼き尽くす、アグニよ、牧に放たれた獣のごとく。

Mantra 5

अध स्म यस्यार्चयः सम्यक्संयन्ति धूमिनः । यदीमह त्रितो दिव्युप ध्मातेव धमति शिशीते ध्मातरी यथा ॥

そのときまことに、煙を帯びたその炎が正しく整って集まるとき――われらが彼を求めるとき――天上のトリタ（Trita）は吹子のごとく彼に息を吹きかける。彼は研ぎ澄まされ、輝きを増す、吹きつつ磨く者のごとく。

Mantra 6

तवाहमग्न ऊतिभिर्मित्रस्य च प्रशस्तिभिः । द्वेषोयुतो न दुरिता तुर्याम मर्त्यानाम् ॥

アグニよ、汝の救護の力と、ミトラ（Mitra）の調和する称賛とによって、敵意の軛を離れしわれは、死すべき者らの難き渡りを越えん。

Mantra 7

तं नो अग्ने अभी नरो रयिं सहस्व आ भर । स क्षेपयत्स पोषयद्भुवद्वाजस्य सातय उतैधि पृत्सु नो वृधे ॥

その富を、アグニよ、われら人のために、ここへ運べ。勝ち得る力をもって運べ。彼は逆らうものを打ち倒し、われらの増大を養い、ヴァージャ（vāja、力・勝利の充溢）を得る勝利となり、また戦いの中でわれらの成長となれ。