தசரதன் in the Ramayana

இவ்வாறு குணநிறைவான, சத்தியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட வீரத்தையுடைய, மூத்தவனான, சிறந்த குணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, தசரதனின் அன்புப் புதல்வன் ராமனை—மக்களின் நலனில் ஈடுபட்டு, மக்களுக்கு இனியவற்றை விரும்புபவனாக இருந்தவனை—மன்னன் அன்பினால்…

சத்தியவாக்கை உறுதியாகக் காத்தும், தர்மப் பாசத்தால் கட்டுப்பட்டும் இருந்த அரசன் தசரதன், தன் அன்புப் புதல்வன் இராமனை வனவாசத்திற்கு அனுப்பினான்.

அந்த வீரன் ராமன், தன் பிரமாணத்தைப் பேணிக் காத்து, வனத்திற்குச் சென்றான்—தந்தையின் வாக்குக் கட்டளையினாலும், கைகேயியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதற்காகவும்।

இராமனின் அன்புப் பாரியையான சீதை—எப்போதும் உயிர்மூச்சைப் போலப் பிரியமும், அவன் நலனில் நிலைத்தவளும்—ஜனகக் குலத்தில் பிறந்தாள்; தெய்வ மாயையால் உருவாக்கப்பட்டவள்போல். எல்லா மங்கள லட்சணங்களும் நிறைந்த, பெண்களில் சிறந்தவளும் தசரதக் குலத்தின்…

நகர மக்களாலும், தந்தை தசரதராலும் தொலைவிற்கு பின்தொடரப்பட்ட தர்மாத்மாவான இராமர், கங்கை நதிக்கரையில் உள்ள சிருங்கவேரபுரத்தை அடைந்து தேரோட்டியை திருப்பி அனுப்பினார். நிஷாத அரசரான அன்பு குகனை சந்தித்த இராமர், குகன், இலக்குவன் மற்றும் சீதை…

ராமன் சித்ரகூடத்திற்குச் சென்றபின், மகன் துயரால் தளர்ந்த தசரத மன்னன், மகனைப் புலம்பிக்கொண்டே ஸ்வர்கலோகத்திற்குச் சென்றான்.

அவர் (தசரதன்) மறைந்தபின், வசிஷ்ட முதலிய அந்தணர்கள் மகாபலன் பரதனை அரசாட்சியை ஏற்குமாறு வற்புறுத்தினாலும், அவன் அரசை விரும்பவில்லை.

பின்னர் பகைவரை அழிப்பவனான மகாதேஜஸ்வி தசரதன் புதல்வன் ராமன் சபரியிடம் சென்றான்; சபரியும் முறையாக பக்தியுடன் அவனைப் பூஜித்து உபசரித்தாள்.

தர்மமும் தவமும் அளித்த வல்லமையால் அந்த முனிவர் அங்கே உண்மையில் நிகழ்ந்த அனைத்தையும் துல்லியமாகக் கண்டார்—ராமன், லக்ஷ்மணன், சீதை; மனைவியருடன் தசரத மன்னன் மற்றும் முழு நாட்டும்; மேலும் அங்கே நடந்த அனைத்தும்—அவர்களின் நடைமுறை, முயற்சிகள்…

அவர் ராமன்–பரசுராமன் இடையேயான விவாதத்தையும், தசரதன் புதல்வன் ராமனின் உயர்ந்த குணங்களையும், ராமாபிஷேகத்திற்கான ஏற்பாடுகளையும், கைகேயியின் தீய எண்ணத்தையும் விவரித்தார்।

அவர் ராகவனின் அபிஷேகத்திற்கு ஏற்பட்ட தடையையும், அவனுடைய வனவாசத்தையும், அரசனின் துயரப் புலம்பலையும், அரசன் பரலோகம் அடைந்ததையும் கூறினார்।

அவர் காட்டில் குடியிருப்பை அமைத்து தங்கியதையும், பரதன் வந்ததையும், ராமனை மனம்விட்டு திரும்ப வரச் செய்யும் முயற்சியையும், தந்தைக்காக ராமன் செய்த நீர்க்கிரியை (தர்ப்பணம்)யையும் விவரித்தார்।

அந்தப் புரியில், மகாராஜ்யத்தின் வளத்தை வளர்த்த மன்னன் தசரதன், தேவர்களின் அதிபதி இந்திரன் விண்ணுலகில் வாழ்வதுபோல் வாழ்ந்து வந்தான்।

அந்நகரம் ஆயிரமாயிரம் மகாரதர்களால் நிரம்பியிருந்தது—அவர்கள் விரைவுக் கைதிறன் உடைய நிபுணர்கள்; தனித்தும் பாதுகாப்பற்றும் உள்ளவர்களை அம்பால் குத்தமாட்டார்கள்; ஓடிச் செல்லும் பகைவனைத் துரத்தும்போது ஒலியை ஆதாரமாகக் கொண்டு கூட இலக்கைத் துளைக்க…

அயோத்தி என்னும் அந்த நகரில் தசரத மன்னன் வாழ்ந்தான்— வேதங்களை அறிந்தவன், எல்லா வளங்களும் கொண்டவன், தொலைநோக்குடைய மகாதேஜஸ்வி, நகரமும் நாட்டுப்புறமும் நேசித்தவன். இக்ஷ்வாகு குலத்தில் அவன் அதிரதன், யாகம் செய்பவன், தர்மத்தில் நிலைத்தவன்…

சத்தியத்தில் உறுதியாய் இருந்து, தர்மம்-அர்த்தம்-காமம் எனும் திரிவர்கத்தை முறையாகக் கடைப்பிடித்த அந்த அரசனால், அந்தச் சிறந்த நகரம் இந்திரன் அமராவதியைப் போல் நன்கு காக்கப்பட்டது.

அயோத்தியில் செல்வமற்றவரோ அழகற்றவரோ—ஆணாக இருந்தாலும் பெண்ணாக இருந்தாலும்—எவரும் காணப்படவில்லை; அரசனிடம் பக்தியற்றவரும் அங்கே எவரும் இல்லை।

அந்நகரம் அந்த இக்ஷ்வாகுநாதன் (தசரதன்) மூலம் சிறப்பாகக் காக்கப்பட்டும் ஆளப்பட்டும் இருந்தது; முற்காலத்தில் ஞானமிக்க மனிதர்களில் முதன்மையான மனு ஆட்சி செய்ததுபோலவே॥

அந்நகரம் மேலும் இரு யோஜனை அளவு விரிந்து, தன் ‘சத்தியநாம’த்திற்கேற்ப ஒளிவீசிற்று; அங்கேயே தசரத மன்னன் வாசித்து உலகை ஆளி காத்தான்।

அந்தப் புரியை மகாதேஜஸ்வியும் மகானும் பகைவரை அடக்கியவனுமான தசரதன், சந்திரன் நட்சத்திரங்களை ஆளுவது போல ஆட்சி செய்தான்।