Adhyaya 37

Verse 1

स्कंद उवाच । सदा गृही सुखं भुंक्ते स्त्री लक्षणवती यदि । अतः सुखसमृद्ध्यर्थमादौ लक्षणमीक्षयेत्

ஸ்கந்தர் கூறினார்—மனைவி சுலட்சணமுடையவளாக இருந்தால் இல்லறத்தான் எப்போதும் இன்பம் அனுபவிப்பான்; ஆகவே இன்பமும் செழிப்பும் பெற முதலில் இலட்சணங்களை ஆராய வேண்டும்।

Verse 2

वपुरावर्तगंधाश्चच्छाया सत्वं स्वरो गतिः । वर्णश्चेत्यष्टधा प्रोक्ता बुधैर्लक्षणभूमिका

உடல் வடிவு, ஆவர்த்தம் (முடிச்சுழல்), நறுமணம், நிழல்/ஒளிக்காந்தி, சத்துவம் (உள்ளத் திடம்), குரல், நடை, நிறம்—இவை எட்டு; இலட்சண மதிப்பீட்டின் அடிப்படை என ஞானிகள் கூறினர்।

Verse 3

आपादतलमारभ्य यावन्मौलिरुहं क्रमात् । शुभाशुभानि वक्ष्यामि लक्षणानि मुने शृणु

பாதத் தளத்திலிருந்து தொடங்கி, ஒழுங்காகத் தலைச்சிகரத்தின் கேசம்வரை, நான் சுபமும் அசுபமும் ஆகிய உடல்-லட்சணங்களை உரைப்பேன். முனிவரே, கேளுங்கள்.

Verse 4

आदौ पादतलं रेखास्ततोंगुष्ठांगुली नखाः । पृष्ठगुल्फद्वयं पार्ष्णी जंघे रोमाणि जानुनी

முதலில் பாதத் தளம் மற்றும் அதிலுள்ள ரேகைகள்; பின்னர் பெருவிரல், பிற விரல்கள், நகங்கள்; பின்னர் பாதத்தின் மேற்புறம், இரு கணுக்கால்கள், குதிகால், கால் தசைகள், அவற்றின் ரோமங்கள், முழங்கால்கள்।

Verse 5

ऊरू कटी नितंबस्फिग्भगो जघन बस्तिके । नाभिः कुक्षिद्वयं पार्श्वोदरमध्य वलित्रयम्

அடுத்து தொடைகள், இடுப்பு, நிதம்பம்-ஸ்பிக் பகுதி, பகம், ஜகனம் மற்றும் பஸ்தி பகுதி; நாபி, இரு குக்ஷிகள் (பக்கவயிறு), பக்கங்கள், வயிற்றின் நடுப்பகுதி, மேலும் வயிற்றின் மூன்று மடிப்புகள்।

Verse 6

रोमाली हृदयं वक्षो वक्षोजद्वयचूचुकम् । जत्रुस्कंधां सकक्षादोर्मणिबंध करद्वयम्

பின்னர் ரோமாவளி, இதயப் பகுதி, மார்பிடம், இரு ஸ்தனங்களும் அவற்றின் முலைத்துடுப்புகளும்; ஜத்ரு பகுதி, தோள்கள், கக்கைகள், புஜங்கள், மணிபந்தம் (மணிக்கட்டு), இரு கைகள்।

Verse 7

पाणिपृष्ठं पाणितलं रेखांगुष्ठांगुली नखाः । पृष्ठिः कृकाटिका कंठे चिबुकं च हनुद्वयम्

அடுத்ததாக கையின் மேற்புறம், உள்ளங்கை மற்றும் அதிலுள்ள ரேகைகள், பெருவிரல், விரல்கள், நகங்கள்; பின்னர் கழுத்தின் பின்புறம், க்ருகாடிகா (கழுத்துப் பின்பகுதி), தொண்டை, தாடை, இரு தாடை எலும்புகள்।

Verse 8

कपोलौ वक्त्रमधरोत्तरोष्ठौ द्विजजिह्विकाः । घंटिका तालुहसितं नासिकाक्षुतमक्षिणी

இரு கன்னங்கள், முகம், கீழ்-மேல் உதடுகள், பற்கள் மற்றும் நாக்கு; கந்திகை, அண்ணம் மற்றும் புன்னகை; மூக்கு, தும்மல், கண்கள்—இவற்றை எண்ணிப் பார்க.

Verse 9

पक्ष्म भ्रूकर्णभालानि मौलि सीमंतमौलिजाः । षष्टिः षडुत्तरायोषिदंगलक्षणसत्खनिः

கண் இமைகள், புருவங்கள், காதுகள், நெற்றி; சிரோமௌலி, தலைமுடி பிரிவு (சீமந்தம்), மௌலியில் உள்ள கூந்தல்—இவையே பெண்ணின் அறுபத்தாறு சிறந்த அங்கலட்சணங்கள்.

Verse 10

स्त्रीणां पादतलं स्निग्धं मांसलं मृदुलं समम् । अस्वेदमुष्णमरुणं बहुभोगोचितं स्मृतम्

பெண்ணின் பாதத்தளம் பளபளப்பாக, மாம்சலமாக, மென்மையாக, சமமாக இருந்து; அதிக வியர்வையின்றி, வெப்பமாக, செம்மை நிறத்துடன் இருந்தால்—அது இன்பமும் செல்வமும் தரும் சுபலட்சணம் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 11

रूक्षं विवर्णं परुषं खंडितप्रतिबिंबकम् । शूर्पाकारं विशुष्कं च दुःखदौर्भाग्यसूचकम्

ஆனால் பாதத்தளம் கரடுமுரடாக, நிறம் மாறி, கடினமாக, துண்டுண்டான குறியீடுகளுடன், சூர்ப்பம் போன்ற வடிவுடன், மிக உலர்ந்ததாக இருந்தால்—அது துயரும் துரதிர்ஷ்டமும் குறிக்கும் எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 12

चक्र स्वस्तिक शंखाब्ज ध्वजमीनातपत्रवत् । यस्याः पादतले रेखा सा भवेत्क्षितिपांगना

யாருடைய பாதத்தளத்தில் சக்கரம், ஸ்வஸ்திகம், சங்கம், தாமரை, கொடி, மீன் அல்லது குடை போன்ற கோடுகள் உள்ளனவோ—அவள் அரசனின் துணைவியாக, அரசமகளிர் நிலைக்கு உயர்வாள்.

Verse 13

भवेदखंडभोगायोर्द्ध्वामध्यांगुलिसंगता । रेखाखु सर्पकाकाभा दुःखदारिद्र्यसूचिका

பாதத்தில் உள்ள கோடு இடையறாது மேலே சென்று நடுவிரலுடன் சேர்ந்தால், அது தொடர்ந்த இன்ப அனுபவத்தின் குறியென கூறப்படுகிறது. ஆனால் எலி, பாம்பு அல்லது காகம் போன்ற வடிவமுள்ள கோடு துயரும் வறுமையும் வரப்போகும் அறிகுறி என அறிவிக்கப்படுகிறது.

Verse 14

उन्नतो मांसलोंगुष्ठो वर्तुलोतुलभोगदः । वक्रो ह्रस्वश्च चिपिटः सुखसौभाग्यभंजकः

உயர்ந்தும் மாம்சலமுமாக வட்டவடிவில் உள்ள பெருவிரல் ஒப்பற்ற இன்பங்களை அளிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. ஆனால் வளைந்தது, குறைந்தது அல்லது தட்டையானது என்றால், அது இன்பமும் நற்பேறும் குலைக்கும் என விளக்கப்படுகிறது.

Verse 15

विधवा विपुलेन स्याद्दीर्घांगुष्ठेन दुर्भगा । मृदवोंगुलयः शस्ता घनावृत्ताः समुन्नताः

மிக அகலமான பெருவிரல் இருந்தால் அவள் விதவையாவாள்; மிக நீளமான பெருவிரல் இருந்தால் துர்பாக்கியவள் எனக் கூறப்படுகிறது. மென்மையான விரல்கள் பாராட்டத்தக்கவை—குறிப்பாக அடர்த்தியாக, வட்டமாக, சிறிது உயர்ந்தவையாக இருப்பின்.

Verse 16

दीर्घांगुलीभिः कुलटा कृशाभिरतिनिर्धना । ह्रस्वायुष्या च ह्रस्वाभिर्भुग्नाभिर्भुग्नवर्तिनी

மிக நீளமான விரல்கள் இருந்தால் அவள் குலட்டையென கூறப்படுகிறது; மெலிந்த (எலும்புத் தோற்றமுள்ள) விரல்கள் இருந்தால் மிக வறியவள். குறுவிரல்கள் இருந்தால் குறுகிய ஆயுள்; வளைந்த விரல்கள் இருந்தால் வாழ்க்கைப் போக்கு சீர்கெட்டதும் துன்பமயமுமானதும் என வர்ணிக்கப்படுகிறது.

Verse 17

चिपिटाभिर्भवेद्दासी विरलाभिर्दरिद्रिणी । परस्परं समारूढाः पादांगुल्यो भवंति हि

தட்டையான விரல்கள் இருந்தால் அவள் பணிப்பெண்ணாக ஆவாள்; இடைவெளி அதிகமான (விரலான) விரல்கள் இருந்தால் வறியவள் எனக் கூறப்படுகிறது. உண்மையில், பாதவிரல்கள் ஒன்றின் மேல் ஒன்று மிதந்து (ஒட்டிக்) காணப்படுவதும் உண்டு.

Verse 18

हत्वा बहूनपि पतीन्परप्रेष्या तदा भवेत् । यस्याः पथि समायांत्या रजोभूमेः समुच्छलेत्

பல கணவர்களை அழிவுறச் செய்தவள் பின்னர் பிறரின் கட்டளைக்கே அனுப்பப்படும் பரப்ரேஷ்யையாகிறாள். அவள் பாதையில் வரும்போது அவள் வழியில் நிலத்தின் தூசி எழுந்து பறக்கிறது.

Verse 19

सा पांसुला प्रजायेत कुलत्रयविनाशिनी । यस्याः कनिष्ठिका भूमिं न गच्छंत्याः परिस्पृशेत्

அவள் ‘பாஂசுலா’ எனப் பிறக்கிறாள்—குலத்தின் மூன்று தலைமுறைகளையும் அழிப்பவள். நடக்கும்போதும் அவளின் சிறுவிரல் நிலத்தைச் சரியாகத் தொடாது.

Verse 20

सा निहत्य पतिं योषा द्वितीयं कुरुते पतिम् । अनामिका च मध्या च यस्या भूमिं न संस्पृशेत्

கணவனை அழிவுறச் செய்து இரண்டாம் கணவனை ஏற்கும் அந்தப் பெண்—அவளின் மோதிரவிரலும் நடுவிரலும் (பாத விரல்கள்) நிலத்தைத் தொடாது.

Verse 21

पतिद्वयं निहंत्याद्या द्वितीया च पतित्रयम् । पतिहीनत्वकारिण्यौ हीने ते द्वे इमे यदि

முதல் குறி இரண்டு கணவர்களின் அழிவை, இரண்டாம் குறி மூன்று கணவர்களின் அழிவை உண்டாக்கும். இவ்விரண்டும் குறையுடையதாக இருந்தால் கணவரற்ற நிலையை ஏற்படுத்தும் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 22

प्रदेशिनी भवेद्यस्या अंगुष्ठाव्यतिरेकिणी । कन्यैव कुलटा सा स्यादेष एव विनिश्चयः

யாருடைய சுட்டுவிரல் (பாத விரல்) பெருவிரலை விட நீளமாக இருக்கிறதோ அவள் ‘பிரதேசினி’ எனப்படுகிறாள். அவள் கன்னியாக இருந்தாலும் குலட்டையாகக் கூறப்படுகிறாள்—இதுவே உறுதியான முடிவு.

Verse 23

स्निग्धाः समुन्नतास्ताम्रा वृत्ताः पादनखाः शुभाः

பெண்ணின் பாதநகங்கள் மென்மையாகவும், சிறிது உயர்ந்தவையாகவும், செம்புச் சாயலுடனும், வட்டமாகவும் இருந்தால் அவை மங்களமும் நல்வாழ்வின் குறியுமாகக் கூறப்படும்।

Verse 24

राज्ञीत्वसूचकं स्त्रीणां पादपृष्ठं समुन्नतम् । अस्वेदमशिराढ्यं च मसृणं मृदुमांसलम्

பெண்ணின் பாதத்தின் மேல்புறம் (பாதப்ருஷ்டம்) உயர்ந்திருந்தால் அது அரசமகளுக்குரிய நல்வாழ்வைக் குறிக்கும்; மேலும் பாதம் வியர்வையில்லாமல், நரம்புகள் வெளிப்படாமல், மென்மையாக, மிருதுவாக, சதைப்பற்றுடன் இருந்தால் அது செல்வத்தின் அறிகுறி எனப் போற்றப்படும்।

Verse 25

दरिद्रा मध्यनम्रेण शिरालेन सदाध्वगा । रोमाढ्येन भवेद्दासी निर्मांसेन च दुर्भगा

பாதம் நடுவில் தாழ்ந்திருந்தால் அவள் வறுமையாள் எனக் கூறுவர்; நரம்புகள் தெளிவாகத் தெரிந்தால் அவள் எப்போதும் அலைவாள். அதிக ரோமம் இருந்தால் பணிப்பெண் ஆகும்; சதை இல்லாத பாதம் இருந்தால் துரதிர்ஷ்டவதி என எண்ணுவர்।

Verse 26

गूढौ गुल्फौ शिवायोक्तावशिरालौ सुवर्तुलौ । स्थपुटौ शिथिलौ दृश्यौ स्यातां दौर्भाग्यसूचकौ

சிவை கூறியபடி, நன்றாக அமர்ந்த (மறைந்த) கணுக்கால்கள் நரம்புகள் வெளிப்படாமல் அழகாக வட்டமாக இருந்தால் போற்றத்தக்கது; ஆனால் கணுக்கால்கள் தடிப்பாகவும் தளர்வாகவும் தெரிந்தால் அது துரதிர்ஷ்டத்தின் குறியாம்।

Verse 27

समपार्ष्णिः शुभा नारी पृथुपार्ष्णिश्च दुर्भगा । कुलटोन्नतपार्ष्णि स्याद्दीर्घपार्ष्णिश्च दुःखभाक्

குதிகால் சமமாக உள்ள பெண் மங்களமானவள்; அகலமான குதிகால் உள்ளவள் துரதிர்ஷ்டவதி. உயர்ந்த குதிகால் உள்ளவள் குலடையெனக் கூறுவர்; நீளமான குதிகால் உள்ளவள் துயரத்தைச் சுமப்பவள் எனச் சொல்லப்பட்டது।

Verse 28

रोमहीने समे स्निग्धे यज्जंघे क्रमवर्तुले । सा राजपत्नी भवति विशिरेसुमनोहरे

ஒரு பெண்ணின் ஜங்கைகள் ரோமமில்லாமல், சமமாக, மென்மையாக, படிப்படியாக வட்டமாய் அமைந்து பார்ப்பதற்கு மிக மனோகரமாக இருந்தால்—அவள் அரசனின் மனைவியாகிறாள்.

Verse 29

एकरोमा राजपत्नी द्विरोमा च सुखावहा । त्रिरोमा रोमकूपेषु भवेद्वैधव्यदुःखभाक्

ஒவ்வொரு ரோமக்குழியிலும் ஒரு ரோமம் இருந்தால் அவள் அரசனின் மனைவி; இரண்டு ரோமங்கள் இருந்தால் அவள் இன்பம் அளிப்பவள். ஆனால் மூன்று ரோமங்கள் இருந்தால் அவள் விதவைத்துயரத்தை அனுபவிப்பவள் ஆகிறாள்.

Verse 30

वृत्तं पिशितसंलग्नं जानुयुग्मं प्रशस्यते । निर्मांसं स्वैरचारिण्या दरिद्रा याश्च विश्लथम्

வட்டமாகவும் மாம்சம் நிறைந்ததாகவும் உள்ள முழங்கால் ஜோடி பாராட்டத்தக்கது. ஆனால் மாம்சமில்லா முழங்கால் சுயநடத்தை குறிக்கும்; தளர்ந்து நிலையற்ற முழங்கால் வறுமையின் குறியென கூறப்படுகிறது.

Verse 31

विशिरैः करभाकारैरूरुभिर्मसृणैर्घनैः । सुवृत्तैरोमरहितैर्भवेयुर्भूपवल्लभाः

யாருடைய தொடைகள் யானைத்துதிக்கையைப் போன்ற வடிவில், அகலமாக, மென்மையாக, உறுதியாக, அழகாக வட்டமாய், ரோமமின்றி இருக்கின்றனவோ—அவர்கள் அரசர்களின் பிரியமானவர்களாகிறார்கள்.

Verse 32

वैधव्यं रोमशैरुक्तं दौर्भाग्यं चिपिटैरपि । मध्यच्छिद्रैर्महादुःखं दारिद्र्यं कठिनत्वचैः

ரோமங்கள் கரடுமுரடாக நிமிர்ந்து நிற்பது விதவைத்தன்மையின் குறியெனவும், தட்டையான தன்மை துரதிர்ஷ்டத்தின் குறியெனவும் கூறப்படுகிறது. நடுவில் குழிவு/துளை பெருந்துயரத்தின் குறி; கடினத் தோல் வறுமையின் அறிகுறி.

Verse 33

चतुर्भिरंगुलैः शस्ता कटिर्विंशतिसंयुतैः । समुन्नतनितंबाढ्या चतुरस्रा मृगीदृशाम्

இருபது அங்குல அளவுடைய இடை பாராட்டத்தக்கது; உயர்ந்து நிறைந்த பின்புறம் உடையதும், நான்குபுறச் சமநிலையுடன் அழகாக அமைந்த உடலமைப்பும் கொண்ட மான்விழியார் இவ்வாறு கூறப்படுகின்றனர்।

Verse 34

विनता चिपिटा दीर्घा निर्मांसासंकटाकटिः । ह्रस्वा रोमयुता नार्या दुःखवैधव्यसूचिका

வளைந்த, தட்டையான, நீண்ட அங்கங்களுடைய, மாம்சமற்ற நெருங்கிய இடையுடைய; குறுஞ்சிற்றுயரமும் அதிக ரோமமும் கொண்ட பெண்—துயரும் கைம்மையும் குறிக்கும் எனச் சொல்லப்படுகிறது।

Verse 35

नितंबबिंबो नारीणामुन्नतो मांसलः पृथुः । महाभोगाय संप्रोक्तस्तदन्योऽशर्मणे मतः

பெண்களில் உயர்ந்தும் மாம்சலமாயும் அகன்றும் உள்ள பின்புறம் பெரும் போகசுகத்திற்குரியது எனக் கூறப்படுகிறது; வேறு வகை அசௌகரியத்தைத் தரும் என மதிக்கப்படுகிறது।

Verse 36

कपित्थफलवद्वृत्तौ मृदुलौ मांसलौ घनौ । स्फिचौ वलिविनिर्मुक्तौ रतिसौख्यविवर्धनौ

கபித்தப் பழம்போல் வட்டமாக, மென்மையாக, மாம்சலமாக, உறுதியாக; மடிப்புகள் அற்ற பின்புறம் ரதிசுகத்தை வளர்க்கும் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 37

शुभः कमठपृष्ठाभो गजस्कंधोपमो भगः । वामोन्नतस्तु कन्याजः पुत्रजो दक्षिणोन्नतः

மங்களமான யோனி ஆமைப் பின்புறம் அல்லது யானையின் தோள்போல் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இடப்புறம் அதிகம் உயர்ந்தால் பெண் குழந்தை தரும்; வலப்புறம் அதிகம் உயர்ந்தால் ஆண் குழந்தை தரும் எனச் சொல்லப்படுகிறது।

Verse 38

आखुरोमा गूढमणिः सुश्लिष्टः संहतः पृथुः । तुंगः कमलपर्णाभः शुभोश्वत्थदलाकृतिः

எலி போன்ற ரோமம் உடையது; மணி (க்ளிட்டோரிஸ்) நன்கு மறைந்தது; நெருக்கமாக இணைந்த, அடர்த்தியான, அகன்ற; உயர்ந்த, தாமரை இதழ் போன்ற—சுபமான, அரசமர இலை வடிவுடையது—இத்தகைய யோனி லக்ஷணம் போற்றப்படுகிறது.

Verse 39

कुरंगखुररूपोयश्चुल्लिकोदरसन्निभः । रोमशो विवृतास्यश्च दृश्यनासोतिदुर्भगः

மான் குளம்பு போன்ற வடிவமும், சிறு குடத்தின் வயிறு போன்ற தோற்றமும்; மிகுந்த ரோமம், மிகையாகத் திறந்த ‘வாய்’, தெளிவாகத் தெரியும் ‘மூக்கு’ (உயர்வு)—இவை மிக அசுபமானதாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 40

शंखावर्तो भगो यस्याः सा गर्भमिह नेच्छति । चिपिटः खर्पराकारः किंकरी पददो भगः

யாருடைய யோனி சங்குச் சுழல் போலச் சுருள்வடிவமோ, அவள் இங்கு கர்ப்பத்தை விரும்பமாட்டாள் என்று கூறப்படுகிறது. தட்டையாக, கிண்ணம் போன்ற வடிவமுடையது ‘பணிவாளி நிலை’ தருவதாகவும்; பாத வடிவமுடையதும் அதுபோல அசுபமாகவும் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 41

वंशवेतसपत्राभो गजरोमोच्चनासिकः । विकटः कुटिलाकारो लंबगल्लस्तथाऽशुभः

மூங்கில் அல்லது பிரம்பு இலை போன்றது; யானை போன்ற ரோமம், உயர்ந்த ‘மூக்கு’ (உயர்வு) உடையது; விகடமான, வளைந்த வடிவம், தொங்கும் ‘கன்னங்கள்’ (பக்கங்கள்) உடையது—இதுவும் அசுபம்.

Verse 42

भगस्य भालं जघनं विस्तीर्णं तुंगमांसलम् । मृदुलं मृदुलोमाढ्यं दक्षिणावर्तमीडितम्

யோனியின் ‘நெற்றி’ மற்றும் பின்புறப் பகுதி—அகன்ற, உயர்ந்த, மாமிசமுள்ள; மென்மையான, நுண் ரோமம் நிறைந்த, வலதுசுழல் (தக்ஷிணாவர்த்த) உடையதாக இருந்தால்—அது போற்றப்படுகிறது.

Verse 43

वामावर्तं च निर्मांसं भुग्नवैधव्यसूचकम् । संकटस्थपुटं रूक्षं जघनं दुःखदं सदा

இடம்சுழலும் அமைப்பு, மாம்சமின்மை, விகாரக் குறிகள்—இவை விதவைத்தனத்தின் அறிகுறிகள் எனக் கூறப்படுகின்றன; மேலும் நெருக்கமாய், கரடுமுரடாய் சுருங்கிய இடுப்புப் பகுதி எப்போதும் துயரத்திற்குக் காரணம் என அறிவிக்கப்படுகிறது.

Verse 44

बस्तिः प्रशस्ता विपुला मृद्वीस्तोकसमुन्नता । रोमशा च शिराला च रेखांका नैव शोभना

கீழ்வயிறு/இடுப்புப் பகுதி அகலமாகவும் மென்மையாகவும் சிறிதளவு உயர்ந்ததாகவும் இருந்தால் புகழத்தக்கது; ஆனால் மிகுந்த முடி, நரம்புத் தெளிவு, அல்லது தெளிவான கோடுகள் இருந்தால் அது அழகல்ல எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 45

गंभीरा दक्षिणावर्ता नाभी स्यात्सुखसंपदे । वामावर्ता समुत्ताना व्यक्तग्रंथिर्न शोभना

ஆழமாய் வலம்சுழலும் நாபி இன்பமும் செல்வமும் தரும் எனச் சொல்லப்படுகிறது; ஆனால் இடம்சுழலும், வெளியே தள்ளியதும் தெளிவான முடிச்சுடன் இருப்பதும் நல்வழக்கமல்ல.

Verse 46

सूते सुतान्बहून्नारी पृथुकुक्षिः सुखास्पदम् । क्षितीशं जनयेत्पुत्रं मंडूकाभेन कुक्षिणा

அகன்ற வயிற்றைக் கொண்ட—இன்பத்தின் இருப்பிடமான—பெண் பல புதல்வரைப் பெறுவாள்; மேலும் தவளை போன்ற வடிவுடைய வயிற்றால் பூமியை ஆளும் அரசனாகும் மகனைப் பெறுவாள் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 47

उन्नतेन वलीभाजा सावर्तेनापि कुक्षिणा । वंध्या प्रव्रजिता दासी क्रमाद्योषा भवेदिह

ஆனால் உயர்ந்து, மடிப்புகள் நிறைந்து, அசுபச் சுழலுடன் கூடிய வயிற்றைக் கொண்ட பெண் இங்கு படிப்படியாகக் கர்ப்பமின்மையடைந்து, பின்னர் இல்லம் விட்டு நீங்கி, இறுதியில் பணிப்பெண்ணாகிறாள் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 48

समैः समांसैर्मृदुभिर्योषिन्मग्नास्थिभिः शुभैः । पार्श्वेः सौभाग्यसुखयोर्निधानं स्यादसंशयम्

எந்தப் பெண்ணின் விலாப்புறங்கள் சமமாகவும், சதைப்பற்றுடனும், மென்மையாகவும், மங்களகரமாகவும், எலும்புகள் தெரியாமலும் இருக்கின்றனவோ, அவள் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி சௌபாக்கியம் மற்றும் மகிழ்ச்சியின் இருப்பிடமாவாள்.

Verse 49

यस्यादृश्य शिरे पार्श्वे उन्नते रोमसंयुते । निरपत्या च दुःशीला सा भवेद्दुःखशेवधिः

யாருடைய விலாப்புறங்கள் உயர்ந்தும், ரோமங்கள் நிறைந்தும், நரம்புகள்/எலும்புகள் வெளியே தெரிந்தும் இருக்கின்றனவோ, அவள் குழந்தையற்றவளாகவும், நற்குணமற்றவளாகவும், துக்கத்தின் இருப்பிடமாகவும் ஆவாள்.

Verse 50

उदरेणातितुच्छेन विशिरेण मृदुत्वचा । योषिद्भवति भोगाढ्या नित्यं मिष्टान्नसेविनी

மிகச் சிறிய வயிறும், நரம்புகள் தெரியாததும், மென்மையான தோலும் கொண்ட பெண், போகங்கள் நிறைந்தவளாகவும், எப்போதும் இனிப்பு உணவை உண்பவளாகவும் இருப்பாள்.

Verse 51

कुंभाकारं दरिद्राया जठरं च मृदंगवत् । कूष्मांडाभं यवाभं च दुष्पूरं जायते स्त्रियाः

குடம் போன்ற வயிறு வறுமையின் அறிகுறியாகும். மிருதங்கம், பூசணிக்காய் அல்லது பார்லி வடிவ வயிறு கொண்ட பெண்ணை திருப்திப்படுத்துவது கடினம்.

Verse 52

सुविशालोदरी नारी निरपत्या च दुर्भगा । प्रलंबजठरा हंति श्वशुरं चापि देवरम्

மிகப் பெரிய வயிறு கொண்ட பெண் குழந்தையற்றவளாகவும் துரதிர்ஷ்டசாலியாகவும் இருப்பாள். தொங்கும் வயிறு கொண்டவள் மாமனாரையும் மைத்துனரையும் அழிப்பாள்.

Verse 53

मध्यक्षामा च सुभगा भोगाढ्या सवलित्रया । ऋज्वी तन्वी च रोमाली यस्याः सा शर्मनर्मभूः

யாருடைய கேசரேகை நடுத்தரமாக மெலிந்து, மங்களமாக, போகச் செல்வம் நிறைந்து, மென்மையாக அலைபோல, நேராக, நுண்மையாக, மிருதுரோமம் உடையதாக இருக்கிறதோ—அவள் இல்லத்திற்கு சுகமும் மகிழ்ச்சியும் தருவாள்।

Verse 54

कपिला कुटिला स्थूला विच्छिन्ना रोमराजिका । चौर वैधव्य दौर्भाग्यं विदध्यादिह योषिताम्

பெண்ணின் கேசரேகை கபில (செம்மஞ்சள்) நிறமாகவோ, வளைந்ததாகவோ, தடிமனாகவோ, துண்டித்ததாகவோ இருந்தால், இவ்வுலகில் திருடர் தொடர்பு, விதவைத்தனம், துர்பாக்கியம் உண்டாகும் என்று கூறப்படுகிறது।

Verse 55

निर्लोमहृदयं यस्याः समं निम्नत्व वर्जितम् । ऐश्वर्यं चाप्यवैधव्यं प्रियप्रेम च सा लभेत्

யாருடைய மார்பு ரோமமின்றி, சமமாகவும், பள்ளமின்றியும் இருக்கிறதோ, அவள் செல்வம், விதவையாத நிலை, மேலும் பிரியனின் அன்பு நிறைந்த காதலை அடைவாள்।

Verse 56

विस्तीर्णहृदया योषा पुंश्चली निर्दया तथा । उद्भिन्नरोमहृदया पतिं हंति विनिश्चितम्

மிக விரிந்த மார்புடைய பெண் நிலையற்றவளும் இரக்கமற்றவளும் எனக் கூறப்படுகிறது; மார்பில் எழுந்து நிற்கும் ரோமம் உடையவள் நிச்சயமாக கணவனுக்கு அழிவை உண்டாக்குவாள்।

Verse 57

अष्टादशांगुलततमुरः पीवरमुन्नतम् । सुखाय दुःखाय भवेद्रोमशं विषमं पृथु

பதினெட்டு அங்குல அளவுடைய, நிறைந்தும் உயர்ந்தும் உள்ள மார்பு—ரோமம் சமமாக இருந்தால் இன்பம் தரும்; சமமின்றி பரந்து இருந்தால் துன்பம் தரும்।

Verse 58

घनौ वृत्तौ दृढौ पीनौ समौ शस्तौ पयोधरौ । स्थूलाग्रौ विरलौ शुष्कौ वामोरूणां न शर्मदौ

அடர்ந்த, வட்டமான, உறுதியான, நிறைந்த, சமமான, நன்கு அமைந்த மார்புகள் போற்றத்தக்கவை; ஆனால் முனை தடிமனாக, சிதறலாக அல்லது உலர்ந்ததாக இருந்தால், அழகிய தொடையுடைய பெண்களுக்கு இன்பம் தராது।

Verse 59

दक्षिणोन्नत वक्षोजा पुत्रिणी त्वग्रणीर्मता । वामोन्नतकुचा सूते कन्यां सौभाग्यसुंदरीम्

வலது மார்பு உயர்ந்திருப்பவள் புதல்வர்களை பெறும் முன்னோடி தாயாகக் கருதப்படுகிறாள்; இடது மார்பு உயர்ந்திருப்பவள் நல்ல பேறு கொண்ட அழகிய மகளைப் பெறுவாள்।

Verse 60

अरघट्टघटीतुल्यौ कुचौ दौःशील्यसूचकौ । पीवरास्यौ सांतरालौ पृथूपांतौ न शोभनौ

நீர்ச்சக்கரக் குடங்களைப் போன்ற மார்புகள் தீயொழுக்கத்தின் குறியென கூறப்படுகின்றன; முன்புறம் கனமாக, இடைவெளி பெரிதாக, பக்கங்கள் அகலமாக இருந்தால் அவை அழகல்ல।

Verse 61

मूले स्थूलौ क्रमकृशावग्रे तीक्ष्णौ पयोधरौ । सुखदौ पूर्वकाले तु पश्चादत्यंत दुःखदौ

அடிப்பகுதியில் தடிமனாக இருந்து, மெதுவாக மெலிந்து, முனையில் கூர்மையாக உள்ள மார்புகள் ஆரம்பத்தில் இன்பம் தரும்; பின்னர் மிகுந்த துன்பம் தரும்।

Verse 62

सुदृढं चूचुकयुगं शस्तं श्यामं सुवर्तुलम् । अंतर्मग्नं च दीर्घं च कृशं क्लेशाय जायते

மிக உறுதியான, போற்றத்தக்க, கருநிற, அழகாக வட்டமான முலைக்காம்பு ஜோடி புகழத்தக்கது; ஆனால் உள்ளே தாழ்ந்து, நீளமாக, மெலிந்திருந்தால் அது துன்பத்தை உண்டாக்கும்।

Verse 63

पीवराभ्यां च जत्रुभ्यां धनधान्यनिधिर्वधूः । श्लथास्थिभ्यां च निम्नाभ्यां विषमाभ्यां दरिद्रिणी

ஜத்ரு-பகுதி (காலர்போன்) நிறைவாகவும் நன்கு அமைந்ததாகவும் உள்ள மணமகள், செல்வமும் தானியமும் நிறைந்த நிதியாக விளங்குவாள். ஆனால் எலும்புகள் தளர்ந்து, அங்கங்கள் தாழ்ந்து, உருவம் ஒற்றுமையின்றி இருந்தால், அவள் வறுமை-லட்சணமுடையவள் எனக் கூறுவர்.

Verse 64

अबद्धावनतौ स्कंधावदीर्घावकृशौ शुभौ । वक्रौ स्थूलौ च रोमाढ्यौ प्रेष्य वैधव्यसूचकौ

கட்டுப்பட்டதல்லாமல் இயல்பாகச் சாய்ந்த—உயர்ந்து நிற்காத—நீளமும் மெலிவும் கொண்ட தோள்கள் சுபலட்சணம். ஆனால் வளைந்த, தடித்த, மிகுந்த ரோமமுடைய தோள்கள் அடிமைநிலைச் சுட்டியும் கைம்மைச் சுட்டியும் எனக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 65

निगूढसंधी स्रस्ताग्रौ शुभावंसौ सुसंहतौ । वैधव्यदौ समुच्चाग्रौ निर्मांसावतिदुःखदौ

மூட்டு இடங்கள் மறைந்தும், முனைச் சற்றே தாழ்ந்தும், தோள்கள் சுபமாகச் செறிவாகவும் இருந்தால் அவை பாராட்டத்தக்கவை. ஆனால் தோள்முனைகள் மிக உயர்ந்தோ அல்லது மாம்சமற்றோ இருந்தால், அவை கைம்மையும் பெருந்துயரும் தருவதாகக் கருதப்படுகின்றன.

Verse 66

कक्षेसु सूक्ष्मरोमे तु तुंगे स्निग्धे च मांसले । शस्तेन शस्ते गंभीरे शिराले स्वेदमेदुरे

கக்கசம் (அக்குள்) பகுதியில் நுண் ரோமம் இருந்து, அது உயர்ந்தும் மென்மையாகவும் மாம்சமுள்ளதாகவும் இருந்தால் அது சிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது—ஆழமாய், நன்கு வடிவமாய், நரம்புகள் தெளிவாய், ஆரோக்கிய வியர்வையும் மிருதுத்தன்மையும் உடையது.

Verse 67

स्यातां दोषौ सुनिर्दोषौ गूढास्थि ग्रंथिकोमलौ । विशिरौ च विरोमाणौ सरलौ हरिणीदृशाम्

அக்குள் பகுதி முற்றிலும் குற்றமற்றதாக இருக்க வேண்டும்—எலும்புகள் மறைந்தும், சிறு மாம்சக் கட்டிகள் மிருதுவாகவும்; நரம்புகள் வெளிப்படாமல், ரோமம் குறைவாக, அமைப்பு நேர்த்தியாகச் சீராகவும்—இவை மான்-விழியாளரிடத்தில் பாராட்டப்படுகின்றன.

Verse 68

वैधव्यं स्थूलरोमाणौ ह्रस्वौ दौर्भाग्यसूचकौ । परिक्लेशाय नारीणां परिदृश्यशिरौ भुजौ

கரடுமுரடான தடித்த ரோமம் உடைய குறுகிய புஜங்கள் கைம்மை மற்றும் துர்பாக்கியத்தின் குறியென கூறப்படுகின்றன. மூட்டு/முனைத் தலைப்புகள் வெளிப்படையாகத் தெரியும் புஜங்கள் பெண்களுக்கு துன்பம் தருவன என அறிவிக்கப்படுகின்றன.

Verse 69

अंभोज मुकुलाकारमंगुष्ठांगुलिसंमुखम् । हस्तद्वयं मृगाक्षीणां बहुभोगाय जायते

மான்-கண் பெண்களுக்கு, தாமரை மொட்டு போன்ற வடிவமும், பெருவிரல்-விரல்கள் ஒழுங்கான அமைப்பும் கொண்ட இரு கைகளும் வாழ்வில் மிகுந்த இன்பமும் செழிப்பும் தருவன என கூறப்படுகிறது.

Verse 70

मृदुमध्योन्नतं रक्तं तलं पाण्योररंध्रकम् । प्रशस्तं शस्तरेखाढ्यमल्परेखं शुभश्रियम्

மென்மையானதும், நடுவில் சிறிது உயர்ந்ததும், செம்மை கொண்டதும், பிளவுகள் அற்றதும் ஆகிய உள்ளங்கைப் புகழத்தக்கது. அதில் நல்வரமான நுண் கோடுகள் இருந்து, மிகை கோடுகள் இல்லையெனில் அது நற்கீர்த்தி-செல்வமும் சுபமங்களமும் அளிப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.

Verse 71

विधवा बहुरेखेण विरेखेण दरिद्रिणी । भिक्षुकी सुशिराढ्येन नारी करतलेन वै

உள்ளங்கையில் மிகுந்த கோடுகள் இருப்பின் அந்தப் பெண் கைம்மையுறுவாள் என கூறப்படுகிறது; முறிந்த/ஒழுங்கற்ற கோடுகள் உள்ளவள் வறுமையுற்றவள் எனக் கருதப்படுகிறாள். துளைகள் அல்லது வெளிப்படும் நரம்புகள் நிறைந்த உள்ளங்கை உடையவள் பிச்சை வாழ்வுக்குரியவள் என வர்ணிக்கப்படுகிறது.

Verse 72

विरोम विशिरं शस्तं पाणिपृष्ठंसमुन्नतम् । वैधव्यहेतुरोमाढ्यं निर्मांसं स्नायुमत्त्यजेत्

ரோமமற்றதும், வெளிப்படும் நரம்புகள் இல்லாததும் ஆகிய கைப் புகழத்தக்கது; கையின் பின்புறம் சிறிது உயர்ந்திருப்பதும் மங்களமாகக் கருதப்படுகிறது. ஆனால் மிகுந்த ரோமம் உடைய கை—கைம்மைக்குக் காரணம் எனச் சொல்லப்படுவது—மற்றும் மாம்சமற்ற, நரம்புத் திணிவு மிகுந்த கை ஆகியவை துறக்கத்தக்க (அமங்கள) எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 73

रक्ता व्यक्ता गभीरा च स्निग्धा पूर्णा च वर्तुला । कररेखांगना याः स्याच्छुभा भाग्यानुसारतः

எவளுடைய கைரேகைகள் செம்மை உடையவையாகவும், தெளிவாகவும், ஆழமாகவும், மென்மையாகவும், நிறைவாகவும், வட்டமாகவும் உள்ளனவோ, அவள் சுபமானவள்; தன் பாக்கியத்திற்கேற்ப நல்விளைவு தருவாள்।

Verse 74

मत्स्येन सुभगा नारी स्वस्तिकेन वसुप्रदा । पद्मेन भूपतेः पत्नी जनयेद्भूपतिं सुतम्

மத்ஸ்யச் சின்னம் இருந்தால் பெண் சுபாக்கியவதி; ஸ்வஸ்திகச் சின்னம் இருந்தால் செல்வம் அளிப்பவள். பத்மச் சின்னம் இருந்தால் அரசனின் மனைவியாகி அரசகுமாரனைப் பெறுவாள்।

Verse 75

चक्रवर्तिस्त्रियाः पाणौ नंद्यावर्तः प्रदक्षिणः । शंखातपत्रक मठा नृपमातृत्वसूचकाः

சக்கரவர்த்தியின் மனைவியின் உள்ளங்கையில் வலப்புறம் சுழலும் நந்த்யாவர்த்தம் தோன்றும்; சங்கு, அரசக் குடை அல்லது மண்டபம் போன்ற குறிகள் அரசனின் தாய்மையைச் சுட்டும் அறிகுறிகளாகும்।

Verse 76

तुलामानाकृतीरेखे वणिक्पत्नीत्वहेतुके । गजवाजिवृषाकाराः करे वामे मृगीदृशाम्

தராசு அல்லது அளவுக்கோல் போன்ற வடிவுடைய ரேகைகள் வணிகனின் மனைவியாகும் காரணமாகும். மான்விழியாளின் இடக்கையில் யானை, குதிரை, காளை போன்ற வடிவங்களும் சிறப்புக் குறிகளாகக் கூறப்படுகின்றன।

Verse 77

रेखा प्रासादवज्राभा ब्रूयुस्तीर्थकरं सुतम् । कृषीवलस्य पत्नी स्याच्छकटेन युगेन वा

அரண்மனை அல்லது வஜ்ரம் போன்ற ரேகை தீர்த்தம் நிறுவும் (யாத்திரைக்கு உதவும்) மகனைச் சுட்டும். வண்டி அல்லது நுகம் போன்ற குறிகள் இருந்தால் அவள் உழவரின் மனைவியாகிறாள்।

Verse 78

चामरांकुशकोदंडै राजपत्नी भवेद्ध्रुवम् । अंगुष्ठमूलान्निर्गत्य रेखा याति कनिष्ठिकाम्

சாமரம், அங்குசம் அல்லது கோதண்டம் போன்ற குறிகள் இருந்தால் அவள் நிச்சயமாக அரசனின் மனைவியாகிறாள். பெருவிரலின் அடிப்பகுதியிலிருந்து எழுந்து சிறுவிரல் நோக்கிச் செல்லும் கோடும் கூறப்படுகிறது.

Verse 79

यदि सा पतिहंत्री स्याद्दूरतस्तां त्यजेत्सुधीः । त्रिशूलासिगदाशक्ति दुंदुभ्याकृति रेखया । नितंबिनी कीर्तिमती त्यागेन पृथिवीतले

அவள் கணவனை அழிப்பவளாக இருந்தால், அறிவுடையவன் அவளைத் தொலைவிலிருந்தே விட்டு விட வேண்டும். திரிசூலம், வாள், கதா, சக்தி அல்லது துந்துபி வடிவக் கோடுகளால் அந்த அகன்ற இடுப்புடைய பெண் துறவு/பிரிவினால் பூமியில் புகழ்பெறுகிறாள்.

Verse 80

कंक जंबूक मंडूक वृक वृश्चिक भोगिनः । रासभोष्ट्र बिडालाः स्युः करस्था दुःखदाः स्त्रियाः

கையில் நாரை, நரி, தவளை, ஓநாய், தேள், பாம்பு, கழுதை, ஒட்டகம் அல்லது பூனை போன்ற குறிகள் இருந்தால், அத்தகைய பெண்கள் துயரம் தருவார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 81

शुभदः सरलोंगुष्ठो वृत्तो वृत्तनखो मृदुः

மங்களமான பெருவிரல் நேராகவும், வட்டமாகவும், வட்ட நகத்துடனும், மென்மையாகவும் இருக்கும்.

Verse 82

अंगुल्यश्च सुपर्वाणो दीर्घावृत्ताः क्रमात्कृशाः । चिपिटाःस्थपुटा रूक्षाः पृष्ठरोमयुजोऽशुभाः

மூட்டுகள் நன்றாக அமைந்து, விரல்கள் நீளமாகவும் வட்டமாகவும் இருந்து, படிப்படியாக மெலிவதாக இருந்தால் அவை மங்களம். ஆனால் தட்டையாக, தடிப்பாக, கரடுமுரடாக, விரல்களின் பின்புறம் முடி உடையதாக இருந்தால் அவை அமங்களம்.

Verse 83

अतिह्रस्वाः कृशा वक्रा विरला रोगहेतुकाः । दुःखायांगुलयः स्त्रीणां बहुपर्वसमन्विताः

பெண்களின் விரல்கள் மிகக் குறுகியதும், மெலிந்ததும், வளைந்ததும், இடைவெளியுடனும் பல மூட்டுகளுடனும் இருந்தால், அவை நோய்க்காரணமாகி துயரத்தைத் தரும் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 84

अरुणाः सशिखास्तुंगाः करजाः सुदृशांशुभाः । निम्ना विवर्णाः शुक्त्याभाः पीता दारिद्र्यदायकाः

சிவப்புத் தோற்றம் கொண்டு, முனையில் சிகைபோல் உயர்ந்து, சிறிது மேம்பட்ட நகங்கள் அழகும் மங்களமும்; ஆனால் உள்ளே தாழ்ந்த, நிறமழிந்த, சிப்பிபோல் வெளிர் ஒளியுடைய அல்லது மஞ்சள் நகங்கள் வறுமையைத் தரும் எனச் சொல்லப்படுகிறது।

Verse 85

नखेषु बिंदवः श्वेताः प्रायः स्युः स्वैरिणी स्त्रियाः । पुरुषा अपि जायंते दुःखिनः पुष्पितैर्नखैः

நகங்களில் வெள்ளைப் புள்ளிகள் இருந்தால் பொதுவாக அந்தப் பெண் சுயேச்சை உடையவள் எனக் கூறப்படுகிறது; மேலும் புள்ளி-மச்சங்களால் ‘மலர்ந்த’ நகங்களுடைய ஆண்களும் துயரமுற்றவர்களாகப் பிறப்பர் எனச் சொல்லப்படுகிறது।

Verse 86

अंतर्निमग्नवंशास्थिः पृष्ठिः स्यान्मांसला शुभा । पृष्ठेन रोमयुक्तेन वैधव्यं लभते ध्रुवम्

முதுகில் முதுகெலும்பு வெளிப்படாமல் உள்ளே அமர்ந்ததுபோல் இருந்து, முதுகு மாம்சலமாக இருந்தால் அது மங்களம்; ஆனால் முதுகில் ரோமம் இருந்தால் அவள் நிச்சயமாக விதவைத்தன்மை அடைவாள் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 87

भुग्नेन विनतेनापि सशिरेणापि दुःखिता । ऋज्वी कृकाटिका श्रेष्ठा समांसा च समुन्नता

கிருகாடிகை (கழுத்து-சந்தி) வளைந்ததாகவோ, தாழ்ந்ததாகவோ, கட்டி/உயர்வு கொண்டதாகவோ இருந்தால் அவள் துயருறுவாள்; சிறந்த கிருகாடிகை நேராக, சமமாம்சலமாக, மென்மையாகச் சிறிது உயர்ந்ததாகும்।

Verse 88

शुष्का शिराला रोमाढ्या विशाला कुटिलाशुभा । मांसलो वर्तुलः कंठः प्रशस्तश्चतुरंगुलः

உலர்ந்த, நரம்புகள் தென்படும், ரோமமிகுந்த, மிக அகலமான அல்லது வளைந்த கழுத்து அசுபம். மாம்சமிகுந்த, வட்டமான, சுமார் நான்கு விரல் அளவுடைய கழுத்து சுபமெனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 89

शस्ता ग्रीवा त्रिरेखांका त्वव्यक्तास्थिः सुसंहता । निर्मांसा चिपिटा दीर्घास्थपुटा न शुभप्रदा

மூன்று கோடுகள் கொண்ட, எலும்புகள் வெளிப்படாமல், நன்கு இணைந்த கழுத்து பாராட்டத்தக்கது. ஆனால் மாம்சமில்லாத, தட்டையான, நீண்ட எலும்பமைப்புடைய கழுத்து சுபம் தராது.

Verse 90

स्थूलग्रीवा च विधवा वक्रग्रीवा च किंकरी । वंध्या द्विचिपिटग्रीवा ह्रस्वग्रीवा च निःसुता

தடித்த கழுத்துடைய பெண் விதவையாவாள் எனக் கூறப்படுகிறது; வளைந்த கழுத்துடையவள் பணிப்பெண் எனச் சொல்லப்படுகிறது. இரட்டையாகத் தட்டையான கழுத்துடையவள் வന്ധ்யை; குறுகிய கழுத்துடையவள் பிள்ளையற்றவள் எனக் கருதப்படுகிறது.

Verse 91

चिबुकंद्वयंगुलं शस्तं वृत्तं पीनं सुकोमलम् । स्थूलं द्विधा संविभक्तमायतं रोमशं त्यजेत्

இரண்டு விரல் அளவுடைய, வட்டமான, நிறைந்த, மிக மென்மையான தாடை (சிபுகம்) புகழத்தக்கது. ஆனால் மிகப் பெரிதான, இரண்டாகப் பிளந்த, நீண்ட அல்லது ரோமமிகுந்த தாடையைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 92

हनुश्चिबुकसंलग्ना निर्लोमा सुघनाशुभा । वक्रा स्थूला कृशा ह्रस्वा रोमशा न शुभप्रदा

தாடையுடன் நன்கு இணைந்த, ரோமமில்லாத, உறுதியான தாடை எலும்பு (ஹனு) சுபம். ஆனால் வளைந்த, மிகத் தடித்த, மிக மெலிந்த, குறுகிய அல்லது ரோமமிகுந்த ஹனு சுபம் தராது.

Verse 93

शस्तौ कपोलौ वामाक्ष्याः पीनौ वृत्तौ समुन्नतौ । रोमशौ परुषौ निम्नौ निर्मांसौ परिवर्जयेत्

நல்ல இலக்கணமுடைய பெண்ணின் கன்னங்கள் நிறைந்தும் வட்டமாயும் மெதுவாக உயர்ந்தும் இருந்தால் புகழத்தக்கவை; ஆனால் முடி நிறைந்த, கரடுமுரடான, உள்ளே தாழ்ந்த அல்லது சதை அற்ற கன்னங்கள் அசுபம்—அவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்।

Verse 94

समं समांसं सुस्निग्धं स्वामोदं वर्तुलं मुखम् । जनेतृवदनच्छायं धन्यानामिह जायते

சமமாகவும் சதை நிறைந்தும் மென்மையாக ஒளிவிடவும் இயல்பான மணம் உடையதும் வட்டமுமான முகம், தாய்முகத்தின் மென்மையான கதிரொளியைத் தாங்கியதாக இருப்பது—இத்தகைய முகமே இங்கு பாக்கியவான்களுக்குரியது।

Verse 95

पाटलो वर्तुलः स्निग्धो लेखाभूषितमध्यभूः । सीमंतिनी नामधरो धराजानि प्रियो भवेत्

யாருடைய (அடையாளம்/இலக்கணம்) தாமரைப் பிங்க் நிறமாய், வட்டமாய், மென்மையான பளபளப்புடன் இருந்து, நடுப்பகுதி கோடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறதோ—அவன் பெண்களுக்கு பிரியமானவன்; அவன் ‘சீமந்தினீ-நாமதரன்’ எனப்படுவான்।

Verse 96

कृशः प्रलंबः स्फुटितो रूक्षो दौर्भाग्यसूचकः । श्यावः स्थूलोऽधरोष्ठः स्याद्वैधव्य कलहप्रदः

கீழ்த் உதடு மெலிந்து மிக நீளமாகவும் பிளந்தும் உலர்ந்தும் இருந்தால் அது துர்பாக்கியத்தின் குறி எனக் கூறப்படுகிறது. மேலும் கருமை நிறமும் தடிமனும் கொண்ட கீழ்த் உதடு விதவைத்தன்மையும் சண்டையும் தரும் எனச் சொல்லப்படுகிறது।

Verse 97

मसृणो मत्तकाशिन्याश्चोत्तरोष्ठः सुभोगदः । किंचिन्मध्योन्नतोऽरोमा विपरीतो विरुद्धकृत्

மென்மையும் உற்சாக ஒளியும் கொண்ட மேலுதடு நல்ல அனுபவமும் சுகமும் தரும். ஆனால் நடுவில் சிறிது உயர்ந்து, முடி இல்லாமல், வடிவம் மாறுபட்ட (விபரீத) மேலுதடு எதிர்ப்பையும் தவறான செயல்களையும் விளைவிக்கும் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 98

गोक्षीरसन्निभाः स्निग्धा द्वात्रिंशद्दशनाः शुभाः । अधस्तादुपरिष्टाच्च समाः स्तोकसमुन्नताः

பசும்பாலின் நிறம்போல் வெண்மையாக, மினுமினுப்புடன் முப்பத்திரண்டு பற்கள் இருப்பது மங்களம். மேலும் கீழும் சமமாக, சிறிதளவே உயர்ந்த பற்களும் நன்மை தருவன.

Verse 99

पीताः श्यावाश्च दशनाः स्थूलादीर्घाद्विपंक्तयः । शुक्त्याकाराश्च विरला दुःखदौर्भाग्यकारणम्

மஞ்சள் அல்லது கருமை நிறப் பற்கள், தடிமனாக மிக நீளமாக இருந்து, இரண்டு ஒழுங்கற்ற வரிசைகளாக, சிப்பி போன்ற வடிவிலும் இடைவெளியுடனும் இருந்தால்—அவை துயரும் துரதிர்ஷ்டமும் தரும் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 100

अधस्तादधिकैर्दंतैर्मातरं भक्षयेत्स्फुटम् । पतिहीना च विकटैः कुलटा विरलैर्भवेत्

கீழ்தாடையில் அதிகப் பற்கள் இருந்தால், வெளிப்படையாக ‘தாயை விழுங்குவாள்’ (தாய்க்கு தீங்கு விளைவிப்பாள்) எனக் கூறப்படுகிறது. மேலும் கோரமாகவும் இடைவெளியுடனும் பற்கள் உள்ள பெண் கணவரற்றவளாகவும் குலட்டையாகவும் சொல்லப்படுகிறாள்.

Verse 110

गोक्षीरवर्णविशदे सुस्निग्धे कृष्णपक्ष्मणी । उन्नताक्षी न दीर्घायुर्वृत्ताक्षी कुलटा भवेत्

பசும்பால் நிறம்போல் தெளிவாக, மிக மினுமினுப்புடன், கரிய இமைகளுடன் உள்ள கண்கள் புகழப்படுகின்றன. ஆனால் மிக வெளிப்பட்ட கண்கள் உள்ளவள் நீண்ட ஆயுள் பெறமாட்டாள்; மிக வட்டமான கண்கள் உள்ளவள் குலட்டையாகும் எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 120

रोमशेन शिरालेन प्रांशुना रोगिणी मता

அதிக ரோமம் உடையவளாக, நரம்புகள் தெளிவாகத் தோன்றும் வகையில், மிக உயரமாக இருப்பவள் நோயாளி எனக் கருதப்படுகிறாள்.

Verse 130

कृष्णः स एव भर्तृघ्न्याः पुंश्चल्याश्च प्रकीर्तितः । नाभेरधस्तात्तिलकं मशको लांछनं शुभम्

அந்தக் கருமையான குறி கணவனைக் கொல்லும் பெண்ணுக்கும், கற்பில்லாதவளுக்கும் அடையாளமாகக் கூறப்படுகிறது. ஆனால் தொப்புளுக்குக் கீழே திலகம் போன்ற குறியும், கொசு போன்ற மச்சமும் மங்களகரமானவையாகக் கருதப்படுகின்றன.

Verse 140

सा पतिं हंति वर्षेण यस्या मध्ये कृकाटिकम् । प्रदक्षिणो वा वामो वा रोम्णामावर्त्तकः स्त्रियाः

எவளுடைய நடுப்பகுதியில் 'கிருகாடிகா' குறி இருக்கிறதோ, அவள் ஒரு வருடத்திற்குள் தன் கணவனைக் கொல்கிறாள். பெண்ணின் உரோமச் சுழி வலப்புறமோ அல்லது இடப்புறமோ அமைந்திருப்பது ஒரு சகுனமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

Verse 150

अतः सुलक्षणा योषा परिणेया विचक्षणैः । लक्षणानि परीक्ष्यादौ हित्वा दुर्लक्षणान्यपि

ஆகையால், அறிவுடையோர் முதலில் இலக்கணங்களை ஆராய்ந்து, தீய இலக்கணங்கள் உடையோரைத் தவிர்த்து, நல் இலக்கணங்கள் கொண்ட பெண்ணையே மணக்க வேண்டும்.

Verse 151

लक्षणानि मयोक्तानि सुखाय गृहमेधिनाम् । विवाहानपि वक्ष्यामि तन्निबोध घटोद्भव

இல்லறத்தாரின் மகிழ்ச்சிக்காக இந்த இலக்கணங்கள் என்னால் கூறப்பட்டன. ஓ குடமுனி (அகத்தியரே)! இனி திருமண வகைகளையும் கூறுவேன், அதைக் கேட்பீராக.