Sukta 20

Mantra 1

द्यौर्न य इन्द्राभि भूमार्यस्तस्थौ रयिः शवसा पृत्सु जनान् । तं नः सहस्रभरमुर्वरासां दद्धि सूनो सहसो वृत्रतुरम् ॥

ఆకాశం భూమిని ఆవరించునట్లు, ఓ ఇంద్రా, నీ శవసు (బలం) వలన యుద్ధరత జనుల మధ్య ఆర్య-ధనం (రయి) స్థిరంగా నిలుచును. ఓ సహసుని సూను, వృత్ర-తుర (ఆవరణ-హంతా), సహస్ర-భారములను మోయగల, ఉర్వర క్షేత్రసంపన్నమైన ఆ సమృద్ధిని మాకు దయచేయుము.

Mantra 2

दिवो न तुभ्यमन्विन्द्र सत्रासुर्यं देवेभिर्धायि विश्वम् । अहिं यद्वृत्रमपो वव्रिवांसं हन्नृजीषिन्विष्णुना सचानः ॥

దివి నుండి వచ్చినట్లుగా, ఓ ఇంద్రా, దేవుల మధ్య నీకై ఆ దివ్య ఋతం (విశ్వ-వ్యవస్థ) సమస్తంగా స్థాపింపబడెను. నీవు జలములను కప్పివేసిన అహి-వృత్రాన్ని హతమార్చినప్పుడు—ఓ హరితాశ్వవాహకా, విష్ణునితో సఖ్యంగా కలిసి కార్యముచేసితివి.

Mantra 3

तूर्वन्नोजीयान्तवसस्तवीयान्कृतब्रह्मेन्द्रो वृद्धमहाः । राजाभवन्मधुनः सोम्यस्य विश्वासां यत्पुरां दर्त्नुमावत् ॥

అణచివేసి జయించువాడు, మరింత బలవంతుడు, బలవంతులకన్నా అత్యంత ప్రచండుడు—మంత్రబలముచే సత్యసిద్ధుడైన ఆ ఇంద్రుడు మహత్తుగా విస్తరించెను. సోమమధువలన అతడు రాజయ్యెను; సమస్త పురముల దృఢ దుర్గములను అతడు ఛేదించినప్పుడు.

Mantra 4

शतैरपद्रन्पणय इन्द्रात्र दशोणये कवयेऽर्कसातौ । वधैः शुष्णस्याशुषस्य मायाः पित्वो नारिरेचीत्किं चन प्र ॥

ఓ ఇంద్రా! అర్క-సాతౌ (ప్రకాశమయ స్తోత్ర-విజయంలో) దశశక్తిగల కవిని ఎదుర్కొని పణులు ఇక్కడ వందలకొద్దీ పారిపోయారు. ప్రవాహాన్ని ఆపే బలమైన శుష్ణుని మాయలు నీ వధలచేత అణచబడినందున, ఆత్మ-పూర్ణతను (పిత్వ) కించిత్తు కూడా హరించలేకపోయాయి.

Mantra 5

महो द्रुहो अप विश्वायु धायि वज्रस्य यत्पतने पादि शुष्णः । उरु ष सरथं सारथये करिन्द्रः कुत्साय सूर्यस्य सातौ ॥

వజ్రం దిగివచ్చిన వేళ శుష్ణుడు పడిపోవడంతో, మహా ద్రోహం—సర్వాన్ని మింగే అనర్థం—కూలిపోయింది. అప్పుడు మార్గమూ రథమార్గమూ విశాలమయ్యాయి; సూర్య-సాతౌ (పునఃలభ్యమైన వెలుగును గెలుచుటలో) ఇంద్రుడు కుత్సునికి సారథి అయ్యాడు.

Mantra 6

प्र श्येनो न मदिरमंशुमस्मै शिरो दासस्य नमुचेर्मथायन् । प्रावन्नमीं साप्यं ससन्तं पृणग्राया समिषा सं स्वस्ति ॥

శ్యేనుని వలె ఎగిరి, అతనికోసం మదిరమైన అంశు—సోమసారం—ప్రకటింపజేసి, దాస నముచியின் శిరస్సును మథించాడు. తగిన ఆధారాన్ని కోరుతున్న నామీని అతడు కాపాడాడు; మరియు అతనిని పూర్ణతతో నింపాడు—ధనం, పోషణ, అలాగే సమవేత స్వస్తి యొక్క సమగ్రత.

Mantra 7

वि पिप्रोरहिमायस्य दृळ्हाः पुरो वज्रिञ्छवसा न दर्दः । सुदामन्तद्रेक्णो अप्रमृष्यमृजिश्वने दात्रं दाशुषे दाः ॥

వజ్రధారి ఇంద్రా! సర్ప-మాయ కల పిప్రు దృఢంగా నిర్మించిన బలమైన పురాలను నీవు నీ శౌర్యబలంతో చిదిమివేశావు. సుదాతా! అప్రధర్ష్యమైన, అజేయమైన ఆ ధనాన్ని దానం చేసే యజమానుడైన ఋజిశ్వనునికి నీవు దానంగా ప్రసాదించావు.

Mantra 8

स वेतसुं दशमायं दशोणिं तूतुजिमिन्द्रः स्वभिष्टिसुम्नः । आ तुग्रं शश्वदिभं द्योतनाय मातुर्न सीमुप सृजा इयध्यै ॥

సర్వసహాయ సుమ్నంతో సమృద్ధుడైన ఇంద్రుడు వేతసువును—దశమాయ, దశోణి—అని పది విధాల నైపుణ్యమూ పది విధాల శక్తీ కలవానిని, ఎల్లప్పుడూ ప్రేరేపించి లేపాడు. ప్రకాశించుటకై అతడు ఆ తుగ్రుడు, శాశ్వతుడు, ఇభుడు అయిన బలవంతుని ముందుకు నెట్టాడు; తల్లి తన శిశువును దగ్గరికి చేర్చి పెంచినట్లు, అతడు తన కార్యంలో ఎదగునట్లు అతనిని నియమించాడు.

Mantra 9

स ईं स्पृधो वनते अप्रतीतो बिभ्रद्वज्रं वृत्रहणं गभस्तौ । तिष्ठद्धरी अध्यस्तेव गर्ते वचोयुजा वहत इन्द्रमृष्वम् ॥

అతడు అప్రతిహతుడై సవాలు చేసే వారిని జయిస్తాడు; తన గభస్తౌ (పట్టులో) వృత్రహణ వజ్రాన్ని ధరించి. అతని రెండు హరీలు యోకస్థానంలో, గర్తంలో నిలిచిన రెండు అశ్వాల వలె స్థిరంగా నిలుస్తాయి; వాక్యయుక్తమై అవి ఉన్నతుడైన, ఋష్వుడైన ఇంద్రుని వహిస్తాయి.

Mantra 10

सनेम तेऽवसा नव्य इन्द्र प्र पूरवः स्तवन्त एना यज्ञैः । सप्त यत्पुरः शर्म शारदीर्दर्द्धन्दासीः पुरुकुत्साय शिक्षन् ॥

ఓ ఇంద్రా! నీ సదా-నూతన సహాయంతో మేము విజయాన్ని పొందుదుము. పూరవులు (పూరు) ఈ యజ్ఞములతో నిన్ను ముందుగా స్తుతిస్తారు. దాసుల మోసపూరిత ఆశ్రయం—శరదృతువుల వలె దృఢమైన ఏడు పురాలను (కోటలను) నీవు ధ్వంసం చేసినప్పుడు, పురుకుత్సుని విజయార్థం శిక్షించి బలపరుస్తూ ఉన్నావు.

Mantra 11

त्वं वृध इन्द्र पूर्व्यो भूर्वरिवस्यन्नुशने काव्याय । परा नववास्त्वमनुदेयं महे पित्रे ददाथ स्वं नपातम् ॥

ఓ ఇంద్రా! నీవు ప్రాచీన వర్ధకుడు; ఉశనా కావ్యునికి విస్తారమైన అవకాశం (వరివస్) కల్పించావు. అలాగే మహాపితృకు నీవు ‘నవ-వాసం’ ఇచ్చావు—అది ముందుకు మోయవలసినది—నీ స్వంత నపాత్ (సంతానం), దేవవంశానికి న్యాయమైన నిరంతరత్వం.

Mantra 12

त्वं धुनिरिन्द्र धुनिमतीॠणोरपः सीरा न स्रवन्तीः । प्र यत्समुद्रमति शूर पर्षि पारया तुर्वशं यदुं स्वस्ति ॥

ఓ ఇంద్రా! నీవే ప్రేరకుడు; ఉప్పొంగే జలాలను నీవు విముక్తం చేసావు, అవి సీరా (దున్ను గీతలు) వలె ప్రవహించాయి. ఓ శూరా! నీవు సముద్రాన్ని దాటి తీసుకెళ్లునప్పుడు, తుర్వశుని యదుని క్షేమసమేతంగా అవతలికి దాటించుము.

Mantra 13

तव ह त्यदिन्द्र विश्वमाजौ सस्तो धुनीचुमुरी या ह सिष्वप् । दीदयदित्तुभ्यं सोमेभिः सुन्वन्दभीतिरिध्मभृतिः पक्थ्यर्कैः ॥

హే ఇంద్రా! యుద్ధంలో నీ ఆ సమస్త పరాక్రమం ప్రకటితమైంది—నీవు కోరినట్లే ధునీ మరియు చుమురీ పడగొట్టబడినప్పుడు. పక్థులలో దభీతి, ఇధ్మం (యజ్ఞ సమిధ) మోసుకొని, సోమాన్ని పిండి, స్తుతి-ఋక్కులతో దానిని నీకోసం జ్వలింపజేస్తాడు—దేవుని పట్ల ఆకాంక్షాగ్ని కాంతితో ప్రతిస్పందిస్తుంది.