Sukta 178

Mantra 1

यद्ध स्या त इन्द्र श्रुष्टिरस्ति यया बभूथ जरितृभ्य ऊती । मा नः कामं महयन्तमा धग्विश्वा ते अश्यां पर्याप आयोः ॥

যদি সঁচাকৈ, হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ সেই তৎক্ষণাৎ শ্ৰৱণ-শক্তি আছে—যাৰ দ্বাৰা তুমি স্তোতাসকলৰ বাবে ঊতি (সহায়) হৈ উঠিছা—তেন্তে আমাৰ বঢ়ি উঠা কামনা কেতিয়াও আঁতৰাই নেদিবা। হে আয়ুঃ (জীৱনীশক্তি), তোমাৰ সকলো ধন-সম্পদক পৰ্যাপ (চাৰিওফালে ঘেৰি) মই লাভ কৰোঁ।

Mantra 2

न घा राजेन्द्र आ दभन्नो या नु स्वसारा कृणवन्त योनौ । आपश्चिदस्मै सुतुका अवेषन्गमन्न इन्द्रः सख्या वयश्च ॥

নিশ্চয়েই ৰাজা ইন্দ্ৰে আমাক ন ঠগে—যি ভগ্নী-শক্তিসকলক নিজৰ যোনিত এক কৰি তোলে। আপঃ (জলসমূহ)ো তেওঁৰ বাবে সুখদায়ক আশ্ৰয় বিচাৰি পালে; ইন্দ্ৰ যেন সখ্যসহ আৰু জীৱনৰ বল (ৱয়ঃ)সহ আমাৰ ওচৰলৈ আহে।

Mantra 3

जेता नृभिरिन्द्रः पृत्सु शूरः श्रोता हवं नाधमानस्य कारोः । प्रभर्ता रथं दाशुष उपाक उद्यन्ता गिरो यदि च त्मना भूत् ॥

নৰেৰে সৈতে যুদ্ধসমূহত ইন্দ্ৰ বীৰ বিজয়ী; উদ্যমী গায়কৰ আহ্বান তেওঁ শুনে। দানশীল যজমানৰ বাবে, ওচৰত থকা, তেওঁ ৰথ আগবঢ়ায়—যেতিয়া স্তোত্ৰবাণী উঠি উঠে, যদি তেওঁ নিজৰ আত্মবলত তেনে হয়।

Mantra 4

एवा नृभिरिन्द्रः सुश्रवस्या प्रखादः पृक्षो अभि मित्रिणो भूत् । समर्य इषः स्तवते विवाचि सत्राकरो यजमानस्य शंसः ॥

এইদৰে নৰেৰে থকা শক্তিসকলৰ সৈতে, সুশ্ৰৱস্যা আৰু দীপ্ত যশ ভাঙি আগবঢ়োৱা ইন্দ্ৰ অগ্ৰগামী ভেদক হয়; তেওঁ মিত্ৰীয় শক্তিসকলৰ সন্মুখীন হয়। সমৰত, বলৰ প্ৰেৰণা বহুবিধ বাক্যত স্তৱিত হয়; যজমানৰ শংসা সোজা, অবিচ্ছিন্ন কৰ্মকাৰী হয়।

Mantra 5

त्वया वयं मघवन्निन्द्र शत्रूनभि ष्याम महतो मन्यमानान् । त्वं त्राता त्वमु नो वृधे भूर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

হে মঘৱন্ ইন্দ্ৰ, তোমাৰ সহায়ত আমি নিজকে মহান বুলি মানি অহংকাৰ কৰা শত্রুসকলক সন্মুখীন হৈ অতিক্ৰম কৰোঁ। তুমি ৰক্ষক; আমাৰ বৃদ্ধি-সমৃদ্ধিৰ বাবে হওঁক। আমি এই প্ৰেৰণা, এই বিজয়ী অগ্ৰগতি, আৰু দীঘলীয়া দানশীলতা থকা দাতাক লাভ কৰোঁ।