Opening the text

ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ: ଅପମାର୍ଜନାତ୍ମକ ସୁରକ୍ଷା ସହ ଭୈଷଜ୍ୟ-ଚିକିତ୍ସାର ସଂଯୋଗ—ଶରୀରର ସମଗ୍ରତା (ବର୍ଣ୍ଣ, ଚର୍ମ, ଜ୍ୱର) ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରି ରକ୍ଷସ୍, ଯାଦୁ-ଟୋଣା ଓ ମୃତ୍ୟୁ-ବହନକାରୀ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରିବା। ଉପବିଷୟ: (1) ଇନ୍ଦ୍ର ଅଗ୍ରରକ୍ଷକ ଓ ନିର୍ଭୟତାଦାତା, (2) ହରିମା (ପୀତତା/ଜଣ୍ଡିସ-ସଦୃଶ) ନିଷ୍କାସନ ଓ ଆୟୁସ୍/ବର୍ଣ୍ଣ ପୁନରୁଦ୍ଧାର, (3) ଅଶୁଭ ଧଳାହେବାର ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ—କିଲାସ ଓ ପଲିତ, (4) ପୃଥିବୀଜାତ ଔଷଧ ଭାବେ ଶ୍ୟାମା/ଆସୁରୀ ଔଷଧି-ଶକ୍ତି, (5) ତକ୍ମନ (ଜ୍ୱର) କୁ ନାମ-ବନ୍ଧିତ, ସଚେତନ ରୋଗ ଭାବେ ସମ୍ବୋଧନ, (6) ରକ୍ଷୋଘ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ—ରକ୍ଷସ୍-ନାଶକ ସୁରକ୍ଷା।
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଷୁକ୍ତଟି ଇନ୍ଦ୍ର-ସ୍ତୁତି ଭାବେ ଏକ ଅପୋତ୍ରୋପାଇକ (ଅପଶକୁନ-ନିବାରକ) ମନ୍ତ୍ର ରୂପେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଏଥିରେ ସମୁଦାୟର ଆଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ “ଅଗ୍ରେ” ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି—କଲ୍ୟାଣ ଓ ନିର୍ଭୟତାର ଦାତା ଭାବେ। ଆଜ୍ଞାରୂପ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷସ-ସଦୃଶ ଅନିଷ୍ଟ, ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକ୍ରମଣ ଓ ଶତ୍ରୁର କ୍ରୋଧକୁ ଛିଟାଇ ଦିଏ; ଏବଂ ମହତ୍ ଶର୍ମ (ବିଶାଳ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ) ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ, ଯାହା ଘାତକ ଆଘାତକୁ ପଛକୁ ଫେରାଇ ଦିଏ।
ଅଥର୍ବବେଦ ୧.୨୨ ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଚିକିତ୍ସା-ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ହରିମା́ (ଜଣ୍ଡିସ/ଦୁର୍ବଳତାର ରୋଗଜନିତ “ହଳଦିଆପଣ”) କୁ ଦୂର କରି ଆୟୁସ୍ (ଦୀର୍ଘାୟୁ) ଏବଂ ସୁସ୍ଥ, ରକ୍ତିମ ବର୍ଣ୍ଣ (ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର ଚର୍ମବର୍ଣ୍ଣ) ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରେ। ଏହା ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ-ମାୟା ମାଧ୍ୟମରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ—ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣକୁ ଉଦ୍ଭିଦ-ଆଧାର ଓ ହଳଦିଆ ମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରିଦେଇ—ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ବିପରୀତରେ ରୋଗୀଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଶୁଭ ରକ୍ତିମ ଆଭାକୁ ସୁରକ୍ଷାମୟ ଆବରଣ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କରେ।
AVŚ 1.23 ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଆଥର୍ବଣିକ ଚିକିତ୍ସା-ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ଅଶୁଭ ଭାବେ ଧଳା ହୋଇଯାଇଥିବାକୁ ପୁଣି ଗାଢ଼ କରେ—ବିଶେଷକରି କିଲାସ (ଧଳା ଚର୍ମ ଦାଗ) ଓ ପଲିତ (ଅକାଳ ପାକା କେଶ/ଧୂସରତା)। ଏହା ରାତିରୁ ଜନ୍ମିତ କଳାବର୍ଣ୍ଣ ଔଷଧି ସହିତ ରାଜନୀ (ରାତି)ଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ବର୍ଣ୍ଣବିକୃତିକୁ ପଛକୁ ଫେରାଏ, ନିରୃତି-ସଦୃଶ ଅମଙ୍ଗଳକୁ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର-ଶକ୍ତି (ବ୍ରହ୍ମନ୍) ଦ୍ୱାରା ସେଇ ଧଳା ଚିହ୍ନକୁ ଅଦୃଶ୍ୟ କରାଏ।
AVŚ 1.24 ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭୈଷଜ୍ୟ ସୂକ୍ତ ଯାହା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପୃଥିବୀଜାତ ଔଷଧୀଶକ୍ତି - ଶ୍ୟାମା/ଆସୁରୀ - କୁ କିଳାସ (ଏକ ବର୍ଣ୍ଣହୀନକାରୀ/ଚର୍ମ ବିକୃତ ରୋଗ) ବିରୁଦ୍ଧରେ ପୁନରୁଦ୍ଧାରକାରୀ ଔଷଧ ଭାବେ ପ୍ରୟୋଗ କରେ। ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଏହି ପ୍ରତିକାରକୁ ଉଭୟ ଭୌତିକ ଔଷଧ ଏବଂ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ଭାବେ ଦର୍ଶାନ୍ତି ଯାହା "ରୂପ ପୁନଃନିର୍ମାଣ" କରେ, ଚର୍ମ ଓ ଶରୀରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଓ ସମାନ ରୂପରେ ଫେରାଇ ଆଣେ। ପୌରାଣିକ ବିଜୟ ଓ ବନସ୍ପତି ଶକ୍ତି ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ମୂଳାଧାର, ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତତାକୁ (ରୋଗ/ଶତ୍ରୁତା) ବ୍ୟବସ୍ଥିତ, ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ସୁସ୍ଥତା ଶକ୍ତିରେ ପରିଣତ କରି।
AV 1.25 ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଆଥର୍ବଣିକ ଚିକିତ୍ସା-ମନ୍ତ୍ର, ଯେଉଁଥିରେ ତକ୍ମନ (ଜ୍ୱର) କୁ ଚେତନ, ନାମ-ବନ୍ଧା ରୋଗରୂପେ ସମ୍ମୁଖୀନ କରି ରୋଗୀଠାରୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ‘ଖୋଲି ଛାଡ଼ି’ ଯିବାକୁ ଆଦେଶ ଦିଆଯାଏ। ଏହି ସୂକ୍ତ ଜ୍ୱରର ଗୁପ୍ତ ଉତ୍ସ ଓ ରୂପଗୁଡ଼ିକ—ଦାହଜନକ ତାପ, ମଧ୍ୟମଧ୍ୟେ ଆସୁଥିବା ଆକ୍ରମଣ, ଶୋକ-ସଦୃଶ କ୍ଷୟ, ଏପରିକି ବରୁଣଙ୍କ ସହ ଦଣ୍ଡାତ୍ମକ ସମ୍ବନ୍ଧ—କୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ; ପରେ ଗୁପ୍ତ ନାମ ଓ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ଜାଣିବାର ବଶୀକରଣ-ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପୁନଃପୁନଃ ନିଷ୍କାସନ ସୂତ୍ରଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ନିଷ୍ପ୍ରଭ କରେ।
AV 1.26 ହେଉଛି ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଆଥର୍ବଣିକ ସୁରକ୍ଷା-ଓ-ଚିକିତ୍ସା ମନ୍ତ୍ର। ଏହା ପ୍ରଥମେ ଘାତକ ଓ ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ—“କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର” ଓ ଯମ ସହ ସଂଯୁକ୍ତ ମୃତ୍ୟୁ-ତତ୍ତ୍ୱକୁ—ଦୂରେ ଠେଲିଦିଏ; ପରେ ଶରୀର ଓ ବଂଶଧାରା ପାଇଁ କୁଶଳ-କଲ୍ୟାଣ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ମୁହଁ ଫେରାଏ। ଏହାର ଶକ୍ତି ଆଦେଶାତ୍ମକ ନିଷ୍କାସନ (ଅପୋତ୍ରୋପାଇକ ବାଣୀ) ସହ ପ୍ରସାଦ-ପ୍ରାର୍ଥନାମୟ କୋମଳତାକୁ ଯୋଡ଼ିଥାଏ—ଆହ୍ୱାନିତ ଶକ୍ତି(ମାନଙ୍କୁ) “କୃପାଳୁ” ହେବାକୁ ଓ ଗୃହେ କୁଶଳତା ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରେ।
ଅଥର୍ବବେଦ ୧.୨୭ ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରକ୍ଷୋଘ୍ନ ସୂକ୍ତ; ଏଠାରେ ମନ୍ତ୍ର ନିଜେ ଅସ୍ତ୍ର ହୋଇ ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଇଚ୍ଛା, ପ୍ରେତ-ସଂଯୁକ୍ତ ଅମଙ୍ଗଳ, ଏବଂ ଗୃହକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ପଠାଯାଇଥିବା ପ୍ରତି-ମାୟା/ଅଭିଚାରକୁ ଛିଟାଇ, କାଟି, ଦୂରେ ହଂକାଇ ଦିଏ। ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପିନାକ ଚିତ୍ରଣ ‘କାଟିବା-ଛିଟାଇବା’ ଶକ୍ତିକୁ ଯୋଗାଏ; ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଘରର ସାମ୍ନା/ଦ୍ୱାରପଟେ ବିଜୟୀ ଉପସ୍ଥିତି ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଏ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଗୃହ ପୁନଃ କଲ୍ୟାଣରେ ପୂରିଯାଏ ଏବଂ ଅପକାମୀମାନେ ବିଫଳ ହୁଅନ୍ତି।
AV 1.28 ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରକ୍ଷୋଘ୍ନ (ଦାନବ ଓ ଡାହାଣୀ-ତାଡ଼ନ) ସୂକ୍ତ, ଯାହା ଯାତୁଧାନୀର ଶାପ, ମୂର୍ଛା/ସ୍ତବ୍ଧତା-ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ନବଜାତ ଶିଶୁ ଉପରେ ଜୀବନ-ଶୋଷଣକାରୀ ଆକ୍ରମଣକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରେ। ଏହା ଦାହ, ପ୍ରତି- (ଉଲ୍ଟାଇଦେବା) ଓ ଦଣ୍ଡାତ୍ମକ ‘ନିଜେ-ନିଜକୁ ଭକ୍ଷଣ’ ଚିତ୍ରକଳ୍ପନାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିକୁ ତାହାର ନିଜ ଉତ୍ସ ଉପରେ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ, ଫଳରେ ଶିଶୁ ଓ ଗୃହସ୍ଥାଳୀର ସୁରକ୍ଷା ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୁଏ।
ଅଥର୍ବବେଦ ୧.୨୯ ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ପ୍ରତି-ଟୋଣା ଓ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ-ଦମନ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ “ଘେରି” ଧରେ ଏବଂ ରକ୍ଷକ ଶକ୍ତିକୁ ସମୁଦାୟ ଉପରେ ପାହାରାଦାର ପରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବାକୁ ଆଦେଶ କରେ। ଶେଷରେ ସପ୍ତନକ୍ଷୟଣ ମଣି (ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ-କ୍ଷୟକାରୀ ତାବିଜ) ବାନ୍ଧି ଜୟ, ରାଜନୈତିକ ସ୍ଥିରତା (ରାଷ୍ଟ୍ର) ଏବଂ ବିରୋଧୀ ଓ ନିନ୍ଦକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ୱୀକୃତ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଏ।
AVŚ 1.30 ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସୁରକ୍ଷା-ମନ୍ତ୍ର; ଏହା ଲାଭାନ୍ବିତକୁ ସମୁଦାୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ—ବିଶ୍ୱେ ଦେବାଃ, ବସୁ ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ—ସଚେତନ ପାହାରା ତଳେ ରଖେ, ଯେପରି ମନୁଷ୍ୟ-କୃତ ମୃତ୍ୟୁ ତାଙ୍କୁ ନ ପହଞ୍ଚୁ। ଏହା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସୁରକ୍ଷାରୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଯଜ୍ଞ-ସ୍ଥଳର ସୁରକ୍ଷାକୁ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରେ—ପାଞ୍ଚ ଅଞ୍ଚଳ/ଦିଗରେ ‘ଯଥାଂଶ’ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଶୁଭ ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ପରିଧି ମଧ୍ୟରେ ମୁଦ୍ରାବଦ୍ଧ କରେ।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.