
Sukta 1.29
Vasiṣṭha (traditional for RV 1.29; confirm per Anukramaṇī)
Indra
Jagatī (refrain-like extension; verify by syllable count across pādas)
এই ইন্দ্ৰ-সূক্ত (পুনৰাবৃত্ত ধ্ৰুৱপদসহ) সোমপায়ী, সত্যবাহী বীৰক প্ৰাৰ্থনা কৰে—কবিসকলৰ স্তৱক কাৰ্যকৰী আৰু ফলপ্ৰসূ কৰি তুলক, আৰু গোধন, অশ্ব, লগতে “হাজাৰগুণ দীপ্তিমান” প্ৰাচুৰ্য দান কৰক। লগতে ইন্দ্ৰক অনুৰোধ কৰা হৈছে যেন তেওঁ বাধাদানকাৰী শক্তি আৰু শত্রুতাপূৰ্ণ কোলাহল ভাঙি পেলায়, যাতে দান আৰু সঠিক উচ্চাৰণ জাগ্ৰত হৈ প্ৰবল হয়।
Mantra 1
यच्चिद्धि सत्य सोमपा अनाशस्ता इव स्मसि । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
হে সত্য সোমপা ইন্দ্ৰ, যদিও আমি যেন অপ্রশংসিত, অযোগ্যৰ দৰে আছোঁ, তথাপি তুমি আমাৰ ওচৰলৈ আহা আৰু আমাক সত্য-স্তৱনাৰ যোগ্য কৰি তোলা। গোষু-অশ্বেষু, শুভ্ৰ ৰশ্মিসমূহত, সহস্ৰ-সহস্ৰ দীপ্ত ঐশ্বৰ্যত—হে তুৱীমঘ—আমাক প্রতিষ্ঠা দিয়া।
Mantra 2
शिप्रिन्वाजानां पते शचीवस्तव दंसना । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
হে শিপ্ৰিন্, বাজসমূহৰ পতি, হে শচীৱান্, তোমাৰ দংসনা—কাৰ্যক্ষম বীৰ্য—আমাৰ বাবে প্ৰকাশ কৰা। আহা, হে ইন্দ্ৰ, আৰু গোষু-অশ্বেষু শুভ্ৰ ৰশ্মিসমূহত, সহস্ৰ-সহস্ৰ দীপ্ত সমৃদ্ধিত—হে তুৱীমঘ—আমাৰ সঠিক স্তৱন স্থাপন কৰা।
Mantra 3
नि ष्वापया मिथूदृशा सस्तामबुध्यमाने । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
বাঁকা দৃষ্টিৰে চোৱা দুয়োটা—যুগল বিকৃতি—তাক নিদ্ৰালু কৰি দিয়া; সিহঁত যেন অনবোধ হৈয়ে থাকে। তাৰ পাছত আহা, হে ইন্দ্ৰ, আৰু গোষু-অশ্বেষু শুভ্ৰ ৰশ্মিসমূহত, সহস্ৰ-সহস্ৰ দীপ্ত সমৃদ্ধিত—হে তুৱীমঘ—আমাৰ সত্য স্তৱন কার্যকৰী কৰি তোলা।
Mantra 4
ससन्तु त्या अरातयो बोधन्तु शूर रातयः । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
যিসকলে দান ৰোধে, বাধা দিয়ে—সিহঁত ক্ষীণ হওক; হে শূৰ, দানসমূহ জাগ্ৰত হওক। হে তুৱীমঘ ইন্দ্ৰ, আহা; গোৱে-অশ্বে, শুভ্ৰ কিৰণ-শক্তিত, সহস্ৰগুণ দীপ্ত সমৃদ্ধিত আমাৰ সত্য-স্তৱক সফল কৰি দিয়া।
Mantra 5
समिन्द्र गर्दभं मृण नुवन्तं पापयामुया । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
হে ইন্দ্ৰ, ডিঙি-ডিঙি চিঞৰি উঠা গাধাটোক—এই কোলাহলীয়া পাপ-প্ৰবৃত্তিক—সেই অমঙ্গল শক্তিৰে চূর্ণ কৰ। তাৰ পাছত, হে তুৱীমঘ ইন্দ্ৰ, আহা; গোৱে-অশ্বে, শুভ্ৰ কিৰণ-শক্তিত, সহস্ৰগুণ দীপ্ত সমৃদ্ধিত আমাৰ সত্য-স্তৱক সফল কৰি দিয়া।
Mantra 6
पताति कुण्डृणाच्या दूरं वातो वनादधि । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
বাঁকা মায়াবিনীৰ শক্তি দূৰলৈ উৰি যায়—বনৰ পৰা বতাহে উৰুৱাই নিয়াৰ দৰে। তাৰ পাছত, হে তুৱীমঘ ইন্দ্ৰ, আহা; গোৱে-অশ্বে, শুভ্ৰ কিৰণ-শক্তিত, সহস্ৰগুণ দীপ্ত সমৃদ্ধিত আমাৰ সত্য-স্তৱক সফল কৰি দিয়া।
Mantra 7
सर्वं परिक्रोशं जहि जम्भया कृकदाश्वम् । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
চাৰিওফালৰ সকলো ক্ৰন্দন-চিঞৰ নিধন কৰা; জম্ভয়াৰে হাউলি উঠা কৃকদাশ্বক চেপি দমন কৰা। তাৰ পাছত, হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ শংসা-স্তৱক সফল কৰি দিয়া—গো আৰু অশ্বৰ মাজত, উজ্জ্বল সমৃদ্ধিত, সহস্ৰগুণ শোভাময় ঐশ্বৰ্যত, হে তুৱীমঘ।
The hymn asks Indra to come and make the singers’ praise effective, granting visible prosperity—especially cattle, horses, and abundant, shining wealth—while removing obstacles.
The repeated refrain works like a ritual anchor: it reinforces the central petition and is suited to steady, emphatic recitation during offering, especially in Soma contexts.
In the hymn, Kṛkadāśva appears as a hostile, disruptive force to be crushed by Indra; it can be read both as an external adversary and as a symbol of inner or ritual obstruction.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.