
Sukta 1.29
Vasiṣṭha (traditional for RV 1.29; confirm per Anukramaṇī)
Indra
Jagatī (refrain-like extension; verify by syllable count across pādas)
अयं इन्द्रसूक्तः (पुनःपुनरुक्त-प्रत्यावर्तनयुक्तः) सोमपानं सत्यधारिणं वीरं प्रार्थयते यत् कवीनां स्तुतिं सफलां कुर्यात्, तथा च गो-अश्वादि प्रत्यक्षं समृद्धिं दद्यात्—“दीप्तं सहस्रगुणं” बहुलं धनम्। अपि च विघ्नकरान् बलान् शत्रूणां कलकलं च भिन्द्यात्, येन दानानि च सम्यगुक्तिः च प्रबुध्येरन्, प्रबलाः स्युः।
Mantra 1
यच्चिद्धि सत्य सोमपा अनाशस्ता इव स्मसि । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
हे सत्य सोमप इन्द्र, यद्यपि वयं किल अनाशस्ताः इव स्मसि, तथापि त्वम् अस्मान् आ गच्छ; अस्मान् सत्यशंसनाय योग्याञ् कुरु। गोष्वश्वेषु शुभ्रेषु, सहस्रेषु दीप्तेषु समृद्धिषु—हे तुवीमघ—अस्मान् शंसय।
Mantra 2
शिप्रिन्वाजानां पते शचीवस्तव दंसना । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
हे शिप्रिन् वाजानां पते, हे शचीवन्, तव दंसनाः अस्माकं कृते प्रादुर्भवन्तु। आ गच्छ, हे इन्द्र, गोष्वश्वेषु शुभ्रेषु, सहस्रेषु दीप्तेषु समृद्धिषु—हे तुवीमघ—अस्मान् शंसय।
Mantra 3
नि ष्वापया मिथूदृशा सस्तामबुध्यमाने । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
मिथूदृशौ द्वौ—वक्रदृष्टियौ युगलविकृत्यौ—नि ष्वापय; तौ अबुध्यमानौ एव तिष्ठताम्। ततः आ गच्छ, हे इन्द्र, गोष्वश्वेषु शुभ्रेषु, सहस्रेषु दीप्तेषु समृद्धिषु—हे तुवीमघ—अस्माकं सत्यशंसनं प्रभावय।
Mantra 4
ससन्तु त्या अरातयो बोधन्तु शूर रातयः । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
ससन्तु त्या अरातयः, बोधन्तु शूर रातयः। आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ॥
Mantra 5
समिन्द्र गर्दभं मृण नुवन्तं पापयामुया । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
समिन्द्र गर्दभं मृण नुवन्तं पापयामुया। आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ॥
Mantra 6
पताति कुण्डृणाच्या दूरं वातो वनादधि । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
पतति कुण्डृणाच्या दूरं वातो वनादधि। आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ॥
Mantra 7
सर्वं परिक्रोशं जहि जम्भया कृकदाश्वम् । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ ॥
सर्वं परिक्रोशं जहि; जम्भया कृकदाश्वं क्रन्दमानं मर्दय। अथ न इन्द्र आगत्य अस्माकं शंसनं साधय—गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ।
The hymn asks Indra to come and make the singers’ praise effective, granting visible prosperity—especially cattle, horses, and abundant, shining wealth—while removing obstacles.
The repeated refrain works like a ritual anchor: it reinforces the central petition and is suited to steady, emphatic recitation during offering, especially in Soma contexts.
In the hymn, Kṛkadāśva appears as a hostile, disruptive force to be crushed by Indra; it can be read both as an external adversary and as a symbol of inner or ritual obstruction.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.