Previous Verse
Next Verse

Shloka 66

अध्याय ८२ — व्यपोहनस्तवः (पापव्यपोहन-स्तोत्रम्)

उपमन्युस्तथान्ये च ऋषयः शिवभाविताः शिवार्चनरताः सर्वे व्यपोहन्तु मलं मम

upamanyustathānye ca ṛṣayaḥ śivabhāvitāḥ śivārcanaratāḥ sarve vyapohantu malaṃ mama

উপমন্যু আৰু অন্য ঋষিসকল—যাঁদের মন শিৱভাবনাৰে ভাৱিত, যাঁরা শিৱাৰ্চনত ৰত—তেওঁলোকে সকলোৱে মোৰ মল দূৰ কৰক।

उपमन्युः (upamanyuḥ)Upamanyu
उपमन्युः (upamanyuḥ):
तथा (tathā)likewise/also
तथा (tathā):
अन्ये (anye)other
अन्ये (anye):
च (ca)and
च (ca):
ऋषयः (ṛṣayaḥ)sages
ऋषयः (ṛṣayaḥ):
शिवभाविताः (śivabhāvitāḥ)infused with Śiva-consciousness, sanctified by devotion to Śiva
शिवभाविताः (śivabhāvitāḥ):
शिवार्चनरताः (śivārcanaratāḥ)engaged in Śiva-worship, devoted to Śiva-arcana
शिवार्चनरताः (śivārcanaratāḥ):
सर्वे (sarve)all
सर्वे (sarve):
व्यपोहन्तु (vyapohantu)may (they) drive away/remove
व्यपोहन्तु (vyapohantu):
मलं (malaṃ)impurity, defilement, innate limitation/bondage
मलं (malaṃ):
मम (mama)my
मम (mama):

Suta Goswami (narrating the Purana; the verse expresses a devotee’s prayer invoking Shiva-bhaktas such as Upamanyu)