Adhyaya 82

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे पशुपाशविमोचनलिङ्गपूजादिकथनं नामैकाशीतितमो ऽध्यायः सूत उवाच व्यपोहनस्तवं वक्ष्ये सर्वसिद्धिप्रदं शुभम् नन्दिनश् च मुखाच्छ्रुत्वा कुमारेण महात्मना

এইদৰে শ্ৰীলিঙ্গমহাপুৰাণৰ পূৰ্বভাগত ‘পশু-পাশ বিমোচন আৰু লিঙ্গপূজাদি কথন’ নামৰ অধ্যায় আৰম্ভ হয়। সূত ক’লে—মই ‘ব্যপোহন স্তৱ’ ঘোষণা কৰিম; ই শুভ আৰু সৰ্বসিদ্ধিপ্ৰদ, যি মহাত্মা কুমাৰে নন্দীৰ মুখৰ পৰা শুনিছিল।

Verse 2

व्यासाय कथितं तस्माद् बहुमानेन वै मया नमः शिवाय शुद्धाय निर्मलाय यशस्विने

সেয়ে মই গভীৰ মান-সম্মানেৰে এই কথা ব্যাসদেৱক ক’লোঁ। শুদ্ধ, নিৰ্মল আৰু যশস্বী শিৱ—পতি—লৈ নমস্কাৰ।

Verse 3

दुष्टान्तकाय सर्वाय भवाय परमात्मने पञ्चवक्त्रो दशभुजो ह्य् अक्षपञ्चदशैर्युतः

দুষ্টান্তক, সৰ্বব্যাপী, পৰমাত্মা ভবলৈ নমস্কাৰ—যি পঞ্চবক্ত্ৰ, দশভুজ আৰু পঞ্চদশ অক্ষ-মালাৰে বিভূষিত।

Verse 4

शुद्धस्फटिकसंकाशः सर्वाभरणभूषितः सर्वज्ञः सर्वगः शान्तः सर्वोपरि सुसंस्थितः

তেওঁ শুদ্ধ স্ফটিকৰ দৰে দীপ্তিমান, সকলো দিৱ্য অলংকাৰৰে ভূষিত। সৰ্বজ্ঞ, সৰ্বব্যাপী, পৰম শান্ত—সৰ্বোপরি সুপ্ৰতিষ্ঠিত পৰম পতি।

Verse 5

पद्मासनस्थः सोमेशः पापमाशु व्यपोहतु ईशानः पुरुषश्चैव अघोरः सद्य एव च

পদ্মাসনত অধিষ্ঠিত সোমেশ্বৰে পাপ শীঘ্ৰে দূৰ কৰক। ঈশান, পুৰুষ, অঘোৰ আৰু সদ্যোজাত—এই শুভ মুখসমূহে তৎক্ষণাৎ মল আৰু বন্ধনজনিত ক্লেশ নাশ কৰক।

Verse 6

वामदेवश् च भगवान् पापमाशु व्यपोहतु अनन्तः सर्वविद्येशः सर्वज्ञः सर्वदः प्रभुः

ভগৱান বামদেৱে পাপ শীঘ্ৰে দূৰ কৰক। তেওঁ অনন্ত, সৰ্ববিদ্যাৰ ঈশ, সৰ্বজ্ঞ আৰু সৰ্বদাতা—পৰম প্ৰভু, পতি।

Verse 7

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु सूक्ष्मः सुरासुरेशानो विश्वेशो गणपूजितः

যি কেৱল শিৱধ্যানত একাগ্ৰ, সেই প্ৰভুৱে মোৰ পাপ দূৰ কৰক। তেওঁ সূক্ষ্ম, দেৱ-অসুৰৰ ঈশ, বিশ্বেশ্বৰ আৰু গণপূজিত।

Verse 8

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु शिवोत्तमो महापूज्यः शिवध्यानपरायणः

শিৱধ্যানত একাগ্ৰ সেই প্ৰভুৱে মোৰ পাপ দূৰ কৰক। তেওঁ শিৱোত্তম, মহাপূজ্য আৰু শিৱধ্যানত পৰায়ণ।

Verse 9

सर्वगः सर्वदः शान्तः स मे पापं व्यपोहतु एकाक्षो भगवानीशः शिवार्चनपरायणः

সৰ্বব্যাপী, সৰ্বদাতা, শান্ত সেই প্ৰভুৱে মোৰ পাপ দূৰ কৰক। তেওঁ একাক্ষ, ভগৱান ঈশ, শিৱাৰ্চনত পৰায়ণ।

Verse 10

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु त्रिमूर्तिर् भगवान् ईशः शिवभक्तिप्रबोधकः

শিৱধ্যানত একাগ্ৰ ভগৱান ঈশে মোৰ পাপ দূৰ কৰক। তেওঁ ত্ৰিমূৰ্ত্তিস্বৰূপ আৰু শিৱভক্তি প্ৰবোধক।

Verse 11

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु श्रीकण्ठः श्रीपतिः श्रीमाञ् शिवध्यानरतः सदा

শিৱধ্যানত একাগ্ৰ শ্ৰীকণ্ঠ—শ্ৰীপতি, শ্ৰীমান—সদা শিৱধ্যানৰত হৈ মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 12

शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु त्रैलोक्यनमिता देवी सोल्काकारा पुरातनी

শিৱাৰ্চনত সদা ৰত সেই শ্ৰীমান প্ৰভুৱে মোৰ পাপ নাশ কৰক। আৰু ত্ৰৈলোক্যনমিতা, প্ৰাচীন, জ্বালাসদৃশ তেজোময়ী দেৱীয়ে এই শুদ্ধিকৰ্ম ৰক্ষা কৰক।

Verse 13

शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु त्रैलोक्यनमिता देवी सोल्काकारा पुरातनी

শিৱাৰ্চনত ৰত সেই ধন্য প্ৰভুৱে মোৰ পাপ হৰণ কৰক। ত্ৰৈলোক্যনমিতা, প্ৰাচীন, অগ্নিশিখাসদৃশ তেজোময়ী দেৱীয়ে মোক ৰক্ষা আৰু শুদ্ধি দান কৰক।

Verse 14

दाक्षायणी महादेवी गौरी हैमवती शुभा एकपर्णाग्रजा सौम्या तथा वै चैकपाटला

তেওঁ দাক্ষায়ণী মহাদেৱী; গৌৰী, হৈমৱতী, শুভা—একপৰ্ণা, সৌম্যা, অগ্ৰজা; আৰু ‘চৈকপাটলা’ নামেও প্ৰসিদ্ধা।

Verse 15

अपर्णा वरदा देवी वरदानैकतत्परा उमा सुरहरा साक्षात् कौशिकी वा कपर्दिनी

তেওঁ অপৰ্ণা, বৰদায়িনী দেৱী—বৰদান দানত একনিষ্ঠা। তেওঁ উমা, দুষ্টশক্তি-সংহাৰিণী; তেওঁ কৌশিকী, আৰু কপৰ্দিনীও—জটাধাৰিণী শক্তি।

Verse 16

खट्वाङ्गधारिणी दिव्या कराग्रतरुपल्लवा नैगमेयादिभिर् दिव्यैश् चतुर्भिः पुत्रकैर्वृता

খট্বাঙ্গ ধাৰিণী সেই দিৱ্য তেজোময়ী, যাৰ কৰাগ্ৰ নবপল্লৱৰ দৰে কোমল; নৈগমেয় আদি চাৰি দিৱ্য পুত্ৰেৰে পৰিবৃতা আছিল।

Verse 17

मेनाया नन्दिनी देवी वारिजा वारिजेक्षणा अंबाया वीतशोकस्य नन्दिनश् च महात्मनः

মেনাৰ পৰা দেৱী নন্দিনী জন্মিল—তেওঁ বাৰিজা, পদ্মসম্ভৱা, পদ্মনয়না নামে খ্যাত। অম্বাৰ পৰাও, আৰু বীতশোক আৰু মহাত্মা নন্দিনৰ পৰাও তেওঁৰ আবিৰ্ভাৱ কোৱা হৈছে।

Verse 18

शुभावत्याः सखी शान्ता पञ्चचूडा वरप्रदा सृष्ट्यर्थं सर्वभूतानां प्रकृतित्वं गताव्यया

শুভাৱতীৰ সখী, শান্ত স্বৰূপা, পঞ্চচূড়া, বৰপ্ৰদায়িনী—অব্যয়া দেৱীয়ে সকলো ভূতৰ সৃষ্টিৰ বাবে প্ৰকৃতিত্ব গ্ৰহণ কৰিলে।

Verse 19

त्रयोविंशतिभिस् तत्त्वैर् महदाद्यैर् विजृम्भिता लक्ष्म्यादिशक्तिभिर् नित्यं नमिता नन्दनन्दिनी

নন্দনন্দিনী মহৎ আদি তেইশ তত্ত্বৰূপে বিস্তাৰিত হৈ প্ৰকাশিত হয়। লক্ষ্মী আদি শক্তিসকল নিত্য তেওঁক প্ৰণাম কৰে।

Verse 20

मनोन्मनी महादेवी मायावी मण्डनप्रिया मायया या जगत्सर्वं ब्रह्माद्यं सचराचरम्

তেওঁ মনোন্মনী মহাদেৱী—মায়াৰে ৰহস্যময়ী, অলংকাৰপ্ৰিয়া। যিয়ে নিজৰ মায়াৰে ব্ৰহ্মা আদি সহ চল-অচল সমগ্ৰ জগত প্ৰকাশ কৰে।

Verse 21

क्षोभिणी मोहिनी नित्यं योगिनां हृदि संस्थिता एकानेकस्थिता लोके इन्दीवरनिभेक्षणा

তেওঁ নিত্য ক্ষোভিণী আৰু মোহিণী, যোগীসকলৰ হৃদয়ত অধিষ্ঠিতা। এক হৈয়ো লোকত বহু ৰূপে অৱস্থিত; তেওঁৰ নয়ন নীলপদ্ম সদৃশ।

Verse 22

भक्त्या परमया नित्यं सर्वदेवैरभिष्टुता गणेन्द्राम्भोजगर्भेन्द्रयमवित्तेशपूर्वकैः

সেই পৰম ভক্তিত নিত্য স্থিত আছিল; গণেশ, ব্ৰহ্মা, ইন্দ্ৰ, যম আৰু কুবেৰ আদি সকলো দেৱগণে প্ৰভুৰ কাৰ্য ধাৰণ কৰা মঙ্গলশক্তি ৰূপে তাক সদায় স্তৱ কৰিছিল।

Verse 23

संस्तुता जननी तेषां सर्वोपद्रवनाशिनी भक्तानामार्तिहा भव्या भवभावविनाशनी

স্তৱ কৰা হলে সেই জননী তেওঁলোকৰ বাবে সকলো উপদ্ৰৱৰ নাশিনী হয়। তেওঁ ভক্তৰ আৰ্তি-দুখ হৰণ কৰে; তেওঁ ভব্যা—মঙ্গলময়ী, আৰু ভব-ভাব অৰ্থাৎ সংসাৰ-ভৱ আৰু তাৰ প্ৰবৃত্তি বিনাশ কৰে।

Verse 24

भुक्तिमुक्तिप्रदा दिव्या भक्तानामप्रयत्नतः सा मे साक्षान्महादेवी पापम् आशु व्यपोहतु

ভুক্তি আৰু মুক্তি প্ৰদানকাৰিণী সেই দিব্য মহাদেৱী—যি ভক্তক অপ্রয়াসে এই ফল দিয়ে—সাক্ষাৎ সেই দেৱীয়ে মোৰ পাপ শীঘ্ৰ অপসাৰণ কৰক।

Verse 25

चण्डः सर्वगणेशानो मुखाच्छंभोर्विनिर्गतः शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु

চণ্ড—সকলো গণৰ অধীশ, শম্ভুৰ মুখৰ পৰা নিৰ্গত, শিৱাৰ্চনত ৰত আৰু শ্ৰীসম্পন্ন—সেইয়ে মোৰ পাপ অপসাৰণ কৰক।

Verse 26

शालङ्कायनपुत्रस्तु हलमार्गोत्थितः प्रभुः जामाता मरुतां देवः सर्वभूतमहेश्वरः

সেই প্ৰভু শালঙ্কায়নৰ পুত্ৰ ৰূপে জন্ম লৈ হালৰ পথৰ পৰা উদ্ভূত হ’ল; তেওঁ মৰুতসকলৰ জোঁৱাই, মৰুতসকলৰ দেৱ আৰু সকলো ভূতৰ মহেশ্বৰ হ’ল।

Verse 27

सर्वगः सर्वदृक् शर्वः सर्वेशसदृशः प्रभुः सनारायणकैर् देवैः सेन्द्रचन्द्रदिवाकरैः

তেওঁ সৰ্বব্যাপী, সৰ্বদৰ্শী শৰ্ব—সৰ্বেশ্বৰসম প্ৰভু। নাৰায়ণসহ দেৱগণ, আৰু ইন্দ্ৰ, চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্যও তেওঁৰ স্তৱ কৰি উপাসনা কৰে।

Verse 28

सिद्धैश् च यक्षगन्धर्वैर् भूतैर्भूतविधायकैः उरगैरृषिभिश्चैव ब्रह्मणा च महात्मना

সিদ্ধ, যক্ষ আৰু গন্ধৰ্ব; ভূতগণক বিধান কৰা ভূতসকল; উৰগ (নাগ) আৰু ঋষিসকল; আৰু মহাত্মা ব্ৰহ্মাও—সকলোৱে সেই পৰম প্ৰভু (পতি)ৰ সাক্ষী-সভাত উপস্থিত আছিল।

Verse 29

स्तुतस्त्रैलोक्यनाथस्तु मुनिरन्तः पुरं स्थितः सर्वदा पूजितः सर्वैर् नन्दी पापं व्यपोहतु

যিজনে ত্ৰৈলোক্যনাথৰ স্তৱ কৰে, প্ৰভুৰ অন্তঃপুৰত অৱস্থিত মুনিস্বৰূপ সেৱক, আৰু যাক সকলোৱে সদায় পূজা কৰে—সেই নন্দীয়ে আমাৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 30

महाकायो महातेजा महादेव इवापरः शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु

যিজন মহাকায়, মহাতেজস্বী, যেন আন এজন মহাদেৱ; শিৱাৰ্চনাত নিত্য ৰত শ্ৰীমান—তেওঁ মোৰ পাপ সম্পূৰ্ণ দূৰ কৰক।

Verse 31

मेरुमन्दारकैलासतटकूटप्रभेदनः ऐरावतादिभिर् दिव्यैर् दिग्गजैश् च सुपूजितः

যিজনে মেৰু, মন্দাৰ আৰু কৈলাসৰ তট-শিখৰ ভেদি অতিক্ৰম কৰে; আৰু ঐৰাৱত আদি দিব্য দিগ্গজসকলৰ দ্বাৰাও সুপূজিত—তেওঁৰ মহিমা সৰ্বদিশে প্ৰকাশিত।

Verse 32

सप्तपातालपादश् च सप्तद्वीपोरुजङ्घकः सप्तार्णवाङ्कुशश्चैव सर्वतीर्थोदरः शिवः

যাঁৰ পদযুগল সপ্ত পাতাল, যাঁৰ বিশাল জঙ্ঘা সপ্ত দ্বীপ, যাঁৰ অঙ্কুশ সপ্ত সাগৰ, আৰু যাঁৰ উদৰত সকলো তীৰ্থ বাস কৰে—সেই সৰ্বধাৰক পৰমপতি শিৱ।

Verse 33

आकाशदेहो दिग्बाहुः सोमसूर्याग्निलोचनः हतासुरमहावृक्षो ब्रह्मविद्यामहोत्कटः

যাঁৰ দেহ আকাশ, যাঁৰ বাহু দিশাসমূহ, যাঁৰ চকু চন্দ্ৰ-সূৰ্য-অগ্নি; যিয়ে অসুৰৰ মহাবৃক্ষক নিধন কৰিছে, আৰু ব্ৰহ্মবিদ্যাৰে পৰম প্ৰচণ্ড—সেই পৰমপতি ভগৱান শিৱ।

Verse 34

ब्रह्माद्याधोरणैर् दिव्यैर् योगपाशसमन्वितैः बद्धो हृत्पुण्डरीकाख्ये स्तंभे वृत्तिं निरुध्य च

ব্ৰহ্মা আদি দেৱতাৰ দিব্য অধোৰজ্জুসকল—যোগপাশে সংযুক্ত—দ্বাৰা বদ্ধ হৈ, তেওঁ ‘হৃত্পুণ্ডৰীক’ নামৰ স্তম্ভত চিত্তবৃত্তি নিৰোধ কৰি স্থিৰ কৰিলে।

Verse 35

नागेन्द्रवक्त्रो यः साक्षाद् गणकोटिशतैर्वृतः शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु

যি সাক্ষাৎ নাগেন্দ্ৰ-বক্ত্ৰ, যি গণৰ শত কোটিৰে পৰিবৃত, আৰু যি কেৱল শিৱধ্যানতে সিদ্ধ—সেইজন মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 36

भृङ्गीशः पिङ्गलाक्षो ऽसौ भसिताशस्तु देहयुक् शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु

সেই শ্ৰীমান ভৃঙ্গীশ, যাঁৰ চকু পিঙ্গলবৰ্ণ, যাঁৰ দেহত পবিত্ৰ ভস্ম শোভে, আৰু যি শিৱাৰ্চনাত ৰত—সেইজন মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 37

चतुर्भिस्तनुभिर् नित्यं सर्वासुरनिबर्हणः स्कन्दः शक्तिधरः शान्तः सेनानीः शिखिवाहनः

চাৰিটা তনুত নিত্য প্ৰকাশিত, সকলো অসুৰবল বিনাশক—শক্তিধৰ, শান্ত, দেৱসেনাৰ সেনাপতি, ময়ূৰবাহন স্কন্দ।

Verse 38

देवसेनापतिः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु भवः शर्वस्तथेशानो रुद्रः पशुपतिस् तथा

দেৱসেনাৰ শ্ৰীমান সেনাপতি মোৰ পাপ দূৰ কৰক। লগতে ভব, শৰ্ব, ঈশান, ৰুদ্ৰ আৰু পশুপতিও (পাপ) অপসাৰণ কৰক।

Verse 39

उग्रो भीमो महादेवः शिवार्चनरतः सदा एताः पापं व्यपोहन्तु मूर्तयः परमेष्ठिनः

উগ্ৰ, ভীম আৰু মহাদেৱ—যি সদা শিৱাৰ্চনত ৰত—পৰমেশ্বৰাৰ এই মূৰ্তিসকলে মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 40

महादेवः शिवो रुद्रः शङ्करो नीललोहितः ईशानो विजयो भीमो देवदेवो भवोद्भवः

সেই মহাদেৱ, শিৱ, ৰুদ্ৰ, শংকৰ, নীল-লোহিত; ঈশান, সদা বিজয়ী, ভীম; দেৱদেৱ আৰু ভবোদ্ভৱ—ভৱৰো উৎস।

Verse 41

कपालीशश् च विज्ञेयो रुद्रा रुद्रांशसंभवाः शिवप्रणामसम्पन्ना व्यपोहन्तु मलं मम

কপালীশকো জানিবা; ৰুদ্ৰাংশসম্ভৱ ৰুদ্ৰগণে শিৱপ্ৰণামে সমৃদ্ধ হৈ মোৰ মল (অশুদ্ধি) দূৰ কৰক।

Verse 42

विकर्तनो विवस्वांश् च मार्तण्डो भास्करो रविः लोकप्रकाशकश्चैव लोकसाक्षीत्रिविक्रमः

সেই বিকৰ্তন আৰু বিবস্বান; মাৰ্তণ্ড, ভাস্কৰ আৰু ৰবি। তেওঁেই লোকপ্ৰকাশক, লোকসাক্ষী আৰু ত্ৰিবিক্ৰম।

Verse 43

आदित्यश् च तथा सूर्यश् चांशुमांश् च दिवाकरः एते वै द्वादशादित्या व्यपोहन्तु मलं मम

আদিত্য, সূৰ্য, অংশুমান আৰু দিবাকৰ—এইসকলেই দ্বাদশ আদিত্য—মোৰ মল দূৰ কৰক। পশুক আৱৰি ধৰা মলবন্ধন অপসৃত হওক, যাতে পতিশিৱত ভক্তি স্পষ্ট আৰু স্থিৰ হয়।

Verse 44

गगनं स्पर्शनं तेजो रसश् च पृथिवी तथा चन्द्रः सूर्यस्तथात्मा च तनवः शिवभाषिताः

আকাশ, স্পৰ্শন (বায়ু), তেজ (অগ্নি), ৰস (জল) আৰু পৃথিৱী; তদ্ৰূপ চন্দ্ৰ, সূৰ্য আৰু আত্মা—এইসকলক শিৱে নিজৰ প্ৰকাশিত তনু বুলি কৈছে।

Verse 45

पापं व्यपोहन्तु मम भयं निर्णाशयन्तु मे वासवः पावकश्चैव यमो निरृतिरेव च

বাসৱ (ইন্দ্ৰ) আৰু পাবক (অগ্নি) মোৰ পাপ দূৰ কৰক; যম আৰু নিৰৃতি মোৰ ভয় সম্পূৰ্ণ নাশ কৰক। ধৰ্মৰক্ষক এই দেবসকলে পাশবন্ধন আঁতৰাওক, যাতে পশুৰ পতিশিৱভক্তি স্থিৰ থাকে।

Verse 46

वरुणो वायुसोमौ च ईशानो भगवान् हरिः पितामहश् च भगवान् शिवध्यानपरायणः

বৰুণ, বায়ু আৰু সোম; ঈশান; ভগৱান হৰি; আৰু ভগৱান পিতামহ (ব্ৰহ্মা)—এই সকলেই ভগৱান শিৱধ্যানত পৰায়ণ।

Verse 47

एते पापं व्यपोहन्तु मनसा कर्मणा कृतम् नभस्वान्स्पर्शनो वायुर् अनिलो मारुतस् तथा

নভস্বান, স্পৰ্শন, বায়ু, অনিল আৰু মাৰুত—মন আৰু কৰ্মে কৰা পাপ দূৰ কৰক। বায়ু-তত্ত্বৰ পবিত্ৰ স্পৰ্শে পশু (জীৱ)ৰ পাশ-বন্ধ শিথিল হওক; অনুগ্ৰহে অন্তঃস্ৰোত পতি শিৱলৈ ঘূৰি যাওক।

Verse 48

प्राणः प्राणेशजीवेशौ मारुतः शिवभाषिताः शिवार्चनरताः सर्वे व्यपोहन्तु मलं मम

প্ৰাণ, প্ৰাণেশ আৰু জীৱেশ; শিৱে কোৱা মাৰুতসকল; আৰু শিৱাৰ্চনাত ৰত সকলো—মোৰ মল (অশুদ্ধি) দূৰ কৰক। পশু (জীৱ)ক বান্ধি থোৱা পাশ-ৰূপ মল নাশ হওক; পতি শিৱত মোৰ শৰণ স্থিৰ হওক।

Verse 49

खेचरी वसुचारी च ब्रह्मेशो ब्रह्मब्रह्मधीः सुषेणः शाश्वतः पृष्टः सुपुष्टश् च महाबलः

সেই খেচৰী—আকাশত বিচৰণকাৰী; আৰু বসুচাৰী—বসুসকলৰ মাজত গমনকাৰী। তেওঁ ব্ৰহ্মেশ—ব্ৰহ্মাৰো আৰাধ্য প্ৰভু; ব্ৰহ্মস্বৰূপ বুদ্ধি আৰু ব্ৰহ্মজ্ঞ। তেওঁ সুষেণ, শাশ্বত, পৃষ্ট, সুপুষ্ট, মহাবল—সেই পতি-ঈশ্বৰ শিৱেই পশু (জীৱ)ৰ পাশ একাই মোচন কৰে।

Verse 50

एते वै चारणाः शंभोः पूजयातीव भाविताः व्यपोहन्तु मलं सर्वं पापं चैव मया कृतम्

শম্ভুৰ এই চাৰণসকল—পূজাত অতি ভাৱপূৰ্ণ আৰু নিবিষ্ট—মোৰ সকলো মল (অশুদ্ধি) আৰু মোৰ দ্বাৰা কৰা পাপো দূৰ কৰক।

Verse 51

मन्त्रज्ञो मन्त्रवित् प्राज्ञो मन्त्रराट् सिद्धपूजितः सिद्धवत्परमः सिद्धः सर्वसिद्धिप्रदायिनः

তেওঁ মন্ত্রজ্ঞ, মন্ত্রবিদ; প্ৰাজ্ঞ, মন্ত্রৰাট। সিদ্ধসকলৰ দ্বাৰা পূজিত, সিদ্ধসকলৰ মাজত পৰম সিদ্ধ—স্বয়ং নিত্যসিদ্ধ—আৰু শৰণাগত পশু (জীৱ)ক সকলো সিদ্ধি দান কৰা পতি-ঈশ্বৰ।

Verse 52

व्यपोहन्तु मलं सर्वे सिद्धाः शिवपदार्चकाः यक्षो यक्षेशधनदो जृम्भको मणिभद्रकः

সকলো মলিনতা দূৰ হওক। শিৱৰ পবিত্ৰ পদাৰ্চনাত নিয়োজিত সিদ্ধসকল, আৰু যক্ষ, যক্ষেশ ধনদ, জৃম্ভক আৰু মণিভদ্ৰ—সকলে ৰক্ষা কৰক আৰু কলুষ নাশ কৰক।

Verse 53

पूर्णभद्रेश्वरो माली शितिकुण्डलिरेव च नरेन्द्रश्चैव यक्षेशा व्यपोहन्तु मलं मम

পূৰ্ণভদ্ৰেশ্বৰ, মালী, শিতিকুণ্ডলি আৰু নৰেন্দ্ৰ—যক্ষসকলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ অধিপতি—মোৰ মলিনতা দূৰ কৰক, শিৱভক্তিত বাধা দিয়া কলঙ্ক লয় কৰক।

Verse 54

अनन्तः कुलिकश्चैव वासुकिस्तक्षकस्तथा कर्कोटको महापद्मः शङ्खपालो महाबलः

অনন্ত, কুলিক, বাসুকি আৰু তক্ষক; কৰ্কোটক, মহাপদ্ম, শঙ্খপাল—এওঁলোক মহাবলী মহান নাগৰাজ।

Verse 55

शिवप्रणामसम्पन्नाः शिवदेहप्रभूषणाः मम पापं व्यपोहन्तु विषं स्थावरजङ्गमम्

যিসকল শিৱপ্ৰণামত সম্পন্ন আৰু শিৱদেহৰ ভূষণস্বৰূপ, তেওঁলোকে মোৰ পাপ দূৰ কৰক; আৰু স্থাবৰ-জংগম সৃষ্টিৰ বিষো শম কৰক।

Verse 56

वीणाज्ञः किन्नरश्चैव सुरसेनः प्रमर्दनः अतीशयः स प्रयोगी गीतज्ञश्चैव किन्नराः

কিন্নৰসকলৰ মাজত বীণানিপুণ, আৰু কিন্নৰ, সুৰসেন, প্ৰমৰ্দন, অতীশয়, প্ৰয়োগী, গীতজ্ঞ—এওঁলোক দিব্য গায়ক-বাদক; তেওঁলোকৰ সিদ্ধ কলা পতিস্বৰূপ ভগৱান শিৱৰ বিশ্বক্রমত অৰ্পণ হয়।

Verse 57

शिवप्रणामसम्पन्ना व्यपोहन्तु मलं मम विद्याधरश् च विबुधो विद्याराशिर्विदां वरः

শিৱপ্ৰণাম—সম্পূৰ্ণ আৰু পবিত্ৰ—মোৰ মল দূৰ কৰক। বিদ্যাধৰ, দিব্য ঋষি, বিদ্যাৰ ভঁৰাল আৰু বিদ্বানসকলৰ শ্ৰেষ্ঠ—সেও মোৰ কলুষ নাশ কৰক।

Verse 58

विबुद्धो विबुधः श्रीमान् कृतज्ञश् च महायशाः एते विद्याधराः सर्वे शिवध्यानपरायणाः

জাগ্ৰত আৰু দেৱস্বৰূপ, শ্ৰীসমৃদ্ধ, কৃতজ্ঞ আৰু মহাযশস্বী—এই সকলো বিদ্যাধৰ শিৱধ্যানত সম্পূৰ্ণ পৰায়ণ।

Verse 59

व्यपोहन्तु मलं घोरं महादेवप्रसादतः वामदेवी महाजम्भः कालनेमिर्महाबलः

মহাদেৱৰ প্ৰসাদে ভয়ংকৰ মল দূৰ হওক—বামদেৱী, মহাজম্ভ আৰু মহাবলী কালনেমিৰ দ্বাৰা।

Verse 60

सुग्रीवो मर्दकश्चैव पिङ्गलो देवमर्दनः प्रह्रादश्चाप्यनुह्रादः संह्रादः किल बाष्कलौ

সুগ্ৰীৱ আৰু মৰ্দক; পিংগল আৰু দেৱমৰ্দন; লগতে প্ৰহ্লাদ, অনুহ্লাদ আৰু সংহ্লাদ—নিশ্চয়েই বাষ্কলও (আছিল)।

Verse 61

जम्भः कुंभश् च मायावी कार्तवीर्यः कृतंजयः एते ऽसुरा महात्मानो महादेवपरायणाः

জম্ভ, কুম্ভ, মায়াবী, কাৰ্তবীৰ্য আৰু কৃতঞ্জয়—এই অসুৰসকল মহাত্মা আছিল; মহাদেৱত সম্পূৰ্ণ পৰায়ণ আৰু শৰণাগত।

Verse 62

व्यपोहन्तु भयं घोरम् आसुरं भावमेव च गरुत्मान् खगतिश्चैव पक्षिराट् नागमर्दनः

পক্ষীৰ মাজত বায়ুবেগে গমন কৰা গৰুড়, পক্ষিৰাজ, নাগমৰ্দন—মোৰ ঘোৰ ভয় আৰু আসুৰ ভাব দূৰ কৰক।

Verse 63

नागशत्रुर् हिरण्याङ्गो वैनतेयः प्रभञ्जनः नागाशीर्विषनाशश् च विष्णुवाहन एव च

সেই নাগশত্ৰু, হিৰণ্যাঙ্গ, বিনতাৰ পুত্ৰ বৈনতেয়, প্ৰচণ্ড বায়ুতুল্য; নাগশাপ আৰু বিষ নাশক, আৰু বিষ্ণুৰ বাহনো বটে।

Verse 64

एते हिरण्यवर्णाभा गरुडा विष्णुवाहनाः नानाभरणसम्पन्ना व्यपोहन्तु मलं मम

এই হিৰণ্যবৰ্ণ গৰুড়সকল—বিষ্ণুৰ দিব্য বাহন, নানাবিধ অলংকাৰৰে ভূষিত—মোৰ মল (অশুদ্ধি) দূৰ কৰক।

Verse 65

अगस्त्यश् च वसिष्ठश् च अङ्गिरा भृगुरेव च काश्यपो नारदश्चैव दधीचश्च्यवनस् तथा

অগস্ত্য আৰু বশিষ্ঠ, অঙ্গিৰা আৰু ভৃগু, কাশ্যপ আৰু নাৰদ, লগতে দধীচি আৰু চ্যৱন—এই মহর্ষিসকল ইয়াত স্মৰণীয়।

Verse 66

उपमन्युस्तथान्ये च ऋषयः शिवभाविताः शिवार्चनरताः सर्वे व्यपोहन्तु मलं मम

উপমন্যু আৰু অন্য ঋষিসকল—যাঁদের মন শিৱভাবনাৰে ভাৱিত, যাঁরা শিৱাৰ্চনত ৰত—তেওঁলোকে সকলোৱে মোৰ মল দূৰ কৰক।

Verse 67

पितरः पितामहाश् च तथैव प्रपितामहाः अग्निष्वात्ता बर्हिषदस् तथा मातामहादयः

পিতৃসকল, পিতামহ আৰু প্ৰপিতামহ; অগ্নিষ্বাত্ত আৰু বৰ্হিষদ নামৰ পিতৃগণ; লগতে মাতামহ আদি—এই সকলোকে বিধিপূৰ্বক স্মৰণ কৰি তৰ্পণ-অৰ্ঘ্যৰে তৃপ্ত কৰিব লাগে।

Verse 68

व्यपोहन्तु भयं पापं शिवध्यानपरायणाः लक्ष्मीश् च धरणी चैव गायत्री च सरस्वती

শিৱধ্যানত পৰায়ণ ভক্তসকলে ভয় আৰু পাপ দূৰ কৰক; আৰু লক্ষ্মী, ধৰণী, গায়ত্ৰী, সৰস্বতীয়ে মোক ৰক্ষা আৰু মঙ্গল দান কৰক।

Verse 69

दुर्गा उषा शची ज्येष्ठा मातरः सुरपूजिताः देवानां मातरश् चैव गणानां मातरस् तथा

দুৰ্গা, ঊষা, শচী আৰু জ্যেষ্ঠা—দেৱসকলে পূজা কৰা এই মাতৃশক্তিসকল; দেৱসকলৰো মাতা আৰু শিৱগণৰো মাতা।

Verse 70

भूतानां मातरः सर्वा यत्र या गणमातरः प्रसादाद्देवदेवस्य व्यपोहन्तु मलं मम

সকলো ভূতৰ মাতৃসকল—য’তে য’তে যি যি গণমাতা আছে—দেৱদেৱ শিৱৰ প্ৰসাদে মোৰ মল (অশুদ্ধি) দূৰ কৰক।

Verse 71

उर्वशी मेनका चैव रंभा रतितिलोत्तमाः सुमुखी दुर्मुखी चैव कामुकी कामवर्धनी

উৰ্বশী, মেনকা আৰু ৰম্ভা; ৰতি আৰু তিলোত্তমা; লগতে সুমুখী, দুৰ্মুখী; কামুকী আৰু কামবৰ্ধনী—এই দিব্য অপ্সৰাসকল শিৱৰ অধীন দেৱীয় ব্যৱস্থাত গণ্য।

Verse 72

तथान्याः सर्वलोकेषु दिव्याश्चाप्सरसस् तथा शिवाय ताण्डवं नित्यं कुर्वन्त्यो ऽतीव भाविताः

তেনেদৰে সকলো লোকতে আন দিৱ্য অপ্সৰাসকলেও, শিৱভক্তিত গভীৰভাৱে ভাবিত হৈ, শিৱলৈ অৰ্পণৰূপে নিত্য তাণ্ডৱ কৰে।

Verse 73

देव्यः शिवार्चनरता व्यपोहन्तु मलं मम अर्कः सोमो ऽङ्गारकश् च बुधश्चैव बृहस्पतिः

শিৱাৰ্চনত ৰত দেৱীশক্তিসকলে মোৰ মলিনতা দূৰ কৰক—অৰ্ক (সূৰ্য), সোম (চন্দ্ৰ), অঙ্গাৰক (মঙ্গল), বুধ আৰু বৃহস্পতি মোক শুদ্ধ কৰক।

Verse 74

शुक्रः शनैश्चरश्चैव राहुः केतुस्तथैव च व्यपोहन्तु भयं घोरं ग्रहपीडां शिवार्चकाः

শুক্ৰ, শনৈশ্চৰ, লগতে ৰাহু-केतু—ইহঁতে ঘোৰ ভয় আৰু গ্ৰহপীড়া দূৰ কৰক; শিৱাৰ্চক ভক্তসকল অক্ষত থাকক।

Verse 75

मेषो वृषो ऽथ मिथुनस् तथा कर्कटकः शुभः सिंहश् च कन्या विपुला तुला वै वृश्चिकस् तथा

মেষ, বৃষ, তাৰপিছত মিথুন; তদ্ৰূপ শুভ কৰ্কট; সিংহ আৰু বিপুল কন্যা; তাৰপিছত তুলা আৰু বৃশ্চিক—এই ৰাশিসমূহ ক্ৰমে উল্লিখিত।

Verse 76

धनुश् च मकरश्चैव कुंभो मीनस्तथैव च राशयो द्वादश ह्येते शिवपूजापरायणाः

ধনু, মকৰ, কুম্ভ আৰু মীনো—এই দ্বাদশ ৰাশি; সকলো শিৱপূজাত পৰায়ণ।

Verse 77

व्यपोहन्तु भयं पापं प्रसादात्परमेष्ठिनः अश्विनी भरणी चैव कृत्तिका रोहिणी तथा

পৰমেষ্ঠিনৰ প্ৰসাদে ভয় আৰু পাপ দূৰ হওক। অশ্বিনী, ভৰণী, কৃত্তিকা আৰু ৰোহিণী নক্ষত্ৰে আমাক ৰক্ষা কৰক।

Verse 78

श्रीमन्मृगशिरश्चार्द्रा पुनर्वसुपुष्यसार्पकाः मघा वै पूर्वफाल्गुन्य उत्तराफाल्गुनी तथा

শুভ মৃগশীৰ্ষ আৰু আৰ্দ্ৰা; লগতে পুনৰ্বসু, পুষ্য আৰু সাৰ্পক (আশ্লেষা)। মঘা আৰু দুয়ো ফাল্গুনী—পূৰ্বফাল্গুনী আৰু উত্তৰফাল্গুনীও।

Verse 79

हस्तचित्रा तथा स्वाती विशाखा चानुराधिका ज्येष्ठा मूलं महाभागा पूर्वाषाढा तथैव च

তদুপৰি হস্ত আৰু চিত্ৰা, স্বাতী; বিশাখা আৰু অনুৰাধা; জ্যেষ্ঠা, মূল; আৰু মহাভাগ্যশালী পূৰ্বাষাঢ়াও।

Verse 80

उत्तराषाढिका चैव श्रवणं च श्रविष्ठिका शतभिषक् पूर्वभद्रा तथा प्रोष्ठपदा तथा

উত্তৰাষাঢ়া, শ্ৰৱণ আৰু শ্ৰৱিষ্ঠা (ধনিষ্ঠা); শতভিষজ, পূৰ্বভাদ্ৰপদা আৰু প্ৰোষ্ঠপদা (উত্তৰভাদ্ৰপদা)ও। শিৱ-সম্পৰ্কীয় ব্ৰত-পূজাত এই নক্ষত্ৰসমূহ শুভ সময়ৰ চিহ্ন, যাতে পশু (বন্ধ আত্মা) সঠিক বিধি-ভক্তিৰে পতি-শিৱলৈ অগ্ৰসর হয়।

Verse 81

पौष्णं च देव्यः सततं व्यपोहन्तु मलं मम ज्वरः कुम्भोदरश्चैव शङ्कुकर्णो महाबलः

দেৱীসকলে সদায় মোৰ ভিতৰৰ পৌষ্ণ মল (অশুদ্ধি) দূৰ কৰক। আৰু জ্বৰ, কুম্ভোদৰ, মহাবলী শঙ্কুকৰ্ণো শমি দূৰ হওক, যাতে পশু শিৱকৃপাৰ যোগ্য হয়।

Verse 82

महाकर्णः प्रभातश् च महाभूतप्रमर्दनः श्येनजिच्छिवदूतश् च प्रमथाः प्रीतिवर्धनाः

মহাকৰ্ণ, প্ৰভাত, মহাভূত-প্ৰমৰ্দন, শ্যেনজিত, শিৱদূত, প্ৰমথগণ আৰু প্ৰীতি-বর্ধক—এইসকল ভগৱান শিৱৰ পৱিত্ৰ নাম আৰু গণ-পরিচাৰক।

Verse 83

कोटिकोटिशतैश्चैव भूतानां मातरः सदा व्यपोहन्तु भयं पापं महादेवप्रसादतः

মহাদেৱৰ প্ৰসাদে ভূত-মাতৃগণ—কোটি কোটি শত সংখ্যাত, সদা সন্নিহিত—ভয় আৰু পাপ সদায় দূৰ কৰক।

Verse 84

शिवध्यानैकसम्पन्नो हिमराड् अंबुसन्निभः कुन्देन्दुसदृशाकारः कुंभकुन्देन्दुभूषणः

শিৱধ্যানত একাগ্ৰ তেওঁ হিমালয়জাত জলৰ দৰে দীপ্ত; তেওঁৰ ৰূপ কুন্দফুল আৰু চন্দ্ৰৰ দৰে, আৰু অলংকাৰ কুম্ভ, কুন্দ আৰু চন্দ্ৰপ্ৰভাৰ দৰে উজ্জ্বল।

Verse 85

वडवानलशत्रुर्यो वडवामुखभेदनः चतुष्पादसमायुक्तः क्षीरोद इव पाण्डुरः

যি বডবানলৰ শত্রু, বডবামুখ-অগ্নি ভেদকাৰী; চতুষ্পাদযুক্ত হৈ তেওঁ ক্ষীৰোদ সাগৰৰ দৰে ধৱল আৰু দীপ্ত।

Verse 86

रुद्रलोके स्थितो नित्यं रुद्रैः सार्धं गणेश्वरैः वृषेन्द्रो विश्वधृग् देवो विश्वस्य जगतः पिता

তেওঁ নিত্য ৰুদ্রলোকে স্থিত, ৰুদ্রসকল আৰু গণেশ্বৰসকলৰ সৈতে; তেওঁৱেই বৃষেন্দ্ৰ, বিশ্বধাৰক দেৱ, আৰু সমগ্ৰ জগতৰ পিতা।

Verse 87

वृतो नन्दादिभिर् नित्यं मातृभिर् मखमर्दनः शिवार्चनरतो नित्यं स मे पापं व्यपोहतु

নন্দী আদি গণ আৰু দিব্য মাতৃগণে সদা পৰিবৃত, শিৱাৰ্চনাত নিত্য ৰত মখমৰ্দন মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 88

गङ्गा माता जगन्माता रुद्रलोके व्यवस्थिता शिवभक्ता तु या नन्दा सा मे पापं व्यपोहतु

গঙ্গা মাতা, জগন্মাতা, ৰুদ্ৰলোকে প্ৰতিষ্ঠিতা; নন্দা নামে শিৱভক্তা তেওঁ মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 89

भद्रा भद्रपदा देवी शिवलोके व्यवस्थिता माता गवां महाभागा सा मे पापं व्यपोहतु

ভদ্ৰা দেৱী, ভদ্ৰপদা, শিৱলোকে প্ৰতিষ্ঠিতা; গৰুৰ মাতা মহাভাগা তেওঁ মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 90

सुरभिः सर्वतोभद्रा सर्वपापप्रणाशनी रुद्रपूजारता नित्यं सा मे पापं व्यपोहतु

সুৰভি, সৰ্বতোভদ্ৰা, সৰ্বপাপপ্ৰণাশিনী; ৰুদ্ৰপূজাত নিত্য ৰতা হৈ মোৰ পাপ সম্পূৰ্ণ দূৰ কৰক।

Verse 91

सुशीला शीलसम्पन्ना श्रीप्रदा शिवभाविता शिवलोके स्थिता नित्यं सा मे पापं व्यपोहतु

সুশীলা, শীলসম্পন্না, শ্ৰীপ্ৰদা, শিৱভাবিতা; শিৱলোকে নিত্যস্থিতা তেওঁ মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 92

वेदशास्त्रार्थतत्त्वज्ञः सर्वकार्याभिचिन्तकः समस्तगुणसम्पन्नः सर्वदेवेश्वरात्मजः

তেওঁ বেদ-শাস্ত্ৰৰ অৰ্থ-তত্ত্বৰ জ্ঞানী, সকলো কাৰ্যৰ চিন্তক আৰু নিয়ন্তা। তেওঁ সকলো শুভ গুণে সম্পন্ন আৰু সৰ্বদেৱেশ্বৰ (পতি)ৰ আত্মজ-স্বৰূপ।

Verse 93

ज्येष्ठः सर्वेश्वरः सौम्यो महाविष्णुतनुः स्वयम् आर्यः सेनापतिः साक्षाद् गहनो मखमर्दनः

তেওঁ জ্যেষ্ঠ, সৰ্বেশ্বৰ আৰু সৌম্য। তেওঁ স্বয়ং মহাবিষ্ণু-তনু; আৰ্য আৰু পূজ্য, সাক্ষাৎ সেনাপতি। তেওঁ গহন-স্বৰূপ, যজ্ঞাভিমান মর্দনকাৰী পতি।

Verse 94

ऐरावतगजारूढः कृष्णकुञ्चितमूर्धजः कृष्णाङ्गो रक्तनयनः शशिपन्नगभूषणः

তেওঁ ঐৰাৱত গজত আৰূঢ়; তেওঁৰ কেশ কৃষ্ণ আৰু কুঞ্চিত। তেওঁৰ অঙ্গ শ্যাম, নয়ন ৰক্ত; চন্দ্ৰ আৰু সৰ্প-ভূষণে বিভূষিত।

Verse 95

भूतैः प्रेतैः पिशाचैश् च कूष्माण्डैश् च समावृतः शिवार्चनरतः साक्षात् स मे पापं व्यपोहतु

ভূত, প্ৰেত, পিশাচ আৰু কূষ্মাণ্ডে আৱৃত, তথাপি সাক্ষাৎ শিৱাৰ্চনত ৰত—তেওঁ মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 96

ब्रह्माणी चैव माहेशी कौमारी वैष्णवी तथा वाराही चैव माहेन्द्री चामुण्डाग्नेयिका तथा

ব্ৰহ্মাণী, মাহেশী, কৌমাৰী আৰু বৈষ্ণৱী; তদ্ৰূপ বাৰাহী আৰু মাহেন্দ্ৰী; আৰু চামুণ্ডা আৰু আগ্নেয়িকা—এই মাতৃশক্তিসকল উল্লেখিত।

Verse 97

एता वै मातरः सर्वाः सर्वलोकप्रपूजिताः योगिनीभिर् महापापं व्यपोहन्तु समाहिताः

সৰ্বলোকত পূজিত এই সকলো দিৱ্য মাতৃগণে, যোগিনীসকলৰ সৈতে একাগ্ৰ ধ্যানত মহাপাপ সম্পূৰ্ণৰূপে দূৰ কৰক।

Verse 98

वीरभद्रो महातेजा हिमकुन्देन्दुसन्निभः रुद्रस्य तनयो रौद्रः शूलासक्तमहाकरः

বীৰভদ্ৰ মহাতেজস্বী—হিম, কুন্দফুল আৰু চন্দ্ৰৰ ন্যায় দীপ্ত; ৰুদ্ৰৰ ৰৌদ্ৰ পুত্ৰ, যাৰ মহাবলৱান হাতত ত্ৰিশূল সংলগ্ন।

Verse 99

सहस्रबाहुः सर्वज्ञः सर्वायुधधरः स्वयम् त्रेताग्निनयनो देवस् त्रैलोक्याभयदः प्रभुः

সেই প্ৰভু সহস্ৰবাহু, সৰ্বজ্ঞ, স্বয়ং সৰ্বায়ুধধাৰী; যাঁৰ নয়ন ত্ৰেতা-অগ্নি, সেই দেৱ ত্ৰিলোকক অভয় দান কৰে।

Verse 100

मातॄणां रक्षको नित्यं महावृषभवाहनः त्रैलोक्यनमितः श्रीमान् शिवपादार्चने रतः

সেই মাতৃগণৰ নিত্য ৰক্ষক; মহাবৃষভবাহন, ত্ৰিলোকৰ দ্বাৰা নমিত শ্ৰীমান—সদা শিৱপাদাৰ্চনাত ৰত।

Verse 101

यज्ञस्य च शिरश्छेत्ता पूष्णो दन्तविनाशनः वह्नेर्हस्तहरः साक्षाद् भगनेत्रनिपातनः

তেওঁয়েই যজ্ঞৰ শিৰচ্ছেদক, পূষাৰ দন্তবিনাশক, অগ্নিৰ হস্তহৰণকাৰী, আৰু ভগৰ নয়ন পতিতকাৰী—ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ পায় যে সকলো কৰ্মশক্তি প্ৰভু-পতিৰ অধীন।

Verse 102

पादाङ्गुष्ठेन सोमाङ्गपेषकः प्रभुसंज्ञकः उपेन्द्रेन्द्रयमादीनां देवानामङ्गरक्षकः

নিজ মহাপদাঙ্গুষ্ঠৰ কেৱল চাপতেই তেওঁ সোমৰ দৰ্প দমন কৰে; তেওঁ ‘প্ৰভু’ নামে খ্যাত পৰমেশ্বৰ। উপেন্দ্ৰ (বিষ্ণু), ইন্দ্ৰ, যম আদি দেৱসকলৰ দেহ-শক্তি তেওঁ নিজৰ অধিপত্য-বলে ৰক্ষা কৰে।

Verse 103

सरस्वत्या महादेव्या नासिकोष्ठावकर्तनः गणेश्वरो यः सेनानीः स मे पापं व्यपोहतु

মহাদেৱী সৰস্বতীৰ দ্বাৰা যাৰ নাসিকা আৰু ওষ্ঠ কৰ্তিত হৈছিল, গণসকলৰ সেনানী সেই গণেশ্বৰ মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 104

ज्येष्ठा वरिष्ठा वरदा वराभरणभूषिता महालक्ष्मीर्जगन्माता सा मे पापं व्यपोहतु

জ্যেষ্ঠা, শ্ৰেষ্ঠা, বৰদায়িনী, উত্তম অলংকাৰৰে ভূষিতা জগন্মাতা মহালক্ষ্মী—তেওঁ মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 105

महामोहा महाभागा महाभूतगणैर्वृता शिवार्चनरता नित्यं सा मे पापं व्यपोहतु

মহামোহা, মহাভাগ্যা, মহাভূতগণেৰে পৰিবৃতা, নিত্য শিৱাৰ্চনত ৰতা—তেওঁ মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

Verse 106

लक्ष्मीः सर्वगुणोपेता सर्वलक्षणसंयुता सर्वदा सर्वगा देवी सा मे पापं व्यपोहतु

সৰ্বগুণসম্পন্না, সৰ্বলক্ষণযুক্তা, সদা সৰ্বত্র ব্যাপ্তা দেবী লক্ষ্মী—তেওঁ মোৰ পাপ দূৰ কৰক। শৈৱদৃষ্টিত তেওঁৰ কৃপাৰে পশুৰ পাশ শিথিল হয় আৰু পতি শিৱত ভক্তি জাগে।

Verse 107

सिंहारूढा महादेवी पार्वत्यास्तनयाव्यया विष्णोर्निद्रा महामाया वैष्णवी सुरपूजिता

সিংহাৰূঢ়া মহাদেৱী, পাৰ্বতীৰ অব্যয় কন্যা—তেওঁ বিষ্ণুৰ নিদ্ৰা, মহামায়া; বৈষ্ণৱী ৰূপে দেৱসকলে পূজে। শৈৱ দৃষ্টিত তেওঁয়েই শিৱশক্তি—যি জগত আৱৰণো কৰে, প্ৰকাশো কৰে; মায়াৰে পশুক বন্ধে আৰু প্ৰভুৰ অনুগ্ৰহে মোক্ষ দান কৰে।

Verse 108

त्रिनेत्रा वरदा देवी महिषासुरमर्दिनी शिवार्चनरता दुर्गा सा मे पापं व्यपोहतु

ত্ৰিনয়না, বৰদায়িনী দেৱী, মহিষাসুৰমৰ্দিনী—শিৱাৰ্চনত ৰতা দুৰ্গাই মোৰ পাপ দূৰ কৰক; বন্ধনজন্য মল নাশ কৰি শিৱানুগ্ৰহে শুদ্ধি দান কৰক।

Verse 109

ब्रह्माण्डधारका रुद्राः सर्वलोकप्रपूजिताः सत्याश् च मानसाः सर्वे व्यपोहन्तु भयं मम

ব্ৰহ্মাণ্ড ধাৰণ কৰা, সৰ্বলোকত পূজিত ৰুদ্ৰসকল—সত্যস্বৰূপ, মানসজাত সকলো দিব্য শক্তি—মোৰ ভয় দূৰ কৰক।

Verse 110

भूताः प्रेताः पिशाचाश् च कूष्माण्डगणनायकाः कूष्माण्डकाश् च ते पापं व्यपोहन्तु समाहिताः

ভূত, প্ৰেত, পিশাচ আৰু কূষ্মাণ্ড-গণনায়কসকল, লগতে কূষ্মাণ্ডসকল—সকলো একাগ্ৰ হৈ মোৰ পাপ দূৰ কৰক; পতি (শিৱ)ৰ ৰক্ষাক্ষেত্ৰত, যিয়ে পাশবদ্ধ পশুক মুক্ত কৰে, মোৰ অশুদ্ধি নাশ হওক।

Verse 111

अनेन देवं स्तुत्वा तु चान्ते सर्वं समापयेत् प्रणम्य शिरसा भूमौ प्रतिमासे द्विजोत्तमाः

এই স্তোত্ৰেৰে দেৱক স্তুতি কৰি শেষত সমগ্ৰ বিধি সমাপ্ত কৰিব লাগে। হে দ্বিজোত্তম, প্ৰতিমাসে ভূমিত শিৰ থৈ প্ৰণাম কৰিবা—এইদৰে পতি (শিৱ)ৰ অর্চনাব্ৰত সম্পূৰ্ণ হয়।

Verse 112

व्यपोहनस्तवं दिव्यं यः पठेच्छृणुयादपि विधूय सर्वपापानि रुद्रलोके महीयते

যি এই দিব্য ব্যপোহন-স্তৱ পাঠ কৰে বা ভক্তিভাৱে শুনে, সি সকলো পাপ ধুই ৰুদ্ৰলোকে মহিমান্বিত আৰু সন্মানিত হয়।

Verse 113

कन्यार्थी लभते कन्यां जयकामो जयं लभेत् अर्थकामो लभेदर्थं पुत्रकामो बहून् सुतान्

কন্যা-প্ৰাৰ্থী যোগ্য কন্যা লাভ কৰে; জয়কামী জয় লাভ কৰে। অৰ্থকামী ধন লাভ কৰে, আৰু পুত্ৰকামী বহু পুত্ৰেৰে অনুগৃহীত হয়—পতি পৰমেশ্বৰ শিৱৰ কৃপাৰে, লিঙ্গ-আৰাধনাৰ দ্বাৰা।

Verse 114

विद्यार्थी लभते विद्यां भोगार्थी भोगमाप्नुयात् यान्यान्प्रार्थयते कामान् मानवः श्रवणादिह

ইয়াত ভক্তিভাৱে শ্ৰৱণ কৰিলে বিদ্যার্থী বিদ্যা লাভ কৰে; ভোগাৰ্থী ভোগ পায়। মানুহে যি যি কামনা প্ৰাৰ্থনা কৰে, এই শ্ৰৱণতেই সেয়া পূৰ্ণ হয়—পতি প্ৰভু শিৱৰ কৃপাৰে।

Verse 115

तान्सर्वान् शीघ्रमाप्नोति देवानां च प्रियो भवेत् पठ्यमानमिदं पुण्यं यमुद्दिश्य तु पठ्यते

সি সেই সকলো ফল শীঘ্ৰে লাভ কৰে আৰু দেৱতাসকলৰ প্ৰিয় হয়। এই পুণ্য পাঠ যি উদ্দেশ্যে বা যাৰ নিমিত্তে পঢ়া হয়, সেই অনুসাৰে পবিত্ৰ ফল প্ৰদান কৰে।

Verse 116

तस्य रोगा न बाधन्ते वातपित्तादिसंभवाः नाकाले मरणं तस्य न सर्पैरपि दश्यते

বাত-পিত্ত আদি পৰা উৎপন্ন ৰোগে তাক বাধা নিদিয়ে। তাৰ অকালমৃত্যু নহয়, আৰু সাপেও তাক দংশন নকৰে। (শিৱশৰণাগত ভক্তে পতি প্ৰভুৰ ৰক্ষাকৃপাৰে এই ফল লাভ কৰে।)

Verse 117

यत्पुण्यं चैव तीर्थानां यज्ञानां चैव यत्फलम् दानानां चैव यत्पुण्यं व्रतानां च विशेषतः

তীৰ্থসেৱাৰ পৰা যি পুণ্য, যজ্ঞৰ পৰা যি ফল, দানৰ পৰা যি পৱিত্ৰতা আৰু বিশেষকৈ ব্ৰতৰ পৰা যি পুণ্য লাভ হয়—সেই সকলো ইয়াত (শিৱভক্তিত) একত্ৰিত বুলি কোৱা হৈছে।

Verse 118

तत्पुण्यं कोटिगुणितं जप्त्वा चाप्नोति मानवः गोघ्नश्चैव कृतघ्नश् च वीरहा ब्रह्महा भवेत्

সেই জপ কৰিলে মানুহে সেই পুণ্য কোটি গুণে লাভ কৰে। কিন্তু যি গোহত্যা কৰে, কৃতঘ্ন হয়, বীৰহন্তা আৰু ব্ৰাহ্মণহন্তা হয়—সেয়া মহাপাপী, ব্ৰহ্মহত্যাৰ দোষে কলুষিত হয়।

Verse 119

शरणागतघाती च मित्रविश्वासघातकः दुष्टः पापसमाचारो मातृहा पितृहा तथा

যি শৰণ লোৱা লোকক হত্যা কৰে, যি বন্ধুৰ বিশ্বাস ভাঙে, যি দুষ্ট আৰু পাপাচাৰত অভ্যস্ত—সেয়া পাপদৃষ্টিত মাতৃহন্তা আৰু পিতৃহন্তা সমান।

Verse 120

व्यपोह्य सर्वपापानि शिवलोके महीयते

সকলো পাপ আঁতৰাই জীৱ শিৱলোকে মহিমাৰে সন্মানিত হয়।