Sarga 40

Verse 1

अथ राजा समृद्धार्थस्सुग्रीवः प्लवगेश्वरः।उवाच नरशार्दूलं रामं परबलार्दनम्।।4.40.1।।

Da sprach König Sugrīva, der Herr der Vānara, nun reich an Ziel und Mitteln, zu Rāma – dem Tiger unter den Menschen, dem Zermalmer feindlicher Heere.

Verse 2

आगता विनिविष्टाश्च बलिनः कामरूपिणः।वानरा वारणेन्द्रभा: ये मद्विषयवासिनः।।4.40.2।।

Die Vānara-Krieger, die in meinem Reich wohnen, sind gekommen und haben Stellung bezogen – stark, nach Belieben gestaltwandelnd und gewaltig wie Elefantenkönige.

Verse 3

त इमे बहुविक्रान्तैर्हरिभिर्भीमविक्रमैः।आगता वानरा घोरा दैत्यदानवसन्निभाः।।4.40.3।।

Jene schrecklichen Vānara-Krieger sind eingetroffen—Affen von großer Kraft und furchtbarem Heldenmut, in ihrer gewaltigen Erscheinung den Daityas und Dānavas ähnlich.

Verse 4

ख्यातकर्मापदानाश्च बलवन्तो जितक्लमाः।पराक्रमेषु विख्याता व्यवसायेषु चोत्तमाः।।4.40.4।।पृथिव्यम्बुचरा राम नानानगनिवासिनः।कोट्यग्रश इमे प्राप्ता वानरास्तव किङ्कराः।।4.40.5।।

O Rāma, diese mächtigen Vānara—berühmt für ihre früheren Taten, unermüdlich, für Tapferkeit bekannt und im entschlossenen Einsatz die Besten—die auf vielen Bergen wohnen und sich zu Land wie zu Wasser bewegen können, sind in unzähligen Krores hierher gelangt, bereit als deine Diener.

Verse 5

ख्यातकर्मापदानाश्च बलवन्तो जितक्लमाः।पराक्रमेषु विख्याता व्यवसायेषु चोत्तमाः।।4.40.4।।पृथिव्यम्बुचरा राम नानानगनिवासिनः।कोट्यग्रश इमे प्राप्ता वानरास्तव किङ्कराः।।4.40.5।।

O Rāma, diese mächtigen Vānara—berühmt für ihre früheren Taten, unermüdlich, für Tapferkeit bekannt und im entschlossenen Einsatz die Besten—die auf vielen Bergen wohnen und sich zu Land wie zu Wasser bewegen können, sind in unzähligen Krores hierher gelangt, bereit als deine Diener.

Verse 6

निदेशवर्तिनस्सर्वे सर्वे गुरुहिते रताः।अभिप्रेतमनुष्ठातुं तव शक्ष्यन्त्यरिन्दम।।4.40.6।।

O Bezwinger der Feinde, sie alle sind dem Befehl gehorsam; alle sind dem Wohl der Älteren und Lehrer zugetan und vermögen auszuführen, was du beabsichtigst.

Verse 7

त इमे बहुसाहस्रैरनीकै भीमविक्रमैः।आगता वानरा घोरा दैत्यदानवसन्निभा:।।4.40.7।।

Siehe, jene furchterregenden Vānara sind gekommen, mit Heeren von vielen Tausenden; Kämpfer von schrecklicher Tapferkeit, den Daityas und Dānavas an Macht gleich.

Verse 8

यन्मन्यसे नरव्याघ्र प्राप्तकालं तदुच्यताम्।तत्सैन्यं त्वद्वशे युक्तमाज्ञापयितुमर्हसि।।4.40.8।।

O Tiger unter den Menschen, sprich aus, was du als rechte Zeit zum Handeln erachtest. Dieses Heer steht bereit und unter deiner Gewalt; du sollst die Befehle erteilen.

Verse 9

काममेषामिदं कार्यं विदितं मम तत्त्वतः।तथापि तु यथातत्त्वमाज्ञापयितुमर्हसि।।4.40.9।।

Auch wenn mir der Zweck dieses Auftrags im Wesen bekannt ist, sollst du dennoch die Befehle wahrheitsgemäß und richtig erteilen, wie es sich ziemt, in gebührender Ausführlichkeit.

Verse 10

इति ब्रुवाणं सुग्रीवं रामो दशरथात्मजः।बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य इदं वचनमब्रवीत्।।4.40.10।।

Als Sugrīva so sprach, umarmte Rāma, Daśarathas Sohn, ihn mit beiden Armen und erwiderte dann mit diesen Worten.

Verse 11

ज्ञायतां मम वैदेही यदि जीवति वा न वा।स च देशो महाप्राज्ञ यस्मिन्वसति रावणः।।4.40.11।।

O Hochweiser, es sei festgestellt, ob meine Vaidehī lebt oder nicht, und ebenso das Land, in dem Rāvaṇa weilt.

Verse 12

अधिगम्य तु वैदेहीं निलयं रावणस्य च।प्राप्तकालं विधास्यामि तस्मिन्काले सह त्वया।।4.40.12।।

Sobald Vaidehī gefunden und Rāvaṇas Wohnstatt erkannt ist, werde ich zur rechten Zeit handeln – gemeinsam mit dir –, wenn jener Augenblick gekommen ist.

Verse 13

नाहमस्मिन् प्रभुः कार्ये वानरेश न लक्ष्मणः।त्वमस्य हेतुः कार्यस्य प्रभुश्च प्लवगेश्वर।।4.40.13।।

O König der Vānaras, weder ich noch Lakṣmaṇa sollen in diesem Vorhaben befehlen; du bist die Ursache dieses Werkes und auch sein rechtmäßiger Herr, o Gebieter der Affen.

Verse 14

त्वमेवाऽज्ञापय विभो मम कार्यविनिश्चयम्।त्वं हि जानासि यत्कार्यं मम वीर न संशयः।।4.40.14।।

Du allein, o Mächtiger, sollst die Befehle erteilen, die meinen Weg des Handelns festlegen; denn du weißt, was für mich zu tun ist, o Held — ohne Zweifel.

Verse 15

सुहृद्वितीयो विक्रान्तः प्राज्ञः कालविशेषवित्।भवानस्मध्दिते युक्त स्सुकृतार्थोऽर्थवित्तमः।।4.40.15।।

Du bist mein zweiter Freund: tapfer, weise und kundig in den Feinheiten der rechten Zeit. Unserem Wohl ergeben, zur Ausführung befähigt, bist du der Erste im Verständnis des Sinnes dieser Aufgabe.

Verse 16

एवमुक्तस्तु सुग्रीवो विनतं नाम यूथपम्।अब्रवीद्रामसान्निध्ये लक्ष्मणस्य च धीमतः।।4.40.16।।शैलाभं मेघनिर्घोषमूर्जितं प्लवगेश्वरः।

So angesprochen, sprach Sugrīva, der Herr der Affen, in Gegenwart Rāmas und des weisen Lakṣmaṇa und rief den Truppführer namens Vinata herbei, von berggleicher Gestalt, mit donnernder Stimme wie eine Wolke und von mächtigem Körperbau.

Verse 17

सोमसूर्यात्मजै स्सार्धं वानरैर्वानरोत्तम।।4.40.17।।देशकालनयैर्युक्तः कार्या कार्यविनिश्चये।वृतश्शतसहश्रेण वानराणां तरस्विनाम्।।4.40.18।।अधिगच्छ दिशं पूर्वां सशैलवनकाननाम्।

O Bester der Vānaras, zieh ostwärts in das Land mit Bergen, Wäldern und Hainen, zusammen mit den Söhnen von Mond und Sonne und begleitet von hunderttausend schnellen Affen. Mit kluger Führung nach Ort und Zeit bist du geeignet, zu entscheiden, was zu tun ist.

Verse 18

सोमसूर्यात्मजै स्सार्धं वानरैर्वानरोत्तम।।4.40.17।।देशकालनयैर्युक्तः कार्या कार्यविनिश्चये।वृतश्शतसहश्रेण वानराणां तरस्विनाम्।।4.40.18।।अधिगच्छ दिशं पूर्वां सशैलवनकाननाम्।

O Bester der Vānaras, zieh ostwärts in das Land mit Bergen, Wäldern und Hainen, zusammen mit den Söhnen von Mond und Sonne und begleitet von hunderttausend schnellen Affen. Mit kluger Führung nach Ort und Zeit bist du geeignet, zu entscheiden, was zu tun ist.

Verse 19

तत्र सीतां च वैदेहीं निलयं रावणस्य च।।4.40.19।।मार्गध्वं गिरिशृङ्गेषु वनेषु च नदीषु च।

Dort sucht Sītā, die Vaidehī, und ebenso Rāvaṇas Wohnstatt; durchforscht die Berggipfel, die Wälder und die Flussufer.

Verse 20

नदीं भागीरथीं रम्यां सरयूं कौशिकीं तथा।।4.40.20।।कालिन्दीं यमुनां रम्यां यामुनं च महागिरिम्।सरस्वतीं च सिन्धुं च शोणं मणिनिभोदकम्।।4.40.21।।महीं कालमहीं चैव शैलकाननशोभिताम्।ब्रह्ममालान्विदेहांश्च मालवान्कालिकोसलान्।।4.40.22।।मागधांश्च महाग्रामान्पुण्ड्रांन्वङ्गां स्तथैव च।पत्तनं कोशकाराणां भूमिं च रजताकराम्।।4.40.23।।

Sucht Sītā am lieblichen Fluss Bhāgīrathī und ebenso an der Sarayū und der Kauśikī.

Verse 21

नदीं भागीरथीं रम्यां सरयूं कौशिकीं तथा।।4.40.20।।कालिन्दीं यमुनां रम्यां यामुनं च महागिरिम्।सरस्वतीं च सिन्धुं च शोणं मणिनिभोदकम्।।4.40.21।।महीं कालमहीं चैव शैलकाननशोभिताम्।ब्रह्ममालान्विदेहांश्च मालवान्कालिकोसलान्।।4.40.22।।मागधांश्च महाग्रामान्पुण्ड्रांन्वङ्गां स्तथैव च।पत्तनं कोशकाराणां भूमिं च रजताकराम्।।4.40.23।।

Sucht am lieblichen Fluss Kāлиндī (Yamunā) und am großen Berg namens Yāmuna; ebenso an der Sarasvatī, am Sindhu und am Śoṇa, dessen Wasser wie Edelsteine klar schimmert.

Verse 22

नदीं भागीरथीं रम्यां सरयूं कौशिकीं तथा।।4.40.20।।कालिन्दीं यमुनां रम्यां यामुनं च महागिरिम्।सरस्वतीं च सिन्धुं च शोणं मणिनिभोदकम्।।4.40.21।।महीं कालमहीं चैव शैलकाननशोभिताम्।ब्रह्ममालान्विदेहांश्च मालवान्कालिकोसलान्।।4.40.22।।मागधांश्च महाग्रामान्पुण्ड्रांन्वङ्गां स्तथैव च।पत्तनं कोशकाराणां भूमिं च रजताकराम्।।4.40.23।।

Sucht auch in Mahī und in Kālamahī, Ländern, die durch Berge und Wälder erstrahlen; und zieht weiter nach Brahmamāla, Videha, Mālava, Kāśī und Kosala.

Verse 23

नदीं भागीरथीं रम्यां सरयूं कौशिकीं तथा।।4.40.20।।कालिन्दीं यमुनां रम्यां यामुनं च महागिरिम्।सरस्वतीं च सिन्धुं च शोणं मणिनिभोदकम्।।4.40.21।।महीं कालमहीं चैव शैलकाननशोभिताम्।ब्रह्ममालान्विदेहांश्च मालवान्कालिकोसलान्।।4.40.22।।मागधांश्च महाग्रामान्पुण्ड्रांन्वङ्गां स्तथैव च।पत्तनं कोशकाराणां भूमिं च रजताकराम्।।4.40.23।।

Sucht unter den Magadhas und ihren großen Siedlungen; ebenso in Puṇḍra und in Vaṅga; in der Hafenstadt der Seidenhandwerker und in dem Land, das für seine Silberminen berühmt ist.

Verse 24

सर्वमेतद्विचेतव्यं मृगयद्भिस्ततस्ततः।रामस्य दयितां भार्यां सीतां दशरथस्नुषाम्।।4.40.24।।

All dies müsst ihr erforschen, immer wieder suchend, hier und dort — nach Sītā, Rāmas geliebter Gemahlin, Daśarathas Schwiegertochter.

Verse 25

समुद्रमवगाढांश्च पर्वतान्पत्तनानि च।मन्दरस्य च ये कोटिं संश्रिताः केचिदायताम्।।4.40.25।।कर्णप्रावरणाश्चैव तथा चाप्योष्ठकर्णकाः।घोरलोहमुखाश्चैव जवनाश्चैकपादकाः।।4.40.26।।अक्षया बलवन्तश्च पुरुषाः पुरुषादकाः।किराताः कर्ण चूडाश्च हेमाङ्गा: प्रियदर्शनाः।।4.40.27।।आममीनाशनास्तत्र किराता द्वीपवासिनः।अन्तर्जलचरा घोरा नरव्याघ्रा इति शृताः।।4.40.28।।एतेषामाश्रयास्सर्वे विचेयाः कावनौकसः।गिरिभिर्ये च गम्यन्ते प्लवनेन प्लवेन च।।4.40.29।।

Sucht selbst an Orten, die tief im Meer versunken liegen, ebenso in Bergen und Städten; und bei jenen, die Zuflucht auf den weiten Höhen des Mandara genommen haben.

Verse 26

समुद्रमवगाढांश्च पर्वतान्पत्तनानि च।मन्दरस्य च ये कोटिं संश्रिताः केचिदायताम्।।4.40.25।।कर्णप्रावरणाश्चैव तथा चाप्योष्ठकर्णकाः।घोरलोहमुखाश्चैव जवनाश्चैकपादकाः।।4.40.26।।अक्षया बलवन्तश्च पुरुषाः पुरुषादकाः।किराताः कर्ण चूडाश्च हेमाङ्गा: प्रियदर्शनाः।।4.40.27।।आममीनाशनास्तत्र किराता द्वीपवासिनः।अन्तर्जलचरा घोरा नरव्याघ्रा इति शृताः।।4.40.28।।एतेषामाश्रयास्सर्वे विचेयाः कावनौकसः।गिरिभिर्ये च गम्यन्ते प्लवनेन प्लवेन च।।4.40.29।।

Es gibt auch Wesen, die ihre Ohren bedecken, und andere, deren Ohren bis zu den Lippen reichen; manche haben schreckliche, eisenartige Gesichter, und andere sind schnell und einfüßig.

Verse 27

समुद्रमवगाढांश्च पर्वतान्पत्तनानि च।मन्दरस्य च ये कोटिं संश्रिताः केचिदायताम्।।4.40.25।।कर्णप्रावरणाश्चैव तथा चाप्योष्ठकर्णकाः।घोरलोहमुखाश्चैव जवनाश्चैकपादकाः।।4.40.26।।अक्षया बलवन्तश्च पुरुषाः पुरुषादकाः।किराताः कर्ण चूडाश्च हेमाङ्गा: प्रियदर्शनाः।।4.40.27।।आममीनाशनास्तत्र किराता द्वीपवासिनः।अन्तर्जलचरा घोरा नरव्याघ्रा इति शृताः।।4.40.28।।एतेषामाश्रयास्सर्वे विचेयाः कावनौकसः।गिरिभिर्ये च गम्यन्ते प्लवनेन प्लवेन च।।4.40.29।।

Da sind menschenfressende Männer, unvergänglich und von großer Kraft; und auch Kirātas mit Schläfenlocken bis zu den Ohren — goldgliedrig und lieblich anzusehen.

Verse 28

समुद्रमवगाढांश्च पर्वतान्पत्तनानि च।मन्दरस्य च ये कोटिं संश्रिताः केचिदायताम्।।4.40.25।।कर्णप्रावरणाश्चैव तथा चाप्योष्ठकर्णकाः।घोरलोहमुखाश्चैव जवनाश्चैकपादकाः।।4.40.26।।अक्षया बलवन्तश्च पुरुषाः पुरुषादकाः।किराताः कर्ण चूडाश्च हेमाङ्गा: प्रियदर्शनाः।।4.40.27।।आममीनाशनास्तत्र किराता द्वीपवासिनः।अन्तर्जलचरा घोरा नरव्याघ्रा इति शृताः।।4.40.28।।एतेषामाश्रयास्सर्वे विचेयाः कावनौकसः।गिरिभिर्ये च गम्यन्ते प्लवनेन प्लवेन च।।4.40.29।।

Dort, so heißt es, essen die inselbewohnenden Kirātas rohen Fisch; sie bewegen sich unter dem Wasser, furchterregend, und sind als „Tiger-Menschen“ bekannt.

Verse 29

समुद्रमवगाढांश्च पर्वतान्पत्तनानि च।मन्दरस्य च ये कोटिं संश्रिताः केचिदायताम्।।4.40.25।।कर्णप्रावरणाश्चैव तथा चाप्योष्ठकर्णकाः।घोरलोहमुखाश्चैव जवनाश्चैकपादकाः।।4.40.26।।अक्षया बलवन्तश्च पुरुषाः पुरुषादकाः।किराताः कर्ण चूडाश्च हेमाङ्गा: प्रियदर्शनाः।।4.40.27।।आममीनाशनास्तत्र किराता द्वीपवासिनः।अन्तर्जलचरा घोरा नरव्याघ्रा इति शृताः।।4.40.28।।एतेषामाश्रयास्सर्वे विचेयाः कावनौकसः।गिरिभिर्ये च गम्यन्ते प्लवनेन प्लवेन च।।4.40.29।।

Alle Zufluchtsorte dieser Waldbewohner sind zu erkunden; ebenso die Orte, die man über Berge, durch Sprung und auch durch Schwimmen erreicht.

Verse 30

रत्नवन्तं यवद्वीपं सप्तराज्योपशोभितम्।सुवर्णरूप्यकं चैव सुवर्णाकरमण्डितम्।।4.40.30।।यवद्वीपमतिक्रम्य शिशिरो नाम पर्वतः।दिवं स्पृशति शृङ्गेण देवदानवसेवितः।।4.40.31।।एतेषां गिरिदुर्गेषु प्रपातेषु वनेषु च।मार्गध्वं सहितास्सर्वे रामपत्नीं यशस्विनीम्।।4.40.32।।

Zieht nach Yavadvīpa, reich an Edelsteinen, geschmückt von sieben Königreichen; voll von Gold und Silber und geziert mit Goldminen.

Verse 31

रत्नवन्तं यवद्वीपं सप्तराज्योपशोभितम्।सुवर्णरूप्यकं चैव सुवर्णाकरमण्डितम्।।4.40.30।।यवद्वीपमतिक्रम्य शिशिरो नाम पर्वतः।दिवं स्पृशति शृङ्गेण देवदानवसेवितः।।4.40.31।।एतेषां गिरिदुर्गेषु प्रपातेषु वनेषु च।मार्गध्वं सहितास्सर्वे रामपत्नीं यशस्विनीम्।।4.40.32।।

Jenseits von Yavadvīpa liegt ein Berg namens Śiśira; mit seinem Gipfel scheint er den Himmel zu berühren und wird von Devas wie auch von Dānavas aufgesucht.

Verse 32

रत्नवन्तं यवद्वीपं सप्तराज्योपशोभितम्।सुवर्णरूप्यकं चैव सुवर्णाकरमण्डितम्।।4.40.30।।यवद्वीपमतिक्रम्य शिशिरो नाम पर्वतः।दिवं स्पृशति शृङ्गेण देवदानवसेवितः।।4.40.31।।एतेषां गिरिदुर्गेषु प्रपातेषु वनेषु च।मार्गध्वं सहितास्सर्वे रामपत्नीं यशस्विनीम्।।4.40.32।।

Ihr alle, vereint, sollt in jenen unzugänglichen Bergfesten, an den Wasserfällen und in den Wäldern nach Rāmas ruhmreicher Gemahlin suchen.

Verse 33

ततो रक्तजलं शोणमगाधं शीघ्रगामिनम्।गत्वा पारं समुद्रस्य सिद्धचारणसेवितम्।।4.40.33।।तस्य तीर्थेषु रम्येषु विचित्रेषु वनेषु च।रावण स्सह वैदेह्या मार्गितव्यस्ततस्ततः।।4.40.34।।

Von dort gelangt zum Śoṇa, dessen Wasser rot ist, tief und schnell strömend; und zieht dann zum fernen Ufer des Ozeans, das von Siddhas und Cāraṇas besucht wird.

Verse 34

ततो रक्तजलं शोणमगाधं शीघ्रगामिनम्।गत्वा पारं समुद्रस्य सिद्धचारणसेवितम्।।4.40.33।।तस्य तीर्थेषु रम्येषु विचित्रेषु वनेषु च।रावण स्सह वैदेह्या मार्गितव्यस्ततस्ततः।।4.40.34।।

An seinen lieblichen Furten und in seinen wunderbaren Wäldern sollt ihr überall nach Rāvaṇa zusammen mit Vaidehī suchen.

Verse 35

तत स्समुद्रद्वीपांश्च सुभीमान्द्रष्टुमर्हथ।ऊर्मिमन्तं समुद्रं च क्रोशन्तमनिलोद्धतम्।।4.40.35।।

Daraufhin sollt ihr auch die furchterregenden Inseln des Ozeans erkunden und das Meer selbst — wogend vor Wellen, vom Wind getrieben und brausend.

Verse 36

तत्रासुरा महाकायाश्छायां गृह्णन्ति नित्यशः।ब्रह्मणा समनुज्ञाता दीर्घकालं बुभुक्षिताः।।4.40.36।।

Dort ergreifen Asuras von riesigem Leib unablässig die Schatten (der Vorübergehenden); lange vom Hunger gequält, haben sie von Brahmā die Erlaubnis erhalten.

Verse 37

तं कालमेघप्रतिमं महोरगनिषेवितम्।अभिगम्य महानादं तीर्थेनैव महोदधिम्।।4.40.37।।ततो रक्तजलं भीमं लोहितं नाम सागरम्।गत्वा प्रेक्ष्यथ तां चैव बृहतीं कूटशाल्मलीम्।।4.40.38।।

Nähert euch jenem großen Ozean, der dröhnt wie eine dunkle Wolke zur Zeit der Auflösung und von mächtigen Schlangen bewohnt ist; erreicht ihn auf dem Weg entlang des Ufers.

Verse 38

तं कालमेघप्रतिमं महोरगनिषेवितम्।अभिगम्य महानादं तीर्थेनैव महोदधिम्।।4.40.37।।ततो रक्तजलं भीमं लोहितं नाम सागरम्।गत्वा प्रेक्ष्यथ तां चैव बृहतीं कूटशाल्मलीम्।।4.40.38।।

Dann, wenn ihr zum furchterregenden, rotwasserigen Meer namens Lohita gelangt, werdet ihr dort auch den gewaltigen Kūṭaśālmalī-Baum erblicken.

Verse 39

गृहं च वैनतेयस्य नानारत्नविभूषितम्।तत्र कैलाससङ्काशं विहितं विश्वकर्मणा।।4.40.39।।

Dort werdet ihr Vainateyas (Garuḍas) Haus sehen, mit vielerlei Edelsteinen geschmückt, von Viśvakarman errichtet, leuchtend wie der Berg Kailāsa.

Verse 40

तत्र शैलनिभा भीमा मन्देहा नाम राक्षसाः।शैलशृङ्गेषु लम्बन्ते नानारूपा भयावहाः।।4.40.40।।

Dort wohnen die furchterregenden Rākṣasas namens Mandehas—schrecklich, berggleich an Größe und von vielerlei Gestalt—die von den Felszacken der Gipfel herabhängen, entsetzlich anzusehen.

Verse 41

ते पतन्ति जले नित्यं सूर्यस्योदयनं प्रति।निहता ब्रह्मतेजोभिरहन्यहनि राक्षसाः।।4.40.41।।अभितप्ताश्च सूर्येण लम्बन्ते स्म पुनः पुनः।

Bei Sonnenaufgang, Tag für Tag, stürzen sie ins Wasser—jene Rākṣasas, die Tag um Tag durch den brahmanischen Glanz, die heilige Mantra-Kraft, erschlagen werden. Von der Sonnenhitze versengt, hängen sie immer wieder von neuem herab.

Verse 42

ततः पाण्डुरमेघाभं क्षीरोदं नाम सागरम्।।4.40.42।।गत्वा द्रक्ष्यथ दुर्धर्षा मुक्ताहारमिवोर्मिभिः।

Dann, o Unbezwingbare, werdet ihr, weiterziehend, den Ozean namens Kṣīroda erblicken, weiß wie fahle Wolken—seine Wogen gereiht wie eine Perlenkette.

Verse 43

तस्य मध्ये महान् श्वेतो ऋषभो नाम पर्वतः।।4.40.43।।दिव्यगन्धैः कुसुमितै राजितैश्च नगैर्वृतः।सरश्च राजतैः पद्मैर्ज्वलितैर्हेमकेसरैः।।4.40.44।।नाम्ना सुदर्शनं नाम राजहंसैस्समाकुलम्।

Inmitten jenes Ozeans steht ein großer weißer Berg namens Ṛṣabha, umkränzt von strahlenden, blühenden Hainen, die von himmlischen Düften erfüllt sind. Dort ist auch ein See namens Sudarśana, leuchtend von silbernen Lotosblüten, deren Fäden wie Gold erglänzen, und erfüllt von königlichen Schwänen.

Verse 44

तस्य मध्ये महान् श्वेतो ऋषभो नाम पर्वतः।।4.40.43।।दिव्यगन्धैः कुसुमितै राजितैश्च नगैर्वृतः।सरश्च राजतैः पद्मैर्ज्वलितैर्हेमकेसरैः।।4.40.44।।नाम्ना सुदर्शनं नाम राजहंसैस्समाकुलम्।

Inmitten jenes Ozeans steht ein großer weißer Berg namens Ṛṣabha, umkränzt von strahlenden, blühenden Hainen, die von himmlischen Düften erfüllt sind. Dort ist auch ein See namens Sudarśana, leuchtend von silbernen Lotosblüten, deren Fäden wie Gold erglänzen, und erfüllt von königlichen Schwänen.

Verse 45

विबुधाश्चारणा यक्षाः किन्नराश्चाप्सरोगणाः।।4.40.45।।हृष्टास्समभिगच्छन्ति नलिनीं तां रिरंसवः।

Devas, Cāraṇas, Yakṣas, Kinnaras und Scharen von Apsaras—voller Freude—kommen immer wieder zu jenem Lotossee, um dort zu wandeln und seine Schönheit zu genießen.

Verse 46

क्षीरोदं समतिक्रम्य तदा द्रक्ष्यथ वानराः।।4.40.46।।जलोदं सागरं शीघ्रं सर्वभूतभयावहम्।

O Vānaras, wenn ihr den Milchozean überschritten habt, werdet ihr bald den Ozean namens Jaloda erblicken, furchterregend für alle Wesen.

Verse 47

तत्र तत्कोपजं तेजः कृतं हयमुखं महत्।।4.40.47।।अस्याहुस्तन्महावेगमोदनं सचराचरम्।

Dort nahm eine große, lodernde Macht, aus Zorn geboren, die Gestalt des gewaltigen Hayamukha an; man sagt, für ihn werden alle Wesen, bewegte wie unbewegte, zur Speise, getrieben von seiner ungeheuren Wucht.

Verse 48

तत्र विक्रोशतां नादो भूतानां सागरौकसाम्।।4.40.48।।श्रूयते च समर्थानां दृष्ट्वा तद्बडबामुखम्।

Dort vernimmt man das Geschrei der im Meer wohnenden Wesen; denn selbst die Starken geraten beim Anblick des furchtbaren Vadavā-Feuers in Schrecken und schlagen Alarm.

Verse 49

स्वादूदस्योत्तरे देशे योजनानि त्रयोदश।।4.40.49।।जातरूपशिलो नाम महान्कनकपर्वतः।

Nördlich von jenem Ozean süßer Wasser, dreizehn Yojanas entfernt, erhebt sich ein großer goldener Berg namens Jātarūpaśila.

Verse 50

तत्र चन्द्रप्रतीकाशं पन्नगं धरणीधरम्।।4.40.50।।पद्मपत्रविशालाक्षं ततो द्रक्ष्यथ वानराः।आसीनं पर्वतस्याग्रे सर्वभूतनमस्कृतम्।।4.40.51।।सहस्रशिरसं देवमनन्तं नीलवाससम्।

Dort, o Vanaras, werdet ihr Ananta erblicken — die göttliche Schlange mit tausend Häuptern, mondhell strahlend, blaugewandet, mit weiten Augen wie Lotusblätter; auf dem Gipfel des Berges sitzend, die Last der Erde tragend und von allen Wesen verehrt.

Verse 51

तत्र चन्द्रप्रतीकाशं पन्नगं धरणीधरम्।।4.40.50।।पद्मपत्रविशालाक्षं ततो द्रक्ष्यथ वानराः।आसीनं पर्वतस्याग्रे सर्वभूतनमस्कृतम्।।4.40.51।।सहस्रशिरसं देवमनन्तं नीलवाससम्।

Dort, o Vanaras, werdet ihr Ananta erblicken — die göttliche Schlange mit tausend Häuptern, mondhell strahlend, blaugewandet, mit weiten Augen wie Lotusblätter; auf dem Gipfel des Berges sitzend, die Last der Erde tragend und von allen Wesen verehrt.

Verse 52

त्रिशिराः काञ्चनः केतुस्तालस्तस्य महात्मनः।।4.40.52।।स्थापितः पर्वतस्याग्रे विराजति सवेदिकः।

Auf jenem Berggipfel erstrahlt, auf einem Altar aufgerichtet, das Banner des Großherzigen: ein goldener Palmbaum-Standart mit drei Zinnen.

Verse 53

पूर्वस्यां दिशि निर्माणं कृतं तत् त्रिदशेश्वरैः।।4.40.53।।ततः परं हेममय श्श्रीमानुदयपर्वतः।तस्य कोटिर्दिवं स्पृष्ट्वा शतयोजनमायता।।4.40.54।।जातरूपमयी दिव्या विराजति सवेदिका।

Im östlichen Viertel wurde jene Anordnung von den Herren der Götter errichtet. Dahinter erhebt sich der herrliche, ganz aus Gold bestehende Udaya-Berg; sein Gipfel, hundert Yojanas weit, berührt den Himmel, und darauf glänzt ein göttlicher goldener Altar.

Verse 54

पूर्वस्यां दिशि निर्माणं कृतं तत् त्रिदशेश्वरैः।।4.40.53।।ततः परं हेममय श्श्रीमानुदयपर्वतः।तस्य कोटिर्दिवं स्पृष्ट्वा शतयोजनमायता।।4.40.54।।जातरूपमयी दिव्या विराजति सवेदिका।

Im östlichen Viertel wurde jene Anordnung von den Herren der Götter errichtet. Dahinter erhebt sich der herrliche, ganz aus Gold bestehende Udaya-Berg; sein Gipfel, hundert Yojanas weit, berührt den Himmel, und darauf glänzt ein göttlicher goldener Altar.

Verse 55

सालैस्तालैस्तमालैश्च कर्णिकारैश्च पुष्पितैः।।4.40.55।।जातरूपमयैर्दिव्यै श्शोभते सूर्यसन्निभैः।

Er ist geschmückt mit blühenden Bäumen—Sāla, Tāla, Tamāla und Karṇikāra—mit göttlichen Blüten von goldener Farbe, strahlend wie die Sonne.

Verse 56

तत्र योजनविस्तारमुच्छ्रितं दशयोजनम्।।4.40.56।।शृङ्गं सौमनसं नाम जातरूपमयं ध्रुवम्।

Dort erhebt sich ein fester, goldener Gipfel namens Saumanasa: eine Yojana breit und zehn Yojanas hoch.

Verse 57

तत्रपूर्वं पदं कृत्वा पुरा विष्णुस्त्रिविक्रमे।।4.40.57।।द्वितीयं शिखरे मेरोश्चकार पुरुषोत्तमः।

In uralter Zeit, als Viṣṇu — der Höchste unter den Wesen — als Trivikrama die drei Schritte vollzog, setzte er dort seinen ersten Schritt und den zweiten auf den Gipfel des Berges Meru.

Verse 58

त्तरेण परिक्रम्य जम्बूद्वीपं दिवाकरः।।4.40.58।।दृश्यो भवति भूयिष्ठं शिखरं तन्महोच्छ्रयम्।

Wenn der Divākara (die Sonne) Jambūdvīpa im Norden umkreist, wird er am deutlichsten sichtbar, sobald er jenen überaus hochragenden Gipfel erreicht.

Verse 59

तत्र वैखानसा नाम वालखिल्या महर्षयः।।4.40.59।।प्रकाशमाना दृश्यन्ते सूर्यवर्णास्तपस्विनः।

Dort erblickt man die großen ṛṣis, Vaikhānasas und Vālakhilyas genannt — strahlende Asketen, von sonnenähnlichem Glanz.

Verse 60

अयं सुदर्शनो द्वीपः पुरो यस्य प्रकाशते।।4.40.60।।यस्मिं स्तेजश्च चक्षुश्च सर्वप्राणभृतामपि।

Dies ist die Insel namens Sudarśana, die vor uns erstrahlt; dort offenbaren sich der Glanz der Sonne und mit ihm die Sehkraft aller lebenden Wesen.

Verse 61

शैलस्य तस्य शृङ्गेषु कन्दरेषु वनेषु च।।4.40.61।।रावणस्सह वैदेह्या मार्गितव्यस्ततस्ततः।

Auf den Gipfeln jenes Berges, in seinen Höhlen und in seinen Wäldern — hier und dort — ist Rāvaṇa zusammen mit Vaidehī zu suchen.

Verse 62

काञ्चनस्य च शैलस्य सूर्यस्य च महात्मनः।।4.40.62।।आविष्टा तेजसा सन्ध्या पूर्वा रक्ता प्रकाशते।

Durchtränkt vom Glanz des goldenen Berges und der erhabenen Sonne leuchtet die östliche Dämmerung, rot von Farbe.

Verse 63

पूर्वमेतत्कृतं द्वारं पृथिव्या भुवनस्य च।।4.40.63।।सूर्यस्योदयनं चैव पर्वा ह्येषा दिगुच्यते।

Dies ist das östliche «Tor», geschaffen für die Erde und für die Welt; und weil hier die Sonne aufgeht, heißt diese Himmelsrichtung wahrlich Osten.

Verse 64

तस्य शैलस्य पृष्ठेषु निर्झरेषु गुहासु च।।4.40.64।।रावण स्सह वैदेह्या मार्गितव्यस्ततस्ततः।

An den Hängen und Rücken jenes Berges, an seinen Bächen und auch in seinen Höhlen—überall—muss Rāvaṇa zusammen mit Vaidehī gesucht werden.

Verse 65

ततः परमगम्या स्याद्दिक्पूर्वा त्रिदशावृता।।4.40.65।।रहिता चन्द्रसूर्याभ्यामदृश्या तिमिरावृता।

Darüber hinaus wird die östliche Himmelsrichtung unzugänglich—von den Göttern bewacht; ohne Mond und Sonne ist sie unsichtbar, von Finsternis umhüllt.

Verse 66

शैलेषु तेषु सर्वेषु कन्दरेषु वनेषु च।।4.40.66।।ये च नोक्ता मया देशा विचेया तेषु जानकी।

In all jenen Bergen—durch ihre Schluchten, Höhlen und Wälder—sucht nach Jānakī; und auch in den Gegenden, die ich nicht eigens genannt habe, forscht dort nach ihr.

Verse 67

एतावद्वानरैश्शक्यं गन्तुं वानरपुङ्गवाः।।4.40.67।।अभास्करममर्यादं न जानीमस्ततः परम्।

O ihr Vorzüglichsten unter den Affen, bis hierher können die Vānara gelangen; darüber hinaus—wo kein Sonnenlicht und keine klare Grenze ist—wissen wir nicht, was weiter liegt.

Verse 68

अधिगम्य तु वैदेहीं निलयं रावणस्य च।।4.40.68।।मासे पूर्णे निवर्तध्वमुदयं प्राप्य पर्वतम्।

Wenn ihr den Berg Udaya erreicht habt, sucht Vaidehī und ebenso die Wohnstatt Rāvaṇas; und wenn die Frist eines Monats vollendet ist, kehrt zurück.

Verse 69

ऊर्ध्वं मासान्न वस्तव्यं वसन्वध्यो भवेन्मम।।4.40.69।।सिद्धार्थास्सन्निवर्तध्वमधिगम्य तु मैथिलीम्।

Bleibt nicht länger als einen Monat fern; verweilt ihr darüber hinaus, so seid ihr meiner Strafe verfallen. Gelangt nach Maithilī, erfüllt den Zweck und kehrt mit vollem Erfolg zurück.

Verse 70

महेन्द्रकान्तां वनषण्डमण्डितांदिशं चरित्वा निपुणेन वानराः।अवाप्य सीतां रघुवंशजप्रियांततो निवृत्तास्सुखिनो भविष्यथ।।4.40.70।।

O Affen, durchstreift mit Geschick die östliche Gegend, Mahendra lieb, geschmückt mit Hainen und Wäldern. Wenn ihr Sītā findet, die dem Spross des Raghu-Geschlechts (Rāma) teuer ist, kehrt zurück — dann werdet ihr in Sicherheit und Freude leben.