Sarga 18
पुत्रजन्मोत्सवः — Birth of the Princes and Viśvāmitra’s Arrival (Bālakāṇḍa 18)
बालकाण्ड
தசரதனின் மாபெரும் யாகங்கள் நிறைவுற்றபின் தேவர்கள் தமக்குரிய ஹவிஸ் பங்குகளைப் பெற்றுக்கொண்டு தத்தம் லோகங்களுக்கு மீண்டனர். அரசனும் தீக்ஷா விதிகளை முறையாக நிறைவேற்றி, ராணிகள், அமைச்சர்கள், படைகளுடன் அயோத்திக்குத் திரும்பி நுழைந்தான். வந்திருந்த அரசர்கள் மரியாதையுடன் விடைபெற்றனர்; ரிஷ்யச்ருங்கர் சாந்தையுடன் ரோமபாதனோடு தம் நாட்டிற்குத் திரும்பினார். ஆறு பருவங்களின் ஒரு முழுச் சுழற்சி கடந்தபின் ராமஜன்மத்தின் காலநிலை ஜோதிடச் சிறப்புகளுடன் கூறப்படுகிறது—சைத்ர மாதம், சுக்லபக்ஷ நவமி, அதிதி-தெய்வமான புனர்வசு நட்சத்திரம், ஐந்து கிரகங்கள் உச்ச நிலையில், கடக லக்னம். கௌசல்யை விஷ்ணுவின் அம்சமாகிய ஸ்ரீராமனைப் பெற்றாள். கைகேயி விஷ்ணுவின் நான்காம் அம்சமான பரதனைப் பெற்றாள்; சுமித்ரை லக்ஷ்மணன், சத்ருக்னன் என விஷ்ணுவின் அம்சங்களான இருவரையும் பெற்றாள்; பரதனுக்கு புஷ்ய/மீன லக்னம், இரட்டையருக்கு ஆச்லேஷா/கடக லக்னம் எனவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. அயோத்தியில் பெருவிழா எழுந்தது—கந்தர்வர் பாடல், அப்ஸரஸ்களின் நடனம், தெய்வத் துந்துபிகளின் முழக்கம், மலர்மழை. அரசன் அளவற்ற தானங்களை வழங்கி, வசிஷ்டர் மூலம் நாமகரணம் முதலிய ஸம்ஸ்காரங்களை நடத்தினான். இளவரசர்களின் வேதக் கல்வி, வீரியம், குடிமக்கள் நலச்சிந்தனை, வில்ல்வித்தை ஆகியவை சுருக்கமாகப் புகழப்படுகின்றன; குறிப்பாக லக்ஷ்மணனின் ராமன்பால் உயிர்சமமான பற்றும், சத்ருக்னனின் பரதன்பால் உறுதியான பாசமும் வெளிப்படுகின்றன. இவ்வேளையில் தசரதன் மக்களின் திருமணங்களை எண்ணத் தொடங்கியபோது, மகரிஷி விஸ்வாமித்ரர் அயோத்திக்கு வந்தார். அரசன் விதிப்படி அர்க்யாதிகளால் வரவேற்று மரியாதை செய்தான்; விஸ்வாமித்ரர் நாட்டின் க்ஷேமத்தை விசாரித்தார். தசரதன் விரிவான அதிதி-ஸத்காரம் செய்து சேவை செய்வேன் என உறுதி கூற, தவமுனி மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.
Shlokas
Verse 1
निर्वृत्ते तु क्रतौ तस्मिन्हयमेधे महात्मन:।प्रतिगृह्य सुरा भागान्प्रतिजग्मुर्यथागतम्।।।।
மகாத்மா அரசனின் அந்த அச்வமேத யாகம் நிறைவு பெற்றபின், தேவர்கள் தத்தம் பங்குகளைப் பெற்றுக்கொண்டு, வந்ததுபோலவே தத்தம் தாமங்களுக்கு மீண்டனர்।
Verse 2
समाप्तदीक्षानियम: पत्नीगणसमन्वित:।प्रविवेश पुरीं राजा सभृत्यबलवाहन:।।।।
தீட்சையின் நியமங்களையும் ஒழுங்குகளையும் நிறைவு செய்த அரசன், தன் அரசியருடன், பணியாளர்கள், படை மற்றும் வாகனங்களோடு அயோத்தி நகரில் பிரவேசித்தான்.
Verse 3
यथार्हं पूजितास्तेन राज्ञा वै पृथिवीश्वरा:।मुदिता: प्रययुर्देशान्प्रणम्य मुनिपुङ्गवम्।।।।
அரசனால் தக்க முறையில் போற்றப்பட்ட பூமியின் அரசர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் முனிவருள் சிறந்த வசிஷ்டருக்கு வணங்கி, தத்தம் நாடுகளுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றனர்।
Verse 4
श्रीमतां गच्छतां तेषां स्वपुराणि पुरात्तत:।बलानि राज्ञां शुभ्राणि प्रहृष्टानि चकाशिरे।।।।
அந்தப் பெருமைமிக்க அரசர்கள் அந்த நகரத்திலிருந்து தத்தம் தலைநகரங்களுக்குப் புறப்பட்டபோது, அவர்களுடைய வெண்மையான படைகள் மகிழ்ச்சியால் உளம்கொண்டு ஒளிவீசின.
Verse 5
गतेषु पृथिवीशेषु राजा दशरथस्तदा।प्रविवेश पुरीं श्रीमान् पुरस्कृत्य द्विजोत्तमान्।।।।
மற்ற அரசர்கள் புறப்பட்டபின், திருவுடைய அரசன் தசரதன், சிறந்த பிராமணர்களை மரியாதையுடன் முன்னணியில் வைத்து தன் தலைநகரில் நுழைந்தான்।
Verse 6
शान्तया प्रययौ सार्धमृश्यशृङ्गस्सुपूजित:।अन्वीयमानो राज्ञाऽथ सानुयात्रेण धीमता।।।।
முறையாகப் போற்றப்பட்ட பின், ரிஷ்யச்ருங்கர் சாந்தையுடன் புறப்பட்டார்; அறிவுடைய ரோமபாத அரசன் தன் பரிவாரத்துடன் அவரைத் தொடர்ந்து சென்றான்।
Verse 7
एवं विसृज्य तान्सर्वान्राजा सम्पूर्णमानस:।उवास सुखितस्तत्र पुत्रोत्पत्तिं विचिन्तयन्।।।।
இவ்வாறு அனைவரையும் அனுப்பிவிட்டு, அரசன் மனம் நிறைவாக அமைதியடைந்தது; அங்கே மகிழ்ச்சியுடன் இருந்து, புத்ரப் பெறுதலை எண்ணிக் கொண்டிருந்தான்।
Verse 8
ततो यज्ञे समाप्ते तु ऋतूनां षट्समत्ययु:।ततश्च द्वादशे मासे चैत्रे नावमिके तिथौ।।।।नक्षत्रेऽदितिदैवत्ये स्वोच्चसंस्थेषु पञ्चसु।ग्रहेषु कर्कटे लग्ने वाक्पताविन्दुना सह।।।।प्रोद्यमाने जगन्नाथं सर्वलोकनमस्कृतम्।कौसल्याऽजनयद्रामं सर्वलक्षणसंयुतम्।।।।विष्णोरर्धं महाभागं पुत्रमैक्ष्वाकुवर्धनम्।
யாகம் நிறைவுற்ற பின் ஆறு பருவங்கள் கடந்தன. பின்னர் பன்னிரண்டாம் மாதமான சைத்திரத்தில், சுக்லபட்ச நவமி திதியில், அதிதி-தெய்வ நக்ஷத்திரமான புனர்வசுவில், ஐந்து கிரகங்கள் தத்தம் உச்ச நிலையிலிருந்தன; கடக லக்னத்தில் குரு சந்திரனுடன் சேர்ந்து உதயமாயிருந்தான். அந்தப் புனித நேரத்தில், எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் ஜகந்நாதன், எல்லா நற்குறிகளும் உடையவன், விஷ்ணுவின் அம்சமாகிய, இக்ஷ்வாகு வம்சத்தை வளர்க்கும் மகாபாக்யவான் புதல்வன் ஸ்ரீராமனை கௌசல்யா பெற்றாள்।
Verse 9
ततो यज्ञे समाप्ते तु ऋतूनां षट्समत्ययु:। ततश्च द्वादशे मासे चैत्रे नावमिके तिथौ।।1.18.8।। नक्षत्रेऽदितिदैवत्ये स्वोच्चसंस्थेषु पञ्चसु। ग्रहेषु कर्कटे लग्ने वाक्पताविन्दुना सह।।1.18.9।। प्रोद्यमाने जगन्नाथं सर्वलोकनमस्कृतम्। कौसल्याऽजनयद्रामं सर्वलक्षणसंयुतम्।।1.18.10।। विष्णोरर्धं महाभागं पुत्रमैक्ष्वाकुवर्धनम्।
யாகம் நிறைவுற்ற பின் ஆறு பருவங்கள் கடந்தன. பின்னர் பன்னிரண்டாம் மாதமான சைத்திரத்தில், சுக்லபட்ச நவமி திதியில், அதிதி-தெய்வ நக்ஷத்திரமான புனர்வசுவில், ஐந்து கிரகங்கள் தத்தம் உச்ச நிலையிலிருந்தன; கடக லக்னத்தில் குரு சந்திரனுடன் சேர்ந்து உதயமாயிருந்தான். அந்தப் புனித நேரத்தில், எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் ஜகந்நாதன், எல்லா நற்குறிகளும் உடையவன், விஷ்ணுவின் அம்சமாகிய, இக்ஷ்வாகு வம்சத்தை வளர்க்கும் மகாபாக்யவான் புதல்வன் ஸ்ரீராமனை கௌசல்யா பெற்றாள்।
Verse 10
ततो यज्ञे समाप्ते तु ऋतूनां षट्समत्ययु:। ततश्च द्वादशे मासे चैत्रे नावमिके तिथौ।।1.18.8।। नक्षत्रेऽदितिदैवत्ये स्वोच्चसंस्थेषु पञ्चसु। ग्रहेषु कर्कटे लग्ने वाक्पताविन्दुना सह।।1.18.9।। प्रोद्यमाने जगन्नाथं सर्वलोकनमस्कृतम्। कौसल्याऽजनयद्रामं सर्वलक्षणसंयुतम्।।1.18.10।। विष्णोरर्धं महाभागं पुत्रमैक्ष्वाकुवर्धनम्।
சுப உதயவேளையில் கௌசல்யை, உலகநாதனும் எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படுபவனும், எல்லா நற்குறிகளாலும் நிறைந்தவனுமான ஸ்ரீராமனைப் பெற்றாள்—அவர் விஷ்ணுவின் அர்தஅம்சம், மகாபாக்கியவான், இக்ஷ்வாகு வம்சத்தை வளர்க்கும் புதல்வன்.
Verse 11
कौसल्या शुशुभे तेन पुत्रेणामिततेजसा।।।।यथा वरेण देवानामदितिर्वज्रपाणिना।
அளவிலாத தேஜஸுடைய அந்தப் புதல்வனால் கௌசல்யை ஒளிவீசினாள்; தேவர்களில் சிறந்த வஜ்ரதாரி இந்திரனால் அதிதி ஒளிவீசுவது போல.
Verse 12
भरतो नाम कैकेय्यां जज्ञे सत्यपराक्रम:।।।।साक्षाद्विष्णोश्चतुर्भागस्सर्वैस्समुदितो गुणै:।
கைகேயியின் கருவில் ‘பரதன்’ எனும் புதல்வன் பிறந்தான்; அவனது வீரியம் சத்தியத்தில் நிலைத்தது. அவன் நேரடியாக விஷ்ணுவின் நான்கில் ஒரு அம்சம்; எல்லா நற்குணங்களாலும் நிறைந்தவன்.
Verse 13
अथ लक्ष्मणशत्रुघ्नौ सुमित्राऽजनयत्सुतौ।।।।वीरौ सर्वास्त्रकुशलौ विष्णोरर्धसमन्वितौ।
பின்னர் சுமித்ரை லக்ஷ்மணன், சத்ருக்னன் எனும் இரு புதல்வர்களைப் பெற்றாள்; அவர்கள் இருவரும் வீரர்கள், எல்லா ஆயுதவித்தைகளிலும் தேர்ந்தவர்கள், விஷ்ணுவின் அம்சத்தால் நிறைந்தவர்கள்.
Verse 14
पुष्ये जातस्तु भरतो मीनलग्ने प्रसन्नधी:।।।।सार्पे जातौ च सौमित्री कुलीरेऽभ्युदिते रवौ।
புஷ்ய நக்ஷத்திரமும் மீன லக்னமும் அமைந்த வேளையில், தெளிந்த அமைதியான புத்தியுடைய பரதன் பிறந்தான். மேலும் ஆஷ்லேஷா நக்ஷத்திரத்தில், குலீர (கடகம்) லக்னத்தில், சூரியோதய நேரத்தில் சுமித்ரையின் இரு புதல்வரும் பிறந்தனர்॥
Verse 15
राज्ञ: पुत्रा महात्मानश्चत्वारो जज्ञिरे पृथक्।।।।गुणवन्तोऽनुरूपाश्च रुच्या प्रोष्ठपदोपमा:।
இவ்வாறு அரசனுக்கு நான்கு மகாத்மையான புதல்வர்கள் ஒவ்வொருவராக முறையே பிறந்தனர்—நற்குணமுடையோர், எல்லாவற்றிலும் பொருத்தமுடையோர், ப்ரோஷ்டபதா நட்சத்திரங்களைப் போல ஒளிவீசுவோர்॥
Verse 16
जगु: कलं च गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणा:।।।।देवदुन्दुभयो नेदु: पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता।उत्सवश्च महानासीदयोध्यायां जनाकुल:।।।।
கந்தர்வர்கள் இனிய தாளத்தில் பாடினர்; அப்சரக் கூட்டங்கள் நடனமாடின. தேவதுந்துபிகள் முழங்கின; வானத்திலிருந்து மலர்மழை பொழிந்தது॥
Verse 17
जगु: कलं च गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणा:।।1.18.16।।देवदुन्दुभयो नेदु: पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता। उत्सवश्च महानासीदयोध्यायां जनाकुल:।।1.18.17।।
அயோத்தியில் மக்கள் கூட்டம் நிரம்பிய ஒரு மாபெரும் திருவிழா எழுந்தது॥
Verse 18
रथ्याश्च जनसम्बाधा नटनर्तकसङ्कुला: ।गायनैश्च विराविण्यो वादनैश्च तथाऽपरै:।।।।
தெருக்கள் மக்கள் கூட்டத்தால் நெருக்கமாக இருந்தன; நடிகர்-நடனக் கலைஞர்களால் நிரம்பின; பாடகர்களின் குரலும் வாத்திய ஒலியும் பிற கலைஞர்களின் ஆரவாரமும் எங்கும் ஒலித்தன॥
Verse 19
प्रदेयांश्च ददौ राजा सूतमागधवन्दिनाम्।ब्राह्मणेभ्यो ददौ वित्तं गोधनानि सहस्रश:।।।।
அரசன் சூதர், மாகதர், வந்தினர் ஆகியோருக்கு அளிக்கத் தகுந்த சிறந்த தானங்களை வழங்கினான்; மேலும் பிராமணர்களுக்கு பெரும் செல்வமும் ஆயிரக்கணக்கான பசுக்களையும் தானமாக அளித்தான்।
Verse 20
अतीत्यैकादशाहं तु नामकर्म तथाऽकरोत्।ज्येष्ठं रामं महात्मानं भरतं कैकयीसुतम्।।।।सौमित्रिं लक्ष्मणमिति शत्रुघ्नमपरं तथा।वसिष्ठ: परमप्रीतो नामानि कृतवान् तदा ।।।।
பதினொன்று நாட்கள் கடந்தபின் விதிப்படி நாமகரணச் சடங்கு நடைபெற்றது. அப்போது மிக மகிழ்ந்த வசிஷ்டர், மூத்த மகாத்மாவுக்கு ‘ராமன்’ என்றும், கைகேயியின் புதல்வனுக்கு ‘பரதன்’ என்றும், சௌமித்ரியின் புதல்வர்களுக்கு ‘லக்ஷ்மணன்’ என்றும் மற்றொருவனுக்கு ‘சத்ருக்னன்’ என்றும் பெயர்கள் வைத்தார்।
Verse 21
अतीत्यैकादशाहं तु नामकर्म तथाऽकरोत्।ज्येष्ठं रामं महात्मानं भरतं कैकयीसुतम्।।1.18.20।।सौमित्रिं लक्ष्मणमिति शत्रुघ्नमपरं तथा।वसिष्ठ: परमप्रीतो नामानि कृतवान् तदा ।।1.18.21।।
பதினொன்று நாட்கள் கடந்தபின் விதிப்படி நாமகரணச் சடங்கு நடைபெற்றது. மூத்த மகாத்மாவுக்கு ‘ராமன்’ என்றும், கைகேயியின் புதல்வனுக்கு ‘பரதன்’ என்றும், சுமித்ரையின் புதல்வனுக்கு ‘லக்ஷ்மணன்’ என்றும், மற்றொருவனுக்கு ‘சத்ருக்னன்’ என்றும் பெயர்கள் இடப்பட்டன. பரம மகிழ்ச்சியுற்ற வசிஷ்டர் அப்போது அந்தப் புனித நாமங்களை அருளினார்.
Verse 22
ब्राह्मणान्भोजयामास पौराञ्जानपदानपि।अददाद्ब्रह्मणानां च रत्नौघममितं बहु।।।।तेषां जन्मक्रियादीनि सर्वकर्माण्यकारयत्।
தசரதன் பிராமணர்களுக்கும் நகர மக்களுக்கும் நாட்டுப்புற மக்களுக்கும் விருந்துணவு ஏற்பாடு செய்தான். பிராமணர்களுக்கு அளவற்ற, கணக்கிலடங்காத ரத்தினக் குவியல்களை தானமாக வழங்கி, புதல்வர்களின் பிறப்புச் சடங்குகள் முதலிய எல்லா விதிச் செயல்களையும் முறையாக நடத்தச் செய்தான்।
Verse 23
तेषां केतुरिव ज्येष्ठो रामो रतिकर: पितु:।।।।बभूव भूयो भूतानां स्वयम्भूरिव सम्मत:।
அவர்களில் மூத்தவன் ராமன் கொடிபோல் சிறந்து விளங்கினான்; தந்தைக்கு பேரின்பம் அளிப்பவனானான். மேலும் ஸ்வயம்பூ (பிரம்மா) போல உயிர்களால் மிக உயர்வாக மதிக்கப்பட்டான்।
Verse 24
सर्वे वेदविदश्शूरास्सर्वे लोकहिते रता:।।।।सर्वे ज्ञानोपसम्पन्नास्सर्वे समुदिता गुणै:।
அவர்கள் அனைவரும் வேதங்களை அறிந்தோர்; அனைவரும் வீரர்கள்; அனைவரும் உலக நலத்தில் ஈடுபட்டோர்; அனைவரும் ஞானம் நிறைந்தோர்; அனைவரும் நற்குணங்களால் செழித்தோர் ஆனார்கள்।
Verse 25
तेषामपि महातेजा रामस्सत्यपराक्रम:।।।।इष्टस्सर्वस्य लोकस्य शशाङ्क इव निर्मल:।
அவர்களிடையிலும் மகாதேஜஸும் சத்தியப் பராக்கிரமமும் உடைய ஸ்ரீராமன் உலகமெங்கும் அனைவருக்கும் பிரியமானவன்; சந்திரனைப் போல நிர்மலனாய், தூயனாய், களங்கமற்றவனாய் ஒளிர்ந்தான்.
Verse 26
गजस्कन्धेऽश्वपृष्ठे च रथचर्यासु सम्मत:।।।।धनुर्वेदे च निरत: पितृशुश्रूषणे रत:।
யானைமேல் ஏறுதலிலும் குதிரைமேல் அமருதலிலும் ரதச் சாகசங்களிலும் அவர் அனைவராலும் பாராட்டப்பட்டார்; தனுர்வேதத்தில் இடையறாது ஈடுபட்டும், பெற்றோரின் சேவையில் பக்தியுடன் ரதமாயிருந்தார்.
Verse 27
बाल्यात्प्रभृति सुस्निग्धो लक्ष्मणो लक्ष्मिवर्धन:।।।।रामस्य लोकरामस्य भ्रातुर्ज्येष्ठस्य नित्यश:।
சிறுவயதிலிருந்தே செல்வத்தை வளர்ப்பவன் லக்ஷ்மணன், உலகின் மகிழ்ச்சியான ஸ்ரீராமன் எனும் தன் மூத்த அண்ணனிடம் ஆழ்ந்த பாசத்துடன் எப்போதும் அர்ப்பணித்திருந்தான்.
Verse 28
सर्वप्रियकरस्तस्य रामस्यापि शरीरत:।।।।लक्ष्मणो लक्ष्मिसम्पन्नो बहि:प्राण इवापर:।
மங்களச் செல்வம் உடைய லக்ஷ்மணன் ஸ்ரீராமனுக்கு மிகப் பிரியமானவற்றையே செய்து வந்தான்; அவன் அவருடைய உடலைவிடவும் மேலாக, வெளியே இயங்கும் இன்னொரு உயிர்மூச்சுபோல் இருந்தான்.
Verse 29
न च तेन विना निद्रां लभते पुरुषोत्तम:।।।।मृष्टमन्नमुपानीतमश्नाति न हि तं विना।
அவனின்றி புருஷோத்தமன் ஸ்ரீராமனுக்கு உறக்கம்கூட வராது; பரிமாறப்பட்ட மிகச் சிறந்த உணவையும் லக்ஷ்மணன் இல்லாமல் அவர் உண்ணமாட்டார்.
Verse 30
यदा हि हयमारूढो मृगयां याति राघव:।।।।तदैनं पृष्ठतोऽन्वेति सधनु: परिपालयन्।
ராகவன் (ராமன்) குதிரைமேல் ஏறி வேட்டைக்குச் செல்லும் போதெல்லாம், இலக்குமணன் வில்லுடன் பின்னால் தொடர்ந்து சென்று அவரைக் காத்தான்।
Verse 31
भरतस्यापि शत्रुघ्नो लक्ष्मणावरजो हि स:।।।।प्राणै: प्रियतरो नित्यं तस्य चासीत्तथा प्रिय:।
பரதனுக்கும் சத்ருக்னன்—இலக்குமணனின் இளையவன்—எப்போதும் உயிரைவிடப் பிரியமானவன்; அதுபோல பரதனும் சத்ருக்னனுக்குப் பிரியமானவனாய் இருந்தான்।
Verse 32
स चतुर्भिर्महाभागै:पुत्रैर्दशरथ: प्रियै:।।।।बभूव परमप्रीतो देवैरिव पितामह:।
தன் நான்கு அன்பான, மிகப் பாக்கியமிக்க புதல்வர்களுடன் தசரதன் பேரானந்தம் அடைந்தான்—தேவர்களுடன் பிதாமகன் (பிரம்மா) மகிழ்வதுபோல।
Verse 33
ते यदा ज्ञानसम्पन्नास्सर्वैस्समुदिता गुणै:।।।।ह्रीमन्त: कीर्तिमन्तश्च सर्वज्ञा दीर्घदर्शिन:।तेषामेवं प्रभावानां सर्वेषां दीप्ततेजसाम्।।।।पिता दशरथो हृष्टो ब्रह्मा लोकाधिपो यथा।
அவர்கள் ஞானத்தில் நிறைந்தவர்களாய், எல்லா நற்குணங்களாலும் ஒளிர்ந்தவர்களாய்—நாணமுடையோர், புகழ்மிக்கோர், அனைத்தறிவோர், தொலைநோக்குடையோர்—ஆகியபோது, அந்த ஒளிவீசும், பெரும் பிரபாவமுள்ள புதல்வர்களைக் கண்டு தந்தை தசரதன் உலகாதிபதி பிரம்மா மகிழ்வதுபோல் மகிழ்ந்தான்।
Verse 34
ते यदा ज्ञानसम्पन्नास्सर्वैस्समुदिता गुणै:।।1.18.33।।ह्रीमन्त: कीर्तिमन्तश्च सर्वज्ञा दीर्घदर्शिन:।तेषामेवं प्रभावानां सर्वेषां दीप्ततेजसाम्।।1.18.34।।पिता दशरथो हृष्टो ब्रह्मा लोकाधिपो यथा।
அவர்கள் ஞானத்தில் நிறைந்தவர்களாய், எல்லா நற்குணங்களாலும் ஒளிர்ந்தவர்களாய்—நாணமுடையோர், புகழ்மிக்கோர், அனைத்தறிவோர், தொலைநோக்குடையோர்—ஆகியபோது, அந்த ஒளிவீசும், பெரும் பிரபாவமுள்ள புதல்வர்களைக் கண்டு தந்தை தசரதன் உலகாதிபதி பிரம்மா மகிழ்வதுபோல் மகிழ்ந்தான்।
Verse 35
ते चापि मनुजव्याघ्रा वैदिकाध्ययने रता:।।।।पितृशुश्रूषणरता धनुर्वेदे च निष्ठिता:।
அந்த நரவேங்கைப் போன்றோர் வேதஅத்தியயனத்தில் ஈடுபட்டவர்களாய், தந்தைச் சேவையில் பராயணமாய், தனுர்வேதத்திலும் உறுதியாக நிலைபெற்று நிபுணராயிருந்தனர்।
Verse 36
अथ राजा दशरथस्तेषां दारक्रियां प्रति।।।।चिन्तयामास धर्मात्मा सोपाध्यायस्सबान्धव:।
அப்போது தர்மாத்மாவான அரசன் தசரதன், ஆசாரியர்களும் உறவினர்களும் உடன், அவர்களின் திருமணச் செயல்பாடு குறித்து சிந்திக்கத் தொடங்கினான்।
Verse 37
तस्य चिन्तयमानस्य मन्त्रिमध्ये महात्मन:।।।।अभ्यगच्छन्महातेजा विश्वामित्रो महामुनि:।
அமைச்சர்களின் நடுவே சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த அந்த மகாத்மா அரசனிடம், மகாதேஜஸுடைய மகாமுனி விஸ்வாமித்திரர் வந்து சேர்ந்தார்।
Verse 38
स राज्ञो दर्शनाकाङ्क्षी द्वाराध्यक्षानुवाच ह।।।।शीघ्रमाख्यात मां प्राप्तं कौशिकं गाधिनस्सुतम्।
அரசனைக் காண விரும்பி அவர் வாயில்காவலர்களிடம் கூறினார்—“விரைந்து அறிவியுங்கள்; நான் வந்துள்ளேன்—காதியின் புதல்வன் கௌசிகன்।”
Verse 39
तच्छ्रुत्वा वचनं त्रासाद्राज्ञो वेश्म प्रदुद्रुवु:।।।।सम्भ्रान्तमनसस्सर्वे तेन वाक्येन चोदिता:।
அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும் அச்சத்தால் அனைவரும் அரசனின் மாளிகைக்குத் துரிதமாக ஓடினர்; அந்தச் செய்தியால் தூண்டப்பட்ட அவர்களின் மனம் கலங்கியது।
Verse 40
ते गत्वा राजभवनं विश्वामित्रमृषिं तदा।।।।प्राप्तमावेदयामासुर्नृपायैक्ष्वाकवे तदा।
அவர்கள் அரசமாளிகைக்குச் சென்று, இக்ஷ்வாகு குல அரசன் (தசரதன்) அவர்களுக்கு மகரிஷி விஸ்வாமித்ரர் வந்தடைந்தார் என்று அறிவித்தனர்.
Verse 41
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सपुरोधास्समाहित:।।।।प्रत्युज्जगाम तं हृष्टो ब्रह्माणमिव वासव:।
அவர்களின் செய்தியைக் கேட்டதும், புரோகிதர்களுடன் மனம் ஒருமித்த அரசன் தசரதன் மகிழ்ந்து, வாசவன் (இந்திரன்) பிரம்மாவை வரவேற்கச் செல்லும் போல அவரை எதிர்கொள்ளப் புறப்பட்டான்.
Verse 42
तं दृष्ट्वा ज्वलितं दीप्त्या तापसं संशितव्रतम्।।।।प्रहृष्टवदनो राजा ततोऽर्घ्यमुपहारयत्।
ஆன்மீக ஒளியால் ஜ்வலிக்கும், உறுதியான விரதம் கொண்ட தவசியைக் கண்ட அரசன் முகம் மகிழ்ச்சியால் மலர்ந்து, மரியாதையின் அர்க்யத்தை அர்ப்பணித்தான்.
Verse 43
स राज्ञ: प्रतिगृह्यार्घ्यं शास्त्रदृष्टेन कर्मणा।।।।कुशलं चाव्ययं चैव पर्यपृच्छन्नराधिपम्।2
அவர் சாஸ்திர விதிப்படி அரசன் அளித்த அர்க்யத்தை ஏற்று, பின்னர் நாட்டின் நலமும் நிலையான செழிப்பும் பற்றி அந்த நராதிபதியிடம் விசாரித்தார்.
Verse 44
पुरे कोशे जनपदे बान्धवेषु सुहृत्सु च ।।।।कुशलं कौशिको राज्ञ: पर्यपृच्छत्सुधार्मिक:।
மிகுந்த தர்மநிஷ்டையுடைய கௌசிகர் (விசுவாமித்திரர்) அரசனிடம்—நகரிலும், கருவூலத்திலும், நாட்டுப்புறங்களிலும், உறவினரிடமும் நண்பர்களிடமும் எல்லாம் நலமா? என்று குசலத்தை விசாரித்தார்.
Verse 45
अपि ते सन्नतास्सर्वे सामन्ता रिपवो जिता:।।।।दैवं च मानुषं चापि कर्म ते साध्वनुष्ठितम्।
உன் அருகிலுள்ள எல்லா சாமந்த அரசர்களும் பணிவுடன் அடங்கியுள்ளார்களா? பகைவர்கள் வெல்லப்பட்டார்களா? மேலும் தெய்வக் கடமைகள் (யாகாதி) மற்றும் மனிதக் கடமைகள் (ராஜதர்மம்) இரண்டையும் நீ முறையாக நிறைவேற்றுகிறாயா?
Verse 46
वसिष्ठं च समागम्य कुशलं मुनिपुङ्गव:।।।।ऋषींश्च तान्यथान्यायं महाभागानुवाच ह।
முனிவருள் சிறந்தவர் (விசுவாமித்திரர்) வசிஷ்டரையும் அணுகி நலன் விசாரித்தார்; மேலும் அந்த மகாபாக்யமான ரிஷிகளிடமும் முறையான மரபின்படி குசல‑மங்களம் கூறி விசாரித்தார்.
Verse 47
ते सर्वे हृष्टमनसस्तस्य राज्ञो निवेशनम्।।।।विविशु: पूजितास्तत्र निषेदुश्च यथार्हत:।
அவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் அந்த அரசனின் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தனர்; அங்கே மரியாதையுடன் போற்றப்பட்டு, தத்தம் தகுதிக்கேற்ப உரிய இடங்களில் அமர்ந்தனர்.
Verse 48
अथ हृष्टमना राजा विश्वामित्रं महामुनिम्।।।।उवाच परमोदारो हृष्टस्तमभिपूजयन्।
அப்போது மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் மிகுந்த உதாரத்தன்மையுடைய அரசன், மகாமுனி விசுவாமித்திரரை தொடர்ந்து மரியாதையுடன் போற்றி வரவேற்றபடியே, ஆனந்தத்துடன் அவரிடம் உரையாடினார்.
Verse 49
यथाऽमृतस्य सम्प्राप्तिर्यथावर्षमनूदके।यथा सदृशदारेषु पुत्रजन्माऽप्रजस्य च ।।।।प्रणष्टस्य यथालाभो यथा हर्षो महोदये।तथैवागमनं मन्ये स्वागतं ते महामुने।।।।
மகாமுனியே, உமக்கு வரவேற்பு. உமது வருகையை நான் அமுதம் பெற்றதுபோல், நீரற்ற வறண்ட நிலத்தில் மழை பொழிவதுபோல், நற்குணமுடைய மனைவியால் பிள்ளையில்லாதவனுக்கு புதல்வன் பிறப்பதுபோல், இழந்ததை மீண்டும் அடைவதுபோல், மாபெரும் வெற்றியால் எழும் பேரானந்தம்போல் கருதுகிறேன்।
Verse 50
यथाऽमृतस्य सम्प्राप्तिर्यथावर्षमनूदके।यथा सदृशदारेषु पुत्रजन्माऽप्रजस्य च ।।1.18.49।।प्रणष्टस्य यथालाभो यथा हर्षो महोदये।तथैवागमनं मन्ये स्वागतं ते महामुने।।1.18.50।।
மகாமுனியே, உமக்கு வரவேற்பு. உமது வருகையை நான் அமுதம் பெற்றதுபோல், நீரற்ற வறண்ட நிலத்தில் மழை பொழிவதுபோல், நற்குணமுடைய மனைவியால் பிள்ளையில்லாதவனுக்கு புதல்வன் பிறப்பதுபோல், இழந்ததை மீண்டும் அடைவதுபோல், மாபெரும் வெற்றியால் எழும் பேரானந்தம்போல் கருதுகிறேன்।
Verse 51
कं च ते परमं कामं करोमि किमु हर्षित: ।।।।पात्रभूतोऽसि मे ब्रह्मन्दिष्टया प्राप्ताऽसि कौशिक ।अद्य मे सफलं जन्म जीवितं च सुजीवितम्।।।।
உமது உயர்ந்த விருப்பம் எது? அதை உமக்கு உண்மையிலே மகிழ்ச்சி தருமாறு நான் எவ்வாறு நிறைவேற்ற வேண்டும்?
Verse 52
कं च ते परमं कामं करोमि किमु हर्षित: ।।1.18.51।। पात्रभूतोऽसि मे ब्रह्मन्दिष्टया प्राप्ताऽसि कौशिक । अद्य मे सफलं जन्म जीवितं च सुजीवितम्।।1.18.52।।
பிராமணரே, நீர் எனது மரியாதைக்கும் பூஜைக்கும் உரியவர்; கௌசிகரே, தெய்வ அருளால் நீர் வந்தீர். இன்று என் பிறப்பு பயனடைந்தது; என் வாழ்வும் உண்மையிலே நல்வாழ்வாயிற்று।
Verse 53
पूर्वं राजर्षिशब्देन तपसा द्योतितप्रभः।ब्रह्मर्षित्वमनुप्राप्त: पूज्योऽसि बहुधा मया।।।।
முன்னர் நீங்கள் ராஜரிஷி எனப் புகழப்பட்டீர்; தவத்தால் உங்கள் ஒளி விளங்கியது. இப்போது நீங்கள் பிரம்மரிஷித் தகுதியை அடைந்தீர்; ஆகையால் நீங்கள் எனால் பலவிதமாகப் பூஜிக்கத் தக்கவர்॥
Verse 54
तदद्भुतमिदं ब्रह्मन्पवित्रं परमं मम।शुभक्षेत्रगतश्चाहं तव सन्दर्शनात्प्रभो।।।।
ஹே பிராமணரே! இது எனக்கு அதிசயமும் பரமப் புனிதமும். ஹே பிரபுவே! உங்கள் தரிசனத்தால் நான் நல்வழிபாட்டுத் தீர்த்தக்ஷேத்திரம் அடைந்ததுபோல் உணர்கிறேன்॥
Verse 55
ब्रूहि यत्प्रार्थितं तुभ्यं कार्यमागमनं प्रति।इच्छाम्यनुगृहीतोऽहं त्वदर्थपरिवृद्धये।।।।
நீங்கள் இங்கு வந்ததற்கான வேண்டிய நோக்கும் செயலும் என்னவென்று கூறுங்கள். நான் அருள்பெற்றவன் என எண்ணி, உங்கள் அபீஷ்டம் நிறைவேற உதவ விரும்புகிறேன்॥
Verse 56
कार्यस्य न विमर्शं च गन्तुमर्हसि कौशिक।कर्ता चाहमशेषेण दैवतं हि भवान्मम।।।।
ஹே கௌசிகரே! காரியத்தைச் சொல்லத் தயங்க வேண்டாம். நான் அதை முழுமையாகச் செய்வேன்; ஏனெனில் நீங்கள் எனக்கு உண்மையிலே தெய்வமே॥
Verse 57
मम चायमनुप्राप्तो महानभ्युदयो द्विज।तवागमनज: कृत्स्नो धर्मश्चानुत्तमो मम।।।।
ஹே த்விஜரே! எனக்கு மாபெரும் நல்வாழ்வு வந்தடைந்தது. உங்கள் வருகையால் என் முழு உன்னதமான தர்மப் புண்ணியம் எனில் எழுந்ததுபோல் உள்ளது॥
Verse 58
इति हृदयसुखं निशम्य वाक्यंश्रुतिसुखमात्मवता विनीतमुक्तम्।प्रथितगुणयशा गुणैर्विशिष्ट:परमऋषि: परमं जगाम हर्षम्।।।।
ஆத்மசம்யமமும் பணிவும் உடைய அரசன் கூறிய, இதயத்திற்கு இன்பமளிக்கும், செவிக்கு இனிமையான அந்த வாக்கியத்தை கேட்டவுடன்—குணமும் புகழும் பரவிய, குணங்களில் சிறந்த பரமரிஷி பேரானந்தத்தில் மூழ்கினார்।
Verse 59
For Yuddhakanda and Uttarakanda, the Data was being entered. For Remaining the Data doesn't exist for the selected values!!
இந்த செய்யுளின் சமஸ்கிருத மூலப்பாடம் வழங்கப்பட்ட தரவில் இல்லை; ஆகவே துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. தயவுசெய்து தேவநாகரியில் செய்யுளை வழங்குங்கள்.
Verse 60
இந்த செய்யுளின் சமஸ்கிருத மூலப்பாடம் வழங்கப்படவில்லை; ஆகவே ஊகித்து மொழிபெயர்ப்பது பொருத்தமல்ல. தயவுசெய்து தேவநாகரியில் மூலச் செய்யுளை அனுப்புங்கள்.
Verse 61
இவ்வாறு வல்லமையும் ஒளிரும் தேஜஸும் கொண்ட தம் புதல்வர்கள் அனைவரையும் கண்டு தந்தை தசரதன் பேரானந்தம் அடைந்தான்; உலகாதிபதி பிரம்மா தன் சிருஷ்டியில் உள்ள தேவர்களைப் பார்த்து மகிழ்வதுபோல.
Frequently Asked Questions
The pivotal action is Daśaratha’s exemplary fulfillment of rājadharma: completing the sacrificial vows, returning to civic order, distributing charity (cows and jewels) to brāhmaṇas and court functionaries, and observing saṃskāras (naming rites), thereby aligning royal power with ritual and social responsibility.
The reception of Viśvāmitra models atithi-satkāra and humility: Daśaratha treats a sage as a moral authority, offers arghya per śāstra, inquires and responds with restraint, and pledges service without hesitation—presenting dharma as disciplined speech, protocol, and readiness to support ascetic aims.
Ayodhyā is depicted as the ceremonial and civic hub (processions, music, flower-rain, crowded rathyās), while the cultural landmarks include Vedic saṃskāras (birth rites and naming), yajña distributions (havis to devas), and courtly institutions (bards, genealogists, royal gate protocol).
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.