Sarga 8
अष्टमः सर्गः — Daśaratha Resolves on the Aśvamedha (Horse-Sacrifice) for Progeny
बालकाण्ड
இந்த அஷ்டம ஸர்கத்தில் தர்மத்தை அறிந்த மகாதேஜஸ்வி தசரதன், புதல்வன் இல்லாத துயரால் சிந்தனையில் ஆழ்கிறான். அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்து, சாஸ்திரசம்மதமான தீர்வாக அஷ்வமேத யாகம் செய்து புத்திரப் பெறுதல் வேண்டும் என்று உறுதி செய்கிறான். உடனே சுமந்திரனை, குருமார்களையும் யாகத்தை நடத்தும் பிராமணர்களையும் அழைத்து வருமாறு ஆணையிடுகிறான். சுமந்திரன் வசிஷ்டருடன் வேதவித்தகர்களான சுயஜ்ஞன், வாமதேவன், ஜாபாலி, காஷ்யபர் ஆகியோரை அழைத்து வருகிறான். தசரதன் மரியாதையுடன், புத்திராபாவமே தன் துன்பத்தின் காரணம்; ஆகவே சாஸ்திரவிதிப்படி அஷ்வமேதம் செய்ய விரும்புகிறேன்—யாகத்தின் நடைமுறை, விதிமுறைகள் குறித்து ஆலோசனையும் வழிகாட்டுதலும் அளிக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறான். பிராமணர்கள் அவன் தீர்மானத்தை ஏற்று, தேவையான பொருட்களைத் தயாரிக்கவும் யாகக் குதிரையை விடுவிக்கவும் கூறி, தர்மநிஷ்டையான சங்கல்பத்தால் விரும்பிய புதல்வர்கள் கிடைப்பார்கள் என்று உறுதி அளிக்கிறார்கள். மன்னன் மகிழ்ந்து, அமைச்சர்களுக்கு—அனைத்து யாகப் பொருட்களையும் சேகரிக்கவும், சரயூ நதியின் வடகரையில் யாகபூமியை அமைக்கவும், கல்பவிதிப்படி ப்ராயச்சித்த-மங்களக் கிரியைகளைச் செய்யவும்—என்று ஆணையிடுகிறான். சிறந்த யாகம் குறையற்றதாக இருக்க வேண்டும்; பண்டித பிரஹ்மராக்ஷஸர்கள் ‘சித்ரம்’ (குறை) தேடுவர், குறையுள்ள யாகம் யஜமானனை அழிக்கும் என்று எச்சரிக்கிறான். பின்னர் ராணிகள் தீக்ஷையில் நுழையுமாறு கூற, அந்தச் செய்தியால் அவர்களின் முகங்கள் மலர்கின்றன.
Shlokas
Verse 1
तस्य त्वेवं प्रभावस्य धर्मज्ञस्य महात्मन:।सुतार्थं तप्यमानस्य नासीद्वंशकरस्सुत:।।।।
இத்தகைய வல்லமையும் தர்மஞானமும் கொண்ட மகாத்மாவாக இருந்தும், புதல்வன் வேண்டி தவம் செய்தபோதும், வம்சத்தைத் தொடரச் செய்யும் புதல்வன் அவருக்கு கிடைக்கவில்லை.
Verse 2
चिन्तयानस्य तस्यैवं बुद्धिरासीन्महात्मन: ।सुतार्थं हयमेधेन किमर्थं न यजाम्यहम्।।।।
அந்த மகாத்மா அரசன் சிந்தித்தபோது இவ்வாறு உறுதி கொண்டான்— “புதல்வப் பெறுதலுக்காக நான் அச்வமேத யாகம் ஏன் செய்யக்கூடாது?”
Verse 3
स निश्चितां मतिं कृत्वा यष्टव्यमिति बुद्धिमान्।मन्त्रिभिस्सह धर्मात्मा सर्वैरेव कृतात्मभि:।।।।ततोऽब्रवीदिदं राजा सुमन्त्रं मन्त्रिसत्तमम्।शीघ्रमानय मे सर्वान्गुरूंस्तान् सपुरोहितान्।।।।
ஞானமிகு தர்மாத்மா அரசன், தன்னடக்கமுடைய அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்து ‘யாகம் செய்யவேண்டும்’ என்று உறுதியான தீர்மானம் செய்தான். பின்னர் அமைச்சர்களில் சிறந்த சுமந்திரனிடம்—“விரைவாக எல்லா வணங்கத்தக்க குருமார்களையும், புரோகிதர்களுடன் சேர்த்து, எனக்குக் கொண்டு வா” என்று கூறினான்।
Verse 4
स निश्चितां मतिं कृत्वा यष्टव्यमिति बुद्धिमान्।मन्त्रिभिस्सह धर्मात्मा सर्वैरेव कृतात्मभि:।।1.8.3।। ततोऽब्रवीदिदं राजा सुमन्त्रं मन्त्रिसत्तमम्।शीघ्रमानय मे सर्वान्गुरूंस्तान् सपुरोहितान्।।1.8.4।।
அப்போது அரசன் அமைச்சர்களில் சிறந்த சுமந்திரனிடம் கூறினான்—“விரைவாக அந்தப் பூஜ்ய குருமார்களையெல்லாம் புரோகிதர்களுடன் சேர்த்து எனக்குக் கொண்டு வா।”
Verse 5
ततस्सुमन्त्रस्त्वरितं गत्वा त्वरितविक्रम:।समानयत्स तान् सर्वान् समस्तान्वेदपारगान् ।।।।सुयज्ञं वामदेवं च जाबालिमथ काश्यपम् ।परोहितं वसिष्ठं च ये चान्ये व्दिजसत्तमा: ।। ।।
பின்பு விரைவில் செயல்படுவனான சுமந்திரன் உடனே சென்று, வேதங்களில் பாரங்கதரான அந்த எல்லாப் பிராமணர்களையும் ஒன்றாகக் கூட்டி அழைத்து வந்தான்।
Verse 6
ततस्सुमन्त्रस्त्वरितं गत्वा त्वरितविक्रम:। समानयत्स तान् सर्वान् समस्तान्वेदपारगान् ।।1.8.5।। सुयज्ञं वामदेवं च जाबालिमथ काश्यपम् । परोहितं वसिष्ठं च ये चान्ये व्दिजसत्तमा: ।। 1.8.6 ।।
அவர் சுயஜ்ஞன், வாமதேவன், ஜாபாலி, காஷ்யபன், அரசப் புரோகிதன் வசிஷ்டர் ஆகியோரைவும், மற்ற உயர்ந்த த்விஜர்களையும் அழைத்துவரச் செய்தார்।
Verse 7
तान्पूजयित्वा धर्मात्मा राजा दशरथस्तदा।इदं धर्मार्थसहितं श्लक्ष्णंवचनमब्रवीत्।।।।
அப்போது தர்மாத்மாவான அரசன் தசரதன் அவர்களைப் போற்றி, தர்மமும் பொருளும் உடைய இனிய மென்மையான சொற்களை இவ்வாறு கூறினான்।
Verse 8
मम लालप्यमानस्य पुत्रार्थन्नास्ति वै सुखम्।तदर्थं हयमेधेन यक्ष्यामीति मतिर्मम।।।।
“மகன் வேண்டி ஏங்கும் எனக்கு உண்மையில் இன்பம் இல்லை. ஆகவே அந்த நோக்கத்திற்காக நான் அஸ்வமேத யாகம் செய்வேன்—இதுவே என் தீர்மானம்।”
Verse 9
तदहं यष्टुमिच्छामि शास्त्रदृष्टेन कर्मणा।कथं प्राप्स्याम्यहं कामं बुद्धिरत्रविचार्यताम्।।।।
ஆகையால் நான் சாஸ்திரம் விதித்த முறையின்படி யாகம் செய்ய விரும்புகிறேன். இவ்விஷயத்தில் என் விருப்பத்தை நான் எவ்வாறு அடைவேன்? இங்கு விவேகமான வழி ஆலோசிக்கப்படுக.
Verse 10
ततस्साध्विति तद्वाक्यं ब्राह्मणा: प्रत्यपूजयन्।वसिष्ठप्रमुखास्सर्वे पार्थिवस्य मुखाच्च्युतम्।।।।
அப்போது வசிஷ்டரை முன்னணியாகக் கொண்ட எல்லா பிராமணர்களும், அரசன் வாயிலிருந்து வெளிவந்த அந்த வார்த்தைகளை ‘சாது’ என்று கூறி பாராட்டினர்.
Verse 11
ऊचुश्च परमप्रीतास्सर्वे दशरथं वच:।सम्भारास्सम्भ्रियन्तां ते तुरगश्च विमुच्यताम्।।।।
அவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் தசரதனை நோக்கி கூறினர்— “யாகத்திற்குத் தேவையான அனைத்துப் பொருட்களையும் திரட்டுங்கள்; யாகக் குதிரையையும் விடுவியுங்கள்।”
Verse 12
सर्वथा प्राप्स्यसे पुत्रानभिप्रेतांश्च पार्थिव।यस्य ते धार्मिकी बुद्धिरियं पुत्रार्थमागता।।।।
அரசே! நீ விரும்பிய புதல்வர்களை நிச்சயமாகப் பெறுவாய்; ஏனெனில் புதல்வப் பெறுதலுக்காக எழுந்த உன் இந்த எண்ணம் தர்மமயமான உறுதியாகும்।
Verse 13
तत: प्रीतोऽभवद्राजा श्रुत्वा तद्विजभाषितम्।अमात्यांश्चाब्रवीद्राजा हर्षपर्याकुलेक्षण:।।।।
அப்போது பிராமணர்கள் கூறிய சொற்களை கேட்ட அரசன் மகிழ்ந்தான்; ஆனந்தத்தால் தளர்ந்து அலைந்த கண்களுடன் அரசன் அமைச்சர்களை நோக்கி உரைத்தான்।
Verse 14
सम्भारास्सम्भ्रियन्तां मे गुरूणां वचनादिह।समर्थाधिष्ठितश्चाश्वस्सोपाध्यायो विमुच्यताम्।।।।
“குருமார்களின் ஆணைப்படி இங்கே எனக்கான யாகப் பொருட்களைத் திரட்டுங்கள்; மேலும் திறமையுள்ளோர் காவலுடன், உபாத்யாயர்களுடன் கூடிய யாகக் குதிரையை விடுவியுங்கள்।”
Verse 15
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे यज्ञभूमिर्विधीयताम्।शान्तयश्चाभिवर्धन्तां यथाकल्पं यथाविधि।।।।
சரயூ நதியின் வடகரையில் யாகபூமி அமைக்கப்படுக. மேலும் கல்பநியமங்களின்படியும் முறையின்படியும் சாந்திகர்மங்கள் வளர்த்துச் சரிவர நிறைவேற்றப்படுக.
Verse 16
शक्य: प्राप्तुमयं यज्ञस्सर्वेणापि महीक्षिता।नापराधो भवेत्कष्टो यद्यस्मिन्क्रतुसत्तमे।।।।
இந்த யாகம் எந்த அரசனாலும் பயனுடன் பெறத்தக்கது; ஆனால் இந்தச் சிறந்த கிரதுவில் கடுமையான குற்றமோ பெரிய குறையோ நிகழாதிருக்க வேண்டும்.
Verse 17
छिद्रं हि मृगयन्तेऽत्र विद्वांसो ब्रह्मराक्षसा: ।निहतस्य च यज्ञस्य सद्य: कर्ता विनश्यति ।।।।
இங்கே பண்டிதமான பிரஹ்மராக்ஷசர்கள் குறை எனும் பிளவைத் தேடுகின்றனர்; யாகம் அந்தக் குறையால் அழிந்தால் யஜமானன் உடனே நாசமடைவான்.
Verse 18
तद्यथा विधिपूर्वं मे क्रतुरेष समाप्यते ।तथा विधानं क्रियतां समर्था: करणेष्विह।।।।
ஆகையால் என் இந்தக் கிரது விதிப்பூர்வமாக நிறைவேறுமாறு ஏற்பாடுகள் செய்யுங்கள்; இங்கே தேவையான செயல்களை நிறைவேற்ற நீங்கள் திறமைமிக்கவர்கள்.
Verse 19
तथेति चाब्रुवन्सर्वे मन्त्रिण:प्रत्यपूजयन्।पार्थिवेन्द्रस्य तद्वाक्यं यथाज्ञप्तं निशम्य ते।।।।
பூமியரசனின் அந்த ஆணைச் சொற்களை அவர் கூறியபடியே கேட்டு, எல்லா அமைச்சர்களும் மரியாதையுடன் ஏற்று—“ததாஸ்து; நீங்கள் ஆணையிட்டபடியே” என்று கூறினர்.
Verse 20
तथा द्विजास्ते धर्मज्ञा वर्धयन्तो नृपोत्तमम्।अनुज्ञातास्ततस्सर्वे पुनर्जग्मुर्यथागतम्।।।।
இவ்வாறு தர்மஞானமுடைய இருமுறைப் பிறந்த பிராமணர்கள் நற்பெரும் அரசனை ஆசீர்வதித்து, அவன் அனுமதி பெற்றபின், வந்த வழியே அனைவரும் மீண்டும் திரும்பிச் சென்றனர்।
Verse 21
विसर्जयित्वा तान्विप्रान्सचिवानिदमब्रवीत्।ऋत्विग्भिरुपदिष्टोऽयं यथावत्क्रतुराप्यताम्।।।।
அந்த விப்ரர்களை விடைபெறச் செய்து, அவர் அமைச்சர்களிடம் கூறினார்—“த்விகர்கள் விதித்தபடியே இந்த யாகம் முறையாகச் செய்யப்படட்டும்; யதாவிதி நிறைவேறட்டும்।”
Verse 22
इत्युक्त्वा नृपशार्दूलस्सचिवान्समुपस्थितान्।विसर्जयित्वा स्वं वेश्म प्रविवेश महाद्युति:।।।।
இவ்வாறு கூறி, அரசர்களில் புலி போன்ற மகாதேஜஸ்வியான தசரதன் அருகிலிருந்த அமைச்சர்களை விடுத்து, தன் அந்தப்புரத்திற்குள் நுழைந்தான்।
Verse 23
ततस्स गत्वा ता:पत्नीर्नरेन्द्रो हृदयप्रिया:।उवाच दीक्षां विशत यक्ष्येऽहं सुतकारणात्।।।।
பின்னர் மனிதர்களின் தலைவன் தன் இதயத்திற்கு இனிய மனைவியரிடம் சென்று, “தீட்சையில் நுழையுங்கள்; மகப்பேறு காரணமாக நான் யாகம் செய்வேன்” என்று கூறினான்।
Verse 24
तासां तेनातिकान्तेन वचनेन सुवर्चसाम्।मुखपद्मान्यशोभन्त पद्मानीव हिमात्यये।।।।
அந்த மிக இனிய வாக்கினால், ஒளிமிக்க அரசியரின் தாமரை போன்ற முகங்கள், குளிர்காலம் நீங்கியபின் மலரும் தாமரைகள் போலப் பிரகாசித்தன.
Verse 25
அவர் சுயஜ்ஞன், வாமதேவன், ஜாபாலி, காஷ்யபன், அரசப் புரோகிதன் வசிஷ்டர் ஆகியோரைவும், மற்ற உயர்ந்த த்விஜர்களையும் அழைத்துவரச் செய்தார்।
Frequently Asked Questions
The pivotal action is Daśaratha’s resolution to address dynastic discontinuity—lack of an heir—through a śāstra-sanctioned Aśvamedha. The ethical dimension lies in choosing a public, regulated remedy (ritual performed under Brahmin oversight) rather than impulsive or ad hoc measures, aligning personal desire (putrārtha) with rājadharma.
The sarga teaches that legitimate outcomes require right intention plus right method: dhārmic resolve must be executed through disciplined procedure, expert counsel, and meticulous avoidance of omissions. The warning about brahmarākṣasas seeking ‘chidra’ underscores a broader principle of integrity—small defects can destabilize even the most elevated undertaking.
The northern bank of the Sarayū is specified as the site for constructing the yajñabhūmi, anchoring the rite in Ayodhyā’s sacred geography. Culturally, the chapter highlights Kalpa-based ritual ordinance, the release and protection of the sacrificial horse, and the queens’ entry into dīkṣā as integral components of Vedic sacrificial protocol.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.