Previous Verse
Next Verse

Shloka 104

अध्याय ८२ — व्यपोहनस्तवः (पापव्यपोहन-स्तोत्रम्)

ज्येष्ठा वरिष्ठा वरदा वराभरणभूषिता महालक्ष्मीर्जगन्माता सा मे पापं व्यपोहतु

jyeṣṭhā variṣṭhā varadā varābharaṇabhūṣitā mahālakṣmīrjaganmātā sā me pāpaṃ vyapohatu

জ্যেষ্ঠা, শ্ৰেষ্ঠা, বৰদায়িনী, উত্তম অলংকাৰৰে ভূষিতা জগন্মাতা মহালক্ষ্মী—তেওঁ মোৰ পাপ দূৰ কৰক।

ज्येष्ठा (jyeṣṭhā)the eldest/foremost
ज्येष्ठा (jyeṣṭhā):
वरिष्ठा (variṣṭhā)the most excellent
वरिष्ठा (variṣṭhā):
वरदा (varadā)giver of boons
वरदा (varadā):
वराभरणभूषिता (varābharaṇa-bhūṣitā)adorned with excellent ornaments
वराभरणभूषिता (varābharaṇa-bhūṣitā):
महालक्ष्मीः (mahālakṣmīḥ)Mahālakṣmī
महालक्ष्मीः (mahālakṣmīḥ):
जगन्माता (jagan-mātā)Mother of the world
जगन्माता (jagan-mātā):
सा (sā)she
सा (sā):
मे (me)my
मे (me):
पापम् (pāpam)sin/demerit
पापम् (pāpam):
व्यपोहतु (vyapohatu)may she remove/drive away.
व्यपोहतु (vyapohatu):

Suta Goswami (narrating a stuti/prayer within the Linga Purana’s Purva-Bhaga context)