Anuvaka 3
মুখ্য বিষয়: অপমাৰ্জনমূলক সুৰক্ষা আৰু ভৈষজ্য-চিকিৎসাৰ সংযোগ—দেহৰ সম্পূৰ্ণতা (বৰ্ণ, ছাল, জ্বৰ) পুনঃস্থাপন কৰি ৰাক্ষস, যাদু-টোনা আৰু মৃত্যু-বহনকাৰী শক্তিসমূহক দূৰ কৰা। উপ-বিষয়সমূহ: (১) ইন্দ্ৰ অগ্ৰ-প্ৰহৰী আৰু নিৰ্ভয়তা-দাতা, (২) হৰিমা (জণ্ডিছ-সদৃশ হালধীয়া ভাব) বহিষ্কাৰ আৰু আয়ুস/বৰ্ণ পুনৰুদ্ধাৰ, (৩) অশুভ ধৱলতা উলটাই দিয়া—কিলাস আৰু পলিত, (৪) পৃথিৱী-জাত ঔষধ হিচাপে শ্যামা/আসুৰী ঔষধি-শক্তি, (৫) তক্মন (জ্বৰ) ক নাম-বদ্ধ, সচেতন ব্যাধি হিচাপে সম্বোধন, (৬) ৰাক্ষোঘ্ন কৰ্ম—ৰাক্ষস-নাশক সুৰক্ষা।
Suktas in Anuvaka 3
Sukta 21
এই সৰু অনুষ্টুভ ছন্দৰ সূক্তটো ইন্দ্ৰ-স্তুতি ৰূপে এক অপোত্ৰোপায়িক (অপশকুন-নিবাৰক) মন্ত্র হিচাপে ব্যৱহৃত। ইয়াত সমাজৰ আগত ইন্দ্ৰক “অগ্ৰে” স্থাপন কৰা হৈছে—কল্যাণ আৰু নিৰ্ভয়তাৰ দাতা হিচাপে। আদেশাত্মক বাক্যৰ জৰিয়তে ৰক্ষস-সদৃশ অনিষ্ট, বৈৰী আক্ৰমণ আৰু শত্রুৰ ক্ৰোধ ছিন্নভিন্ন কৰি দূৰ কৰে; আৰু মহৎ শর্ম (বিস্তৃত, শ্ৰেষ্ঠ আশ্ৰয়) বিচাৰে, যিয়ে প্ৰাণঘাতী আঘাতসমূহ উলটাই পঠিয়ায়।
Sukta 22
অথৰ্ববেদ ১.২২ এটা সৰু চিকিৎসামন্ত্ৰ, যিয়ে হৰিমা́ (জণ্ডিছ/দুৰ্বলতাৰ ৰোগজনিত “হালধীয়া ভাব”) খেদাই পঠিয়াই আয়ুস (দীৰ্ঘায়ু) আৰু সুস্থ, ৰক্তিম বৰ্ণ (স্বাস্থ্যকৰ গাৰ ৰং) পুনৰ স্থাপন কৰে। ই স্থানান্তৰণ-জাদুৰে কাম কৰে—ৰোগৰ ৰংক উদ্ভিদ-আধাৰ আৰু হালধীয়া মাধ্যমলৈ সৰাই দি—আৰু তাৰ বিপৰীতে ৰোগীৰ চাৰিওফালে শুভ ৰক্তিম আভাক সুৰক্ষাময় আৱৰণ হিচাপে স্থাপন কৰে।
Sukta 23
AVŚ 1.23 এটা সৰু অথৰ্বণীয় চিকিৎসা-মন্ত্ৰ, যিয়ে অশুভভাৱে ধৱলা হৈ যোৱা বস্তু পুনৰ গাঢ় কৰে—বিশেষকৈ কিলাস (ধৱলা ছালৰ দাগ) আৰু পলিত (অকাল পকা/ধূসৰ চুলি)। ইয়াত ৰাতিৰ পৰা জন্মা ক’লা বৰ্ণৰ ঔষধি আৰু ৰাজনী (ৰাতি)ক আহ্বান কৰি বৰ্ণবিকৃতি উলটাই দিয়া, নিৰৃতি-সদৃশ অমঙ্গল দূৰ কৰা, আৰু মন্ত্ৰ-শক্তি (ব্ৰহ্মন)ৰ জৰিয়তে ধৱলা চিহ্ন নোহোৱা কৰা বৰ্ণিত।
Sukta 24
অথৰ্ববেদ ১.২৪ এটা সংক্ষিপ্ত ভৈষজ্য স্তোত্ৰ, যিয়ে পৃথিৱীত জন্মা এবিধ বিশেষ জাতিৰ শক্তি - শ্যামা/আসুৰী - ক কিলাস (বৰণ হেৰোৱা/ছাল বিকৃত কৰা ৰোগ)ৰ বিৰুদ্ধে পুনৰুদ্ধাৰকাৰী ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। মন্ত্ৰবোৰে এই প্ৰতিকাৰক এক প্ৰকৃত ঔষধ আৰু এক মূৰ্ত শক্তি হিচাপে গঢ়ি তোলে যিয়ে ৰূপ পুনৰ গঠন কৰে, ছাল আৰু শৰীৰক পূৰ্ণতা আৰু একেই ৰূপত ঘূৰাই আনে। পৌৰাণিক বিজয় আৰু উদ্ভিদ শক্তিয়ে এই মন্ত্ৰৰ ভেটি গঠন কৰে, বিকাৰক (ৰোগ/শত্ৰুতা) সুবিন্যস্ত, নিয়ন্ত্ৰিত আৰোগ্য শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰি।
Sukta 25
AV 1.25 এটা সংক্ষিপ্ত আথৰ্বণিক চিকিৎসা-মন্ত্ৰ, য’ত তক্মন (জ্বৰ)ক সচেতন, নাম-বদ্ধ ব্যাধি হিচাপে মুখামুখি কৰি ৰোগীৰ পৰা সকলো দিশৰ পৰা ‘খুলি আঁতৰাই’ যাবলৈ আদেশ দিয়া হয়। এই সূক্তই জ্বৰৰ গোপন উৎস আৰু ৰূপসমূহ—দাহজনক তাপ, মাজে মাজে উঠা-নমা কৰা কঁপনি/আক্ৰমণ, শোক-সদৃশ ক্ষয়, আনকি বৰুণৰ সৈতে দণ্ডাত্মক সংযোগ—চিহ্নিত কৰে; তাৰ পিছত গোপন নাম আৰু জন্মস্থান জনাৰ বশীকৰণমূলক জ্ঞান আৰু পুনঃপুনঃ বহিষ্কাৰ-সূত্ৰৰ জৰিয়তে তাক নিস্তেজ কৰে।
Sukta 26
AV 1.26 এটা সংক্ষিপ্ত আথৰ্বণিক সুৰক্ষা-আৰু-চিকিৎসা মন্ত্র, য’ত প্ৰথমে ঘাতক আৰু বৈৰী শক্তিসমূহক—“ক্ষেপণাস্ত্ৰ” আৰু যমৰ সৈতে জড়িত মৃত্যুতত্ত্বক—দূৰলৈ ঠেলি পঠোৱা হয়; তাৰ পিছত দেহ আৰু বংশধাৰাৰ কল্যাণ সুনিশ্চিত কৰাত মনোনিবেশ কৰে। ইয়াৰ শক্তি আদেশমূলক বহিষ্কাৰ (অপোত্ৰোপায়িক বাক্য) আৰু প্ৰসাদ-প্ৰাৰ্থনাময় কোমলতা একেলগে ধৰি ৰাখে—আহ্বান কৰা শক্তি(সমূহ)ক “কৃপালু” হ’বলৈ আৰু গৃহত মঙ্গল-কল্যাণ আৰু সমৃদ্ধি প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
Sukta 27
অথৰ্ববেদ ১.২৭ এটা সংক্ষিপ্ত ৰক্ষোঘ্ন সূক্ত; ইয়াত মন্ত্ৰ নিজেই অস্ত্ৰ হৈ শত্রুভাৱাপন্ন ইচ্ছা, প্ৰেত-সংযুক্ত অমঙ্গল, আৰু গৃহক লক্ষ্য কৰি পঠোৱা প্ৰতি-মায়া/অভিচাৰক ছিটাই, কাটি, দূৰলৈ খেদাই দিয়ে। ৰুদ্ৰৰ পিনাক-চিত্রই ‘কাটা-ছিটোৱা’ শক্তি যোগায়; আৰু ইন্দ্ৰাণীক ঘৰৰ আগফাল/দুৱাৰমুখত বিজয়ী উপস্থিতি হিচাপে স্থাপন কৰা হয়, যাতে গৃহ পুনৰ কল্যাণেৰে ভৰি উঠে আৰু অশুভ কামনাকাৰীসকল ব্যৰ্থ হয়।
Sukta 28
AV 1.28 এটা সংক্ষিপ্ত ৰক্ষোঘ্ন (দানৱ আৰু ডাইনী-তাড়ন) সূক্ত, যিয়ে এটা যাতুধানীৰ শাপ, স্তম্ভ/মূৰ্ছা-জাদু আৰু নৱজাত শিশুৰ ওপৰত জীৱন-শোষণকাৰী আক্ৰমণ উলটাই দিয়ে। ইয়াত দহন, প্ৰতি- (উলটনি/প্ৰত্যাৱর্তন) আৰু দণ্ডমূলক ‘নিজে-নিজকে খাই পেলোৱা’ ধৰণৰ চিত্ৰকল্প আহ্বান কৰি দুষ্ট শক্তিক তাৰ নিজৰ উৎসৰ ওপৰতেই ভাঙি পৰিবলৈ বাধ্য কৰে, ফলত শিশু আৰু গৃহস্থালীৰ সুৰক্ষা পুনৰ স্থাপিত হয়।
Sukta 29
অথৰ্ববেদ ১.২৯ এটা সংক্ষিপ্ত প্ৰতিটোণা আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বী-দমন স্তোত্ৰ, যিয়ে বৈৰী শক্তিসমূহক “ঘেৰি” ধৰে আৰু ৰক্ষক শক্তিক সমাজৰ ওপৰত প্ৰহৰীৰ দৰে থিয় হৈ থাকিবলৈ আদেশ দিয়ে। শেষত সপ্তনক্ষয়ণ মণি (প্ৰতিদ্বন্দ্বী-ক্ষয়কাৰী তাবিজ) বান্ধি জয়, ৰাজনৈতিক স্থিৰতা (ৰাষ্ট্ৰ) আৰু বিৰোধী তথা নিন্দুকসকলৰ ওপৰত স্বীকৃত প্ৰাধান্য নিশ্চিত কৰা হয়।
Sukta 30
AVŚ 1.30 এটা সংক্ষিপ্ত দীঘল-আয়ু আৰু সুৰক্ষা-মন্ত্ৰ; ইয়াত লাভভোগীক সমষ্টিগত দেৱতা—বিশ্বে দেৱাঃ, বসুসকল আৰু আদিত্যসকল—ৰ সজাগ প্ৰহৰাৰ তলত ৰাখে, যাতে মানুহ-সৃষ্ট মৃত্যু তেওঁৰ ওচৰ নাপায়। ই ব্যক্তিগত সুৰক্ষাৰ পৰা আগবাঢ়ি যজ্ঞ-স্থানৰ সুৰক্ষালৈও বিস্তাৰ কৰে—পাঁচটা অঞ্চল/দিশত ‘যথোচিত অংশে’ দেৱতাসকলক ‘স্থাপন’ কৰি, ব্যক্তিজনক শুভ আৰু সু-প্ৰহৰিত পৰিসৰৰ ভিতৰত সীল-মোহৰ কৰি ৰাখে।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.