Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 32
वैधव्यं रोमशैरुक्तं दौर्भाग्यं चिपिटैरपि । मध्यच्छिद्रैर्महादुःखं दारिद्र्यं कठिनत्वचैः
vaidhavyaṃ romaśairuktaṃ daurbhāgyaṃ cipiṭairapi | madhyacchidrairmahāduḥkhaṃ dāridryaṃ kaṭhinatvacaiḥ
ரோமங்கள் கரடுமுரடாக நிமிர்ந்து நிற்பது விதவைத்தன்மையின் குறியெனவும், தட்டையான தன்மை துரதிர்ஷ்டத்தின் குறியெனவும் கூறப்படுகிறது. நடுவில் குழிவு/துளை பெருந்துயரத்தின் குறி; கடினத் தோல் வறுமையின் அறிகுறி.
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa context: Skanda to Agastya)
Scene: A cautionary didactic scene: rough bristling hair signifying widowhood, flattened features misfortune, a hollow mid-body signifying great sorrow, hard skin signifying poverty—presented as symbolic ‘inauspicious marks’ in a teacher’s discourse.
FAQs
The verse summarizes inauspicious indicators as symbolic language for hardship, reflecting a karmic-moral reading of life outcomes in Purāṇic tradition.
The Kāśī-khaṇḍa framework grounds the teaching in the sanctity of Kāśī (Vārāṇasī), though no single tīrtha is named in this line.
None.